Skip to content

9/22 mai – Iradeaua din anul 1905 – Un succes diplomatic românesc – 9/22 μαι – Ιραντεαουα ντιν ανουλ 1905 – Ουν σουκκες ντιπλοματικ ρομâνεσκ

Μαΐου 11, 2012

http://dhyeata.wordpress.com/2012/05/09/memoria-zilei-9-sau-22-mai/

9/22 mai – Iradeaua din anul 1905 – Un succes diplomatic românesc –

9/22 μαι – Ιραντεαουα ντιν ανουλ 1905 – Ουν σουκκες ντιπλοματικ ρομâνεσκ

Alexandru Lahovary, ambasadorul român la Istambul

Μεμορια ζιλει – 9/22 μαι
Ι. ΟυΝ ΣΟυΚΚΕΣ ΝτΙΠΛΟΜΑΤΙΚ ΡΟΜÂΝΕΣΚ

ΡΑΟυΛ ΜπΟΣΣΙ , ντιπλοματ ρομâν, φοστ αμμπασαντορ λα Ρομα “ΟυΝ ΣΟυΚΚΕΣ ΝτΙΠΛΟΜΑΤΙΚ ΡΟΜÂΝΕΣΚ: Ι ρ α ντ ε α ου α ντ ι ν α ν ου λ 1 9 0 5″

”Μăρτουριι ντεσπρε ντăινουιρεα νεîντρερουπτă îν Πενινσουλα Μπαλκανικă α ραμουριι ντε μιαζăζι α νεαμουλουι ρομâνεσκ σε γăσεσκ îνκă ντε λα κελε ντιντîι ντιμπουιρι αλε ιστοριογραφιει μεντιεβαλε σχι πîνă îν ζιουα ντε αζι: ντε λα κρονικαρουλ μπιζαντιν Κεντρενος λα Γεοφφροι ντε Βιλλεχαρντοουιν, ντε λα Κχαλκονντιλας πîνă λα νεομποσιτουλ κăλăτορ φρανκεζ ντιν βεακουλ τρεκουτ, Ποουqουεβιλλε. Ακεστα ντιν ουρμă, îνκîντατ κă ντεσκοπερισε îν μουντσιι Επιρουλουι ω μλăντιτσă ροντιτοαρε α γιντει λατινε, îσχι ροστεσχτε αντμιρατσια φατσă ντε ρομâνιι μακεντονενι: „Ει αου ρăμας νεκλιντιτσι σχι λιμπερι πε ακελε μελεαγουρι” – σκρια ελ – „îνκă μουλτă βρεμε ντουπă κε Επιρουλ κăζουσε πραντă μαχομεντανιλορ. Κου τοατă νεατîρναρεα λορ, ντîρζ απăρατă πε ποζιτσιιλε νατουραλε καρε λε εραου σăλασχουλ, ει σχι-αου ντατ σεαμα κă, μαι ντε βρεμε σαου μαι τîρζιου εραου σορτιτσι σă φιε ρăπουσχι ντε πουτερεα ντουσχμανă κρεσχτινιλορ. Αου αβουτ ντεκι îντσελεπκιουνεα σă καουτε κα ακτουλ λορ ντε σουπουνερε φατσă ντε σουλταν σă λε ασιγουρε βρεμε îνντελουνγατă κονντιτσιι ντε τραι μαι μπουνε ντεκîτ ακελεα αλε κελορλαλτε ραιαλε. Ντîνσχιι αου φοστ μαι αλες οκροτιτσι ντε σουλτανελε-βαλιντε (σουλτανελε-μαμε), λα τεζαουρουλ κăρορα κοντριμπουιαου κου ω μοντεστă σουμπβεντσιουνε ανουαλă ρεπρεζεντîνντ ομαγιουλ ουνουι βασαλ, ιαρ νου τριμπουτουλ ουνουι σκλαβ. Σχι αου ιζμπουτιτ îν ακεστ κχιπ σă σκαπε ντε αμεστεκουλ τουρκιλορ îν τρεμπουριλε λορ. Εραου κîρμουιτσι ντοαρ ντε ουν σφατ ντε μπăτρîνι ιντελιγεντσι, αλεσχι ντιν σîνουλ λορ, σχι τρăιαου σουμπ λεγι τοτ ατîτ ντε σιμπλε κα σχι ομπικειουριλε πατριαρχαλε ντιν καρε ακεστεα ιζβορîσερă. Λιμπερι îν πρακτικαρεα ρελιγιει λορ, κα σχι îν βιατσα λορ ντε φαμιλιε, ει αου στρăμπăτουτ νεατινσχι φουρτουνιλε ρăσκοαλελορ κε αου ζντρουνκινατ ντε ατîτεα ορι Επιρουλ” (Λ. Ποουqουεβιλλε, Βοιαγε εν Γρèκε, Παρις, 1820, τ.ΙΙ, π. 159).

Λιμπερτăτσιλορ αρομâνεσχτι λε-α πους καπăτ, ντοαρ λα σφîρσχιτουλ σεκολουλουι αλ ΞΒΙΙΙ-λεα, σîνγεροασα ρεπρεσιουνε α λουι Αλι-Πασχà.

Ρεντεσχτεπταρεα σεντιμεντουλουι νατσιοναλ λα νεαμουριλε κονλοκουιτοαρε ντιν Μπαλκανι, îν σεκολουλ τρεκουτ, α πρικινουιτ γρεουτăτσι νόι ρομâνιλορ μακεντονενι, πρινσχι îν βîλτοαρεα λουπτελορ ντε αφιρμαρε νατσιοναλă α γρεκιλορ σχι α σλαβιλορ σουντικι. Σπρε α σε απăρα ντε πριμεjντια ουνει ασιμιλăρι φορτσατε îν βρεουνα ντιν μασσελε ετνικε îνκονjουρăτοαρε, σχι μαι αλες ντε ελενιζαρεα λορ τρεπτατă, ουρμăριτă ντε μπισερικă – σουπουσă πατριαρχιει κονσταντινοπολιτανε –, ει îσχι κερεαου ντρεπτουλ ντε α σε σλουjι ντε γραιουλ λορ κα λιμμπă λιτουργικă, ντε α αβεα προπριι λορ επισκοπι – καρε σă λε σφιντσεασκă μπισερικιλε σχι σă λε χιροτονισεασκă πρεοτσιι, σχι α-σχι κρεσχτε κοπιιι σχι α-ι ινστρουι σχι εντουκα îν σχκολι κου λιμμπă ντε πρενταρε ρομâνεασκă.

Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
Ακεστ (Αεστου) αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
Acest (Aestu) articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
This article is in romanian language written with greek alphabet
.

Πεντρου ατινγερεα ακεστορ îνντρεπτăτσιτε τσελουρι, πριβιριλε μακεντω-ρομâνιλορ σε ατσιντεαου îν μοντ φιρεσκ σπρε ακεα ραμουρă α νατσιουνιι λορ καρε, λα νορντουλ Ντουνăριι, îνφιριπασε ουν Στατ ινντεπενντεντ îν κρεσκîνντă προπăσχιρε. Ακτσιουνεα πατριοτικă α λουι Αποστολ Μαργαριτ γăσεσχτε κελ μαι κăλντουρος ρăσουνετ îν Ρομâνια λιμπερă, σχι αστφελ καουζα μακεντω-ρομâνιλορ αjουνγε σă φιε ουνα ντιν πρεοκουπăριλε ντε κăπετενιε αλε Πρινκιπατουλουι ινντεπενντεντ, îνăλτσατ απόι λα ρανγουλ ντε ρεγατ. Ιαρ Σοκιετατεα ντε Κουλτουρă Μακεντω-Ρομâνă ς-α στρăντουιτ, κα σχι γουβερνουλ τσăριι, σă αρατε, îνκă ντε λα îντεμειερεα ινστιτουτσιει, îν 1879, πριν γλασουλ αουτοριζατ αλ πριμουλουι ει σεκρεταρ, Β.Α. Ουρεκχια (Ρομâνιι ντιν Μακεντονια, Μπουκουρεσχτι, 1901, π. 100), κă σπριjινουλ ρομâνιλορ ντιν Καρπατσι κăτρε φρατσιι λορ ντιν Μπαλκανι τρεμπουια σă φιε μăργινιτ îν πλαν κουλτουραλ. Ω ακτιβιτατε ντε ορντιν πουρ πολιτικ ερα εξκλουσă ατîτ ντιν καουζα ντισταντσει îν σπατσιου καρε ντεσπăρτσεα κελε ντοουă ραμουρι α λε ακελειασχι τουλπινι, κîτ σχι ντιν ακεεα α ρισκουλουι ντε α σε τρεζι ρεσεντιμεντελε γουβερνουλουι οτομαν, κου εβεντουαλε ρεπερκουσιουνι ντιν κελε μαι πριμεjντιοασε πεντρου îνσăσχι μπουνăσταρεα σχι νăζουιντσελε αρομâνιλορ. Γουβερνουλ ντιν Μπουκουρεσχτι, κου ω ινντεπενντεντσă σταταλă ατîτ ντε ρεκεντ ντομπîνντιτă νου ντισπουνεα îνκă, πε ντε αλτă παρτε, ντε αουτοριτατεα νεκεσαρă πεντρου α ιντερβενι ντιρεκτ îν προμπλεμελε Πενινσουλει Μπαλκανικε, μăρουλ ντε ντισκορντιε îντρε Ποαρτă σχι μαριλε πουτερι.

Ντουπă ιντραρεα Ρομâνιει îν Τριπλα Αλιαντσă, γουβερνουλ ντιν Βιενα, ντορινντ σă îνντρεπτε ασπιρατσιουνιλε ποπορουλουι ρομâν îν αλτă ντιρεκτσιε ντεκîτ ακεεα α Τρανσιλβανιει, α îνντεμνατ νεîνκετατ πε γουβερναντσιι ντιν Μπουκουρεσχτι σă ια παρτε μαι ακτιβ îν λουπτα ντιπλοματικă κε σε ντουκεα κου îνβερσχουναρε ντε ντιφεριτελε κανκελαριι πε κχεστιουνεα μπαλκανικă. Γουβερνελε ρομâνεσχτι κε ς-αου περινντατ îν ακεα εποκă λα κîρμα τσăριι, ατîτ κελε κονσερβατοαρε κîτ σχι κελε λιμπεραλε, αου αβουτ îνσă προυντεντσα πολιτικă ντε α σε φερι ντε γεστουρι σαου μανιφεστăρι σουσκεπτιμπιλε ντε α φι ιντερπρετατε ντρεπτ ρεβενντικăρι τεριτοριαλε νερεαλιζαμπιλε σχι βαγι, îνκχινîνντου-σχι τοατε εφορτουριλε πεντρου κîσχτιγαρεα αουτονομιει κουλτουραλε σχι μπισερικεσχτι α ρομâνιλορ ντινΜακεντονια. Αστφελ, πριμ-μινιστρουλ λιμπεραλ, Ντ.Α. Στουρντζα ντεκλαρà îν Καμερă, îν ντεκεμμπριε 1901:

„Îν πριβιντσα κχεστιουνει ρομâνιλορ ντιν Ιμπεριουλ Οτομαν ακτσιουνεα νοαστρă εστε αμπσολουτ σχι πουρ κουλτουραλă, ανουμε: îντîι, σχκοαλε σχι μπισεικι ρομâνεσχτι, κου σχτιρεα σχι îνβόιρεα γουβερνουλουι οτομαν, σχι αλ ντόιλεα, α νου îντρετσινε ακεστε σχκολι σχι μπισερικι πεντρου κα ελε σă ντεβινă ουν φοκαρ αναρχικ îν ιμπεριουλ βεκιν, αμικ κου νόι, κι σă φιε ουν φακτορ ντε ορντινε, πριινκιος σχι γαραντσιε ακεστουι ιμπεριου” (Ντεζμπατεριλε παρλαμενταρε, Μονιτορουλ Οφικιαλ).

Ιαρ Τακε Ιονεσκου, îν νουμελε παρτιντουλουι κονσερβατορ, σκρια: „Φăρă îνντόιαλă, νικι ουν ομ πολιτικ ρομâν νου ασπιρă σă ανεξεζε Μακεντονια, νικι σă îντεμειεζε ακολω ουν Στατ ρομâνεσκ. Σε τσινε τοτουσχι κα νατσιοναλιτατεα ρομâνιλορ ντιν Μακεντονια σă φιε πρεζερβατă, κα νοουλ ρεγιμ, ορικαρε αρ φι ελ, σă ντεα ρομâνιλορ ντιν Μακεντονια κελ πουτσιν κεεα κε αου αστăζι, κχεζăσχια κă βορ πουτεα σă-σχι κουλτιβε λιμμπα ματερνă îν τοατă λιμπερτατεα” (Κχεστιουνεα Μπαλκανιλορ, îν „Κονσερβατορουλ”, 21 μαρτιε 1903). Ασιγουρăριλε ακεστεα λινισχτιτοαρε, μενιτε σă αντοαρμă îνγριjορăριλε Πορτσιι, κα σχι πε ακελεα αλε πουτεριλορ ντιρεκτ ιντερεσατε, îνλεσνεαου στăρουιντσελε γουβερνουλουι ρομâν – μαι λιμπερ αστφελ îν μισχκăριλε λουι – πεντρου απăραρεα ντρεπτουριλορ νατσιουνιι ρομâνε ντιν Μπαλκανι σχι ντε λα Πινντ. Γουβερνουλ κονσερβατορ πρεζιντατ ντε Γ.Γρ. Καντακουζινω, ντε îνντατă κε πρελουă πουτερεα îν ιαρνα ανουλουι 1904, χοτăρî σă îνκεαπă ω ακτσιουνε ντιπλοματικă ενεργικă, πεντρου α ομπτσινε ντε λα Ποαρτă, îν κελ μαι σκουρτ τερμεν, ρεκουνοασχτερεα οφικιαλă α αουτονομιει κουλτουραλε σχι ρελιγιοασε α νατσιουνιι ρομâνε ντιν ιμπεριουλ οτομαν. Ινστρουκτσιουνι πρεκισε φουρă ντατε îν ακεστ σενς μινιστρουλουι πλενιποτεντσιαρ αλ τσăριι λα Κονσταντινοπολε, Αλ. Εμ. Λαχοβαρι. Μουλτσουμιτă περσεβερεντσει σχι îνντεμîνăριι λουι, πρεκουμ σχι α πρεστιγιουλουι ντε καρε σε μπουκουρα περσοναλ λα Ποαρτă, σουλτανουλ Αμπντουλ Χαμιντ ΙΙ σεμνă, îν σφîρσχιτ, îν μαι 1905, βεστιτα Ιραντεα πριν καρε αουτονομια κουλτουραλă α ρομâνιλορ μακεντονενι ερα κονσφιντσιτă îν μοντ σολεμν.

Αμιντινντ ντε ακεαστă ιζμπîνντă ντιπλοματικă ρομâνεασκă ντε ακουμ ω jουμăτατε ντε βεακ (îν 1956, ν. ρεντ.), εστε λοκουλ σă σε αντουκă πρινοσουλ κουβενιτ σχι αμιντιριι ντεστόινικουλουι σολ αλ Ρομâνιει, κăρουια ι ς-α ντατορατ îν ασχα ντε μαρε μăσουρă: Αλεξανντρου Λαχοβαρι.

Μακεντω-Ρομâνιι νου αου αβουτ îνσă νοροκουλ ντε α σε φολοσι ουν τιμπ μαι îνντελουνγατ ντε νόιλε ντρεπτουρι κε λε φουσεσερă ρεκουνοσκουτε (ντε μαι îναιντε κχιαρ) σχι κονσφιντσιτε α κουμ πριν Ιραντεαουα (Ντεκρετουλ) ντιν 1905, κăκι ρεβολουτσια „Jουνιλορ Τουρκι” μαι îντîι, ιαρ απόι ρăζμποαιελε μπαλκανικε ντιν 1912-1913 σκχιμμπαρă ραντικαλ σιτουατσια.

Ποπορουλ ρομâν μπăσχτινασχ, ντινΜακεντονια, ς-α βăζουτ îμπăρτσιτ îντρε τσăριλε βεκινε, μοσχτενιτοαρε αλε îμπăρăτσιει τουρκεσχτι ντιν Εουροπα.

Ρεντăμ μαι jος τεξτουλ βερσιουνιι φρανκεζε αλ φαιμοασει Ιραντεα ντιν 9/22 Μαι 1905:

«Σοους λες μπιενβειλλαντς αουσπικες ντε Σ.Μ. ΙΜΠ. λε Σουλταν, νοτρε αουγουστε Σοουβεραιν, ετ à λ’ινσταρ ντες μπιενφαιτς ετ ντες φαβεουρς qου’Ιλ οκτρόιε à τοους σες φιντèλες σουjετς σανς ντιστινκτιον, ποουρ λε μπéνεφικε ντε λεουρ κουλτε ετ ντε λεουρ νατιοναλιτé, λες Βαλαqουες χαμπιταντ λ’Εμπιρε οττομαν βιεννεντ εουξ αουσσι ντε μπèνèφικιερ – σουρ λεουρ χουμμπλε ντεμανντε σοουμισε αουξ πιεντς ντου Τρôνε – ντες μêμες ντρόιτς κιβιλς ντοντ jοουισσεντ λες αουτρες κλασσες ντε Σες σουjετς οττομανς νον μουσουλμανς.

«Ιλς αουροντ λε ντρόιτ ντε νομμερ ντες μοουκταρς ποουρ λεουρς προπρες κομμουναουτéς, κονφορμéμεντ à λα λόι, à λ’ινσταρ ντες αουτρες κομμουναουτéς, qουι σοντ ρεπρéσεντéες ντανς λες κονσειλς αντμινιστρατιφς; ιλς αουροντ éγαλεμεντ ντες μεμμπρες à εουξ ντανς κες κονσειλς ετ κε κονφορμéμεντ à λας λόι; λες προφεσσεουρς qουι σεροντ νομμéς παρ λες κομμουναουτéς βαλαqουες ποουρ ινσπεκτερ, κονφορμéμεντ αουξ λόις ντε λ’Εμπιρε, λεουρς προπρες éκολες ετ κελλες à κρéερ éβεντουελλεμεντ, σεροντ λ’ομπjετ ντε φακιλιτéς ντε λα παρτ ντες αουτοριτéς ιμπéριαλες.

Εν φόι ντε qουόι λε πρéσεντ ιραντé ιμπéριαλ α ετé οκτροιé ε κομμουνιqουé αουξ ντéπαρταμεντς κομπéτεντς». / ΑΜπΝτΟυΛ ΧΑΜΙΝτ ΙΙ,/ 9/ 22 Μαι 1905, Ισταμμπουλ.”

ΙΙ. ΝτΟΚΟυΜΕΝΤΕ ΝτΙΠΛΟΜΑΤΙΚΕ

“Κου τοατă τεροαρεα μπανντελορ, îν πλινă ακτιβιτατε îνκă ντε λα σφâρσχιτουλ ανουλουι 1904, νιμικ νου μαι πουτεα σă μαι οπρεασκă σουκκεσουλ, ακουμ ασιγουρατ, α 40 ντε ανι ντε σφορτσăρι πακιεντε σχι λα 9/22 Μαιου, ντουπă νεγοκιερι, α κăρορ εξαμιναρε νου ιντρă îν καντρουλ ακεστει ιντροντουκερι Μ.Σ. Σουλτανουλ κονσακρă îν μοντ σολεμν εξιστεντσα νατσιοναλιτăτσει ρομâνε îν Τουρκια σχι-ι κονφερă, πριν Ιραντεα Ιμπεριαλă, ντρεπτουρι κιβιλε εγαλε κου ακελεα ντε καρι σε μπουκουρă κελελαλτε νατσιοναλιτăτσι κρεσχτινε ντιν Ιμπεριου.

Ιατă τεξτουλ ακεστει Ιραντελε, ασχα κουμ α φοστ πουμπλικατ λα 10/23 Μαιου 1905 πριν κομουνικατ οφικιαλ îν τοατε ζιαρελε ντιν Κονσταντινοπολε:

„ΜΑΕΣΤΑΤΕΑ ΣΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛĂ ΣΟυΛΤΑΝΟυΛ, καρε îν σεντιμεντελε Σαλε ντε îναλτă jουστιτσιε σχι îνγριjιρε πăριντεασκă πεντρου ποποαρελε σαλε, Îσχι îντινντε μπινεφακεριλε σχι φαβορουριλε Σαλε ασουπρα τουτουρορ σουπουσχιλορ Σěι κρεντινκιοσχι, φăρă ντεοσεμπιρε ντε ρασă νικι ντε ρελιγιουνε, λουâνντ îν κονσιντερατσιουνε σουπλικελε σουπουσε, îν τιμπουλ ντιν ουρμă, λα πικιοαρελε Τρονουλουι Ιμπεριαλ ντε κăτρε σουπουσχιι Σěι Βαλαχι, α μπινε-βόιτ σă ορντονε κα, îν βιρτουτεα ντρεπτουριλορ κιβιλε, ντε καρι ντâνσχιι σε μπουκουρă κου ακελασχι τιτλου κα σχι κειλαλτσι σουπουσχι νεμουσουλμανι, κομουνιτăτσιλε λορ σă ντεσεμνεζε πε Μουχταρι κονφορμ κου ρεγουλαμεντελε îν βιγοαρε; κα, ντουπă κουμ σε πρακτικă πεντρου κελελαλτε κομουνιτăτσι, μεμμπριι Βαλαχι σă φιε ντε ω ποτριβă αντμισχι, ντουπă ρεγουλă, îν κονσιλιιλε αντμινιστρατιβε, σχι κα îνλεσνιρι σă φιε ακορντατε ντε κăτρε αουτοριτăτσιλε Ιμπεριαλε προφεσοριλορ νουμιτσι ντε κăτρε ζισελε κομουνιτăτσι πεντρου ινσπεκταρεα σχκοαλελορ λορ σχι îνντεπλινιρεα φορμαλιτăτσιλορ εντικτατε ντε λεγιλε Ιμπεριουλουι πεντρου ντεσκχιντερεα νοουιλορ σταμπιλιμεντε σχκολαρε.

Ακεαστă ορντοναντσă Ιμπεριαλă α φοστ κομουνικατă Ντεπαρταμεντελορ Ιμπεριαλε ρεσπεκτιβε πεντρου ρεσπεκταρεα ει”.

Αφαρă ντε ακεαστα, Ιραντεαουα ντιν 9/22 Μαιου ορντονεαζă λιμπερα îντρεμπουιντσαρε α λιμμπει ρομâνε îν μπισερικι σχι îν σχκοαλă. ( α σε βεντεα λα παγινα 5, „Τεσκερεαουα Μινιστερουλουι ντε Jουστιτσιε οτομαν”).

Ακεστ ρεσκριπτ Ιμπεριαλ φορμεαζă κονστιτουτσιουνεα νατσιοναλιτăτσει ρομâνε ντιν Τουρκια; ντâνσουλ ρεκουνοασχτε εξιστεντσα λεγαλă α κομουνιτăτσιλορ ρομâνε σχι λε ινβεστεσχτε κου τοατε ντρεπτουριλε, ντε καρι σε μπουκουρă πε μπαζα λεγιλορ Ιμπεριουλουι κελελαλτε κομουνιτăτσι κρεσχτινε.

* * *

Ιραντεαουα ντιν 9/22 Μαιου 1905 αρ φι τρεμπουιτ σă φιε πουνκτουλ ντε πλεκαρε α ουνει σκχιμμπăρι ραντικαλε α ατιτουντινει Πατριαρχουλουι φατσă ντε κχεστιουνεα ρομâνă. Îν αντεβăρ, ρεκουνοασχτερεα οφικιαλă α νατσιοναλιτăτσιι ρομâνε ντε Μ.Σ. Ιμπεριαλă Σουλτανουλ κρεεα ω νοουă σταρε ντε λουκρουρι îναιντεα κăρει Πατριαρχουλ αρ φι τρεμπουιτ σă σε îνκλινε. Ντακă Καπουλ Μπισερικει ντιν Κονστντινοπολε αρ φι φοστ μαι μπινε ινσπιρατ; ντακă αρ φι τσινουτ σεαμα ντε αντεβăρατελε ιντερεσε αλε ορτοντοξισμουλουι, αρ φι îντσελες κă ρεζουλτατελε ομπτσινουτε ντε ρομâνι, ντουπă ω λουπτă στăρουιτοαρε ντε απροαπε 40 ντε ανι, îνσεμναου ω ερă νοουă, ω ερă ντε îντσελεγερε, ντε κονκορντιε σχι ντε πακε. Ιντερπρετ κρεντινκιος αλ αντεβăρατελορ πρεκεπτε αλα Σφιντει νοαστρε Ρελιγιουνι καρε αντμιτε σχι îνκουραjεαζă πλουραλιτατεα λιμμπιλορ, Πατριαρχουλ αρ φι τρεμπουιτ σă φακă σă îνκετεζε ω λουπτă φρατρικιντă, ντε ακουμ îναιντε ινουτιλă. Κονσεκιντσε κου ελ îνσουσχι σχι κου πρεκεντεντουλ κρεατ λα Ιουσκιουμπ îν φαβοαρεα ουνει ινφιμε μινοριτăτσι ζισε γρεκεασκă, Πατριαρχουλ αρ φι τρεμπουιτ σă περμιτă κονστιτουιρεα κομουνιτăτσιλορ ρελιγιοασε ρομâνε ντουπă μοντελουλ κελει κρεατε πριν χρισοβουλ ντιν 1/14 Ντεκεμμπριε 1902; ρεσπεκτουος αλ λεγιλορ Ιμπεριουλουι Οτομαν, αλ κăρουι ουνουλ ντιντρε μαριι ντεμνιταρι εστε, Πατριαρχουλ αρ φι τρεμπουιτ σă σε σουπουε βόιντσει ιμπεριαλε σχι σă αντμιτă εξιστεντσα κομουνιτăτσιλορ ρομâνε ρεκουνοσκουτε πριν Ιραντεα.

Πριν ακεαστă ατιτουντινε, αρ φι πρεπαρατ κăιλε κăτρε ω îντσελεγερε ντιν καρε μπισερικα ορτοντοξă αρ φι εσχιτ πακιφικατă σχι îντăριτă.

Νταρ Πατριαρχουλ εκουμενικ Ιοακχιμ ΙΙΙ πρεφερă σă σε ινσπιρε ντε αλτε ιντει. Ντâνσουλ προτεστă κοντρα ντρεπτελορ μăσουρι λουατε îν φαβοαρε Ρομâνιλορ; ντâνσουλ ορντονă Μιτροπολιτσιλορ ντε α îνκεπε ω νοουă περιοαντă ντε τεροαρε, φăκου απελ λα κρουζιμεα μπανντελορ αρματε, φăκου απελ λα κονκουρσουλ κομιτετελορ πανελενικε σχι αλ Γουβερνουλουι γρεκ.

Πâνă îν αjουνουλ ζιλει ντε 9/22 Μαιου 1905, ιντερβεντσιουνεα Γρεκιει οφικιαλε îν κχεστιουνεα Ρομâνιλορ ντιν Τουρκια ρεεσε ντεστουλ ντε λăμουριτ ντιν νουμεροασελε φαπτε σχι ντοκουμεντε κιτατε μαι σους σχι jουστιφικă, κελ μαι πουτσιν, φοαρτε ταρι πρεσουμπτσιουνι. Ντουπă 9/22 Μαιου εα ντă λοκ λα κερτιτουντινι αμπσολουτε. Ιντερπελăριλε îναιντεα Παρλαμεντουλουι γρεκ îν αjουνουλ απαριτσιουνει Ιραντελει, προτεστăριλε οφικιοασε σχι οφικιαλε κοντρα ακεστουι ακτ Ιμπεριαλ, ρεκρουταρεα σχι οργανιζαρεα μπανντελορ ρεβολουτσιοναρε πε τεριτοριουλ Γρεκιει, πρεζεντσα νουμεροσχιλορ οφιτσερι γρεκι îν καπουλ ακεστορ μπανντε, ατιτουντινεα αγεντσιλορ γρεκι îν Τουρκια, îνκουραjăριλε ντατε κομιτετελορ ρεβολουτσιοναρε πανελενικε, ντεκλαρατσιουνιλε κατεγορικε φăκουτε ρεπρεζενταντουλουι Ρομâνιει λα Ατενα ντε Πριμουλ-Μινιστρου αλ Γρεκιει, – νουμαι λασă κεα μαι μικă îνντόιαλă îν ακεαστă πριβιντσă. Ντεαλμιντερεα ρεσφόινντου-σε Καρτεα Βερντε, σε βορ γăσι ντεστουλ προμπε ντεσπρε αμεστεκουλ Γρεκιει îν κχεστιουνεα Ρομâνιλορ ντιν Τουρκια.

(Îν ακεαστă πριβιντσă, αφαρă ντε κιρκουλαρα ντε μαι σους α Μινιστρουλουι Γρεκιει λα Κονσταντινοπολε ντιν 5 Νοεμμπρε 1904, ντε παρτικιπαρεα οφιτσεριλορ γρεκι îν καπουλ μπανντελορ, πρεκουμ σχι α ινντιβιζιλορ îμμπρăκατσι îν ουνιφορμă γρεκεασκă, ντεσπρε καρι ς’α βορμπιτ μαι σους, α σε βεντεα μαι κου σεαμă πιεσελε 8 ντιν παρτεα Ι, 2, 3, 10, 14, 15, 24, 25 ντιν παρτεα ΙΙ).

Ντεκι ατιτουντινεα Γουβερνουλουι ρομâν απαρε λăμουριτă σχι νατουραλă: ντâνσουλ φăκου μαι μουλτε τεντατιβε αμικαλε, îν σκοπ ντε α ομπτσινε ντε λα Γουβερνουλ γρεκεσκ ω σκχιμμπαρε ντε προκεντουρι, îνσăρκινă îν ντοουă ρâνντουρι πε ρεπρεζενταντουλ ςěου λα Ατενα σă φακă îν ακεστ σκοπ ουν νοου ντεμερς πε λâνγă Πριμουλ Μινιστρου αλ Γρεκιει σχι, νουμαι κâνντ ρεζουλτατουλ νεγατιβ αλ ακεστορ ντεμερσουρι α φοστ νεîνντόιος σταμπιλιτ, αβιζă λα αλτε μιjλοακε, σπρε α απăρα ω ποπουλατσιουνε ντε οριγινε ρομâνă σχι îν ακελασχι τιμπ ντεμνιτατεα Στατουλουι Ρομâν.

Ντιν εξπουνερεα κε πρεκεντε ρεζουλτă: κă Ρομâνια σε ιντερεσεαζă ντε βρεω 40 ντε ανι ντε σοαρτα Ρομâνιλορ ντιν Τουρκια; κă εα ουρμăρεσχτε îν ακεαστă ακτσιουνε ουν σκοπ αμπσολουτ κορεκτ σχι νατουραλ; κă σακριφικιιλε ανουαλε κε-σχι ιμπουνε Στατουλ Ρομâν νου αλιμεντεαζă νικι ω λουκραρε σεκρετă; κă ακεστε σουμπβεντσιουνι σουντ îνσκρισε îν μπουγετουλ ρομâν σχι ντιστριμπουιτε κα αjουτορ σχκοαλελορ σχι μπισερικιλορ κου σχτιρεα γουβερνουλουι οτομαν, καρε, ντεπαρτε ντε α προτεστα, α îνκουραjατ τοτντεαουνα ακεαστă λουκραρε πακιφικă σχι νουμαι κουλτουραλă; κă, κου ουν αστφελ ντ τρεκουτ, Γουβερνουλ ρομâν ε ντατορ φατσă κου σινε îνσουσχι σă νου αμπανντονεζε νικι ουν μομεντ ποπουλατσιουνιλε ντε ακεεασχι οριγινă κου νόι. Κουβâντουλ ντε ορντινε αλ Ρομâνιει α φοστ, εστε σχι βα φι τοτντεαουνα: λιμπερτατεα λιμμπει, λιμπερτατεα κουλτουλουι, εγαλιτατεα περφεκτă îντρε τοτσι κρεσχτινιι ντιν Τουρκια, πεντρου κελ μαι μαρε μπινε αλ πăκει σχι αλ κιβιλατσιουνει.

* * *

Πριν ορντινουλ κιρκουλαρ ντιν 22 Ιουλιε ( 4 Αουγουστ), 15/28 Σεπτεμμπριε, 3/16. 18/31 Οκτομμπριε, 29 Οκτομμπριε (11 Νοεμμπριε), 3/16 σχι 7/20 Νοεμμπριε 1905, ς’α αντους τρεπτατ λα κουνοσχτιντσă Μινισχτριλορ νοσχτρι ντιν στρăινăτατε κριμελε κομισε ντε Γρεκι îν κοντρα Ρομâνιλορ ντιν Τουρκια, αλε κăρορ ντεταλιι σε αφλă îν ακτελε κε κομπουν παρτεα ΙΙ α „Κăρτσει Βερζι”.

Λι ς’αου πρεσκρις τοτοντατă α αντουκε ακεστε κριμε λα κουνοσχτιντσα Μινισχτριλορ Σεκρεταρι ντε Στατ αλε Γουβερνελορ πε λâνγă καρι σουντ ακρεντιτατσι σπρε α λε κερε ιντερβεντσιουνεα.

Ρεπρεζενταντσιι νοσχτρι îν στρăινăτατε, πριν ραποαρτελε λορ, ρελατεαζă κονβερσατσιουνιλε κε αου αβουτ λοκ κου Μινισχτριι Σεκρεταρι ντε Στατ αι ντιφεριτελορ τσăρι, καρι τοατε αρατă πριμιρεα μπινεβόιτοαρε κου καρε αου φοστ ασκουλτατε πλâνγεριλε σχι κερεριλε νοαστρε.

Νω. 1

ΜΙΝΙΣΤΡΟυΛ ΑΦΑΚΕΡΙΛΟΡ ΣΤΡĂΙΝΕ

Κăτρε Îνσăρκινατουλ κου Αφακερι αλ Ρομâνιει λα Ατενα

Μπουκουρεσχτι 17/30 Μαιου 1905

Ζιαρελε σχι τελεγραμελε ανουντσă κă Γουβερνουλ γρεκεσκ βοεσχτε σă προτεστεζε κοντρα φαβορουριλορ ακορντατε ντε Μ.Σ. Σουλτανουλ Ρομâνιλορ ντιν Τουρκια.

Ινφορματσι-βă ασουπρα εξακτιτăτσιι ακεστορ ζβονουρι σχι τελεγραφιατσι-μι

(ς) ΓΕΝΕΡΑΛ ΛΑΧΟΒΑΡΙ.
Αλεξανντρου Λαχοβαρι, αμμπασαντορουλ ρομâν λα Ισταμμπουλ

____

Νω. 2

ÎΝΣĂΡΚΙΝΑΤΟυΛ ΚΟυ ΑΦΑΚΕΡΙ ΑΛ ΡΟΜÂΝΙΕΙ λα Ατενα

Κăτρε Μινιστερουλ Αφακεριλορ Στρăινε λα Μπουκουρεσχτι

Ατενα 17/30 Μαιου 1905

Σχτιρεα παρε α φι ινεξακτă.

Μινιστρουλ Τουρκιει îμι αφιρμă πε κâτ σε σχτιε Γουβερνουλ γρεκεσκ νου α προτεστατ πριν νοτă, κăκι, προκεντâνντ αστφελ, αντουκε ατινγερε σουβερανιτăτσει Τουρκιει.

Μă βόιου ινφορμα îνκă σχι βă βόιου τελεγραφια.

Πâνă λα ορντιν κοντραριου, νου βόιου βεντεα πε Μινιστρουλ Αφακεριλορ Στρăινε ντεκâτ πόιμâινε, ζιουα ρεκεπτσιουνει ντιπλοματικε.

(ς) ΜĂΡΓĂΡΙΤΕΣΚΟυ-ΓΡΕΚΙΑΝΟυ.

_____

Νω. 3

ΜΙΝΙΣΤΡΟυΛ ΑΦΑΚΕΡΙΛΟΡ ΣΤΡĂΙΝΕ

Κăτρε Îνσăρκινατουλ κου Αφακερι αλ Ρομâνιει λα Ατενα

Μπουκουρεσχτι 14/31 Μαιου 1905

Κερετσι ω αουντιεντσă Μινιστρουλουι Αφακεριλορ Στρăινε σχι κομουνικατσι-ι ομπιεκτουλ πριμει νοαστρε τελεγραμε, îν μοντουλ ουρμăτορ: „Γουβερνουλ Ρεγαλ ν’α ντατ νικι ουν κρεζăμâντ σβονουριλορ ουνορ ζιαρε σχι ουνορ τελεγραμε βενιτε ντιν στρăινăτατε, καρι ανουντσαου κă Γουβερνουλ γρεκεσκ αβεα ιντεντσιουνεα ντε α προτεστα κοντρα φαβορουριλορ ακορντατε Ρομâνιλορ ντιν Τουρκια. Κουνοσκâνντ ρελατσιουνιλε ντε πριετενιε καρι λεαγă Ρομâνια κου Γρεκια, νου α κρεζουτ κâτουσχι ντε πουτσιν κă γουβερνουλ γρεκεσκ σε βα ντεντα λα ουν ασεμενεα ακτ ντε οστιλιτατε κοντρα Ρομâνιει.

Îμι βετσι αντουκε λα κουνοσχτιντσă ρεζουλτατουλ ακεστει îντρεβεντερι, καρε ντιν παρτεα Ντ-βοαστρă τρεμπουιε σă σε μăργινεασκă λα κουβιντελε ντε μαι σους.

ΓΕΝΕΡΑΛΟυΛ ΛΑΧΟΒΑΡΙ.

____

Νω. 4

ÎΝΣĂΡΚΙΝΑΤΟυΛ ΚΟυ ΑΦΑΚΕΡΙ ΑΛ ΡΟΜÂΝΙΕΙ λα Ατενα

Κăτρε Μινιστερουλ Αφακεριλορ Στρăινε λα Μπουκουρεσχτι

Ατενα 19 Μαιου/1 Ιουνιε 1905

Αμ τρανσμις îν μοντ φιντελ Μινιστρουλουι Αφακεριλορ Στρăινε κουβιντελε εξκελεντσει Βοαστρε. Ντâνσουλ μια σπους κă : „νου εστε ρăσπουνζăτορ ντε κεεα κε πουμπλικă ζιαρελε σχι κă εστε ντιντρε τοτσι οαμενιι ντε Στατ ελινι, κελ μαι πορνιτ α τρăι îν φοαρτε μπουνă îντσελεγερε κου Ρομâνια. Αμεστεκουλ ρομâν îν Τουρκια κονστιτουε, ντουπă πăρερεα Ντ-σαλε, σινγουρα γρεουτατε πεντρου ω îντσελεγερε αμπσολουτ κομπλεκτă îντρε Ρομâνια σχι Γρεκια, Κουτσω-Βλαχιι φιινντ ντε κουρατă ρασă γρεκεασκă σχι, îν αφαρă ντε κει κâσχτιγατσι πριν προπαγανντα ρομâνεασκă, κου τοτουλ ντεβοτατσι ιντειι ελινικε”. Μ’αμ κονφορματ îν ρăσπουνσουριλε μελε λα ινστρουκτσιουνιλε μινιστεριαλε σχι αμ εσχιτ ντιν ακεαστă îντρεβεντερε κου ιμπρεσιουνεα κă Γουβερνουλ γρεκεσκ, κου τοατă ντοριντσα κε αρ αβεα ποατε ντε α προτεστα οφικιαλ ντακă ακεστ ντεμερς αρ πουτεα φι îνκουνουνατ ντε ιζμπâνντă, σε βα μăργινι λα πλâνγερι φăρă ντε ιμπορταντσă πεντρου α εβιτα κομπλικατσιουνι ινουτιλε.

(ς) ΜĂΡΓĂΡΙΤΕΣΚΟυ-ΓΡΕΚΙΑΝΟυ.

_____

Νω. 5

ÎΝΣĂΡΚΙΝΑΤΟυΛ ΚΟυ ΑΦΑΚΕΡΙ ΑΛ ΡΟΜÂΝΙΕΙ λα Κονσταντινοπολε

Κăτρε Μινιστερουλ Αφακεριλορ Στρăινε λα Μπουκουρεσχτι

Κονσταντινοπολε 20 Μαιου/2 Ιουνιε 1905

Ιραντεαουα ντιν 9 Μαιου, καρε κονσφιντσεσχτε îν μοντ οφικιαλ εξιστεντσα ελεμεντουλουι ρομâν îν Τουρκια, α φοστ κομουνικατă Πατριαρχατουλουι ντε κăτρε Îναλτα Ποαρτă. Ντεσχι ακεαστă Ιραντεα νου îνφιιντσεαζă ντεκâτ ντρεπτουρι κιβιλε, εα κουπρινντε τοτουσχι, îν παρτεα ει α ντοουα, ντισποζιτσιουνεα πριβιτοαρε λα λιμπερα îντρεμπουιντσαρε α λιμμπει ρομâνε îν σχκολι σχι îν μπισερικι, σχι λοβεσχτε αστφελ îν πολιτικα ντε οποζιτσιε κε Πατριαρχουλ α ουρματ îν κοντινου îν κοντρα ποπουλατσιουνιι ρομâνε ντιν Τουρκια.

Σινοντουλ ς’α îντρουνιτ πâνă ακουμ ντε τρει ορι πεντρου α ντεσμπατε σχι α λουα ω ατιτουντινε χοτăρâτă φατσă ντε ντρεπτουριλε ακορντατε Ρομâνιλορ. Ελ ν’α πουτουτ λουα νικι ω ντεκιζιουνε, νταρ κουμ βόια σă σε μăργινεασκă α λουα ακτ πουρ σχι σιμπλου ντε ορντινελε κομουνικατε, Πατριαρχουλ α φοστ îν περσοανă λα Μαρελε Βιζιρ πεντρου α προτεστα.

(ς) Ντ. ΣΤΑΒΡΙΝτΙ.

ΑΝΕΞΑ

„ΤΕΣΚΕΡΕΑ” ΜΙΝΙΣΤΕΡΙΑΛĂ

ΜΙΝΙΣΤΡΟυΛ ΟΤΟΜΑΝ ΑΛ JΟυΣΤΙΤσΙΕΙ ΣχΙ ΑΛ ΚΟυΛΤΕΛΟΡ

Κăτρε Πρεα Σφιντσια Σα Πατριαρχουλ Εκουμενικ.

Ω îναλτă τεσκερεα Βιζιραλă φακε κουνοσκουτ κă Βαλαχιι, σουπουσχι οτομανι, σπρε α-σχι απăρα ιντερεσελε λορ νατσιοναλε, αου κερουτ αουτοριζατσια ντε α φακε ουζ ντε προπρια λιμμπă îν σταμπιλιμεντελε λορ σχκολαρε; ντε αλ κελεμπρα κερεμονιιλε κουλτουλουι îν προπριιλε μπισερικι ντε κăτρε πρεοτσιι λορ σχι îν λιμμπα λορ σχι ακεεα ντε α αλεγε, κα σχι κελελαλτε νατσιοναλιτăτσι, ακολω ουνντε ει ς’αρ αφλα îν μαjοριτατε, μουχταριι λορ.

Κονσιλιουλ ντε Μινισχτρι, κονσιντερâνντ κă πε ντε ω παρτε ουν πρινκιπιου φουννταμενταλ αλ Ιμπεριουλουι ιμπουνε Στατουλουι ω ιμπαρτσιαλιτατε αμπσολουτă φατσă ντε ντιφεριτελε νατσιοναλιτăτσι καρι τρăιεσκ σουμπ σκεπτρουλ Μαεστăτσει Σαλε Ιμπεριαλε Σουλτανουλ, σχι κă, πε ντε αλτă παρτε, îν κερερεα ντε μαι σους, νου σε γăσεσχτε νικι κεα μαι μικă ουρμă ντε βρε-ουν πρεjουντικιου αντους ντρεπτουριλορ ουνει αλτε νατσιοναλιτăτσι, α χοτăρâτ ντε α îνσăρκινα Μινιστερουλ ντε Ιντερνε σă κομουνικε Ινσπεκτορατουλουι βιλαιετελορ ντιν Τουρκια Εουροπεανă σχι Γουβερνατοριλορ Γενεραλι ρεσπεκτιβι κă: κου κονντιτσιουνεα ντε α νου ινοβα νιμικ κου πριβιρε λα ραπορτουριλε λορ ντε σουπουνερε φατσă ντε Πατριαρχατ, Βαλαχιι νου βορ πουτεα φι îμπιεντικατσι ντε α κελεμπρα κερεμονιιλε κουλτουλουι ντε κăτρε πρεοτσιι λορ îν λιμμπα λορ νατσιοναλă, νικι νου βορ πουτεα φι îμπιεντικατσι ντε α σε σερβι ντε ακεαστă λιμμπă îν σχκολιλε λορ; κă λε βα φι περμις ντε α-σχι νουμι προπριι λορ μουχταρι, κονφορμ λεγιλορ îν βιγοαρε; κă νιμενι νου βα πουτεα τουλμπουρα, îν εξερκιτσιουλ φουνκτσιουνει λορ, πε ινστιτουτοριι σχι πε ινσπεκτοριι îνβăτσăμâντουλουι πε καρι κομουνιτατεα βαλαχă ι-αρ νουμι, αντρεσâνντου-σε, κονφορμ ρεγουλιι σταμπιλιτε, Μινιστερουλουι Ιμπεριαλ αλ Ινστρουκτσιουνει Πουμπλικε, σχι κă, îν φινε, Βαλαχιι βορ λουα παρτε λα αλεγεριλε μεμμπριλορ κονσιλιιλορ αντμινιστρατιβε.

Ακεαστă ντεκιζιουνε φιινντ σουπουσă απρομπăρει Μαεστăτσιι Σαλε Σουλτανουλουι, α φοστ σανκτσιονατă πριν ω Ιραντεα Ιμπεριαλă.

Îμι φακ νταρ ω ντατοριε ντε α αντουκε ακεεα κε πρεκεντε λα κουνοσχτιντσα Σφιντσιει Βοαστρε.

Μινιστρουλ: (ς) ΑΜπΝτΟυΡΡΑΧΜΑΝ

10 Μαιου 1321 (1905)

_____

Νω. 6

ÎΝΣĂΡΚΙΝΑΤΟυΛ ΚΟυ ΑΦΑΚΕΡΙ ΑΛ ΡΟΜÂΝΙΕΙ λα Κονσταντινοπολε

Κăτρε Μινιστερουλ Αφακεριλορ Στρăινε λα Μπουκουρεσχτι

Κονσταντινοπολε 1/14 Ιουνιε 1905

Σφâντουλ Σινοντ α προνουντσατ κατερισιρεα πρεοτουλουι ρομâν Εφτιμιε σχι α ντιακονουλουι Εβγχενιε ντιν Μοναστιρ.

Σφâντουλ Σινοντ σε βα οκουπα ακουμ κου ουν μεμοριου ντε προτεσταρε κοντρα Ιραντελει ντιν 9 Μαιου.

(ς) Ντ. ΣΤΑΒΡΙΝτΙ.

Νω. 7

ÎΝΣĂΡΚΙΝΑΤΟυΛ ΚΟυ ΑΦΑΚΕΡΙ ΑΛ ΡΟΜÂΝΙΕΙ λα Κονσταντινοπολε

Κăτρε Μινιστερουλ Αφακεριλορ Στρăινε λα Μπουκουρεσχτι

Κονσταντινοπολε 7/20 Ιουλιε 1905

Πατριαρχατουλ α îναιντατ, îν σφâρσχιτ, Îναλτει Πορτσι τακριρουλ, κα ρăσπουνς ντε προτεσταρε κοντρα Ιραντελει ντιν 9 Μαιου.

Τεξτουλ αντοπτατ εστε ακελ προπους ντε îνσουσχι Πατριαρχουλ. Τακριρουλ ντεσβολτα κχεστιουνεα μακεντω-ρομâνă ντιν πουνκτουλ ντε βεντερε ιστορικ σχι βρεα σă αρατε κă ακει „Κουτσω-βλαχι” κăρορα ς’αου ακορντατ ντρεπτουρι νικι νου εξιστă; ρεκουνοασχτε κă îν îντρεαγα Μακεντονιε λοκουιεσκ βρεω 100.000 ντε „Ελινω-βλαχι”, καρι σουντ îνσă Γρεκι ντε σεντιμεντε σχι βορμπεσκ γρεκεσχτε κα λιμμπă ματερνă; τακριρουλ κονκχιντε ρουγâνντ κα ντρεπτουριλε ακορντατε, καρι jιγνεσκ πρερογατιβελε Πατριαρχουλουι, σă φιε ρεβοκατε (ντρεπτουριλε îν κχεστιουνε σουντ îντρεμπουιντσαρεα ντιν παρτεα Ελινω-βλαχιλορ, îν μπισερικι σχι îν σχκολι, α ουνουι ιντιομ καρε νου ε αλ λορ).

Προτεσταρεα Πατριαρχουλουι παρε φοαρτε σλαμπă σχι ρăου αργουμεντατă; εα ντοβεντεσχτε κă Πατριαρχουλ ς’α χοτăρâτ α ντα ακεστ ρăσπουνς νουμαι σχι νουμαι πεντρου α νου πăστρα ω τăκερε σχι μαι λουνγă: ντε ομπσερβατ εστε κă νουμăρουλ „Ελινω-βλαχιλορ”, καρε πâνă ακουμ, ντουπă απρεκιεριλε Πατριαρχατουλουι, ερα ντε 12.000 σαου ντε 20.000, σε αφλă ριντικατ λα 100.000.

(ς) Ντ. ΣΤΑΒΡΙΝτΙ.

____

Νω. 8

ÎΝΣĂΡΚΙΝΑΤΟυΛ ΚΟυ ΑΦΑΚΕΡΙ ΑΛ ΡΟΜÂΝΙΕΙ λα Κονσταντινοπολε

Κăτρε Μινιστερουλ Αφακεριλορ Στρăινε λα Μπουκουρεσχτι

Κονσταντινοπολε 15/28 Ιουλιε 1905

Μι σε κονφιρμă ντιν ισβορ σιγουρ, κă Μινιστρουλ Γρεκιει σχι Πατριαρχουλ Εκουμενικ αου προτεστατ κοντρα κονκεσιουνιλορ ακορντατε νατσιοναλιτăτσει ρομâνε ντιν Τουρκια πριν Ιραντεαουα ντιν 9/22 Μαιου τρεκουτ.

Ντ-νου Γριπαρις, ντιν ορντινουλ Γουβερνουλουι ελενικ, αρ φι ρεμις λα Ιντιζ ουν μεμοριου σπρε α σε πλâνγε ντε νοουιλε ντισποζιτσιουνι πριβιτοαρε λα ρεκενσăμâντ.

Κâτ ντεσπρε Πατριαρχουλ Ιοακχιμ ΙΙΙ, ελ ς’α ντους σă ρεκλαμε λα Μαρελε Βιζιρ, Αλτετσα Σα Φεριντ-Πασχα αρ φι ρăσπουνς Πρεα Σφιντσιει Σαλε κă κονκεσιουνιλε ακορντατε Ρομâνιλορ ντιν Τουρκια νου πριβεσκ ντεκâτ πε Σουμπλιμα Ποαρτă σχι κă ντρεπτουριλε κιβιλε, ντε καρι σε βορ μπουκουρα îν βιιτορ Ρομâνιι, σουντ ακελεασχι ντε καρι μπενεφικιαζă τοτσι κρεσχτινιι ντιν Ιμπεριου, σχι μαι κου σεαμă Γρεκιι. Îν Τουρκια σε γăσεσκ σχκολι αρμενεσχτι, φρανκεζε, γερμανε, ισραελιτε ετκ.; ντε κε ατουνκι ς’αρ ρεφουζα Ρομâνιλορ ντρεπτουλ ντε α αβεα σχι ει;

Λα ομπιεκτσιουνεα Πατριαρχουλουι κă Τουρκια βα ρεγρετα îντρ’ω ζι φαπτουλ ντε α ακορντα ακεστε φαβορουρι Ρομâνιλορ, Αλτετσα Σα αρ φι ρεπλικατ κă ακεσχτια σουντ νισχτε σουπουσχι φοαρτε λεαλι σχι κă Τουρκια πριμισε, îν ντιφεριτε οκαζιουνι, νουμεροασε ντοβεζι ντε ντεβοταμεντ κăτρε Ιμπεριου.

(ς) Ντ. ΣΤΑΒΡΙΝτΙ.

Νω. 9

ÎΝΣĂΡΚΙΝΑΤΟυΛ ΚΟυ ΑΦΑΚΕΡΙ ΑΛ ΡΟΜÂΝΙΕΙ λα Κονσταντινοπολε

Κăτρε Μινιστερουλ Αφακεριλορ Στρăινε λα Μπουκουρεσχτι

Κονσταντινοπολε 13/26 Οκτομμπριε 1905

Îν σχεντιντσα ντε ιερι α Σφâντουλουι Σινοντ, Πατριαρχουλ α προπους ω σεριε ντε μăσουρι τινζâνντ α σκοατε îν αφαρă ντιν ροστουλ Μπισερικει, πε καλε ντε εξκομουνικαρε, πε τοτσι πρεοτσιι ρομâνι σχι πε τοτσι κρεσχτινιι ορτοντοκσχι καρι αρ ρεκουργε λα ντâνσχιι.

Κâτσιβα ντιν Σφâντουλ Σινοντ εζιτâνντ φατσă κου γραβιτατεα ακεστει μăσουρι καρε αρ κρεα ντε φαπτ ω νοουă σκχιζμă, ουρμαρεα ντισκουτσιουνει πρόιεκτουλουι πατριαρχαλ α φοστ αμâνατă λα ω βιιτοαρε σχεντιντσă.

Îν κονβορμπιριλε μελε κου Αμμπασαντοριι νου αμ λιψιτ ντε α λε ντεκλαρα κă νου ιντρă îν βεντεριλε Γουβερνουλουι Ρεγαλ ντε α μαι κομπλικα îνκă σιτουατσιουνεα ακτουαλă, îμπινγâνντ λουκρουριλε πâνă λα προκλαμαρεα ουνουι „Εξαρχατ” ρομâνεσκ.

„Ντε ανι ντε ζιλε – αμ αντăουγατ – Γουβερνουλ Ρομâν α φăκουτ τοτ ποσιμπιλουλ σπρε α αjουνγε λα ω îντσελεγερε κου Πατριαρχατουλ. Ντιν νενοροκιρε νουμεροασελε ντεμερσουρι îμπăκιουιτοαρε, îντρεπρινσε ντε Ντ-νου Αλ. Εμ. Λαχοβαρι, νου αου πουτουτ ιζμπουτι φατσă κου ιντρανσιγεντσα Φαναρουλουι. Αστăζι, ντουπă κε α σεμăνατ γροαζα, πριν μπανντε καρι ασκουλτă ντε Επισκοπιι γρεκι, Πατριαρχουλ βρεα σă φακă ω λοβιτουρă χοτăρâτοαρε, αρουνκâνντ αναδεμα ασουπρα τουτουρορ Ρομâνιλορ – πρεοτσι σχι κρεντινκιοσχι – καρι îνντρăζνεσκ σă σε ροαγε λουι Ντουμνεζεου îν λιμμπα λορ ματερνă.

Ντακă Γουβερνουλ Ρεγαλ ν’α îντρεπρινς νιμικ σπρε α îμπινγε πε Ρομâνιι ντιν Τουρκια σă σε σεπαρε ντε Μπισερικα-μουμă, ντακă ς’α μουλτσουμιτ ντε α λι προκουρα μιjλοακελε ντε α αβεα πρεοτσι σχι σχκολι, νου αρ πουτεα πăρăσι αστăζι ω ποπουλατσιουνε νενοροκιτă σχι ντεμνă ντε τοατε σιμπατιιλε. Νόι, νου βόιμ σκχισμα, κου τοατε κă Πατριαρχουλ νε îμπινγε σπρε εα κου πουσχκα σχι κου αναδεμα”.

(ς) Γ. ΝτΕΡΟυΣΣΙ.”

Σκχιμμπουρι ντε τελεγραμε ντιπλοματικε πε μαργινεα ιραντελει Παγ 16 – 21

Μινιστερουλ αφακεριλορ στρăινε. Ντοκουμεντε ντιπλοματικε. Αφακεριλε Μακεντονιει. Κονφλικτουλ Γρεκω-Ρομâν, 1905, Μπουκουρεσχτι. Ιμπριμερια Στατουλουι, 1905

http://dhyeata.wordpress.com/2012/05/09/memoria-zilei-9-sau-22-mai/

Memoria zilei – 9/22 mai

I. UN SUCCES DIPLOMATIC ROMÂNESC

RAUL BOSSY , diplomat român, fost ambasador la Roma “UN SUCCES DIPLOMATIC ROMÂNESC: I r a d e a u a   d i n   a n u l   1 9 0 5″

 ”Mărturii despre dăinuirea neîntreruptă în Peninsula Balcanică a ramurii de miazăzi a neamului românesc se găsesc încă de la cele dintîi dibuiri ale istoriografiei medievale şi pînă în ziua de azi: de la cronicarul bizantin Kedrenos la Geoffroy de Villehardouin, de la Chalcondylas pînă la neobositul călător francez din veacul trecut, Pouqueville. Acesta din urmă, încîntat că descoperise în munţii Epirului o mlădiţă roditoare a gintei latine, îşi rosteşte admiraţia faţă de românii macedoneni: „Ei au rămas neclintiţi şi liberi pe acele meleaguri” – scria el – „încă multă vreme după ce Epirul căzuse pradă mahomedanilor. Cu toată neatîrnarea lor, dîrz apărată pe poziţiile naturale care le erau sălaşul, ei şi-au dat seama că, mai de vreme sau mai tîrziu erau sortiţi să fie răpuşi de puterea duşmană creştinilor. Au avut deci înţelepciunea să caute ca actul lor de supunere faţă de sultan să le asigure vreme îndelungată condiţii de trai mai bune decît acelea ale celorlalte raiale. Dînşii au fost mai ales ocrotiţi de sultanele-valide (sultanele-mame), la tezaurul cărora contribuiau cu o modestă subvenţiune anuală reprezentînd omagiul unui vasal, iar nu tributul unui sclav. Şi au izbutit în acest chip să scape de amestecul turcilor în treburile lor. Erau cîrmuiţi doar de un sfat de bătrîni inteligenţi, aleşi din sînul lor, şi trăiau sub legi tot atît de simple ca şi obiceiurile patriarhale din care acestea izvorîseră. Liberi în practicarea religiei lor, ca şi în viaţa lor de familie, ei au străbătut neatinşi furtunile răscoalelor ce au zdruncinat de atîtea ori Epirul” (L. Pouqueville, Voyage en Grèce, Paris, 1820, t.II, p. 159).

Libertăţilor aromâneşti le-a pus capăt, doar la sfîrşitul secolului al XVIII-lea, sîngeroasa represiune a lui Ali-Paşà.

Redeşteptarea sentimentului naţional la neamurile conlocuitoare din  Balcani, în secolul trecut, a pricinuit greutăţi noi românilor macedoneni, prinşi în vîltoarea luptelor de afirmare naţională a grecilor şi a slavilor sudici. Spre a se apăra de primejdia unei asimilări forţate în vreuna din massele etnice înconjurătoare, şi mai ales de elenizarea lor treptată, urmărită de biserică – supusă patriarhiei constantinopolitane –, ei îşi cereau dreptul de a se sluji de graiul lor ca limbă liturgică, de a avea proprii lor episcopi – care să le sfinţească bisericile şi să le hirotonisească preoţii, şi a-şi creşte copiii şi a-i instrui şi educa în şcoli cu limbă de predare românească.

Pentru atingerea acestor îndreptăţite ţeluri, privirile macedo-românilor se aţinteau în mod firesc spre acea ramură a naţiunii lor care, la nordul Dunării, înfiripase un Stat independent în crescîndă propăşire. Acţiunea patriotică a lui Apostol Margarit găseşte cel mai călduros răsunet în România liberă, şi astfel cauza macedo-românilor ajunge să fie una din preocupările de căpetenie ale Principatului independent, înălţat apoi la rangul de regat. Iar Societatea de Cultură Macedo-Română s-a străduit, ca şi guvernul ţării, să arate, încă de la întemeierea instituţiei, în 1879, prin glasul autorizat al primului ei secretar, V.A. Urechia (Românii din Macedonia, Bucureşti, 1901, p. 100), că sprijinul  românilor din Carpaţi către fraţii lor din Balcani trebuia să fie mărginit în plan cultural. O activitate de ordin pur politic era exclusă atît din cauza distanţei în spaţiu care despărţea cele două ramuri a le aceleiaşi tulpini, cît şi din aceea a riscului de a se trezi resentimentele guvernului otoman, cu eventuale repercusiuni din cele mai primejdioase  pentru însăşi bunăstarea şi năzuinţele aromânilor. Guvernul din Bucureşti, cu o independenţă statală atît de recent dobîndită nu dispunea încă, pe de altă parte, de autoritatea necesară pentru a interveni direct în problemele Peninsulei Balcanice, mărul de discordie între Poartă şi marile puteri.

După intrarea României în Tripla Alianţă, guvernul din Viena, dorind să îndrepte aspiraţiunile poporului român în altă direcţie decît aceea a Transilvaniei, a îndemnat neîncetat pe guvernanţii din Bucureşti să ia parte mai activ în lupta diplomatică ce se ducea cu înverşunare de diferitele cancelarii pe chestiunea balcanică. Guvernele româneşti ce s-au perindat în acea epocă la cîrma ţării, atît cele conservatoare cît şi cele liberale, au avut însă prudenţa politică de a se feri de gesturi sau manifestări susceptibile de a fi interpretate drept revendicări teritoriale nerealizabile şi vagi, închinîndu-şi toate eforturile pentru cîştigarea autonomiei culturale şi bisericeşti a românilor dinMacedonia. Astfel, prim-ministrul liberal, D.A. Sturdza declarà în Cameră, în decembrie 1901:

„În privinţa chestiunei românilor din Imperiul Otoman acţiunea noastră este absolut şi pur culturală, anume: întîi, şcoale şi biseici româneşti, cu ştirea şi învoirea guvernului otoman, şi al doilea, a nu întreţine aceste şcoli şi biserici pentru ca ele să devină un focar anarhic în imperiul vecin, amic cu noi, ci să fie un factor de ordine, priincios şi garanţie acestui imperiu” (Dezbaterile parlamentare, Monitorul Oficial).

Iar Take Ionescu, în numele partidului conservator, scria: „Fără îndoială, nici un om politic român nu aspiră să anexeze Macedonia, nici să întemeieze acolo un Stat românesc. Se ţine totuşi ca naţionalitatea românilor din Macedonia să fie prezervată, ca noul regim, oricare ar fi el, să dea românilor din Macedonia cel puţin ceea ce au astăzi, chezăşia că vor putea să-şi cultive limba maternă în toată libertatea” (Chestiunea Balcanilor, în „Conservatorul”, 21 martie 1903). Asigurările acestea liniştitoare, menite să adoarmă îngrijorările Porţii, ca şi pe acelea ale puterilor direct interesate, înlesneau stăruinţele guvernului român – mai liber astfel în mişcările lui – pentru apărarea drepturilor naţiunii române din Balcani şi de la Pind. Guvernul conservator prezidat de G.Gr. Cantacuzino, de îndată ce preluă puterea în iarna anului 1904, hotărî să înceapă o acţiune diplomatică energică, pentru a obţine de la Poartă, în cel mai scurt termen, recunoaşterea oficială a autonomiei culturale şi religioase a naţiunii române din imperiul otoman. Instrucţiuni precise fură date în acest sens ministrului plenipotenţiar al ţării la Constantinopole, Al. Em. Lahovary. Mulţumită perseverenţei şi îndemînării lui, precum şi a prestigiului de care se bucura personal la Poartă, sultanul Abdul Hamid II semnă, în sfîrşit, în mai 1905, vestita Iradea prin care autonomia culturală a românilor macedoneni era consfinţită în mod solemn.

Amintind de această izbîndă diplomatică românească de acum o jumătate de veac (în 1956, n. red.), este locul să se aducă prinosul cuvenit şi amintirii destoinicului sol al României, căruia i s-a datorat în aşa de mare măsură: Alexandru Lahovary.

Macedo-Românii nu au avut însă norocul de a se folosi un timp mai îndelungat de noile drepturi ce le fuseseră recunoscute (de mai înainte chiar) şi consfinţite a cum prin Iradeaua (Decretul) din 1905, căci revoluţia „Junilor Turci” mai întîi, iar apoi războaiele balcanice din 1912-1913 schimbară radical situaţia.

Poporul român băştinaş, dinMacedonia, s-a văzut împărţit între ţările vecine, moştenitoare ale împărăţiei turceşti din Europa.

Redăm mai jos textul versiunii franceze al faimoasei Iradea din 9/22 Mai 1905:

«Sous les bienveillants auspices de S.M. IMP. le Sultan, notre auguste Souverain, et à l’instar des bienfaits et des faveurs qu’Il  octroie à tous ses fidèles sujets sans distinction, pour le bénefice de leur culte et de leur nationalité, les Valaques habitant l’Empire ottoman viennent eux aussi de bènèficier – sur leur humble demande soumise aux pieds du Trône – des mêmes droits civils dont jouissent les autres classes de Ses sujets ottomans non musulmans.

            «Ils auront le droit de nommer des mouktars pour leurs propres communautés, conformément à la loi, à l’instar des autres communautés, qui sont représentées dans les conseils administratifs; ils auront également des membres à eux dans ces conseils et ce conformément à las loi; les professeurs qui seront nommés par les communautés valaques pour inspecter, conformément aux lois de l’Empire, leurs propres écoles et celles à créer éventuellement, seront l’objet de facilités de la part des autorités impériales.

            En foi de quoi le présent iradé impérial a eté octroyé e communiqué aux départaments compétents». / ABDUL HAMID II,/ 9/ 22 Mai 1905, Istambul.”

II. DOCUMENTE DIPLOMATICE

“Cu toată teroarea bandelor, în plină activitate încă de la sfârşitul anului 1904, nimic nu mai putea să mai oprească succesul, acum asigurat, a 40 de ani de sforţări paciente şi la 9/22 Maiu, după negocieri, a căror examinare nu intră în cadrul acestei introduceri M.S. Sultanul consacră în mod solemn existenţa naţionalităţei române în Turcia şi-i conferă, prin Iradea Imperială, drepturi civile egale cu acelea de cari se bucură celelalte naţionalităţi creştine din Imperiu.

Iată textul acestei Iradele, aşa cum a fost publicat la 10/23 Maiu 1905 prin comunicat oficial în toate ziarele din Constantinopole:

„MAESTATEA SA IMPERIALĂ SULTANUL, care în sentimentele Sale de înaltă justiţie şi îngrijire părintească pentru popoarele sale, Îşi întinde binefacerile şi favorurile Sale asupra tuturor supuşilor Sěi credincioşi, fără deosebire de rasă nici de religiune, luând în consideraţiune suplicele supuse, în timpul din urmă, la picioarele Tronului Imperial de către supuşii Sěi Valahi, a bine-voit să ordone ca, în virtutea drepturilor civile, de cari dânşii se bucură cu acelaşi titlu ca şi ceilalţi supuşi nemusulmani, comunităţile lor să desemneze pe Muhtari conform cu regulamentele în vigoare; ca, după cum se practică pentru celelalte comunităţi, membrii Valahi să fie de o potrivă admişi, după regulă, în consiliile administrative, şi ca înlesniri să fie acordate de către autorităţile Imperiale profesorilor numiţi de către zisele comunităţi pentru inspectarea şcoalelor lor şi îndeplinirea formalităţilor edictate de legile Imperiului pentru deschiderea nouilor stabilimente şcolare.

Această ordonanţă Imperială a fost comunicată Departamentelor Imperiale respective pentru respectarea ei”.

Afară de aceasta, Iradeaua din 9/22 Maiu ordonează libera întrebuinţare a limbei române în biserici şi în şcoală. ( a se vedea la pagina 5, „Teskereaua Ministerului de Justiţie otoman”).

Acest rescript Imperial formează constituţiunea naţionalităţei române din Turcia; dânsul recunoaşte existenţa legală a comunităţilor române şi le investeşte cu toate drepturile, de cari se bucură pe baza legilor Imperiului celelalte comunităţi creştine.

* * *

Iradeaua din 9/22 Maiu 1905 ar fi trebuit să fie punctul de plecare a unei schimbări radicale a atitudinei Patriarhului faţă de chestiunea română. În adevăr, recunoaşterea oficială a naţionalităţii române de M.S. Imperială Sultanul creea o nouă stare de lucruri înaintea cărei Patriarhul ar fi trebuit să se încline. Dacă Capul Bisericei din Constntinopole ar fi fost mai bine inspirat; dacă ar fi ţinut seama de adevăratele interese ale ortodoxismului, ar fi înţeles că rezultatele obţinute de români, după o luptă stăruitoare de aproape 40 de ani, însemnau o eră nouă, o eră de înţelegere, de concordie şi de pace. Interpret credincios al adevăratelor precepte ala Sfintei noastre Religiuni care admite şi încurajează pluralitatea limbilor, Patriarhul ar fi trebuit să facă să înceteze o luptă fratricidă, de acum înainte inutilă. Consecinţe cu el însuşi şi cu precedentul creat la Iuskiub în favoarea unei infime minorităţi zise grecească, Patriarhul ar fi trebuit să permită constituirea comunităţilor religioase române după modelul celei create prin hrisovul din 1/14 Decembrie 1902; respectuos al legilor Imperiului Otoman, al cărui unul dintre marii demnitari este, Patriarhul ar fi trebuit să se supue voinţei imperiale şi să admită existenţa comunităţilor române recunoscute prin Iradea.

Prin această atitudine, ar fi preparat căile către o înţelegere din care biserica ortodoxă ar fi eşit pacificată şi întărită.

Dar Patriarhul ecumenic Ioachim III preferă să se inspire de alte idei. Dânsul protestă contra dreptelor măsuri luate în favoare Românilor; dânsul ordonă Mitropoliţilor de a începe o nouă perioadă de teroare, făcu apel la cruzimea bandelor armate, făcu apel la concursul comitetelor panelenice şi al Guvernului grec.

Până în ajunul zilei de 9/22 Maiu 1905, intervenţiunea Greciei oficiale în chestiunea Românilor din Turcia reese destul de lămurit din numeroasele fapte şi documente citate mai sus şi justifică, cel mai puţin, foarte tari presumpţiuni. După 9/22 Maiu ea dă loc la certitudini absolute. Interpelările înaintea Parlamentului grec în ajunul apariţiunei Iradelei, protestările oficioase şi oficiale contra acestui act Imperial, recrutarea şi organizarea bandelor revoluţionare pe teritoriul Greciei, prezenţa numeroşilor ofiţeri greci în capul acestor bande, atitudinea agenţilor greci în Turcia, încurajările date comitetelor revoluţionare panelenice, declaraţiunile categorice făcute reprezentantului României la Atena de Primul-Ministru al Greciei, – numai lasă cea mai mică îndoială în această privinţă. Dealminterea resfoindu-se Cartea Verde,  se vor găsi destul probe despre amestecul Greciei în chestiunea Românilor din Turcia.

(În această privinţă, afară de circulara de mai sus a Ministrului Greciei la Constantinopole din 5 Noembre 1904, de participarea ofiţerilor greci în capul bandelor, precum şi a indivizilor îmbrăcaţi în uniformă grecească, despre cari s’a vorbit mai sus, a se vedea mai cu seamă piesele 8 din partea I, 2, 3, 10, 14, 15, 24, 25 din partea II).

Deci atitudinea Guvernului român apare lămurită şi naturală: dânsul făcu mai multe tentative amicale, în scop de a obţine de la Guvernul grecesc o schimbare de proceduri, însărcină în două rânduri pe reprezentantul sěu la Atena să facă în acest scop un nou demers pe lângă Primul Ministru al Greciei şi, numai când rezultatul negativ al acestor demersuri a fost neîndoios stabilit, aviză la alte mijloace, spre a apăra o populaţiune de origine română şi în acelaşi timp demnitatea Statului Român.

Din expunerea ce precede rezultă: că România se interesează de vreo 40 de ani de soarta Românilor din Turcia; că ea urmăreşte în această acţiune un scop absolut corect şi natural; că sacrificiile anuale ce-şi  impune Statul Român nu alimentează nici o lucrare secretă; că aceste subvenţiuni sunt înscrise în bugetul român şi distribuite ca ajutor şcoalelor şi bisericilor cu ştirea guvernului otoman, care, departe de a protesta, a încurajat totdeauna această lucrare pacifică şi numai culturală; că, cu un astfel d  trecut, Guvernul român e dator faţă cu sine însuşi să nu abandoneze nici un moment populaţiunile de aceeaşi origină cu noi. Cuvântul de ordine al României a fost, este şi va fi totdeauna: libertatea limbei, libertatea cultului, egalitatea perfectă între toţi creştinii din Turcia, pentru cel mai mare bine al păcei şi al civilaţiunei.

* * *

            Prin ordinul circular din 22 Iulie ( 4 August), 15/28 Septembrie, 3/16. 18/31 Octombrie, 29 Octombrie (11 Noembrie), 3/16 şi 7/20 Noembrie 1905, s’a adus treptat la cunoştinţă Miniştrilor noştri din străinătate crimele comise de Greci în contra Românilor din Turcia, ale căror detalii se află în actele ce compun partea II a „Cărţei Verzi”.

Li s’au prescris totodată a aduce aceste crime la cunoştinţa Miniştrilor Secretari de Stat ale Guvernelor pe lângă cari sunt acreditaţi spre a le cere intervenţiunea.

Reprezentanţii noştri în străinătate, prin rapoartele lor, relatează conversaţiunile ce au avut loc cu Miniştrii Secretari de Stat ai diferitelor ţări, cari toate arată primirea binevoitoare cu care au fost ascultate plângerile şi cererile noastre.

No. 1

MINISTRUL AFACERILOR STRĂINE

Către Însărcinatul cu Afaceri al României la Atena

Bucureşti 17/30 Maiu 1905

Ziarele şi telegramele anunţă că Guvernul grecesc voeşte să protesteze contra favorurilor acordate de M.S. Sultanul Românilor din Turcia.

Informaţi-vă asupra exactităţii acestor zvonuri şi telegrafiaţi-mi

(s) GENERAL LAHOVARY.

Alexandru Lahovary, ambasadorul român la Istambul

____

No. 2

ÎNSĂRCINATUL CU AFACERI AL ROMÂNIEI la Atena

Către Ministerul Afacerilor Străine la Bucureşti

Atena 17/30 Maiu 1905

Ştirea pare a fi inexactă.

Ministrul Turciei îmi afirmă pe cât se ştie Guvernul grecesc nu a protestat prin notă, căci, procedând astfel, aduce atingere suveranităţei Turciei.

Mă voiu informa încă şi vă voiu telegrafia.

Până la ordin contrariu, nu voiu vedea pe Ministrul Afacerilor Străine decât poimâine, ziua recepţiunei diplomatice.

(s) MĂRGĂRITESCU-GRECIANU.

_____

No. 3

MINISTRUL AFACERILOR STRĂINE

Către Însărcinatul cu Afaceri al României la Atena

Bucureşti 14/31 Maiu 1905

Cereţi o audienţă  Ministrului Afacerilor Străine şi comunicaţi-i obiectul primei noastre telegrame, în modul următor: „Guvernul Regal n’a dat nici un crezământ svonurilor unor ziare şi unor telegrame venite din străinătate, cari anunţau că Guvernul  grecesc avea intenţiunea de a protesta contra  favorurilor acordate Românilor din Turcia. Cunoscând relaţiunile de prietenie cari leagă România cu Grecia, nu a crezut câtuşi de puţin că guvernul grecesc se va deda la un asemenea act de ostilitate contra României.

Îmi veţi aduce la cunoştinţă rezultatul acestei întrevederi, care din partea D-voastră trebuie să se mărginească la cuvintele de mai sus.

GENERALUL LAHOVARY.

____

No. 4

ÎNSĂRCINATUL CU AFACERI AL ROMÂNIEI la Atena

Către Ministerul Afacerilor Străine la Bucureşti

Atena 19 Maiu/1 Iunie 1905

Am transmis în mod fidel Ministrului Afacerilor Străine cuvintele excelenţei Voastre. Dânsul mia spus că : „nu este răspunzător de ceea ce publică ziarele şi că este dintre toţi oamenii de Stat elini, cel mai pornit a trăi în foarte bună înţelegere cu România. Amestecul român în Turcia constitue, după părerea D-sale, singura greutate pentru o înţelegere absolut complectă între România şi Grecia, Cuţo-Vlahii fiind de curată rasă grecească şi, în afară de cei câştigaţi prin propaganda românească, cu totul devotaţi ideii elinice”. M’am conformat în răspunsurile mele la instrucţiunile ministeriale şi am eşit din această întrevedere cu impresiunea că Guvernul grecesc, cu toată dorinţa ce ar avea poate de a protesta oficial dacă acest demers ar putea fi încununat de izbândă, se va mărgini la plângeri fără de importanţă pentru a evita complicaţiuni inutile.

(s) MĂRGĂRITESCU-GRECIANU.

_____

No. 5

ÎNSĂRCINATUL CU AFACERI AL ROMÂNIEI la Constantinopole

Către Ministerul Afacerilor Străine la Bucureşti

Constantinopole 20 Maiu/2 Iunie 1905

Iradeaua din 9 Maiu, care consfinţeşte în mod oficial existenţa elementului român în Turcia, a fost comunicată Patriarhatului de către Înalta Poartă. Deşi această Iradea nu înfiinţează decât drepturi civile, ea cuprinde totuşi, în partea ei a doua, dispoziţiunea privitoare la libera întrebuinţare a limbei române în şcoli şi în biserici, şi loveşte astfel în politica de opoziţie ce Patriarhul a urmat în continu în contra populaţiunii române din Turcia.

Sinodul s’a întrunit până acum de trei ori pentru a desbate şi a lua o atitudine hotărâtă faţă de drepturile acordate Românilor. El n’a putut lua nici o deciziune, dar cum voia să se mărginească a lua act pur şi simplu de ordinele comunicate, Patriarhul a fost în persoană la Marele Vizir pentru a protesta.

(s) D. STAVRIDI.

ANEXA

„TESKEREA” MINISTERIALĂ

MINISTRUL OTOMAN AL JUSTIŢIEI ŞI AL CULTELOR

Către Prea Sfinţia Sa Patriarhul Ecumenic.

O înaltă teskerea Vizirală face cunoscut că Valahii, supuşi otomani, spre a-şi apăra interesele lor naţionale, au cerut autorizaţia de a face uz de propria limbă în stabilimentele lor şcolare; de al celebra ceremoniile cultului în propriile biserici de către preoţii lor şi în limba lor şi aceea de a alege, ca şi celelalte naţionalităţi, acolo unde ei s’ar afla în majoritate, muhtarii lor.

Consiliul de Miniştri, considerând că pe de o parte un principiu fundamental al Imperiului impune Statului o imparţialitate absolută faţă de diferitele naţionalităţi cari trăiesc sub sceptrul Maestăţei Sale Imperiale Sultanul, şi că, pe de altă parte, în cererea de mai sus, nu se găseşte nici cea mai mică urmă de vre-un prejudiciu adus drepturilor unei alte naţionalităţi, a hotărât de a însărcina Ministerul de Interne să comunice Inspectoratului vilayetelor din Turcia Europeană şi Guvernatorilor Generali respectivi că: cu condiţiunea de a nu inova nimic cu privire la raporturile lor de supunere faţă de Patriarhat, Valahii nu vor putea fi împiedicaţi de a celebra ceremoniile cultului de către preoţii lor în limba lor naţională, nici nu vor putea fi împiedicaţi de a se servi de această limbă în şcolile lor; că le va fi permis de a-şi numi proprii lor muhtari, conform legilor în vigoare; că nimeni nu va putea tulbura, în exerciţiul funcţiunei lor, pe institutorii şi pe inspectorii învăţământului pe cari comunitatea valahă i-ar numi, adresându-se, conform regulii stabilite, Ministerului Imperial al Instrucţiunei Publice, şi că, în fine, Valahii vor lua parte la alegerile membrilor consiliilor administrative.

Această deciziune fiind supusă aprobărei Maestăţii Sale Sultanului, a fost sancţionată prin o Iradea Imperială.

Îmi fac dar o datorie de a aduce aceea ce precede la cunoştinţa Sfinţiei Voastre.

Ministrul: (s) ABDURRAHMAN

10 Maiu 1321 (1905)

_____

No. 6

ÎNSĂRCINATUL CU AFACERI AL ROMÂNIEI la Constantinopole

Către Ministerul Afacerilor Străine la Bucureşti

Constantinopole 1/14 Iunie 1905

Sfântul Sinod a pronunţat caterisirea preotului român Eftimie şi a diaconului Evghenie din Monastir.

Sfântul Sinod se va ocupa acum cu un memoriu de protestare contra Iradelei din 9 Maiu.

(s) D. STAVRIDI.

No. 7

ÎNSĂRCINATUL CU AFACERI AL ROMÂNIEI la Constantinopole

Către Ministerul Afacerilor Străine la Bucureşti

Constantinopole 7/20 Iulie 1905

Patriarhatul a înaintat, în sfârşit, Înaltei Porţi takrirul, ca răspuns de protestare contra Iradelei din 9 Maiu.

Textul adoptat este acel propus de însuşi Patriarhul. Takrirul desvolta chestiunea macedo-română din punctul de vedere istoric şi vrea să arate că acei „Cuţo-vlahi” cărora s’au acordat drepturi nici nu există; recunoaşte că în întreaga Macedonie locuiesc vreo 100.000 de „Elino-vlahi”, cari sunt însă Greci de sentimente şi vorbesc greceşte ca limbă maternă; takrirul conchide rugând ca drepturile acordate, cari jignesc prerogativele Patriarhului, să fie revocate (drepturile în chestiune sunt întrebuinţarea din partea Elino-vlahilor, în biserici şi în şcoli, a unui idiom care nu e al lor).

Protestarea Patriarhului pare foarte slabă şi rău argumentată; ea dovedeşte că Patriarhul s’a hotărât a da acest răspuns numai şi numai pentru a nu păstra o tăcere şi mai lungă: de observat este că numărul „Elino-vlahilor”, care până acum, după aprecierile Patriarhatului, era de 12.000 sau de 20.000, se află ridicat la 100.000.

(s) D. STAVRIDI.

____

No. 8

ÎNSĂRCINATUL CU AFACERI AL ROMÂNIEI la Constantinopole

Către Ministerul Afacerilor Străine la Bucureşti

Constantinopole 15/28 Iulie 1905

Mi se confirmă din isvor sigur, că Ministrul Greciei şi Patriarhul Ecumenic au protestat contra concesiunilor acordate naţionalităţei române din Turcia prin Iradeaua din 9/22 Maiu trecut.

D-nu Gryparis, din ordinul Guvernului elenic, ar fi remis la Ydiz un memoriu spre a se plânge de nouile dispoziţiuni privitoare la recensământ.

Cât despre Patriarhul Ioachim III, el s’a dus să reclame la Marele Vizir, Alteţa Sa Ferid-Paşa ar fi răspuns Prea Sfinţiei Sale că concesiunile acordate Românilor din Turcia nu privesc decât pe Sublima Poartă şi că drepturile civile, de cari se vor bucura în viitor Românii, sunt aceleaşi de cari beneficiază toţi creştinii din Imperiu, şi mai cu seamă Grecii. În Turcia se găsesc şcoli armeneşti, franceze, germane, israelite etc.; de ce atunci s’ar refuza Românilor         dreptul de a avea şi ei?

La obiecţiunea Patriarhului că Turcia va regreta într’o zi faptul de a acorda aceste favoruri Românilor, Alteţa Sa ar fi replicat că aceştia sunt nişte supuşi foarte leali şi că Turcia primise, în diferite ocaziuni, numeroase dovezi de devotament către Imperiu.

(s) D. STAVRIDI.

No. 9

ÎNSĂRCINATUL CU AFACERI AL ROMÂNIEI la Constantinopole

Către Ministerul Afacerilor Străine la Bucureşti

Constantinopole 13/26 Octombrie 1905

În şedinţa de ieri a Sfântului Sinod, Patriarhul a propus o serie de măsuri tinzând a scoate în afară din rostul Bisericei, pe cale de excomunicare, pe toţi preoţii români şi pe toţi creştinii ortodocşi cari ar recurge la dânşii.

Câţiva din Sfântul Sinod ezitând faţă cu gravitatea acestei măsuri care ar crea de fapt o nouă schizmă, urmarea discuţiunei proiectului patriarhal a fost amânată la o viitoare şedinţă.

În convorbirile mele cu Ambasadorii nu am lipsit de a le declara că nu intră în vederile Guvernului Regal de a mai complica încă situaţiunea actuală, împingând lucrurile până la proclamarea unui „Exarhat” românesc.

„De ani de zile – am adăugat – Guvernul Român a făcut tot posibilul spre a ajunge la o înţelegere cu Patriarhatul. Din nenorocire numeroasele demersuri împăciuitoare, întreprinse de D-nu Al. Em. Lahovary, nu au putut izbuti faţă cu intransigenţa Fanarului. Astăzi,  după ce a semănat groaza, prin bande cari ascultă de Episcopii greci, Patriarhul vrea să facă o lovitură hotărâtoare, aruncând anathema asupra tuturor Românilor – preoţi şi credincioşi – cari îndrăznesc să se roage lui Dumnezeu în limba lor maternă.

Dacă Guvernul Regal n’a întreprins nimic spre a împinge pe Românii din Turcia să se separe de Biserica-mumă, dacă s’a mulţumit de a li procura mijloacele de a avea preoţi şi şcoli, nu ar putea părăsi astăzi o populaţiune nenorocită şi demnă de toate simpatiile. Noi, nu voim schisma, cu toate că Patriarhul ne împinge spre ea cu puşca şi cu anathema”.

(s) G. DERUSSI.”

Schimburi de telegrame diplomatice pe marginea iradelei Pag 16 – 21

Ministerul afacerilor străine. Documente diplomatice. Afacerile Macedoniei. Conflictul Greco-Român, 1905, Bucureşti. Imprimeria Statului, 1905

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν γρεκεσχτε εστε φăκουτă (αντρατă) κου γοογλε τρανσλατε
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în greceşte este făcută (adrată) cu google translate
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
.

http://dhyeata.wordpress.com/2012/05/09/memoria-zilei-9-sau-22-mai/

Ημέρα μνήμης – 9/22

Ι. Διπλωματικές ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ

RAUL Αυταρχικός, ένα Ρουμάνο διπλωμάτη, πρώην πρεσβευτής στη Ρώμη «μια διπλωματική επιτυχία ΡΟΥΜΑΝΙΑ: I radeauadinanul 1 9 0 5″

«Μαρτυρίες για την απρόσκοπτη συνέχιση της Βαλκανικής χερσονήσου υποκατάστημα νότια του ρουμανικού λαού εξακολουθούν να είναι στην πρώτη dibuiri της μεσαιωνικής ιστοριογραφίας και μέχρι σήμερα: ο Βυζαντινός χρονογράφος Geoffroy Βιλλεαρδουίνου Κεδρηνός Από Chalcondylas μέχρι ακούραστος ταξιδιώτης Γάλλοι του περασμένου αιώνα, Pouqueville. Ο τελευταίος, με ικανοποίηση ότι είχε ανακαλύψει στα βουνά της Ηπείρου μια γόνιμη υποκατάστημα της Λατινικής γένος, το θαυμασμό του για τους Ρουμάνους μιλάει Μακεδόνας: «Έχουν παραμείνει ακλόνητος και δωρεάν για εκείνα τα εδάφη» – έγραφε – «ένα μεγάλο χρονικό διάστημα μετά την Ήπειρο έπεσε θύμα της Μωαμεθανός . Παρά την ανεξαρτησία τους, ο έντονος υπερασπίστηκε τις φυσικές θέσεις που ήταν κατοικία, συνειδητοποίησαν ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος ή αργότερα, ήταν μοιραίο να σκοτωθεί από την εξουσία των χριστιανών του εχθρού. Έτσι, είχε τη σοφία να επιδιώξει η πράξη της υπακοής τους στο Σουλτάνο και πολύ καιρό για να εξασφαλίσουν καλύτερες συνθήκες ζωής από εκείνους των άλλων raiale. Dînşii κυρίως προστατεύονται από sultanele-έγκυρη (sultanele-μητέρες), ο θησαυρός που συνέβαλε σε μια μικρή ετήσια επιχορήγηση που αντιπροσωπεύουν το αφιέρωμα του υποτελή όχι, ένα αφιέρωμα σκλάβος. Και κατάφερε με αυτόν τον τρόπο να ξεφύγουν από τους Τούρκους στο μίγμα των επιχειρήσεων τους. Cîrmuiţi ήταν απλά έξυπνος συμβουλές των πρεσβυτέρων, που εκλέγονται μεταξύ τους, και ζούσαν κάτω από το νόμο εξίσου απλή όσο η πατριαρχική τελωνειακών αυτών izvorîseră. Δωρεάν για να ασκούν τη θρησκεία τους, όπως και στη ζωή της οικογένειάς τους, πέρασαν καταιγίδες ανέγγιχτη ταραχές που συγκλόνισαν πολλές φορές Ηπείρου «(L. Pouqueville, Voyage en Grèce, Παρίσι, 1820, Τ.ΙΙ, σ. 159).

Ελευθεριών βλάχικες έχει τελειώσει, μόνο το τέλος του δέκατου όγδοου αιώνα, η αιματηρή καταστολή του Αλή Πασά.

Αναβίωση του εθνικού συναισθήματος στα έθνη που κατοικούσαν στα Βαλκάνια κατά τον τελευταίο αιώνα, έχει προκαλέσει δυσκολίες Νοέμβριο Μακεδόνας Ρουμάνοι που αλιεύονται στη δίνη των εθνικών ισχυρισμό τους αγώνες των Ελλήνων και των Νότιων Σλάβων. Για να αποκρούσουν οποιαδήποτε απειλή της εξαναγκαστικής αφομοίωσης των εθνικών μαζών γύρω, και ιδιαίτερα σταδιακό εξελληνισμό τους, ακολουθούμενη από την εκκλησία – με την επιφύλαξη Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως -, που απαίτησε το δικαίωμα να χρησιμεύσει ως λειτουργική γλώσσα της γλώσσας τους, να έχουν τη δική τους επισκόπους – να αγιάσει τους εκκλησίες και ιερείς hirotonisească τους, και να αυξήσουν και να εκπαιδεύσει και να εκπαιδεύσει τα παιδιά στα σχολεία που διδάσκουν στη ρουμανική γλώσσα.

Για την επίτευξη αυτών των θεμιτών στόχων, Μακεδο-ρουμάνους μάτια κοίταξε κανονικά στο εν λόγω υποκατάστημα του έθνους τους, βόρεια του Δούναβη, χτυπήσουν ένα ανεξάρτητο κράτος στην αυξανόμενη ευημερία. Apostol Margarit πατριωτική του δράση από τις θερμότερες απάντηση που βρέθηκε στη Ρουμανία Libera, και έτσι να προκαλέσει Μακεδο-ρουμάνους καταλήξει να είναι μία από τις κύριες ανησυχίες του ανεξάρτητου πριγκιπάτου, στη συνέχεια ανέβηκε στο βαθμό του βασιλείου. Και Μακεδο-Ρουμανικό Πολιτιστικό Σύλλογο ότι προσπάθησε και την κυβέρνηση, για να δείξει το ίδρυμα από την ίδρυσή της το 1879 με πρώτη άδεια γραμματέας φωνή της, Βιρτζίνια Αυτί (της Μακεδονίας Ρουμανία, Βουκουρέστι, 1901, σ. 100), οι Ρουμάνοι από την Τρανσυλβανία να υποστηρίξει τους αδελφούς τους στα Βαλκάνια θα έπρεπε να περιορίζεται στον πολιτισμό.Μια καθαρά πολιτική δραστηριότητα αποκλείστηκε τόσο λόγω της απόστασης στο χώρο που χωρίζει τα δύο καταστήματα με τα ίδια στελέχη, καθώς και τον κίνδυνο ότι η οθωμανική κυβέρνηση να ξυπνήσει τη δυσαρέσκεια, με πιθανές επιπτώσεις από τις πιο επικίνδυνες για την ίδια την ευημερία και τις προσδοκίες Αρουμάνοι. Κυβέρνησης στο Βουκουρέστι, με πρόσφατα απέκτησε την ανεξαρτησία της κατάσταση, έτσι ώστε δεν είχε ακόμη, από την άλλη πλευρά, η αρχή να παρέμβει άμεσα στις υποθέσεις της Βαλκανικής χερσονήσου, το μήλο της έριδος ανάμεσα στην πύλη και τις μεγάλες δυνάμεις.

Μετά την προσχώρηση της Ρουμανίας στην Τριπλή Συμμαχία, η κυβέρνηση της Βιέννης, με στόχο να μετατρέψει τις προσδοκίες του ρουμανικού λαού σε μια διαφορετική κατεύθυνση από εκείνη της Τρανσυλβανίας, παρότρυνε συνεχώς τις κυβερνήσεις στο Βουκουρέστι για να συμμετάσχει πιο ενεργά στο διπλωματικό αγώνα πήγε σκληρά για το θέμα των διαφορετικών πρυτάνεις Βαλκανίων. Η ρουμανική κυβέρνηση, που πέτυχαν την εποχή εκείνη για να κυβερνήσει τη χώρα, δεδομένου ότι τόσο τη συντηρητική και τη φιλελεύθερη, αλλά ήταν προσεκτική πολιτική να αποφύγει τις χειρονομίες ή γεγονότα που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ως εδαφικές διεκδικήσεις αδύνατη και ασαφής, διέλευσης και προσπάθειες για να κερδίσει την πολιτιστική και θρησκευτική αυτονομία dinMacedonia Ρουμάνους. Έτσι, ο Πρωθυπουργός των Φιλελεύθερων, D.A. Sturdza δηλώνει τη Βουλή το Δεκέμβριο του 1901:

«Στο μυθιστόρημα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας σχετικά με τη δράση μας, είναι απολύτως και αμιγώς πολιτιστική, ήτοι: πρώτον, απομακρύνεται και τη ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία, με τη γνώση και την άδεια της Οθωμανικής κυβέρνησης, και, δεύτερον, δεν υποστηρίζουν αυτά τα σχολεία και τις εκκλησίες, έτσι ώστε να γίνει ένα ξέσπασμα αναρχία στην γειτονική αυτοκρατορία, ο φίλος μας, αλλά να αποτελέσει παράγοντα για priincios και εγγύηση ότι η αυτοκρατορία «(κοινοβουλευτικές συζητήσεις, ΦΕΚ).

Και Τάκε Ιονέσκου, εξ ονόματος του Συντηρητικού Κόμματος, έγραψε: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, κανένας πολιτικός της Ρουμανίας δεν φιλοδοξεί να προσαρτήσει Μακεδονίας, ή να ιδρύσουν εκεί ένα κράτος της Ρουμανίας. Κρατήστε ρουμανικής ιθαγένειας στη Μακεδονία, ωστόσο, να διατηρηθεί, το νέο καθεστώς, όποια και αν είναι, να δώσει Ρουμάνους στη Μακεδονία, τουλάχιστον ό, τι έχουν σήμερα, δέσμευση ότι θα είναι σε θέση να καλλιεργούν τη μητρική τους γλώσσα κατά της ελευθερίας «(τεύχος Βαλκάνια η «συντηρητική», 21 Μαρτίου 1903). Οι καταπραϋντικές διαβεβαιώσεις σχεδιαστεί για να κοιμηθεί ανησυχίες Πύλη με εκείνες τις εξουσίες που αφορά άμεσα, η εμμονή της ρουμανικής κυβέρνησης διευκόλυνε – μεγαλύτερη ελευθερία στις κινήσεις του, ώστε – για την προστασία του έθνους της Ρουμανίας στα Βαλκάνια και από την Πίνδο. Η συντηρητική κυβέρνηση με επικεφαλής τον G.Gr. Cantacuzino, μόλις ανέλαβε την εξουσία το χειμώνα του 1904, αποφάσισε να ξεκινήσει μια έντονη διπλωματική δράση για την επίτευξη του στόχου στο συντομότερο δυνατό χρόνο, επίσημη αναγνώριση της πολιτισμικής και θρησκευτικής αυτονομίας του έθνους της Ρουμανίας στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.Ακριβείς οδηγίες που δίνονται σ ‘κλέψει Πληρεξούσιος Υπουργός της χώρας στην Κωνσταντινούπολη, Αλ. Εμ. Lahovary. Χάρη στην επιμονή του και îndemînării και το κύρος που απολαμβάνουν από το προσωπικό της Πύλης, ο Σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ σημάδια ΙΙ, τελικά, το Μάιο του 1905, το οποίο εκπέμπει διάσημο Ρουμάνοι Μακεδόνας πολιτιστική αυτονομία κατοχυρώνεται πανηγυρικά.

Γεμάτο αναμνήσεις από τις ρουμανικές διπλωματικές νίκη από μισό αιώνα πριν (. Το 1956, σημείωση του συντάκτη), είναι η θέση για να φέρει φόρο τιμής και μνήμης κατάλληλη επάρκεια του εδάφους της Ρουμανίας, ο οποίος ήταν τόσο μεγάλο βαθμό οφείλεται σε: Αλέξανδρος Lahovary.

Μακεδο-ρουμάνους δεν είχε καμία τύχη, αλλά να χρησιμοποιήσει περισσότερο χρόνο για τα νέα δικαιώματά τους είχαν αναγνωριστεί (η ακόμα και νωρίτερα) και καθιερώνεται ως Iradeaua (διάταγμα) του 1905, ως επανάσταση «Νεοτούρκων» πρώτα, Βαλκανικούς πολέμους του 1912-1913 και στη συνέχεια η κατάσταση αλλάζει ριζικά.

Εγγενής ρουμανικό λαό, dinMacedonia παρατηρήθηκε κατανέμεται μεταξύ γειτονικών χωρών, κληρονόμος του τουρκικού βασίλειο στην Ευρώπη.

Παρουσιάζονται παρακάτω είναι η έκδοση κειμένου του διάσημου Γάλλου ακτινοβολούν από 9/22 του Μάη του 1905:

«Sous les αιγίδα του S.M. bienveillants ΜΟΠ. εμείς Σουλτάνου, Notre Αύγουστο Souverain, et à l’Instar bienfaits συχνά et à tous des faveurs qu’Il πεδιάδα των ειδικών φόρων κατανάλωσης χωρίς fidèles Διάκριση sujets, ρίξτε τα ευεργετικά Leur et de Leur εθνικότητα λατρείες, les l’Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Valaques commorant viennent eux Aussie Το όφελος – Ταπεινός, Leur-sur demande aux Pieds du soumise Θρόνου – des droits Civils μιμίδια dont les autres τάξεις του Ses sujets jouissent μη Οθωμανούς musulmans.

«ILS droit de auront nommer τους ρίχνουμε συχνά leurs propres mouktars communautés, conformιment ΰ la Loi des autres à l’Instar communautés, qui les conseils administratifs Sontea représentées χορό, ILS auront également συχνά Μελών χορού à ces eux et Conseils την conformément της LAS loi, qui les seront professeurs nommés φαίνεται valaques ρίξτε les communautés inspecter, conformément aux Lois de l ‘Empire et leurs propres écoles à celles δημιουργήσει éventuellement, l’objet seront του τμήματος facilites συχνά autorités impériales.

Εν Quoi φύλλα ακτινοβολούν αυτοκρατορική Ete παρουσιάσει ανακοινωθέν aux compétents octroyé τους départaments «. / Αμπντούλ Χαμίντ Β ‘, / 9/22 Μαΐου του 1905, στην Κωνσταντινούπολη. »

II. Διπλωματικά έγγραφα

«Με όλες τις συμμορίες της τρομοκρατίας σε πλήρη εξέλιξη από τα τέλη του 1904, τίποτα δεν θα μπορούσε να σταματήσει στην επιτυχία, διαβεβαίωσε σήμερα, οι προσπάθειες του τους 40 ασθενείς και 9/22 Maiu, μετά από διαπραγματεύσεις, η εξέταση των οποίων εμπίπτει MS σε αυτή την εισαγωγή Σουλτάνος αφιερώνω πανηγυρικά ύπαρξη ρουμανικής ιθαγένειας στην Τουρκία, και να αναθέσει με το Imperial Irad, τα πολιτικά δικαιώματα ίσα με εκείνα των άλλων εθνικοτήτων, οι οποίοι απολαμβάνουν Χριστιανική Αυτοκρατορία.

Εδώ είναι το κείμενο αυτού του Iradele, όπως δημοσιεύθηκε στις 10/23 1905 Maiu η επίσημη ανακοίνωση σε όλες τις εφημερίδες στην Κωνσταντινούπολη:

«Αυτοκρατορικό μεγαλείο του σουλτάνου, ο οποίος σε αισθήματα δικαιοσύνης και υψηλής γονική μέριμνα για τους ανθρώπους του, Έσπειρε ευλογίες και υπέρ του σε όλους τους πιστούς Σέλες θέματα, χωρίς διάκριση φυλής ή θρησκείας, δεδομένου suplicele θέμα κατά τη διάρκεια της τελευταίας στους πρόποδες του Imperial θέματα Σέλες Θρόνου Βλάχοι, η καλή θέληση να διατάξει, σύμφωνα με τα πολιτικά δικαιώματα των ανηλίκων που έχουν την ίδια βάση όπως και άλλες μη μουσουλμανικές θέματα, τις κοινότητές τους ορίζουν Μουχτάρ σύμφωνα με τους κανονισμούς? ότι, ως πρακτική για άλλες κοινότητες, τα μέλη της σε αντίθεση Βλάχοι να εισαχθεί, κατά κανόνα, τα διοικητικά συμβούλια, καθώς και τις διευκολύνσεις που θα παρέχονται από καθηγητές που διορίζονται από τις Αυτοκρατορικές αρχές ονομάζεται κοινότητές τους şcoalelor επιθεώρηση διατάγματα διατυπώσεις οι νόμοι της αυτοκρατορίας για να ανοίξει nouilor σχολικών ιδρυμάτων.

Η διαταγή αυτή κοινοποιήθηκε Imperial Τμήματα Imperial ενδιαφερόμενο να τα σέβονται. »

Επιπλέον, Iradeaua της 9/22 παραγγελίες Maiu δωρεάν χρήση της ρουμανικής γλώσσας στις εκκλησίες και σχολεία. (Βλέπε στη σελίδα 5, «Οθωμανική Teskereaua Υπουργείο Δικαιοσύνης»).

Η αυτοκρατορική μορφή constituţiunea ρουμανικής ιθαγένειας στην Τουρκία, ο ίδιος αναγνωρίζει τη νομική υπόσταση των ρουμανικών κοινοτήτων και επενδύει τους με όλα τα δικαιώματα, που απολαμβάνουν τους νόμους Αυτοκρατορίας άλλες χριστιανικές κοινότητες.

***

Iradeaua της 9/22 Maiu 1905 θα πρέπει να είναι η αφετηρία μιας ριζικής αλλαγής της στάσης απέναντι στο θέμα της Ρουμανίας Πατριάρχη. Στην πραγματικότητα, η επίσημη αναγνώριση της ρουμανικής ιθαγένειας της σκλήρυνσης κατά πλάκας Imperial Σουλτάνος δημιουργήσει μια νέα κατάσταση των πραγμάτων, πριν ο Πατριάρχης θα πρέπει να κλίνει.Αν το κεφάλι Constntinopole εκκλησίες θα έχουν καλύτερη έμπνευση, αν δεν ληφθούν υπόψη τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της ορθοδοξίας, θα έχουν κατανοήσει ότι τα αποτελέσματα της Ρουμανίας, μετά τις συγκρούσεις επιμελώς για σχεδόν 40 χρόνια, σήμανε μια νέα εποχή, μια εποχή κατανόηση, αρμονία και την ειρήνη. Πιστός ερμηνευτής τις πραγματικές αντιλήψεις της Ιεράς Θρησκεία αλά μας που αναγνωρίζει και ενθαρρύνει τη διαφορετικότητα των γλωσσών, ο Πατριάρχης θα πρέπει να κάνετε για να σταματήσετε την αδελφοκτόνο αγώνα, το πλέον άχρηστο. Συνέπειες για τον εαυτό του και δημιούργησε το προηγούμενο για μια μικρή μειοψηφία Iuskiub δήλωσε ο Έλληνας Πατριάρχης θα πρέπει να επιτρέψει το σχηματισμό των θρησκευτικών κοινοτήτων της Ρουμανίας μοντέλο δημιουργήθηκε από τη ναύλωση του 1/14 Δεκ., 1902? Σεβασμό των νόμων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, των οποίων το ένα από τις μεγάλες προσωπικότητες είναι ο Πατριάρχης πρέπει να υπόκεινται στη βούληση αυτοκρατορική και να παραδεχθεί την ύπαρξη των ρουμανικών κοινοτήτων αναγνωρίζονται από Irad.

Με αυτή την στάση, θα ετοιμαστεί από την κατανόηση των τρόπων με τους οποίους η Ορθόδοξη Εκκλησία ως eşit κατευνάσει και να ενισχυθεί.

Όμως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Ιωακείμ ΙΙΙ προτιμά να εμπνεύσουν και άλλες ιδέες.Εκείνος διαμαρτυρήθηκε για τα μέτρα που ελήφθησαν υπέρ των Ρουμάνων ευθείες γραμμές, διέταξε τους Μητροπολίτες της νέας περιόδου της τρομοκρατίας, έκανε καλέστε τη σκληρότητα των ένοπλων συμμοριών, έκανε καλέσετε τον Πανελλήνιο διαγωνισμό της επιτροπής και την ελληνική κυβέρνηση.

Με την παραμονή του 9/22 Maiu 1905, επίσημη Ελλάδα intervenţiunea το μυθιστόρημα στην Τουρκία Ρις σαφές από τα πολυάριθμα στοιχεία και τα έγγραφα που αναφέρονται ανωτέρω και να δικαιολογήσει το λιγότερο, πολύ σκληρά presumpţiuni. Μετά την 9/22 Maiu συνεπάγεται την απόλυτη βεβαιότητα. Επερωτήσεις την παραμονή πριν από τη Βουλή των Ελλήνων apariţiunei Iradelei, ανεπίσημες και επίσημες διαμαρτυρίες εναντίον της αυτοκρατορικής πράξης, η πρόσληψη και η οργάνωση των επαναστατικών μπάντες στην Ελλάδα, Έλληνες αξιωματικοί, παρουσία πολλών αρχηγών των ζωνών αυτών, Έλληνες αξιωματούχοι στη στάση της Τουρκίας, την ενθάρρυνση Πανελλήνιο επαναστατικές επιτροπές, κατηγορηματική declaraţiunile εκπρόσωπος της Ρουμανίας στην Αθήνα έκανε την πρωθυπουργό της Ελλάδα, – μόνο δίνουν την παραμικρή αμφιβολία γι ‘αυτό. Dealminterea resfoindu η Πράσινη Βίβλος, θα βρείτε αρκετά στοιχεία σχετικά με το νέο μίγμα Ελλάδα από την Τουρκία.

(Από την άποψη αυτή, εκτός από την παραπάνω εγκύκλιο Έλληνα Υπουργού στην Κωνσταντινούπολη, στις 5 Νοεμβρίου 1904, η συμμετοχή των Ελλήνων αξιωματικών στις ζώνες κεφάλι και Έλληνες ιδιώτες ντυμένος με τη στολή, ο οποίος πήγε μίλησε για παραπάνω, βλ. ειδικά κομμάτια 8 του μέρους Ι, 2, 3, 10, 14, 15, 24, 25 στο μέρος ΙΙ).

Έτσι, η στάση της κυβέρνησης της Ρουμανίας και αποβάλλεται φυσικά: είχε κάνει αρκετές απόπειρες φιλικό, το σκοπό της απόκτησης από την ελληνική κυβέρνηση την αλλαγή της διαδικασίας, το λίπος έγκυος δύο φορές ο εκπρόσωπος στην Αθήνα για το σκοπό αυτό μια νέα προσέγγιση στον πρωθυπουργό Υπουργός Ελλάδα, και μόνο το αρνητικό αποτέλεσμα των προσπαθειών αυτών ήταν αναμφίβολα ιδρύθηκε γνώμη αλλιώς, να υπερασπιστεί έναν πληθυσμό ρουμανικής καταγωγής και της αξιοπρέπειας, ενώ το ρουμανικό κράτος.

Η έκθεση των ανωτέρω: ότι η Ρουμανία ενδιαφέρεται για την τύχη των περίπου 40 Ρουμάνοι στην Τουρκία, που επιδιώκει σε αυτή τη δράση ένα τέλος απόλυτο δίκιο και φυσικά οι ετήσιες θυσίες, και το ρουμανικό κράτος δεν θα πρέπει να τροφοδοτούν κάθε μυστικό έργο? ότι οι επιδοτήσεις περιλαμβάνονται στον προϋπολογισμό της Ρουμανίας και θα διανεμηθεί για να βοηθήσει τις εκκλησίες με νέα şcoalelor και την οθωμανική κυβέρνηση, η οποία, μακριά από διαμαρτυρία, ενθάρρυνε όλες αυτές οι εργασίες μόνο ειρηνικό και πολιτιστικό, που, με τέτοια δ τελευταία ρουμανική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να με τον εαυτό του να μην αφήσει κανένα χρόνο populaţiunile την ίδια καταγωγή με μας. Σύνθημα της Ρουμανίας ήταν, είναι και θα είναι πάντα: δωρεάν γλώσσες, της θρησκευτικής ελευθερίας, της ισότητας τέλεια Χριστιανοί στην Τουρκία, για το μέγιστο αγαθό της ειρήνης και της civilaţiunei.

***

Η κυκλική διάταξη της 22 Ιουλίου (4 Αυγούστου), 15/28 Σεπτεμβρίου, 3/16. 18/31 Οκτωβρίου, 29 Οκτωβρίου (11 Νοεμβρίου), 3/16 και 7/20 Νοεμβρίου 1905, πήγε σταδιακά γνώση των ξένων υπουργών εγκλήματα που διαπράττονται από μας Ρουμάνοι εναντίον των Ελλήνων στην Τουρκία, των οποίων τα στοιχεία βρίσκονται σε έγγραφα που αποτελούν μέρος ΙΙ «Πράσινη Κάρτα».

Ήρθαν επίσης προβλέπεται να φέρει τα εγκλήματα αυτά την προσοχή των Υπουργών Γραμματείς των κυβερνήσεων των κρατών στα οποία έχουν διαπιστευθεί για να τους ζητήσει intervenţiunea.

Οι αντιπρόσωποί μας στο εξωτερικό, μέσω των εκθέσεών τους, τις εκθέσεις που έλαβε χώρα conversaţiunile Γραμματείς Υπουργείων κράτους από διάφορες χώρες, οι οποίοι έλαβαν όλα φαίνονται ευγενικά καταγγελίες που ακούστηκαν και τα αιτήματά μας.

Νο 1

Ο υπουργός Εξωτερικών

Με Επιτετραμμένος της Ρουμανίας στην Αθήνα

Βουκουρέστι 17/30 1905 Maiu

Εφημερίδες και τηλεγραφήματα που ανακοίνωνε ότι η ελληνική κυβέρνηση για να διαμαρτυρηθούν για τις εύνοιες Voest χορηγούνται από τα κράτη μέλη Ρουμανικά Σουλτάνος της Τουρκίας.

Πάρτε πληροφορίες για την ακρίβεια αυτών των φημών και εγώ τηλεγράφησε

(S) Lahovary ΓΕΝΙΚΑ.

Αλέξανδρος Lahovary πρεσβευτή της Ρουμανίας στην Κωνσταντινούπολη

____

Νο 2

Χρέωση της Ρουμανίας d’affaires στην Αθήνα

Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Βουκουρέστι

Αθήνα 17/30 1905 Maiu

Η είδηση φαίνεται να είναι ανακριβή.

Υπουργός αναφέρει ότι η Τουρκία όσο γνωρίζω η ελληνική κυβέρνηση δεν είχε διαμαρτυρηθεί για τη σημείωση, επειδή κάτι τέτοιο θίγει την κυριαρχία της Τουρκίας.

Θα σας ενημερώσω εγώ ακόμα θα συνδέσετε.

Με αντίθετη διάταξη, δεν θα δούμε τον Υπουργό Εξωτερικών της μόνο μετά από αύριο, ημέρα διπλωματικές δεξιώσεις.

(S)-Margaritescu GRECIANU.

_____

Νο. 3

Ο υπουργός Εξωτερικών

Με Επιτετραμμένος της Ρουμανίας στην Αθήνα

Βουκουρέστι 14/31 Maiu 1905

Ρωτήστε έναν κοινό και να πει στον Υπουργό Εξωτερικών και το αντικείμενο της πρώτης τηλεγράφημα μας, ως εξής: «Η βασιλική κυβέρνηση δεν έδωσε καμία από svonurilor crezământ των εφημερίδων και των τηλεγραφημάτων που προέρχονται από το εξωτερικό, οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι η ελληνική κυβέρνηση για να διαμαρτυρηθούν ενάντια intenţiunea χάρες που χορηγούνται σε Ρουμάνους από την Τουρκία. Γνωρίζοντας ο οποίος με τη βοήθεια των φιλικών δεσμών της Ρουμανίας στην Ελλάδα, δεν πιστεύω καθόλου ότι η ελληνική κυβέρνηση θα επιδοθούν σε μια τέτοια εχθρική πράξη εναντίον της Ρουμανίας.

Θα κοινοποιήσουν το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης ότι η D-θα πρέπει να περιορίσει τις λέξεις παραπάνω.

ΓΕΝΙΚΗ Lahovary.

____

Νο. 4

Χρέωση της Ρουμανίας d’affaires στην Αθήνα

Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Βουκουρέστι

Αθήνα, 19 Maiu / 1 του Ιούνη, 1905

Περάσαμε αρκετά λόγια Εξοχότατε Υπουργός Εξωτερικών. Είπε mia »δεν είναι υπεύθυνη για ό, τι δημοσιεύει εφημερίδες και όλους τους ανθρώπους του κράτους των Ελλήνων, οι περισσότεροι άρχισαν να ζουν σε πολύ καλή συμφωνία με τη Ρουμανία. Ρουμανικά παρέμβαση στην Τουρκία λογαριασμούς, ο κ. γνώμη του, η μόνη απόλυτη βάρος για την πλήρη κατανόηση μεταξύ της Ρουμανίας και την Ελλάδα, διακοπής-Ελληνική Βλάχοι είναι καθαρή φυλή και, επιπλέον εκείνων που κέρδισε από την προπαγάνδα της Ρουμανίας, εξ ολοκλήρου αφιερωμένη στην ιδέα των Ελλήνων «. M’am συμμορφωθεί με τις απαντήσεις μου σε υπουργικές οδηγίες και εγώ eşit της συνάντησης αυτής με την εντύπωση ότι η Ελληνική Κυβέρνηση, με όλα τα επιθυμία θα ήταν δυνατόν να διαμαρτυρηθούν επίσημα αν αυτό θα μπορούσε να στεφθεί με επιτυχία, θα πρέπει να περιορίζεται σε καταγγελίες χωρίς σημαντικό να αποφευχθεί η άσκοπη περιπλοκή.

(S)-Margaritescu GRECIANU.

_____

Αριθ. 5

Χρέωση της Ρουμανίας d’affaires στην Κωνσταντινούπολη

Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Βουκουρέστι

Κωνσταντινουπόλεως 20 Maiu / 2 Ιούν 1905

Iradeaua από 9 Maiu, η οποία επιβεβαιώνει επισήμως την ύπαρξη του στοιχείου της Ρουμανίας στην Τουρκία, ο Πατριάρχης είχε σταλεί από την Υψηλή Πύλη. Παρόλο που αυτό το σύνολο όχι μόνο εκπέμπει τα πολιτικά δικαιώματα, εξακολουθεί να περιέχει, στο δεύτερο μέρος της, οι παραγγελίες που αφορούν την ελεύθερη χρήση της ρουμανικής γλώσσας στα σχολεία και τις εκκλησίες, έτσι και οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης απεργίες που ακολούθησαν τον Πατριάρχη Ρουμανίας συνεχίζει κατά populaţiunii στην Τουρκία.

Συμβούλιο προχώρησε μέχρι σήμερα συνεδρίασε τρεις φορές για να desbate και αποφάσισε να μιλήσει έξω από τα δικαιώματα που παρέχονται στους Ρουμάνους. Δεν ήταν σε θέση να λάβει οποιαδήποτε απόφαση, αλλά το πώς θα περιοριστεί απλώς να αναγνωρίσουν τις παραγγελίες διαβιβάζονται, ο Πατριάρχης ήταν ο Μεγάλος Βεζίρης αυτοπροσώπως στη διαμαρτυρία.

(S) Δ. Σταυρίδη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

«TESKEREA» ΥΠΟΥΡΓΙΚΗ

ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΛΙ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ

Με επιείκεια Οικουμενικό Πατριάρχη.

Ένα υψηλό teskerea Βεζίρη δηλώνουν ότι Βλαχία, Οθωμανοί υπήκοοι, για την υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων τους, ζήτησαν την άδεια να χρησιμοποιούν τη γλώσσα τους στο σχολείο ιδρύματα, από τα πιο διάσημα τελετές λατρείας στις εκκλησίες τους ιερείς και τους και ότι η γλώσσα της επιλογής τους, όπως τα άλλα έθνη, όπου ήταν ως επί το πλείστον s’ar muhtarii τους.

Υπουργικό Συμβούλιο, θεωρώντας ότι από τη μία πλευρά αποτελεί θεμελιώδη αρχή του Empire State επιβάλλει την απόλυτη αμεροληψία έναντι των διαφορετικών εθνικοτήτων που ζουν κάτω από το σκήπτρο του Imperial Η Αυτού Μεγαλειότης ο Σουλτάνος, και ότι, από την άλλη πλευρά, η προαναφερθείσα αίτηση, υπάρχει το παραμικρό ίχνος ενός τραυματισμού για τα τυχόν δικαιώματα άλλων εθνικοτήτων, αποφάσισε να αναθέσει στο Υπουργείο Εσωτερικών να επικοινωνούν vilayetelor Επιθεώρηση της ευρωπαϊκής Τουρκίας και τον Γενικό Κυβερνήτη εξέταση ότι: με την καινοτομία δεν condiţiunea τίποτα για τη σχέση τους υποταγή στο Πατριαρχείο, Βλάχοι δεν θα εμποδίζεται η εορταστικές εκδηλώσεις λατρείας τους από τους ιερείς στο δικό τους, ούτε μπορεί να προληφθεί για να εξυπηρετήσει αυτή τη γλώσσα στα σχολεία τους, που θα μπορούν να Μουχτάρ και ζητούν το δικό τους, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία, ότι κανείς δεν μπορεί να διαταράξει την άσκηση των καθηκόντων τους, των σχολείων και της εκπαίδευσης των επιθεωρητών που θα αποκαλούσα βλάχικη κοινότητα, την αντιμετώπιση, σύμφωνα με τον κανόνα του, αυτοκρατορικό Υπουργείο Διδασκαλίας κοινό, και, τέλος, Βλάχοι θα λάβουν μέρος στις εκλογές για διοικητικά συμβούλια.

Η απόφαση αυτή υπόκειται στην έγκριση της Maestăţii του Σουλτάνου, η προβλεπόμενη από Irad Imperial.

Κάνω, αλλά το καθήκον να φέρει ότι την προσοχή της χάρης σου προηγείται.

Υπουργός (ες) Αμπντουραχμάν

Maiu 10 1321 (1905)

_____

Αριθ. 6

Χρέωση της Ρουμανίας d’affaires στην Κωνσταντινούπολη

Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Βουκουρέστι

Κωνσταντινούπολη, 1/14 του Ιουνίου 1905

Ιερά Σύνοδος αποφάσισε καθαιρεθεί ρουμανική ιερέως και διακόνων, Ευγένιος Eftimie του Μοναστηρίου.

Η Ιερά Σύνοδος θα ασχοληθεί τώρα με ένα υπόμνημα διαμαρτυρίας κατά του Iradelei Maiu 9.

(S) Δ. Σταυρίδη.

Αρ. 7

Χρέωση της Ρουμανίας d’affaires στην Κωνσταντινούπολη

Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Βουκουρέστι

Κωνσταντινούπολη 7/20 Ιουλ του 1905

Πατριαρχείο υπέβαλε τελικά takrirul Υψηλή Γκέιτς, απαντώντας σε διαμαρτυρία κατά της Iradelei Maiu 9.

Το εγκριθέν κείμενο που προτείνεται από τον ίδιο τον Πατριάρχη. Μακεδο-Ρουμανίας desvolta Takrirul ζήτημα όσον αφορά την ιστορία και θέλει να δείξει ότι οι «διακοπής-Βλάχοι», η οποία χορηγήθηκαν δικαιώματα δεν ήρθε? Αναγνωρίζει ότι περίπου 100.000 ζουν σε ολόκληρη τη Μακεδονία «Elino-Βλάχοι», που είναι όμως Ελληνική συναισθήματα και μιλούν την Ελληνική γλώσσα ως μητρική τους γλώσσα? takrirul καταλήγει ζητώντας από ότι τα δικαιώματα που παραχωρούνται αρμοδιότητες που προσβάλλουν τον Πατριάρχη, να ανακληθεί (έκδοση δικαιωμάτων, είναι η χρήση του Elino-Βλάχων, σε εκκλησίες και σχολεία, ένα ιδίωμα που δεν είναι η s).

Διαμαρτυρία Πατριάρχης φαίνεται πολύ αδύναμη και άσχημα αιτιολογημένη, αποδεικνύει ότι ο Πατριάρχης αποφάσισε να δώσει αυτή την απάντηση πήγε μόνο για να κρατήσει τη σιωπή και να μην είναι πλέον: να σημειωθεί είναι ότι ο αριθμός «Elino-Βλάχοι», η οποία μέχρι τώρα, αξιολογήσεις Πατριαρχείου, ήταν 12.000 ή 20.000, αξίζει 100.000.

(S) Δ. Σταυρίδη.

____

Νο. 8

Χρέωση της Ρουμανίας d’affaires στην Κωνσταντινούπολη

Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Βουκουρέστι

Κωνσταντινούπολη 15/28, Ιούλ 1905

Επιβεβαίωσα από την πηγή, φυσικά, ότι ο Υπουργός Ελλάδα και ο Οικουμενικός Πατριάρχης διαμαρτυρήθηκε παραχωρήσεις ρουμανικής ιθαγένειας στην Τουρκία από Iradeaua της 9/22 Maiu παρελθόν.

Ο κ. Γρυπάρης με εντολή της ελληνικής κυβέρνησης δεν είχε στείλει σημείωμα στην Ydiz να παραπονεθούν για nouile διάταξη σύμφωνα με την απογραφή.

Ως Πατριάρχης Ιωακείμ ΙΙΙ, πήγε για να διεκδικήσει το μεγάλο βεζύρη, Φερίντ Πασά Α.Υ. θα είχε απαντήσει ότι η Αυτού Αγιότης οι παραχωρήσεις προς τους Ρουμάνους από την Τουρκία ήταν περιορισμένες στην Υψηλή Πύλη και τα πολιτικά δικαιώματα, οι οποίοι θα απολαμβάνουν το Ρουμάνοι στο μέλλον, είναι οι ίδιοι οι Χριστιανοί οι οποίοι επωφελούνται από την αυτοκρατορία, και ιδιαίτερα οι Έλληνες. Τα σχολεία στην Τουρκία είναι Αρμενίων, γαλλική, γερμανική, Ισραήλ, κ.λπ.., Γιατί τότε s’ar Ρουμάνοι δικαίωμα να αρνηθεί και αυτοί;

Ο Πατριάρχης αντίρρηση ότι η Τουρκία θα μετανιώσετε την ημέρα που οι Ρουμάνοι μπορούν να χορηγούν αυτά χάρες, θα Του απάντησαν ότι είναι κάποια πολύ πιστοί θέμα, και ότι η Τουρκία είχε λάβει, σε διαφορετική περίπτωση, γεγονός που αποδεικνύει την αφοσίωση της στην αυτοκρατορία.

(S) Δ. Σταυρίδη.

Αριθ. 9

Χρέωση της Ρουμανίας d’affaires στην Κωνσταντινούπολη

Το Υπουργείο Εξωτερικών στο Βουκουρέστι

Κωνσταντινούπολη 13/26, Οκτ. 1905

Στη χθεσινή συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου, ο Πατριάρχης πρότεινε μια σειρά μέτρων που τείνει να κολλήσει έξω από το σημείο της Εκκλησίας από τον αφορισμό, όλοι οι ιερείς της Ρουμανίας και Ορθοδόξους Χριστιανούς που θα καταφύγουν σε ανήλικους.

Μερικές από την Ιερά Σύνοδο διστακτικά προς τη σοβαρότητα αυτού του μέτρου θα δημιουργούσε schizmă πραγματικά ένα νέο, ακολουθούν discuţiunei πατριαρχική έργου αναβάλλεται για μελλοντική συνεδρίαση.

Σε συζητήσεις μου με τους Πρέσβεις δεν την ευχέρεια να δηλώσει ότι η βασιλική κυβέρνηση λαμβάνει τις απόψεις του πιο περίπλοκη situaţiunea εξακολουθεί να υπάρχει, σπρώχνοντας τα πράγματα με την ανακήρυξη της «Εξαρχίας» της Ρουμανίας.

«Για χρόνια – είπα – Ρουμανική Κυβέρνηση έχει κάνει ό, τι είναι δυνατόν να επιτευχθεί συμφωνία με το Πατριαρχείο. Δυστυχώς, πολλοί απολογητική προσεγγίσεις, δεν λαμβάνεται από τον κ. Αλ. Εμ. Lahovary δεν θα μπορούσε να πετύχει κατά το Φανάρι αδιαλλαξία. Σήμερα, αφού έχουν σπαρθεί τρόμου από συμμορίες που υπακούουν στους επισκόπους ελληνική Πατριάρχης θέλει να κάνει ένα αποφασιστικό χτύπημα, εκσφενδονίζοντας ανάθεμα σε όλους τους Ρουμάνους – ιερείς και πιστούς – που τολμούν να λατρεύουν το Θεό στη μητρική τους γλώσσα.

Αν δεν είχε κάνει τίποτα για να τη Βασιλική Κυβέρνηση της Ρουμανίας ωθεί την Τουρκία να διαχωρίσει την εκκλησία η μητέρα, αν πήγαν να αγοράσουν το περιεχόμενο πολυμέσων να είναι ιερείς και τα σχολεία, δεν μπορούσε να αφήσει τους ανθρώπους σήμερα και άξια άθλια όλοι οι συμπάθειες. Εμείς, θέλουμε σχίσμα, αν και ο Πατριάρχης μας ωθεί προς το όπλο και ανάθεμα της «.

(S) Γ. DERUSSI. »

Ανταλλαγή διπλωματικών τηλεγραφημάτων στη σελίδα iradelei 16 – 21

Υπουργείο Εξωτερικών. Διπλωματικά έγγραφα. Επιχειρήσεις Μακεδονίας. Ελληνική-Ρουμανίας σύγκρουση, 1905, Βουκουρέστι. Κράτος Τυπογραφείο, 1905

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: