Skip to content

Αρχιεπίσκοπος Πιμεν αλ Σουκεβει σι Ρανταουτιλορ – Ρομανια – κηρύττει πουτερνικα ντε Ανάσταση (2012): “Ουνιι ντιν Εουροπα βορ ω σοκιετατε φαρα Ντουμνεζεου σι κονστρανγ οαμενιι πριν μασουρι εκονομικε σι λεγι ιμοραλε σα σε λεπεντε ντε Κρεατορ”

Απριλίου 20, 2012

Αρχιεπισκοπουλ  Πιμεν αλ Σουκεβει σι Ρανταουτιλορ – ω  παστοραλα πουτερνικα ντε Ινβιερε (2012): “Ουνιι ντιν Εουροπα βορ ω σοκιετατε φαρα Ντουμνεζεου σι κονστρανγ οαμενιι πριν μασουρι εκονομικε σι λεγι ιμοραλε σα σε λεπεντε ντε Κρεατορ”

http://www.doxologia.ro/pastorala/pastorala-la-invierea-domnului-1

Παστοραλă λα Îνβιερεα Ντομνουλουι

 

Σă νου νε îμπουτσινăμ σουφλετεσχτε, σă νου νε πιερντεμ κρεντιντσα îν Ντουμνεζεου, îνκρεντερεα îν πουρταρεα Λουι ντε γριjă φατσă ντε νεαμουλ νοστρου ομενεσκ.

Ιουμπιτουλουι νοστρου κλερ, κινουλουι μοναχαλ σχι μπινεκρεντινκιοσχιλορ κρεσχτινι ντιν ντε Ντουμνεζεου πăζιτα νοαστρă Αρχιεπισκοπιε, χαρ, μιλă σχι πακε ντε λα Ντουμνεζεου-Τατăλ, ιαρ ντε λα νόι, αρχιερεασκă μπινεκουβâνταρε.

Πιμεν,

ντιν μιλοστιβιρεα λουι Ντουμνεζεου,

Αρχιεπισκοπ αλ Σουκεβει σχι Ρăντăουτσιλορ

Χριστος α îνβιατ!

 

Ιουμπιτσι κρεντινκιοσχι,

Κου αντεβăρατ,μαρε εστε ακεαστă σφâντă ζι ντε „σăρμπăτοαρε α σăρμπăτοριλορ” îν καρε πρăζνουιμ, ασχακουμ γλăσουιεσκ κâντăριλε σλουjμπει Îνβιεριι „ομορâρεα μορτσιι, σφăρâμαρεα ιαντουλουι σχι îνκεπăτουρα αλτει βιετσι, βεσχνικε”. Πριν Îνβιερεα Σα, Μâντουιτορουλ α μπιρουιτ, α κăλκατ μοαρτεα κου μοαρτεα Σα.

Κου τρουπουλ α φοστ πους îν μορμâντ, ιαρ κου ντουχουλ Σ-α κομπορâτ σχι α προποβăντουιτκελορ ντιν βεακ αντορμιτσι, τσινουτσι îν îνκχισοαρεα ιαντουλουι (Ι Πετρου 3, 19), καρε φουσεσερă νεασκουλτăτορι αλτăντατă, îνκεπâνντ κου στρăμοσχιι νοσχτρι Ανταμ σχι Εβα. Πογορâνντου-Σε îν ιαντ, Ντομνουλ, κουμ κιτιμ îνΣιναξαρουλ, κουβâντουλντε îνβăτσăτουρă λα σλουjμπα σφιντει σăρμπăτορια Îνβιεριι Ντομνουλουι, „νου α îνβιατ πε τοτσι καρε εραου ακολω, κι νουμαι πε κει καρε αου βόιτ σă κρεαντă îν Ελ”.

Ακουμ, îνβιινντ Ντομνουλ ντιν μορμâντ, „τοατε ς-αου ουμπλουτ ντε λουμινă σχι κερουλ σχι πăμâντουλ σχι κελε ντεντεσουμπτ”, ντεκι îντρεαγα φăπτουρă, κρεατσιε α λουι Ντουμνεζεου,ς-α îμπăρτăσχιτ ντε χαρουλ Îνβιεριι Μâντουιτορουλουι νοστρου Ιισους Χριστος. Σχι εστε φιρεσκ σă φιε ασχα, πεντρου κă Κελ κε α îνβιατ, φιινντ Ντουμνεζεου αντεβăρατ ντιν Ντουμνεζεου αντεβăρατ, „εστε λουμινă” (Ι Ιοαν 1, 5), „εστε Λουμινα λουμιι σχι λουμινεαζă îν îντουνερικ,(îν îντουνερικουλ πăκατελορ – ν.ν.) σχι îντουνερικουλ νου α κουπρινς-ω” (νου α ακοπεριτ-ω, ν.ν.- Ιοαν 8, 12; 1, 5). Ελ, Μâντουιτορουλ, εστε Λουμινα βιετσιι κελουι καρε ουρμεαζă Λουι (Ιοαν 8, 12). Ελ εστε „Λουμινα κεα αντεβăρατă Καρε λουμινεαζă πε τοτ ομουλ, Καρε βινε îν λουμε” (Ιοαν 1, 9). „ Κελ κε ασκουλτă κουβâντουλ Μεου σχι κρεντε îν Κελ κε Μ-α τριμις αρε βιατσă βεσχνικă σχι λα jουντεκατă νου βα βενι, κι ς-α μουτατ ντιν μοαρτε λα βιατσă” (Ιοαν 5, 24), μουταρε καρε σε ντατορεαζă, ντεκι, φαπτουλουι ντουμνεζειεσκ αλ Îνβιεριι Μâντουιτορουλουι, αντεβăρ πε καρε-λ βεστεσκ κου ατâτα τăριε κâντăριλε σλουjμπει Îνβιεριι „…Κă ντιν μοαρτε λα βιατσă σχι ντε πε πăμâντ λα κερ, Χριστος Ντουμνεζεου νε-α τρεκουτ πε νόι”.

Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
Ακεστ (Αεστου) αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
Acest (Aestu) articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
This article is in romanian language written with greek alphabet
.

Ιουμπιτσι φιι ντουχοβνικεσχτι,

Μâντουιτορουλ νε-α τρεκουτ ντιν μοαρτε λα βιατσă σχι ντε πε πăμâντ λα κερ, πριν îνβιερεα Σα, νου νουμαι κου σουφλετουλ, κι σχι κου τρουπουλ; νε-α τρεκουτ κου σουφλετουλ πριν χαρουλ ιερτăριι πăκατελορ îν Σφâντα Ταινă α Σποβεντανιει, χαρ îμπăρτăσχιτ Σφιντσιλορ Αποστολι îν σεαρα ζιλει Îνβιεριι Σαλε, κâνντ α ζις: „Λουατσι Ντουχ Σφâντ; κăρορα βετσι ιερτα πăκατελε, ιερτατε βορ φι σχι κăρορα λε βετσι τσινε, τσινουτε βορ φι” (Ιοαν 20, 22-23). Ακεστ χαρ αλ ιερτăριι, Σφιντσιι Αποστολι, λα ρâνντουλ λορ, λ-αου îμπăρτăσχιτ κελορ βρεντνικι îν Σφâντα Ταινă α Χιροτονιει επισκοπιλορ πεντρου α σλουjι Σφιντελε Ταινε αλε λουι Ντουμνεζεου. Ακεστ χαρ αλ σλουjιριι πρεοτσεσχτι α φοστ îμπăρτăσχιτ ντε κăτρε επισκοπι ντιν γενερατσιε îν γενερατσιε πâνă αστăζι σχι îν βεκι. Ακεαστă τρανσμιτερε, îνλăντσουιρε σε νουμεσχτε σουκκεσιουνε αποστολικă. Îν αφαρα ει, νου εξιστă σλουjιρε πρεοτσεασκă αντεβăρατă καρε σă îμπăρτăσχεασκă χαρουλ ιερτăριι σχι σφιντσιριι οαμενιλορ σχι α φăπτουριι νερατσιοναλε – απα, ουνελε πλαντε σχι, μαι αλες, χρανα πεντρου τρουπουλ ομουλουι.

Μâντουιτορουλ, πριν Îνβιερεα Σα, νε τρεκε ντιν μοαρτε λα βιατσă σχι κου τρουπουλ. Ακεαστα σε îνφăπτουιεσχτε λα ομπσχτεασκα îνβιερε: „Σχι βορ îνβια κει κε αου φăκουτ κελε μπουνε,νε σπουνε Μâντουιτορουλ, σπρε îνβιερεα βιετσιι, ιαρ κει κε αου φăκουτ κελε ρελε, σπρε îνβιερεα οσâνντιριι” (Ιοαν 5, 29); „Ντακă κινεβαβα πăζι κουβâντουλ Μεου,νου βα βεντεα μοαρτεα îν βεακ” (Ιοαν 8, 51),μοαρτεα αντουσă ντε πăκατελε νεμăρτουρισιτε σχι νειερτατε îν Σφâντα Ταινă α Σποβεντανιει. „Πλατα πăκατουλουι εστε μοαρτεα” (Ρομανι 6, 23). Σουντεμ ντατορι σă πăζιμ, σă îμπλινιμ κουβιντελε Μâντουιτορουλουι, νου νουμαι σă λε ασκουλτăμ σαου σă λε προποβăντουιμ, σă φιμ νου νουμαι ασκουλτăτορι, κι σχι îμπλινιτορι αι κουβιντελορ Λουι (Ιακοβ 1, 22). Σă ασκουλτăμ σχι σă îμπλινιμ κουβιντελε Μâντουιτορουλουι îν ντουχουλ αντεβăρουλουι καρε νε φακε λιμπερι (Ιοαν 8, 32).

Αντεβăρουλ κουβιντελορ Μâντουιτορουλουι εστε πăστρατ νουμαι îν σχι ντε Σφâντα Μπισερικă, τρουπουλ ταινικ αλ Μâντουιτορουλουι, σχι ελ εστε βεστιτ νουμαι ντε Μπισερικă πριν σλουjιτοριι ει σφιντσιτσι îν Σφâντα Ταινă α Χιροτονιει σαου χαρισμα κουλτουριι τεολογικε. Μπισερικα εστε, ντουπăκουμ σκριε Σφâντουλ Αποστολ Παβελ, „στâλπουλ σχι τεμελια αντεβăρουλουι” (Ι Τιμοτει 3, 15).

Κουβιντελε Μâντουιτορουλουι ρăμâν îν νόι, ροντινντ μâντουιρεα νοαστρă îν μăσουρα îν καρε σχι νόι ρăμâνεμ îν Ελ. „Ντακă ρăμâνετσι îν Μινε, σχι κουβιντελε Μελε îν βόι” (Ιοαν 15, 7); ρăμâνεμ îν Μâντουιτορουλ, ντακă νε îμπăρτăσχιμ κου Πρεασφâντουλ Τρουπ σχι Σâνγελε Σăου: „Κελ κε μăνâνκă Τρουπουλ Μεου σχι μπεα Σâνγελε Μεου ρăμâνε îντρου Μινε σχι Εου îντρου ελ” (Ιοαν 6, 56). Ρăμâνεμ îν Ελ σχι Ελ ρăμâνε îν νόι îν μăσουρα πρεγăτιριι νοαστρε κρεσχτινεσχτι πριν ποστ, ρουγăκιουνε, φαπτε ντε μιλοστενιε σχι, φιρεσχτε, σποβεντινντου-νε îν Σφâντα Ταινă α Μăρτουρισιριι, λουâνντ ιερταρεα πăκατελορ, îμπλινινντ, îν ακελασχι τιμπ, κανονουλ ντατ ντε πρεοτουλ ντουχοβνικ.

Ιουμπιτσι κρεντινκιοσχι,

Αστăζι, μαι μουλτ κα ορικâνντ, σουντεμ ντατορι σă λουăμ αμιντε λα κουβιντελε Μâντουιτορουλουι: „Ατâτ κâτ σουντ îν λουμε, Λουμινă α λουμιι σουντ” (Ιοαν 9, 5). Πρεζεντσα ταινικă σχι ρεαλă α Μâντουιτορουλουι νοστρου Ιισους Χριστος îν λουμε ς-α βăντιτ, ντε-α λουνγουλ βεακουριλορ (κελορ ντοουă μιλενιι), ς-α φăκουτ ροντιτοαρε îν οπερελε ντε κουλτουρă σχι αρτă, îν îνφăπτουιριλε μπενεφικε αλε οαμενιλορ ντε σχτιιντσă, îν φαπτελε ντε μπινεφακερε ουμανιταρε ινντιβιντουαλε αλε οαμενιλορ, αλε ουνορ σοκιετăτσι σχι, μαι αλες, αλε Μπισερικιι, îν βιατσα μοραλă, îν λεγιλε jουστιτσιει σχι απλικαρεα λορ σχι, μαι πρεσους ντε τοατε ακεστεα, îν βιατσα ντε σφιντσενιε α ασκουλτăτοριλορ σχι îμπλινιτοριλορ κουβιντελορ Σφιντει Εβανγχελιι. Κου αλτε κουβιντε, κουλτουρα σχι κιβιλιζατσια λουμιι, îν κε νε πριβεσχτε, α λουμιι κοντινεντουλουι νοστρου Εουροπα, îσχι αου ρăντăκινιλε σχι ποαρτă πεκετεα îνβăτσăτουριι κρεσχτινε, α πρεζεντσει σχι λουκρăριι περσοανει Μâντουιτορουλουι νοστρου Ιισους Χριστος, Λουμινα λουμιι Καρε ρεβαρσă îν κχιπ ταινικ σχι ρεαλ λουμινα Σα îν σουφλετελε, îν μιντσιλε, îν τρăιρεα βιετσιι ομουλουι ντε φιεκαρε ζι, α βιετσιι îν καρε ιερταρεα, μπουνăβόιρεα, îντσελεγερεα îντρε οαμενι, μουνκα φăκουτă κου ντăρουιρε κρεεαζă ακελ κλιματ ντε πακε, ντε μπουκουριε κουρατă, κλιματ ντιν καρε εστε αλουνγατ îντουνερικουλ πατιμιλορ καρε αντουκ ατâτα τουλμπουραρε îν βιατσα οαμενιλορ, ντουπă κουμ νε-ω σπουνε ατâτ ντε λιμπεντε Σφâντουλ Αποστολ Ιακοβ: „Ντε ουνντε βιν ρăζμποαιελε σχι ντε ουνντε κερτουριλε ντιντρε βόι; Οαρε, νου ντε αικι: ντιν ποφτελε βοαστρε καρε σε λουπτă îν μăντουλαρελε βοαστρε; Ποφτιτσι σχι νου αβετσι; ουκιντετσι σχι πιζμουιτσι σχι νου πουτετσι ντομπâνντι κε ντοριτσι; βă λουπτατσι σχι βă ρăζμπόιτσι σχι νου αβετσι, πεντρου κă νου κερετσι. Κερετσι σχι νου πριμιτσι, πεντρου κă κερετσι ρăου, κα βόι σă ρισιπιτσι îν πλăκερι” (Ιακοβ 4, 1-3).

Αστăζι βεντεμ κου τοτσιι κουμ ουνιι οαμενι ντιν Εουροπα κρεσχτινă βορ σă φιε νεμουριτορι αικι πε πăμâντ σχι κε εστε σχι μαι îνφρικοσχăτορ εστε φαπτουλ κă ακεσχτια βορ ω σοκιετατε, ω λουμε φăρă Ντουμνεζεου. Ακεσχτι οαμενι αου îντορς σπατελε λα Ντουμνεζεου σχι βορ σă-Λ αλουνγε ντιν κρεατσια Σα πριν προγραμε εκονομικε σχι λεγι καρε προμοβεαζă ιμοραλιτατεα, περβερτινντ ντεμνιτατεα ομουλουι φăκουτ ντουπă κχιπουλ λουι Ντουμνεζεου, αντεμενεσκ, îνντεαμνă σχι κχιαρ κονστρâνγ πριν μăσουρι εκονομικε, κα οαμενιι σă λε ουρμεζε, αντικă κă ρενουντσε λα τρăιρεα βιετσιι κăλăουζιτε ντε îνβăτσăτουρα κρεσχτινă, σă σε λεπεντε ντε Ντουμνεζεου.

Ιουμπιτσι κρεσχτινι,

Îν φατσα ακεστει πριμεjντιι σă νου νε îμπουτσινăμ σουφλετεσχτε, σă νου νε πιερντεμ κρεντιντσα îν Ντουμνεζεου, îνκρεντερεα îν πουρταρεα Λουι ντε γριjă φατσă ντε νεαμουλ νοστρου ομενεσκ, σχτιινντ κă „Ντουμνεζεου, κελορ μâνντρι λε στă îμποτριβă” (Ιακοβ 4, 6; Ι Πετρου 5, 5), „Ντουμνεζεου νου σε λασă μπατjοκοριτ” (Γαλατενι 6, 6), „Πορτσιλε ιαντουλουι νου βορ μπιρουι Μπισερικα λουι Χριστος” (Ματει 16, 18). „Ντουμνεζειασκα Λουι πουτερε νε-α ντăρουιτ τοατε κελε κε σουντ σπρε βιατσă σχι σπρε μπουνă κουκερνικιε, φăκâνντου-νε σă κουνοασχτεμ πε Κελ κε νε-α κχεματ πριν σλαβα Σα σχι πριν πουτερεα Σα, πριν καρε Ελ νε-α χăρăζιτ μαρι σχι πρετσιοασε φăγăντουιντσε, κα πριν ελε σă βă φακετσι πăρτασχι ντουμνεζειεσχτιι φιρι, σκăπâνντ ντιν στρικăκιουνεα ποφτει κελει ντιν λουμε. Πεντρου ακεαστα, πουνετσι σχι ντιν παρτεα βοαστρă τοατă σâργουιντσα σχι αντăουγατσι λα κρεντιντσα βοαστρă: φαπτα μπουνă, ιαρ λα φαπτα μπουνă κουνοσχτιντσα; λα κουνοσχτιντσă îνφρâναρεα; λα îνφρâναρε ρăμπνταρεα; λα ρăμπνταρε εβλαβια; λα εβλαβιε ιουμπιρεα φρăτσεασκă, ιαρ λα ιουμπιρεα φρăτσεασκă ντραγοστεα” (ΙΙ Πετρου 1, 3-7).

Σă σποριμ îν ντραγοστεα κεα βιε, μιλοστενια, αjουτοραρεα κελορ αφλατσι îν λιψουρι ματεριαλε σχι νεκαζουρι, ασχα κουμ ς-α îντâμπλατ κελορ îνζăπεζιτσι ντιν ακεστ αν, îν ουνελε ζονε αλε τσăριι νοαστρε, ζονε (λοκαλιτăτσι) îν καρε μουλτσι μπăτρâνι σχι μπολναβι αου ασχτεπτατ αjουτορουλ νοστρου ουμανιταρ, ντραγοστεα νοαστρă κρεσχτινεασκă. Σă νε μπουκουρăμ îν Ντομνουλ σχι σă-Ι μουλτσουμιμ κου σμερενιε λουι Ντουμνεζεου κă νε-α îνβρεντνικιτ σχι πε νόι, φιιι επαρχιει νοαστρε, σă λε οφεριμ αjουτορουλ κουβενιτ πε μăσουρα ποσιμπιλιτăτσιλορ νοαστρε ματεριαλε σχι α ντραγοστει νοαστρε κρεσχτινε. Πριν ακεαστα, αμ îνντεπλινιτ κεεα κε σουντεμ ντατορι σă φακεμ îν τοατă βρεμεα σχι îν τοτ λοκουλ, πεντρου κă τρεμπουιε σă τρăιμ νου νουμαι πεντρου νόι, κι σχι πεντρου κει ντε λâνγă νόι, îν πριμουλ ρâνντ πεντρου κει ντε λâνγă νόι, σă τρăιμ îν φρικα σχι ντραγοστεα λουι Ντουμνεζεου îμπλινινντ πορουνκιλε Λουι πριν καρε ρăμâνεμ îν Ντουμνεζεου (Ι Ιοαν 3, 24).

Ντατορι σουντεμ σă νε ρουγăμ ουνιι πεντρου αλτσιι σχι, μαι αλες, πεντρου κει μπολναβι, κου ντεοσεμπιρε ατουνκι κâνντ σăβâρσχιμ Σφâντα Ταινă α Μασλουλουι, Σφâντα Ταινă κăρεια ανουλ ακεστα îι ακορντăμ ω ατεντσιε ντεοσεμπιτă, τοατε στρăντανιιλε νοαστρε κρεσχτινεσχτι σχι παστοραλε.

Ρογ πε Μπουνουλ Ντουμνεζεου κα λα σăρμπăτοαρεα Σφιντελορ Πασχτι, Χριστος Κελ îνβιατ σă βă ντăρουιασκă σăνăτατε, πακε, λινισχτε σουφλετεασκă σχι μπουκουρια μâντουιριι

Χριστος α îνβιατ!.

Αλ βοστρου ντε τοτ μπινελε βόιτορ σχι κăτρε Ντομνουλ πουρουρεα ρουγăτορ,

Πιμεν

Αρχιεπισκοπ αλ Σουκεβει σχι Ρăντăουτσιλορ

IPS Pimen al Sucevei si Radautilor – o pastorala puternica de Inviere (2012): “Unii din Europa vor o societate fara Dumnezeu si constrang oamenii prin masuri economice si legi imorale sa se lepede de Creator”

 

Pastorală la Învierea Domnului

 

Să nu ne împuţinăm sufleteşte, să nu ne pierdem credinţa în Dumnezeu, încrederea în purtarea Lui de grijă faţă de neamul nostru omenesc.

Iubitului nostru cler, cinului monahal şi binecredincioşilor creştini din de Dumnezeu păzita noastră Arhiepiscopie, har, milă şi pace de la Dumnezeu-Tatăl, iar de la noi, arhierească binecuvântare.

Pimen,

 din milostivirea lui Dumnezeu,

Arhiepiscop al Sucevei şi Rădăuţilor

Hristos a înviat!

Iubiţi credincioşi,

Cu adevărat,mare este această sfântă zi de „sărbătoare a sărbătorilor” în care prăznuim, aşacum glăsuiesc cântările slujbei Învierii „omorârea morţii, sfărâmarea iadului şi începătura altei vieţi, veşnice”. Prin Învierea Sa, Mântuitorul a biruit, a călcat moartea cu moartea Sa.

Cu trupul a fost pus în mormânt, iar cu duhul S-a coborât şi a propovăduitcelor din veac adormiţi, ţinuţi în închisoarea iadului (I Petru 3, 19), care fuseseră neascultători altădată, începând cu strămoşii noştri Adam şi Eva. Pogorându-Se în iad, Domnul, cum citim înSinaxarul, cuvântulde învăţătură la slujba sfintei sărbătoria Învierii Domnului, „nu a înviat pe toţi care erau acolo, ci numai pe cei care au voit să creadă în El”.

Acum, înviind Domnul din mormânt, „toate s-au umplut de lumină şi cerul şi pământul şi cele dedesubt”, deci întreaga făptură, creaţie a lui Dumnezeu,s-a împărtăşit de harul Învierii Mântuitorului nostru Iisus Hristos. Şi este firesc să fie aşa, pentru că Cel ce a înviat, fiind Dumnezeu adevărat din Dumnezeu adevărat, „este lumină” (I Ioan 1, 5), „este Lumina lumii şi luminează în întuneric,(în întunericul păcatelor – n.n.) şi întunericul nu a cuprins-o” (nu a acoperit-o, n.n.- Ioan 8, 12; 1, 5). El, Mântuitorul, este Lumina vieţii celui care urmează Lui (Ioan 8, 12). El este „Lumina cea adevărată Care luminează pe tot omul, Care vine în lume” (Ioan 1, 9). „ Cel ce ascultă cuvântul Meu şi crede în Cel ce M-a trimis are viaţă veşnică şi la judecată nu va veni, ci s-a mutat din moarte la viaţă” (Ioan 5, 24), mutare care se datorează, deci, faptului dumnezeiesc al Învierii Mântuitorului, adevăr pe care-l vestesc cu atâta tărie cântările slujbei Învierii „…Că din moarte la viaţă şi de pe pământ la cer, Hristos Dumnezeu ne-a trecut pe noi”.

Iubiţi fii duhovniceşti,

Mântuitorul ne-a trecut din moarte la viaţă şi de pe pământ la cer, prin învierea Sa, nu numai cu sufletul, ci şi cu trupul; ne-a trecut cu sufletul prin harul iertării păcatelor în Sfânta Taină a Spovedaniei, har împărtăşit Sfinţilor Apostoli în seara zilei Învierii Sale, când a zis: „Luaţi Duh Sfânt; cărora veţi ierta păcatele, iertate vor fi şi cărora le veţi ţine, ţinute vor fi” (Ioan 20, 22-23). Acest har al iertării, Sfinţii Apostoli, la rândul lor, l-au împărtăşit celor vrednici în Sfânta Taină a Hirotoniei episcopilor pentru a sluji Sfintele Taine ale lui Dumnezeu. Acest har al slujirii preoţeşti a fost împărtăşit de către episcopi din generaţie în generaţie până astăzi şi în veci. Această transmitere, înlănţuire se numeşte succesiune apostolică. În afara ei, nu există slujire preoţească adevărată care să împărtăşească harul iertării şi sfinţirii oamenilor şi a făpturii neraţionale – apa, unele plante şi, mai ales, hrana pentru trupul omului.

Mântuitorul, prin Învierea Sa, ne trece din moarte la viaţă şi cu trupul. Aceasta se înfăptuieşte la obşteasca înviere: „Şi vor învia cei ce au făcut cele bune,ne spune Mântuitorul, spre învierea vieţii, iar cei ce au făcut cele rele, spre învierea osândirii” (Ioan 5, 29); „Dacă cinevava păzi cuvântul Meu,nu va vedea moartea în veac” (Ioan 8, 51),moartea adusă de păcatele nemărturisite şi neiertate în Sfânta Taină a Spovedaniei. „Plata păcatului este moartea” (Romani 6, 23). Suntem datori să păzim, să împlinim cuvintele Mântuitorului, nu numai să le ascultăm sau să le propovăduim, să fim nu numai ascultători, ci şi împlinitori ai cuvintelor Lui (Iacov 1, 22). Să ascultăm şi să împlinim cuvintele Mântuitorului în duhul adevărului care ne face liberi (Ioan 8, 32).

Adevărul cuvintelor Mântuitorului este păstrat numai în şi de Sfânta Biserică, trupul tainic al Mântuitorului, şi el este vestit numai de Biserică prin slujitorii ei sfinţiţi în Sfânta Taină a Hirotoniei sau harisma culturii teologice. Biserica este, dupăcum scrie Sfântul Apostol Pavel, „stâlpul şi temelia adevărului” (I Timotei 3, 15).

Cuvintele Mântuitorului rămân în noi, rodind mântuirea noastră în măsura în care şi noi rămânem în El. „Dacă rămâneţi în Mine, şi cuvintele Mele în voi” (Ioan 15, 7); rămânem în Mântuitorul, dacă ne împărtăşim cu Preasfântul Trup şi Sângele Său: „Cel ce mănâncă Trupul Meu şi bea Sângele Meu rămâne întru Mine şi Eu întru el” (Ioan 6, 56). Rămânem în El şi El rămâne în noi în măsura pregătirii noastre creştineşti prin post, rugăciune, fapte de milostenie şi, fireşte, spovedindu-ne în Sfânta Taină a Mărturisirii, luând iertarea păcatelor, împlinind, în acelaşi timp, canonul dat de preotul duhovnic.

Iubiţi credincioşi,

Astăzi, mai mult ca oricând, suntem datori să luăm aminte la cuvintele Mântuitorului: „Atât cât sunt în lume, Lumină a lumii sunt” (Ioan 9, 5). Prezenţa tainică şi reală a Mântuitorului nostru Iisus Hristos în lume s-a vădit, de-a lungul veacurilor (celor două milenii), s-a făcut roditoare în operele de cultură şi artă, în înfăptuirile benefice ale oamenilor de ştiinţă, în faptele de binefacere umanitare individuale ale oamenilor, ale unor societăţi şi, mai ales, ale Bisericii, în viaţa morală, în legile justiţiei şi aplicarea lor şi, mai presus de toate acestea, în viaţa de sfinţenie a ascultătorilor şi împlinitorilor cuvintelor Sfintei Evanghelii. Cu alte cuvinte, cultura şi civilizaţia lumii, în ce ne priveşte, a lumii continentului nostru Europa, îşi au rădăcinile şi poartă pecetea învăţăturii creştine, a prezenţei şi lucrării persoanei Mântuitorului nostru Iisus Hristos, Lumina lumii Care revarsă în chip tainic şi real lumina Sa în sufletele, în minţile, în trăirea vieţii omului de fiecare zi, a vieţii în care iertarea, bunăvoirea, înţelegerea între oameni, munca făcută cu dăruire creează acel climat de pace, de bucurie curată, climat din care este alungat întunericul patimilor care aduc atâta tulburare în viaţa oamenilor, după cum ne-o spune atât de limpede Sfântul Apostol Iacov: „De unde vin războaiele şi de unde certurile dintre voi? Oare, nu de aici: din poftele voastre care se luptă în mădularele voastre? Poftiţi şi nu aveţi; ucideţi şi pizmuiţi şi nu puteţi dobândi ce doriţi; vă luptaţi şi vă războiţi şi nu aveţi, pentru că nu cereţi. Cereţi şi nu primiţi, pentru că cereţi rău, ca voi să risipiţi în plăceri” (Iacov 4, 1-3).

Astăzi vedem cu toţii cum unii oameni din Europa creştină vor să fie nemuritori aici pe pământ şi ce este şi mai înfricoşător este faptul că aceştia vor o societate, o lume fără Dumnezeu. Aceşti oameni au întors spatele la Dumnezeu şi vor să-L alunge din creaţia Sa prin programe economice şi legi care promovează imoralitatea, pervertind demnitatea omului făcut după chipul lui Dumnezeu, ademenesc, îndeamnă şi chiar constrâng prin măsuri economice, ca oamenii să le urmeze, adică că renunţe la trăirea vieţii călăuzite de învăţătura creştină, să se lepede de Dumnezeu.

Iubiţi creştini,

În faţa acestei primejdii să nu ne împuţinăm sufleteşte, să nu ne pierdem credinţa în Dumnezeu, încrederea în purtarea Lui de grijă faţă de neamul nostru omenesc, ştiind că „Dumnezeu, celor mândri le stă împotrivă” (Iacov 4, 6; I Petru 5, 5), „Dumnezeu nu se lasă batjocorit” (Galateni 6, 6), „Porţile iadului nu vor birui Biserica lui Hristos” (Matei 16, 18). „Dumnezeiasca Lui putere ne-a dăruit toate cele ce sunt spre viaţă şi spre bună cucernicie, făcându-ne să cunoaştem pe Cel ce ne-a chemat prin slava Sa şi prin puterea Sa, prin care El ne-a hărăzit mari şi preţioase făgăduinţe, ca prin ele să vă faceţi părtaşi dumnezeieştii firi, scăpând din stricăciunea poftei celei din lume. Pentru aceasta, puneţi şi din partea voastră toată sârguinţa şi adăugaţi la credinţa voastră: fapta bună, iar la fapta bună cunoştinţa; la cunoştinţă înfrânarea; la înfrânare răbdarea; la răbdare evlavia; la evlavie iubirea frăţească, iar la iubirea frăţească dragostea” (II Petru 1, 3-7).

Să sporim în dragostea cea vie, milostenia, ajutorarea celor aflaţi în lipsuri materiale şi necazuri, aşa cum s-a întâmplat celor înzăpeziţi din acest an, în unele zone ale ţării noastre, zone (localităţi) în care mulţi bătrâni şi bolnavi au aşteptat ajutorul nostru umanitar, dragostea noastră creştinească. Să ne bucurăm în Domnul şi să-I mulţumim cu smerenie lui Dumnezeu că ne-a învrednicit şi pe noi, fiii eparhiei noastre, să le oferim ajutorul cuvenit pe măsura posibilităţilor noastre materiale şi a dragostei noastre creştine. Prin aceasta, am îndeplinit ceea ce suntem datori să facem în toată vremea şi în tot locul, pentru că trebuie să trăim nu numai pentru noi, ci şi pentru cei de lângă noi, în primul rând pentru cei de lângă noi, să trăim în frica şi dragostea lui Dumnezeu împlinind poruncile Lui prin care rămânem în Dumnezeu (I Ioan 3, 24).

Datori suntem să ne rugăm unii pentru alţii şi, mai ales, pentru cei bolnavi, cu deosebire atunci când săvârşim Sfânta Taină a Maslului, Sfânta Taină căreia anul acesta îi acordăm o atenţie deosebită, toate strădaniile noastre creştineşti şi pastorale.

Rog pe Bunul Dumnezeu ca la sărbătoarea Sfintelor Paşti, Hristos Cel înviat să vă dăruiască sănătate, pace, linişte sufletească şi bucuria mântuirii

Hristos a înviat!.

Al vostru de tot binele voitor şi către Domnul pururea rugător,

Pimen

Arhiepiscop al Sucevei şi Rădăuţilor

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν γρεκεσχτε εστε φăκουτă (αντρατă) κου γοογλε τρανσλατε
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în greceşte este făcută (adrată) cu google translate
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
.
Αρχιεπίσκοπος Pimen του Suceava και Radauti – μια ισχυρή ποιμαντική Ανάσταση (2012): «Ορισμένοι στην Ευρώπη θα ήταν μια κοινωνία χωρίς Θεό και να υποχρεώσει τους ανθρώπους από την οικονομική και ανήθικο νόμους να αρνηθεί τον Δημιουργό»

http://www.doxologia.ro/pastorala/pastorala-la-invierea-domnului-1

Ποιμαντική στην Ανάσταση

Ας μην συρρικνωθεί ψυχή, να μην χάσουν την πίστη τους στο Θεό, εμπιστοσύνη στην φορώντας την ανησυχία του για την ανθρώπινη φυλή μας.

Αγαπημένη κληρικοί, μοναχοί μας και binecredincioşilor Χριστιανική Αρχιεπισκοπή του Θεού φυλασσόμενο, χάρη μας, την ειρήνη και το έλεος από τον Θεό Πατέρα, και από εμάς, ιεραρχική ευλογία.

Ποιμένα,

το έλεος του Θεού,

Αρχιεπίσκοπος Suceava και Radauti

Χριστός Ανέστη!

Αγαπητοί πιστοί,

Πραγματικά μεγάλη είναι η ιερή ημέρα «γιορτή των εορτασμών» που γιορτάζουν, τραγουδώντας δουλειά glăsuiesc aşacum Ανάσταση «δολοφονία ο θάνατος, κόλαση και τους πρώτους καρπούς σύνθλιψη μια άλλη ζωή, την αιώνια». Με την ανάστασή Του, ο Σωτήρας νίκησε το θάνατο έχει σπάσει με τον θάνατό του.

Το σώμα που στον τάφο και το πνεύμα κατέβηκε και κοιμηθείτε propovăduitcelor της ηλικίας, είτε εκτρέφεται στην κόλαση φυλακή (Α ‘Πέτρου 3, 19), ο οποίος κάποτε ήταν ανυπάκουος, από τον Αδάμ και την Εύα. Φθίνουσα στην κόλαση, ο Κύριος, όπως διαβάζουμε înSinaxarul, cuvântulde διδάσκει το περίφημο Θεία Ανάσταση, «δεν αυξάνονται όλα αυτά ήταν εκεί, αλλά μόνο εκείνους που ήθελαν να πιστεύουν σε αυτόν.»

Τώρα ο Κύριος ανέστη από τον τάφο, «όλοι γέμισαν με το φως και τον ουρανό και τη γη και κάτω», έτσι ώστε ολόκληρη η κτίση, η δημιουργία του Θεού, να μοιραστούν τη χάρη της Αναστάσεως του Ιησού Χριστού. Και είναι φυσικό να είναι έτσι, επειδή αυτός που έθεσε, τον Θεό του πολύ Θεού », είναι το φως» (1 John 5), «το Φως του κόσμου και λάμπει στο σκοτάδι (το σκοτάδι της αμαρτίας – nn) και σκοτάδι δεν έχει ξεπεραστεί «(δεν κάλυπτε, Εντ, Ιω. 8, 12, 1, 5). Αυτός είναι ο σωτήρας, είναι το φως της ζωής μετά από Αυτόν (Ιωάν. 8, 12). Είναι «το φως το αληθινό που φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο» (Ιω. 1, 9). «Αυτός που ακούει τον λόγο μου και πιστεύει σ ‘αυτόν που μου έστειλε έχει αιώνια ζωή και δεν θα τεθεί σε κρίση, αλλά έχει περάσει από το θάνατο στη ζωή» (Ιωάν. 5, 24), η οποία πρόκειται να μετακομίσει, έτσι ώστε η θεία Ανάσταση , κηρύττουν την αλήθεια που τόσο πολύ το τραγούδι δουλειά Ανάσταση «… Αυτός από το θάνατο στη ζωή και εκ γης προς ουρανόν, Χριστός ο Θεός έχει περάσει από εμάς.»

Αγαπητοί πνευματικά παιδιά,

Σωτήρας μας έχει περάσει από το θάνατο στη ζωή και εκ γης προς ουρανόν, την ανάσταση, όχι μόνο την ψυχή, αλλά στο σώμα, την ψυχή μας πέρασε από τη χάρη της συγχώρεσης των αμαρτιών στο μυστήριο της εξομολόγησης, χάρη κοινή Αποστόλων το βράδυ της Ανάστασης Του, λέγοντας: «Λάβετε το Άγιο Πνεύμα που θα συγχωρήσει τις αμαρτίες θα συγχωρεθούν και ότι θα διατηρήσετε, θα πρέπει να τηρούνται» (Ιωάν. 20, 22-23). Αυτή η χάρη της συγχώρεσης, οι Άγιοι Απόστολοι, με τη σειρά του, μοιράστηκαν στο μυστήριο της χειροτονίας επισκόπων άξιος να διακονεί τον μυστήρια του Θεού. Αυτή η χάρη της ιερατικής διακονίας μοιράστηκε με επισκόπους από γενιά σε γενιά μέχρι σήμερα και για πάντα. Αυτή η μετάδοση, αλυσοποίηση ονομάζεται αποστολικής διαδοχής. Εκτός από αυτούς, υπάρχει μια πραγματική ιερατική διακονία να μοιραστούν τη χάρη της συγχώρεσης και αγιασμός των ανδρών και παράλογο πλάσμα – νερό, ορισμένα φυτά και ιδιαίτερα την ανθρώπινη διατροφή σώμα.

Σωτήρα, με την Ανάστασή Του, περνάμε από το θάνατο στη ζωή και το σώμα. Αυτό επιτυγχάνεται στην πολιτική ανάσταση: «Και θα αναστήσει όσους έχουν κάνει το καλύτερο, λέει ο Σωτήρας, με την ανάσταση της ζωής και αυτοί που έχουν κάνει κακό, εις την ανάσταση του όνειδος» (Ιωάν. 5, 29), «Αν cinevava κρατήσει λέξη ορυχείο δεν θα δει θάνατο »(Ιω. 8, 51), έφεραν το θάνατο από την αμαρτία και ανομολόγητος Unforgiven στον Ιερό Μυστήριο της Εξομολογήσεως. «Ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος» (Ρωμ. 6, 23).Οφείλουμε να κρατήσει, να εκπληρώσει τα λόγια του Σωτήρα, όχι μόνο για να ακούσετε ή να κηρύξουν, να είναι όχι μόνο ακροατές αλλά και φυσικούς αυτουργούς του Λόγου Του (Ιακ. 1, 22). Για να ακούσετε και να τηρείτε τα λόγια του Χριστού στο πνεύμα της αλήθειας, που μας απελευθερώνει (Ιω. 8, 32).

Η αλήθεια παραμένει μόνο λόγια του Σωτήρα μας και την Εκκλησία του Παναγίου, το Μυστικό Σώμα του Χριστού, και ομιλείται μόνο από τους υπαλλήλους της εκκλησίας αγιάζεται μυστήριο της χειροτονίας ή χάρισμα θεολογική πολιτισμό. Η εκκλησία του Αγίου Παύλου είναι dupăcum γράφουν, «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α Τιμ 3, 15).

Λόγια του Σωτήρα παραμείνει σε εμάς, ενδίδοντας στον βαθμό που η σωτηρία μας και παραμένουμε σ ‘Αυτόν. «Αν τηρούν σε μένα, και τα λόγια μου σε εσάς» (Ιωάν. 15, 7), παραμένουν στο Σωτήρα, αν εμείς μετέχουμε Πανάγιο Σώμα και το Αίμα Του: «Όποιος τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου παραμένει σε μένα και σ ‘αυτόν »(Ιω. 6, 56).Μείνετε σ ‘Αυτόν και Αυτός μένει μέσα μας από την κατάρτιση χριστιανική νηστεία μας, η προσευχή, έργα του ελέους και φυσικά, μας εξομολογήθηκε μυστήριο της εξομολόγησης, λαμβάνοντας συγχώρεση των αμαρτιών, εκπληρώνοντας ταυτόχρονα, κανόνα δίνεται από τον εξομολόγο ιερέα.

Αγαπητοί πιστοί,

Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οφείλουμε να ακούνε τα λόγια του Σωτήρα: «Λοιπόν, πώς στον κόσμο, Φως του κόσμου» (Ιωάννης 9, 5). Μυστηριώδη και πραγματική παρουσία του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού στον κόσμο με σαφήνεια, κατά τη διάρκεια των αιώνων (δύο χιλιετίες), ήταν καρποφόρα σε έργα τέχνης και του πολιτισμού, τα θετικά επιτεύγματα των επιστημόνων σε μεμονωμένες ανθρωπιστικές πράξεις φιλανθρωπίας ανθρώπων, των κοινωνιών και, ειδικότερα, την Εκκλησία, στην ηθική ζωή, οι νόμοι της δικαιοσύνης και της εφαρμογής τους και, πάνω απ ‘όλα, η ιερότητα της ζωής και τα λόγια του Ευαγγελίου împlinitorilor ακροατές. Με άλλα λόγια, τον πολιτισμό και τον κόσμο του πολιτισμού στο δικό μας μέρος του κόσμου από την ευρωπαϊκή ήπειρο, έχουν τις ρίζες τους και σφραγίζονται με τη χριστιανική διδασκαλία, η παρουσία του ατόμου και το έργο του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, Φως του κόσμου που ρέει στο φως του μυστηριωδώς και το πραγματικό οι καρδιές, τα μυαλά, που ζουν στην ανθρώπινη ζωή καθημερινή ζωή στην οποία συγχώρεση, την καλή χαρά, την κατανόηση μεταξύ των ανθρώπων, που εργάζονται επιμελώς κλίμα που δημιουργεί ειρήνη, χαρά, καθαρό περιβάλλον, το οποίο οδηγείται σκοτεινή πάθη που φέρνουν έτσι διαταραχή στη ζωή των ανθρώπων όπως τόσο ξεκάθαρα λέει ο Απόστολος Ιάκωβος: «Όταν κάνουμε πολέμους και μάχες μεταξύ σας πού; Δεν είναι εδώ: από τις επιθυμίες σας, ότι ο πόλεμος στα μέλη σας; Προχωρήστε και δεν έχει σκοτώσει και ζηλεύω και δεν μπορείτε να πάρετε αυτό που θέλετε, μπορείτε μάχη και τον πόλεμο και δεν έχουμε γιατί δεν ρωτάτε. Ζητήστε και λάβετε όχι, γιατί ρωτάτε κακό, ότι μπορείτε να περάσετε σε ηδονές »(Ιακ. 4, 1-3).

Σήμερα όλοι βλέπουμε πως κάποιοι άνθρωποι στη χριστιανική Ευρώπη θα είναι αθάνατα στη γη και ό, τι είναι πιο τρομακτικό είναι ότι θέλουν μια κοινωνία, έναν κόσμο χωρίς Θεό.Αυτοί οι άνθρωποι έχουν στραφεί μακριά από το Θεό και να τον απομακρύνει από τη δημιουργία του και τα οικονομικά προγράμματα που προωθούν νόμους ανηθικότητα, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια διαστρέβλωση της εικόνας του Θεού, δέλεαρ, προτρέπει ακόμη και υποχρεώνει τα οικονομικά μέτρα, για τους ανθρώπους να ακολουθήσουν, που δίνουν νόημα να ζήσουν τη ζωή καθοδηγείται από τη χριστιανική διδασκαλία, να αρνηθεί τον Θεό.

Αγαπητοί Χριστιανοί,

Αντιμέτωποι με τον κίνδυνο αυτό δεν ελαττώνεται ψυχές μας, να μην χάσουν την πίστη τους στο Θεό, εμπιστοσύνη στην φορώντας την ανησυχία του για τη φυλή μας, γνωρίζοντας ότι «ο Θεός εναντιώνεται στους υπερήφανους» (Ιακ. 4, 6, Πέτρου 5 , 5), «Ο Θεός δεν δίνει χλεύασε» (Γαλ. 6, 6), «Οι πύλες της κόλασης δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της Εκκλησίας του Χριστού» (Ματθ. 16, 18). «Θεία δύναμη Του μας έχει δώσει όλα τα πράγματα που είναι καλό για τη ζωή και την αφοσίωση για να μας κάνει να γνωρίζουμε ποιος μας κάλεσε από την δόξα και δύναμη, η οποία έχει παραχωρήσει μεγάλες υποσχέσεις και πολύτιμα ότι με αυτά εσείς μπορεί να είναι κοινωνοί της θείας φύσης, έχοντας ξεφύγει από την διαφθορά της όρεξης του κόσμου. Γι ‘αυτό, τον τόπο και το μέρος σας όλα επιμέλεια και να προσθέσετε στην πίστη σας: καλή πράξη και καλή γνώση σε δράση, γνωρίζει τον εαυτό, για να εγκράτεια την υπομονή, την ευσέβεια υπομονή, με ευσέβεια και αδελφική αγάπη αδελφική αγάπη στην αγάπη «(ΙΙ 1 Πέτρου 3-7).

Προκειμένου να ενισχυθεί η αγάπη ζει, φιλανθρωπία, βοηθώντας αυτούς που το ανέχειας και θλίψη, όπως και το χιονισμένο φέτος, σε ορισμένες περιοχές της χώρας μας, περιοχές (πόλεις), στην οποία πολλοί ηλικιωμένοι και άρρωστοι περίμεναν την ανθρωπιστική μαςχριστιανική αγάπη μας. Ας χαρούμε για τον Κύριο και να ευχαριστήσω τον Θεό ταπεινά για μας και μας αξίζει γιους της Επισκοπής μας, να βοηθήσουν για την παροχή υλικών, λόγω της ικανότητάς μας και της χριστιανικής αγάπης μας. Με τον τρόπο αυτό, πετύχαμε αυτό που οφείλουμε να κάνουμε κάθε στιγμή και παντού, γιατί πρέπει να ζήσει όχι μόνο για εμάς αλλά και για τους γύρω μας, κυρίως για τους ανθρώπους γύρω μας, να ζουν με το φόβοκαι την αγάπη του Θεού, ότι οι εντολές Του μένει στο Θεό (Ιωάννου 3, 24).

Οφείλουμε να προσευχόμαστε για ένα άλλο και, κυρίως, για τους αρρώστους, ειδικά όταν η στοίβα δέσμευση μυστήριο, μυστήριο το οποίο φέτος θα δώσει ιδιαίτερη προσοχή, όλες τις προσπάθειες μας και ποιμαντική χριστιανική.

Προσευχήσου ότι ο καλός Θεός του Πάσχα, ο αναστημένος Χριστός επιχορήγηση που υγεία, ειρήνη, χαρά και ανακούφιση της σωτηρίας

Χριστός Ανέστη!.

Δικός σου για όλη την καλή βούληση και ο Κύριος ο πάντα ελκυστική,

Ποιμένα

Αρχιεπίσκοπος Suceava και Radauti

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: