Skip to content

Πăριντελε Ρομαν Ορτοντοξ Αμφιλοχιε – Βιντεο σχι τεξτ – Διάσκεψη για την Μετάνοια îν σουφλετ

Μαρτίου 14, 2012

ΠĂΡΙΝΤΕΛΕ ΑΜΦΙΛΟΧΙΕ ντε λα Μâνăστιρεα Ντιακονεσχτι (αουντιω Βιντεο σχι τεξτ): “Τσαρα αρε νεβόιε ντε οαμενι καρε σă σε ποκăιασκă κου αντεβăρατ. ΠΟΚĂΙΝȚΑ ΕΣΤΕ ΝτΕ ΤΕΜΟυΤ ΝτΕΜΟΝΙΛΟΡ!”

Πăριντελε Αμφιλοχιε λα λιμπρăρια Σοπχια, 6 μαρτιε 2012 (παρτεα Ι)

[Βιντεο – πριμα jουμăτατε ντε ορă ντιν κονφεριντσă]

Πρεοτ Αμφιλοχιε Μπρâνζă – Ποκαιντσα îν λουκραρεα ντουχοβνικεασκă (μαρτιε 2012)

ντοαρ (μασχ) αουντιω – τοατă κονφεριντσα

Μπουκουρεσχτι, Λιμπραρια Σοπχια, Σοφια.

ΝΟυ ΡĂΜÂΝΕΤΣΙ ÎΝΤΣΕΠΕΝΙΤΣΙ ÎΝ ΡΕΑΛΙΤΑΤΕ, ΠΡΙΒΙΤΣΙ ΚĂΤΡΕ ΑΝτΕΒĂΡ!
“Μπινε β-αμ γăσιτ (αφλατ)! Ντουμνεζεου σα-σι φακα μιλα κου νόι τοτι!
Τοατε σα λε φακεμ σπρε σλαβα λουι Ντουμνεζεου. Φιινντκα ιν Ελ βιεμ, κατρε Ελ νε ινντρεπταμ, βρανντ-νεβρανντ. Σι λουκρουλ ακεστα νε αjουτα ινντεοσεμπι σα ιντελεγεμ ατουνκι κανντ λουκραμ ποκαιντα. Ποκαιντα εστε ω ιντοαρκερε λα Ντουμνεζεου ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ. Ιντρ-αντεβαρ, νοτιουνεα ντε ποκαιντα εστε ντιν κε ιν κε μαι πουτιν ιντελεασα, πεντρου κα ιντρε κονκεπτια ομενεασκα ντε βιατα, σι κονκεπτια εβανγχελικα σε κασκα μερεου ω πραπαστιε, φιινντκα νόι, ιν σιμτουρι φιινντ, ντατοριτα σενζατιιλορ, ινκλιναμ πριν νατουρα νοαστρα πακατοασα, σι α σλαμπικιουνιι φιριι, σι α ισπιτιτορουλουι, σπρε κεεα κε νε σατισφακε ιν μοντ ιμεντιατ σι ιν πλανουλ ακεστα αλ σιμτουριλορ σι αλ σενζατιιλορ, ινσα αντεβαρουλ νου σε ασκουνντε ιν πλανουριλε σεντιμενταλ σι νικι ρατιοναλ, κι ιν πλανουλ ντουχοβνικεσκ.
Ποκαιντα νε αjουτα σα πλεκαμ ντε λα ρεαλιτατεα ακεαστα, πακατοασα, σπρε κουνοαστερεαΑντεβαρουλουι, σι αστα εστε σι κελ μαι γρεου λουκρου ντε ρεαλιζατ. Νου ποτ σα ζικ κα Μαντουιτορουλ Χριστος α ινταμπινατ ακεαστα ντιφικουλτατε ντε α σε φακε ιντελες, κια ινταμπινατ ντιν παρτεα οαμενιλορ ακεασταρεζιστεντα λα κουβαντουλ Σαου, λα κουβαντουλ Βιετιι.Ομουλ, ακεαστα φιιντα κομπλεξα, ινζεστρατα κου καπακιτατι εξτραορντιναρε, ιν ουρμα πακατουλουι α κουνοσκουτ ω ινφλουεντα καρε λ-α κονντους σπρε μοαρτε, ντεζεκχιλιμπρανντου-λ ιντερν, ιν κεεα κε πριβεστε περκεπτια σι σιμτιρεα αντεβαρουλουι.

Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
Ακεστ (Αεστου) αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
Acest (Aestu) articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
This article is in romanian language written with greek alphabet


Α βενιτ Κρεατορουλ ιν μιjλοκουλ φαπτουριλορ Σαλε, ινντεοσεμπι πεντρου ομ σι Λ-αου κουνοσκουτ μαι μπινε κρεατουριλε καρε ς-αου κονφορματ βόιι Ντομνουλουι. Στανκα, πασαρεα, ανιμαλελε, μινεραλελε, τοατε αου φακουτ βόια Λουι, ινσαομουλ, ιν βιρτουτεα λιμπερτατιι κου καρε α φοστ ινζεστρατ, α αβουτ καρτεαλα, α φακουτ κομενταριι, α αβουτ ιμποτριβιρε φατα ντε αντεβαρ, φατα ντε κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου. Σπουνεαμ σι κου αλτα οκαζιε κα νου ινταλνεστι βρεω πασαρε καρε σα σε φι ρεπεζιτ λα Ελ, σαου βρεουν ανιμαλ σα φι σαριτ λα Ελ, βρεω ινσεκτα σαου βρεω πλαντα; τοατε αου ραμας ιν φιρεα λορ μινεραλα σαου βεγεταλα, πασαρι, ανιμαλε, νουμαι ομουλ, ακεαστα φαπτουρα αλεασα ντουπα κχιπουλ λουι Ντουμνεζεου, ς-α ιμποτριβιτ, α ρας, α λοβιτ, α σκουιπατ, α ραστιγνιτ, Λ-α ουκις πε Μαντουιτορουλ Χριστος.
Ει μπινε, προμπλεμα ποκαιντει, αμ σπους κα ε λεγατα ντε ιντοαρκερεα ομουλουι λα Ντουμνεζεου, λα Ντουμνεζεου κα Αντεβαρ, κα Πουτερε, κα Κρεατορ, κα Ζιντιτορ, κα σι Μαντουιτορ, κα σι Ρασκουμπαρατορ, κα σι Μπιρουιτορ. Εστε λεγατα ασανταρ ντε ιντοαρκερεα ομουλουι ντε λα πακατ λα Αντεβαρ, λα Ντουμνεζεου.
ΣΑ ΝΟυ ΝΕ ΟΠΡΙΜ ΝτΟΑΡ ΛΑ ΚΑΙΝΤΑ

Ποκαιντα ω ινταλνιμ ντε λα πριμουλ ομ. Κανντ ε βορμπα ντε ποκαιντα ινσεαμνα κα ε βορμπα ντε καντερε, ινσεαμνα κα ε βορμπα ντε καιντα σι ντε ινντρεπταρε. Ντε λα Ανταμ ινταλνιμ νοτιουνεα ντε ποκαιντα. Ακεστ μινουνατ ομ, ακεαστα φαπτουρα φακουτα ντουπα κχιπουλ λουι Ντουμνεζεου, ασεζατα ιντρ-ουν λοκ ατατ ντε μπινε ιντοκμιτ, Παραντισουλ, ατουνκι κανντ α καλκατ πορουνκα λουι Ντουμνεζεου ιν ουρμα ισπιτιριι, ινταλνιμ ιν Σκριπτουρα κατεβα ασπεκτε ιν λεγατουρα κου ατιτουντινεα σα. Κανντ α πακατουιτ Ανταμ σι Εβα ς-αου καιτ: “Αμ γρεσιτ”. Ανταμ α αβουτ ουν γανντ ντε καιντα πε καρε νου λ-α μαι αβουτ πανα ατουνκι. Α αβουτ ουν σιμταμαντ ντε βινοβατιε: νου-ι μπινε κε-αμ φακουτ, βαι κε-αμ φακουτ! Α σιμτιτ απόι, α ρεαλιζατ κα νου ε μπινε κε α φακουτ. Α σιμτιτ βινοβατιε, κεεα κε ν-α σιμτιτ πανα ατουνκι, σι ς-α ρουσινατ, ς-α ασκουνς: ε πριμα φουγα ντε Ντουμνεζεου. Πακατουλ ινντεαμνα λα φουγα ντε Ντουμνεζεου. Ασα ω σα φιε πανα λα σφαρσιτουλ λουμιι. Βετι κουνοαστε οαμενι καρε φουγ ντε Ντουμνεζεου, φουγ ντε Μπισερικα. Ακεστια σουντ οαμενι σουμπ πακατ.
Ποκαιντα εστε τοκμαι ατιτουντινεα ακεαστα καρε πρεσουπουνε καιντα, ρεκουνοαστερεα φαπτουλουι, σι λουπτα ντε ινντρεπταρε α μεα, α φαπτελορ μελε, α γανντουριλορ μελε, βιζαβι ντε κε; Ντε αντεβαρουλ ιν καρε αμ φοστ κρεατ σι αλκατουιτ.
Ινταλνιμ σεντιντα λουι Ντουμνεζεου: αφαρα! Λ-α ντατα αφαρα ντιν ραι. Αφαρα! Νου κα σα βεζι, κα ντακα τε μαι πρινντ ω ντατα. Νου! Αφαρα! Ντουμνεζεου Σ-α μανιφεστατ κα ντρεπτατε σι μπουνατατε ινκα ντε λα ινκεπουτ. Αφαρα! Λ-α ντατ πε ουσα αφαρα κου μπλεστεμ σι κου κονσεκιντελε πακατουλουι. Ι-α φαγαντουιτ Μαντουιτορουλ, νταρ ιατα σταρεα λουι Ανταμ.
Τοτ Βεκχιουλ Τεσταμεντ, αμ σπους ασα ντεσπρε πριμουλ Ανταμ, σι σα ιντελεγεμ κα λα τοατε ποποαρελε σεντιμεντουλ καιντει, αλ παρεριι ντε ραου σι κου ακτελε πενιτεντιαλε καρε καρακτεριζεαζα βινοβατια ομουλουι, λε βομ ινταλνι λα τοατε ποποαρελε, ιν τοατε ρελιγιιλε. Νουμαι κα σουντ ντιφερεντε. Σι βρεαου σα αjουνγεμ λα κρεστινισμ, κα σα ιντελεγεμ νοτιουνεα ντε ποκαιντα ιν πλανουλ κρεστιν, ποκαιντα εβανγχελικα, καρε νε ιντερεσεαζα πε νόι, κα ταινα αντουσα ντε Ντομνουλ νοστρου Ιισους Χριστος. Νταρ ποκαιντα κα σεντιμεντ σι κα ακτ ριτουαλικ ντε ινντρεπταρε ω βομ ινταλνι ατατ ιν Βεκχιουλ Τεσταμεντ, κατ σι λα τοατε ποποαρελε.
Ιν Βεκχιουλ Τεσταμεντ προοροκιι αου αβουτ ινντεοσεμπι μισιουνεα ντε α αντουκε οαμενιι λα Ντουμνεζεου. Αου φοστ ακει οαμενι ινζεστρατι κου ουν χαρ ντεοσεμπιτ, κου πουτερε ντε α εξπριμα βόια λουι Ντουμνεζεου κατρε ποπορ, ντε α λε σπουνε κεεα κε αου ντε φακουτ ιν βεντερεα ινντρεπταριι βιετιι ντουπα βόια λουι Ντουμνεζεου, νταρ σι κεεα ποτ σα πατεασκα ιν καζ κα ει νου βορ ασκουλτα ντε Ντουμνεζεου. Ιντοτντεαουνα ινταλνιμ σι ασπεκτουλ ακεστα. Σι λα Ανταμ, ιντρου ινκεπουτ, σι προφετιι λα φελ, ινντεμναου οαμενιι περμανεντ λα ποκαιντα, σι ιν καντρουλ ποπορουλουι αλες, ντακα ε σα βενιμ ασα πε φιρουλ ιστοριει, νταρ λε σπουνεαου σι κε βορ σα πατεασκα ιν καζ κα νου βορ ασκουλτα ντε Ντουμνεζεου. Ντουμνεζεου βορμπεα πριν οαμενιι ακεια: ντακα βετι κρεντε ιν Μινε, ντακα Μα βετι ασκουλτα. Ντακα νου βετι κρεντε ιν Μινε σι νου Μα βετι ασκουλτα, σαμπια βα βα μανκα. Ιατα, ορι μπουνατατιλε παμαντουλουι ορι σαμπια. Ντοουα σιτουατιι: ομουλ κανντ μεργε σπρε Ντουμνεζεου μεργε σπρε μπινεκουβανταρε σαου μεργε ιμποτριβα βόιι λουι Ντουμνεζεου…
Απόι βρεαου σα εξπλικ κε ινσεαμνα κονντιτια ομουλουι ιν πακατ σι ποσιμπιλιτατεα λουι ντε ιντοαρκερε. Μεργανντ πε φιρουλ ιστοριει αjουνγεμ λα Σφαντουλ Ιοαν Μποτεζατορουλ.
Ακτελε πενιτεντιαλε ντιν Βεκχιουλ Τεσταμεντ, ιν κεεα κε πριβεστε καιντα, καρε εστε νουμαι ω φορμα α ποκαιντει, ω τρεαπτα αι ει – νου τρεμπουιε σα νε οπριμ ντοαρ λα καιντα. Ιν Βεκχιουλ Τεσταμεντ ινταλνιμ ινντεοσεμπι μαι μουλτ ακτε ριτουαλικε σι ακτε ντε σεντιμεντ, νταρ νου νε αφλαμ σουμπ ιμπεριουλ χαρουλουι. Σι ντε ακεεατρεμπουιε σα ιντελεγεμ σι ντιφερεντα ιντρε ποκαιντα Βεκχιουλουι Τεσταμεντ σι ποσιμπιλιτατιλε ποκαιντει καρε ς-αου ντεσκχις ιν Νοουλ Τεσταμεντ, κε-α αντους νοου Χριστος σι κε γασιμ ιν Μπισερικα ιντεμειατα ντε Ελ. Ιν Βεκχιουλ Τεσταμεντ λα φελ, γασιμ λα προφετι, βεντεμ ινντεμνουρι ντιφεριτε σουμπ ανουμιτε ασπεκτε ντοκτριναρε, ουνντε αου γρεσιτ ει, ψιχολογικε, κουμ εστε σεντιμεντουλ – ιατα πακατουλ σι κονσεκιντα λουι σουφλετεασκα, νελινιστεα -, σοκιαλ, μοραλ – κονσεκιντα πακατουλουι λα νιβελουλ ιντρεγιι κομουνιτατι. Ινντεμνουλ λα ποκαιντα ερα λα νιβελ ντε περσοανα, νταρ σι λα νιβελ ντε κολεκτιβιτατι, ντε κετατι, ντε νεαμουρι. Μιι, ζεκι ντε μιι, ατι βαζουτ ντακα νου σε ποκαιαου κε αβεαου σα πατιμεασκα. Εστε κουτρεμουρατοαρε ιστορια Βεκχιουλουι Τεσταμεντ, νταρ εστε νεαπαρατ ντε κιτιτ κα σα νε νταμ σεαμα σι, καρε κονστιτουιε ω πρεγατιρε πεντρου βενιρεα Μαντουιτορουλουι, α Ντομνουλουι νοστρου Ιισους Χριστος. Ντεκι,ακτε ντε καιντα, ντε παρερε ντε ραου: ρουπερεα χαινελορ ερα ω φορμα ντε καιντα, σμουλγερεα παρουλουι, α μπαρμπιι, ερα ω φορμα ντε ποκαιντα, ιμμπρακαρεα ιν σακ, πουνερεα ντε κενουσα ιν καπ σαου ταρανα, ιζολαρεα, πανα λα αλτε φορμε.
ΠΟΚΑΙΝΤΑ ΚΑ ΤΑΙΝΑ ΣΙ ΚΑ ΛΟυΚΡΑΡΕ ΚΟΝΤΙΝΟυΑ, ΙΝ ΛΕΓΕΑ ΚΕΑ ΝΟΟυΑ:
“ΣΑ ΛΑΣΙ ΑΛΕ ΤΑΛΕ”
Ιατα, οντατα κου βενιρεα Μαντουιτορουλουι ιν λουμε, α απαρουτ μαι ιναιντε Ιοαν Μποτεζατορουλ. Σι νου νουμαι κα εστε Ιναιντεμεργατορ πριν φαπτουλ κα κου κατεβα λουνι μαι ιναιντε α προποβαντουιτ βενιρεα Μαντουιτορουλουι, κι Ιναιντεμεργατορ πριν μισιουνεα σι πριν ρολουλ πε καρε λ-α αβουτ ιν ακεαστα ντιρεκτιε ντε α πρεγατιτ τερενουλ πεντρου Λεγεα Χαρουλουι, πεντρου Ιντρουπαρεα Κουβαντουλουι σι μανιφεσταρεα Λουι ντεσκχισα ιν φατα οαμενιλορ, κα σα πριμεασκα Κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου, πρεγατιρε μαι αλες ιν ντουχ α οαμενιλορ. Τοατα πρεντικα Ιναιντεμεργατορουλουι α φοστ ουν ινντεμν λα ποκαιντα: φακετι ποκαιντα σι φαπτε βρεντνικε ντε ποκαιντα, ασα νουμιτε φαπτε, αντικα κονφορμαρεα βιετιι κου βόια λουι Ντουμνεζεου. Ερα ω πρεντικα πεκετλουιτα πριντρ-ουν μποτεζ ντε κουρατιρε. Τοτουσι προμπλεμα ιερταριι, προπριου-ζις, καρε ερα πρεκεντατα ντε ακεαστα καιντα, αβεα σα ω ρεζολβε Μαντουιτορουλ ντεφινιτιβ: “Εου βα μποτεζ κου απα, νταρ κελ κε ω σα βινα ντουπα μινε ω σα βα μποτεζε πριν Ντουχ Σφαντ σι κου φοκ“. Ακεαστα πουριφικαρε καρε βινε πριν Ντουχ Σφαντ σι κου φοκ, αντουσα ιν λουμε ντε Ντομνουλ νοστρου Ιισους Χριστος εστε ουνικα ιν κεεα κε πριβεστε πουτερεα, λουκραρεα, Σαβαρσιτορουλ σι κονσεκιντελε.
Ιατα, ντε ακουμ πουτεμ βορμπι ντε ποκαιντα κα Σφαντα Ταινα. Μαντουιτορουλ Χριστος πουνε ποκαιντα κα χοταρ ιντρε λουμεα παγανα σι λουμεα κρεστινα, χοταρ ιντρε λουμεα βεκχε σι λουμεα νοουα, ιατα, Νοουλ Λεγαμαντ καρε αβεα σα-λ πεκετλουιασκα κου σκουμπ Σανγελε Σαου. Ποκαιντα καπατα ω βαλοαρε ντεπλινα ακουμα, ποκαιντα εβανγχελικα – “ποκαιτι-βα σι κρεντετι ιν Εβανγχελιε” -, ιν βεστεα κεα μπουνα καρε αβεα σα ω ντουκα σι σα ω πλινεασκα. Ιατα, κρεντιντα ιν Εβανγχελιε εστε λεγατα ντε ποκαιντα.
Ινντεμνουρι λα ποκαιντα σουντ νενουμαρατε. Σι ιν Εβανγχελιε γασιμ νενουμαρατε ινντεμνουρι λα ποκαιντα. Λα φελ, ρουγακιουνεα καρε σε φακε λα τεμπλου: κουμ σε ρουγα κου ποκαιντα βαμεσουλ, κουμ σε ρουγα φαρισεουλ, λα φελ φεμεια καρε α βενιτ σι α σπαλατ κου λακριμι ντε ποκαιντα πικιοαρελε Ντομνουλουι Χριστος, σι, ιατα, πανα λα ταλχαρουλ ντε πε κρουκε. Ταλχαρουλ ντε πε κρουκε, πιρονιτ φιινντ πεντρου πακατελε σαλε, κοννταμνατ ντε ακ ελασι σινεντριου, ιατα-λ ιν ιμποσιμπιλιτατεα ντε α-σι μαι σμουλγε μπαρμπα, ντε α μαι μπατε ματανιι, ντε α μαι φακε ινκχινακιουνι. Ακολω, ιατα ντιν αντανκουλ σουφλετουλουι στριγα κατρε Μαντουιτορουλ: “πομενεστε-Μα κανντ βει βενι ιντρου ιμπαρατια Τα!“. Σι λουκρουλ ακεστα Μαντουιτορουλ ιλ πεκετλουιεστε κου ουν ρασπουνς εξτραορντιναρ: “Ασταζιβει φι κου μινε ιν Ραι“. Κα σα νε αρατε πουτερεα ποκαιντει. Πριμουλ καρε ιντρα ιν ραι ε ταλχαρουλ, κα σα νε αρατε κε ινσεαμνα ποκαιντα ντιν ινιμα, μπινεπλακουτα Ντομνουλουι. Εα νε ντεσκχιντε πορτιλε Ιμπαρατιει Κερουριλορ. Ντε αλτφελ α σι σπους-ω λα ινκεπουτ, νταρ ιατα κα πε κρουκε αβεα σα ω πεκετλουιασκα πριν φαπτα, πριν ταλχαρ. “Ποκαιτι-βα σι κρεντετι ιν Εβανγχελιε“, “Ποκαιτι-βα κα ς-α απροπιατ Ιμπαρατια Κερουριλορ“. Κουβαντουλ καρε Σ-α ιντρουπατ, Κουβαντουλ καρε λε γραια, Κουβαντουλ καρε λε προμιτεα, Κουβαντουλ καρε σαβαρσεα αβεα ω πουτερε ανουμε ιν ινιμα ομουλουι. Πεντρου κα νικι κουνοστιντελε, νικι τοτι κειλαλτι νου πουτεαου σα ατινγα ιναλτιμεα πουτεριι κουβαντουλουι λουι Ιισους Χριστος ιν ινιμιλε οαμενιλορ. Σι, ιν φονντ, αστα εστε σκοπουλ ιντρουπαριι: κακι “ν-αμ βενιτ πεντρου κει ντρεπτι, σα-ι κχεμ λα ποκαιντα, κι αμ βενιτ πεντρου κει πακατοσι“. Ιντερεσαντ! Ντε κε; Πεντρου κα οαμενιι γανντεαου ιντρ-ουν φελ, αστεπταου ιντρ-ουν φελ πε Μεσια, ιαρ Ελ, Κελ καρε α βενιτ, Σε πρεζεντα ιντρ-ουν κχιπ ιν καρε ει νου σε αστεπταου, σι νου ακκεπταου: ιντρ-ουν κχιπ ντε σμερενιε, ντε ασκουλταρε, ινβατανντ πε οαμενι ποκαιντα ιντρ-ω μανιερα ιν καρε ει νου κρεντεαου, πε καλεα κρουκιι. Ντε νεγανντιτ!
“Φιουλ Ομουλουι αρε πε παμαντ πουτερεα κα σα ιερτε πακατελε”, ιντρ-ουν μοντ κου τοτουλ νοου, νεμαινταλνιτ, πεντρου πριμα οαρα, σι καρε ι-α σκαννταλιζατ πε τοτι. Ιατα σκοπουλ ποκαιντει: ιερταρεα πακατελορ. Ποκαιντα εστε ουν μιjλοκ, σκοπουλ εστε ινσα ιερταρεα πακατελορ.
Ιατα, ασανταρ, ποκαιντα εβανγχελικα κουμ νε κχεαμα πε νόι λα Αντεβαρ, πριντρ-ουν προκες ντε ασιμιλαρε α κουβαντουλουι λα νιβελ ιντεγραλ, λαουντρικ ινντεοσεμπι, σι ω λουπτα περμανεντα κου νόι. “Κινε βρεα σα βινα ντουπα Μινε σα σε λεπεντε ντε σινε.“ Ποκαιντα ινσεαμνα λεπανταρεα ντε μοντουλ μεου ντε α γανντι, ντε α φακε, ντε α ιντρεπρινντε. Ε καμ γρεου! Σι τρεμπουιε λουκρατα τοατα βιατα νοαστρα παμαντεασκα. Αικεα απαρε μαρεα προμπλεμα. Πακατουλ α περβερτιτ πουτερεα ντε γανντιρε α ομουλουι σι [α προβοκατ] ω νεσιμτιρε α λουι σι ατουνκι ελ α καουτατ αλτε καραρι ντε βιατα. Ατουνκι αου απαρουτ κονφλικτε σι, ομουλ φιινντ σουμπ σενζατιι σι κουγετε πακατοασε, ακεστεα καουτα ω σατισφακερε ιμεντιατα: πλακερεα – φιναλιτατεα τουτουρορ ακεστορ καουταρι ιν πλανουλ ακεστα ντε βιατα- σα μανανκ, σα μα ιμμπρακ, ς.α., αστα ιμι ντορεσκ, αστα σα ιμι σατισφακ, ντουπα μιντεα σι ντουπα βόιντα μεα. Λ-α φακουτ Ντουμνεζεου πε ομ κου βόιντα λιμπερα, νταρ ι-α σι σπους: βεζι κουμ ιτι οριεντεζι ακεαστα βόιντα. Ει μπινε, αικι εστε μαρεα προμπλεμα.
Αστα νε κερε Ντομνουλ Χριστος: σα πριμιμ Αντεβαρουλ. Α βενιτ σα-λ σμουλγα πε ομ ντιν ρεαλιτατε σι σα-λ ουρκε μαι σους. Σα αρατε κα βιατα εστε σι σα μανανκι, σι σα τε ιμμπρακι, σι σα τε οντιχνεστι, σι σα αjουτι πε αλτουλ, νταρ νου αστα ινσεαμνα Βιαταιν πραγουλ ει ουλτιμ, αστα εστε [νουμαι] ρεαλιτατεα βιετιι.Αντεβαρουλ βιετιι εστε αλτουλ. Αντικα, κε βρει σα ζικι; Αντικα:τρεμπουιε σα λεπεζι μοντουλ ταου ντε α φι σι ντε α γανντι κα σα-Μι ουρμεζι Μιε. Α βρουτ πρεκις σα-Σι κλαριφικε ιντεντιτατεα, κου αουτοριτατεα πε καρε ω αβεα: κα Ελ εστε πεστε απε σι πεστε μαρι… Σε ινκχινα λουμεα λα ιντολι; α αρατατ κα σι ντεμονιι Ιλ ασκουλταου – σι νου κα ι-α ινγροζιτ σι κα ι-α φακουτ πραφ σι πουλμπερε. Σε τεμεαου οαμενι ντε μπολι, σαου αβεαου φελ ντε φελ ντε μπολι; α βενιτ κα Ντοκτορ σι Ταμαντουιτορ αλ μπολιλορ. Σε τεμεαου οαμενιι ντε φελ ντε φελ ντε λουκρουρι, νεπουτινκιοσι σι ιν φατα μορτιι; α αρατατ κα ε πεστε μοαρτε. Ντεκι οαμενιι νου μαι αβεαου λα κε σα σε ινκχινε μαι μαρετ κα Ελ. Σι νου κου γροαζα, α βενιτ ιντρ-ουν κχιπ σμεριτ σι ιντρ-ω ντραγοστε πε καρε ω σιμτεαου κου τοτιι.Σ-α φακουτ σιμτιτ σι περκεπουτ λα νιβελουλ τουτουρορ, κα σα νε ρεπαρε περκεπτια γρεσιτα σι σιμτιτα. Νουμαι “οαμενιι ντε βορ βόι.…” Σ-α φακουτ σιμτιτ σι κουνοσκουτ τουτουρορ. Νου εξιστα: “εου ν-αμ αουζιτ, κα

εραμ μαι ιν σπατε“… […] Σι ατουνκι ιατα κουμ σταου λουκρουριλε. Ελ ς-α φακουτ σιμτιτ σι κουνοσκουτ ιντρ-ουν ανουμε φελ σι νου εξιστα σα πουτεμ κοντεστα ακεστ λουκρου. Ακουμ, ιν πλανουλ ρεαλιτατιι, ντα, φιινντκα ομουλ ε σινγουρα φιιντα καρε ιν λοκ ντε ντα ποατε σα ζικα νου σι ιν λοκ ντε νου ποατε σα ζικα ντα. Νταρ ω σα βινα μομεντουλ [Αντεβαρουλουι]. [Ινσα] λα νιβελουλ κονστιιντει τε φραμαντι. Νταρ ποτι σα ρεκουνοστι σαου νου. Ντα σαου νου;“Σπουνε, μαι, ντοαρ αι φοστ ακολω;”, “Νου ντομ’λε ν-αμ φοστ ακολω!” Σι τε-α κραπατ ιν ντοουα. Νταρ κου Μαντουιτορουλ, κου Ντουμνεζεου ν-ω σα μεαργα ασα! Σι κχιαρ ντακα του κρεζι κα ιν πλανουλ βιετιι μεργε, του αι ω φραμανταρε, πεντρου κα Ντουμνεζεου τε-α αλκατουιτ ιντρ-ουν ανουμε φελ, ιατα ιν πλανουλ Jουντεκατιι ν-ω σα μαι φιε ασα! Σι μεργ μαι ντεπαρτε. Οαμενιι σιμτεαου… Ντε κε σε ριντικα αστφελ ντε γανντουρι ιν ινιμιλε βοαστρε; […]. “Κινε ε φαρα ντε πακατ, σα αρουνκε πριμουλ πιατρα“. Τοτι αου λασατ μπολοβανουλ jος. Κε βρει σα ζικι κου αστα, ντε ουνντε στιι Του; Νου α φοστ ασα κεβα! Κε πουτερε αβεα ιν κουβαντ, ασουπρα κονστιιντει, ινκατ Λ-αου σιμτιτ κα Ντομν σι Σταπαν πεστε ει, νταρ νου κου ω φρικα καρε σα-ι παραλιζεζε, κι καρε σα-ι ιντοαρκα. Σι αου λασατ μπολοβανουλ σι αου πλεκατ. Τοτι, νταρ τοτι! Οαμενι πορνιτι σα ομοαρε! Βεντετι; Λουκρα αλτφελ, κου αλτε ενεργιι, σι νου μαγικ, κουμ ζικ ουνιι σι αλτιι: “λινιστεστε-τε, ινκχιντε οκχιι, ινκχιντε οκχιι, οκχι-ς ντε πλουμμπ, σται λινιστιτα“. Νου! Σα νου φακεμ κονφουζιι! “Αι βαζουτ ντομ’λε αλα λ-α φριπτ κου τιγαρεα σι ν-α πατιτ νιμικα“, “αι βαζουτ αλα ι-α ταιατ λιμμπα σι ι-α πους-ω λα λοκ” …. Κου κε αρ ινντρεπτα λουμεα κου κχεστιιλε ακεστεα ντε κιρκ; Ιντρε μινουνιλε Ντομνουλουι Ιισους Χριστος, ιντρε κεεα κε α αντους Ελ σι μαγια αστορα εστε ω ντισταντα ουριασα. Νταρ πεντρου ομουλ κου κερκελ ιν ουρεκχε κε κοντεαζα; “Λασα, μα, κε κοντεαζα; Σα ιασα μπανι ακολω!”. Νουμαι κα Ντομνουλ Χριστος α βενιτ κου ω σεριοζιτατε, νου νουμαι κου σμερενια σι κου ντραγοστεα.
Σι Ελ α ατεντιονατ, σι κε σανκτιουνι α πους. “Ινβατατορουλε, αι αουζιτ κα Πιλατ – εραου ουνιι καρε ν-αου βρουτ σα jερτφεασκα λουι Πιλατ σι ν-αου βρουτ σα jερτφεασκα ακολω σι ι-α ταιατ σι πε ει σι αου αμεστεκατ σανγελε λορ κου jερτφελε -, “Κρεντετι βόι κα ακεια αου φοστ μαι πακατοσι ντεκατ βόι; Νταρ βα σπουν βοουα, κα ντε νου βα βετι ποκαι, τοτι βετι πιερι λα φελ!“. Σαου κανντ τουρνουλ Σιλοαμουλουι ς-α πραμπουσιτ πεστε οαμενι: “Κρεντετι κα ακεια αου φοστ μαι πακατοσι ντεκατ βόι; Νταρ ντακα νου βα βετι ποκαι, τοτι βετι πιερι λα φελ“. Σι εραου προοροκι, Ιοαν Μποτεζατορουλ: “Ιατα, σεκουρεα στα λα ραντακινα κοπακουλουι, φακετι φαπτε ντε ποκαιντα“, “ντε νου βα βετι ποκαι, τοτι…” Βεντετι, αρατα σι ροαντελε ποκαιντει, νταρ σι σεντιντελε καρε σουντ ινφρικοσατοαρε. Νου μαι βορμπιμ ντε… βαι βοουα, βαι βοουα! Λα νιβελ ντε περσοανε, νταρ σι ντε κετατι. Βαι, τιε, Μπετσαιντω, βαι τιε, Χοραζινε, βαι τιε Καπερναουμ, βαι, τιε, Ιερουσαλιμε…Πλανγερεα σι σκρασνιρεα ντιντιλορ. Ντεκι, ιατα, Μαντουιτορουλ, πε κατ Σε αρατα ντε μινουνατ ιν α νε κχεμα λα Ελ, πε ατατ νε αρατα σι κε νε αστεαπτα ντακα νου Ιλ ασκουλταμ. Πακατ = μοαρτε; ποκαιντα, ινντρεπταρεα σπρε Ντουμνεζεου = βιατα.
Ποκαιντα αστα ινσεαμνα ιντοαρκερε λα νιβελ ιντεγραλ: μιντε, κουγετ, σιμτιρι. Σι ιν πλανουλ κρεστιν ποκαιντα ινσεαμνα καιντα, ρεκουνοαστερεα πακατελορ, μαρτουρισιρεα, ισπασιρεα – αντικα στραντανιιλε ταλε ντε α ω ρουπε κου πακατουλ -, σι ντεζλεγαρεα. Ντεκι λεγατουρα κου Μπισερικα, κου πρεοτιι, μποτεζουλ, Σφιντελε Ταινε, ντεκι, ιατα ιν πλανουλ κρεστιν ιμπορταντα, νου τοατε τεραπιιλε αστεα:λινιστεστε-τε, σται κουμιντε, ιογα, ρεικι σι αλτελε, λα νιβελ ντε γανντ… Νου, νου νου! Αλτφελ νου μαι μουρεα Χριστος πε κρουκε. Νουμαι Σανγελε λουι Χριστος στεργε πακατουλ! Τι σε ιαρτα πριν ακτουλ σποβεντανιει, ντουπα καιντα σι πενιτεντα πε καρε ω φακι, νταρ στεργερεα λουι προπριου-ζισα νουμαι Σανγελε λουι Ντουμνεζεου ω φακε! “Νιμενι ν-αjουνγε λα Ταταλ ντεκατ πριν Φιουλ”. Σουντ λουκρουρι σεριοασε αικι, νου πουτεμ τρεκε πεστε ελε. “Ντε ν-ας φι γραιτ κουμ νιμενι αλτουλ ν-α γραιτ πακατ ν-αρ αβεα. Κινε Μα ποατε βαντι ντε πακατ;“. Μπουντα, Μαχομεντ, σι κατι ορ μαι φι, αστια ν-αου πουτουτ σα σπουνα λουκρουλ ακεστα.
Σι ιατα κε νε κερε ακτουλ ποκαιντει ιν Λεγεα κεα Νοουα: σα λασι αλε ταλε – νε παρε γρεου, νταρ αστα λε-α κερουτ σι λα ουκενικι- κουμ γανντεστι, κε κρεζι, κε βεζι, κε πιπαι, κε σιμτι ιν μανα, κεεα κε αουζι σι μιροσι, σι σα τε ινκρεζι ιν Κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου μαι μουλτ ντεκατ ιν σιμτουριλε ταλε, σι ιν περκεπτια σι κουγετελε ταλε. Πριμιι Αποστολι κανντ ι-α λουατ [Ντομνουλ κα ουκενικι], ς-αου κχινουιτ ω νοαπτε ιντρεαγα σα πεσκουιασκα – νοαπτεα, κανντ ερα μομεντουλ πριελνικ πεντρου πεσκουιτ. Ιν ζορι, Μαντουιτορουλ λε-α σπους σα αρουνκε μρεαjα. “Ινβατατορουλε, τοατα νοαπτεα νε-αμ τρουντιτ, νταρ ντουπα κουβαντουλ Ταου ω σα φακεμ“. Κε ινσεαμνα! Νου ασα: “Αντικα νε ινβετι Του πε νόι, ντα’ κε εστι Του πεσκαρ, μαι;“, “Ουνντε μαι; Παι ν-αμ ντατ-ω τοατα νοαπτεα ακολω;“. Αουζι! Ντεκι νου βιι κου τρεμπουρι ντε-αστεα. Νταρ ντουπα κουβαντουλ Ταου βομ φακε. Σι πεντρου κα αου λασατ, ιατα κα σι Ντουμνεζεου ιμεντιατ α ιντερβενιτ. Αστα νου εστε ω ασκουλταρε οαρμπα ιν σενσουλ κα σα νου γανντεστι, κι εστε ω ασκουλταρε οαρμπα ιν σενσουλ κα: Ντοαμνε, τοατε λε στιι, τοατε λε ποτι,ιν σενσουλ ακεστα, αλ ινκρεντινταριι; κα Ελ α βρουτ μαι ινται σα νε ινκρεντιντεζε κινε εστε Ελ. Νιμικ νου νε-α πρετινς μαι ινται ντε α φακε Ελ κεεα κε νε-α κερουτ Ελ νοουα. Σι ατουνκι ιν λουμινα ακεστουι αντεβαρ, αλ jερτφει Σαλε ντεπλινε, αλ πουτεριι Σαλε, νόι βενιμ. Ποκαιντα νοαστρα εστε ιν λουμινα ινβατατουριι λουι Χριστος: Ποκαιτι-βα σι κρεντετι ιν Εβανγχελιε. Ιατα κουμ σουντ λεγατε ουνα ντε αλτα.
ΝΟυ ΚΕΙ ΚΑΡΕ ΠΡΕΝτΙΚΑ ΣΑΟυ ΣΚΡΙΟυ, ΚΙ ΚΕΙ ΚΑΡΕ ΦΑΚ, ΑΚΕΙΑ ΣΕ ΜΑΝΤΟυΙΕΣΚ
ΠΟυΤΕΡΕΑ ΚΟυΒΑΝΤΟυΛΟυΙ ΛΟυΙ ΝτΟυΜΝΕΖΕΟυ, ΠΟυΤΕΡΕΑ ΧΑΡΟυΛΟυΙ
Μεργ μαι ντεπαρτε σι ιαου εξεμπλουλ ακεστα: ινβιερεα φιικει λουι Ιαιρ. Νου ερα ορικινε Ιαιρ, κι μαι μαρελε σιναγογιι. Στιμ κουμ ιλ βεντεαου κει ντιν κερκουλ λουι. Ομουλ ς-α ντους ιν ντισπεραρε, σι Μαντουιτορουλ κουνοστεα λαουντρουλ λουι, ντε ακεεα αβεα σα-λ τρεακα σι πριν εξαμεν, κα σι κου φεμεια μπολναβα ντε ντόισπρεζεκε ανι, σα αρατε κε φελ ντε κρεντιντα αρε. Νου: “βινω, βινω σι πουνε μανα πε εα, νταρ τε ρογ εου, ντα βινω λα μινε, ντακα νου τε ατινγι του ντε εα…, πουνε μανα αικεα“. Σαου κουμ φακεμ νόι, “κα σα μα ατινγα παριντελε“, σαου κανντ σφιντεστι μασινα: “ντα’ ντατι σι πε-ακολω παριντε, κα ν-α πορνιτ ντε ντιμινεατα“, “κου πλακουτελε ντε φρανα κουμ σται;“, “αα, αλεα μεργ“. Κα σα βεντετι κα σε αjουνγε σι αικι. Σι ατουνκι, στια κε ινιμα αβεα Ιαιρ, στια κου κε κρεντιντα βινε, στια κα βινε ντιν ντισπεραρε.Νταρ μουλτι βιν ντιν ντισπεραρε: “ινκεαρκα σι πριν πρεοτ, ινκεαρκα σι κου…”. Νου, νου μεργε ασα! Σα-Λ ουρμαμ ασα κουμ νε κερε! Ατεντιε! Μαντουιτορουλ Χριστος σπουνε: “μπινε, βόι βενι“.

Ιντρε τιμπ, φεμεια κου σκουργερε ντε σανγε ντε ντόισπρεζεκε ανι γανντεα ιν σινεα ει: “ντε μα βόι ατινγε μακαρ πε λα σπατε ντε ποαλα Λουι σι μα βόι φακε σανατοασα“. Κου τοτουλ αλτκεβα. Κει καρε σε ριντικα πε βαρφουρι σι σταου ακολω, στιου κα Ντουμνεζεου ιι βεντε – ντεκι ατιτουντινι σι ατιτουντινι. Ω ταμαντουιεστε, ω βαντεστε. Ντε αικι ινκεπ λουκρουριλε – κα σα ιλουστρεζ ακεστ ασπεκτ, κε γανντεσκ οαμενιι, κε βαντ, κε κρεντ…σι κε νε κχεαμα Ντομνουλ Χριστος σα φακεμ;
Ποκαιντα τε σκοατε…, νου φακε αμπστρακτιε, νταρ τε ριντικα ντε λα ρεαλιτατεα ακεαστα, σπρε Αντεβαρ. Ιντρε ρεαλιτατε σι Αντεβαρ ε ω ντισταντα. Αμ σα καουτ κουμβα σα ω εξπριμ ακουμ. Κανντ ς-α ατινς πε λα σπατε φεμεια μπολναβα: “Κινε ς-α ατινς ντε Μινε;”. Λουμεα Τε ιμμπουλζεστε σι Του ιντρεμπι: Κινε ς-α ατινς ντε Μινε;“.Αστα κρεζι του, Εου λα αλτκεβα μα ρεφερ… “Σ-α ατινς κινεβα ντε Μινε, κακι αμ σιμτιτ ω πουτερε ιεσινντ…”. Νου πρικεπεαου! Κχιαρ κει απροπιατι… κα πουτεμ σα βενιμ, σα σταμ κου κει μαι μαρι… σι νόι σα φιμ στραινι! Πουτεαμ κχιαρ σα σκοατεμ καρτι, σα τιπαριμ, σι νόι, ντε φαπτ… Κχιαρ κιτεαμ κουβαντουλ κα νου κει καρε πρεντικα, κει καρε σκριου, κι κει καρε φακ, ακεια σε μαντουιεσκ… Μιλα λουι Ντουμνεζεου κου νόι τοτι! Ντε-αια, ντε φιεκαρε ντατα νε βινε φοαρτε γρεου [σα βορμπιμ], μαι αλες κανντ… Ντε παρκα α σκαπατ ω ζεμπρα ιν Μπουκουρεστι, σι ω φιλμεαζα τοτι, [ασα μα σιμτ εου, φιλματ αικι] . Κατ αμ φουγιτ εου ντε λουκρουριλε αστεα… Νταρ, ιν φινε..
Ιντρε τιμπ βιν ντε λα κασα λουι Ιαιρ: “Νου-λ μαι σουπαρα πε Ινβατατορουλ, κα α μουριτ φιικα τα”. Βεζι κε ινσεαμνα…; Ιμεντιατ ιντερβινε Ντομνουλ Ιισους Χριστος: “Κρεντε νουμαι“. Πουτερεα κουβαντουλουι λουι Χριστος: “κρεντε νουμαι“, ιι κερεα ουν λουκρου, ιαρ πουτερεα κουβαντουλουι ω σιμτεα, νου ιντελεγεα, νταρ ω σιμτεα, φιινντκα Μαντουιτορουλ σε φακεα μανιφεστατ ιν πουτερεα κουβαντουλουι Σαου: “κρεντε νουμαι“. Νου ερα κουβαντουλ ορικουι. Φρατιλορ, ντακα χαρουλ, κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου, νου σε ατινγε ντε ινιμα ομουλουι, ποτ σα βορμπεασκα ουν μιλιον ντε οαμενι. Ελ εστε κελ καρε προντουκε τρανσφορμαρεα, ινντιφερεντ πριν κινε λουκρεαζα, νταρ χαρουλ εστε κελ κε προντουκε σκχιμμπαρεα. Ντε ακεεα, τοτ κε νου σε ντεσφασοαρα σουμπ χαρ νου αρε βαλοαρε μαντουιτοαρε. Αστα εστε εσεντα Εβανγχελιει, α ινβατατουριι κελει νόι. Ποτ σα φιε λουκρουρι φασκιναντε κατ ορ φι, νταρ κε νου ε σουμπ χαρ νου ε μαντουιτορ. Ραμαι κα ιν Βεκχιουλ Τεσταμεντ σι μαι ραου. Σι ατουνκι ιατα: κρεντε νουμαι. Πουτερεα κουβαντουλουι. Κειλαλτι [ιι σπουνεαου λουι Ιαιρ]: “νταρ α μουριτ“. Νταρ, ιν φινε, κε ερα ακουμα; Ιαιρ μεργεα ακουμα ιντρε κεεα κε-ι σπουνεα Μαντουιτορουλ σι κεεα κε-ι σπουνεαου κειλαλτι. Αjουνσι ακολω, μποκετε, ουρλετε… Μαντουιτορουλ Χριστος, κεεα κε ι-α σπους λουι, κα ντοαρ ερα Ντομνουλ φαπτουριι, ντοαρ Ελ ν-α βενιτ φακα λουκρουρι κου jουματατι ντε μασουρα σαου ιν γλουμα, α βενιτ σα ρεζολβε προμπλεμε, κα οαμενιι σα-Λ κρεαντα ιν κουβαντ. Σι φερικε ντε ομουλ καρε κρεντε ιν Χριστος φαρα σα μαι καρτεασκα, φαρα σα μαι κομεντεζε. Ελ ουν σινγουρ λουκρου νε κερε ιντοτντεαουνα: σα-Λ κρεντεμ ιν κουβαντ ιν τοτ κε α σπους. Φερικε ντε ομουλ καρε κρεντε ιν Χριστος φαρα σα μαι ουμμπλε: “ντα, σα βεντεμ, νε μαι γανντιμ παριντε, μαι βεντεμ πεστε ω σαπταμανα“.
Σι [ρεβενινντ], λε-α σπους: “Νου πλανγετι“, νταρ νου λε-α σπους-ω κα σα-ι jιγνεασκα, λε-α σπους κα σα-ι ριντικε. “Ια ουιτε, νταρ Του ντε ουνντε εστι μαι; Αντικα νόι σουντεμ προστι, νου; Ια ουιτε-Λ! Ντου-τε ντομ’λε σι βεζι! Ντου-τε σι πουνε μανα πε εα, νου ρεσπιρα“. Ντεκι βα ντατι σεαμα. […] Ιατα, αστα ινσεαμνα: κα “νου νουμαι κου παινε βα τραι ομουλ, κι κου τοτ κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου“. Κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου εστε αλτουλ ντεκατ κρεντεμ νόι. “Νταρ νου αμ φοστ νόι ακολω;! Σ-α ραστουρνατ, ντομ’λε μασινα“. Ακτουαλιτατεα. Ρεαλιτατεα. Τβ, ΠροΤβ, σι ασα μαι ντεπαρτε, σι κατε μαι σουντ. Φιλματ, βαζουτ… Κου κατ καουτι πε πελικουλε σι κου κατ φολοσεστι μαι μουλτ τεχνολογια, λουκρουριλε αστεα, κου ατατ εστι μαι κονβινς. Κα βεζι τοατα λουμεα αστα κου αστφελ ντε μιjλοακε σι, ντε-αια, ντιαβολουλ βα φολοσι εξτραορντιναρ τεχνολογια κα σα μανιπουλεζε κονστιιντα ομουλουι. Νου αρε νιμικ ντε-α φακε τεχνολογια κου ποκαιντα. Κχιαρ μα γανντεαμ: κατε πρεντικι κου παριντελε Αρσενια Μποκα σουντ; “Νικιουνα“. Κρεντ κα α αβουτ γριjα… Ει μπινε, μαι σουντ σι αλτελε, νου ζικ νου. Β-αμ ντατ ασα ουν εξεμπλου κα σα ινβαταμ, νου σα μοτιβαμ λα νεσφαρσιτ. Σι ντιν αστα πουτεμ σα ινβαταμ κατε κεβα. Ιν μομεντουλ ιν καρε απαρε πελικουλα σε σπαργε ταινα, σε ντεβαλοριζεαζα κεβα. Σι κονκρετ, ιν πλανουλ ποκαιντει τεχνολογια νου αρε νικιουν ρολ, ντιμποτριβα. Αστα ω βετι σιμτι ορι ντε κατε ορι βετι ινκερκα ουν μινιμ ντε ποκαιντα. Νου αρε νικιουν ρολ. Νου ιν αστα στα μαντουιρεα, νου ιν αστα κονστα Βιατα, βιατα κεα νοουα, βιατα ιν Χριστος.
“Κοπιλα ν-α μουριτ, κι ντοαρμε“. “Ια ουιτε“. Σι-αου Λ-αου λουατ ιν ρας. Ασα σκριε: “σι Λ-αου λουατ ιν ρας“.Ρεαλιτατεα ια ιν ρας Αντεβαρουλ. “Αντικα νε σπουι Του νοουα;”, “ντα’ του ντε ουνντε εστι;“, “αμ μασουρατ νόι“, “νταρ νου-ι αλ μεου;“, “νταρ ε λα μινε“, “αμ λουατ γιουλγιου“, “καρμπον παισπρεζεκε“, “ντομ’λε, νταρ ντατι κινκι λει σι ιντρατι“, “βα βινντεμ παμαντ σφαντ λα πουνγουτα, ντιν Ταρα Σφαντα, βα νταμ νόι, βα γαρανταμ νόι, βα νταμ σι γαραντιε λα ελε“. Ντομ’λε, κανντ βιι κου κχεστιι ντ-αστεα, χαρουλ α πικατ τοτ, α πλεκατ τοτ. Λ-αου λουατ ιν ρας. Αστα εστε ομουλ. Αστα ε γανντιρεα ουμανα, αστα ε σιμτιρεα λουι. “Αμ γανντιτ νόι“, ” αμ φοστ κονβινς“. Ιατα κε νε κερε. Μαι μουλτ ντεκατ κεεα κε βεζι, σι σιμτι, σι πιπαι, ομενεστε βορμπινντ… Μαντουιτορουλ νε κερε σα νε ινκρεντεμ μαι μουλτ ιν κουβαντουλ Λουι ντεκατ ιν ακεστεα. Νου [σα τε ινκρεζι] σιμτουριλορ ταλε, κι ντοαρ [κελορ] πουριφικατε πριν ποκαιντα. Ποκαιντα ινσεαμνα σινκεριτατε, ε ουν προκες λαουντρικ ντε τρανσφορμαρε ιν λουμινα αντεβαρουλουι, αντους ντε Χριστος ιντρουπατ πε παμαντ, Ντουμνεζεου κελ ιντρουπατ κα Φιου αλ Ομουλουι, Ντουμνεζεου Κελ Ουνουλ-νασκουτ, Ντουμνεζεου Κελ α Ντοουα Περσοανα ντιν Σφαντα Τρειμε.
Πανα σα αjουνγ αικι, μι-α τελεφονατ κινεβα σι μι-α ζις: “ατι αουζιτ κα παριντελε κουταρε ντε λα φακουλτατεα ντε νου στιου ουνντε α πρεντικατ λα πεντικοσταλι;”. Φοαρτε ραου! Φοαρτε ραου! Φοαρτε γραβ! Σι σε ινταμπλα λουκρουριλε αστεα, πεντρου κα τοκμαι ς-α περβερτιτ κονστιιντα. Σι πουτεμ σα βορμπιμ ντεσπρε Ντουμνεζεου, πουτεμ σα νταμ λεκτιι, σι ατουνκι τε μιρι ντε κε; Πεντρου κα πακατουλ, ιατα, σκχιμμπα περκεπτια σι σιμτιρεα. Νταρ νου ιντελεγ ντε κε-ι πακατ! […] Σι ιατα, σι καλουγαρουλ ποαρτα παντοφ κου μποτουλ ασκουτιτ σι ινκεπ σα ποαρτε καμασα αλμπα, “ντα κε, μαι, κα μαναστιρεα στα ιν γουλερ σαου ιν μπαρμπα;“. […]. Ασα σι κου τινε, σουντ τρεπτε ντουχοβνικεστι λα νιβελουλ ταου, “ντα, νου-ντελεγ ντε κε-ι ασα“. Νταρ ω σα αjουνγεμ σα ιντελεγεμ βρανντ-νεβρανντ, κα σπρε Ντουμνεζεου νε ινντρεπταμ τοτι. Ντε ακεεα, ε μπινε κα πε τιμπ ντε πακε, ασα κουμ σουντεμ, σα λουαμ Εβανγχελια ασα κουμ νε-α φοστ ντατα, κακι σι ροστουλ νοστρου εστε σα παστραμ ορτοντοξια ιντακτα πε ακεστε μελεαγουρι σι ιν νεαμουλ νοστρου, μαι μουλτ κα ορικανντ.
ΜΟΝτΕΛΕ ΝτΕ ΠΟΚΑΙΝΤΑ, ΤΡΕΠΤΕ ΝτΕ ΠΟΚΑΙΝΤΑ, ΠΟυΤΕΡΕΑ ΠΟΚΑΙΝΤΕΙ
ΝΕ ΟυΡΑΣΚ ΠΕΝΤΡΟυ ΚΑ ΑΜ ΡΑΜΑΣ ΟΡΤΟΝτΟΚΣΙ: ΒΟΡ ΣΑ ΝΕ ΣΚΟΑΤΑ ΝτΙΝ ΧΑΡ, ΝτΙΝ ΠΟΚΑΙΝΤΑ!
Κακι σι τρεπτελε ντε ποκαιντα ντιφερα.. Σι μα γανντεαμ σα βορμπεσκ ντε Πατερικ, κα σουντ ακτε ντε ποκαιντα ακολω καρε τε μισκα… Κε αjουτα κελ μαι μουλτ ιν βιατα ντουχοβνικεασκα; Μοντελουλ! Φοαρτε γρεου, νου-λ μαι αβεμ σαου νου μαι αβεμ οκχι πεντρου μοντελε. Μαντουιτορουλ ν-α σταρνιτ κουριοζιτατι, νου νιμικ! Α μερς, ασα, πριν ταινα, ιν μιjλοκουλ οαμενιλορ. Ντεκι λουκρουρι καρε αου ω αλτα νουαντα, σε ντεσφασοαρα σουμπ χαρ, πρεσουπουν ω αλτα ιντοαρκερε κατρε, ντε ακεεα κουμιντενια ορτοντοξιει, φρουμουσετεα ει εστε ντε ω αλτα νατουρα. Βεντετι, ε φοαρτε γρεου ασταζι, κα ς-α περβερτιτ μιντεα. Ντακα βρει σα τε ντουκι σα κουμπερι ω ιμμπρακαμιντε μαι σεριοασα, μεργι ουν Κμ πε ουν Κμ, κουμ σουντ μαγαζινελε αστεα ουριασε ακουμα, σι κουτοατε αστεα νου ποτι σα γασεστι ω περεκχε ντε παντοφι κουμ τρεμπουιε, νου γασεστι, σουντ νουμαι κιουντατενιι. Ε γρεου σα μαι γασεστι ουν ομ καρε σα μαι ιλουστρεζε ω καρτε ιν ντουχ ορτοντοξ, ε γρεου σα μαι γασεστι ουν ρεγιζορ καρε σα καουτε σα ρεντεα ουν μεσαj κεβα, νου! Σουντ κρεσκουτι ιν αλτε σκολι. Ει καουτα αλτα κουλοαρε, αλτα φορμα, σι ατουνκι βεζι νουμαι φορμε νουμαι κιουντατενιι, σουντ φοαρτε μουλτε. Πακατουλ ε ινοκουλατ… Σι νόι αμ μερς ιμπρεουνα κου ει, “φρατιι νοστρι” – ντε ουνντε σι πανα ουνντε; -, σι αμ ιεσιτ ντιν χοταρελε ορτοντοξιει πεντρου κα αμ φακουτ ακεστε αμπατερι. Σι ατουνκι, ντιν καουζα αστα,

αντεβαρατιι κρεστινι σε βορ ρετραγε, πεντρου κα εστε ω αγρεσιουνε λα αντρεσα ουνει βιετι κρεστινε: ω φορμα φαλσα, ω φρουμουσετε φαλσα, νιστε μανιφεσταρι φαλσε, ντεκι ουν κχιν σα μαι ιεσι κανντ βεζι κε μαι βορμπεσκ πε στραντα, μαι μουλτ σε λινγ ντεκατ σε σαρουτα ιν μιjλοακ ντε τρανσπορτ. Σι βεντεμ κα Μαντουιτορουλ σε ρετραγεα νοαπτεα.. Σι ω σα φιε ω νεκεσιτατε σουφλετεασκα. Νου κα τρεμπουιε σα φουγιμ, κα πε φιεκαρε Ντουμνεζεου ιλ κχεαμα λα τρεαπτα λουι σι ουνντε σε αφλα. Αμ βρουτ σα βα σπουν ιατα, ποκαιντα πρεσουπουνε σα ιει κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου ασα κουμ α φοστ ντατ, κου κρεντιντα σι κου εφορτουριλε ντε α νου τε αμπατε ντουπα κε βεζι, ντουπα κε σιμτι, ντουπα κε πιπαι σαου ντουπα μιντεα ουνορα σαου αλτορα, κι ντουπα Σφιντιι Παριντι, σι ντουπα Σφαντα Τραντιτιε. Αστα εστε φοαρτε ιμπορταντ.
Ιν σκουρτ, τρεπτελε ποκαιντει σουντ: καιντα, ιν πριμουλ ρανντ, σα τε καιεστι κανντ στιι κα αι γρεσιτ φατα ντε κουβαντουλ σι Λεγεα λουι Ντουμνεζεου. Λα νιβελουλ κονστιιντει σε πρετρεκε κου ορικε ομ λουκρουλ ακεστα. Νου ραμανετι νουμαι λα καιντα, κα νου ε ντε αjουνς. Σι Ιουντα ς-α καιτ. Νταρ λα κε ι-α αjουτατ; Σι ς-α καιτ, σι α αρουνκατ μπανιι, νου; Φοαρτε μουλτι ραμαν αικι: κα “κε-αμ φακουτ;”, “κα νου μαι σουντ βρεντνικ“, “πουτετι σα μα τριμιτετι ακασα”, “κα νου μαι μεριτ χαινα αστα“, “νου μαι μεριτ σα φιου σοτια τα“, “ουιτε κε-αμ φακουτ:, σι ινβερς. Νου, νου, νου! Νου τρεμπουιε σα ω ιει νουμαι ντουπα μιντεα τα. Αστα εστε νουμαι ω καιντα καρε ιι στοαρκε σι-ι ουσουκα. Καιντα αστα τρεμπουιε σα μεαργα μαι ντεπαρτε, σα μεργι λα πρεοτ, σα-τι μαρτουρισεστι πακατελε, σα βαντ κα αι ντοριντα ντε α τε ινντρεπτα, ντε α τε ιμποτριβι: “παριντε, μι-ε σι ρουσινε σα βα σπουν κε αμ φακουτ“, “νικι νου μαι βρεαου σα καλκ πε ακολω“, “Ντοαμνε, σα νου κουμβα σα μα λασατι!”, “νου κουμβα σα-μι ινκχιντετι ουσα“, αρατα πουτερεα ντε λουπτα, αρατα ιμποτριβιρεα λα πακατ, ουρα φατα ντε κε αι πουτουτ σα φακι. Ντεκι αντεβαρατα πενιτεντα βινε ντιντρ-ουν σεντιμεντ ινσοτιτ νου νουμαι ντε καιντα, κι σι ντε ιμποτριβιρε λα πακατ, ντιν ντοριντα ντε ινντρεπταρε: “Ντοαμνε, ιαρτα-μα!“, σι βρει σα-τι ινντρεπτι βιατα σι βρει σα ντοβεντεστι λουκρουλ ακεστα. Σποβεντανια, ντεζλεγαρεα ντε σουμπ επιτραχιλ, κανονουλ πε καρε ιλ φακι, λεγατουρα στατορνικα κου Μπισερικα. Ντε-αια σι Ντομνουλ Ιισους Χριστος νε-α αρατατ κουμ σα πλανγεμ – ιατα, φεμεια καρε πλανγεα κου λακριμι -, κουμ σα σταρουιμ ιν μπισερικα ιν ρουγακιουνι, σι μαι αλες, αμ σπους […], τοατα ασκεζα, τοατα νεβόιντα ομουλουι εστε κα σα ιμπλορι μιλα λουι Ντουμνεζεου. Εστε ουν σινγουρ λουκρου: κα σα κερεμ μιλα λουι Ντουμνεζεου, φαρα Ελ νου φακεμ νιμικ. Πανα ινκχιζι οκχιι, ω σινγουρα γριjα αρε κρεστινουλ: βόια λουι Ντουμνεζεου. Ιν λοκουλ αλα, κου μεσερια αια, κου κοπιιι αια, κου σερβικιουλ αλα, ουνντε εστι, βόια Ντομνουλουι [σα φιε] ιν τοατε, ινντιφερεντ κατ τε κοστα. Ντε ακεεα, αντεβαρατα ποκαιντα ινσεαμνα ιντοαρκερεα κου τρουπ σι σουφλετ λα Ντουμνεζεου, λα ακεα ινβατατουρα πε καρε νε-α ντατ-ω. Ντε κε ορτοντοξια ς-α παστρατ κου ατατα σανγε; Πεντρου κα τοτι, σι ουιτατι-βα λα ιστορια ποπορουλουι νοστρου, νε-αου ουρατ πεντρου κα αμ ραμας ορτοντοκσι. Νε-αρ φι βρουτ προτεσταντι Εουροπα, νε-αρ φι βρουτ κατολικι, νε-αρ φι βρουτ νεοπροτεσταντι, νε-αρ φι βρουτ ιν φελ σι κχιπ, πεντρου κα αμ ραμας ορτοντοκσι, κατα ουρα! Ντε κε ατατα ουρα, ντε κε ατατα ουμμπλατουρα; Πεντρου κα αστα βορ, ιν φονντ: σα νε σκοατα ντιν κρεντιντα, σα νε σκοατα ντιν χαρ, σα νε σκοατα ντε σουμπ λουκραρεα ποκαιντει. Ουν ποπορ καρε σε ποκαιεστε ε ντε τεμουτ ντεμονιλορ. Νου ουνουλ καρε βορμπεστε, νου ουνουλ καρε σκριε, νου! Ομουλ καρε σε ποκαιεστε αλουνγα ντεμονιι. Κανντ τε ποκαιεστι κου αντεβαρατ εστι ντε τεμουτ ντεμονιλορ.
Βαι ντε μινε, κε α φακουτ Μαρια Εγιπτεανκα; Σι κε νου σε μπουκουραου [ντεμονιι] ιν πριβιντα ει… Α τερφελιτ-ω πε εα, νταρ α τερφελιτ ατατια κου εα. Jουμπιλα [ντιαβολουλ]!Φρουμουσετεα καρε α φακουτ-ω Ντουμνεζεου – κα [ντιαβολουλ] ν-α κρεατ νιμικ σι ν-αρε νιμικ [αλ λουι] – , α φακουτ σα φιε πρικινα ντε πακατουιρε σι σμιντεαλα κου ατατια! Βα ντατι σεαμα; Αjουνγεμ ιν πουνκτουλ ιν καρε οαμενιι μεργεαου λα Ιερουσαλιμ λα Σφαντα Κρουκε κα σα σε ινκχινε. Σ-α ουρκατ πε βαπορ σι α νταραματ τοτι μπαρμπατιι αια ιν πακατ. […] Βα ντατι σεαμα, πε τοτι ι-α φακουτ πραφ σι κε νεμπουνιι ν-α φακουτ, κα αβεα σα σπουνα μαι ταρζιου. Jουμπιλα ντρακουλ! Σι κατι ν-α νταραματ, πριν εα. Νταρ, ιατα, πεντρου κει πακατοσι α βενιτ Μαντουιτορουλ Χριστος! Ιατα πουτερεα τρανσφιγουρατοαρε α ποκαιντει, ιατα πουτερεα ακεαστα!Σι αjουνγε, εφεκτιβ, ιν φατα Σφαντουλουι Μορμαντ νου ποατε σα ινκχινε, σι φακε φαγαντουιντα ιν φατα ικοανει Μαικιι Ντομνουλουι, κα ουρμαρε α μουστραριι ντε κονστιιντα, κα “στιου ντε ουνντε μι σε τραγε“. Βα ντατι σεαμα; Τοτι αου αουζιτ ντε Χριστος. Κχιαρ ντακα νεαγα, κα ν-αου ντε-α φακε, τοτι στιου. […]
Α αjουνς σα φακα φαγαντουιντα, α ιντρατ σι πε ουρμα ς-α ντους σα σε ποκαιασκα. Κατ αβεα σα σε κχινουιασκα, κατ α πατιμιτ; Ν-α παρασιτ τερενουλ ντε λουπτα. Λα κε ιναλτιμε α αjουνς Σφαντα Μαρια Εγιπτεανκα;! Ουρλα, σε κουτρεμουρα ιαντουλ. Ντακα ν-αρ φι τρεκουτ πριν πακατελε αστεα – νου ινσεαμνα σα jουστιφικαμ -, ν-αρ φι ω ποκαιντα πε μασουρα, κα ποκαιντα πρεσουπουνε σι ω λουπτα πε μασουρα πακατουλουι καρε ς-α φακουτ. Ιατα, κε ζικε ντρακουλ; Ντακα στιαμ εου κα αjουνγε ιν χαλουλ αστα, κα ω ινταρατ ατατ ντε ταρε ιμποτριβα νοαστρα, ντακα στιαμ εου κα σε καιεστε ατατα σι πλανγε ατατα, ντακα στιαμ κα ατατ ντε μουλτ σε ιννταρjεστε, ω λασαμ μαι μοαλε, ιι νταντεαμ ουν σοτ μαι μπουν, μαι σκαπαμ ουν αβορτ, ιι μαι νταντεαμ ουν σερβικιου, μαι σε κερτα κου ω κολεγα, μαι σε ντρακουια, μαι ω ντουκεαμ ιν σοκιετατε, μαι μποτεζα πε ουνουλ, μαι σποβεντεα ακι, ω μπαγαμ λα σεκταρι, στιαμ εου, ω λουαμ αλτφελ, νταρ ν-αjουνγεα Μαρια Εγιπτεανκα. Ερα ω σκριιτοαρε μπουνα, ερα ω ιμπαρατεασα, νταρ νου ερα Μαρια Εγιπτεανκα. Πουτερεα ποκαιντει!
Ταλχαρουλ ντε πε κρουκε α βαζουτ πριμουλ ραιουλ. Ντε ακεεα, οκχι σι ουρεκχι λα βαλοαρεα ποκαιντει καρε ρεζουλτα ντιν Εβανγχελιε, σι πε καρε Ντομνουλ Χριστος ω σουμπλινιαζα.
ΣΚΟΑΛΑ ΣΟυΦΕΡΙΝΤΕΙ
Ντε ακεεα, οαμενιι ιν ταρα αστα, ντανντου-σι σεαμα ντε βαλοαρεα ποκαιντει, αου ινντραζνιτ πεντρου… “Ντοαμνε, τι-αμ ντατ κει μαι μπουνι φιι αι νεαμουλουι“, ζικε. Α καουτατ σουφλετε κουρατε, σουφλετε πουρε, καρε καουταου ουν προκες ντε τρανσφορμαρε λαουντρικα, ιν καρε σα βιεζε κελε μαι φρουμοασε σι μαι πουρε καλιτατι ντε ρομαν, ντε κρεστιν – “πριμεστε jερτφα λορ“. Ιατα κονστιιντα ιναλτα! Νουμαι καοαμενιι αστια νου εραου πρικεπουτι, αστια σουντ πριγονιτι, αρουνκατι, πεντρου κα ποκαιντα πρεσουπουνε εφορτ, ντε α ρενουντα λα βόια τα, λα πλακερεα τα, λα γανντουλ ταου, εφορτ πανα λα σουφεριντα, σι ω σουφεριντα ντε ντουρατα.
Σπουνεα Παριντελε Αρσενιε Παπακιοκ:
“σουφεριντα – σινγουρα κατεντρα σουπρεμα ντε τεολογιε“.
Ντακα ω σπουν εου, παρ καραγχιος.
Ατι βαζουτ, Παριντελε Καλκιου Ντουμιτρεασα σπουνεα:
“κρεντετι-μα, κα ντακα ν-ας φι σουφεριτ ατατ ντε μουλτ, ν-ας φι πουτουτ σα ιουμπεσκ ατατ ντε μουλτ, ν-ας φι πουτουτ σα ιουμπεσκ κου ατατα ουσουριντα“.
Παριντελε Ιουστιν Παρβου:
“τοκμαι πεντρου κα μ-αμ ιμπλετιτ ατατ ντε μουλτ κου ντουρεριλε ακεστορ οαμενι σι αλε νεαμουλουι αστα, ντ-αια ιι ιντελεγ σι νου μα ποτ ντεσπρινντε ντε ει“.
Σουφεριντα ε ω σκοαλα ιν καντρουλ ποκαιντει αντεβαρατε. Ιατα κε ντιφερεντα ιντρε ουν ασκετ, ιντρε ουν καλουγαρ, ιντρε ουν ντουχοβνικ, ιντρε ουνουλ καρε πατιμεστε [σι ουνουλ καρε νου]. Πε κινε ιουμπεστε Ντουμνεζεου ιλ ινκεαρκα, Ντουμνεζεου στιε ντε ντιναιντε, νταρ του σα νου τε ινντόιεστι κα εστι πε καλεα κεα μπουνα. Ασανταρ νου νε ε ρουσινε σα νου καουταμ λα τοατε “τρανσκενντενταλισμελε” αστεα, σα νου καουταμ λα τοατε μαιμουταρελιλε αστεα, νου τρεμπουιε σα τρανταμ κα ιουμπιρεα, ιουμπιρεα, ιουμπιρεα… Ε “ιουμπιρεα” ντεσπρινσα ντε αντεβαρ, “ιουμπιρεα” ντεσπρινσα ντε ποκαιντα. Ποκαιντα, β-αμ σπους, ιτι ντεσκχιντε καλεα βιετιι. Ποκαιντα τε φακε σα ντιστινγι ιντρε ρεαλιτατε σι Αντεβαρ. Ποκαιντα ιτι ντεσκχιντε οκχιι σουφλετουλουι. Ουν ομ καρε σε ποκαιεστε νου-λ ιντορκι του ντε λα αλε λουι.

Ασανταρ σουντ σι τρεπτε ντε ποκαιντα. Νου ινκερκατι σα αβετι ω ποκαιντα κα α μοναχιλορ σι νικι μοναχιι σα νου αιμπε ω ποκαιντα κα α μιρενιλορ. Φιεκαρε εστε ιν ροστουλ σι ιν λοκουλ λουι. Ε φοαρτε ιμπορταντ λουκρουλ ακεστα, κα φιεκαρε σα-σι ντουκα κρουκεα λουι. Φιεκαρε ομ αρε ω κονστιτουτιε σι ω ινζεστραρε, ουν ροστ εξιστεντιαλ, ουν ντεστιν, νου πρεντεστιν. Σα σε κονφορμεζε βόιι λουι Ντουμνεζεου, σι τρεμπουιε σα λουκρεζε ταλαντιι πουσι ιν ελ, ακολω ουνντε νε πουνε Ντουμνεζεου. Φιεκαρε ιν λοκουλ ιν καρε σε αφλα σα-σι ποαρτε κρουκεα ποκαιντει.
ΡΕΑΛΙΤΑΤΕ ΣΙ ΑΝτΕΒΑΡ
ΚΑΡΕ Ε ΣΑΛΒΑΡΕΑ ΡΟΜΑΝΙΕΙ;
ΠΟΚΑΙΝΤΑ ΝΟυ ΡΑΜΑΝΕ ΖΑΝτΑΡΝΙΚΑ
Σι ατουνκεα αστα αμ βρουτ σα βα σπουν: ταρα αρε νεβόιε ντε οαμενι καρε σα σε ποκαιασκα κου αντεβαρατ.
Μα γανντεαμ: ρεαλιτατεα – ε ντεζαστρου. “Στιτι κινε ε πριμ-μινιστρου;“, “Ατι αφλατ κινε εστε λα Εξτερνε;”, “Ατι αφλατ κινε εστε λα…“, “Ν-αμ αφλατ“. Ρεαλιτατεα εστε ντουρεροασα. Νταρ αλτουλ ε Αντεβαρουλ. Σπουνεαμ κουιβα καΑντεβαρουλ νου εστε κα εβρειι λ-αου βανντουτ πε Χριστος” σι αου ιεσιτ αφαρα. “Χαι παριντε, τε-αι προστιτ!” Νικι ν-αου αστεπτατ σι αου ιεσιτ αφαρα. Αστα ε ρεαλιτατεα κρουντα.Αντεβαρουλ ε Χριστος! Ει καουτα σα πουνα ακκεντουλ πε ρεαλιτατε. Κα αμ ντεσκοπεριτ αια. Αστα ε ρεαλιτατεα ρουσινοασα, κρουντα. Αντεβαρουλ ε Χριστος. Ντιαβολουλ μουτα μερεου ακκεντουλ πε ρεαλιτατε. Ρεαλιτατε, ρεαλιτατε, “κε-αμ βαζουτ“, “κε-αμ σιμτιτ“, “κε σε σπουνε” σι ντ-αστεα. Ρεαλιτατεα ποατε σα φιε σι ουν πατριαρχ, καρε σα κονντουκα προστ, ντα! Αμ μαι αβουτ, ατι βαζουτ, τραντατορι, μασονι, ς-αου λουπτατ ουνιι κου αλτιι. Ποατε σα κονντουκα προστ, ντα; Αστα ε ρεαλιτατεα: κα οαμενιι βορ σουφερι, κα ε σμιντεαλα, νταρ Αντεβαρουλ νου ποατε σα-λ αλουνγε, Αντεβαρουλ νου ποατε φι πιερντουτ, Αντεβαρουλ ε Χριστος. […] Αντεβαρουλ εστε ιν προφουνζιμε. Ντε-αστα νου ποατε φι φουρατ.
Κινε σε ποκαιεστε εστε πε ω καλε ντε νεζντρουνκινατ. Ντακα νόι αβεμ ω ποκαιντα, νε ντουκεμ λα ω ρεβιγοραρε σι ομουλ σε ρεγενερεαζα, χαρουλ λουκρεαζα ω ρεασεζαρε α πουτεριλορ σουφλετεστι πε καλεα αντεβαρουλουι σι α πουτεριι σι α μπιρουιντει λουμινιι ιν ομ, νταρ πριν ποκαιντα! Ντ-αια Ντομνουλ νε-α ντεσκχις καλεα ακεαστα. Αστα ε καλεα ομουλουι κελουι νοου. Ομουλ νοου ιν καρε σα βιεζε τοατε αστεα. Μαινε ε σαρμπατοαρε, νου σε φουμεαζα, νου σε jοακα, νου ασα. Ια σα βενιτι κου ασα κεβα. Νου μαι σουντ οαμενι, νου μαι σουντ πουρι σουφλετεστε, νου μαι σουντ κουρατι. Πακατουλ, σουφλετουλ… Αστεα σουντ πουνκτελε καρντιναλε ουνντε τρεμπουιε ακτιονατ… Νου σε μαι στριγα ασα κεβα… Ντ-αστα σουντεμ ρεφρακταρι, κα μεργεμ ντουπα κε ρεντεαζα: “Κε β-αου ντατα αια μα;“, “Νοουα νε-α ντατ ω γαλεατα λα αλεγερι, νοουα νε-α ντατ ουν σακ ντε καρτοφι“. Κου αστα σε μεργε. Νταρ κατα βρεμε ομουλ νου μαι εστε σενσιμπιλ λα ασα κεβα, βορμπιμ απροαπε ντεγεαμπα, ινσα αντεβαρουλ νου-νσεαμνα κα νου εξιστα. Σι μα ουιταμ, Ρομανια ε ντεζαστρου, ντα! Ντα, ρεαλιτατεα αρατα κα ε ντεζαστρου, πεντρου κα ραουλ σι-α φορματ στρουκτουρι. “Μινιστερελε σουντ ιν μανα νοαστρα, αια ιν μανα νοαστρα,αια ιν μανα νοαστρα“. Κε βορ σα φακα αστια; “Ε ιμποσιμπιλ, τοτουλ ε ιν μανα νοαστρα!” Ραουλ σι-α φορματ στρουκτουρι, τερεστρε, πε οριζονταλα. Νταρ ρεαλιτατεα νου ε Αντεβαρουλ, ει νεαγα Αντεβαρουλ. Νόι σουντεμ αντεβαρουλ! Σπουν ουνιι: “νόι σουντεμ Μεσια”. Νου, νου, νου, αστα ς-ω κρεντετι βόι σι αλτιι κα βόι! Αντεβαρουλ εστε αλτουλ!
Κινε σε γανντεα, κινε αρατα ντιν τρεκουτουλ λουι Σαουλ κα αβεα σα ντεβινα Παβελ Αποστολουλ; Νικι ελ, νικι ρουντελε λουι, νικι νιμενι νου γανντεα κα ντιντρ-ουν πριγονιτορ αβεα σα αjουνγα μαρε Αποστολ πε φονντουλ ουνει ποκαιντε…
Σε ντουκεα λα γροαπα κορτεγιουλ φιουλουι βαντουβει ντιν Ναιν. Τοτι ιλ πλανγεαου. Ρεαλιτατεα… αστα εστε. Νου ζικ σα φακεμ αμπστρακτιε ντε εα, κι σα νου ραμανεμ ιντεπενιτι ιν εα, σα νου νε σπεριε ρεαλιτατεα ιν ουλτιμουλ χαλ, σα νου νε ια ναντεjντεα! […]. Ρεαλιτατεα εστε κελ μαι μαρε περικολ σι ντιαβολουλ νε φιξεαζα πε ρεαλιτατε, πε σιμτουρι, πε τοτ, πε νουμερε, πε κροταλε, πε ιντερβιουρι, πε κοντουρι.. [σα φιε] κατ μαι μαι σιγουρ, κατ μαι πρεκις. Νου, νου, νου, αντεβαρουλ νου ποατε φι κιρκουμσκρις αικι.
Βινε Μαντουιτορουλ ντιν παρτεα αιλαλτα κου αλτ αλαι. Ντοουα κορτεγιι: ουνουλ μορτουαρ σι αλτουλ αλ βιετιι. Ι ς-α φακουτ μιλα ντε εα. Κινε σε γανντεα κου ω κλιπα μαι ιναιντε κε αβεα σα σε ινταμπλε; Σι ατουνκεα, ιατα: “Φιουλε, τιε ιτι ζικ: σκοαλα-τε!”. Αστα ε Ρομανια! Ντεπινντε ντε αντεβαρ, σα ω ραπορταμ λα αντεβαρ. Ντε ακεεα,ακεστια αου φοστ κονβινσι κα jερτφα λορ νου ε ζανταρνικα σι τοτι καρε σουφερεαου σι τεμνιτα, σι μοαρτε, σι τοτι μαρτιριι, σι τοτι καρε σε ποκαιεσκ κου αντεβαρατ στιου κα ε οκχιουλ λουι Ντουμνεζεου, πεντρου κα Ντουμνεζεου λα αντεβαρ σε ραπορτεαζα, νου λα ρεαλιτατε. Στιτι, αντουναμ πικατουρι… […]. Νου μεργε κου ασα κεβα, σι ατουνκι ιατα ντιφερεντα. Σι νόι τοτ αλεργαμ… Ντε κε; Κικα σουντεμ σλαμπι λα πακατ. Φερεασκα Ντουμνεζεου! Βι λε σπουν κα σα λε αουντ κχιαρ εου.. Αστα εστε ντιφερεντα ιντρε ρεαλιτατε σι αντεβαρ σι αμ βρουτ σα ω σουμπλινιεζ σουμπ ασπεκτουλ ακεστα: “Μπαι αστια μι-αου προπους ω φουνκτιε, εου καστιγ λα κχεστια αστα σι κου αστα ποτ σα αjουτ σι πε αλτιι“. Ντουπα μιντεα τα! Αντεβαρουλ σε μασοαρα αλτφελ. “Κελ κε βρεα σα βινα ντουπα μινε…”. “Παι ντε λα ανου`‘”, “ντουπα αλεγερι“, “ντουπα εξαμεν“. Νου, νου, νου! “Κελ κε βρεα σα βινα ντουπα Μινε, σα σε λεπεντε ντε σινε, σα-σι ια κρουκεα σι σα-Μι ουρμεζε Μιε“, “ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ“.
Σα νε φιε φρικα σα μαι σκαπαμ ω ζι. Ντοαμνε! Μακαρ ς-α αjουνγ ακασα, σα μαι φακ ουν Παρακλις…Κανντ ποπορουλ ρομαν σε ασαζα αουτεντικ λα ποκαιντα, Ντουμνεζεου βα ριντικα οαμενι ινβινκιμπιλι.Ποκαιντα νου ραμανε φαρα ρεζουλτατ. Ντραγιι μει, μικ σαου μαρε, νουμερος σαου ουνουλ σινγουρ, λα αραταρε σαου ιν ασκουνς, πακατουλ αρε εφεκτε. Νιμενι νου ποατε σα ραμανα λιψιτ ντε εφεκτελε πακατουλουι. Ντοαρ ποκαιντα ρεζολβα ακεαστα. Ε σινγουρα καλε πε καρε α λασατ-ω Ντομνουλ Χριστος: ω ποκαιντα ιντρου Ιισους Χριστος, ω ποκαιντα ιν Μπισερικα, ω ποκαιντα σουμπ επιτραχιλ, ω ποκαιντα “ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ“. Νου πουτεμ σκαπα ντε εφεκτελε πακατουλουι! Σι ινκεαρκα σι ουνιι σι αλτιι, “κα στιου εου“, “κα ς-α βινντεκατ“. Ν-αβετι ντεκατ! Βα ινσελατι! Πανα λα γροαπα, νταρ μαι ντεπαρτε νου μεργε. Ε νεβόιε σα νε ντεστεπταμ, ε νεβόιε ντε ποκαιντα, σι ποκαιντα ιτι ντα κουραj, ιτι ντα ραβνα. Ποκαιντα α ιννταρjιτ-ω [πε Μαρια Εγιπτεανκα], ν-α παρασιτ πουστια. Λουπτα κου τινε ινσουτι ινσεαμνα ποκαιντα, ντε ακεεα ε ουν ακτ ντε μαρε κουραj ακτουλ ντε ποκαιντα. Σι κου κατ εστι στατορνικ, κου ατατ μαι μουλτ τε ινταρεστι. […] Αι εξεμπλε ντιν Πατερικ, ντιν Λιμοναριου, ντιν Σφιντιι Παριντι…
Λε βενεα γρεου σα παρασεασκα τεμνιτελε, ντε κε; Σιμτεαου κα βορ πιερντε κεβα, ντε κε; Πεντρου κα οαμενιι νου βόιαου σα φιε ντατι jος ντε πε κρουκε. Σπουνεα Μιτροπολιτουλ Χιεροτεος Βλακχος [σαου Αρχιμ. Σοφρονιε Σαχαροβ, ν.ν.]:
“σα νου τε νται jος ντε πε κρουκε, σα φιι ντατ jος ντε πε κρουκε“.
Νου ακκεπτα σα τε νται jος ντε πε κρουκε, κι σα φι ντατ ντε πε κρουκε. Ντοαρ μορτ σα φι ντατ jος ντε πε κρουκε, ντε αλτιι, νταρ του νου. Τινε-τι κρουκεα κασνικιει, τινε-τι κρουκεα καλουγαριει, τινε-τι κρουκεα φεκιοριει, τινε-τι κρουκεα ασκουλταριι, μαι αλες ασκουλταρεα. Σι νε-α αρατατ ασκουλταρεα κουμ νιμενι αλτουλ, σι σμερενια, νταρ ραου ω μαι ινγχιτιμ. “Ντα’ αλτφελ νου σε ποατε, παριντε;“, “ντα’ αμ κιτιτ εου ουνντεβα κα…” τοτι βενιμ κου ασα κεβα! “Νου, κα λα Σφιντιι Παριντι αμ κιτιτ“, “Νταα!”. Νου βα σουπαρατι πε μινε κα αμ προκεντατ ιν μανιερα αστα, νταρ αστα κερε Χριστος, Ντομνουλ.
Χαιντετι σα νε ιντοαρκεμ λα ικοανα μπιζαντινα, σα νου νε φιε ρουσινε κου τινουτα ορτοντοξα! Ποπορουλ ρομαν αρε νεβόιε, σι βα πριμι πουτερε. Ποκαιντα νου ραμανε ζανταρνικα νικιοντατα. Εστε ρασπλατιτα ντιρεκτ ντε Ντουμνεζεου, ποκαιντα ακεαστα ιν Χριστος, Ντομνουλ. Σι ανουμε, κα σα ρεγενεραμ ω ταρα, ιατα γενουλ ντε ποκαιντα λα καρε τρεμπουιε σα βενιμ. Εστε αρμα καρε νου ποατε σα νε-ω φουρε νιμενι, εστε αρμα α νοαστρα οριουνντε βει φι. Παζιτι-βα ιν σκχιμμπ, σι νου αμεστεκατι ουνα κου αλτα κα νου ω σα μαι αβετι ντισκερναμαντ. Σα μεργεμ πε καλεα ακεαστα κεα στραμτα σι ινγουστα, κα εα σιγουρ ντουκε ουνντε τρεμπουιε, κχιαρ ντακα-ι σπινοασα. Αστα τε αουτεντιφικα. Σουφεριντα τε αουτεντιφικα. […] Πλακερεα νου φι σιγουρ ντε εα, μαι αλες πλακεριλε αστεα, παρφουμουριλε αστεα, Οριφλαμε, ρουjουρι, τοατε! Σα φιμ φοαρτε ατεντι. […]. Σι κατε φορμε νου σουντ.
Λεπανταρεα ντε σινε ε ουν ακτ ντε μαρε κουραj, νταρ κουμ νε-ω κερε Ντομνουλ Χριστος σι νου ντουπα ορικινε. Μουλτι σε λεαπαντα, νταρ νου ντε σινε, σι νου πεντρου Χριστος! Ατουνκι αστα νι σε κερε νοουα ασταζι. Νου ε αλτα καλε.
Τε βει ρεγασι πε καλεα ποκαιντει κου τοτι κει καρε ς-αου ποκαιτ ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ. Εξιστα σι ω κομουνιουνε. Ιντρι ιν κομουνιουνε κου τοτι σιχαστριι, σι κουβιοσιι, σι μαρτιριι, σι κου τοτι κει ντιν βεακ.Ιντρι ιν κομουνιουνε βιε κου ει. Χριστος Ντομνουλ σπουνε: “Ντρεπτιι ντε βορ σι μουρι, βιι βορ φι“, ιαρ αλτορα: “λασα μορτιι σα-σι ινγροαπε μορτιι λορ“. [..] Φακεα γλουμε; Νου ντομ’λε, ερα Ντουμνεζεου!Πακατουλ αντουκε μοαρτεα, σι μαι ινται μοαρτεα σουφλετεασκα α αντους-ω. “Παι ν-αι βαζουτ κα α μακατ ντιν μαρ σι α μουριτ;“. [Μπα] α μουριτ, ερα μοαρτεα σουφλετεασκα, νταρ αβεα σα φιε σι μοαρτεα τρουπεασκα. Ντεκι ποτι σα φιι μορτ σουφλετεστε, νταρ νου μορτ τρουπεστε. Ιατα ρεαλιτατεα: ν-α μουριτ, ντομ`λε κα ερα βιου. [Νταρ αντεβαρουλ]: ερα μορτ ντε βιου. Σι Μαντουιτορουλ, Αντεβαρουλ, σπουνε: “λασα μορτιι σα-σι ινγροαπε μορτιι λορ“. Ορμπι, ορμπι καλαουζιτι ντε ορμπι ιν γροαπα αjουνγ. Σι νόι σουντεμ λουμινατοριι λουμιι. Νου “ιλουμινατιι”, ιλλουμινατιι, ει κονντουκ λουμεα, νταου ντιρεκτιβε πεστε ταρι, πεστε οκεανε, πεστε μαρι, πεστε ποποαρε. Νόι νου μαι αβεμ ασταζι στρουκτουρι αλε μπινελουι. Ντακα απαρε ασταζι ω γρουπαρε κρεστινα – αβεμ Μπισερικα, νταρ νου ε ω γρουπαρε – νταρ ντακα, ιν λουμινα ακεστεια, αμ αβεα στρουκτουρι ιν μεντικινα, ιν ινβαταμαντ, τινερι… Αρ φι κελε μαι ατακατε. Νταρ νου ουιτατι ποκαιντα ακεαστα

πε καρε νε-ω κερε Ντομνουλ Ιισους Χριστος, ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ. Νε κερε σα νου τε σπεριι ντε κεεα κε εστε.
Ρομανια..;

Κε μαι ζικετι ντε Λαζαρ, κελ α πατρα ζι ινβιατ; “Ντομν’λε ε ινγροπατ“. Σι σουροριλε: “ντακα αι φι φοστ αικι“, “ντακα αι φι φοστ Του, φρατελε νοστρου ν-αρ φι μουριτ“. Ασα εστε, ιλ πλανγεαου, κρεντεαου αστα, νταρ ιν φελουλ λορ. Κανντ α ζις: “ουνντε λ-ατι πους;“. “Ντοαμνε, νταρ ε ντε πατρου ζιλε, μιροασε“. “Νου τι-αμ σπους κα κελουι καρε κρεντε τοατε ιι σουντ κου πουτιντα;“. Ζικε: “κρεντε!“. Νταρ ιν μανιερα ιν καρε νε-ω κερε Ελ: “Κρεζι;“. “Κρεντ!“. Νου κα jουραμαντουλ μιλιταρ ντε ασταζι, κα jουραμαντουλ λα μεντικινα ντε ασταζι, νου […] jουραμαντ τιγανεσκ! Σι ιντρ-αντεβαρ εραου πατρου ζιλε, σι ιντρασε ιν πουτρεφακτιε. Ασα κα νου [ντοαρ] κουμ ε ακουμα Ρομανια. Ποατε σα φιε σι ινουνντατα, ποατε σα φιε σι φακουτα πραφ, ντακα Ντομνουλ Χριστος ζικε: “ριντικα-τε!”… Πλανουλ αντεβαρουλουι εστε αλτουλ. Παριντελε Αρσενιε Παπακιοκ σπουνεα:
“ντε-ακεεα σουντ ασα ντε οπτιμιστ ιν πριβιντα νεαμουλουι νοστρου, πεντρου κα εστε ουν νεαμ νασκουτ σι κρεσκουτ πε Κρουκε“.
Νταρ ελ στια, κα ομ καρε σι-α ασουματ κρουκεα: Κρουκεα πρεκεντε Ινβιερεα, σι νου εστε Ινβιερε φαρα Κρουκε. Ντε ακεεα αβεα ινκρεντερε ιν μαρτιριι σι τοτι σφιντιι. Νου ποτ σα φιε μπατjοκοριτι. “Νου-ς σφιντιτι λα τιμπ“, “νου-ς κανονιζατι λα τιμπ“, “ουιτατι, σουντ λουατι πεστε πικιορ ντε νου στιου κινε“, “σουντ νεγλιjατι ντε νόι, ντε ουνιι ντε αλτιι“, νταρ ντιν καρτεα βιετιι, κινε-ι μαι στεργε ντε-ακολω;
ΚΟυ ΚΕ ΙΛ ΚΑΣΤΙΓΑΜ ΦΟυΛΓΕΡΑΤΟΡ ΠΕ ΝτΟυΜΝΕΖΕΟυ;
ΣΑ ΑΡΝτΑ ΙΝΙΜΑ ΙΝ ΝΌι…!
Ντακα ντρακου’ νοτεαζα: “α-ν jουρατ“, “α κλεβετιτ“, “α ποφτιτ” σι ασα μαι ντεπαρτε, κρεντετι κα Ντουμνεζεου νου νοτεαζα ορικε γανντ μπουν; Σι μαι αλες σα στιτι κα πε Ντουμνεζεου νου-λ καστιγαμ κου νιμικ ντεκατ κου ω ινιμα ινφραντα σι σμεριτα. Ντουμνεζεου ια αμιντε φουλγερατορ λα ινιμα τα. Νου νε κερε μπιρουιντε φρατιλορ, κα νου στα ιν πουτερεα νοαστρα, νε κερε ω καιντα αουτεντικα, ω ποκαιντα. Πε αια ω πριμεστε, φουλγερατορ ω πριμεστε!
Σα ιντελεγεμ ποκαιντα κα ινβιερε, σα ιντελεγεμ ποκαιντα κα σολουτιε πεντρου Ραι. “Ουνουλ ντακα σε ποκαιεστε κου αντεβαρατ ιν κασα βοαστρα…“, λα αστα σε ρεφερα. Νου ποτι αjουνγε ντρεπτ σι πουριφικατ ντεκατ πριν ακτουλ ποκαιντει. Ιατα κε αβεμ ντε φακουτ. Βρεμ σα ρεγενεραμ ταρα, ιν λουμινα Αντεβαρουλουι βορμπιμ. Ρεαλιτατεα ε ντεζαστρουοασα. Ιν μπισερικα, ιν αρματα, ιν ρεαλιτατεα σοκιαλα ε ντεζαστρου, ιν σπιταλε ε ντεζαστρου, ιν ινβαταμαντ ε ντεζαστρου. Νταρ Αντεβαρουλ αλτουλ εστε. Νε ραπορταμ λα Αντεβαρ. Ινντιφερεντ κατ βει πατιμι, ινντιφερεντ κατ τε βα κοστα. Αβεμ νεβόιε ντε αστφελ ντε οαμενι.Ρεαλιτατεα: εραου ντεσφιγουρατι, εραου ιμπουσκατι, αρουνκατι πε στραζι. Αντεβαρουλ κε ερα; Σε ινταρεα κεατα κερεασκα.
Παριντελε Ιουστιν:
“Μαι, κανντ α μουριτ Παριντελε Αρσενιε Παπακιοκ, αμ σιμτιτ κα μι ς-α ντους τόιαγουλ μπατρανετιλορ μελε“.
“Ρεαλιτατεα”, ντα; Νταρ ιμεντιατ α κοντινουατ:
“Νταρ λασα, μαι, κα φακ κεατα μπουνα ακολω σους“.
Βεντετι κε-νσεαμνα; Σα αρντα ινιμα ιν νόι πεντρου α φι ιν κεατα ακεαστα α λουι Χριστος. Σα αρντα ινιμα ιν νόι σα φιμ μπατjοκοριτι πεντρου Χριστος, σα αρντα ινιμα ιν νόι πεντρου Ορτοντοξιε, σα αρντα ινιμα ιν νόι πεντρου ιστορια σφαντα α ταριι, σα αρντα ινιμα ιν νόι πεντρου ουν παρακλις. Νου τρεμπουιε νιμενεα σα στιε. Σα τε ινκχιζι ιν καμερα τα, ακολω. “Του κανντ τε ρογι, ροαγα-τε ιν ασκουνς”, αντικα ιν ινιμα τα,” ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ“.
Σι ντακα σιτουατια ω κερε, κινε αρε ντουχ ντε μαρτουριστιτ, βα μαρτουρισι, σι στιε σι κε βα πατιμι. Φιεκαρε σα φακα κε αρε ιν ντρεπτουλ λουι ντε φακουτ. Αβεμ ω σινγουρα μισιουνε, σα αβεμ ω ποκαιντα κουμ νε-ω κερε Ντομνουλ, λα λοκουλ νοστρου, σι ουνντε νε αφλαμ φιεκαρε: καλουγαρουλ-καλουγαρ, μαμα-μαμα, τατα-τατα, ινντιφερεντ κε σπουν ουνιι σι αλτιι. Ποτι σα αjουνγι ω οτρεαπα ιν οκχιι σοκιετατιι, ποτι σα αjουνγι κα ω καρπα λεπαντατα, σα νου αjουνγι ιν οκχιι λουι Ντουμνεζεου. Κα τοτι λεπαντατιι σι σφαρτεκατι σι πριγονιτιι… […] Κα κινε ια ω καλε ντιν αστα α κουραjουλουι, βαι ντε μινε κε εστε πε ελ.. Νταρ “νου βα τεμετι τουρμα μικα, Ταταλ βρεα σα βα ντεα βοουα ιμπαρατια“. Πριβινντ λα Χριστος αμ πουτεα σα στραπουνγεμ ακεστε νεπουτιντε.
Ποκαιντα ιτι ντα φοκ ιν ινιμα, ποκαιντα ιτι ντα κουραj, ποκαιντα αλουνγα μετοντελε ομενεστι ντε α σολουτιονα προμπλεμελε ταλε, ποκαιντα τε ποαρτα πε αλτε μελεαγουρι ντε περκεπτιε σι ντε σιμτιρε. Ποκαιντα ατραγε χαρουλ λουι Ντουμνεζεου καρε εστε ινβινκιμπιλ, σι αστα εστε σκοπουλ νοστρου, μιλα Λουι, αντικα χαρουλ Λουι. Σι ουνντε ε χαρουλ λουι ντουμνεζεου, νου βα ινγριjιτι κε βετι σπουνε, κε βετι ρασπουνντε. Νταρ φιτι ατεντι σα ιντελεγεμ τοτ ιν πλανουλ Αντεβαρουλουι, νου αλ ρεαλιτατιι. Ρεαλιτατεα: “Σι βετι φι ντατι σι ντε φρατι, σι ντε παριντι, σι ντε ρουντενιι. Σι ουνιι ντιντρε βόι βετι φι ντατι λα μοαρτε“, […] “νταρ νου βα τεμετι, κα βα βόι ντα γουρα σι ιντελεπκιουνε σι βετι ρασπουνντε λα τοτι ποτριβνικιι βοστριι“. Σι ς-αου κονβινς τοτι. Νταρ νου-νσεαμνα κα ω σα βα σκουτεσκ. “Παρ ντιν καπουλ βοστρου, νου σε βα κλιντι φαρα στιρεα μεα“.
Πεντρου ομουλ καρε σε ποκαιεστε νικι νου ποατε σα σε πρεζιντε λα Ντουμνεζεου τουνς, ρας, φρεζατ, νου μεργε ιν μανιερα αστα σα ιντραμ, κα μαρτοριι λουι Ιεχοβα, στιτι σα ιντραμ κου μιελουσειι, ιν τουρνουλ ντε βεγχε. Νου! Μα ουιταμ: κε σα σπουν λα οαμενιι ακεστια, σουντ καλουγαρ. Στιτι, καλουγαρουλ σι μπαια, καλουγαρουλ σι ογλινντα, καλουγαρουλ σι μασινα. Ινκερκατι ιν φαμιλιε σα φακετι πε καλουγαρουλ: “νου μα μαι σπαλ, αμ ινκχις μπαια“, “στιτι τελεβιζορουλ νου-λ μαι αμ ντε μουλτ παριντε, νταρ σα στιτι κα…“. “Ντομν’λε βεζι ουνντε εστι“. Σι ινβερς, καλουγαρουλ α ινκεπουτ “μαι λας-ω μαι ασα κα-ς ιμπουτιτ“, “μαι ιες ιν σοκιετατε“, “ουνντε σα μεργ κου jαφουλ αλα ντε Λογαν, μαι ιαου ουν Αουντι Α4 μαι μπουν“. Βεζι, σι ινκεπε φιεκαρε σα φιε αλτφελ. Σα νου λουαμ φιεκαρε μοντουλ ντε βιατα αλ κελουιλαλτ. Ντε ακεεα βρεαου σα ζικ, σα νου κονφουννταμ,σα μεργεμ πε καιλε ακεστεα πε καρε λε-αου λασατ Σφιντιι Παριντι. Νταρ ε γρεου, αστα κερε εφορτουρι σι σουφεριντα. Νταρ νουμαι σουφεριντα ε σινγουρα κατεντρα, σουφεριντα ντεσκχιντε οκχιι, σουφεριντα τε αουτεντιφικα, σουφεριντα τε ασεαμανα κου Χριστος. Κρουκιατ – σουφεριντα πριν κρουκε, νου αλτκουμβα.
ΙΝΚΕΠΕ ΚΟυ ΤΙΝΕ, ΝΟυ-Ι JΟυΝτΕΚΑ ΠΕ ΑΛΤΙΙ, ΛΟυΚΡΕΑΖΑ ΣΤΑΤΟΡΝΙΚ ΣΙ ΒΑ ΛΟυΚΡΑ ΧΑΡΟυΛ!
ΠΟΑΡΤΑ-ΤΙ ΚΡΟυΚΕΑ ΠΑΝΑ ΛΑ ΣΦΑΡΣΙΤ!
Σι ατουνκεα ουιτατι ντραγιι μει, ακεστα εστε κουβαντουλ μεου: σα νε ινντεμναμ ουνιι πε αλτιι πε ακεαστα καλε. Στιμ-νου στιμ, νε βεντεμ-νου νε βεντεμ, νταρ τρεμπουιε σα αjουταμ ταρα, τρεμπουιε σα αjουταμ Μπισερικα, σα τραιμ ντουπα κουμ νε ινβατα Ντομνουλ Χριστος. Ω ποκαιντα αουτεντικα – ποατε σα νου τε ιντελεαγα ντουχοβνικουλ, ποατε σα νου τε ιντελεαγα ορικινε, ρεαλιτατεα αστα εστε – νταρ τε ιντελεγε Ντουμνεζεου. Νου φακι νικι αμπστρακτιε ντε ακεστεα. Νου, σιλεστε-τε πε καραριλε ακεστεα, κα Ντουμνεζεου βα λουκρα. Χαρουλ ακεστα καρε βα λουκρα πε καραρεα ποκαιντει εστε ουνικ σι ινβινκιμπιλ. Αστα νου ποτι σα-λ ντομπανντεστι νικι πριν ιογα, νου ποατε σα-λ ντεα νικι Μπιβολαρου σι νου μαι στιου καρε, ορι αλτιι. “Παι νε-α βορμπιτ σι Γριγ ντεσπρε σμερενιε, παριντε, ντεγεαμπα ζικετι ντε ελ“. “Ουιτε κε εστε, ποατε σα-τι βορμπεασκα, σι εου βορμπεσκ, σι σουντεμ στραινι ταρε ντε αντεβαρ“. Ε βορμπα ντε χαρισμα, νου ε ντατα ορικουι! Τρεμπουιε σα φακεμ ντιστινκτια…
Πακατουλ ιτι φουρα λιμπερτατεα, τε ντουκε σπρε μοαρτε, αντουκε νελινιστε.Τοατα νελινιστεα, σα στιτι κα-σι αρε ιζβορουλ ιν πακατ, σι τοατα ντεζορντινεα σοκιαλα ισι αρε ρεζουλτατουλ ιν ντεζορντινεα φιεκαρουια ντιντρε νόι. Βορμπεστι ντε ντεζορντινε σοκιαλα, νου ποτι σα ζικι κα ντιν καουζα λου’ αλα. Σοκιετατεα. Σι ατουνκεα ντακα βρει σα βορμπεστι ντε σοκιετατε τρεμπουιε σα πλεκι ντε λα τινε, σα ινκεπι κου τινε, σα φακι εντουκατιε κου τινε. Ε μαρε λουκρου. Αστα τρεμπουιε σα ινκεπεμ σα βεντεμ κουμ πουτεμ φι ρεαλ, ουτιλι ιν ντουχ σι αντεβαρ σοκιετατιι, νου ντουπα ρεαλιτατιλε αστεα. “Νου-ντελεγ ντε κε σοτια μεα ε ασα… Νου ιντελεγ ντε κε σοτουλ μεου ε ασα…”. Νου-ντελεγι του ντε κε, νταρ ια ινκεπε κου τινε ιν φελουλ αστα, σι νου τε ινντόι, νου ω ζι σαου ντοουα. Φιι στατορνικ, βα λουκρα ουν χαρ, κεβα σε βα πετρεκε κου μεκανισμουλ ταου λαουντρικ.
Αστα αμ βρουτ σα βα ζικ: σα νου νε μπιρουιασκα ρεαλιτατεα, κι σα ουρμαριμ Αντεβαρουλ. Σα νου νε ινκρεντεμ ιν κε βεντεμ, κε σιμτιμ, κε πιπαιμ, σα νε ινκρεντεμ ιν κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου. Σα νου μαι αμαναμ ποκαιντα, κι σα νε ουιταμ λα Σφιντιι Παριντι, σι μαι αλες λα ει. Σα νου-ι μαι jουντεκαμ πε κει καρε νε ποαρτα πε αλτε καραρι ντεκατ νε ινβατα Εβανγχελια, νου, κι σα καουταμ σα ω λουκραμ κχιαρ νόι, πεντρου κα σα στιτι, σι ντουχοβνικουλ σε ινντρεαπτα πριν ουκενικ ντε φοαρτε μουλτε ορι. Χαρουλ εστε κελ καρε [λουκρεαζα]. Τοτουλ εστε σα τε πλασεζι πε λινια ακεαστα, ινντιφερεντ ντε ουνντε τε αφλι σι ιν κε πουνκτ σοκιαλ. Ντουμνεζεου βεντε, σι ντακα πεντρου Ντουμνεζεου πορτι κρουκεα ακεαστα σι ν-αι ντιβορτατ, σι ν-αι αμπντικατ, σι σουφερι σι [νου πριμεστι βορμπε κα αστεα:] “νου βεζι κουμ αρατι“, “νου βεζι κε φατα αι“, “νου βεζι μα κα αι πιερντουτ τοτουλ“, “νου βεζι κου κε τε-αι αλες“. Ντακα πεντρου Χριστος φακι αστα κα ω κρουκε, ια σεαμα κα ντιαβολουλ φοαρτε μουλτ βρεα σα πικι πε καλεα αστα, σα τε ινφρανγα, σα τε ντομποαρε. Πε καλουγαρ [σα-λ ντομποαρε] ντουπα 20 ντε ανι, πε ντουχοβνικ ντουπα 50 ντε ανι, πε αλα σα-λ σμιντεασκα ντουπα νου στιου κατε βρεμε. Ντεκι καουτατι σα ραμανετι στατορνικι πε καλεα ακεαστα. Ρουγατι-βα λουι Ντουμνεζεου σα βα ντεα πουτερε σι ραμπνταρε, κακι Ντουμνεζεου μαι αλες λα ακεστια καρε σε ποκαιεσκ κου αντεβαρατ ια αμιντε. Πε Ελ Ιλ κουκεριμ μαι αλες κου ακεαστα ατιτουντινε ντε ρουγακιουνε σι ντε ποκαιντα. Ντουμνεζεου σα νε αjουτε τουτουρορ σι μαι αλες πε ακεστε καραρι σα νε ρεγασιμ κου τοτιι, ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ.
Σι ταρα, β-αμ ζις, ασα ν-ω σα πιαρα. Ντε-αικεα απαρε σαλβαρεα ιντρ-αντεβαρ, σι νου μαι ζικε: “ρεαλιτατεα ουιτε κουμ αρατα“. Αντεβαρουλ εστε αλτουλ. Κουμ σπουνεα παριντελε Αρσενιε: “σουντ οπτιμιστ, νου βα ντατι σεαμα κατ σουντ ντε οπτιμιστ ιν πριβιντα ακεστουι νεαμ“. Σι ελ α σπους: “σουφεριντα ε σινγουρα κατεντρα σουπρεμα ντε τεολογιε“, ντεκι ιν ντουχουλ ακεστα, πεντρου ουν ποπορ νασκουτ σι κρεσκουτ πε κρουκε. Σι ελ στιε κα κρουκεα πουρτατα ιν ντουχ σι-ν αντεβαρ ντουκε λα ινβιερε. Ασανταρ, ντακα βρεμ ινβιερεα ταριι, σα νε πουρταμ κρουκεα. Σα νου φουγιμ ντε εα, κα σα νου νε ασεμαναμ κου κελαλαλτ. Φερεασκα Ντουμνεζεου! Κουνοστι ουν ομ ντουπα κουμ ισι ποαρτα κρουκεα. Α λεπαντατ κρουκεα, ινντιφερεντ κουμ ω μοτιβεαζα ελ, νου μαι ε πε καλε.
Σα ντεα Ντουμνεζεου σα ραμανεμ κου τοτιι πε καλε πανα λα σφαρσιτ. Αμιν!”

ΕΞΤΡΑΣΕ ΝτΙΝ ΡΑΣΠΟυΝΣΟυΡΙΛΕ ΛΑ ΙΝΤΡΕΜπΑΡΙ:
(ρεζουματ;
πεντρου βαριαντα ιντεγραλα – α σε ασκουλτα ινρεγιστραρεα)
“ΜΑΡΕ ΑΤΕΝΤΙΕ ΛΑ ΝτΕΖΜπΙΝΑΡΕ! ΝτΙΒΕΡΣΙΟυΝΙΛΕ ΝΕ ΝΕΝΟΡΟΚΕΣΚ ΑΣΤΑΖΙ!”
“Κεεα κε νου φακι σι νου ντομπανντεστι ιν τιμπουλ Ποστουλουι, νου βει φακε νικιντεκουμ ιν αφαρα λουι! Σα νου ουιταμ πεντρου Κινε τινεμ Ποστουλ!“
Ασκουλταρεα εστε ιν λουμινα Αντεβαρουλουι, ασκουλταρεα ντε Ντουμνεζεου.

Πεντρου καλουγαρι ασκουλταρεα ινσεαμνα σα ιντρι ιν φοκ, σα φακι κε-τι σπουν, τε ντουκι…, φαρα “ς-αρ πουτεα”. Ιν ασεμενεα ντουχ, Ντουμνεζεου νου ινγαντουιε ορικε φελ ντε ινκερκαρι. Ε αντεβαρατ κα ντεπινντε σι λα κινε φακι ασκουλταρε.

Ασκουλταρεα ντουχοβνικεασκα (ντε Ντουμνεζεου) μεργε σι ιν μοαρτε, εστε νελιμιτατα (κουμ αου φακουτ μιρονοσιτελε), εστε βαλαμπιλα σι ιν βιατα ακεαστα σι μεργε σι ντινκολω ντε βιατα.

Ασκουλταρεα ινσεαμνα ραπορταρεα μεα τοταλα, ιν κουγετ σι ιν τοατα ακτιουνεα μεα ντε βιατα, κατρε Ντουμνεζεου.

Ιν βιατα μοναχαλα αι ποβατουιτορ: μα πουν ιν μανα σταρετουλουι, α ντουχοβνικουλουι, σι ιν σλουjμπα ιεραρχιει. Ρεαλιτατεα-ι ουνα, Αντεβαρουλ ε αλτουλ. Αστα-ι κχεια πεντρου καρε νου πικα Μπισερικα: εστε κονντουσα ντε Χριστος!

Ασκουλταρεα τε μεντινε ιν Αντεβαρ; ινσεαμνα ω κουνοαστερε, ιν τιμπ ιτι βα προβοκα ω τρανσφορμαρε λαουντρικα, ε ουν προκες ντουχοβνικεσκ, ιτι φορμεαζα ντισκερναμαντουλ, τε ντουκε λα ιντεγραλιτατεα κου κειλαλτι, τοατε ακεστεα αου ουν ροστ ασουπρα τα.

Ιν βιατα λουμεασκα ινσεαμνα ασκουλταρεα ντε Μπισερικα, ντε ντουχοβνικ; νου σουντεμ αι νιμανουι; φιεκαρε σα σε κονφορμεζε ιν λοκουλ ιν καρε σε αφλα, λα ρανντουιαλα πε καρε ω ποατε ντουκε.

Σουντ σι καζουρι, σουντ σι εξκεπτιι, νταρ νου σουντ πεντρου ορικινε; ιν φορμα λουμεασκα [απαρεντα], σε ποατε σα φιι ιν νεασκουλταρε, ινσα του σα ραμαι ιν ντουχ σι αντεβαρ.

Του σα τε σιλεστι ντιν ινιμα τα σα φακι βόια λουι Ντουμνεζεου, ακολω ουνντε τε αφλι.

Νικι σα φακι ασκουλταρε οαρμπα, φαρα σοκοτεαλα.

Κρεντιντα, ιν ασκουλταρε, ε μαι μαρε ντεκατ κουνοαστερεα, κακι ρατιουνεα καουτα σα ια λοκουλ ντε μουλτε ορι ασκουλταριι.

Αμ αjουνς σλουγι ιν ταρα νοαστρα, πεντρου κα λιψα ντε κρεντιντα, ντε ποκαιντα, ντε ασκουλταρε σαου φαλσα ασκουλταρε αου κονσεκιντε λα νιβελ ντε κολεκτιβιτατε, ντε ταρα, ντε νεαμ.

Κρεντ κα ασταζι Ντουμνεζεου βα φακε λα φελ κα σι κου Φαραον: βα αντουκε πλαγι ασουπρα πουτεριλορ ντε αζι, μαι μουλτε κα κελε 10 πλαγι ασουπρα λουι Φαραον, ντεοαρεκε ιι πριγονεσκ ατατα πε κρεστινι; σι νε σουφοκα, νε κιπεαζα, νε νουμεροτεαζα, νε σακαιε πε τοατε φροντουριλε; νταρ αου σι πριν κινε…

Βα ντα πλαγι ακεστορ οαμενι ντεστεπτι, μπογατι, ακεστορ στρουκτουρι, γουβερνε, σι ω σα-ι ρουσινεζε μαι μουλτ ντεκατ πε Φαραον; νικι στιιντα, νικι τεχνικα, νικι κουλτουρα, νικι αρματα νου βορ πουτεα ρεζολβα πλαγιλε ακεστεα; κι ντοαρ ομουλ ντε κρεντιντα! Νουμαι κου κρεντιντα ποτι φακε φατα, λεγατα ντε ποκαιντα.

Ντουμνεζεου βα ινγαντουι πλαγι πεστε ομενιρε, πε καρε νικι μπανουλ, νικι τεχνικα, νικι πουτερεα πολιτικα νου βορ αβεα κουμ σα λε σολουτιονεζε, ορικατ ντε σιγουρι αρ φι ακουμ πε ει.

Νου ε βιατα ιν μανα ομουλουι σι νου “ει” φακ ορντινε, νου σουντ ινβινκιμπιλι, ασα κουμ βορ σα παρα, κα ει φακ ορντινε: “Νοουα ορντινε μονντιαλα…”; μαρε ατεντιε! Νου βα λασατι ινφρικοσατι ντε ρεαλιτατε, ραμανετι ιν Αντεβαρ!

Παριντε, κινε προποβαντουιεστε ινσιστεντ ρουγακιουνεα ιν κομουν κου λουτερανιι, κου κατολικιι, κοπτιι….;

Νικι νου βρεαου σα αουντ (ντε ρουγακιουνι σι σλουjμπε ιν κομουν κου κατολικιι, κοπτιι…); νικι πε τιμπουλ λουι Κεαουσεσκου νου ερα ατατα “πουπατουρα” κου οαμενιι ακεστια σι ερα ορτοντοξια μαι σανατοασα, ντεσι εραου σουμπ αμενινταρε, σουμπ αρεσταρι;

Νου αμ νιμικ κου ει, ιν σινε, ντα, ντομνουλε, νε αjουταμ, νταρ νου τε μαριτι κου ελ, νου τε κουλκι κου ελ… Νου-ι ω ρουσινε; Κουμ απαραμ νόι Ορτοντοξια αικι;

Νου ουραμ πε νιμενι, νταρ λουκρουριλε ακεστεα στιμ κε περφιντε σουντ σι κινε ε ιν σπατελε λορ. Ντε ακεεα αβεμ ασεμενεα ρεακτιε.

Μακαρ σα νε παστραμ ντρεαπτα κρεντιντα, σα νου αβεμ λεπανταρε ντε κρεντιντα, ντακα αλτελε ποατε νου αβεμ. Νου κοννταμναμ πε νιμενι, μα κοννταμν πε μινε, νταρ… φερεασκα Ντουμνεζεου σα πατιμ ασα κεβα! Εστι κουμ εστι, σουντεμ κουμ σουντεμ, νταρ… πανα αικι, πανα λα κρεντιντα, μακαρ αστα σα ω αβεμ! Σι πεντρου αστα, Ντουμνεζεου ω σα νε σκοατα ντιν αλτελε.

Ντουμνεζεου στιε κα εστε γρεου σα κρεστι αζι ουν κοπιλ, στιε κα ε γρεου αζι πεντρου σοτιε, στιε κα ε γρεου ιντρ-ω σοκιετατε κα αστα σα μαι μεργι ιντρ-ουν μιjλοκ ντε τρανσπορτ, στιε κα ε γρεου ιν τοατε…

Ε ντεζαστρου κε σε ινταμπλα σι κου κοπιιι πριν σκολι – εξεμπλουλ φετιτει καρεια κολεγουλ ιι αρατα φοτογραφιι ινντεκεντε πε τελεφονουλ μομπιλ. Του ιλ εντουκι ακασα, νταρ ακολω κε σα-ι μαι φακι;

Βομ αβεα ντε πατιμιτ! Πεντρου κρεντιντα σα φιι μπινεκουβαντατ ντακα πατιμεστι πεντρου εα… Ε φοαρτε γρεου, νου-ι ντελοκ ουσορ! Νου κου αμπσουρντιτατε, νταρ ραμαι, ντομνουλε, ιν αλε ταλε!

Παι ια σα βιν σι εου ασα, ιν μανεκα ιν σκουρτα, κα μι-ερα καλντ… σαου λουκρουρι ντε φελουλ αστα. Κα ινκχιντεμ οκχιι… Νου ινκχιντεμ! Νου βα σουπαρατι, αμ τερμινατ!

Ουνντε σουντ σφιντιι νοστρι, ουνντε σουντ μουκενικιι νοστρι, ουνντε σουντ μαρτιριι νοστρι; Ντιντρ-ω ντατα ασα αμ ουιτατ ντε ει…

Φερεασκα Ντουμνεζεου κου “σλουjιτουλ”. Νικι νου βρεαου ς-αουντ: “σλουjμπα κου…”. Νου νε ρουγαμ κου ει, σφιντιι νου σε ρουγαου κου ερετικιι, ιι νταντεαου αφαρα, λα ω παρτε. Ντιστινκτια αστα νου α φοστ φακουτα ντεγεαμπα. Σι Ντομνουλ Χριστος α φοστ ραστιγνιτ ιντρε ταλχαρι, νταρ νου α φοστ ουν ταλχαρ.

Ουνντε μαι ε ταρια νοαστρα, ουνντε ε μαρτουρισιρεα νοαστρα, ουνντε μαι ε κρεντιντα νοαστρα ντακα φακεμ ασα; Παι ατουνκι τε βα παρασι Χαρουλ! Ουιτατι-βα ιν κανοανε πεντρου αστφελ ντε ινκαλκαρι. Κε πεντεψε σε νταντεαου ιν Πραβιλελε βεκχι, πανα ουνντε σε μεργεα, φιινντκαντακα νου πουι ουν χοταρ…

Νου σα σκοατεμ βρεω χαρτιε κα σα σε ποατα jουστιφικα σλουjμπα πεντρου σινουκιγας.

Σα σε φακα ντιστινκτιιλε, σα σε παζεασκα σι βιου σι μορτ κα σα νου καλκε κανοανελε Μπισερικιι. Νταρ νου, νόι νε περμιτεμ! “Κα κε, ντακα αμ ουν ντεκολτεου μαι μαρε ασα, παρκα τινε ντε μαντουιρε;”. Του νου στιι κουμ τε μαντουιεστι, κα πεντρου φιεκαρε γανντ ντιαβολουλ νοτεαζα…Κοντεαζα φοαρτε μουλτ σα τε παζεστι! Σι λασατι, κα ορ σα βα ζικα ουνιι σι αλτιι, μαι αλες ασταζι… Ν-αου ντεκατ σα ζικα! Νταρ ν-ω σα βα παγουμπιτι!

Παρκα πρεα ντιντρ-ω ντατα αμ ντεβενιτ ουσι λαργι λα τοατε μιζεριιλε…

Οκκιντεντουλ αστα βρεα: παγανιζαρεα ορτοντοξιει, παγανιζαρεα πεστε τοτ. Ινβαζια παγανα εστε ιν φλοαρε!

Ντουπα κε τι-αι σποβεντιτ πακατελε, πρεοτουλ νου-τι σπουνε ρουγακιουνεα ντε ντεζλεγαρε, ινσα ιτι σπουνε σα τε ιμπαρτασεστι. Ιλ παρασιμ, μαι ιντραμ ιν ακεα μπισερικα, κουμ προκενταμ;
Νου-λ jουντεκι πε πρεοτ, βορμπεστι, ντισκουτι κου ελ; ντακα κρεζι κα πρεοτουλ α γρεσιτ ιντρ-ω πριβιντα, ινκεαρκα σα βορμπεστι κου ελ, σα αι μπουνα κουβιιντα, σα αι κουγετ σμεριτ, νου σα πλεκι ιμεντιατ ιν αλτα παρτε.

Σουντ σιτουατιι κανντ νου-λ ντεζλεγι – αλτι ντουχοβνικι, Παριντελε Αρσενιε, Παριντελε Στανιλοαε ισι περμιτ σα σε μαι αμπατα ντε λα κανοανε, κα αου τρεκερε λα Ντουμνεζεου, αου αουτοριτατε ντουχοβνικεασκα;

Εου νου μα ιαου ντουπα πρεοτουλ κουταρε κα α ιεσιτ ντιν κανοανε; εου μεργ πε καλεα μεα, ντουπα κανοανελε Μπισερικιι, ιμι ουρμεζ ουρκουσουλ μεου, μεργ πε λινια ασκουλταριι σι α Μπισερικιι πανα καπατ ακεα αουτοριτατε, ντακα βόι φι βρεντνικ βρεοντατα, σι ω σα αμ λουμινα σι χαρουλ σα ποτ σα απλικ κεεα κε εστε ντε απλικατ τοτ πεντρου σαλβαρεα ακελουι σουφλετ. Νταρ νου πουν μασουρα μεα.

Πρεοτουλ ε πρεοτ, ραμανε πρεοτ ινντιφερεντ κε αρ φι; νταρ ντακα σουντ τοτουσι προμπλεμε, ντακα αι ινντόιελι, καουτα σα προκεντεζι κου μπουνακουβιιντα, κου ρουγακιουνε, κου σμερενιε, σα-ι εξπλικι παριντελουι, κερι ντεζλεγαρε κα σα πλεκι ιν αλτα παρτε…; νταρ νου γατα, ντακα νου τι-α κονβενιτ κεβα, ιλ βορμπεστι ντε ραου σι αρουνκι κου ζοαιε ιν ελ.

Λεγατ ντε καρντουριλε κου κιπ:
Νου κουνοσκ εου αμανουντε ντεσπρε κιπουρι σι ντιν αστεα. Νταρ κε σε ινταμπλα; Ας βρεα σα βαντ σι κινε πουνε ιντρεμπαρεα αστα… Φιινντκα ποατε σα φιε ουνουλ νεκουνουνατ [σαου κου προμπλεμε ντε ακεστ γεν] καρε βρεα σα βαντα κε ζικε παριντελε Αμφιλοχιε, κα σε φιλμεαζα σι ντα πε ιντερνετ… Νου ασα!

Ορικουμ, νε τρεμπουιε σι ω κερκεταρε α αστφελ ντε λουκρουρι. Σουντ λουκρουρι καρε νου σε κουνοσκ ασα ντιντρ-ω ντατα.

Ουν ντουχοβνικ μπουν, ουν ομ αλ μπισερικιι, κουνοαστε τακτικα βραjμασουλουι, στιε ντιν παρτεα κουι βιν αστφελ ντε λουκρουρι σι ουνντε ποτ ντουκε σι ντιντρ-ω ντατα νου σε ποατε αβεα ινκρεντερε.

Ινσα νου σε ποτ ντα ασα ρασπουνσουρι ασα, πε μομεντ, “κα λα ταραμπα”, κι ρασπουνσουριλε ποτ φι ιν γενουλ: “Νταρ κινε α πακατουιτ, ελ σαου παριντιι λουι;” “Νικι ελ, νικι παριντιι λουι;”, “Νικι λεπανταρε ντε μποτεζ, σι νικι νου τρεμπουιε σα λουαμ”… Ăăă; [ιρονικ λα αντρεσα αμπορνταριλορ σιμπλιστε] Ουιτε καμ ασα εστε, τρεμπουιε σι ω κουνοαστερε, σα σε φακα λουκραρεα λουι Ντουμνεζεου πριν ελ. Αντικα σουντ λουκρουρι πε καρε νου λε πρικεπι ντιντρ-ω ντατα.

Εου μπινειντελες κα νου σουντ ντε ακορντ σι νου τρεμπουιε σα φιμ, νταρ κα σα κονβινγι σι οαμενιι, τρεμπουιε σα φιι μαι ινφιπτ ιν Αντεβαρ ντεκατ ιν ρεαλιτατε.

Παριντελε Στανιλοαε πρεφερα σα μεαργα μαι ντεγραμπα κου τρενουλ ντεκατ κου μασινα.

Εστε ινσα σι ω μασουρα α λουκρουριλορ, ντεπινντε σι ντε φιεκαρε, ντε κε βρεα σα φακα…

Ιαρασι μ-ατι αντους λα τεχνολογιε σι ποκαιντα.

Εξεμπλε ντε φολοσιρε α τεχνολογιιλορ (ουλτρα)μοντερνε κου jουστιφικαρεα κα σι Αποστολιι σαου Σφιντιι Παριντι φολοσεαου σι φακεαου ανουμιτε λουκρουρι… Ιν πλανουλ ντουχοβνικεσκ λουκρουριλε σε μασοαρα αλτφελ; κου κατ σε ινντουχοβνικεστε ομουλ, σε ντεματεριαλιζεαζα, μαι λασα ντεοπαρτε στιιντα (προντουσελε ει).

Τουτεα: Ντα, ε μπουνα στιιντα. Ουιτε ασα κουμ μα φολοσεσκ ντε περιουτα ντε ντιντι, ασα μα φολοσεσκ σι ντε στιιντα…

Τοατε νελινιστιλε βεακουλουι προβιν ντε λα πακατ; προμπλεμα πακατουλουι σε ρεζολβα πριν ποκαιντα, νου-ι αλτα καλε!

Ατεντιε μαρε σι κου τεχνολογια ακεαστα! Νου κα γατα, τρεμπουιε σα λε αρουνκ πε φερεαστρα, νταρ σα στιι κα ορικινε βρεα σα ινκερκε ω ρουγακιουνε μαι αντανκα, ισι ντα σεαμα κατ ντε μουλτ ιλ ινκουρκα βιζιονατουλ λα κεβα; πεντρου κα νόι τρεμπουιε σα νου νε ρισιπιμ κου μιντεα

ιν νιμικ, κι σα νε αντουναμ μιντεα ιν ρουγακιουνε. Λουκρουριλε ακεστεα τεχνολογικε σπαργ ντουχουλ ντε ρουγακιουνε.

Λουπτα σε ντουκε κου 3 αρμε αλε ντιαβολουλουι: ποφτα τρουπουλουι, ποφτα οκχιλορ σι τρουφια βιετιι; παι του κουμ λε μπιρουιεστι; Κουμ ρεζιστι ιν φατα λορ; Στιι κουμ ιτι φουρα σιμτουριλε, κουμ τε καπτιβεαζα; Βαλεριου Γαφενκου σπουνεα: Κρεντ κα ντακα-ας φι φοστ ιν αλτα παρτε, ιν λιμπερτατε, νου ας φι κουνοσκουτ ω ασεμενεα σταρε ντουχοβνικεασκα. Κα σι ιν πουστιε. [Κοντεαζα αμπσεντα φακτοριλορ εξτερνι ντιστουρμπατορι, α πριλεjουριλορ ντε ιμπραστιερε].

Κινε νου σε λεαπαντα ντε σινε, νου-Λ κουνοαστε πε Ντουμνεζεου, νου ινκαπε Ντουμνεζεου ιν ελ. Αστα ε πριμα κονντιτιε α ουρμαριι λουι Χριστος: ρενουνταρεα.

Ατεντιε λα αλιπιρεα ντε τεχνολογιε, ντε σατισφακτιιλε πε καρε τι λε προβοακα, ε ουν περικολ σα φιι νεγλιjεντ, σα λε τοτ φολοσεστι ασα…

Αμαγιρεα κα σε φολοσεσκ “σι” πεντρου λουκρουρι μπουνε. Νου: ορι φολοσεστι νουμαι πεντρου λουκρουρι μπουνε τεχνολογια, ορι ν-ω μαι φολοσεστι!

Εξεμπλε λεγατε ντε μουζικα ντε καμπαρετ σι ντε στιριλε ντεσπρε φοτμπαλ ντε λα Ραντιω Τρινιτας, αμεστεκατε κου Σφιντιι Παριντι.

Νου σλουjιτι λα ντόι Ντομνι; νταρ “νόι βρεμ σα φιμ σι κου.., σι κου…”, „στιτι, παριντε, κα αμ τινουτ σι ποστουλ σι αμ βαζουτ σι ουν φιλμ πε ιντερνετ”, “Αμ φοστ σι λα Κανονουλ Μαρε, νταρ νου αμ σκαπατ νικι αντρεναμεντελε ντε ντανς, ντε αερομπικ, ντε φορμπαλ σαου νου στιου κε”. Νου μεργε!

Μακαρ σα φιμ μαι ατεντι, σα νε σιλιμ πανα ουνντε πουτεμ. Κα νε τραντεστε ντιαβολουλ, ντακα ιεσιμ ντιν “πουστιε”.

Σα ινκεπεμ ντε λα κανον, νου ντε λα ντεζλεγαρε ντε κανον.

Φοαρτε πουτινα λουμε καουτα λα ντουχοβνικ ταμαντουιρε, ινντρεπταρε, τοατα λουμεα καουτα μανγαιερε; μανγαιερε καουτα σι πισικα ακεεα, ιαρ ντακα βρει σα ω σπελι, ατουνκι σαρε ιν τοατε παρτιλε.

Ινκεπουτουλ μπουν
Κα σα τε ποκαιεστι τρεμπουιε σα τε χοταραστι σα ω ρουπι κου πακατουλ. Κανντ βρει σα πουι ινκεπουτ μπουν νου μαι αμανα! Ιν κλιπα αστα μα βόι σκουλα σι μα βόι ντουκε λα Ταταλ μεου: Τατα, αμ γρεσιτ λα κερ σι ιναιντεα Τα!

Ουνιτατεα ιντρε γανντ, βορμπα σι φαπτα ιτι ντα ιντεγραλιτατεα ακτιουνιι σι ατουνκι Χαρουλ ιντερβινε.

Μαρε εστε πουτερεα ποκαιντει: ντακα σποβεντεστι πακατελε κου καιντα, ινκεπι σα φακι κανονουλ, ατουνκι σε ινταμπλα ω σκχιμμπαρε ιν τινε. Ντεjα ντουπα ω ζι-ντοουα ντε ποστ εστι αλτφελ.

Κανντ εξερσεζι ποκαιντα, ποστουλ σι ρουγακιουνεα, βεζι κα σε ινταμπλα ω ουσουραρε σουφλετεασκα, σε ντεσκχιντ οκχιι μιντιι, ινκεπι σα πρικεπι αλτφελ: ε λουκραρεα Χαρουλουι ιν σουφλετ.
Αjουτα σι σα φιι ιν πρεαjμα ουνορ οαμενι κου ω σταρε σουφλετεασκα κορεσπουνζατοαρε.

Σα φιι ουν ομ ντε φαπτα σι ελιμινα κεεα κε ποατε σα τε ιμπιεντικε ντιν πλανουλ ταου ντε ποκαιντα, καουτα σα-τι ιει σι του μασουρι, αjουτα-τε σι του πε τινε, εβιτα πριλεjουριλε ντε πακατ.

Τρεκι λα φαπτα, λουπτα-τε, ια-τε λα τραντα κου νεπουτιντα τα, στριγα ντουπα ουν αjουτορ σι Ντουμνεζεου ιτι βα τριμιτε αjουτορουλ; φιεκαρε ντουπα μασουρα λουι.

Φα-τι ποφτα ντε ποκαιντα, μισκα ιν ντιρεκτια ακεεα, κρεαζα-τι ουν καντρου πριελνικ ιν ντιρεκτια ακεεα.

Ραπορτεαζα-τε λα Αντεβαρ, λα λουκραρεα Ντουχουλουι νου λα κεεα κε κρεντ, λα κε σιμτ, λα κε-αμ αουζιτ, λα κε σπουν κολεγιι σι κειλαλτι.

Πε Κρουκε νε νταμ εξαμενουλ κρεντιντει. Σι ιν ακτουλ ποκαιντει. Ιν μασουρα ιν καρε ισι ποαρτα κρουκεα νε νταμ σεαμα ντε κρεντιντα.

Ιν βιατα ντουχοβνικεασκα φαπτα αουτεντιφικα. “Κρεντιντα φαρα φαπτε εστε μοαρτα”.

Ουνα εστε κουνοαστερεα ντιν κιτιτ, αλτα εστε κουνοαστερεα ντιν αουζιτ, νταρ κεα μαι μαρε εκουνοαστερεα ντιν εξπεριεντα: “Σι εου αμ φοστ ακολω”.

Αστα-ι λουπτα κου πατιμιλε: ινβιτα λα φαπτα, ινβιτα λα λουκραρε. Ντουμνεζεου νε ινντεαμνα τοτντεαουνα λα εξπεριεντα.

Ορικινε πρακτικα ουν ακτ ντε ποκαιντα, στιε. Κινε σε καιεστε ντε-ουν πακατ, πε κινε ιλ ντοαρε, ακελα στριγα ντε ντουρερε, νου μαι πουνε ιντρεμπαρι [ντεσπρε κουμ σα φακα αστα]. Κα σι κουμ αι ιντρεμπα: “Πε τινε κανντ τε ντοαρε μασεαουα, κουμ τε βαιτι; Κανντ τε λοβεστι πεστε ντεγετ, κουμ τιπι;”

Κανντ ομουλ ιεσε ντιν ντουρερε, ινκεπε σα σε ινμοαιε κα απα ινγχετατα λα καλντουρα, ια ορικε φορμα ιν καρε εστε πουσα, σε ιντινντε πε οριουνντε. Κανντ νου εστε τινουτα ιν φραιελε ντουχουλουι, φιρεα νοαστρα λα φελ φακε!

Παριντελε Αρσενιε σπουνεα κα ι σε παρε κελ μαι γρεου λα βαρστα λουι (ντε μπατρανετε): ταιερεα βόιι!

Παριντελε Παισιε Ολαρου, καρε αβεα ρουγακιουνεα ινιμιι ντε λα 18 ανι [νταρ σι Παριντελε Σοφρονιε Σαχαροβ, ν.ν.], σπουνεα: μαι ουσορ ιμι ε σα σαπ ουν μετρου κουμπ ντε παμαντ, ντεκατ σα σταου ουν κεας λα ρουγακιουνε; ε βορμπα ντε λουπτα πριν ρουγακιουνε ακεαστα ιν πλανουλ ντουχοβνικεσκ.

Τρεμπουιε σα νε ινντρεπταμ κου τοατε φορτελε σπρε Χριστος.

Σα σε βαντα ατιτουντινεα νοαστρα, κα λα Ζαχεου: “ιντορκ ιμπατριτ“, ετκ.

Κανντ σε βα ινταμπλα ω πριγοανα σι βει φι ντατ αφαρα ντε πεστε τοτ, ατουνκι σε ιμπλινεστε Εβανγχελια κου τινε!

Ντακα νου αι ω πατιμιρε πεντρου Χριστος, ντε ουνντε στιι κα εστι πε καλεα κεα μπουνα; Νου τι-ω προβοκα του, νταρ κανντ σουνα κεασουλ, νου ντα ιναπόι!

Ροαγα-τε ακουμ πε τιμπ ντε πακε, κα σα τε γασεασκα Ντουμνεζεου βρεντνικ ντε ινκερκαρε λα μομεντουλ χαραζιτ; αστα αβεμ ντε φακουτ ακουμ!

Αμ ω ορα λα ντισποζιτιε ακουμ, μα πρεγατεσκ. Μα σκολ κου 5 μινουτε μαι ντεβρεμε, πλεκ κου ω ρουγακιουνε, κου ω μετανιε, κου ω μπινεκουβανταρε, κου ουν κουβαντ αλ λουι Ντουμνεζεου. Πλεκ κου χοταραρε, κοντεαζα φοαρτε μουλτ ντε κε τε αγατι!

Σταμ αικι σι βα ασκουλταμ σι βεντεμ ιν jουρ καρτι καρε νου αου λεγατουρα κου ορτοντοξια. Βεντεμ ιμαγινι κχιαρ ντε πακατ. Κε παρερε αβετι ντεσπρε αστα;
Παι νικι νου λε-αμ βαζουτ. Νου ατι βενιτ ιντρ-ω λιμπραριε περφεκτα, νου βα βορμπεστε ουν ομ περφεκτ σι.. νικι αουντιτοριουλ νου κρεντ κα ε περφεκτ! Αμ βενιτ αικι σα νε αjουταμ ουνιι πε αλτιι.

Κελ μαι ταρε μι-ε τεαμα ντε κει καρε βορμπεσκ σι νου ιμπλινεσκ!
Σα νου φακεμ κονφουζιε ιντρε πλανουρι; χαι σα βεντεμ κε νε στα νοουα λα ινντεμανα σι αια σα σι σαβαρσιμ!

Σουντ προμπλεμε, νταρ νου σουντ οαμενι φαρα ντουχοβνικι σι φαρα ω μπινεκουβανταρε ιν κε σε φακε. Νταρ στιι κε σε ινταμπλα…; “Κε παρερε αβετι ντε Νταν Πουρικ;” [Ιμιτανντ κου βοκε πιτιγαιατα ω ιντρεμπαρε καρκοτασα καρε ι σε τοτ πουνε, ν.ν.]. Πουνε ουν κεαρσαφ μαρε, αλμπ σι κου ουν πουνκτ πε ελ: του κε βεζι αικι; “Πουνκτουλ νεγρου!” Παι του νου βεζι ρεστουλ;

Ε αρτιστ, φακε κε φακε, νταρ ουνντε μαι γασεσκ εου ουνουλ κα ελ (ν.ν. κα Νταν Πουρικ) ιν τοτ τεατρουλ ρομανεσκ, καρε σα πουνα προμπλεμα ντε ντεμνιτατε, ντε Ντουμνεζεου σι ντε κρεντιντα! Ουνντε μαι γασεσκ εου ουνουλ κα ελ, σα ρασκολεασκα ω ταρα ιντρεαγα ιν 20 ντε μινουτε ντε εμισιουνε! “Νου, ντομν`ε, ν-ατι βαζουτ κα α σπους κουβαντουλ αλα…”. Ιατα, αστα-ι ποπορουλ! Νου στιε σα σε φολοσεασκα.

Λα Παριντελε Αρσενιε Παπακιοκ α βενιτ ιν Ποστουλ Μαρε ουν μπατραν, ντε πριν Αρντεαλ….

Ρελαταρεα ντιν οριγιναλ:

Α βενιτ οντατă ουνουλ, καρε μ-α ιμπρεσιονατ ασχα ντε ταρε, ερα ντιν Μαραμουρεσχ, σχι ζικ: „Ατσι βενιτ αικι λα μπăι;” „Νου, ντομνουλε Πăριντε! Ν-αμ βενιτ! Αμ βενιτ σπεκιαλ λα Σφιντσια τα!” Ερα îν Σăπτăμâνα Μαρε, Σâμμπăτα Μαρε. Σχι λ-αμ σποβεντιτ. Νου αμ αβουτ ντε λουκρου σχι λ-αμ îντρεμπατ ντακă α ποστιτ. Νταρ κου ακεστ ομ, ντε 35 ντε ανι σε λουπταου σεκταντσιι σă-λ φακă αντβεντιστ. îνκă σχι νεβαστα λουι ντε 35 ντε ανι σε ντăντουσε λα αντβεντισχτι. Βă îνκχιπουιτσι! Ελ, σăρακουλ, νου αβεα Πασχτι, νου αβεα Κρăκιουν… Νταρ νου ς-α λăσατ! Ερα ουν ομ φοαρτε îναλτ σχι βόινικ σχι σουφλετεσχτε. Κă ντακă îλ αμăγεαου πε ελ αντ-βεντισχτιι, ατουνκι îι κουκερεαου πε τοτσι ντιν σατ.

Νταρ, νου αμ ντε λουκρου σχι-λ îντρεμπ ντακă α ποστιτ: „Ν-αμ ποστιτ, ντομνουλε πăριντε! Ιερι α φοστ Βινερεα Μαρε, αμ μâνκατ σχι ατουνκι!” Ατουνκι ζικ îν σινεα μεα: „Αρσενιε, κε φακι;” Νταρ, ντεοντατă μι-αμ αμιντιτ: „Αου οαρε ποστουλ ντεκιντε, σαου σφăρâμαρεα ινιμιι; Ομουλ ακεστα ντε 35 ντε ανι λουπτα πεντρου Ορτοντοξιε, πεντρου κρεντιντσα λουι αντεβăρατă σχι στρăμοσχεασκă!” „Μπινε, ζικ, τε îμπăρτăσχεσχτι, νταρ νου μαι μăνâνκι πâνă μâινε!” Μαι εραου κâτεβα κεασουρι!
Φιεκαρε αρε ροστουλ σι μασουρα λουι. Νταρ κε φακι σα νου φακι ντε καπουλ ταου, σα φιι σουμπ ουν ντουχοβνικ.

Εξεμπλε ιν καρε ντουχοβνικουλ ποατε φακε πογοραμαντ: “Ντακα βαντ κα τε κοστα σερβικιουλ πεντρου ω μπασμα, μπινε, ντα-ω jος”; “Μπινε, εστι μεντικ, νου αι πουτουτ σα αι ατατια κοπιι, αι νουμαι ουνουλ, νταρ ν-αι πλεκατ ντιν ταρα, αι ρεφουζατ οφερτελε ντιν στραινατατε, νταρ… αι γριjα ντε κεα κου μουλτι κου κοπιι κανντ βινε λα τινε, αι γριjα ντε αλα μπολναβ καρε ν-αρε μπανι σα-τι ντεα“. Ντα-ι ω μετοντα ντε κομπενσαρε!

Ασα σι κου αστα: Πεντρου κα νου σε αντρεσεαζα ουνορ οαμενι καρε βιν λα μπισερικα, Νταν Πουρικ αρε οκαζια σα-Λ πρεντικε πε Ντουμνεζεου ιντρ-ουν μεντιου ιν καρε πρεοτουλ νου πρεα ιντρα, ελ ποατε σα καστιγε νιστε οαμενι. Σι λουαμ κεεα κε σε ποατε λουα!

“Ντα, νταρ αμ αουζιτ”, “Μουλτε αουζιμ…”. Ασα σι Παριντελε Αρσενιε [πουτεα σα-λ jουντεκε ντουπα απαρεντε, νταρ λ-α ιμπαρτασιτ πε ακελ μπατραν]. Ασα κα, ντουπα κε κα αμπια αμ ουνουλ ακολω, ασα κου πετε κουμ εστε, κου πιστρουι, νταρ κε ποατε σα φακα ιντρ-ω εμισιουνε… Νταρ κε, ελ ε καλουγαρ; Α jουρατ κου τινε, αρε ουν κοντρακτ; “Κα ν-α βορμπιτ ντεσπρε Καπιταν…”: Νταρ κε, ε λεγιοναρ;

Νόι νου στιμ σα κουλεγεμ κε ε μπουν, σι ατουνκι κειλαλτι…: “Ντα`, λασα κα-λ λουαμ νόι,ντακα βόι νου στιτι, λασα κα-λ πριμιμ νόι!” Νταρ Χριστος πεντρου κινε α βενιτ;
Σι εου αμ φοστ ιν Πετρου-Βοντα, σα στιτι, ντε ακολω σι σουντ: Αου φοστ μουλτι ακτορι ακολω: Μαριν Μοραρου, Jεαν Κονσταντιν, Αρσινελ, μουλτι αλτιι, νταρ κου ει νου ς-α πους προμπλεμα… Νταρ ακουμ αου απαρουτ καμερε ντε λουατ βεντερι, πεντρου κα νου ποτι σα τε ντουκι σα σπουι κεβα ακολω σι ε ω πλοαιε ντε απαρατε ντιν αστεα ακολω, νου ποτι νικι σα στρανουτι, κα τοτουλ σε ντουκε μαι ντεπαρτε… Πακατ! Σι-ατουνκι, ιατα μανιπουλαρε!

Ντε-ακεεα νε τρεμπουιε ντισκερναμαντ, νε τρεμπουιε ρουγακιουνε… Σι πλους κα σουντ σιτουατιι πεντρου ανουμιτε μεντιι, ιν καρε ε νεβόιε ντε ω τακτικα ντε λουπτα, ουνντε νου ποτι σπουνε ιν αφαρα κε κρεζι, φιινντκα…: “Ααα, σι του εστι κου αλα!”.

Σουντ ουνιι καρε ν-αου φακουτ ποζε κου παριντελε Ιουστιν, νου ς-αου φιλματ κου ελ, ν-αου καντατ κου ελ, νου ς-αου κουνουνατ λα ελ, νου αου προφιτατ… Νταρ νόι βεντεμ ινβερς [ιι βεντεμ ντοαρ πε κειλαλτι]!

Αμ τρατατ σουμπιεκτουλ αστα, φιινντκα φοαρτε μουλτα λουμε ς-α ντεζμπινατ: “Κ-αμ αουζιτ, κα α φακουτ, κα ζικε λουμεα..“ Κε-ι αστα: “κα ζικε λουμεα;”. Νταρ του κε ζικι, παρερεα τα καρε εστε;“Αμ βρουτ σα αουντ παρερεα σφιντιει βοαστρε…”. Ντε κε, κα σα μα νται πε ιντερνετ; Νταρ σι φακι κε σπουν;”.
Κα πουνεαμ προμπλεμα [παριντελουι Ιουστιν]: κα σουντ ατατια αικι, ασα σι-ασα… Ντε κε νου λε σπουνετι λα αστια κεβα…; “Παι, ν-αι κουι, μαι, ν-αι κουι!” Σι ντε-αια ιι λασα, σι ραμπντα, σι-λ τραγε σι ντε ουρεκχε, πεντρου κα… “ν-αι κουι, μαι, σα σπουι”… Νταρ αλα ντε κε-α ζις..; “Πεντρου κα αρε κουι, μαι!”

Ντεπινντε κουμ λε λουατι: κεεα κε σε βεντε σαου κεεα κε σε ρεαλιζεαζα;

“Τοτι σουντεμ σουπουσι γρεσελιι, φερεασκα Ντουμνεζεου, νταρ… ακεαστα ντιβερσιουνε ταρε νε μαι νενοροκεστε πε νόι ασταζι!”

Σφαντουλ Κονσταντιν κελ Μαρε, “κελ ιντοκμαι κου Αποστολιι“, ν-α αβουτ ω βιατα ιντοκμαι κου Αψοτολιι, νταρ κε ρολ α αβουτ, κουμ α ντεσκχις κουλοαρουλ Μπιζαντουλουι! Σαου Στεφαν κελ Μαρε, καρε α αβουτ ω αβεντουρα, ντα, α λουπτατ, α καζουτ, νταρ… ντρακουλ πε κινε αρε ουρα;

Καλουγαριι νου σουντ νιστε προτεjατι, κι σουντ ιν πριμα λινιε α λουπτελορ ντουχοβνικεστι, σουντεμ μουλτ μαι ραζμπόιτι ντεκατ βα πουτετι ντεα σεαμα σι μουλτ νε κοστα ουν ντισκουρς σαου ορικε ιεσιρε ιν λουμε; ω σιμτιμ πε πιελεα νοαστρα, κατ αι φι ντε ινκεπατορ, σι κου κατ μαι μουλτ ιναιντεζι σιμτι αστα, νταρ νου τρεμπουιε σα φιξαμ μασουρα αστα σι λα αλτιι!

Αμ ινκεπουτ σα νε λουαμ λα ντισπουτε κου τοτι [ιν ιντεριορουλ Μπισερικιι], νου μαι στιμ σα καστιγαμ οαμενιι λα ορτοντοξιε!

Ντε κε βενεαου λα Παριντελε Αρσενιε Παπακιοκ οαμενιι ντε πεστε τοτ, σι ντοκτορι, σι προφεσορι; Πεντρου κα αβεα μετοντα πεντρου τοτι. Σι λα παριντελε Ιουστιν λα φελ! “Ντα, ντα` νου-ι πεντρου καλουγαρι παριντελε Ιουστιν, ε μαι μουλτ πεντρου μιρενι!“. Παι αρ τρεμπουι σα-μι φιε ρουσινε! Κα αου πρινς μιρενιι μαι μπινε μεσαjουλ, ντομνουλε…

Νου βρεαου σα κριτικ, φιινντκα σουντ ντε-ακολω, νταρ μα ρεφερ λα νιστε ασπεκτε καρε ρισκα σα ντεζμπινε φαμιλια…

Εξεμπλουλ ριγιντιτατιι φατα ντε κοπιλουλ καρε “νου ινβατα μπινε λα σκοαλα”, φαρα σα στιι κε ματεριι στουντιαζα ακολω σι ντακα λε ποατε φακε φατα σαου νου. Τρεμπουιε σα-λ ιντελεγι σι πε κοπιλ. Νου σε μαι ουρμαρεστε ω φορμαρε α κοπιλουλουι, ντιμποτριβα, σι ιεσε ομουλ ρομποτ… σι λ-αι ντιστρους. Α τερμινατ κου 10 σι νου ιντελεγι ντε κε α λουατ-ω ραζνα ντ ελα ουν μομεντ ντατ.

Βεντετι κα σουντ φενομενε φοαρτε κομπλεξε: ουρμαριτι ουνντε σε ινβαρτε, κινε σε ραζμπουνα;Ντιαβολουλ αρε ουρα μαρε, μαι αλες ασταζι! Ντε ακεεα τρεμπουιε σα αι μετοντα πεντρου τοτι!

Ε-ω κεαρτα σι ουνα σε σκριε, σε βορμπεστε σι σε ντεκλαρα, σι αλτα εστε… Αμ φοστ σι αμ βορμπιτ ντε ατατεα ορι ιν παρτικουλαρ ακολω, σι κου ουνιι, σι κου αλτιι… σι αμ βαζουτ κε ινσεαμνα. Νου λε μαι ποτι φακι πε φατα! “Αμ αουζιτ κα σφιντια βοαστρα σουντετι κου…”. Ντακα αι τρεκουτ ουν ομ στραντα, ινσεαμνα κα αι ουν ιντερες, ντακα εστι σαρακ, ινσεαμνα κα ω φακι πεντρου ιμαγινε, ντακα εστι μπογατ, ινσεαμνα κα ω φακι πεντρου ουν σκοπ… Ορικουμ αι ντα-ω, ομουλ περβερτιτ τοτ ασα ω βεντε. Σι ντε-αια ντε μουλτε ορι ιτι ζικι κα ε μπινε σα νου μαι απαρι, σα νου τε μαι βεζι… νταρ κε φακι, ρενουντι λα λουπτα; Νου.

Σουντ ρισκουρι μαρι: Νταν [Πουρικ] αρε νεβόιε αζι ντε μαρε αjουτορ, ντε ιντελεγερεα οαμενιλορ σι ντε ρουγακιουνι. Βα ντατι σεαμα; Κατι ν-αρ ντα σα-λ ια ιν αλτα παρτε; Σι λουπτα εστε!

Βεζι κα αστια νου στιου ακουμ κε ντοσαρε σα μαι ασκουνντα σι αλτελε πε καρε σα λε ινβεντεζε!

Σα φιτι φοαρτε ατεντι, ιν βρεμουριλε ντε απόι σμιντεαλα ε λα εα ακασα, ντοαρ Ντουμνεζεου ε κελ καρε μασοαρα! Σα νου νε γραμπιμ ς-αρουνκαμ κου πιατρα!

Κχιαρ ντακα αρ φι σα κονντουκα προστ, κα εστε ιεραρχ, πατριαρχ… νταρ αντεβαρουλ νιμενι νου-λ μουτα! Νόι σα βεγχεμ λα σανατατεα κρεντιντει σι λα βιατα νοαστρα, λα κουμ σουντεμ νόι ινσινε.

Ιν Ρομανια ε jαλε! Κουμ βρει σα ω ιει, πε μινιστερε, κε σεκταρι σι κε μασονι νε κονντουκ, ε jαλε! Ινσα Ντουμνεζεου κονντουκε λουμεα! Σα νου φακι αμπστρακτιε ντε ρεαλιτατε, νουμαι σα νου τε προταπεστι νουμαι ιν εα; σι ινβερς, ντε ντραγουλ Αντεβαρουλουι ινφρουντι ακεαστα ρεαλιτατε, ινντιφερεντ ντε πρετουλ βιετιι! Ιτι τρεμπουιε σι ω στιιντα, σι ω κουνοαστερε σι ω τακτικα ντε λουπτα!

Σα αβεμ σι ντισκερναμαντ, καρε σε καπατα ντιν ακεαστα κρεντιντα σι ντιν ακεαστα ποκαιντα!

Ω σα φιε κριζα ντε οαμενι καρε σα-τι ντεα ουν σφατ μπουν, σα φιε λουμινατι ντε Ντουμνεζεου, σα φιε κουρατι λα σουφλετ, σα ζικα ντα σαου νου ιντρ-ω ντιρεκτιε!

Νου τε γραμπι του ιουτε σα αρουνκι κου πιατρα, ινντιφερεντ κα ε “ταλχαρ”, νταρ αρε μομεντουλ λουι ντε ποκαιντα: του ουιτα-τε λα μεσαj, σα βεζι κε α σπους, ια ντε λα ελ κε τρεμπουιε: “Μιλοστιβ φιι μιε, πακατοσουλουι”. Φιεκαρε αρε νταρουλ σι ροστουλ λουι, νου-λ μπαγα πε ορικαρε ιν ρανντ κου καλουγαριι… Φιεκαρε αρε μασουρα σι ταλεντουλ λουι, ποατε σα φιε ουν μπουν σκριιτορ, νταρ σα νου ποατα μπατε μετανιι; ποατε σα αιμπα ουν νταρ ντε μαρε μιλοστενιε σουφλετεασκα, νταρ σα ν-αιμπα σι νταρουλ ντε-α σε εξπριμα. Φιεκαρε εστε ω παρτε σι ιμπρεουνα φορμαμ ουν ιντρεγ.

Μαρε ατεντιε λα κινε ντεζμπινα!

Ντισκερναμαντουλ βινε ντιν τραιρε σι ντιν φαπτα, νου ντιν καρτι!

Νου ποτι σα σπουι ακελασι λουκρου ορικουι, ουνιι σε σμιντεσκ, νου ορικε κουβαντ εστε πεντρου τοτι. Εξεμπλουλ κου παριντελε Αρσενιε Παπακιοκ σι πεντεαψα κου μοαρτεα.

Φιεκαρε αρε ροστουλ λουι, νταρουλ σι κχεμαρεα λουι. Του φα-τι αλε ταλε! Νου τε απουκα σα λε jουντεκι πε αλτιι, κα ουνουια Ντουμνεζεου ποατε σα-ι ντεα μαντουιρεα σι ιντρ-ω σεκουνντα – ντακα ζικε ντα σαου νου -, ιαρ αλτιι ζεκι ντε ανι σα σε λουπτε…

Κινε ε Σφαντουλ Μαρε Μουκενικ Γχεοργχε, ντακα ιλ αναλιζαμ ντουπα μιντεα νοαστρα; Α ομορατ οαμενι, α φοστ πε φροντ… Νταρ κανντ α βενιτ μομεντουλ μαρτουρισιριι, α ντατ τοτ σι α τερμινατ πριν μαρτιραj.

Αβεμ νεβόιε ντε ω ρουγακιουνε σι ω ποκαιντα καρε σα νε φακα σα βεντεμ μαι μπινε σι σα αβεμ οκχι σα βεντεμ πε κει ντε λανγα νόι! Μαι αλες ασταζι, κα τρεμπουιε ακεαστα τακτικα.

Ασταζι νου μαι ποτι φακε λουκρουριλε πε φατα, τρεμπουιε σα γασεστι ω μετοντα κα σα μαι ρεζιστι σι σα μαι αjουνγι σι ακασα λα κει κε τε αστεαπτα. Αστα νου ινσεαμνα σα ακκεπτι κομπρομισουλ! Τρεμπουιε σα τε γανντεστι κε βρει σα φακι: “βρει ς-ω τερμινι ντε-ακουμα σαου…;” Ει, καμ αστεα-ς βρεμουριλε ντε αζι. Νου-ι ουσορ… Τρεμπουιε σα τε γανντεστι φοαρτε μπινε σι σα τε ρογι λα Ντουμνεζεου σα-τι σπουνα κε σα φακι. Τραιμ κου αριπι ντιν αστεα μαι σλαμπε, μαι ινγενουνκχεατι, σι-ατουνκι τρεμπουιε σα βεζι [κουμ τε στρεκορι], σα γασεστι ω φορμουλα πριν καρε σα-τι μαι τιι σερβικιουλ, κα σα-τι χρανεστι κοπιιι σι κα σα μαι ποτι βενι ντουμινικα λα μπισερικα. Κα σα ποτι σα εξιστι, νταρ νου κα σα τε κομπρομιτι. Νταρ κανντ βινε κεασουλ σα ζικι “ντα” σαου “νου“, ατουνκι φοαρτε μπινε, ατουνκι ντα… Τινε ντε ω τακτικα ντε λουπτα. Νταρ ντακα νου ω φακι ντιν μοτιβατια αστα, κι ντιν αλτε πρινκιπιι, ατουνκι… Ντουμνεζεου κου μιλα.

Χαιντετι σα νου νε μαι πιερντεμ ιν… κουμ βενισε κινεβα ακουμα κου “καλεννταρουλ βεκχι”, “καλεννταρουλ νοου”… Ζικ: “μπαι, μπαιετε, νου ντε-αστα σουφερα ταρα ακουμα!”. Ντουπα κε κα μαι αβεμ ω φαραμα ντε ορτοντοξιε, ω μαι ντεζμπινι σι του; Κα α γρεσιτ Κλεοπα, κα α γρεσιτ αλα… Νου μαι σται σα ουμμπλι ακολω, λα ελεμεντε ντε “πιστρουι”. Του νου βεζι ομουλ ντιν ελ; Σ-αου φακουτ γρεσελι, νικι εου ν-αμ φοστ ντε ακορντ, νταρ ακουμα… σουντεμ ουνντε σουντεμ, λα κε αjουτα τρεαμπα αστα;

Βορμπεαμ σι κου καλουγαρι ντιν αλτα παρτε: Ντα, μαι, νικι εου νου-ς ντε ακορντ κου αστεα [ακτελε ελεκτρονικε;], νταρ νου φακ ντιν πορτιλε μαναστιριλε αφισιερ, κα “σα-ι ια ντρακου` πε τοτι σι σα νου σε μαι μαντουιασκα σι σα σε μαι σποβεντεασκα αια καρε αου κιπ, σι αια, σι αια…” Νου ασα! Φακεμ ω ντισκτινκτιε ιντρε νεστιιντα, ρεα-βόιντα, βικτιμε… Νου τρεμπουιε κχιαρ ασα σα λουαμ μπρουσκ. Νταρ ουσουριντα κου καρε σε τρατεαζα προμπλεμελε εστε μαι γραβα! “Νταρ του, καρε στιαι κε-ι σι ντανσουλ, σι γλουμα, σι σαρουτουλ, του λα βαρστα τα ιμι πουι προμπλεμα κα ουνα ντε 14 ανι;” Νταρ του, καρε στιι κε-ς κχεστιιλε αστεα σι ντιν παρτεα κουι βιι, σπουι κα ν-αι νικιουν αμεστεκ σι κα του ιει πριμουλ; Αντικα νται ντεκλαρατιι ντιν αστεα γρατουιτε λα ουν ποπορ πε καρε-λ κρεζι προστ σι νουμαι λα βοτ αι νεβόιε ντε ελ; Σι-ν ρεστ: βόι νου στιτι, νόι στιμ…
Κουμ σε ποατε φακε ντιστινκτια ιντρε ουν καζ ιν καρε τρεμπουιε σα τακεμ, σα νε σουπουνεμ σι ουνουλ ιν καρε σα μαρτουρισιμ;

Ιντρ-ω σιτουατιε κανντ νου αι λα ινντεμανα ντουχοβνικουλ σα-λ ιντρεμπι, ιτι βα ντα ουν ιμμπολντ λα νιβελουλ κονστιιντει.

Ντουμνεζεου νου ω σα-τι κεαρα ουν λουκρου ντε καρε νου εστι ιν σταρε. Κανντ Ντουμνεζεου ινγαντουιε ουν λουκρου, ιτι βινε σι κου σολουτια πε μασουρα. Κα νου τε-αι φακουτ του βρεντνικ σι κα αι γρεσιτ, τοτ ασουπρα τα σα ιει βινα.

Νου τακι κανντ εστι ατακατ ντιρεκτ ιν κρεντιντα, ιν σουφλετ.

Νου τακι κανντ σουντ πακατε ιμποτριβα Ντουχουλουι Σφαντ.

Νου τακι κανντ πριν ατιτουντινεα τα σε σμιντεσκ μουλτιμι ντε οαμενι.

Νου τακι κανντ εστι ιν κοντραντικτιε κου αντεβαρουλ Μπισερικιι.

Τακι ατουνκι κανντ νου αρε ροστ σα βορμπεστι, νου αρε ουν ρεζουλτατ σι ορικουμ νου-λ ινντρεπτι πε κελαλαλτ, ντεγεαμπα τε ιει ντε γατ κου ελ.

Ντεπινντε σι ουνντε τε αφλι, κου κινε τε αφλι, πεντρου κε τε αφλι, ετκ. Νου ε τοτουνα ντακα κινεβα μα ινjουρα πε στραντα σαου λα μινε ιν μαναστιρε.

Ντουμνεζεου νου ινγαντουιε ουν λουκρου φαρα σοκοτεαλα.

Ντακα Ντουμνεζεου ιτι κερε μαρτουρισιρε, σα ω φακι νου κα σι κουμ αι φι βρεντνικ, κι κου σμερενιε, κου νταρουιρε, μαι ινται κου απελουλ λα Ντουμνεζεου, νου κου γουρα μαρε. Σι Ντουμνεζεου ιτι βα ντα ω κονφιρμαρε. Ντακα αι ντουχοβνικ, ιλ ιντρεμπι πε ελ.

Σουντ σιτουατιι σι σιτουατιι… Σι κχιαρ ντακα αι γρεσιτ ασταζι σι αι ρατατ ω οκαζιε, τε ποτι ποκαι σι ω ιει ντε λα καπατ. Σα νου ραταμ οκαζιι μαρι ντε μαρτουρισιρε, σι ιν ρεστ σα λε πρινντεμ πε τοατε κελε μικι, σα φιμ μαι ατεντι.

Φιεκαρε αρε κεασουλ λουι, μαρτουρισιρεα κα χαρισμα νου ιι ε ντατα ορικουι. Τοτι τρεμπουιε σα μαρτουρισιμ σι νι σε κερε ακεαστα, ινσα χαρισμα μαρτουρισιριι ε κου τοτουλ αλτκεβα, ιαρ κινε ω αρε, βα φι περσεκουτατ.

Κανντ νου εστι ιντρεμπατ, σα νου βορμπεστι, ιαρ κανντ εστι ιντρεμπατ, βεζι κε βορμπεστι.

Κουβαντ ντε ινκχειερε

Σα βα σιλιτι κατ βα στα ιν πουτιντα σα τινετι κοντ κα σουντεμ ιν ποστ! Ποστουλ εστε ω περιοαντα ρανντουιτα ντε Μπισερικα πριν καρε σα φακι κεβα ανουμε πεντρου σουφλετουλ ταου.
Κεεα κε νου φακι σι νου ντομπανντεστι ιν τιμπουλ ποστουλουι, νου βει φακε νικιντεκουμ ιν αφαρα λουι!
Κρεαζα-τι ουν καντρου μινιμ ντε ποκαιντα, φα ινφραναρε μαι μουλτα, ω μετανιε ιν πλους, ουν ακατιστ ιν πλους, ω νεβόιντα ιν πλους.

Ιν ποστ λουπτα-τε σα φιι μαι τακουτ, μαι ινφρανατ, μαι σιλιτορ, μαι ρουγατορ, μαι ιντεριοριζατ, μαι σποβεντιτ, ιντ-ω σταρε ντε ποκαιντα, ιν βεντερεα Σαπταμανιι Πατιμιλορ σι α Ινβιεριι καρε βορ βενι, κα σα ποτι σιμτι κεβα ιν τινε.

Εστε ω κρεστερε, ω γραντατιε ιν πρεγατιρεα πριν ποστ α ομουλουι πεντρου Ινβιερε. Σα νου ουιταμ πεντρου Κινε τινεμ Ποστουλ.

Κουμ ποτι σα-ι ιουμπεστι πε βραjμασι; Γανντεστε-τε λα ΚΙΝΕ ιτι κερε, τε ροαγα, νου τε ομπλιγα, σα-λ ιουμπεστι πε βραjμας; νου κοντεαζα κα ακελα εστε χοτ, κριμιναλ, νου κοντεαζα. Χριστος, κα ουν Πριετεν ντραγ, φατα ντε Καρε εστι ντατορ, ιτι κερε αστα…“Εου αμ γριjα, νου τε ινντόι”… Φιινντκα σι ακελα εστε φιουλ Σαου πεντρου Καρε Σ-α ραστιγνιτ. Σι ατουνκι τε βει ρουσινα. Σι βεζι ατουνκι ιν οκχιι Λουι ντουρερεα λουι Χριστος πεντρου μινε σι πεντρου ελ, νταρ… νόι τραιμ ιν αλτ πλαν. Σι σουμπ ινκιντεντα σιμτουριλορ περβερτιτε, φακεμ κε φακεμ. Νταρ κα σα φιι ιν πλανουλ αστα πεντρου ποκαιντα, τρεμπουιε σα τε λινισεστι, σα τε αντουνι, σα τε ασεζι ουν πικ, σα ραμαι ιν χαρουλ ακελα σι ιν ρουγακιουνεα ακεεα. Γανντιτι-βα Κινε νε κερε αστα σι πεντρου κε.

Ασα σι τοατα βιατα νοαστρα ντουχοβνικεασκα: σα νε γανντιμ πεντρου Κινε σι κουμ:Ποκαιντα πεντρου Χριστος, ποκαιντα πεντρου Αντεβαρ, ποκαιντα πεντρου Μπισερικα σα ω φακεμ.

PĂRINTELE AMFILOHIE de la Mânăstirea Diaconești (audio si text): “Țara are nevoie de oameni care să se pocăiască cu adevărat. POCĂINȚA ESTE DE TEMUT DEMONILOR!”

Părintele Amfilohie la librăria Sophia, 6 martie 2012 (partea I)

[VIDEO – prima jumătate de oră din conferință]

Preot Amfilohie Brânză – Pocaința în lucrarea duhovnicească (martie 2012)

doar audio – toată conferința
Bucuresti, Libraria Sophia, Sofia.

NU RAMANETI INTEPENITI IN REALITATE, PRIVITI CATRE ADEVAR!

“Bine v-am gasit! Dumnezeu sa-si faca mila cu noi toti!

Toate sa le facem spre slava lui Dumnezeu. Fiindca in El viem, catre El ne indreptam, vrand-nevrand. Si lucrul acesta ne ajuta indeosebi sa intelegem atunci cand lucram pocainta. Pocainta este o intoarcere la Dumnezeu in duh si-n adevar. Intr-adevar, notiunea de pocainta este din ce in ce mai putin inteleasa, pentru ca intre conceptia omeneasca de viata, si conceptia evanghelica se casca mereu o prapastie, fiindca noi, in simturi fiind, datorita senzatiilor, inclinam prin natura noastra pacatoasa, si a slabiciunii firii, si a ispititorului, spre ceea ce ne satisface in mod imediat si in planul acesta al simturilor si al senzatiilor, insa adevarul nu se ascunde in planurile sentimental si nici rational, ci in planul duhovnicesc.

Pocainta ne ajuta sa plecam de la realitatea aceasta, pacatoasa, spre cunoastereaAdevarului, si asta este si cel mai greu lucru de realizat. Nu pot sa zic ca Mantuitorul Hristos a intampinat aceasta dificultate de a se face inteles, cia intampinat din partea oamenilor aceastarezistenta la cuvantul Sau, la cuvantul Vietii.Omul, aceasta fiinta complexa, inzestrata cu capacitati extraordinare, in urma pacatului a cunoscut o influenta care l-a condus spre moarte, dezechilibrandu-l intern, in ceea ce priveste perceptia si simtirea adevarului.

A venit Creatorul in mijlocul fapturilor Sale, indeosebi pentru om si L-au cunoscut mai bine creaturile care s-au conformat voii Domnului. Stanca, pasarea, animalele, mineralele, toate au facut voia Lui, insaomul, in virtutea libertatii cu care a fost inzestrat, a avut carteala, a facut comentarii, a avut impotrivire fata de adevar, fata de cuvantul lui Dumnezeu. Spuneam si cu alta ocazie ca nu intalnesti vreo pasare care sa se fi repezit la El, sau vreun animal sa fi sarit la El, vreo insecta sau vreo planta; toate au ramas in firea lor minerala sau vegetala, pasari, animale, numai omul, aceasta faptura aleasa dupa chipul lui Dumnezeu, s-a impotrivit, a ras, a lovit, a scuipat, a rastignit, L-a ucis pe Mantuitorul Hristos.

Ei bine, problema pocaintei, am spus ca e legata de intoarcerea omului la Dumnezeu, la Dumnezeu ca Adevar, ca Putere, ca Creator, ca Ziditor, ca si Mantuitor, ca si Rascumparator, ca si Biruitor. Este legata asadar de intoarcerea omului de la pacat la Adevar, la Dumnezeu.

SA NU NE OPRIM DOAR LA CAINTA

Pocainta o intalnim de la primul om. Cand e vorba de pocainta inseamna ca e vorba de cadere, inseamna ca e vorba de cainta si de indreptare. De la Adam intalnim notiunea de pocainta. Acest minunat om, aceasta faptura facuta dupa chipul lui Dumnezeu, asezata intr-un loc atat de bine intocmit, Paradisul, atunci cand a calcat porunca lui Dumnezeu in urma ispitirii, intalnim in Scriptura cateva aspecte in legatura cu atitudinea sa. Cand a pacatuit Adam si Eva s-au cait: “Am gresit”. Adam a avut un gand de cainta pe care nu l-a mai avut pana atunci. A avut un simtamant de vinovatie: nu-i bine ce-am facut, vai ce-am facut! A simtit apoi, a realizat ca nu e bine ce a facut. A simtit vinovatie, ceea ce n-a simtit pana atunci, si s-a rusinat, s-a ascuns: e prima fuga de Dumnezeu. Pacatul indeamna la fuga de Dumnezeu. Asa o sa fie pana la sfarsitul lumii. Veti cunoaste oameni care fug de Dumnezeu, fug de Biserica. Acestia sunt oameni sub pacat.

Pocainta este tocmai atitudinea aceasta care presupune cainta, recunoasterea faptului, si lupta de indreptare a mea, a faptelor mele, a gandurilor mele, vizavi de ce? De adevarul in care am fost creat si alcatuit.

Intalnim sentinta lui Dumnezeu: afara! L-a data afara din rai. Afara! Nu ca sa vezi, ca daca te mai prind o data. Nu! Afara! Dumnezeu S-a manifestat ca dreptate si bunatate inca de la inceput. Afara! L-a dat pe usa afara cu blestem si cu consecintele pacatului. I-a fagaduit Mantuitorul, dar iata starea lui Adam.

Tot Vechiul Testament, am spus asa despre primul Adam, si sa intelegem ca la toate popoarele sentimentul caintei, al parerii de rau si cu actele penitentiale care caracterizeaza vinovatia omului, le vom intalni la toate popoarele, in toate religiile. Numai ca sunt diferente. Si vreau sa ajungem la crestinism, ca sa intelegem notiunea de pocainta in planul crestin, pocainta evanghelica, care ne intereseaza pe noi, ca taina adusa de Domnul nostru Iisus Hristos. Dar pocainta ca sentiment si ca act ritualic de indreptare o vom intalni atat in Vechiul Testament, cat si la toate popoarele.

In Vechiul Testament proorocii au avut indeosebi misiunea de a aduce oamenii la Dumnezeu. Au fost acei oameni inzestrati cu un har deosebit, cu putere de a exprima voia lui Dumnezeu catre popor, de a le spune ceea ce au de facut in vederea indreptarii vietii dupa voia lui Dumnezeu, dar si ceea pot sa pateasca in caz ca ei nu vor asculta de Dumnezeu. Intotdeauna intalnim si aspectul acesta. Si la Adam, intru inceput, si profetii la fel, indemnau oamenii permanent la pocainta, si in cadrul poporului ales, daca e sa venim asa pe firul istoriei, dar le spuneau si ce vor sa pateasca in caz ca nu vor asculta de Dumnezeu. Dumnezeu vorbea prin oamenii aceia: daca veti crede in Mine, daca Ma veti asculta. Daca nu veti crede in Mine si nu Ma veti asculta, sabia va va manca. Iata, ori bunatatile pamantului ori sabia. Doua situatii: omul cand merge spre Dumnezeu merge spre binecuvantare sau merge impotriva voii lui Dumnezeu…

Apoi vreau sa explic ce inseamna conditia omului in pacat si posibilitatea lui de intoarcere. Mergand pe firul istoriei ajungem la Sfantul Ioan Botezatorul.

Actele penitentiale din Vechiul Testament, in ceea ce priveste cainta, care este numai o forma a pocaintei, o treapta ai ei – nu trebuie sa ne oprim doar la cainta. In Vechiul Testament intalnim indeosebi mai mult acte ritualice si acte de sentiment, dar nu ne aflam sub imperiul harului. Si de aceeatrebuie sa intelegem si diferenta intre pocainta Vechiului Testament si posibilitatile pocaintei care s-au deschis in Noul Testament, ce-a adus nou Hristos si ce gasim in Biserica intemeiata de El. In Vechiul Testament la fel, gasim la profeti, vedem indemnuri diferite sub anumite aspecte doctrinare, unde au gresit ei, psihologice, cum este sentimentul – iata pacatul si consecinta lui sufleteasca, nelinistea -, social, moral – consecinta pacatului la nivelul intregii comunitati. Indemnul la pocainta era la nivel de persoana, dar si la nivel de colectivitati, de cetati, de neamuri. Mii, zeci de mii, ati vazut daca nu se pocaiau ce aveau sa patimeasca. Este cutremuratoare istoria Vechiului Testament, dar este neaparat de citit ca sa ne dam seama si, care constituie o pregatire pentru venirea Mantuitorului, a Domnului nostru Iisus Hristos. Deci,acte de cainta, de parere de rau: ruperea hainelor era o forma de cainta, smulgerea parului, a barbii, era o forma de pocainta, imbracarea in sac, punerea de cenusa in cap sau tarana, izolarea, pana la alte forme.

POCAINTA CA TAINA SI CA LUCRARE CONTINUA, IN LEGEA CEA NOUA:

“SA LASI ALE TALE”

Iata, odata cu venirea Mantuitorului in lume, a aparut mai inainte Ioan Botezatorul. Si nu numai ca este Inaintemergator prin faptul ca cu cateva luni mai inainte a propovaduit venirea Mantuitorului, ci Inaintemergator prin misiunea si prin rolul pe care l-a avut in aceasta directie de a pregatit terenul pentru Legea Harului, pentru Intruparea Cuvantului si manifestarea Lui deschisa in fata oamenilor, ca sa primeasca Cuvantul lui Dumnezeu, pregatire mai ales in duh a oamenilor. Toata predica Inaintemergatorului a fost un indemn la pocainta: faceti pocainta si fapte vrednice de pocainta, asa numite fapte, adica conformarea vietii cu voia lui Dumnezeu. Era o predica pecetluita printr-un botez de curatire. Totusi problema iertarii, propriu-zis, care era precedata de aceasta cainta, avea sa o rezolve Mantuitorul definitiv: “Eu va botez cu apa, dar cel ce o sa vina dupa mine o sa va boteze prin Duh Sfant si cu foc“. Aceasta purificare care vine prin Duh Sfant si cu foc, adusa in lume de Domnul nostru Iisus Hristos este unica in ceea ce priveste puterea, lucrarea, Savarsitorul si consecintele.

Iata, de acum putem vorbi de pocainta ca Sfanta Taina. Mantuitorul Hristos pune pocainta ca hotar intre lumea pagana si lumea crestina, hotar intre lumea veche si lumea noua, iata, Noul Legamant care avea sa-l pecetluiasca cu scump Sangele Sau. Pocainta capata o valoare deplina acuma, pocainta evanghelica – “pocaiti-va si credeti in Evanghelie” –, in vestea cea buna care avea sa o duca si sa o plineasca. Iata, credinta in Evanghelie este legata de pocainta.

Indemnuri la pocainta sunt nenumarate. Si in Evanghelie gasim nenumarate indemnuri la pocainta. La fel, rugaciunea care se face la templu: cum se ruga cu pocainta vamesul, cum se ruga fariseul, la fel femeia care a venit si a spalat cu lacrimi de pocainta picioarele Domnului Hristos, si, iata, pana la talharul de pe cruce. Talharul de pe cruce, pironit fiind pentru pacatele sale, condamnat de acelasi sinedriu, iata-l in imposibilitatea de a-si mai smulge barba, de a mai bate matanii, de a mai face inchinaciuni. Acolo, iata din adancul sufletului striga catre Mantuitorul: “pomeneste-Ma cand vei veni intru imparatia Ta!“. Si lucrul acesta Mantuitorul il pecetluieste cu un raspuns extraordinar: “Astazivei fi cu mine in Rai“. Ca sa ne arate puterea pocaintei. Primul care intra in rai e talharul, ca sa ne arate ce inseamna pocainta din inima, bineplacuta DomnuluiEa ne deschide portile Imparatiei Cerurilor. De altfel a si spus-o la inceput, dar iata ca pe cruce avea sa o pecetluiasca prin fapta, prin talhar. “Pocaiti-va si credeti in Evanghelie“, “Pocaiti-va ca s-a apropiat Imparatia Cerurilor“. Cuvantul care S-a intrupat, Cuvantul care le graia, Cuvantul care le promitea, Cuvantul care savarsea avea o putere anume in inima omului. Pentru ca nici cunostintele, nici toti ceilalti nu puteau sa atinga inaltimea puterii cuvantului lui Iisus Hristos in inimile oamenilor. Si, in fond, asta este scopul intruparii: caci “n-am venit pentru cei drepti, sa-i chem la pocainta, ci am venit pentru cei pacatosi“. Interesant! De ce? Pentru ca oamenii gandeau intr-un fel, asteptau intr-un fel pe Mesia, iar El, Cel care a venit, Se prezenta intr-un chip in care ei nu se asteptau, si nu acceptau: intr-un chip de smerenie, de ascultare,  invatand pe oameni pocainta intr-o maniera in care ei nu credeau, pe calea crucii. De negandit!

“Fiul Omului are pe pamant puterea ca sa ierte pacatele”, intr-un mod cu totul nou, nemaintalnit, pentru prima oara, si care i-a scandalizat pe toti. Iata scopul pocaintei: iertarea pacatelor. Pocainta este un mijlocscopul este insa iertarea pacatelor.

Iata, asadar, pocainta evanghelica cum ne cheama pe noi la Adevar, printr-un proces de asimilare a cuvantului la nivel integral, launtric indeosebi, si o lupta permanenta cu noi. “Cine vrea sa vina dupa Mine sa se lepede de sine. Pocainta inseamna lepadarea de modul meu de a gandi, de a face, de a intreprinde. E cam greu! Si trebuie lucrata toata viata noastra pamanteasca. Aicea apare marea problema. Pacatul a pervertit puterea de gandire a omului si [a provocat] o nesimtire a lui si atunci el a cautat alte carari de viata. Atunci au aparut conflicte si, omul fiind sub senzatii si cugete pacatoase, acestea cauta o satisfacere imediata: placerea – finalitatea tuturor acestor cautari in planul acesta de viata- sa mananc, sa ma imbrac, s.a., asta imi doresc, asta sa imi satisfac, dupa mintea si dupa vointa meaL-a facut Dumnezeu pe om cu vointa libera, dar i-a si spus: vezi cum iti orientezi aceasta vointa. Ei bine, aici este marea problema.

Asta ne cere Domnul Hristos: sa primim Adevarul. A venit sa-l smulga pe om din realitate si sa-l urce mai sus. Sa arate ca viata este si sa mananci, si sa te imbraci, si sa te odihnesti, si sa ajuti pe altul, dar nu asta inseamna Viatain pragul ei ultim, asta este [numai] realitatea vietii.Adevarul vietii este altul. Adica, ce vrei sa zici? Adica:trebuie sa lepezi modul tau de a fi si de a gandi ca sa-Mi urmezi Mie. A vrut precis sa-Si clarifice identitatea, cu autoritatea pe care o avea: ca El este peste ape si peste mari… Se inchina lumea la idoli; a aratat ca si demonii Il ascultau – si nu ca i-a ingrozit si ca i-a facut praf si pulbere. Se temeau oameni de boli, sau aveau fel de fel de boli; a venit ca Doctor si Tamaduitor al bolilor. Se temeau oamenii de fel de fel de lucruri, neputinciosi si in fata mortii; a aratat ca e peste moarte. Deci oamenii nu mai aveau la ce sa se inchine mai maret ca El. Si nu cu groaza, a venit intr-un chip smerit si intr-o dragoste pe care o simteau cu totii.S-a facut simtit si perceput la nivelul tuturor, ca sa ne repare perceptia gresita si simtita. Numai “oamenii de vor voi.…” S-a facut simtit si cunoscut tuturor. Nu exista: “eu n-am auzit, ca eram mai in spate“… […] Si atunci iata cum stau lucrurile. El s-a facut simtit si cunoscut intr-un anume fel si nu exista sa putem contesta acest lucru. Acum, in planul realitatii, da, fiindca omul e singura fiinta care in loc de da poate sa zica nu si in loc de nu poate sa zica da. Dar o sa vina momentul [Adevarului]. [Insa] la nivelul constiintei te framanti. Dar poti sa recunosti sau nu. Da sau nu?“Spune, mai, doar ai fost acolo?”, “Nu dom’le n-am fost acolo!” Si te-a crapat in doua. Dar cu Mantuitorul, cu Dumnezeu n-o sa mearga asa! Si chiar daca tu crezi ca in planul vietii merge, tu ai o framantare, pentru ca Dumnezeu te-a alcatuit intr-un anume fel,  iata in planul Judecatii n-o sa mai fie asa! Si merg mai departe. Oamenii simteau… De ce se ridica astfel de ganduri in inimile voastre? […]. “Cine e fara de pacat, sa arunce primul piatra“. Toti au lasat bolovanul jos. Ce vrei sa zici cu asta, de unde stii Tu? Nu a fost asa ceva! Ce putere avea in cuvant, asupra constiintei, incat L-au simtit ca Domn si Stapan peste ei, dar nu cu o frica care sa-i paralizeze, ci care sa-i intoarca. Si au lasat bolovanul si au plecat. Toti, dar toti! Oameni porniti sa omoare! Vedeti? Lucra altfel, cu alte energii, si nu magic, cum zic unii si altii: “linisteste-te, inchide ochii, inchide ochii, ochi-s de plumb, stai linistita“. Nu! Sa nu facem confuzii! “Ai vazut dom’le ala l-a fript cu tigarea si n-a patit nimica“, “ai vazut ala i-a taiat limba si i-a pus-o la loc” …. Cu ce ar indrepta lumea cu chestiile acestea de circ? Intre minunile Domnului Iisus Hristos, intre ceea ce a adus El si magia astora este o distanta uriasa. Dar pentru omul cu cercel in ureche ce conteaza? “Lasa, ma, ce conteaza? Sa iasa bani acolo!”. Numai ca Domnul Hristos a venit cu o seriozitate, nu numai cu smerenia si cu dragostea.

Si El a atentionat, si ce sanctiuni a pus. “Invatatorule, ai auzit ca Pilat – erau unii care n-au vrut sa jertfeasca lui Pilat si n-au vrut sa jertfeasca acolo si i-a taiat si pe ei si au amestecat sangele lor cu jertfele -, Credeti voi ca aceia au fost mai pacatosi decat voi? Dar va spun voua, ca de nu va veti pocai, toti veti pieri la fel!“. Sau cand turnul Siloamului s-a prabusit peste oameni: Credeti ca aceia au fost mai pacatosi decat voi? Dar daca nu va veti pocai, toti veti pieri la fel. Si erau prooroci, Ioan Botezatorul: Iata, securea sta la radacina copacului, faceti fapte de pocainta, “de nu va veti pocai, toti…” Vedeti, arata si roadele pocaintei, dar si sentintele care sunt infricosatoare. Nu mai vorbim de… vai voua, vai voua! La nivel de persoane, dar si de cetati. Vai, tie, Betsaido, vai tie, Horazine, vai tie Capernaumvai, tie, Ierusalime...Plangerea si scrasnirea dintilor. Deci, iata, Mantuitorul, pe cat Se arata de minunat in a ne chema la El, pe atat ne arata si ce ne asteapta daca nu Il ascultam. Pacat = moarte; pocainta, indreptarea spre Dumnezeu = viata.

Pocainta asta inseamna intoarcere la nivel integral: minte, cuget, simtiri. Si in planul crestin pocainta inseamna cainta, recunoasterea pacatelor, marturisirea, ispasirea – adica stradaniile tale de a o rupe cu pacatul -, si dezlegarea. Deci legatura cu Biserica, cu preotii, botezul, Sfintele Taine, deci, iata in planul crestin importanta, nu toate terapiile astea:linisteste-te, stai cuminte, yoga, reiki si altele, la nivel de gand… Nu, nu nu! Altfel nu mai murea Hristos pe cruce. Numai Sangele lui Hristos sterge pacatul! Ti se iarta prin actul spovedaniei, dupa cainta si penitenta pe care o faci, dar stergerea lui propriu-zisa numai Sangele lui Dumnezeu o face! “Nimeni n-ajunge la Tatal decat prin Fiul”. Sunt lucruri serioase aici, nu putem trece peste ele. “De n-as fi grait cum nimeni altul n-a grait pacat n-ar aveaCine Ma poate vadi de pacat?“. Buda, Mahomed, si cati or mai fi, astia n-au putut sa spuna lucrul acesta.

Si iata ce ne cere actul pocaintei in Legea cea Noua: sa lasi ale tale – ne pare greu, dar asta le-a cerut si la ucenici- cum gandesti, ce crezi, ce vezi, ce pipai, ce simti in mana, ceea ce auzi si mirosi, si sa te increzi in Cuvantul lui Dumnezeu mai mult decat in simturile tale, si in perceptia si cugetele tale. Primii Apostoli cand i-a luat [Domnul ca ucenici], s-au chinuit o noapte intreaga sa pescuiasca – noaptea, cand era momentul prielnic pentru pescuit. In zori, Mantuitorul le-a spus sa arunce mreaja. “Invatatorule, toata noaptea ne-am trudit, dar dupa cuvantul Tau o sa facem“. Ce inseamna! Nu asa: “Adica ne inveti Tu pe noi, da’ ce esti Tu pescar, mai?“, “Unde mai? Pai n-am dat-o toata noaptea acolo?“. Auzi! Deci nu vii cu treburi de-astea. Dar dupa cuvantul Tau vom face. Si pentru ca au lasat, iata ca si Dumnezeu imediat a intervenit. Asta nu este o ascultare oarba in sensul ca sa nu gandesti, ci este o ascultare oarba in sensul ca: Doamne, toate le stii, toate le poti,in sensul acesta, al incredintarii; ca El a vrut mai intai sa ne incredinteze cine este El.  Nimic nu ne-a pretins mai intai de a face El ceea ce ne-a cerut El noua. Si atunci in lumina acestui adevar, al jertfei Sale depline, al puterii Sale, noi venim. Pocainta noastra este in lumina invataturii lui Hristos: Pocaiti-va si credeti in Evanghelie. Iata cum sunt legate una de alta.

NU CEI CARE PREDICA SAU SCRIU, CI CEI CARE FAC, ACEIA SE MANTUIESC

PUTEREA CUVANTULUI LUI DUMNEZEU, PUTEREA HARULUI

Merg mai departe si iau exemplul acesta: invierea fiicei lui Iair. Nu era oricine Iair, ci mai marele sinagogii. Stim cum il vedeau cei din cercul lui. Omul s-a dus in disperare, si Mantuitorul cunostea launtrul lui, de aceea avea sa-l treaca si prin examen, ca si cu femeia bolnava de doisprezece ani, sa arate ce fel de credinta are. Nu: “vino, vino si pune mana pe ea, dar te rog eu, da vino la mine, daca nu te atingi tu de ea…, pune mana aicea“. Sau cum facem noi, “ca sa ma atinga parintele“, sau cand sfintesti masina: “da’ dati si pe-acolo parinte, ca n-a pornit de dimineata“, “cu placutele de frana cum stai?“, “aa, alea merg“.  Ca sa vedeti ca se ajunge si aici. Si atunci, stia ce inima avea Iair, stia cu ce credinta vine, stia ca vine din disperare.Dar multi vin din disperare: “incearca si prin preot, incearca si cu...”. Nu, nu merge asa! Sa-L urmam asa cum ne cere! Atentie! Mantuitorul Hristos spune: “bine, voi veni“.

Intre timp, femeia cu scurgere de sange de doisprezece ani gandea in sinea ei: “de ma voi atinge macar pe la spate de poala Lui si ma voi face sanatoasa. Cu totul altceva. Cei care se ridica pe varfuri si stau acolo, stiu ca Dumnezeu ii vede – deci atitudini si atitudini. O tamaduieste, o vadeste. De aici incep lucrurile – ca sa ilustrez acest aspect, ce gandesc oamenii, ce vad, ce cred…si ce ne cheama Domnul Hristos sa facem?

Pocainta te scoate…, nu face abstractie, dar te ridica de la realitatea aceasta, spre Adevar. Intre realitate si Adevar e o distanta. Am sa caut cumva sa o exprim acum. Cand s-a atins pe la spate femeia bolnava: “Cine s-a atins de Mine?”. Lumea Te imbulzeste si Tu intrebi: Cine s-a atins de Mine?“.Asta crezi tu, Eu la altceva ma refer… “S-a atins cineva de Mine, caci am simtit o putere iesind…”Nu pricepeau! Chiar cei apropiati… ca putem sa venim, sa stam cu cei mai mari… si noi sa fim straini! Puteam chiar sa scoatem carti, sa tiparim, si noi, de fapt… Chiar citeam cuvantul ca nu cei care predica, cei care scriu, ci cei care fac, aceia se mantuiesc… Mila lui Dumnezeu cu noi toti! De-aia, de fiecare data ne vine foarte greu [sa vorbim], mai ales cand… De parca a scapat o zebra in Bucuresti, si o filmeaza toti, [asa ma simt eu, filmat aici]  . Cat am fugit eu de lucrurile astea… Dar, in fine..

Intre timp vin de la casa lui Iair: “Nu-l mai supara pe Invatatorul, ca a murit fiica ta”. Vezi ce inseamna…? Imediat intervine Domnul Iisus Hristos: Crede numai“. Puterea cuvantului lui Hristos: “crede numai“, ii cerea un lucru, iar puterea cuvantului o simtea, nu intelegea, dar o simtea, fiindca Mantuitorul se facea manifestat in puterea cuvantului Sau: “crede numai“. Nu era cuvantul oricui. Fratilor, daca harul, cuvantul lui Dumnezeu, nu se atinge de inima omului, pot sa vorbeasca un milion de oameniEl este cel care produce transformarea, indiferent prin cine lucreaza, dar harul este cel ce produce schimbarea. De aceea, tot ce nu se desfasoara sub har nu are valoare mantuitoareAsta este esenta Evangheliei, a invataturii celei noi. Pot sa  fie lucruri fascinante cat or fi, dar ce nu e sub har nu e mantuitor. Ramai ca in Vechiul Testament si mai rau. Si atunci iata: crede numaiPuterea cuvantului. Ceilalti [ii spuneau lui Iair]: “dar a murit“. Dar, in fine, ce era acuma? Iair mergea acuma intre ceea ce-i spunea Mantuitorul si ceea ce-i spuneau ceilalti. Ajunsi acolo, bocete, urlete… Mantuitorul Hristos, ceea ce i-a spus lui, ca doar era Domnul fapturii, doar El n-a venit faca lucruri cu jumatati de masura sau in gluma, a venit sa rezolve probleme, ca oamenii sa-L creada in cuvant. Si ferice de omul care crede in Hristos fara sa mai carteasca, fara sa mai comenteze. El un singur lucru ne cere intotdeauna: sa-L credem in cuvant in tot ce a spus. Ferice de omul care crede in Hristos fara sa mai umble: “da, sa vedem, ne mai gandim parinte, mai vedem peste o saptamana“.

Si [revenind], le-a spus: “Nu plangeti“, dar nu le-a spus-o ca sa-i jigneasca, le-a spus ca sa-i ridice. “Ia uite, dar Tu de unde esti mai? Adica noi suntem prosti, nu? Ia uite-L! Du-te dom’le si vezi! Du-te si pune mana pe ea, nu respira“. Deci va dati seama. […] Iata, asta inseamna: ca “nu numai cu paine va trai omul, ci cu tot cuvantul lui Dumnezeu“. Cuvantul lui Dumnezeu este altul decat credem noi. “Dar nu am fost noi acolo?! S-a rasturnat, dom’le masina“. Actualitatea. Realitatea. Tv, ProTv, si asa mai departe, si cate mai sunt. Filmat, vazut… Cu cat cauti pe pelicule si cu cat folosesti mai mult tehnologia, lucrurile astea, cu atat esti mai convins. Ca vezi toata lumea asta cu astfel de mijloace si, de-aia, diavolul va folosi extraordinar tehnologia ca sa manipuleze constiinta omului. Nu are nimic de-a face tehnologia cu pocainta. Chiar ma gandeam: cate predici cu parintele Arsenia Boca sunt? “Niciuna“. Cred ca a avut grija… Ei bine, mai sunt si altele, nu zic nu. V-am dat asa un exemplu ca sa invatam, nu sa motivam la nesfarsit. Si din asta putem sa invatam cate ceva. In momentul in care apare pelicula se sparge taina, se devalorizeaza ceva. Si concret, in planul pocaintei tehnologia nu are niciun rol, dimpotrivaAsta o veti simti ori de cate ori veti incerca un minim de pocainta. Nu are niciun rol. Nu in asta sta mantuirea, nu in asta consta Viata, viata cea noua, viata in Hristos.

Copila n-a murit, ci doarme“. “Ia uite“. Si-au L-au luat in ras. Asa scrie: “si L-au luat in ras“.Realitatea ia in ras Adevarul. “Adica ne spui Tu noua?”, “da’ tu de unde esti?“, “am masurat noi“, “dar nu-i al meu?“, “dar e la mine“, “am luat giulgiu“, “carbon paisprezece“, “dom’le, dar dati cinci lei si intrati“, “va vindem pamant sfant la punguta, din Tara Sfanta, va dam noi, va garantam noi, va dam si garantie la ele“. Dom’le, cand vii cu chestii d-astea, harul a picat tot, a plecat tot. L-au luat in ras. Asta este omul. Asta e gandirea umana, asta e simtirea lui. “Am gandit noi“, ” am fost convins“. Iata ce ne cere. Mai mult decat ceea ce vezi, si simti, si pipai, omeneste vorbind… Mantuitorul ne cere sa ne incredem mai mult in cuvantul Lui decat in acestea. Nu  [sa te increzi] simturilor tale, ci doar [celor] purificate prin pocainta. Pocainta inseamna sinceritate, e un proces launtric de transformare in lumina adevarului, adus de Hristos intrupat pe pamant, Dumnezeu cel intrupat ca Fiu al Omului, Dumnezeu Cel Unul-nascut, Dumnezeu Cel a Doua Persoana din Sfanta Treime.

Pana sa ajung aici, mi-a telefonat cineva si mi-a zis: ati auzit ca parintele cutare de la facultatea de nu stiu unde a predicat la penticostali?”. Foarte rau! Foarte rau! Foarte grav! Si se intampla lucrurile astea, pentru ca tocmai s-a pervertit constiinta. Si putem sa vorbim despre Dumnezeu, putem sa dam lectii, si atunci te miri de ce? Pentru ca pacatul, iata, schimba perceptia si simtireaDar nu inteleg de ce-i pacat! […] Si iata, si calugarul poarta pantof cu botul ascutit si incep sa poarte camasa alba, “da ce, mai, ca manastirea sta in guler sau in barba?“. […]. Asa si cu tine, sunt trepte duhovnicesti la nivelul tau, “da, nu-nteleg de ce-i asa“. Dar o sa ajungem sa intelegem vrand-nevrand, ca spre Dumnezeu ne indreptam toti. De aceea, e bine ca pe timp de pace, asa cum suntem, sa luam Evanghelia asa cum ne-a fost data, caci si rostul nostru este sa pastram ortodoxia intacta pe aceste meleaguri si in neamul nostru, mai mult ca oricand.

MODELE DE POCAINTA, TREPTE DE POCAINTA, PUTEREA POCAINTEI

NE URASC PENTRU CA AM RAMAS ORTODOCSI: VOR SA NE SCOATA DIN HAR, DIN POCAINTA!

Caci si treptele de pocainta difera.. Si ma gandeam sa vorbesc de Pateric, ca sunt acte de pocainta acolo care te misca… Ce ajuta cel mai mult in viata duhovniceasca? Modelul! Foarte greu, nu-l mai avem sau nu mai avem ochi pentru modele. Mantuitorul n-a starnit curiozitati, nu nimic! A mers, asa, prin taina, in mijlocul oamenilor. Deci lucruri care au o alta nuanta, se desfasoara sub har, presupun o alta intoarcere catre, de aceea cumintenia ortodoxiei, frumusetea ei este de o alta natura. Vedeti, e foarte greu astazi, ca s-a pervertit mintea. Daca vrei sa te duci sa cumperi o imbracaminte mai serioasa, mergi un Km pe un Km, cum sunt magazinele astea uriase acuma, si cutoate astea nu poti sa gasesti o pereche de pantofi cum trebuie, nu gasesti, sunt numai ciudatenii. E greu sa mai gasesti un om care sa mai ilustreze o carte in duh ortodox, e greu sa mai gasesti un regizor care sa caute sa redea un mesaj ceva, nu! Sunt crescuti in alte scoli. Ei cauta alta culoare, alta forma, si atunci vezi numai forme numai ciudatenii, sunt foarte multe. Pacatul e inoculat… Si noi am mers impreuna cu ei, “fratii nostri” – de unde si pana unde? -, si am iesit din hotarele ortodoxiei pentru ca am facut aceste abateri. Si atunci, din cauza asta, adevaratii crestini se vor retrage, pentru ca este o agresiune la adresa unei vieti crestine: o forma falsa, o frumusete falsa, niste manifestari false, deci un chin sa mai iesi cand vezi ce mai vorbesc pe strada, mai mult se ling decat se saruta in mijloac de transport. Si vedem ca Mantuitorul se retragea noaptea.. Si o sa fie o necesitate sufleteasca. Nu ca trebuie sa fugim, ca pe fiecare Dumnezeu il cheama la treapta lui si unde se afla. Am vrut sa va spun iata, pocainta presupune sa iei cuvantul lui Dumnezeu asa cum a fost dat, cu credinta si cu eforturile de a nu te abate dupa ce vezi, dupa ce simti, dupa ce pipai sau dupa mintea unora sau altora, ci dupa Sfintii Parinti, si dupa Sfanta Traditie.  Asta este foarte important.

In scurt, treptele pocaintei sunt: cainta, in primul rand, sa te caiesti cand stii ca ai gresit fata de cuvantul si Legea lui Dumnezeu. La nivelul constiintei se pretrece cu orice om lucrul acesta. Nu ramaneti numai la cainta, ca nu e de ajuns. Si Iuda s-a cait. Dar la ce i-a ajutat? Si s-a cait, si a aruncat banii, nu? Foarte multi raman aici: ca “ce-am facut?”, “ca nu mai sunt vrednic“, “puteti sa ma trimiteti acasa”, “ca nu mai merit haina asta“, “nu mai merit sa fiu sotia ta“, “uite ce-am facut:, si invers. Nu, nu, nu! Nu trebuie sa o iei numai dupa mintea ta. Asta este numai o cainta care ii stoarce si-i usuca. Cainta asta trebuie sa mearga mai departe, sa mergi la preot, sa-ti marturisesti pacatele, sa vad ca ai dorinta de a te indrepta, de a te impotrivi:  parinte, mi-e si rusine sa va spun ce am facut“, “nici nu mai vreau sa calc pe acolo“, “Doamne, sa nu cumva sa ma lasati!”, “nu cumva sa-mi inchideti usa“, arata puterea de lupta, arata impotrivirea la pacat, ura fata de ce ai putut sa faciDeci adevarata penitenta vine dintr-un sentiment insotit nu numai de cainta, ci si de impotrivire la pacat, din dorinta de indreptare: “Doamne, iarta-ma!“, si vrei sa-ti indrepti viata si vrei sa dovedesti lucrul acesta. Spovedania, dezlegarea de sub epitrahil, canonul pe care il faci, legatura statornica cu Biserica. De-aia si Domnul Iisus Hristos ne-a aratat cum sa plangem – iata, femeia care plangea cu lacrimi -, cum sa staruim in biserica in rugaciuni, si mai ales, am spus […], toata asceza, toata nevointa omului este ca sa implori mila lui Dumnezeu. Este un singur lucru: ca sa cerem mila lui Dumnezeu, fara El nu facem nimicPana inchizi ochii, o singura grija are crestinul: voia lui Dumnezeu. In locul ala, cu meseria aia, cu copiii aia, cu serviciul ala, unde esti, voia Domnului [sa fie] in toate, indiferent cat te costa. De aceea, adevarata pocainta inseamna intoarcerea cu trup si suflet la Dumnezeu, la acea invatatura pe care ne-a dat-o. De ce ortodoxia s-a pastrat cu atata sange? Pentru ca toti, si uitati-va la istoria poporului nostru, ne-au urat pentru ca am ramas ortodocsi. Ne-ar fi vrut protestanti Europa, ne-ar fi vrut catolici, ne-ar fi vrut neoprotestanti, ne-ar fi vrut in fel si chip, pentru ca am ramas ortodocsi, cata ura! De ce atata ura, de ce atata umblatura? Pentru ca asta vor, in fond: sa ne scoata din credinta, sa ne scoata din har, sa ne scoata de sub lucrarea pocaintei. Un popor care se pocaieste e de temut demonilor. Nu unul care vorbeste, nu unul care scrie, nu! Omul care se pocaieste alunga demonii. Cand te pocaiesti cu adevarat esti de temut demonilor.

Vai de mine, ce a facut Maria Egipteanca? Si ce nu se bucurau [demonii] in privinta ei… A terfelit-o pe ea, dar a terfelit atatia cu ea. Jubila [diavolul]!Frumusetea care a facut-o Dumnezeu – ca [diavolul] n-a creat nimic si n-are nimic [al lui] – , a facut sa fie pricina de pacatuire si sminteala cu atatia! Va dati seama? Ajungem in punctul in care oamenii mergeau la Ierusalim la Sfanta Cruce ca sa se inchine. S-a urcat pe vapor si a daramat toti barbatii aia in pacat. […] Va dati seama, pe toti i-a facut praf si ce nebunii n-a facut, ca avea sa spuna mai tarziu. Jubila dracul! Si cati n-a daramat, prin ea. Dar, iata, pentru cei pacatosi a venit Mantuitorul Hristos! Iata puterea transfiguratoare a pocaintei, iata puterea aceasta!Si ajunge, efectiv, in fata Sfantului Mormant nu poate sa inchine, si face fagaduinta in fata icoanei Maicii Domnului, ca urmare a mustrarii de constiinta, ca “stiu de unde mi se trage“. Va dati seama? Toti au auzit de Hristos. Chiar daca neaga, ca n-au de-a face, toti stiu. […]

A ajuns sa faca fagaduinta, a intrat si pe urma s-a dus sa se pocaiasca. Cat avea sa se chinuiasca, cat a patimit? N-a parasit terenul de lupta. La ce inaltime a ajuns Sfanta Maria Egipteanca?! Urla, se cutremura iadul. Daca n-ar fi trecut prin pacatele astea – nu inseamna sa justificam -, n-ar fi o pocainta pe masura, ca pocainta presupune si o lupta pe masura pacatului care s-a facut. Iata, ce zice dracul? Daca stiam eu ca ajunge in halul asta, ca o intarat atat de tare impotriva noastra, daca stiam eu ca se caieste atata si plange atata, daca stiam ca atat de mult se indarjeste, o lasam mai moale, ii dadeam un sot mai bun, mai scapam un avort, ii mai dadeam un serviciu, mai se certa cu o colega, mai se dracuia, mai o duceam in societate, mai boteza pe unul, mai spovedea aci, o bagam la sectari, stiam eu, o luam altfel, dar n-ajungea Maria Egipteanca. Era o scriitoare buna, era o imparateasa, dar nu era Maria EgipteancaPuterea pocaintei!

Talharul de pe cruce a vazut primul raiul. De aceea, ochi si urechi la valoarea pocaintei care rezulta din Evanghelie, si pe care Domnul Hristos o subliniaza.

SCOALA SUFERINTEI

De aceea, oamenii in tara asta, dandu-si seama de valoarea pocaintei, au indraznit pentru… “Doamne, ti-am dat cei mai buni fii ai neamului“, zice. A cautat suflete curate, suflete pure, care cautau un proces de transformare launtrica, in care sa vieze cele mai frumoase si mai pure calitati de roman, de crestin –  “primeste jertfa lor“. Iata constiinta inalta! Numai caoamenii astia nu erau priceputi, astia sunt prigoniti, aruncati, pentru ca pocainta presupune efort, de a renunta la voia ta, la placerea ta, la gandul tau, efort pana la suferinta, si o suferinta de durata.

Spunea Parintele Arsenie Papacioc:

suferinta – singura catedra suprema de teologie“.

Daca o spun eu, par caraghios.

Ati vazut, Parintele Calciu Dumitreasa spunea:

credeti-ma, ca daca n-as fi suferit atat de mult, n-as fi putut sa iubesc atat de mult, n-as fi putut sa iubesc cu atata usurinta“.

Parintele Iustin Parvu:

tocmai pentru ca m-am impletit atat de mult cu durerile acestor oameni si ale neamului asta, d-aia ii inteleg si nu ma pot desprinde de ei“.

Suferinta e o scoala in cadrul pocaintei adevarate. Iata ce diferenta intre un ascet, intre un calugar, intre un duhovnic, intre unul care patimeste [si unul care nu]. Pe cine iubeste Dumnezeu il incearca, Dumnezeu stie de dinainte, dar tu sa nu te indoiesti ca esti pe calea cea buna. Asadar nu ne e rusine sa nu cautam la toate “transcendentalismele” astea, sa nu cautam la toate maimutarelile astea, nu trebuie sa tradam ca iubirea, iubirea, iubirea... E “iubirea” desprinsa de adevar, “iubirea” desprinsa de pocaintaPocainta, v-am spus, iti deschide calea vietii Pocainta te face sa distingi intre realitate si Adevar. Pocainta iti deschide ochii sufletului. Un om care se pocaieste nu-l intorci tu de la ale lui.

Asadar sunt si trepte de pocainta. Nu incercati sa aveti o pocainta ca a monahilor si nici monahii sa nu aibe o pocainta ca a mirenilor. Fiecare este in rostul si in locul lui. E foarte important lucrul acesta, ca fiecare sa-si duca crucea lui. Fiecare om are o constitutie si o inzestrare, un rost existential, un destin, nu predestin. Sa se conformeze voii lui Dumnezeu, si trebuie sa lucreze talantii pusi in el, acolo unde ne pune Dumnezeu. Fiecare in locul in care se afla sa-si poarte crucea pocaintei.

REALITATE SI ADEVAR

CARE E SALVAREA ROMANIEI?

POCAINTA NU RAMANE ZADARNICA

Si atuncea asta am vrut sa va spun: tara are nevoie de oameni care sa se pocaiasca cu adevarat.

Ma gandeam: realitatea – e dezastru. “Stiti cine e prim-ministru?“, “Ati aflat cine este la Externe?”, “Ati aflat cine este la…“, “N-am aflat“. Realitatea este dureroasa. Dar altul e Adevarul. Spuneam cuiva caAdevarul nu este ca evreii l-au vandut pe Hristos” si au iesit afara. “Hai parinte, te-ai prostit!” Nici n-au asteptat si au iesit afara. Asta e realitatea cruda.Adevarul e Hristos! Ei cauta sa puna accentul pe realitate. Ca am descoperit aia. Asta e realitatea rusinoasa, cruda. Adevarul e Hristos. Diavolul muta mereu accentul pe realitate. Realitate, realitate, “ce-am vazut“, “ce-am simtit“, “ce se spune” si d-astea. Realitatea poate sa fie si un patriarh, care sa conduca prost, da! Am mai avut, ati vazut, tradatori, masoni, s-au luptat unii cu altii. Poate sa conduca prost, da? Asta e realitatea: ca oamenii vor suferi, ca e sminteala, dar Adevarul nu poate sa-l alunge, Adevarul nu poate fi pierdut, Adevarul e Hristos. […] Adevarul este in profunzime. De-asta nu poate fi furat.

Cine se pocaieste este pe o cale de nezdruncinatDaca noi avem o pocainta, ne ducem la o revigorare si omul se regenereaza, harul lucreaza o reasezare a puterilor sufletesti pe calea adevarului si a puterii si a biruintei luminii in om, dar prin pocainta! D-aia Domnul ne-a deschis calea aceasta. Asta e calea omului celui nouOmul nou in care sa vieze toate astea. Maine e sarbatoare, nu se fumeaza, nu se joaca, nu asa. Ia sa veniti cu asa ceva. Nu mai sunt oameni, nu mai sunt puri sufleteste, nu mai sunt curati. Pacatul, sufletul… Astea sunt punctele cardinale unde trebuie actionat... Nu se mai striga asa ceva… D-asta suntem refractari, ca mergem dupa ce renteaza: “Ce v-au data aia ma?“, “Noua ne-a dat o galeata la alegeri, noua ne-a dat un sac de cartofi“. Cu asta se merge. Dar cata vreme omul nu mai este sensibil la asa ceva, vorbim aproape degeaba, insa adevarul nu-nseamna ca nu exista. Si ma uitam, Romania e dezastru, da! Da, realitatea arata ca e dezastru, pentru ca raul si-a format structuri. “Ministerele sunt in mana noastra, aia in mana noastra,aia in mana noastra“. Ce vor sa faca astia? “E imposibil, totul e in mana noastra!” Raul si-a format structuri, terestre, pe orizontala. Dar realitatea nu e Adevarul, ei neaga Adevarul. Noi suntem adevarul! Spun unii: “noi suntem Mesia”. Nu, nu, nu, asta s-o credeti voi si altii ca voi! Adevarul este altul!

Cine se gandea, cine arata din trecutul lui Saul ca avea sa devina Pavel Apostolul? Nici el, nici rudele lui, nici nimeni nu gandea ca dintr-un prigonitor avea sa ajunga mare Apostol pe fondul unei pocainte…

Se ducea la groapa cortegiul fiului vaduvei din Nain. Toti il plangeau. Realitatea… asta este. Nu zic sa facem abstractie de ea, ci sa nu ramanem intepeniti in ea, sa nu ne sperie realitatea in ultimul hal, sa nu ne ia nadejdea! […]. Realitatea este cel mai mare pericol si diavolul ne fixeaza pe realitate, pe simturi, pe tot, pe numere, pe crotale, pe interviuri, pe coduri.. [sa fie] cat mai mai sigur, cat mai precis. Nu, nu, nu, adevarul nu poate fi circumscris aici.

Vine Mantuitorul din partea ailalta cu alt alai. Doua cortegii: unul mortuar si altul al vietii. I s-a facut mila de ea. Cine se gandea cu o clipa mai inainte ce avea sa se intample? Si atuncea, iata: “Fiule, tie iti zic: scoala-te!”Asta e Romania! Depinde de adevar, sa o raportam la adevar. De aceea,acestia au fost convinsi ca jertfa lor nu e zadarnica si toti care sufereau si temnita, si moarte, si toti martirii, si toti care se pocaiesc cu adevarat stiu ca e ochiul lui Dumnezeu, pentru ca Dumnezeu la adevar se raporteaza, nu la realitate. Stiti, adunam picaturi… […]. Nu merge cu asa ceva, si atunci iata diferenta. Si noi tot alergam… De ce? Cica suntem slabi la pacat. Fereasca Dumnezeu! Vi le spun ca sa le aud chiar eu.. Asta este diferenta intre realitate si adevar si am vrut sa o subliniez sub aspectul acesta: “Bai astia mi-au propus o functie, eu castig la chestia asta si cu asta pot sa ajut si pe altii“. Dupa mintea ta! Adevarul se masoara altfel. “Cel ce vrea sa vina dupa mine…”. Pai de la anu`‘”, “dupa alegeri“, “dupa examen“. Nu, nu, nu! “Cel ce vrea sa vina dupa Mine, sa se lepede de sine, sa-si ia crucea si sa-Mi urmeze Mie“, “in duh si-n adevar“.

Sa ne fie frica sa mai scapam o ziDoamne! Macar s-a ajung acasa, sa mai fac un Paraclis…Cand poporul roman se asaza autentic la pocainta, Dumnezeu va ridica oameni invincibili.Pocainta nu ramane fara rezultatDragii mei, mic sau mare, numeros sau unul singur, la aratare sau in ascuns, pacatul are efecte. Nimeni nu poate sa ramana lipsit de efectele pacatuluiDoar pocainta rezolva aceasta. E singura cale pe care a lasat-o Domnul Hristos: o pocainta intru Iisus Hristos, o pocainta in Biserica, o pocainta sub epitrahil, o pocainta “in duh si-n adevar. Nu putem scapa de efectele pacatului! Si incearca si unii si altii, “ca stiu eu“, “ca s-a vindecat“. N-aveti decat! Va inselati! Pana la groapa, dar mai departe nu merge. E nevoie sa ne desteptam, e nevoie de pocainta, si pocainta iti da curaj, iti da ravna. Pocainta a indarjit-o [pe Maria Egipteanca], n-a parasit pustia. Lupta cu tine insuti inseamna pocainta, de aceea e un act de mare curaj actul de pocaintaSi cu cat esti statornic, cu atat mai mult te intaresti. […] Ai exemple din Pateric, din Limonariu, din Sfintii Parinti…

Le venea greu sa paraseasca temnitele, de ce? Simteau ca vor pierde ceva, de ce? Pentru ca oamenii nu voiau sa fie dati jos de pe cruce. Spunea Mitropolitul Hieroteos Vlachos [sau Arhim. Sofronie Saharov, n.n.]:

sa nu te dai jos de pe cruce, sa fii dat jos de pe cruce“.

Nu accepta sa te dai jos de pe cruce, ci sa fi dat de pe cruce. Doar mort sa fi dat jos de pe cruce, de altii, dar tu nu. Tine-ti crucea casniciei, tine-ti crucea calugariei, tine-ti crucea fecioriei, tine-ti crucea ascultarii, mai ales ascultarea. Si ne-a aratat ascultarea cum nimeni altul, si smerenia, dar rau o mai inghitim. “Da’ altfel nu se poate, parinte?“, “da’ am citit eu undeva ca...” toti venim cu asa ceva! “Nu, ca la Sfintii Parinti am citit“, “Daa!”. Nu va suparati pe mine ca am procedat in maniera asta, dar asta cere Hristos, Domnul.

Haideti sa ne intoarcem la icoana bizantina, sa nu ne fie rusine cu tinuta ortodoxa! Poporul roman are nevoie, si va primi putere. Pocainta nu ramane zadarnica niciodata. Este rasplatita direct de Dumnezeu, pocainta aceasta in Hristos, Domnul. Si anume, ca sa regeneram o tara, iata genul de pocainta la care trebuie sa venim. Este arma care nu poate sa ne-o fure nimeni, este arma a noastra oriunde vei fi. Paziti-va in schimb, si nu amestecati una cu alta ca nu o sa mai aveti discernamant. Sa mergem pe calea aceasta cea stramta si ingusta, ca ea sigur duce unde trebuie, chiar daca-i spinoasa. Asta te autentifica. Suferinta te autentifica. […] Placerea nu fi sigur de ea, mai ales placerile astea, parfumurile astea, Oriflame, rujuri, toate! Sa fim foarte atenti. […]. Si cate forme nu sunt.

Lepadarea de sine e un act de mare curaj, dar cum ne-o cere Domnul Hristos si nu dupa oricine. Multi se leapada, dar nu de sine, si nu pentru Hristos! Atunci asta ni se cere noua astazi. Nu e alta cale.

Te vei regasi pe calea pocaintei cu toti cei care s-au pocait in duh si-n adevar. Exista si o comuniune. Intri in comuniune cu toti sihastrii, si cuviosii, si martirii, si cu toti cei din veac.Intri in comuniune vie cu ei. Hristos Domnul spune: “Dreptii de vor si muri, vii vor fi“, iar altora: “lasa mortii sa-si ingroape mortii lor“. [..] Facea glume? Nu dom’le, era Dumnezeu!Pacatul aduce moartea, si mai intai moartea sufleteasca a adus-o. “Pai n-ai vazut ca a macat din mar si a murit?“. [Ba] a murit, era moartea sufleteasca, dar avea sa fie si moartea trupeasca. Deci poti sa fii mort sufleteste, dar nu mort trupesteIata realitatea: n-a murit, dom`le ca era viu. [Dar adevarul]: era mort de viu. Si Mantuitorul, Adevarul, spune: “lasa mortii sa-si ingroape mortii lor“. Orbi, orbi calauziti de orbi in groapa ajung. Si noi suntem luminatorii lumii. Nu “iluminatii”, illuminatii, ei conduc lumea, dau directive peste tari, peste oceane, peste mari, peste popoare. Noi nu mai avem astazi structuri ale binelui. Daca apare astazi o grupare crestina – avem Biserica, dar nu e o grupare –  dar daca, in lumina acesteia, am avea structuri in medicina, in invatamant, tineri… Ar fi cele mai atacate. Dar nu uitati pocainta aceasta pe care ne-o cere Domnul Iisus Hristos, in duh si-n adevar. Ne cere sa nu te sperii de ceea ce este.

Romania..?

Ce mai ziceti de Lazar, cel a patra zi inviat? “Domn’le e ingropat“. Si surorile: “daca ai fi fost aici“, “daca ai fi fost Tu, fratele nostru n-ar fi murit“. Asa este, il plangeau, credeau asta, dar in felul lor. Cand a zis: “unde l-ati pus?“. “Doamne, dar e de patru zile, miroase“. Nu ti-am spus ca celui care crede toate ii sunt cu putinta?“. Zice: “crede!“.  Dar in maniera in care ne-o cere El: “Crezi?“. “Cred!“. Nu ca juramantul militar de astazi, ca juramantul la medicina de astazi, nu […] juramant tiganesc! Si intr-adevar erau patru zile, si intrase in putrefactie. Asa ca nu [doar] cum e acuma Romania. Poate sa fie si inundata, poate sa fie si facuta praf, daca Domnul Hristos zice: “ridica-te!”… Planul adevarului este altul. Parintele Arsenie Papacioc spunea:

de-aceea sunt asa de optimist in privinta neamului nostru, pentru ca este un neam nascut si crescut pe Cruce“.

Dar el stia, ca om care si-a asumat crucea: Crucea precede Invierea, si nu este Inviere fara Cruce. De aceea avea incredere in martirii si toti sfintii. Nu pot sa fie batjocoriti. “Nu-s sfintiti la timp“, “nu-s canonizati la timp“, “uitati, sunt luati peste picior de nu stiu cine“, “sunt neglijati de noi, de unii de altii“, dar din cartea vietii, cine-i mai sterge de-acolo?

CU CE IL CASTIGAM FULGERATOR PE DUMNEZEU?

SA ARDA INIMA IN NOI…!

Daca dracu’ noteaza: “a-n jurat“, “a clevetit“, “a poftit” si asa mai departe, credeti ca Dumnezeu nu noteaza orice gand bun? Si mai ales sa stiti ca pe Dumnezeu nu-l castigam cu nimic decat cu o inima infranta si smerita. Dumnezeu ia aminte fulgerator la inima ta. Nu ne cere biruinte fratilor, ca nu sta in puterea noastra, ne cere o cainta autentica, o pocainta. Pe aia o primeste, fulgerator o primeste!

Sa intelegem pocainta ca inviere, sa intelegem pocainta ca solutie pentru Rai. “Unul daca se pocaieste cu adevarat in casa voastra…“, la asta se refera. Nu poti ajunge drept si purificat decat prin actul pocaintei. Iata ce avem de facutVrem sa regeneram tara, in lumina Adevarului vorbim. Realitatea e dezastruoasa. In biserica, in armata, in realitatea sociala e dezastru, in spitale e dezastru, in invatamant e dezastru. Dar Adevarul altul este.  Ne raportam la Adevar. Indiferent cat vei patimi, indiferent cat te va costa. Avem nevoie de astfel de oameni.Realitatea: erau desfigurati, erau impuscati, aruncati pe strazi. Adevarul ce era? Se intarea ceata cereasca.

Parintele Iustin:

Mai, cand a murit Parintele Arsenie Papacioc, am simtit ca mi s-a dus toiagul batranetilor mele“.

“Realitatea”, da? Dar imediat a continuat:

Dar lasa, mai, ca fac ceata buna acolo sus“.

Vedeti ce-nseamna? Sa arda inima in noi pentru a fi in ceata aceasta a lui Hristos. Sa arda inima in noi sa fim batjocoriti pentru Hristos, sa arda inima in noi pentru Ortodoxie, sa arda inima in noi pentru istoria sfanta a tarii, sa arda inima in noi pentru un paraclis. Nu trebuie nimenea sa stie. Sa te inchizi in camera ta, acolo. “Tu cand te rogi, roaga-te in ascuns”, adica in inima ta,” in duh si-n adevar“.

Si daca situatia o cere, cine are duh de marturistit, va marturisi, si stie si ce va patimiFiecare sa faca ce are in dreptul lui de facut. Avem o singura misiune, sa avem o pocainta cum ne-o cere Domnul, la locul nostru, si unde ne aflam fiecare: calugarul-calugar, mama-mama, tata-tata, indiferent ce spun unii si altii. Poti sa ajungi o otreapa in ochii societatii, poti sa ajungi ca o carpa lepadata, sa nu ajungi in ochii lui Dumnezeu. Ca toti lepadatii si sfartecati si prigonitii… […] Ca cine ia o cale din asta a curajului, vai de mine ce este pe el.. Dar “nu va temeti turma micaTatal vrea sa va dea voua imparatia“. Privind la Hristos am putea sa strapungem aceste neputinte.

Pocainta iti da foc in inima, pocainta iti da curaj, pocainta alunga metodele omenesti de a solutiona problemele tale, pocainta te poarta pe alte meleaguri de perceptie si de simtirePocainta atrage harul lui Dumnezeu care este invincibil, si asta este scopul nostru, mila Lui, adica harul LuiSi unde e harul lui dumnezeu, nu va ingrijiti ce veti spune, ce veti raspunde. Dar fiti atenti sa intelegem tot in planul Adevarului, nu al realitatii. Realitatea: “Si veti fi dati si de frati, si de parinti, si de rudenii. Si unii dintre voi veti fi dati la moarte“, […] “dar nu va temeti, ca va voi da gura si intelepciune si veti raspunde la toti potrivnicii vostrii“. Si s-au convins toti. Dar nu-nseamna ca o sa va scutesc. “Par din capul vostru, nu se va clinti fara stirea mea“. 

Pentru omul care se pocaieste nici nu poate sa se prezinte la Dumnezeu tuns, ras, frezat, nu merge in maniera asta sa intram, ca martorii lui Iehova, stiti sa intram cu mieluseii, in turnul de veghe. Nu! Ma uitam: ce sa spun la oamenii acestia, sunt calugar. Stiti, calugarul si baia, calugarul si oglinda, calugarul si masina. Incercati in familie sa faceti pe calugarul: “nu ma mai spal, am inchis baia“, “stiti televizorul nu-l mai am de mult parinte, dar sa stiti ca…“. “Domn’le vezi unde esti“. Si invers, calugarul a inceput “mai las-o mai asa ca-s imputit“, “mai ies in societate“, “unde sa merg cu jaful ala de Logan, mai iau un Audi A4 mai bun“. Vezi, si incepe fiecare sa fie altfel. Sa nu luam fiecare modul de viata al celuilalt. De aceea vreau sa zic, sa nu confundam,sa mergem pe caile acestea pe care le-au lasat Sfintii Parinti. Dar e greu, asta cere eforturi si suferinta. Dar numai suferinta e singura catedra, suferinta deschide ochii, suferinta te autentifica, suferinta te aseamana cu Hristos. Cruciat – suferinta prin cruce, nu altcumva.

INCEPE CU TINE, NU-I JUDECA PE ALTII, LUCREAZA STATORNIC SI VA LUCRA HARUL!

POARTA-TI CRUCEA PANA LA SFARSIT!

Si atuncea uitati dragii mei, acesta este cuvantul meu: sa ne indemnam unii pe altii pe aceasta caleStim-nu stim, ne vedem-nu ne vedem, dar trebuie sa ajutam tara, trebuie sa ajutam Biserica, sa traim dupa cum ne invata Domnul Hristos. O pocainta autentica – poate sa nu te inteleaga duhovnicul, poate sa nu te inteleaga oricine, realitatea asta este – dar te intelege Dumnezeu. Nu faci nici abstractie de acestea. Nu, sileste-te pe cararile acestea, ca Dumnezeu va lucra. Harul acesta care va lucra pe cararea pocaintei este unic si invincibil. Asta nu poti sa-l dobandesti nici prin yoga, nu poate sa-l dea nici Bivolaru si nu mai stiu care, ori altii. “Pai ne-a vorbit si Grig despre smerenie, parinte, degeaba ziceti de el“. “Uite ce este, poate sa-ti vorbeasca, si eu vorbesc, si suntem straini tare de adevar“. E vorba de harisma, nu e data oricui! Trebuie sa facem distinctia…

Pacatul iti fura libertatea, te duce spre moarte, aduce neliniste.Toata nelinistea, sa stiti ca-si are izvorul in pacat, si toata dezordinea sociala isi are rezultatul in dezordinea fiecaruia dintre noi. Vorbesti de dezordine sociala, nu poti sa zici ca din cauza lu’ ala. Societatea. Si atuncea daca vrei sa vorbesti de societate trebuie sa pleci de la tine, sa incepi cu tine, sa faci educatie cu tine. E mare lucru. Asta trebuie sa incepem sa vedem cum putem fi real, utili in duh si adevar societatii, nu dupa realitatile astea. “Nu-nteleg de ce sotia mea e asa... Nu inteleg de ce sotul meu e asa…”. Nu-ntelegi tu de ce, dar ia incepe cu tine in felul asta, si nu te indoi, nu o zi sau doua. Fii statornic, va lucra un har, ceva se va petrece cu mecanismul tau launtric.

Asta am vrut sa va zic: sa nu ne biruiasca realitatea, ci sa urmarim Adevarul. Sa nu ne incredem in ce vedem, ce simtim, ce pipaim, sa ne incredem in cuvantul lui Dumnezeu. Sa nu mai amanam pocainta, ci sa ne uitam la Sfintii Parinti, si mai ales la ei. Sa nu-i mai judecam pe cei care ne poarta pe alte carari decat ne invata Evanghelia, nu, ci sa cautam sa o lucram chiar noi, pentru ca sa stiti, si duhovnicul se indreapta prin ucenic de foarte multe ori. Harul este cel care [lucreaza]. Totul este sa te plasezi pe linia aceasta, indiferent de unde te afli si in ce punct social. Dumnezeu vede, si daca pentru Dumnezeu porti crucea aceasta si n-ai divortat, si n-ai abdicat, si suferi si [nu primesti vorbe ca astea:] “nu vezi cum arati“, “nu vezi ce fata ai“, “nu vezi ma ca ai pierdut totul“, “nu vezi cu ce te-ai ales“. Daca pentru Hristos faci asta ca o cruce, ia seama ca diavolul foarte mult vrea sa pici pe calea asta, sa te infranga, sa te doboare. Pe calugar [sa-l doboare] dupa 20 de ani, pe duhovnic dupa 50 de ani, pe ala sa-l sminteasca dupa nu stiu cate vreme. Deci cautati sa ramaneti statornici pe calea aceasta. Rugati-va lui Dumnezeu sa va dea putere si rabdare, caci Dumnezeu mai ales la acestia care se pocaiesc cu adevarat ia aminte. Pe El Il cucerim mai ales cu aceasta atitudine de rugaciune si de pocainta. Dumnezeu sa ne ajute tuturor si mai ales pe aceste carari sa ne regasim cu totii, in duh si-n adevar.

Si tara, v-am zis, asa n-o sa piara. De-aicea apare salvarea intr-adevar, si nu mai zice: “realitatea uite cum arata“. Adevarul este altul. Cum spunea parintele Arsenie: “sunt optimist, nu va dati seama cat sunt de optimist in privinta acestui neam“. Si el a spus: “suferinta e singura catedra suprema de teologie“, deci in duhul acesta, pentru un popor nascut si crescut pe cruce. Si el stie ca crucea purtata in duh si-n adevar duce la inviere. Asadar, daca vrem invierea tarii, sa ne purtam crucea. Sa nu fugim de ea, ca sa nu ne asemanam cu celalalt. Fereasca Dumnezeu! Cunosti un om dupa cum isi poarta crucea. A lepadat crucea, indiferent cum o motiveaza el, nu mai e pe cale.

Sa dea Dumnezeu sa ramanem cu totii pe cale pana la sfarsit. Amin!”

EXTRASE DIN RASPUNSURILE LA INTREBARI:

(rezumat;

pentru varianta integrala – a se asculta inregistrarea)

“MARE ATENTIE LA DEZBINARE! DIVERSIUNILE NE NENOROCESC ASTAZI!”

“Ceea ce nu faci si nu dobandesti in timpul Postului, nu vei face nicidecum in afara lui! Sa nu uitam pentru Cine tinem Postul!

Ascultarea este in lumina Adevarului, ascultarea de Dumnezeu.

Pentru calugari ascultarea inseamna sa intri in foc, sa faci ce-ti spun, te duci..., fara “s-ar putea”. In asemenea duh, Dumnezeu nu ingaduie orice fel de incercari. E adevarat ca depinde si la cine faci ascultare.

Ascultarea duhovniceasca (de Dumnezeu) merge si in moarte, este nelimitata (cum au facut mironositele), este valabila si in viata aceasta si merge si dincolo de viata.

Ascultarea inseamna raportarea mea totala, in cuget si in toata actiunea mea de viata, catre Dumnezeu.

In viata monahala ai povatuitor: ma pun in mana staretului, a duhovnicului, si in slujba ierarhiei. Realitatea-i una, Adevarul e altul. Asta-i cheia pentru care nu pica Biserica: este condusa de Hristos!

Ascultarea te mentine in Adevar; inseamna o cunoastere, in timp iti va provoca o transformare launtrica, e un proces duhovnicesc, iti formeaza discernamantul, te duce la integralitatea cu ceilalti, toate acestea au un rost asupra ta.

In viata lumeasca inseamna ascultarea de Biserica, de duhovnic; nu suntem ai nimanui;  fiecare sa se conformeze in locul in care se afla, la randuiala pe care o poate duce.

Sunt si cazuri, sunt si exceptii, dar nu sunt pentru oricine; in forma lumeasca [aparenta], se poate sa fii in neascultare, insa tu sa ramai in duh si adevar.

Tu sa te silesti din inima ta sa faci voia lui Dumnezeu, acolo unde te afli.

Nici sa faci ascultare oarba, fara socoteala.

Credinta, in ascultare, e mai mare decat cunoasterea, caci ratiunea cauta sa ia locul de multe ori ascultarii.

Am ajuns slugi in tara noastra, pentru ca lipsa de credinta, de pocainta, de ascultare sau falsa ascultare au consecinte la nivel de colectivitate, de tara, de neam.

Cred ca astazi Dumnezeu va face la fel ca si cu Faraon: va aduce plagi asupra puterilor de azi, mai multe ca cele 10 plagi asupra lui Faraon, deoarece ii prigonesc atata pe crestini; si ne sufoca, ne cipeaza, ne numeroteaza, ne sacaie pe toate fronturile; dar au si prin cine…

Va da plagi acestor oameni destepti, bogati, acestor structuri, guverne, si o sa-i rusineze mai mult decat pe Faraon; nici stiinta, nici tehnica, nici cultura, nici armata nu vor putea rezolva plagile acestea; ci doar omul de credinta! Numai cu credinta poti face fata, legata de pocainta.

Dumnezeu va ingadui plagi peste omenire, pe care nici banul, nici tehnica, nici puterea politica nu vor avea cum sa le solutioneze, oricat de siguri ar fi acum pe ei.

Nu e viata in mana omului si nu “ei” fac ordine, nu sunt invincibili, asa cum vor sa para, ca ei fac ordine: “Noua ordine mondiala…”; mare atentie! Nu va lasati infricosati de realitate, ramaneti in Adevar!

Parinte, cine propovaduieste insistent rugaciunea in comun cu luteranii, cu catolicii, coptii….?

Nici nu vreau sa aud (de rugaciuni si slujbe in comun cu catolicii, coptii…); nici pe timpul lui Ceausescu nu era atata “pupatura” cu oamenii acestia si era ortodoxia mai sanatoasa, desi erau sub amenintare, sub arestari;

Nu am nimic cu ei, in sine, da, domnule, ne ajutam, dar nu te mariti cu el, nu te culci cu el… Nu-i o rusine? Cum aparam noi Ortodoxia aici?

Nu uram pe nimeni, dar lucrurile acestea stim ce perfide sunt si cine e in spatele lor. De aceea avem asemenea reactie.

Macar sa ne pastram dreapta credinta, sa nu avem lepadare de credinta, daca altele poate nu avem. Nu condamnam pe nimeni, ma condamn pe mine, dar… fereasca Dumnezeu sa patim asa ceva! Esti cum esti, suntem cum suntem, dar… pana aici, pana la credinta, macar asta sa o avem! Si pentru asta, Dumnezeu o sa ne scoata din altele.

Dumnezeu stie ca este greu sa cresti azi un copil, stie ca e greu azi pentru sotie, stie ca e greu intr-o societate ca asta sa mai mergi intr-un mijloc de transport, stie ca e greu in toate…

E dezastru ce se intampla si cu copiii prin scoli – exemplul fetitei careia colegul ii arata fotografii indecente pe telefonul mobil. Tu il educi acasa, dar acolo ce sa-i mai faci?

Vom avea de patimit! Pentru credinta sa fii binecuvantat daca patimesti pentru ea… E foarte greu, nu-i deloc usor! Nu cu absurditate, dar ramai, domnule, in ale tale!

Pai ia sa vin si eu asa, in maneca in scurta, ca mi-era cald… sau lucruri de felul asta. Ca inchidem ochii… Nu inchidem! Nu va suparati, am terminat!

Unde sunt sfintii nostri, unde sunt mucenicii nostri, unde sunt martirii nostri? Dintr-o data asa am uitat de ei…

Fereasca Dumnezeu cu “slujitul”. Nici nu vreau s-aud: “slujba cu…”. Nu ne rugam cu ei, sfintii nu se rugau cu ereticii, ii dadeau afara, la o parte. Distinctia asta nu a fost facuta degeaba. Si Domnul Hristos a fost rastignit intre talhari, dar nu a fost un talhar.

Unde mai e taria noastra, unde e marturisirea noastra, unde mai e credinta noastra daca facem asa? Pai atunci te va parasi Harul! Uitati-va in canoane pentru astfel de incalcari. Ce pedepse se dadeau in Pravilele vechi, pana unde se mergea, fiindcadaca nu pui un hotar…

Nu sa scoatem vreo hartie ca sa se poata justifica slujba pentru sinucigas.

Sa se faca distinctiile, sa se pazeasca si viu si mort ca sa nu calce canoanele Bisericii. Dar nu, noi ne permitem“Ca ce, daca am un decolteu mai mare asa, parca tine de mantuire?”. Tu nu stii cum te mantuiesti, ca pentru fiecare gand diavolul noteaza…Conteaza foarte mult sa te pazesti! Si lasati, ca or sa va zica unii si altii, mai ales astazi… N-au decat sa zica! Dar n-o sa va pagubiti!

Parca prea dintr-o data am devenit usi largi la toate mizeriile…

Occidentul asta vrea: paganizarea ortodoxiei, paganizarea peste tot. Invazia pagana este in floare!

Dupa ce ti-ai spovedit pacatele, preotul nu-ti spune rugaciunea de dezlegare, insa iti spune sa te impartasesti. Il parasim, mai intram in acea biserica, cum procedam?

Nu-l judeci pe preot, vorbesti, discuti cu el; daca crezi ca preotul a gresit intr-o privinta, incearca sa vorbesti cu el, sa ai buna cuviinta, sa ai cuget smerit, nu sa pleci imediat in alta parte.

Sunt situatii cand nu-l dezlegi – alti duhovnici, Parintele Arsenie, Parintele Staniloae isi permit sa se mai abata de la canoane, ca au trecere la Dumnezeu, au autoritate duhovniceasca;

Eu nu ma iau dupa preotul cutare ca a iesit din canoane; eu merg pe calea mea, dupa canoanele Bisericii, imi urmez urcusul meu, merg pe linia ascultarii si a Bisericii pana capat acea autoritate, daca voi fi vrednic vreodata, si o sa am lumina si harul sa pot sa aplic ceea ce este de aplicat tot pentru salvarea acelui suflet. Dar nu pun masura mea.

Preotul e preot, ramane preot indiferent ce ar fi; dar daca sunt totusi probleme, daca ai indoieli, cauta sa procedezi cu bunacuviinta, cu rugaciune, cu smerenie, sa-i explici parintelui, ceri dezlegare ca sa pleci in alta parte…; dar nu gata, daca nu ti-a convenit ceva, il vorbesti de rau si arunci cu zoaie in el.

Legat de cardurile cu cip:

Nu cunosc eu amanunte despre cipuri si din astea. Dar ce se intampla? As vrea sa vad si cine pune intrebarea asta… Fiindca poate sa fie unul necununat [sau cu probleme de acest gen] care vrea sa vada ce zice parintele Amfilohie, ca se filmeaza si da pe internet… Nu asa!

Oricum, ne trebuie si o cercetare a astfel de lucruri. Sunt lucruri care nu se cunosc asa dintr-o data.

Un duhovnic bun, un om al bisericii, cunoaste tactica vrajmasului, stie din partea cui vin astfel de lucruri si unde pot duce si dintr-o data nu se poate avea incredere.

Insa nu se pot da asa raspunsuri asa, pe moment, “ca la taraba”, ci raspunsurile pot fi in genul: “Dar cine a pacatuit, el sau parintii lui?” “Nici el, nici parintii lui?”, “Nici lepadare de botez, si nici nu trebuie sa luam”… Ăăă? [ironic la adresa abordarilor simpliste] Uite cam asa este, trebuie si o cunoastere, sa se faca lucrarea lui Dumnezeu prin el. Adica sunt lucruri pe care nu le pricepi dintr-o data.

Eu bineinteles ca nu sunt de acord si nu trebuie sa fim, dar ca sa convingi si oamenii, trebuie sa fii mai infipt in Adevar decat in realitate.

Parintele Staniloae prefera sa mearga mai degraba cu trenul decat cu masina.

Este insa si o masura a lucrurilor, depinde si de fiecare, de ce vrea sa faca…

Iarasi m-ati adus la tehnologie si pocainta.

Exemple de folosire a tehnologiilor (ultra)moderne cu justificarea ca si Apostolii sau Sfintii Parinti foloseau si faceau anumite lucruri… In planul duhovnicesc lucrurile se masoara altfel; cu cat se induhovniceste omul, se dematerializeaza, mai lasa deoparte stiinta (produsele ei).

Tutea: Da, e buna stiinta. Uite asa cum ma folosesc de periuta de dinti, asa ma folosesc si de stiinta...

Toate nelinistile veacului provin de la pacat; problema pacatului se rezolva prin pocainta, nu-i alta cale!

Atentie mare si cu tehnologia aceasta! Nu ca gata, trebuie sa le arunc pe fereastra, dar sa stii ca oricine vrea sa incerce o rugaciune mai adanca, isi da seama cat de mult il incurca vizionatul la ceva; pentru ca noi trebuie sa nu ne risipim cu mintea in  nimic, ci sa ne adunam mintea in rugaciune. Lucrurile acestea tehnologice sparg duhul de rugaciune.

Lupta se duce cu 3 arme ale diavolului: pofta trupului, pofta ochilor si trufia vietii; pai tu cum le biruiesti? Cum rezisti in fata lor? Stii cum iti fura simturile, cum te captiveaza? Valeriu Gafencu spunea: Cred ca daca-as fi fost in alta parte, in libertate, nu as fi cunoscut o asemenea stare duhovniceasca. Ca si in pustie. [Conteaza absenta factorilor externi disturbatori, a prilejurilor de imprastiere].

Cine nu se leapada de sine, nu-L cunoaste pe Dumnezeu, nu incape Dumnezeu in el. Asta e prima conditie a urmarii lui Hristos: renuntarea.

Atentie la alipirea de tehnologie, de satisfactiile pe care ti le provoaca, e un pericol sa fii neglijent, sa le tot folosesti asa…

Amagirea ca se folosesc “si” pentru lucruri bune. Nu: ori folosesti numai pentru lucruri bune tehnologia, ori n-o mai folosesti!

Exemple legate de muzica de cabaret si de stirile despre fotbal de la Radio Trinitas, amestecate cu Sfintii Parinti.

Nu slujiti la doi Domni; dar “noi vrem sa fim si cu.., si cu…”, „stiti, parinte, ca am tinut si postul si am vazut si un film pe internet”, “Am fost si la Canonul Mare, dar nu am scapat nici antrenamentele de dans, de aerobic, de forbal sau nu stiu ce”. Nu merge!

Macar sa fim mai atenti, sa ne silim pana unde putem. Ca ne tranteste diavolul, daca iesim din “pustie”.

Sa incepem de la canon, nu de la dezlegare de canon.

Foarte putina lume cauta la duhovnic tamaduire, indreptare, toata lumea cauta mangaiere; mangaiere cauta si pisica aceea, iar daca vrei sa o speli, atunci sare in toate partile.

Inceputul bun

Ca sa te pocaiesti trebuie sa te hotarasti sa o rupi cu pacatul. Cand vrei sa pui inceput bun nu mai amana! In clipa asta ma voi scula si ma voi duce la Tatal meuTata, am gresit la cer si inaintea Ta!

Unitatea intre gand, vorba si fapta iti da integralitatea actiunii si atunci Harul intervine.

Mare este puterea pocaintei: daca spovedesti pacatele cu cainta, incepi sa faci canonul, atunci se intampla o schimbare in tine. Deja dupa o zi-doua de post esti altfel.

Cand exersezi pocainta, postul si rugaciunea, vezi ca se intampla o usurare sufleteasca, se deschid ochii mintii, incepi sa pricepi altfel: e lucrarea Harului in suflet.

Ajuta si sa fii in preajma unor oameni cu o stare sufleteasca corespunzatoare.

Sa fii un om de fapta si elimina ceea ce poate sa te impiedice din planul tau de pocainta, cauta sa-ti iei si tu masuri, ajuta-te si tu pe tine, evita prilejurile de pacat.

Treci la fapta, lupta-te, ia-te la tranta cu neputinta ta, striga dupa un ajutor si Dumnezeu iti va trimite ajutorul; fiecare dupa masura lui.

Fa-ti pofta de pocainta, misca in directia aceea, creaza-ti un cadru prielnic in directia aceea.

Raporteaza-te la Adevar, la lucrarea Duhului nu la ceea ce cred, la ce simt, la ce-am auzit, la ce spun colegii si ceilalti.

Pe Cruce ne dam examenul credintei. Si in actul pocaintei. In masura in care isi poarta crucea ne dam seama de credinta.

In viata duhovniceasca fapta autentifica“Credinta fara fapte este moarta”.

Una este cunoasterea din citit, alta este cunoasterea din auzit, dar cea mai mare ecunoasterea din experienta: “Si eu am fost acolo”.

Asta-i lupta cu patimile: invita la fapta, invita la lucrare. Dumnezeu ne indeamna totdeauna la experienta.

Oricine practica un act de pocainta, stie. Cine se caieste de-un pacat, pe cine il doare, acela striga de durere, nu mai pune intrebari [despre cum sa faca asta]. Ca si cum ai intreba: “Pe tine cand te doare maseaua, cum te vaiti? Cand te lovesti peste deget, cum tipi?”

Cand omul iese din durere, incepe sa se inmoaie ca apa inghetata la caldura, ia orice forma in care este pusa, se intinde pe oriunde. Cand nu este tinuta in fraiele duhului, firea noastra la fel face!

Parintele Arsenie spunea ca i se pare cel mai greu la varsta lui (de batranete): taierea voii!

Parintele Paisie Olaru, care avea rugaciunea inimii de la 18 ani [dar si Parintele Sofronie Saharov, n.n.], spunea: mai usor imi e sa sap un metru cub de pamant, decat sa stau un ceas la rugaciune; e vorba de lupta prin rugaciune aceasta in planul duhovnicesc.

Trebuie sa ne indreptam cu toate fortele spre Hristos.

Sa se vada atitudinea noastra, ca la Zaheu: “intorc impatrit“, etc.

Cand se va intampla o prigoana si vei fi dat afara de peste tot, atunci se implineste Evanghelia cu tine!

Daca nu ai o patimire pentru Hristos, de unde stii ca esti pe calea cea buna? Nu ti-o provoca tu, dar cand suna ceasul, nu da inapoi!

Roaga-te acum pe timp de pace, ca sa te gaseasca Dumnezeu vrednic de incercare la momentul harazit; asta avem de facut acum!

Am o ora la dispozitie acum, ma pregatesc. Ma scol cu 5 minute mai devreme, plec cu o rugaciune, cu o metanie, cu o binecuvantare, cu un cuvant al lui Dumnezeu. Plec cu hotarare, conteaza foarte mult de ce te agati!

Stam aici si va ascultam si vedem in jur carti care nu au legatura cu ortodoxia. Vedem imagini chiar de pacat. Ce parere aveti despre asta?

Pai nici nu le-am vazut. Nu ati venit intr-o librarie perfecta, nu va vorbeste un om perfect si.. nici auditoriul nu cred ca e perfect! Am venit aici sa ne ajutam unii pe altii.

Cel mai tare mi-e teama de cei care vorbesc si nu implinesc!

Sa nu facem confuzie intre planuri; hai sa vedem ce ne sta noua la indemana si aia sa si savarsim!

Sunt probleme, dar nu sunt oameni fara duhovnici si fara o binecuvantare in ce se face. Dar stii ce se intampla…? “Ce parere aveti de Dan Puric?” [Imitand cu voce pitigaiata o intrebare carcotasa care i se tot pune, n.n.]. Pune un cearsaf mare, alb si cu un punct pe el: tu ce vezi aici? “Punctul negru!” Pai tu nu vezi restul?

E artist, face ce face, dar unde mai gasesc eu unul ca el (n.n. ca Dan Puric) in tot teatrul romanesc, care sa puna problema de demnitate, de Dumnezeu si de credinta! Unde mai gasesc eu unul ca el, sa rascoleasca o tara intreaga in 20 de minute de emisiune! Nu, domn`e, n-ati vazut ca a spus cuvantul ala…”. Iata, asta-i poporul! Nu stie sa se foloseasca.

La Parintele Arsenie Papacioc a venit in Postul Mare un batran, de prin Ardeal….

Relatarea din original:

A venit odată unul, care m-a impresionat aşa de tare, era din Maramureş, şi zic: „Aţi venit aici la băi?” „Nu, domnule Părinte! N-am venit! Am venit special la Sfinţia ta!” Era în Săptămâna Mare, Sâmbăta Mare. Şi l-am spovedit. Nu am avut de lucru şi l-am întrebat dacă a postit. Dar cu acest om, de 35 de ani se luptau sectanţii să-l facă adventist. încă şi nevasta lui de 35 de ani se dăduse la adventişti. Vă închipuiţi! El, săracul, nu  avea Paşti, nu avea Crăciun… Dar nu s-a lăsat! Era un om foarte înalt şi voinic şi sufleteşte. Că dacă îl amăgeau pe el ad­ventiştii, atunci îi cucereau pe toţi din sat.

Dar, nu am de lucru şi-l întreb dacă a postit: N-am postit, domnule părinte! Ieri a fost Vinerea Mare, am mâncat şi atunci!” Atunci zic în sinea mea: „Arsenie, ce faci?” Dar, deodată mi-am amintit: Au oare postul decide, sau sfărâmarea inimii? Omul acesta de 35 de ani lupta pentru Ortodoxie, pentru credinţa lui adevărată şi strămoşească!” „Bine, zic, te împărtăşeşti, dar nu mai mănânci până mâine!” Mai erau câteva ceasuri!

Fiecare are rostul si masura lui. Dar ce faci sa nu faci de capul tau, sa fii sub un duhovnic.

Exemple in care duhovnicul poate face pogoramant: “Daca vad ca te costa serviciul pentru o basma, bine, da-o jos”; “Bine, esti medic, nu ai putut sa ai atatia copii, ai numai unul, dar n-ai plecat din tara, ai refuzat ofertele din strainatate, dar… ai grija de cea cu multi cu copii cand vine la tine, ai grija de ala bolnav care n-are bani sa-ti dea“. Da-i o metoda de compensare!

Asa si cu asta: Pentru ca nu se adreseaza unor oameni care vin la biserica, Dan Puric are ocazia sa-L predice pe Dumnezeu intr-un mediu in care preotul nu prea intra, el poate sa castige niste oameni. Si luam ceea ce se poate lua!

“Da, dar am auzit”, “Multe auzim…”. Asa si Parintele Arsenie [putea sa-l judece dupa aparente, dar l-a impartasit pe acel batran]. Asa ca, dupa ce ca abia am unul acolo, asa cu pete cum este, cu pistrui, dar ce poate sa faca intr-o emisiune… Dar ce, el e calugar? A jurat cu tine, are un contract? “Ca n-a vorbit despre Capitan…”: Dar ce, e legionar?

Noi nu stim sa culegem ce e bun, si atunci ceilalti…: “Da`, lasa ca-l luam noi,daca voi nu stiti, lasa ca-l primim noi!” Dar Hristos pentru cine a venit?

Si eu am fost in Petru-Voda, sa stiti, de acolo si sunt: Au fost multi actori acolo: Marin Moraru, Jean Constantin, Arsinel, multi altii, dar cu ei nu s-a pus problema… Dar acum au aparut camere de luat vederi, pentru ca nu poti sa te duci sa spui ceva acolo si e o ploaie de aparate din astea acolo, nu poti nici sa stranuti, ca totul se duce mai departe… Pacat! Si-atunci, iata manipulare!

De-aceea ne trebuie discernamant, ne trebuie rugaciune… Si plus ca sunt situatii pentru anumite medii, in care e nevoie de o tactica de lupta, unde nu poti spune in afara ce crezi, fiindca…: “Aaa, si tu esti cu ala!”.

Sunt unii care n-au facut poze cu parintele Iustin, nu s-au filmat cu el, n-au cantat cu el, nu s-au cununat la el, nu au profitat… Dar noi vedem invers [ii vedem doar pe ceilalti]!

Am tratat subiectul asta, fiindca foarte multa lume s-a dezbinat: “C-am auzit, ca a facut, ca zice lumea.. Ce-i asta: “ca zice lumea?”. Dar tu ce zici, parerea ta care este?Am vrut sa aud parerea sfintiei voastre…”. De ce, ca sa ma dai pe internet? Dar si faci ce spun?”.

Ca puneam problema [parintelui Iustin]: ca sunt atatia aici, asa si-asa… De ce nu le spuneti la astia ceva…? “Pai, n-ai cui, mai, n-ai cui!” Si de-aia ii lasa, si rabda, si-l trage si de ureche, pentru ca… “n-ai cui, mai, sa spui”… Dar ala de ce-a zis..? “Pentru ca are cui, mai!”

Depinde cum le luati: ceea ce se vede sau ceea ce se realizeaza?

“Toti suntem supusi greselii, fereasca Dumnezeu, dar... aceasta diversiune tare ne mai nenoroceste pe noi astazi!”

Sfantul Constantin cel Mare, “cel intocmai cu Apostolii“, n-a avut o viata intocmai cu Apsotolii, dar ce rol a avut, cum a deschis culoarul Bizantului! Sau Stefan cel Mare, care a avut o aventura, da, a luptat, a cazut, dar… dracul pe cine are ura?

Calugarii nu sunt niste protejati, ci sunt in prima linie a luptelor duhovnicesti, suntem mult mai razboiti decat va puteti dea seama si mult ne costa un discurs sau orice iesire in lume; o simtim pe pielea noastra, cat ai fi de incepator, si cu cat mai mult inaintezi simti asta, dar nu trebuie sa fixam masura asta si la altii!

Am inceput sa ne luam la dispute cu toti [in interiorul Bisericii], nu mai stim sa castigam oamenii la ortodoxie!

De ce veneau la Parintele Arsenie Papacioc oamenii de peste tot, si doctori, si profesori? Pentru ca avea metoda pentru toti. Si la parintele Iustin la fel! “Da, da` nu-i pentru calugari parintele Iustin, e mai mult pentru mireni!“. Pai ar trebui sa-mi fie rusine! Ca au prins mirenii mai bine mesajul, domnule…

Nu vreau sa critic, fiindca sunt de-acolo, dar ma refer la niste aspecte care risca sa dezbine familia…

Exemplul rigiditatii fata de copilul care “nu invata bine la scoala”, fara sa stii ce materii studiaza acolo si daca le poate face fata sau nu. Trebuie sa-l intelegi si pe copil. Nu se mai urmareste o formare a copilului, dimpotriva, si iese omul robot… si l-ai distrus. A terminat cu 10 si nu intelegi de ce a luat-o razna d ela un moment dat.

Vedeti ca sunt fenomene foarte complexe: urmariti unde se invarte, cine se razbuna?Diavolul are ura mare, mai ales astazi! De aceea trebuie sa ai metoda pentru toti!

E-o cearta si una se scrie, se vorbeste si se declara, si alta este… Am fost si am vorbit de atatea ori in particular acolo, si cu unii, si cu altii… si am vazut ce inseamna. Nu le mai poti faci pe fata! “Am auzit ca sfintia voastra sunteti cu…”. Daca ai trecut un om strada, inseamna ca ai un interes, daca esti sarac, inseamna ca o faci pentru imagine, daca esti bogat, inseamna ca o faci pentru un scop… Oricum ai da-o, omul pervertit tot asa o vede. Si de-aia de multe ori iti zici ca e bine sa nu mai apari, sa nu te mai vezi... dar ce faci, renunti la lupta? Nu.

Sunt riscuri mari: Dan [Puric] are nevoie azi de mare ajutor, de intelegerea oamenilor si de rugaciuni. Va dati seama? Cati n-ar da sa-l ia in alta parte? Si lupta este!

Vezi ca astia nu stiu acum ce dosare sa mai ascunda si altele pe care sa le inventeze!

Sa fiti foarte atenti, in vremurile de apoi sminteala e la ea acasa, doar Dumnezeu e cel care masoara! Sa nu ne grabim s-aruncam cu piatra!

Chiar daca ar fi sa conduca prost, ca este ierarh, patriarh… dar adevarul nimeni nu-l muta! Noi sa veghem la sanatatea credintei si la viata noastra, la cum suntem noi insine.

In Romania e jale! Cum vrei sa o iei, pe ministere, ce sectari si ce masoni ne conduce jale! Insa Dumnezeu conduce lumea! Sa nu faci abstractie de realitate, numai sa nu te protapesti numai in ea; si invers, de dragul Adevarului infrunti aceasta realitate, indiferent de pretul vietii! Iti trebuie si o stiinta, si o cunoastere si o tactica de lupta!

Sa avem si discernamant, care se capata din aceasta credinta si din aceasta pocainta!

O  sa fie criza de oameni care sa-ti dea un sfat bun, sa fie luminati de Dumnezeu, sa fie curati la suflet, sa zica da sau nu intr-o directie!

Nu te grabi tu iute sa arunci cu piatra, indiferent ca e “talhar”, dar are momentul lui de pocainta: tu uita-te la mesaj, sa vezi ce a spus, ia de la el ce trebuie: “Milostiv fii mie, pacatosului”. Fiecare are darul si rostul lui, nu-l baga pe oricare in rand cu calugarii… Fiecare are masura si talentul lui, poate sa fie un bun scriitor, dar sa nu poata bate metanii; poate sa aiba un dar de mare milostenie sufleteasca, dar sa n-aiba si darul de-a se exprima. Fiecare este o parte si impreuna formam un intreg.

Mare atentie la cine dezbina!

Discernamantul vine din traire si din fapta, nu din carti!

Nu poti sa spui acelasi lucru oricui, unii se smintesc, nu orice cuvant este pentru toti. Exemplul cu parintele Arsenie Papacioc si pedeapsa cu moartea.

Fiecare are rostul lui, darul si chemarea lui. Tu fa-ti ale tale! Nu te apuca sa le judeci pe altii, ca unuia Dumnezeu poate sa-i dea mantuirea si intr-o secunda – daca zice da sau nu -, iar altii zeci de ani sa se lupte…

Cine e Sfantul Mare Mucenic Gheorghe, daca il analizam dupa mintea noastra? A omorat oameni, a fost pe front… Dar cand a venit momentul marturisirii, a dat tot si a terminat prin martiraj.

Avem nevoie de o rugaciune si o pocainta care sa ne faca sa vedem mai bine si sa avem ochi sa vedem pe cei de langa noi! Mai ales astazi, ca trebuie aceasta tactica.

Astazi nu mai poti face lucrurile pe fata, trebuie sa gasesti o metoda ca sa mai rezisti si sa mai ajungi si acasa la cei ce te asteapta. Asta nu inseamna sa accepti compromisul! Trebuie sa te gandesti ce vrei sa faci: “vrei s-o termini de-acuma sau…?” Ei, cam astea-s vremurile de azi. Nu-i usor… Trebuie sa te gandesti foarte bine si sa te rogi la Dumnezeu sa-ti spuna ce sa faci. Traim cu aripi din astea mai slabe, mai ingenuncheati, si-atunci trebuie sa vezi [cum te strecori], sa gasesti o formula prin care sa-ti mai tii serviciul, ca sa-ti hranesti copiii si ca sa mai poti veni duminica la biserica. Ca sa poti sa existi, dar nu ca sa te compromiti. Dar cand vine ceasul sa zici “da” sau “nu“, atunci foarte bine, atunci da… Tine de o tactica de lupta. Dar daca nu o faci din motivatia asta, ci din alte principii, atunci… Dumnezeu cu mila.

Haideti sa nu ne mai pierdem in… cum venise cineva acuma cu “calendarul vechi”, “calendarul nou”..Zic: “bai, baiete, nu de-asta sufera tara acuma!”. Dupa ce ca mai avem o farama de ortodoxie, o mai dezbini si tu? Ca a gresit Cleopa, ca a gresit ala..Nu mai stai sa umbli acolo, la elemente de “pistrui”. Tu nu vezi omul din el? S-au facut greseli, nici eu n-am fost de acord, dar acuma… suntem unde suntem, la ce ajuta treaba asta?

Vorbeam si cu calugari din alta parte: Da, mai, nici eu nu-s de acord cu astea [actele electronice?], dar nu fac din portile manastirile afisier, ca “sa-i ia dracu` pe toti si sa nu se mai mantuiasca si sa se mai spovedeasca aia care au cip, si aia, si aia…” Nu asa! Facem o disctinctie intre nestiinta, rea-vointa, victime… Nu trebuie chiar asa sa luam brusc. Dar usurinta cu care se trateaza problemele este mai grava! “Dar tu, care stiai ce-i si dansul, si gluma, si sarutul, tu la varsta ta imi pui problema ca una de 14 ani?” Dar tu, care stii ce-s chestiile astea si din partea cui vii, spui ca n-ai niciun amestec si ca tu iei primul? Adica dai declaratii din astea gratuite la un popor pe care-l crezi prost si numai la vot ai nevoie de el? Si-n rest: voi nu stiti, noi stim…

Cum se poate face distinctia intre un caz in care trebuie sa tacem, sa ne supunem si unul in care sa marturisim?

Intr-o situatie cand nu ai la indemana duhovnicul sa-l intrebi, iti va da un imbold la nivelul constiintei.

Dumnezeu nu o sa-ti ceara un lucru de care nu esti in stare. Cand Dumnezeu ingaduie un lucru, iti vine si cu solutia pe masura. Ca nu te-ai facut tu vrednic si ca ai gresit, tot asupra ta sa iei vina.

Nu taci cand esti atacat direct in credinta, in suflet.

Nu taci cand sunt pacate impotriva Duhului Sfant.

Nu taci cand prin atitudinea ta se smintesc multimi de oameni.

Nu taci cand esti in contradictie cu adevarul Bisericii.

Taci atunci cand nu are rost sa vorbesti, nu are un rezultat si oricum nu-l indrepti pe celalalt, degeaba te iei de gat cu el.

Depinde si unde te afli, cu cine te afli, pentru ce te afli, etc. Nu e totuna daca cineva ma injura pe strada sau la mine in manastire.

Dumnezeu nu ingaduie un lucru fara socoteala.

Daca Dumnezeu iti cere marturisire, sa o faci nu ca si cum ai fi vrednic, ci cu smerenie, cu daruire, mai intai cu apelul la Dumnezeu, nu cu gura mare. Si Dumnezeu iti va da o confirmare. Daca ai duhovnic, il intrebi pe el.

Sunt situatii si situatii… Si chiar daca ai gresit astazi si ai ratat o ocazie, te poti pocai si o iei de la capat. Sa nu ratam ocazii mari de marturisire, si in rest sa le prindem pe toate cele mici, sa fim mai atenti.

Fiecare are ceasul lui, marturisirea ca harisma nu ii e data oricui. Toti trebuie sa marturisim si ni se cere aceasta, insa harisma marturisirii e cu totul altceva, iar cine o are, va fi persecutat.

Cand nu esti intrebat, sa nu vorbesti, iar cand esti intrebat, vezi ce vorbesti.

Cuvant de incheiere

Sa va siliti cat va sta in putinta sa tineti cont ca suntem in post! Postul este o perioada randuita de Biserica prin care sa faci ceva anume pentru sufletul tau.

Ceea ce nu faci si nu dobandesti in timpul postului, nu vei face nicidecum in afara lui!

Creaza-ti un cadru minim de pocainta, fa infranare mai multa, o metanie in plus, un acatist in plus, o nevointa in plus.

In post lupta-te sa fii mai tacut, mai infranat, mai silitor, mai rugator, mai interiorizat, mai spovedit, int-o stare de pocainta, in vederea Saptamanii Patimilor si a Invierii care vor veni, ca sa poti simti ceva in tine.

Este o crestere, o gradatie in pregatirea prin post a omului pentru Inviere. Sa nu uitam pentru Cine tinem Postul.

Cum poti sa-i iubesti pe vrajmasi? Gandeste-te la CINE iti cere, te roaga, nu te obliga, sa-l iubesti pe vrajmas; nu conteaza ca acela este hot, criminal, nu conteaza. Hristos, ca un Prieten drag, fata de Care esti dator, iti cere asta…“Eu am grija, nu te indoi”... Fiindca si acela este fiul Sau pentru Care S-a rastignit. Si atunci te vei rusina. Si vezi atunci in ochii Lui durerea lui Hristos pentru mine si pentru el, dar… noi traim in alt plan. Si sub incidenta simturilor pervertite, facem ce facem. Dar ca sa fii in planul asta pentru pocainta, trebuie sa te linisesti, sa te aduni, sa te asezi un pic, sa ramai in harul acela si in rugaciunea aceea. Ganditi-va Cine ne cere asta si pentru ce.

Asa si toata viata noastra duhovniceasca: sa ne gandim pentru Cine si cum:Pocainta pentru Hristos, pocainta pentru Adevar, pocainta pentru Biserica sa o facem.

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν γρεκεσχτε εστε φăκουτă (αντρατă) κου γοογλε τρανσλατε
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în greceşte este făcută (adrată) cu google translate
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
.
Αμφιλόχιος ΠΑΤΕΡΑΣ  του μοναστηριού Diaconești (ήχου και κειμένου): «Η χώρα χρειάζεται ανθρώπους που πραγματικά μετανοήσει. Η μετάνοια είναι ο φόβος τους δαίμονες! «
Πατέρας Amfilohie η βιβλιοθήκη Σοφία, 6 Μαρτίου 2012 (Μέρος Ι)
[βίντεο τηλεόραση πρώτη μισή ώρα του συνεδρίου]
Πατέρας Amfilohie Brânză – Μετάνοια στο πνευματικό έργο (Μάρτιος 2012)
μόνο ήχου – όλο το συνέδριο
Βουκουρέστι, Σοφία Βιβλιοπωλείο
ΔΕΝ έχει κολλήσει ΜΕΙΝΕΤΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ!«Λοιπόν βρήκα! Ο Θεός να μας κάνει όλους έλεος!Όλα να γίνουν η δόξα του Θεού. Επειδή σ ‘αυτόν viem, να πάμε σ’ Αυτόν, θέλοντας και μη. Και αυτό μας βοηθάει να καταλάβουμε ειδικά όταν εργάζεστε μετάνοια. Η μετάνοια είναι μια στροφή προς το Θεό κατά το πνεύμα και την αλήθεια, ν. Πράγματι, η έννοια της μετάνοιας είναι όλο και λιγότερο κατανοητή, γιατί η ανθρώπινη ζωή από τη σύλληψη, και η σύλληψη ευαγγελική κράνος είναι πάντα ένα κενό, διότι, στις αισθήσεις, γιατί αισθήσεις, κλίση από τη φύση αμαρτωλή, και αδυναμία της σάρκας, και τον πειρασμό, σε αυτό που συναντάμε αμέσως και σε αυτό το σχέδιο για τις αισθήσεις και τις αισθήσεις, αλλά η αλήθεια δεν βρίσκεται σε καμία ορθολογική σχέδια και συναισθηματική, αλλά και στην πνευματική σχέδιο.Μετάνοια μας βοηθά να ξεκινήσουμε από την πραγματικότητα ότι, αμαρτωλή, γνωρίζοντας την αλήθεια, και αυτό είναι το σκληρότερο πράγμα που κάνει. Δεν μπορώ να πω ότι ο Σωτήρας Χριστός ανταποκριθεί η δυσκολία αυτή είναι κατανοητή, αλλά συνάντησε αντίσταση από τους ανθρώπους ότι το Word, το Λόγο της ζωής. Ο άνθρωπος, αυτό είναι πολύπλοκο, προικισμένος με εξαιρετικές ικανότητες, από την αμαρτία είχε επιρροή που οδήγησαν στο θάνατο, το dezechilibrandu εσωτερικά όσον αφορά την αντίληψη και την αίσθηση της αλήθειας.Δημιουργός ήρθε στη μέση των πλασμάτων του, ειδικά των ανθρώπων και ήξεραν καλύτερα πλάσματα που είναι σύμφωνες με το θέλημα του Θεού. Ροκ, πουλί, ζώα, ορυκτά, προέβη σε όλες θέλησή του, αλλά ο άνθρωπος, στο πλαίσιο της ελεύθερης με την οποία ήταν προικισμένος, είχαν κάρτες, σχολίασε, ήταν αντίσταση στην αλήθεια, το Λόγο του Θεού. Είπα σε μια άλλη περίπτωση που δεν πληροί κανένα πουλί να έσπευσαν να τον, ή οποιοδήποτε ζώο πρέπει να πήδηξε πάνω του, κάθε έντομο ή ένα φυτό, όλοι παρέμειναν σε μεταλλικά ή λαχανικών της φύσης, πουλιά, ζώα, μόνο οι άνθρωποι, Αυτό το πλάσμα επιλέξει την εικόνα του Θεού, αντιστάθηκαν, γέλασε, χτύπημα, σούβλα, σταυρώθηκε ο Χριστός ο Σωτήρας σκοτώθηκαν.Λοιπόν, το θέμα της μετάνοιας, είπα ότι έχει σχέση με την ανθρώπινη επιστροφή στο Θεό, στον Θεό ως την Αλήθεια, τη Δύναμη, το Δημιουργό, τον Δημιουργό, ως Σωτήρα και Λυτρωτή, ο Βίκτωρ. Έτσι, η απόδοση συνδέεται με την ανθρώπινη αμαρτία στην αλήθεια, στο Θεό.

Δεν σταματά μόνο Μετάνοια

Η μετάνοια είναι ο πρώτος άνθρωπος που συναντάμε. Όταν πρόκειται για την μετάνοια σημαίνει πτώση αυτό, σημαίνει μετάνοια και τη λύτρωση του. Από τον Αδάμ πληρούν την έννοια της μετάνοιας. Αυτό το υπέροχο άνθρωπο, το πλάσμα που κατ ‘εικόνα του Θεού, Βρίσκεται σε έναν τόπο τόσο καλά προετοιμασμένοι, Παράδεισος, όταν παράκουσε το Θεό μετά από πειρασμό, συναντάμε στην Αγία Γραφή ορισμένα ζητήματα σχετικά με τη στάση του. Όταν ο Αδάμ και η Εύα αμάρτησαν και μετανόησαν: «. Έκανα λάθος» Αδάμ είχε μια σκέψη της μετάνοιας που ποτέ δεν είχε πριν. Είχε την αίσθηση της ενοχής: δεν είναι ακριβώς αυτό που κάνω, ω τι έκανα! Ένιωσε τότε, συνειδητοποίησε ότι δεν έκανε καλά. Ένιωθε την ενοχή, που δεν έχει αισθανθεί πριν, και ντροπή, έκρυψε:… Ο Θεός είναι η πρώτη αμαρτία τρέξει προέτρεψε να φύγει από τον Θεό Έτσι, θα είναι μέχρι το τέλος του κόσμου Γνωρίζετε ανθρώπους που τρέχουν μακριά από τον Θεό, φεύγουν από Εκκλησία. Αυτοί είναι οι άνθρωποι κάτω από την αμαρτία.

Η μετάνοια είναι ακριβώς αυτή η στάση που περιλαμβάνει την μετάνοια, αναγνωρίζοντας ότι και να αγωνιστεί για το ίσιωμα μου, για τις πράξεις μου, οι σκέψεις μου, το αντίθετο από αυτό; Στην πραγματικότητα είχαμε δημιουργηθεί και έκανε.

Ποινή συνάντηση του Θεού έξω! Από έξω από τον ουρανό. Out! Δε σε βλέπω, ότι αν έρθει μία φορά τον Μάιο. Όχι, έξω! Θεό για τη δικαιοσύνη και την καλοσύνη που εμφανίζονται από την αρχή. Out! Η πόρτα του έδωσε με μια κατάρα και τις συνέπειες της αμαρτίας. Υποσχέθηκε Σωτήρα, αλλά εδώ η κατάσταση του Αδάμ.

Καθ ‘όλη την Παλαιά Διαθήκη, το είπα για το πρώτο Αδάμ, και να κατανοήσουν ότι όλοι οι άνθρωποι αισθάνονται μετάνοια, πίστη βλάβης και μετάνοιας πράξεις που χαρακτηρίζουν την ανθρώπινη ενοχή, θα συναντηθούμε όλοι οι λαοί, όλες οι θρησκείες. Αλλά υπάρχουν διαφορές. Και φτάνω στο Χριστιανισμό, να κατανοήσουν την έννοια της μετάνοιας στη Χριστιανική σχέδιο, ευαγγελική μετάνοια, που μας ενδιαφέρει, το μυστήριο του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού έφερε. Αλλά αυτό το συναίσθημα και η τελετουργική πράξη μετάνοιας από ίσιωμα θα συναντήσουμε τόσο την Παλαιά Διαθήκη, και όλους τους λαούς.

Στην Παλαιά Διαθήκη ήταν προφήτες κυρίως αποστολή για να φέρει τους ανθρώπους στο Θεό. Αυτοί οι άνθρωποι ήταν προικισμένος με ένα ιδιαίτερο δώρο, με τη δύναμη να εκφράσει τη θέληση του Θεού στους ανθρώπους, να πουν τι έκαναν στην ευθυγράμμιση της ζωής μετά από το θέλημα του Θεού, αλλά τι μπορεί να pateasca αν δεν το κάνουν Ο Θεός θα ακούσει. Πάντα συναντηθούν και να δούμε αυτό. Και ο Αδάμ, να ξεκινήσετε, και ως προφήτες, συνεχώς καλώντας τους ανθρώπους σε μετάνοια, και ο εκλεκτός λαός να έρθει έτσι ώστε αν το νήμα της ιστορίας, αλλά λένε και τι θέλουν να pateasca αποτυχία σας να υπακούν τον Θεό. Ο Θεός μίλησε μέσω άνδρες: αν πιστεύεις σε μένα, αν μπορείτε να ακούσετε εμένα. Αν πιστεύουν σε μένα και εγώ δεν θα ακούσετε, θα το φάει το σπαθί. Εδώ, goodies ή τη γη ή το ξίφος, δύο περιπτώσεις:. Όταν ένας άνθρωπος πηγαίνει στο Θεό πρόκειται να ευλογήσει ή να πάει ενάντια στη θέληση του Θεού …

Τότε μπορώ να εξηγήσω τι κατάσταση του ανθρώπου από την αμαρτία και το ενδεχόμενο της επιστροφής. Πηγαίνοντας για το νήμα της ιστορίας έρχονται στον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή.

Εξομολόγησης πράξεις στην Παλαιά Διαθήκη, από την άποψη της μετάνοιας, η οποία είναι μόνο μια μορφή της μετάνοιας, ένα βήμα από αυτό – δεν πρέπει να σταματήσει μόνο με μετάνοια Στην Παλαιά Διαθήκη πληρούν ιδίως οι πιο τελετουργικές πράξεις και πράξεις της συναίσθημα, αλλά δεν είναι. είμαστε υπό την επήρεια της χάριτος. Και έτσιπρέπει να καταλάβουμε τη διαφορά μεταξύ της Παλαιάς Διαθήκης μετάνοια και μεταμέλεια δυνατότητες που έχουν ανοίξει στην Καινή Διαθήκη, που ο Χριστός έφερε νέα και τι θα βρούμε στην Εκκλησία που ιδρύθηκε από Αυτόν. Στην Παλαιά Διαθήκη ως βρούμε τους προφήτες, βλέπουμε διαφορετικά ερεθίσματα σε ορισμένα δογματικά ζητήματα, όπου ήταν λάθος, ψυχολογικές, όπως αίσθημα – αυτό είναι αμαρτία και κατά συνέπεια του πνεύματος, το άγχος – την κοινωνική, ηθική – αποτέλεσμα της αμαρτίας στο σύνολο της κοινότητας. Προτροπή σε μετάνοια ήταν σε επίπεδο ατόμου, αλλά και στις κοινότητες, πόλεις, των εθνών. Χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες, αν δεν μετανοήσει είδατε τι έπρεπε να υποφέρουν. Η ανησυχητική ιστορία της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά δεν είναι απαραίτητα να διαβάσει για να καταλάβουμε και αυτό είναι μια προετοιμασία για την επόμενη Σωτήρα, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Έτσι πράξεις της συντριβής, τύψεις: δακρύρροια ρούχα ήταν μια μορφή της μετάνοιας, τραβώντας τα μαλλιά, γένια, ήταν μια μορφή της μετάνοιας, ντύσιμο στην τσάντα, βάλτε τις στάχτες στα μαλλιά και τη σκόνη του, μόνωση, με άλλες μορφές.

Μετάνοια ΩΣ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΚΑΙ συνεχίσετε το έργο σας στο νέο νόμο:

«Με Αφήνοντας»

Εδώ, με τον ερχομό του Σωτήρα του κόσμου, εμφανίστηκε πριν από τον Ιωάννη τον Βαπτιστή. Και όχι μόνο είναι ο πρόδρομος σε αυτό δύο μήνες πριν από τον ερχομό του Σωτήρα μας δίδαξε, αλλά ο πρόδρομος στην αποστολή και το ρόλο που είχε στην κατεύθυνση του σταδίου για την πράξη της Γκρέις, η ενσάρκωση του Λόγου και εμφάνισή του για να ανοίξει ανθρώπους να λάβουν το Λόγο του Θεού, ιδιαίτερα στον τομέα της κατάρτισης ανθρώπινου πνεύματος. Όλα κήρυγμα Προδρόμου ήταν μια ώθηση στη μετάνοια: μετανοήσουν και έργα αντάξια της μετάνοιας, τα λεγόμενα γεγονότα, ότι η συμμόρφωση με τη ζωή του Θεού. Ένα κήρυγμα που ήταν σφραγισμένο από το βάπτισμα του καθαρισμού. Ωστόσο, το ζήτημα της συγχώρεσης, ο ίδιος, που προηγήθηκε από τη μετάνοια, θα λύσει οριστικά το Σωτήρα:. «Σας βαπτίζω με νερό, αλλά που θα έρθουν μετά από μένα θα σας βαπτίσει με το Άγιο Πνεύμα και με τη φωτιά» Είναι καθαρισμού που έρχεται μέσω του Αγίου Πνεύματος και με τη φωτιά, έφερε τον κόσμο από τον Κύριο μας Ιησού Χριστό είναι μοναδική από την άποψη της εξουσίας, την εργασία, ιερέας και τις συνέπειες.

Εδώ, τώρα μιλάμε για μετάνοια και την Ιερά Μυστήρια. Σωτήρος Χριστού βάζει μετάνοια και τα σύνορα μεταξύ του κόσμου των παγανιστικών και χριστιανικό κόσμο, τα σύνορα μεταξύ του παλιού κόσμου και τον νέο κόσμο, εδώ, η Καινή Διαθήκη που ήταν σφραγίζει το πολύτιμο αίμα ή. Μετάνοια τώρα να πάρετε την πλήρη αξία, ευαγγελική μετάνοια – «Μετανοείτε και πιστεύετε στο ευαγγέλιο» – τα καλά νέα που ήταν να οδηγήσει και σε plineasca. Εδώ, η πίστη στο Ευαγγέλιο συνδέεται με τη μετάνοια.

Παραινέσεις για μετάνοια είναι ατελείωτες. Και στο Ευαγγέλιο βρίσκουμε πολλές προτροπές για μετάνοια. Έτσι, η προσευχή γίνεται στο ναό: πώς να προσευχόμαστε με τελώνης μετάνοια, όπως ο Φαρισαίος προσευχόταν, όπως η γυναίκα ήρθε και τα δάκρυα της μετανοίας πλύνει τα πόδια του Ιησού, και ιδού, μέχρι τον ληστή στον σταυρό. Ο κλέφτης στο σταυρό, που καρφώνονται για τις αμαρτίες του, καταδίκασε την ενέργεια http://www.razbointrucuvant.ro/wp-content/uploads/2012/03/PeCruce.jpeg~~V . ελαστική συμβούλιο, εκεί δεν είναι σε θέση ακόμη να μαδήσει γενειάδα, νικώντας το κομπολόι, να κάνει τη λατρεία εκεί, αυτό είναι το πολύ κλάμα ψυχή του Σωτήρα: «Να με θυμάσαι όταν έρθει η βασιλεία σου!» . Και αυτό Σωτήρα σφραγίζουν με μεγάλη ανταπόκριση:»Astazivei να είναι μαζί μου στον παράδεισο». Για να μας δείξει τη δύναμη της μετάνοιας. Πρώτη ληστής εισέρχεται ουρανό, για να μας δείξει τι μετάνοια της καρδιάς, ο Θεός: ικανοποίηση. Ανοίγει η βασιλεία των ουρανών. Επίσης έχει πει ότι στο πρώτο, αλλά εδώ ότι ο σταυρός έπρεπε να σφραγίζει τα έργα, ο ληστής. «Μετανοείτε και πιστεύετε εις το ευαγγέλιο», «Μετανοείτε για τη βασιλεία των ουρανών.» Λόγος που έγινε σάρκα, ότι από στόμα σε στόμα, λέξη που σας υποσχέθηκα, λέξη που διαπράττουν τις πράξεις που έχουν κάποια ισχύ στην ανθρώπινη καρδιά. Επειδή καμία γνώση, ούτε οι άλλοι δεν μπορούσαν να φθάσουν το ύψος της εξουσίας λέξη του Ιησού Χριστού στην ανθρώπινη καρδιά. Και, στην πραγματικότητα, δηλαδή να ενσάρκωση: γιατί «έχω έρθει για το δίκαιο, να καλέσουν σε μετάνοια, αλλά ήρθα για τους αμαρτωλούς.»Ενδιαφέρουσες! Γιατί; Για τους ανθρώπους που πίστευαν ότι κατά κάποιο τρόπο, περιμένοντας τον Μεσσία με κάποιο τρόπο, και αυτός που ήρθε, είναι παρούσα με έναν τρόπο που δεν περίμεναν, και δεν δέχονται: μια μορφή της ταπεινότητας, ακρόασης, διδάσκοντας τους ανθρώπους σε μετάνοια με τρόπο που δεν πιστεύουν, το δρόμο του σταυρού. Το αδιανόητο!

«Υιός του ανθρώπου έχει εξουσία πάνω στη γη να συγχωρεί αμαρτίες», σε μια εντελώς νέα, πρωτοφανή, για πρώτη φορά, και το οποίο σκανδάλισε όλοι εδώ για να μετάνοια.Συγχώρεση των αμαρτιών. Η μετάνοια είναι ένα μέσο, αλλά ο στόχος είναι η άφεση των αμαρτιών.

Εδώ, λοιπόν, ευαγγελική μετάνοια όπως εμείς αποκαλούμε τους εαυτούς μας την αλήθεια μέσα από μια διαδικασία αφομοίωσης του συνόλου σε επίπεδο λέξης, κυρίως εσωτερική, και μια συνεχής μάχη με μας. «Ποιος θέλει να έρθει μετά από μένα ας απαρνηθεί τον εαυτό του.» Μετάνοια σημαίνει άρνηση της τρόπο σκέψης μου να κάνω, να αναλάβει. Είναι δύσκολο! Και έχω δουλέψει όλη την επίγεια ζωή μας. Aicea είναι το μεγάλο πρόβλημα. Η αμαρτία έχει διαστρεβλώσει τη δύναμη σκέψης του ανθρώπου και [προκάλεσε] μια αναισθησία και όταν αυτός προσπάθησε άλλα μονοπάτια της ζωής. Κατά τις συγκρούσεις σημειώθηκαν και ο άνθρωπος είναι τόσο αμαρτωλό συναισθήματα και να αναλογιστούν, να ψάξουν για άμεση ικανοποίηση: ευχαρίστηση – ο στόχος όλων αυτών των αναζητήσεων σε αυτό το σχέδιο της ζωής-το φαγητό, το ντύσιμο, να, τι θέλω να μου ικανοποιήσει, από το μυαλό και η θέληση μου. Όταν ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο ως ελεύθερος πράκτορας, αλλά και ο ίδιος είπε ότι θα δείτε πώς να προσανατολιστείς. Λοιπόν, εδώ έγκειται το πρόβλημα.

Ο Ιησούς Χριστός Αυτό απαιτεί από εμάς να τον Χριστό να δεχθεί την αλήθεια. Ήρθε για να τον αρπάξει από την πραγματικότητα και ο άνθρωπος να αναρριχηθεί πάνω από αυτό. Για να δείξει ότι η ζωή και να φάει, και το φόρεμα, και ανάπαυση, και να βοηθήσει άλλο, αλλά ότι είναι η ζωή στο απόλυτο όριο της, είναι [μόνο] η πραγματικότητα τηςζωής. αλήθεια της ζωής είναι ένα άλλο. Θέλω να πω, τι εννοείτε; Αυτός είναι: θα πρέπει να αποκηρύξει τον τρόπο σας να είναι και σκέψης να με ακολουθήσουν. Θέλησε να διευκρινίσει ακριβή ταυτότητά τους, η αρχή είχε: ότι είναι πάνω από το νερό και πάνω από τις θάλασσες … ο κόσμος λατρεύει ένα είδωλο έδειξε ότι οι δαίμονες άκουσαν – και δεν πανικοβάλλεται έχει χτυπηθεί σκόνη. Οι άνθρωποι φοβούνται ασθένεια, ή είχαν όλα τα είδη των ασθενειών και θεραπείας ήρθε ως γιατρός της ασθένειας. Οι άνθρωποι φοβούνται τα είδη των πραγμάτων, αδύναμος μπροστά του θανάτου, έδειξε ότι περισσότερο από το θάνατο. Έτσι οι άνθρωποι δεν κάνουν Γιατί τον είχε τη μεγαλύτερη λατρεία. Και μην ανησυχείτε, ήρθε σε ένα ταπεινό τρόπο και στην αγάπη που νιώσαμε όλοι μαζί. έγινε αισθητός και εμφανίζονται σε όλα, ότι θα καθορίσει το λάθος αντίληψη Αλλά και αισθάνθηκε «οι άνθρωποι που θέλετε ….» έγινε αισθητή και γνωστό σε όλους υπάρχει:. ». Ποτέ δεν άκουσα πίσω μου ήταν ότι» … […] Και τότε εδώ είναι πώς είναι τα πράγματα. Έκανε τον εαυτό του και αισθάνθηκε γνωστή με κάποιο τρόπο και εκεί μπορείτε να αρνηθείτε. Τώρα, στην πραγματικότητα το σχέδιο, ναι, επειδή ο άνθρωπος είναι ο μόνος που μπορεί να δώσει μέρος για να πουν όχι και αντ ‘αυτού δεν μπορώ να πω ναι. Αλλά όταν έρθει [αλήθεια]. [Όμως] η συνείδηση σας ενοχλεί. Αλλά μπορείτε να αναγνωρίσετε ή όχι. Ναι ή όχι; «Πείτε περισσότερο, μόνο που ήταν εκεί;», «Όχι, κύριε Ήμουν εκεί!» Και στις δύο ραγισμένα. Αλλά ο Σωτήρας, ο Θεός δεν πάει έτσι! Και ακόμα και αν νομίζετε ότι το σχέδιο ζωή συνεχίζεται, έχετε ένα ζύμωμα, επειδή ο Θεός έχει κάνει κατά κάποιο τρόπο, αυτό είναι το σχέδιο της απόφασης δεν θα είναι έτσι! Και να προχωρήσουμε. Οι άνθρωποι αισθάνθηκαν … Γιατί να προκύψουν σκέψεις στις καρδιές σας; […]. «Ποιος είναι αναμάρτητος να ρίξει την πρώτη πέτρα.» Όλα έχουν αριστερά πάτο. Τι εννοείς, πώς το ξέρεις; Δεν ήταν τόσο! Τι δύναμη έχει η λέξη, η συνείδηση ότι είχαν αισθανόταν σαν Κύριος και Δεσπότης πάνω τους, αλλά όχι ο φόβος να παραλύσει, αλλά ότι η επιστροφή του. Και άφησε την πέτρα και έφυγε. Ο καθένας, αλλά όλοι! Οι άνθρωποι αρχίζουν να σκοτώνουν Δείτε Εργασία με άλλο τρόπο, με άλλες μορφές ενέργειας, και δεν είναι μαγεία, όπως κάνουν κάποιοι άλλοι!; «Ηρεμήσει, κλείστε τα μάτια σας, κλείστε τα μάτια, τα μάτια σας, και να οδηγήσει, μείνετε ήσυχη.» Όχι! Μην κάνετε σύγχυση! «Βλέπετε κύριε αλά το ψητό με ένα τσιγάρο και δεν είναι εντάξει», «είδατε αλά γλώσσα αποκοπεί και το βάζουμε πίσω» …. Τι θα ισιώσει αυτά τα πράγματα τον κόσμο του τσίρκου; Ανάμεσα στα θαύματα του Ιησού Χριστού, από το οποίο έφερε μαγεία Astoria είναι μια τεράστια απόσταση. Αλλά ο άνθρωπος με το σκουλαρίκι και τι έγινε; «Επιτρέψτε μου, λοιπόν; Χρήματα εκεί έξω. » Αλλά ο Χριστός ήρθε με μια σοβαρή, όχι μόνο με ταπείνωση και αγάπη.

Και προειδοποίησε, και τι κυρώσεις τέθηκαν. «Ραββί, έχετε ακούσει ότι ο Πιλάτος – υπήρχαν κάποιοι που δεν θέλουν να θυσιάσουν τον Πιλάτο και δεν θέλουν να θυσιάσουν και τεμαχίζονται εκεί και και το αίμα τους να αναμιχθεί με θυσίες – «νομίζετε ότι αυτά ήταν αμαρτωλοί από σένα; Αλλά σας λέω, δεδομένου ότι δεν θα μετανοήσουν όλοι θα χαθούν επίσης «Ή, όταν ο πύργος του Σιλωάμ κατέρρευσε πάνω από τους ανθρώπους:». Πιστεύετε ότι αυτά ήταν πιο αμαρτωλοί από σένα; Αλλά αν δεν μετανοήσουμε όλοι θα επίσης χάνονται «. Και υπήρχαν και προφήτες, ο Ιωάννης ο Βαπτιστής: «Ιδού, ο πέλεκυς βρίσκεται στη ρίζα του δέντρου, δεν πράξεις της μετανοίας» , «γιατί δεν θα μετανοήσουν, όλα …» Δείτε, κοιτάξτε και καρπούς της μετανοίας, αλλά και προτάσεις που είναι τρομακτικό. Για να μην αναφέρουμε … oh σας, OH εσείς! Σε ανθρώπους, αλλά και πόλεις. Ω εσύ, Betsaido, αλίμονο σε σας, Chorazin, Καπερναούμ Αλίμονο, αλίμονο, να σας, ω Ιερουσαλήμ … το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών. Μέχρι εδώ, Σωτήρα, υπέροχο όπως φαίνεται στην έκκληση μας προς αυτόν, τόσο περισσότερο θα δούμε και τι περιμένουμε αν παρακούσουν. Αμαρτία = θάνατος, μετάνοια, δείχνοντας τη ζωή του Θεού =.

Μετάνοια σημαίνει ενεργοποίηση όλο αυτό το επίπεδο: το μυαλό, η σκέψη, τα συναισθήματα και το σχέδιο είναι χριστιανική μετάνοια μετάνοια, η αναγνώριση της αμαρτίας, εξομολόγηση, εξιλέωση – ότι οι προσπάθειές σας να σπάσει με την αμαρτία – και άφεση Έτσι τώρα η Εκκλησία, στους ιερείς,.. βάπτισμα, μυστήρια, τόσο εδώ είναι το σημαντικό χριστιανικό σχέδιο, δεν είναι όλα αυτά θεραπείες: ηρεμήσω, κάθονται, ήσυχα γιόγκα, ρέικι και άλλα, με τη σκέψη … Όχι, όχι Διαφορετικά δεν πεθαίνουν Χριστού πάνω στο σταυρό μόνο!. Αίμα του Χριστού αφαιρεί την αμαρτία! Πράξη σας συγχωρούνται από ομολογία, μετάνοια και από την μετάνοια που κάνετε, αλλά μόνο τη διαγραφή του πραγματικού αίμα του Θεού κάνει! «Κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα εκτός του Υιού». Υπάρχουν σοβαρά πράγματα εδώ, δεν μπορούμε να τις ξεπεράσουμε. «Για δεν θα είχα μιλήσει, όπως οποιοσδήποτε άλλος θα μιλήσει αμαρτία. Σε ποιον μπορώ να καταδικάζει την αμαρτία;». Ο Βούδας, ο Μωάμεθ, και πώς ή και περισσότερο, αυτοί οι τύποι δεν θα μπορούσε να πει ότι.

Και αυτό είναι που ο νόμος απαιτεί μετάνοια στο νέο νόμο: ας σου – είμαστε σκληρά, αλλά ζήτησε και οι μαθητές σαν σκέψη, τι νομίζετε, βλέπετε, ο σωλήνας, αισθάνεστε στο χέρι σας, το οποίο ακούσει και να μυρίσει και να εμπιστεύονται στο Λόγο του Θεού πάνω από τις αισθήσεις σας, τις σκέψεις και την αντίληψή σας. Οι πρώτοι Απόστολοι, όταν πήρε [ο Κύριος ως μαθητές], αγωνίστηκε όλη τη νύχτα για τα ψάρια – το βράδυ, όταν ο καιρός ήταν ώριμος για την αλιεία. Την αυγή, ο Σωτήρας τους είπε να ρίξει το δίχτυ.«Δάσκαλε, έχουμε κοπιάσει όλη τη νύχτα, αλλά σύμφωνα με τον λόγο σας θα κάνει.» Τι δεν μου αρέσει: «Εννοείς εμείς διδάσκουμε,» Τι σας αλιεύουν περισσότερο «,» Πού αλλού; Λοιπόν έδωσα όλη τη νύχτα εκεί ». Γεια σου! Έτσι θα έρθει στην ουσία τις επιχειρήσεις. Αλλά μετά από λέξη σου θα κάνει. Και έφυγαν, και εδώ ο Θεός παρενέβη αμέσως. Αυτό δεν είναι τυφλή υπακοή στο ότι δεν είστε σκέψης, αλλά σ ‘αυτό το τυφλή υπακοή, Κύριε, όλοι ξέρετε, ό, τι μπορείτε, με την έννοια της επιμέλειας, που έρχεται για πρώτη φορά ήθελε να μας εμπιστευθείτε ο οποίος είναι Εκείνος. Τίποτα δεν μας ζήτησε πρώτα να τον κάνει ό, τι μας ζήτησε νέα. Έτσι, υπό το πρίσμα αυτής της αλήθειας, γεμάτη θυσία Του, τη δύναμή Του, ερχόμαστε. Μετάνοια μας είναι υπό το φως της διδασκαλίας του Χριστού: Μετανοείτε και πιστεύετε στο ευαγγέλιο. Εδώ είναι πώς αυτό συνδέεται με ένα άλλο.

ΜΗ ΓΡΑΦΕΤΕ Ή ιεροκήρυκες, αλλά όσοι το κάνουν, πρέπει να αποθηκεύσετε

Δύναμη του Λόγου του Θεού, η δύναμη της Χάριτος

Προχωρήστε και πάρτε αυτό το παράδειγμα: την ανάσταση της κόρης του Ιαείρου. Όχι ο καθένας ήταν Ιαείρου, αλλά η Μεγάλη Συναγωγή. Γνωρίζουμε πώς οι άνθρωποι τον είδα στον κύκλο του. Ο άνθρωπος πήγε σε απόγνωση, και το εσωτερικό του Σωτήρα ήξερε, γιατί θα πάω και από την εξέταση, όπως η γυναίκα άρρωστοι για δώδεκα χρόνια, για να δείξει τι είναι πίστη. Δεν «Έλα, έλα και πιάσε το, αλλά παρακαλώ σας, έτσι έρχονται σε μένα, αν δεν το αγγίζετε … αρπάξει aicea». Ή όπως το κάνουμε, «ο πατέρας μου να αναφερθώ», ή όταν το αυτοκίνητο ιερό «ναι» και να υπάρχει γονέας που δεν κατάγονται από το πρωί «,» τα τακάκια των φρένων πού είστε; «,» Εεε, αυτά πάνε «. :) Για να δείτε ότι έρχεται εδώ. Και τότε, ήξεραν ότι η καρδιά ήταν Ιαειρ ήξερε τι έρχεται πίστη, γνωρίζοντας ότι προέρχεται από την απελπισία. Ωστόσο, πολλοί προέρχονται από απελπισία »και ο ιερέας να προσπαθήσει και να …». Όχι, δεν λειτουργεί! Να τον ακολουθήσει, όπως ζητάμε! Προσοχή! Σωτήρος Χριστού, λέει: «Λοιπόν, έρχομαι».

http://www.razbointrucuvant.ro/wp-content/uploads/2012/03/Vindecarea-femeii-cu-scurgere-de-sange.jpg Εν τω μεταξύ, η γυναίκα με το θέμα του χρόνου αίματος δώδεκα σκέφτηκε: «Θα αγγίξει ακόμη και στο πίσω μέρος της αγκαλιά του και θα είμαι υγιής.» Με όλα τα άλλα.Εκείνοι που ξεχώρισαν στους λόφους και να μείνουν εκεί, γνωρίζουμε ότι ο Θεός βλέπει – τόσο στάσεις και συμπεριφορές. Μια HEAL, μία αποδεικνύει. Από εκεί τα πράγματα αρχίζουν – για να τονίσει αυτό το σημείο, τι σκέφτονται οι άνθρωποι, βλέπουν ότι πιστεύουν … και ό, τι ο Χριστός μας καλεί να κάνουμε;

Μετάνοια σας … έξω, να αγνοήσουμε, αλλά θα πάρει την πραγματικότητα ότι, για την αλήθεια. Υπάρχει μια απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αλήθεια.Έψαχνα κάποιον τρόπο να εκφράσει τώρα. Όταν έφτασε η άρρωστη πίσω, «Ποιος με άγγιξε;». World σας imbulzeste και να σας ρωτήσω, ποιος με άγγιξε; «. Τι νομίζετε ότι εσείς και εγώ κάτι … Θέλω να πω» κάποιος με άγγιξε, γιατί ένιωσα τη δύναμη έρχεται … «. δεν κατανοούν! Ακόμη και εκείνοι κοντά … ότι μπορούμε να καταλήξουμε, να μείνει με το μεγαλύτερο … και είμαστε ξένοι! Θα μπορούσα ακόμη και τα βιβλία, την εκτύπωση, διαβάζουμε στην πραγματικότητα λέξη … Ακόμη και εκείνοι που δεν κηρύττουν, αυτοί που γράφουν, αλλά εκείνοι που κάνουν, που σώζονται … έλεος του Θεού για όλους μας! Γι ‘αυτό, κάθε φορά που θεωρούν ότι είναι πολύ δύσκολο [να μιλήσει], ειδικά όταν … Σαν μια ζέβρα διέφυγε στο Βουκουρέστι, και οι βλαστοί όλα, [νιώθω σαν να γύρισα εδώ] :) . Όπως έτρεξα πράγματα … Αλλά, τελικά ..

Εν τω μεταξύ, έρχονται στο σπίτι του Ιαείρου: «Μην αναστατώσει τον Κύριο, ότι η κόρη σας πέθανε.» Δείτε τι είναι … Σύντομα έρχεται ο Κύριος Ιησούς Χριστός: «Μόνο το πιστεύετε.» Λέξη Δύναμη του Χριστού «ακριβώς πιστεύουν» , ρώτησα ένα πράγμα και την εξουσία λέξη ένιωθε, δεν είναι κατανοητή, αλλά αισθάνθηκε, γιατί ο Σωτήρας εφανερώθη στη δύναμη του Λόγου Του «απλά πιστεύω». Δεν ήταν η κουβέντα με κανέναν. Αδελφοί, η χάρη, ο λόγος του Θεού, δεν αγγίζουν την ανθρώπινη καρδιά, μπορεί να μιλήσει ένα εκατομμύριο άνθρωποι. Είναι αυτός που κάνει τη μετατροπή, ανεξάρτητα από το ποιος εργάζεται, αλλά χάρη είναι αυτή που παράγει την αλλαγή. Στην Ως εκ τούτου, το μόνο που δεν λαμβάνει χώρα υπό χάριτος δεν είναι άξια αποταμίευση. Αυτή είναι η ουσία του Ευαγγελίου, διδάσκοντας το νέο. Μπορεί να είναι τόσο ή και συναρπαστικά πράγματα, αλλά αυτό δεν είναι υπό χάριτος δεν είναι σωτήρας. Μείνετε στην Παλαιά Διαθήκη ως χειρότερα. Και τότε εδώ, πιστεύω μόνο. Ισχύς λέξη. Άλλοι [λέει Ιαείρου], «και πέθανε». Αλλά τελικά, ήταν τώρα; Ιαείρου πήγε τώρα ανάμεσα σε αυτό που είπε και ο Σωτήρας και τι λένε οι άλλοι. Μόλις εκεί, θρήνοι, κραυγές … Σωτήρος Χριστού, που είπε ότι μόνο ο Κύριος ήταν πλάσμα, ήρθε όχι μόνο κάνει τα πράγματα μισά του δρόμου ή στο αστείο, έχει έρθει για να λύσει προβλήματα που οι άνθρωποι θα πιστεύουν στη λέξη . Και ευλογημένος είναι ο άνθρωπος που πιστεύει στον Χριστό, χωρίς να γκρινιάζετε, μην σχολιάσω. Ζητάει πάντα μαζί μας ένα πράγμα:. Να πιστέψουμε στο λόγο σε ό, τι λέγεται Μακάριος είναι ο άνθρωπος που πιστεύει στον Χριστό, χωρίς να χρειάζεται να περπατήσετε: «Ναι, ας δούμε, νομίζουμε ότι ένα γονέα, μπορείτε να δείτε σε μια εβδομάδα».

Και [πίσω], είπε: «Μην κλαις», αλλά δεν λένε να τους προσβάλλει, τους είπαν να τους πάρει. «Κοιτάξτε, αλλά πού είστε περισσότερο; Εννοώ ότι είναι ηλίθιοι, έτσι δεν είναι; Κοιτάξτε τον! Ο Sir πάτε και να δείτε! Πηγαίνετε αρπαγή αυτό, δεν αναπνέουν «. Έτσι μπορείτε να φανταστείτε. […] Εδώ, αυτό σημαίνει: «. Ο άνθρωπος δεν θα ζήσει με το ψωμί και μόνο, αλλά με κάθε λόγο του Θεού» Λόγος του Θεού είναι διαφορετική από ό, τι νομίζουμε. «Αλλά ήμασταν εκεί! Ανατραπεί, κύριε αυτοκίνητο «. Νέα. Πραγματικότητα. Τηλεόραση, ProTV, και ούτω καθεξής, και πόσοι υπάρχουν. Γυρισμένο, δείτε … τόσο πιο πολύ φαίνεται στην ταινία, με περισσότερη τεχνολογία που χρησιμοποιείτε, αυτά τα πράγματα είναι ακόμη πιο πεπεισμένοι. .. Όπως όλοι βλέπουμε ότι με τέτοια μέσα και γι ‘αυτό ο διάβολος θα χρησιμοποιήσει τη μεγάλη τεχνολογία για να χειριστείτε την ανθρώπινη συνείδηση Δεν έχει τίποτε να κάνει με την τεχνολογία μετάνοια Ακόμη και σκέφτηκα: πόσοι κηρύγματα με τον πατέρα του αρσενικού Μπόκα είναι; «Καμία».Νομίζω ότι φρόντισε … Λοιπόν, υπάρχουν και άλλοι όχι, πείτε όχι. Έδωσα ένα παράδειγμα για να διδάξει, όχι κίνητρα για πάντα. Και από αυτό μπορούμε να μάθουμε κάτι. Όταν η ταινία φαίνεται να σπάσει το μυστήριο, το υποτιμά. Και πράγματι, στο σχέδιο για την τεχνολογία μετάνοια δεν έχει κανένα ρόλο, σε αντίθεση. Αυτό θα αισθανθείτε όποτε κι αν προσπαθήσετε τουλάχιστον μετάνοια. Έχει κανένα ρόλο. Όχι ότι η σωτηρία δεν έγκειται σε αυτή τη ζωή συνίσταται, νέα ζωή, η ζωή εν Χριστώ.

«Το παιδί είναι νεκρό, αλλά δεν κοιμάται.» «Κοίτα». Έχουν γέλασε Έτσι γράφει:.. ». Και γέλασε» Η πραγματικότητα της αλήθειας γελώντας «; Εννοείς να μας πείτε τη νέα»,»Ναι εσείς είστε», «I μετράται το Νοέμβριο «,» αλλά όχι το δικό μου; «,» αλλά εγώ είμαι «,» Πήρα το σάβανο »,« δεκατέσσερις άνθρακα «,» κύριε, αλλά δίνουν πέντε νομίσματα και πληκτρολογήστε «,» θα πουλήσει ιερό έδαφος την τσάντα, το Αγίους Τόπους, θα μας δώσει, εγγυόμαστε ότι θα δώσει και τους εγγυάται. » Κύριε, θα καταλήξει με την ουσία, χάρη πέσει πάντα, αποχώρησε. Οι χλεύασαν. Αυτός είναι ο άνθρωπος. Αυτή είναι η ανθρώπινη σκέψη, που είναι συναίσθημα του. «Νόμιζα ότι εμείς», «ήμουν πεπεισμένος.» Εδώ ζητάμε. Περισσότερο από ό, τι βλέπετε και αισθάνεστε, και αισθάνονται, ανθρώπινα μιλώντας … Σωτήρα μας ζητά να εμπιστεύεται στα λόγια του, περισσότερο απ ‘αυτό. Δεν [να εμπιστευτείτε] τις αισθήσεις σας, αλλά [ο] καθαρίζεται με τη μετάνοια. Μετάνοια σημαίνει ειλικρίνεια, είναι μια εσωτερική διαδικασία της μεταμόρφωσης υπό το φως της αλήθειας, έφερε στο Χριστό ενσαρκωμένος στη γη, ο Θεός ενσαρκώθηκε ως ο Υιός του ανθρώπου, ένας Θεός γεννήθηκε, ο Θεός το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας.

Μέχρι να φτάσετε εδώ, κάποιος μου τηλεφώνησε και μου είπε: « Έχετε ακούσει έναν γονέα των εν λόγω σχολή δεν ξέρετε από πού κήρυξε Πεντηκοστής ; «. Πολύ κακό!Πολύ κακό! Πολύ σοβαρά! Και αυτά τα πράγματα συμβαίνουν, επειδή ακριβώς διεστραμμένη συνείδηση. Και μπορούμε να μιλήσουμε για το Θεό, μπορούμε να δώσουμε μαθήματα, και στη συνέχεια να αναρωτιέστε γιατί; Για αυτή την αμαρτία, εδώ, αλλάξτε την αντίληψη και αίσθηση. Αλλά δεν καταλαβαίνω τι κρίμα! […] Και εδώ, και ο μοναχός φορώντας παπούτσια με μυτερά μύτη και να αρχίσουν να φορούν άσπρο πουκάμισο, «τι περισσότερο, το μοναστήρι είναι στο λαιμό ή τα γένια;». […]. Και έτσι είστε στο πνευματικό σας βήματα, «ναι, δεν καταλαβαίνω γιατί έτσι.» Αλλά θα έρθει για να κατανοήσουν θέλοντας και μη, όπως πάμε όλοι στον Θεό. Ως εκ τούτου, είναι καλό για την ειρήνη, όπως είμαστε, να μεταφέρουν το Ευαγγέλιο, όπως μας δόθηκε, και επειδή ο σκοπός μας είναι να διατηρήσει ανέπαφη την ορθοδοξία στην περιοχή αυτή και του έθνους μας περισσότερο από ποτέ.

ΜΟΝΤΕΛΑ Μετάνοια, ΒΗΜΑΤΑ Μετάνοια, Μετάνοια POWER

Μίσος μας γι ‘αυτό ήμουν Ορθόδοξη: πρέπει να βγαίνουν χάριτος, η μετάνοια!

Για τα βήματα της μετάνοιας και διάφορα .. Και σκέφτηκα να μιλήσω για τον Πατέρα, ότι υπάρχουν πράξεις της μετάνοιας που κινούνται … Αυτό που βοηθά τα μέγιστα στην πνευματική ζωή; Η! Πολύ δύσκολο, πλέον έχουν ή δεν έχουν μάτια για τα μοντέλα. Σωτήρας δεν κίνησε την περιέργεια, χωρίς τίποτα! Δούλεψε, έτσι το μυστήριο, στο μέσον των ανδρών. Έτσι, τα πράγματα έχουν μια διαφορετική απόχρωση, τελεί υπό τη χάρη, να αναλάβει μια άλλη επιστροφή, έτσι Σοφία της Ορθοδοξίας, η ομορφιά του είναι διαφορετικής φύσεως. Βλ. είναι πολύ δύσκολο σήμερα , να διαστρεβλωθεί το μυαλό. Αν θέλετε να πάει να αγοράσει ένα φόρεμα πιο σοβαρό, πρόκειται ένα μίλι ένα χιλιόμετρο, όπως αυτά τα τεράστια καταστήματα τώρα, και αυτή διακοπής δεν μπορεί να βρει ένα ζευγάρι παπούτσια κατάλληλα, δεν βρίσκουν, είναι ακριβώς παράξενο.Είναι δύσκολο να σε θέση να βρείτε έναν άνθρωπο που έχει ένα βιβλίο που απεικονίζουν το ορθόδοξο πνεύμα, είναι δύσκολο να είναι σε θέση να βρείτε ένα σκηνοθέτη που επιδιώκουν να παίξουν ένα μήνυμα, όχι! Εκτρέφονται σε άλλα σχολεία. Που ψάχνουν για ένα άλλο χρώμα, άλλο σχήμα, και στη συνέχεια να δούμε μόνο τις μορφές μόνο παράξενο, υπάρχουν πολλοί. Η αμαρτία εμβολιάζεται … Και πήγαμε μαζί τους, «ο αδελφός μου» – από πού έρχονται και πού; -, Και έφυγα από τα όρια της Ορθοδοξίας γιατί έκανα αυτές τις αποκλίσεις και στη συνέχεια, γι ‘αυτό, οι αληθινοί Χριστιανοί θα πρέπει να αποσυρθεί γιατί είναι μια επίθεση εναντίον της χριστιανικής ζωής: μια μορφή ψευδών, πλαστών ομορφιά, κάποια ψευδή γεγονότα. , οπότε ένας πόνος για να βγούμε βλέπετε να γίνεται περισσότερος λόγος για το δρόμο, πάνω από το φιλί γλείψιμο των μεταφορών. Και δείτε την υποχώρηση νύχτα Σωτήρος .. Και μια ψυχή να είναι μια αναγκαιότητα. Δεν έχετε να τρέχει, σύμφωνα με τον αποκαλεί ο Θεός να το βήμα του και όπου και αν βρίσκονται. Ήθελα να πω εδώ, μετάνοια σημαίνει να πάρει το λόγο του Θεού, όπως δόθηκε στην πίστη και οι προσπάθειες να μην κολλήσει μετά βλέπετε, όταν αισθάνεστε μετά πούρου και πίπας ή μετά μυαλό μερικοί από εμάς, αλλά από τους Αγίους Πατέρες, και από την παράδοση των Αγίων. Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Εν ολίγοις, τα βήματα της μετάνοιας είναι συντριβή, πρώτα, να μετανοήσουμε, όταν ξέρετε ότι έχουν αμαρτήσει ενάντια στο λόγο του και το νόμο του Θεού. Στην συνείδηση του κάθε ανθρώπου είναι pretrece αυτό. Όχι μόνο παραμένουν σε μετάνοια, αυτό δεν είναι αρκετό. Και ο Ιούδας και μετανόησε. Αλλά τι βοήθησε; Και μετανοημένους, και πέταξε τα χρήματα, δικαίωμα Πολλοί παραμένουν εδώ:? Ότι «; τι έκανα», «δεν Ως άξιος», «να μου στείλει στο σπίτι σας», «ρούχα που δεν αξίζουν αυτό» , «δεν αξίζουν να είναι η γυναίκα σου», «κοίτα τι έκανα: και το αντίστροφο. Όχι, όχι, όχι! Όχι μόνο θα πρέπει να πάρετε το μυαλό σας μετά. Αυτή είναι μόνο μια μετανιωμένος που συμπίεση και στεγνώστε τα. Μετάνοια που πρέπει να συνεχιστεί, πάει στον ιερέα, ομολογώντας τις αμαρτίες σας, για να δείτε ότι επιθυμείτε να το κεφάλι, να αγωνιστεί εναντίον της: «Πατέρα, και ντρέπομαι να πω ότι έκανε», «δεν θέλουν να πατήσουν το», «Κύριε, μήπως και σας αφήνω!», «μήπως έχω κλείσει την πόρτα «, δήλωσε η πάλη για την εξουσία, δείχνει απροθυμία για την αμαρτία, το μίσος για το τι θα μπορούσατε να κάνετε. Έτσι αληθινή μετάνοια προέρχεται από μια αίσθηση όχι μόνο συνοδεύεται από μετάνοια, αλλά η αντίθεση προς την αμαρτία, η επιθυμία για την αποκατάσταση «Κύριε, συγχώρεσέ με», και θέλετε να ισιώσει τη ζωή σας και θέλετε να το αποδείξει. Εξομολόγηση, άφεση έκλεψε κάτω, Canon κάνετε, τηρώντας τώρα με την Εκκλησία Γι ‘αυτό ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας έδειξε πώς να παραπονεθούν -.Αυτή είναι η γυναίκα που έκλαιγε με δάκρυα – πώς να συνεχίσει στην εκκλησία στην προσευχή, και ιδιαίτερα, είπα […], όλα ασκητισμού, ασκητική άνθρωπος είναι περίπου να επαιτούν έλεος του Θεού. . Είναι ένα πράγμα να ζητήσει το έλεος του Θεού, δεν κάνουμε τίποτα χωρίς Αυτόν λοιπόν κλείστε τα μάτια σας, ένα πρόβλημα είναι Χριστιανός: ο Θεός. Σε αυτή την θέση, με αυτή τη δουλειά, ότι τα παιδιά με τις χώρες ΑΛΑ υπηρεσία, όπου και αν βρίσκεστε, αν θέλει ο Θεός [είναι] σε όλα, δεν έχει σημασία πόσο κοστίζει. Ως εκ τούτου, η αληθινή μετάνοια σημαίνει την περιστροφή του σώματος και της ψυχής με το Θεό, ότι η διδασκαλία ότι δώσαμε. Γιατί ορθοδοξία διασώθηκε με τόσο αίμα; Για όλους, και να εξετάσουμε την ιστορία του λαού μας μας μισούσε γιατί παρέμειναν Ορθόδοξοι. Θέλαμε προτεσταντική Ευρώπη, θα θέλαμε Καθολικοί, θέλαμε μια ευαγγελική, θα θέλαμε με τόσους πολλούς τρόπους, γιατί παρέμεινε Ορθόδοξη, πόσο μίσος, γιατί τόσο μίσος, γιατί έτσι umblatura; Διότι αυτό θα, στην πραγματικότητα:. Να μας βγάλει από την πίστη, να βγούμε από τη χάρη, καθώς εργαζόμαστε από μετάνοια Ένας λαός που μετανοεί ο φόβος δαίμονες. Κανείς δεν μιλάει, δεν είναι αυτή που λέει, όχι, ο άνθρωπος που μετανοεί μακριά τους δαίμονες. Όταν πραγματικά μετανοήσει δαίμονες φοβούνται.

http://www.razbointrucuvant.ro/wp-content/uploads/2012/03/maria+egipteanca.jpg~~V Αλίμονο, τι έκανε η Μαρία της Αιγύπτου; Και δεν έχετε να απολαύσετε [δαίμονες] γι ‘αυτήν … έχει ρυπανθεί της, αλλά με τόσα πολλά λερωμένα της. Γελάω θριαμβευτικά [διάβολος] Ομορφιά ότι ο Θεός έκανε -! Ότι [ο διάβολος] δεν έχει δημιουργήσει τίποτα, δεν πειράζει [s] -, έχει κάνει τον σκοπέλους και τρέλα με τόσα πολλά! Έχετε συνειδητοποιήσει; Φθάνουμε στο σημείο όπου οι άνθρωποι πήγαν να Τιμίου Σταυρού στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσουν. Αυτός ανέβηκε στο σκάφος και κατέστρεψε όλους τους άνδρες ότι η αμαρτία. […] Αντιλαμβάνεστε, χτύπησε όλες τις τρέλα έχει κάνει, θα έλεγε αργότερα. Καγχάζω Διάβολος! Και πώς να μην καταστραφεί από αυτήν.Όμως, εδώ, για τους αμαρτωλούς ο Σωτήρας Χριστός ήρθε! Εδώ μεταμορφώνοντας δύναμη της μετάνοιας, η δύναμη εδώ! Και να πάρει, πράγματι, πριν από το Πανάγιο Τάφο, δεν μπορούν να προσκυνήσουν και να κάνει την υπόσχεση πριν από ένα εικονίδιο Virgin λόγω επιπλήξει τη συνείδηση, ότι «ξέρω πού να πυροβολήσει.» Έχετε συνειδητοποιήσει;Όλοι έχουν ακούσει για τον Χριστό. Ενώ αρνείται ότι πρέπει να κάνουν, το μόνο που ξέρω. […]

Ήρθε για να κάνουν την υπόσχεση, εισήλθε και στη συνέχεια πήγε για να μετανοήσουν. Ποια θα είναι τα βασανιστήρια, αλλά έχει υποστεί; Ποτέ μην αφήσει το πεδίο της μάχης. Στο ύψος που έχει επιτευχθεί Αγίας Μαρίας της Αιγύπτου; Κραυγή, κουνώντας κόλαση Αν δεν είχε περάσει από αυτές τις αμαρτίες -. Δεν είναι να δικαιολογήσει – θα ήταν μια μετάνοια όπως αυτή μετάνοια περιλαμβάνει έναν αγώνα για να κάνουμε ως αμαρτία . Εδώ, λέει ο διάβολος; Αν ήξερα ότι έρχονται έτσι, σαν ένα ενισχυθεί τόσο εναντίον μας, αν ήξερα ότι θα μετανοήσουν και να κλαίει τόσο πολύ, αν ήξερα τόσο πολύ indarjeste, αφήστε το μαλακότερο, εγώ Έδωσα μια καλύτερη σύζυγο, δραπέτευσε σε άμβλωση, δεν δίνεται, επίσης, μια υπηρεσία πιο υποστηρίζοντας με έναν συνάδελφό του, στην κόλαση, 1 Μαΐου πήγε στην κοινωνία, βάπτιση μια τελευταία εξομολόγηση εδώ, ένα γέμισμα τους σχισματικούς, ήξερα , αλλιώς παίρνουμε, αλλά έφτασα Μαρίας της Αιγυπτίας. Ήταν ένας καλός συγγραφέας, ήταν μια βασίλισσα, αλλά ήταν Μαρίας της Αιγυπτίας.Δύναμη της μετάνοιας!

Ο ληστής στον σταυρό είδε το πρώτο ουρανό. Ως εκ τούτου, τα μάτια και τα αυτιά της αξίας που προκύπτει από το ευαγγέλιο της μετάνοιας, και τονίζει ότι ο Κύριος Χριστός.

ΣΧΟΛΗ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Ως εκ τούτου, οι άνθρωποι σε αυτή τη χώρα, συνειδητοποιούν την αξία της μετάνοιας, που τόλμησαν να … «Κύριε, έδωσα τα καλύτερα γιους του έθνους», είπε. Οι ψυχές φαινόταν καθαρό, αγνό ψυχές, που ψάχνουν για μια διαδικασία της εσωτερικής μεταμόρφωσης, στο οποίο ζει από τα πιο όμορφα και αγνά μυθιστόρημα ιδιότητες, Χριστιανός – «. Θυσία να πάρει τους» Εδώ ανώτερη συνειδητότητα! Αλλά αυτοί οι άνθρωποι δεν ήταν εξειδικευμένο, που διώκονται, ρίχνονται, η μετάνοια απαιτεί προσπάθεια να σταματήσει τη θέλησή σας, στη δική σας ευχαρίστηση, να σκεφτεί την προσπάθεια σας να υποφέρουν, και η διάρκεια του πόνου.

Είπε ο πατέρας Αρσένιος Papacioc:

«Ο πόνος – μόνο τμήμα του ανώτατου θεολογία».

Αν λέω, φαίνεται ανόητο.

Βλέπετε, ο Πατέρας ασβέστιο Dumitreasa δήλωσε:

«Πιστέψτε με, αν δεν θα είχα υποφέρει τόσο πολύ, θα μπορούσα να αγαπώ τόσο πολύ, θα ήθελα να είναι σε θέση να αγαπάς με τόση ευκολία.»

Ο π. Ιουστίνος Parvu:

«Ακριβώς επειδή έχω αναμειγνύονται τόσο πολύ πόνο αυτών των ανθρώπων και τους ανθρώπους που, γι ‘αυτό δεν μπορώ να καταλάβω και να αποσπαστεί από αυτούς.»

Ο πόνος είναι ένα σχολείο στην αληθινή μετάνοια . Εδώ η διαφορά μεταξύ ενός ασκητή, ένας μοναχός από το μεταξύ εξομολόγου, μεταξύ ενός που υποφέρει [και ένας που δεν κάνει]. τον οποίον ο Θεός αγαπά την προσπάθειά σας, πριν ο Θεός ξέρει, αλλά δεν έχετε Αμφιβάλλω είστε σε καλό δρόμο. Γι ‘αυτό και δεν είναι ντροπή να μην δούμε καθόλου «transcendentalismele» Ωστόσο, δεν φαίνονται καθόλου αυτές maimutarelile δεν πρέπει να προδώσει την αγάπη, αγάπη, αγάπη … Είναι «αγάπη» αποκομμένη από την αλήθεια, «αγάπη» της μετάνοιας αποκολληθεί . Μετάνοια, είπα, η ζωή σου ανοίγει. μετάνοια κάνει διάκριση ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αλήθεια.Μετάνοια ανοίγει τα μάτια σου την ψυχή. Ένας άνθρωπος που μετανοεί δεν τον έχετε γυρίσει από του.

Έτσι είναι τα βήματα της μετάνοιας. Δεν προσπαθούμε να έχουμε μια μετάνοια ότι οι μοναχοί και οι μοναχές δεν έχουν καμία μετάνοια για τους λαϊκούς. Κάθε ένας είναι ο σκοπός και ο τόπος. Είναι πολύ σημαντικά πράγματα, που η κάθε μια σε-και κουβαλάμε το σταυρό του. Κάθε άνθρωπος έχει ένα σύνταγμα και μια κληροδότημα, ένα υπαρξιακό νόημα, ένα πεπρωμένο, όχι τύχη. Για να είναι σύμφωνη με το θέλημα του Θεού, και τα ταλέντα θα πρέπει να τεθεί για να εργαστούν σε αυτό, όπου ο Θεός μας βάζει. Κάθε τόπο όπου θα είναι να φορούν τον σταυρό της μετανοίας.

Πραγματικότητα και την αλήθεια

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑ;

Η μετάνοια δεν παραμένουν μάταιες

Και τότε που ήθελα να πω ότι η χώρα χρειάζεται ανθρώπους που πραγματικά μετανοήσει.

Ανάσταση Σκέφτηκα: πραγματικότητα – είναι καταστροφή. «Ξέρετε ποιος είναι ο πρωθυπουργός;», «Μπορείτε να μάθετε ποιος είναι Εξωτερικών;», «Μπορείτε να βρείτε ποιος είναι …», «έχω μάθει.» Η πραγματικότητα είναι οδυνηρή. Αλλά άλλο είναι η αλήθεια. Πες αλήθεια κάποιος είναι ότι οι Εβραίοι είχαν πωληθεί τον Χριστό «και βγήκε έξω. «Ας γονέας, είστε ηλίθιοι!» Ούτε περίμενε και βγήκε έξω. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ο Χριστός! Επιδιώκουν να επικεντρωθεί στην πραγματικότητα. Όπως ανακάλυψα ότι. Αυτή είναι η πραγματικότητα ντροπή, σκληρή. Η αλήθεια είναι ο Χριστός. Διαβόλου κινούνται πάντα έμφαση στην πραγματικότητα. Πραγματικότητα, η πραγματικότητα, «αυτό που είδα», «ό, τι ένιωθα», «αυτό που λέγεται» και ότι ο κ.. Πραγματικότητα μπορεί να είναι ένας πατριάρχης, που οδηγεί ηλίθιο, ναι! Σας είχα δει, προδότες, Freemasons, πολέμησαν ο ένας τον άλλον. Μπορεί να οδηγήσει άσχημα, δικαίωμα το οποίο είναι η πραγματικότητα: ότι οι άνθρωποι θα υποφέρουν, είναι ανοησία, αλλά η αλήθεια δεν μπορεί να τον απομακρύνει, η αλήθεια δεν μπορεί να χαθεί, η αλήθεια είναι ο Χριστός. […] Η αλήθεια είναι βαθιά. Γι ‘αυτό δεν μπορεί να κλαπεί.

Ποιος μετανοεί είναι ακλόνητη τρόπο. Αν έχουμε μετάνοια, αναβίωση και πηγαίνετε σε έναν άνθρωπο αναγέννηση, χάρη δουλεύει πνευματικές δυνάμεις την επαναφορά του μονοπάτι της αλήθειας και η ισχύς και η νίκη του φωτός στον άνθρωπο, αλλά από τη μετάνοια! Γι ‘αυτό ο Κύριος έχει ανοίξει το δρόμο για αυτό.Αυτός είναι ο τρόπος του ανθρώπου και πάλι. Ο άνθρωπος και πάλι στις ζωές όλων γιορτής αυτής. Αύριο, δεν καπνίζουν, δεν παίζουν, δεν είναι έτσι. Να έρθει με αυτό.Υπάρχουν άνθρωποι, δεν είναι πλέον καθαρή ψυχή, δεν είναι πλέον καθαρή. Αμαρτία, ψυχή … Αυτά είναι τα βασικά σημεία που πρέπει να αποφασίσει … Δεν υπάρχει πλέον κάτι να φωνάζει … Α-που είναι ανθεκτική για να πάει μετά την αποπληρωμή: «Τι μου έκανε αυτή την ημερομηνία», «μας έδωσε ένα νέο κάδο για τις εκλογές, εννέα μας έδωσε ένα σακί πατάτες «. Με αυτό πάω. Αλλά όσο ο άνθρωπος δεν είναι ευαίσθητη σε αυτό, μιλάμε για τίποτα, αλλά η αλήθεια σημαίνει ότι δεν υπάρχει. Και κοίταξα, καταστροφή της Ρουμανίας, ναι! Ναι, η πραγματικότητα δείχνει ότι είναι καταστροφή στον ποταμό και σχημάτισαν δομές. «Οι υπουργοί είναι στα χέρια μας, ότι στα χέρια μας, ότι στα χέρια μας». Τι θα κάνουν; «Είναι αδύνατο, όλα είναι στα χέρια μας!» Ο Ραούλ έχει σχηματίσει δομές, οριζόντια γης. Αλλά η πραγματικότητα δεν είναι αλήθεια, αρνούνται την αλήθεια.Είμαστε η αλήθεια Κάποιοι λένε! «Είμαστε ο Μεσσίας». Όχι, όχι, όχι, νομίζω ότι και άλλοι που σας αρέσει! Η αλήθεια είναι άλλη!

Ποιος σκέφτηκε, που αναζητούν το παρελθόν ότι ο Σαούλ θα γίνει ο Απόστολος Παύλος; Ούτε αυτός ούτε οι συγγενείς του, ούτε και κανείς δεν πίστευε ότι θα φτάσει διώκτης ανάμεσα μεγάλου Αποστόλου της μετάνοιας …

http://www.razbointrucuvant.ro/wp-content/uploads/2012/03/InviereaFiuluiVaduveiNain.jpeg~~V Πήγε στον τάφο πομπή τη χήρα του γιου της Ναΐν . Όλοι έκλαιγαν. Πραγματικότητα … αυτό είναι όλο. Μην πω για να το αγνοήσει, αλλά δεν μένουν κολλημένοι σε αυτό,δεν τρομακτική πραγματικότητα στην τελευταία HAL, μην πάρετε την ελπίδα μας! […]. Η πραγματικότητα είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος και ο διάβολος θα καθορίσει την πραγματικότητα, όλες οι αισθήσεις, οι αριθμοί elapid είδη, οι συνεντεύξεις, οι κωδικοί .. [Είναι] η ασφαλέστερη, πιο ακριβείς. Όχι, όχι, όχι, η αλήθεια δεν μπορεί να οριοθετηθεί εδώ.

Ο Σωτήρας έρχεται ailalta με άλλη αμαξοστοιχία. Δύο σουίτα: ένα νεκροτομείο και άλλες μορφές ζωής. Πήρα κρίμα πάνω της. Ποιος σκέφτηκε ένα λεπτό πριν από αυτό θα συμβεί;Έτσι, εδώ: «Γιε μου, λέω σε σένα: Σήκω» Αυτή είναι η Ρουμανία.! Εξαρτάται από την αλήθεια, να αναφέρουν την αλήθεια. Ως εκ τούτου, δεν ήταν πεπεισμένοι ότι η θυσία τους δεν είναι μάταιη και όλα τα δεινά και τη φυλάκιση και το θάνατο, και όλων των μαρτύρων, καθώς και όλους όσοι μετανοούν γνωρίζουν πραγματικά τα μάτια του Θεού, επειδή ο Θεός πραγματικά αφορούν, δεν στην πραγματικότητα. γνωρίζουν, συγκεντρώνουν σταγόνες … […]. Πηγαίνει με αυτό, και τότε εδώ είναι η διαφορά. Και όλοι τρέχουν … Γιατί; Λένε ότι είμαστε αδύναμοι να ντροπή. Θεός φυλάξοι! Ακούς να λένε για τον εαυτό μου .. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην πραγματικότητα και την αλήθεια και ήθελα να τονίσω το σημείο ότι: «Γεια σου ρε παιδιά έχω προτείνει μια λειτουργία, έχω κερδίσει αυτό το πράγμα και μπορεί να βοηθήσει τους άλλους». Μετά από το μυαλό σας! Αλήθεια μετριέται διαφορετικά. «Ποιος θέλει να έρθει μετά από μένα …». «Λοιπόν,« το επόμενο έτος «,» μετά τις εκλογές «,» μετά από εξετάσεις ». Όχι, όχι, όχι! «Ποιος θέλει να έρθει πίσω μου, ας απαρνηθεί τον εαυτό του, και ας σηκώσει το σταυρό του και ας με ακολουθεί», «όχι-κατά το πνεύμα και την αλήθεια.»

Ας είστε φοβισμένος να ρίξει μια ημέρα. Κυρίου! Ακόμα και να πάει στο σπίτι για να κάνει άλλο ένα παρεκκλήσι … Όταν οι άνθρωποι πραγματικά καινοφανές κάθεται σε μετάνοια, ο Θεός θα αυξήσει άνθρωποι δεν invincibili.Pocainta παραμένουν χωρίς αποτέλεσμα. Αγαπητέ, μεγάλες ή μικρές, μεγάλες ή μόνοι, μου το πλάσμα ή κρυφή αποτελέσματα αμαρτία. Κανείς δεν μπορεί να παραμείνει χωρίς συνέπειες της αμαρτίας Μόνο μετάνοια λύσει αυτό το «ο μόνος τρόπος που άφησε ο Χριστός της:..Μετάνοια στον Ιησού Χριστό, μετάνοια στην εκκλησία, έκλεψε τη μετάνοια ως τιμωρία» στο πνεύμα και, Στην πραγματικότητα «. Δεν μπορεί να αποφύγει τις συνέπειες της αμαρτίας! Και προσπαθούν και κάποιοι άλλοι, «εγώ ξέρω», «να θεραπεύσει». Έχω μόνο! Είστε λάθος! Με τον τάφο, αλλά προχωρά περαιτέρω. Πρέπει να μας ξυπνήσει, χρειαζόμαστε μετάνοια, μεταμέλεια και σας δίνει κουράγιο, δίνει ζήλο. Η μετάνοια του ένα πικρό [Μαρίας της Αιγυπτίας], δεν άφησε την έρημο. Πάλη με τον εαυτό σου σημαίνει μετάνοια, έτσι είναι μια πολύ γενναία πράξη της μετάνοιας. Και καθώς είστε σταθεροί, τόσο περισσότερο θα ενισχυθούν. […] Μπορείτε παραδείγματα Pater, η Limonariu, οι Άγιοι Πατέρες …

Ήταν δύσκολο να αφήσει τις φυλακές, γιατί; Αισθανθήκατε ότι θα χάσουν κάτι, γιατί; Επειδή οι άνθρωποι δεν θέλουν να ρίξει κάτω από το σταυρό. Hieroteos Βλάχος, δήλωσε ο Μητροπολίτης [ή ο Αρχιμανδρίτης. Σωφρονίου Ζαχάρωφ, nn]:

«Μην πάρετε κάτω από το σταυρό για να απομακρυνθεί από το σταυρό.»

Μην δεχτείτε να βγούμε στο σταυρό, αλλά πρέπει να δοθεί από το σταυρό. Μόνο νεκροί που πρέπει να ληφθούν κάτω από το σταυρό, οι άλλοι, αλλά δεν το κάνετε. Θα διασχίσετε το γάμο σας, διασχίζουν το μοναχισμό σας, διασχίζουν την παρθενιά σου περνάς ακρόαση σας, ειδικά ακούγοντας. Και μας έδειξε πως κανείς άλλος δεν ακούει, και ταπεινότητα, αλλά κακό Μαΐου 1 χελιδόνι. «Αλλιώς δεν μπορείς, πατέρα;», «Ναι, έχω διαβάσει κάπου ότι …» όλα έρχονται σε αυτό! «Όχι, έχω διαβάσει τους Αγίους Πατέρες,« «Ναι». Μην θυμώνεις μαζί μου, γιατί ενήργησαν με αυτόν τον τρόπο, αλλά ότι εκλαμβάνει τον Χριστό τον Κύριο.

Ας πάμε πίσω στη βυζαντινή εικόνα, ούτε να ντρεπόμαστε Ορθόδοξης στολή! Ρουμανική άνθρωποι χρειάζονται, και θα λάβετε δύναμη. Μετάνοια μένει ποτέ μάταια. Άμεσα ανταμείβεται από τον Θεό, μετάνοια ότι ο Χριστός ο Κύριος. Και αυτό, όπως αναγέννηση μιας χώρας, αυτό είναι το είδος της μετάνοιας που πρέπει να προέρχονται.Είναι ένα όπλο που δεν μπορούμε να κλέψει ένα, είναι το όπλο μας όπου κι αν βρίσκεστε. Προσοχή αντ ‘αυτού, και δεν αναμιγνύονται μεταξύ τους ώστε να μην έχετε ακόμα διάκριση. πηγαίνοντας ο τρόπος που η σφιχτή και τα στενά, δεδομένου ότι λαμβάνει χώρα βεβαίως, ακόμα κι αν το ακανθώδες. Αυτό το αρχείο καταγραφής. Υποφέροντας καταγραφής. […] Αναψυχής δεν είστε σίγουροι για αυτό, ειδικά αυτές απολαύσεις, τα αρώματα, η Oriflame, κραγιόν, όλα! Να είστε πολύ προσεκτικοί. […]. Και πόσες μορφές δεν είναι.

Αυταπάρνηση είναι μια πολύ θαρραλέα πράξη, αλλά αυτό που ζητά ο Χριστός από εμάς και όχι από κανέναν. Πολλοί αποκηρύσσουν, αλλά όχι ίδια, και όχι για τον Χριστό τότε θα ζητηθεί αυτή η νέα σήμερα. Υπάρχει ένας άλλος τρόπος.

Θα βρει το δρόμο της μετάνοιας σε όλους όσοι μετανοούν στο πνεύμα και την αλήθεια, ν. Υπάρχει μια κοινωνία. Εισέλθουν στην κοινωνία με όλες τις Ερμιτάζ, και ευσεβής, και μάρτυρες, καθώς και όλα για πάντα Ζούμε για να επικοινωνεί με τους Χριστός ο Κύριος λέει:. ». Δικαίων θα πεθάνουν και θα ζήσει», και άλλοι: «Αφήστε το νεκρό θάψουν τους νεκρούς τους ». [..] Jolly; Όχι, κύριε, ήταν ο Θεός αμαρτία φέρνει το θάνατο και τον πνευματικό θάνατο έφερε για πρώτη φορά. «Καλά δεν βλέπεις ότι το πάπλωμα, τον Μάρτιο και πέθανε;». [Βα] πέθανε, ήταν πνευματικό θάνατο, αλλά θα είναι και σωματικό θάνατο Έτσι μπορείς να είσαι νεκρός πνευματικά, αλλά φυσικά νεκρός Εδώ είναι πραγματικότητα:… Δεν είναι νεκρός, «αυτοί τρούλο που ήταν ζωντανός [Αλλά η αλήθεια] ήταν νεκρός . ζωντανός και Σωτήρα, αλήθεια, λέει:»Αφήστε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους». Τυφλών, τυφλός με επικεφαλής τον τυφλό τέλος τρύπα. Και είμαστε οι λαμπερά φώτα του κόσμου. Το «φώτα», illuminatii,που κυβερνούν τον κόσμο, να δώσει οδηγίες σε χώρες του εξωτερικού, στο εξωτερικό, πάνω από τα έθνη μας πλέον σήμερα καλές κατασκευές Αν υπάρχει σήμερα μια χριστιανική ομάδα -.. Έχουμε εκκλησία, αλλά όχι μια ομάδα – αλλά εάν, υπό το πρίσμα αυτό, έχουμε δομές στον τομέα της ιατρικής, της εκπαίδευσης, της νεολαίας … Είναι η έφεση. Αλλά θυμηθείτε ότι αυτό απαιτεί μετάνοια μας Ιησού Χριστού, στο πνεύμα και την αλήθεια, ν. Σας ζητάμε να μην φοβάται για το τι είναι.

Ρουμανία ..;

http://www.razbointrucuvant.ro/wp-content/uploads/2012/03/InviereaLazar2.jpg~~V

Τι λένε οι του Λαζάρου, που τέθηκαν κατά την τέταρτη ημέρα; «Domn’le θάβεται». Και αδελφές: «αν ήσουν εδώ», «αν ήσασταν εσείς, ο αδελφός μας δεν είχε πεθάνει». Δηλαδή, κατήγγειλε, πίστευε αυτό, αλλά με τον τρόπο τους. Όταν είπε «πού το έχετε τοποθετήσει;». «Κύριε, αλλά είναι τέσσερις ημέρες, μυρίζει». «Είπα ότι αυτός που νομίζει ότι είναι όλα τα δυνατά;». Λέει: «πιστεύω». Αλλά με τον τρόπο που τον ρώτησε: «Μήπως;». «Ι». Δεν στρατιωτικός όρκος αυτού του σήμερα, ότι όρκο στον τομέα της ιατρικής σήμερα, δεν […] τσιγγάνων όρκο! Και πράγματι υπήρχαν τέσσερις ημέρες, και γίνεται αποσυντίθεται. Γι ‘αυτό μην [μόνο], όπως συμβαίνει τώρα στη Ρουμανία. Μπορεί επίσης να πλημμυρίσει η σκόνη μπορεί επίσης να γίνει αν ο Χριστός λέει: «! Stand Up». … Η αλήθεια είναι ένα άλλο σχέδιο Papacioc Αρσένιος Πατέρα, είπε:

«Γι ‘αυτό είμαι τόσο αισιόδοξος για το έθνος μας, που είναι μια γενιά που γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Σταυρό».

Αλλά ήξερε ο άνθρωπος που πήρε το σταυρό: Σταυρός προηγείται ανάσταση, και δεν υπάρχει ανάσταση χωρίς το σταυρό εκ τούτου την εμπιστοσύνη και όλοι οι άγιοιμάρτυρες.. Δεν μπορεί να εμπαίζεται. «Δεν είμαι άγιος στο χρόνο», «δεν είμαι αγιοποιήθηκε το χρόνο», «εμφάνιση, για να γελοιοποιούνται δεν ξέρω ποιος», «έχουν παραμεληθεί από εμάς, ο ένας τον άλλον», αλλά το βιβλίο της ζωής, ο οποίος έχει διαγράψει ακόμα περισσότερο από εκεί;

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ αστραπή κερδίζετε;

Να κάψει ΚΑΡΔΙΑ ΣΕ ΝΕΟ …!

Αν κόλαση γράφει: «όρκο», «το κουτσομπολιό», «πολυπόθητη» και ούτω καθεξής, πιστεύουν ότι ο Θεός δεν σημειωθεί κάποια καλή σκέψη; Και κυρίως να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν κερδίζουν τίποτα, αλλά με μια σπασμένη καρδιά και ταπεινό. Θεό στην καρδιά σου ξαφνικά θυμήθηκε. Ζητάμε από τους αδελφούς νίκες, που δεν είναι στην εξουσία μας, χρειαζόμαστε μια πραγματική μετάνοια, μεταμέλεια. Στις που λαμβάνει, λαμβάνει εντυπωσιακό!

Για να κατανοήσουμε ότι η ανάσταση του μετάνοια, να κατανοήσουμε τη μετάνοια ως λύση στον ουρανό. «Ένα εάν Μετανοείτε στο σπίτι σας …», στην οποία αναφέρεται.Δεν μπορείτε να πάρετε δεξιά και καθαρίζεται από την πράξη της μετάνοιας. Εδώ είναι τι πρέπει να κάνουμε. Θέλουμε να αναγέννηση της χώρας, υπό το φως της ομιλίας αλήθεια. Η πραγματικότητα είναι καταστροφική. Στην εκκλησία, στρατιωτική, κοινωνική πραγματικότητα είναι καταστροφή, νοσοκομεία καταστροφή του, στην εκπαίδευση είναι μια καταστροφή. Αλλά η αλήθεια είναι άλλη. Εμείς αφορούν την αλήθεια. Δεν έχει σημασία πώς τα πάθη, δεν έχει σημασία πόσο θα κοστίσει. Χρειαζόμαστε τέτοιους ανθρώπους Πραγματικότητα:. Ήταν παραμορφωμένο, πυροβολήθηκαν, ρίχνονται στους δρόμους. Αλήθεια που ήταν; Η είσοδος των ουράνιων ομίχλη.

Ο π. Ιουστίνος:

«Μαΐου, όταν ο Πατέρας Αρσένιος Papacioc πέθανε, ένιωσα ράβδο μου πήγε γηρατειά μου».

«Πραγματικότητα», σωστά; Αλλά αμέσως συνέχισε:

«Αλλά ας το περισσότερο, που κάνουν καλή μπάντα εκεί πάνω».

Δείτε τι σημαίνει; Καρδιά καίνε μέσα μας να είναι στην ομίχλη του Χριστού. Καρδιά καίνε μέσα μας να απαξιωθεί για τον Χριστό, την καρδιά έγκαυμα μέσα στην Ορθοδοξία μας, την καρδιά έγκαυμα μέσα μας την ιερή ιστορία της χώρας, την καρδιά καίει μέσα μας για ένα παρεκκλήσι. Δεν χρειάζεται να το μάθει κανείς. Μπορείτε κρεμάσει στο δωμάτιό σας εκεί. «Μπορείτε όταν προσεύχεσαι, να προσεύχεσαι στο μυστικό», δηλαδή στην καρδιά σου, «στο πνεύμα και την αλήθεια-n».

Και αν οι περιστάσεις το απαιτούν, ο οποίος ομολόγησε το πνεύμα θα καταθέσει, και δεν ξέρει τι θα πάθη. Κάθε τι δεν είναι μπροστά του να κάνει. Έχουμε μόνο μία αποστολή, να έχουν ως μετάνοια ο Θεός απαιτεί από εμάς να τον τόπο μας, και όπου είμαστε κάθε: μοναχός-μοναχός, η μητέρα-μητέρα, τον πατέρα, ο πατέρας, δεν έχει σημασία τι μερικοί λένε και άλλοι Μπορείτε να πάρετε ένα κουρέλι στα μάτια της κοινωνίας, μπορείτε να πάρετε ένα πανί αρνήθηκε, δεν μπορείτε να πάρετε στα μάτια. του Θεού. Όπως όλα τα άρπαξαν και prigonitii lepadatii και … […] Ως ένας που παίρνει το δρόμο του θάρρους, μου αχ τι είναι αυτό .. Όμως, «Μη φοβάσαι μικρό ποίμνιο, ο Πατέρας θέλει να σας δώσει το βασίλειο.» Κοιτάζοντας το Χριστό μπορούμε να διαπερνούν την ανικανότητα.

Μετάνοια κάψει την καρδιά σου, δίνει θάρρος μετάνοια, μεταμέλεια μακριά ανθρώπινη μεθόδους για να λύσει τα προβλήματά σας, μετάνοια σας παίρνει άλλα μέρη του αντίληψη και αίσθηση. Μετάνοια προσελκύει τη Χάρη του Θεού που είναι ανίκητη, και αυτός είναι ο στόχος μας, έλεος Αυτόν, που χάρη Του. Και πού είναι η Χάρη του Θεού, δεν θα με νοιάζει τι λες, τι να σας απαντήσω. Αλλά να είστε προσεκτικοί για να καταλάβουμε τα πάντα στην αλήθεια αεροπλάνο, όχι πραγματικότητα.Πραγματικότητα: «Και θα σας δώσει και τα αδέλφια και τους γονείς, και τους συγγενείς. Και κάποιοι από εσάς θα δώσει στο θάνατο «, […]», αλλά μην φοβάστε, που θα σας δώσει το στόμα και τη σοφία και θα απαντήσει σε όλες τις vostrii αντιπάλους. » Και όλοι ήταν πεπεισμένοι. Αλλά όχι ως ένα μέσο για να σας σώσει. «Μαλλιά της κεφαλής σας, δεν θα υποχωρήσουμε χωρίς τη γνώση μου.»

Για τον άντρα που δεν μετανοεί δεν μπορεί να έρθει με την κοπή του Θεού, το ξύρισμα, φρεζάρισμα, δεν πάνε με αυτόν τον τρόπο να πάνε, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά,ξέρουν πώς να εισέλθουν στην αρνιά στη σκοπιά. Όχι! Ξεχάσω: τι να πω για αυτούς τους ανθρώπους, οι μοναχοί. Ξέρετε, μοναχός και μπάνιο καθρέφτη μοναχός και μοναχός και το αυτοκίνητο. Οικογένεια προσπαθεί να κάνει ο μοναχός «πλύνετε μου, δεν έχω κλείσει το μπάνιο», «τηλεόραση δεν ξέρει τον έχουμε πολύ γονέα, αλλά ξέρω ότι …». «Domn’le δείτε πού είστε». Αντίθετα, ο μοναχός ξεκίνησε «τραβήξουμε περισσότερο-και έτσι δύσοσμο», «να βγούμε στην κοινωνία», «πού να πάει ληστεία αλά του Λόγκαν, στην ανάληψη ενός Audi Α4 καλύτερο». Δείτε, και να αρχίσει να καθένα είναι διαφορετικό. Μην πάρετε τον τρόπο ζωής του άλλου. Έτσι εννοώ, όχι για να μπερδεύουν, να πάει με τρόπους που έχουν αφήσει τους Αγίους Πατέρες. Αλλά είναι δύσκολο, απαιτεί προσπάθεια και πόνο. Αλλά μόνο ένα τμήμα έχει υποφέρει τα μάτια ανοικτά, συνδεθείτε υποφέρει με τον Χριστό σαν εσάς σταυροφόρων -. Που πάσχουν από το σταυρό, όχι με άλλο τρόπο.

ΕΝΑΡΞΗ ΜΕ ΕΣΑΣ ΔΕΝ, κρίνουν άλλα έργα σταθερή GRACE θα λειτουργήσει!

ΣΤΑΥΡΟΣ ΠΟΡΤΑ ΣΑΣ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ!

Ξεχάστε λοιπόν αγαπητέ μου, αυτή είναι η λέξη μου: καλούμε κάθε άλλο με αυτόν τον τρόπο δεν ξέρουμε-βλέπουμε-θα δούμε, αλλά θα πρέπει να βοηθήσει η χώρα πρέπει να βοηθήσει την Εκκλησία να ζήσει όπως μαθαίνουμε. Ο Ιησούς Μια πραγματική μετάνοια -. δεν μπορείς να καταλάβεις πνευματικό πατέρα, δεν μπορείς να καταλάβεις κάποιον, αυτή είναι η πραγματικότητα – αλλά καταλαβαίνετε ο Θεός δεν τους αγνοούν είτε δεν υπάρχει μονοπάτι που σας υποχρεώνουν, που ο Θεός θαλειτουργήσει.. . Χάρη θα εργαστεί για την πορεία της μετάνοιας είναι μοναδική και να είναι ανίκητος. Ότι δεν μπορούν να αποκτήσουν οποιαδήποτε μέσα από τη γιόγκα, δεν μπορεί να δώσει οποιαδήποτε Bivolaru και δεν γνωρίζετε ποια, ή άλλους. «Λοιπόν μιλήσαμε για την ταπεινότητα και Γρηγ, ο πατέρας, λένε τίποτα γι ‘αυτόν.» «Κοίτα, μπορεί να σας μιλήσει, μιλάω, και εμείς οι ξένοι πολύ σκληρά.» Πρόκειται για το χάρισμα δεν είναι, μέχρι στιγμής κανέναν! Θα πρέπει να διακρίνουμε …

Αμαρτία κλέβει την ελευθερία σας, πηγαίνετε σε θάνατο χωρίς άγχος. Όλοι το άγχος, να ξέρετε ότι του είναι η πηγή της αμαρτίας, και όλες τις κοινωνικές διαταραχή της είναι το αποτέλεσμα της διαταραχής στον καθένα από εμάς. Συζήτηση της κοινωνικής αναταραχής, δεν μπορείτε να πείτε ότι η Επειδή αλά lu ». Κοινωνία. Και τότε, αν μιλάμε για την κοινωνία πρέπει να φύγεις, για να ξεκινήσει μαζί σας, για να λάβουν εκπαίδευση σε εσάς. Είναι μια μεγάλη υπόθεση . Αυτό θα πρέπει να αρχίσουμε να βλέπουμε πώς μπορούμε να είμαστε πραγματικά χρήσιμοι στην κοινωνία πνεύμα και αλήθεια, όχι από αυτές τις πραγματικότητες. «Εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί η γυναίκα μου είναι τόσο … Δεν καταλαβαίνω γιατί ο σύζυγός μου είναι τόσο …». Δεν καταλαβαίνω γιατί, αλλά ξεκινά με ότι σας αρέσει, και δεν λυγίζουν, ούτε μια μέρα ή δύο . Να είστε σταθεροί, θα λειτουργήσει ένα δώρο, κάτι που θα συμβεί στο εσωτερικό μηχανισμό σας.

Γι ‘αυτό ήθελα να πω ότι δεν κατακτήσουμε την πραγματικότητα, αλλά να ακολουθήσει την αλήθεια. Μην εμπιστεύεστε ό, τι βλέπουμε, αισθανόμαστε, την αφή, να εμπιστεύεται το λόγο του Θεού. Δεν αναβλήθηκε μετάνοια, αλλά να κοιτάξουμε οι Άγιοι Πατέρες, και ειδικά για αυτήν. ήταν πια δικαστή, ο οποίος μας οδηγεί σε μονοπάτια, εκτός από το ευαγγέλιο μας διδάσκει αλλά δεν επιδιώκουν να εργαστούν οι ίδιοι, ώστε να ξέρετε, και με επικεφαλής τον ομολογητής μαθητευόμενος πολύ συχνά. χάριτος είναι ότι [το έργο]. είναι να τοποθετήσετε τον εαυτό σας στη γραμμή, δεν έχει σημασία πού βρίσκεστε και το πώς κοινωνικά. Ο Θεός βλέπει, και αν περάσουν τις πύλες του Θεού και έχετε διαζευγμένοι, και δεν παραιτήθηκε, και υποφέρουν [δεν παίρνουν λόγια σαν αυτό:] «Δεν βλέπω πώς», «δεν είναι το κορίτσι που βλέπετε», «δεν Βλέπω έχετε χάσει τα πάντα»,» Δεν βλέπω τι έχετε επιλέξει. «Αν για να γίνει αυτό ως ένα σταυρό ο Χριστός, να λάβουν υπόψη ότι ο διάβολος θέλει πραγματικά να πληρώσουν αυτόν τον τρόπο, θα νικήσει, θα νικήσει. Στις Μοναχός [για την ανατροπή] μετά από 20 χρόνια, ο πατέρας μετά από 50 χρόνια, που ο άνθρωπος δεν ξέρει πόσοι σύγχυση μετά από λίγο. Έτσι, ψάχνουν να παραμείνουν σε εγρήγορση με αυτόν τον τρόπο. Προσευχήσου ο Θεός να δώσει δύναμη και υπομονή, γιατί ο Θεός ειδικά όσοι μετανοούν τους πάρει πραγματικά ειδοποίηση. Μπορείτε να τον κατακτήσει, ιδίως με τη στάση της προσευχής και της μετάνοιας. Ο Θεός να μας βοηθήσει όλους και ειδικά σε αυτές τις πορείες για να ανακτήσετε όλα μας στο πνεύμα και την αλήθεια, ν.

Και τη χώρα, είπα, δεν θα χαθεί. Η αποθήκευση-aicea είναι πράγματι, και να μην πούμε «ριάλιτι σόου του εδώ». Η αλήθεια είναι άλλη. Πώς Αρσένιος Πατέρας είπε: «Είμαι αισιόδοξος, δεν συνειδητοποιούν πόσο είναι αισιόδοξοι για το έθνος.» Και είπε: «Ο βασανισμός είναι το μόνο τμήμα της θεολογίας υπέρτατο», έτσι με αυτό το πνεύμα, για τους ανθρώπους γεννήθηκε και μεγάλωσε στο σταυρό. Και ξέρει ότι ο σταυρός φοριέται στο πνεύμα και στην αλήθεια, οδηγεί σε ανάσταση. Έτσι, αν έχουμε ανάσταση της χώρας, θα φέρουν το σταυρό. Μην τρέχετε από αυτό, μήπως θα μοιάζει με κάθε άλλη. Θεός φυλάξοι! Γνωρίστε έναν άνθρωπο όπως ο ίδιος μεταφέρει το σταυρό. Αρνήθηκε την σταυρό, δεν έχει σημασία πόσο κίνητρα δεν είναι για.

Για να δώσει ο Θεός σε όλη τη διαδρομή για να μείνει μέχρι το τέλος. Αμήν! »

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ:

(Περίληψη?

για την πλήρη έκδοση – ακούσετε την εγγραφή)

«Δώστε προσοχή στο τμήμα! ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ Εκτροπή σκύλα! »

«Τι κάνεις και δεν έχουν αποκτήσει κατά τη διάρκεια της Σαρακοστής, θα είστε σε δρόμο έξω από αυτό! Μην ξεχάσετε να κρατήσετε Ποιος Σαρακοστή! »

Η υπακοή είναι το φως της αλήθειας, υπακοή στο Θεό.

Μέσα ακούγοντας τους μοναχούς να εισέλθουν στην φωτιά, να κάνουν ό, τι λέω, να πάτε … χωρίς «δύναμη». Σε μια τέτοια πνεύμα, ο Θεός δεν επιτρέπει καμία δοκιμή. Είναι αλήθεια ότι εξαρτάται από το ποιος σας ακούει.

Πνευματική υπακοή (στο Θεό) πηγαίνει νεκρός, είναι απεριόριστη (όπως έκανε και καταδύσεις), ισχύει σε αυτή τη ζωή και πηγαίνει πέρα από τη ζωή.

Ακούγοντας τις αναφορές μου είναι πλήρης, στη σκέψη και δράση σε όλη τη ζωή μου στο Θεό.

Η μοναστική ζωή του συμβούλου:. Έβαλα στα χέρια του ηγούμενου, τον εξομολόγο, και στην ιεραρχία της υπηρεσίας τους μια πραγματικότητα, η αλήθεια είναι άλλη.Αυτό είναι το κλειδί για να μην αποτύχει η Εκκλησία οδηγείται από τον Χριστό!

Ακούγοντας για να σας κρατήσει στην πραγματικότητα, είναι μια γνώση του χρόνου θα προκαλέσει μια εσωτερική μεταμόρφωση, είναι μια πνευματική διαδικασία, μορφή διάκρισης σας, πηγαίνετε στην πληρότητα με άλλους, όλα έχουν μια καρδιά για εσάς.

Η κοσμική ζωή είναι υπακοή στην Εκκλησία, ο πνευματικός, δεν μπορούμε να έχουμε ο καθένας, κάθε να συμμορφώνονται προς τον τόπο που είναι η διάταξη που μπορεί να προκύψουν.

Υπάρχουν περιπτώσεις, υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά όχι για όλους, σε κοσμική μορφή [εμφάνιση], μπορεί να είναι σε ανυπακοή, αλλά έχουν μείνει στο πνεύμα και την αλήθεια.

Μπορείτε να compellest στην καρδιά σου να κάνει το θέλημα του Θεού, όπου και αν βρίσκεστε.

Όχι τυφλή υπακοή να κάνει χωρίς τη δαπάνη.

Πίστη, υπακοή, είναι μεγαλύτερη από τη γνώση, για τον λόγο προσπαθεί να λάβει χώρα πολλές φορές ακούει.

Φτάσαμε υπαλλήλων στη χώρα μας, για την έλλειψη πίστης, την μετάνοια, την υπακοή ή ψευδείς υπακοή έχουν συνέπειες στην κοινότητα, χώρα, έθνος.

Νομίζω ότι σήμερα θα είναι όπως το Θεό και Φαραώ θα φέρει τις πληγές από τις δυνάμεις του σήμερα, περισσότερο σαν τις 10 πληγές του Φαραώ σε, γιατί έτσι οι Χριστιανοί καταδιώκουν και μας πνίγουν, μας cipeaza, θα αριθμούνται, θα κυνηγόσκυλο σε όλα τα μέτωπα, αλλά και που …

Αυτές οι πληγές θα έξυπνοι άνθρωποι, πλούσιοι, οι δομές αυτές, οι κυβερνήσεις, και κρίμα για τους περισσότερους από Φαραώ, ούτε τη γνώση, καμία τεχνική, όχι πολιτισμό, κανένας στρατός δεν θα λύσει αυτά τα τραύματα, αλλά μόνο ο άνθρωπος της πίστης! Μόνο η πίστη μπορεί να αντιμετωπίσει, που συνδέεται με τη μετάνοια.

Ο Θεός θα επιτρέψει πληγές στην ανθρωπότητα, ότι τα χρήματα, όχι τεχνική, όχι πολιτική εξουσία θα είναι ο τρόπος για την επίλυσή τους, ανεξάρτητα από το πόσο σίγουρος ότι θα είναι τώρα.

Υπάρχει ζωή σε ανθρώπινα χέρια και όχι «αυτοί» είναι σωστό, δεν είναι ανίκητος, όπως εσείς ή φαίνεται, είναι εντολές, «Νέα Παγκόσμια Τάξη …» προσοχή! Μην φοβάστε να μείνετε πραγματικά σε Αλήθεια!

Πατέρα, ο οποίος διδάσκει έντονα προσευχή από κοινού με τους Λουθηρανούς, οι Καθολικοί, Κόπτες ….;

Δεν θέλω να ακούσω (οι προσευχές και οι υπηρεσίες από κοινού με τους Καθολικούς, Κοπτών …), ή από Τσαουσέσκου δεν ήταν τόσο «φιλιά» με αυτούς τους ανθρώπους και την ορθοδοξία ήταν υγιής, αν και ήταν υπό την απειλή, κάτω από τη σύλληψη?

Δεν έχω τίποτα εναντίον τους, από μόνη της, ναι, κύριε, είμαστε βοηθούν, αλλά δεν τον παντρευτεί, δεν κοιμάμαι μαζί του … δεν είναι ντροπή; Πώς Ορθοδοξία εδώ το Νοέμβριο;

Μην μισείτε κανέναν, αλλά αυτά τα πράγματα είναι φαύλο και οι οποίοι γνωρίζουν τι είναι από πίσω τους. ‘Αυτό έχουμε τέτοια αντίδραση.

Τουλάχιστον να μας κρατήσει αληθινή πίστη, δεν έχουμε αποστασία, αν οι άλλοι δεν μπορούν να έχουν. Δεν καταδικάζει κανέναν, εγώ κατηγορώ τον εαυτό μου, αλλά … Θεός φυλάξοι ότι το πάθος! Εσείς, ως είσαι, όπως είμαστε, αλλά … μέχρι στιγμής, να πιστεύουν, ότι ακόμη και να έχουν! Και γι ‘αυτό, ο Θεός θα μας απομακρύνουν από τους άλλους.

Ο Θεός ξέρει ότι είναι δύσκολο να μεγαλώσει ένα παιδί σήμερα γνωρίζει ότι είναι δύσκολο σήμερα με τη γυναίκα, ξέρει ότι είναι δύσκολο σε μια κοινωνία σαν αυτή να περπατήσει σε ένα μεταφορικό μέσο, είναι δύσκολο να γνωρίζουμε όλοι …

Ε καταστροφή συμβαίνει με τα παιδιά στα σχολεία – κορίτσια παράδειγμα που δείχνει η φωτογραφία κινητό σύντροφος άσεμνα. Μπορείτε να τον εκπαιδεύσει στο σπίτι, αλλά υπάρχει και τι συμβαίνει;

Έχουμε υποστεί! Για την πίστη για να ευλογηθούν αν πάσχει για … Είναι πολύ δύσκολο, δεν ήταν καθόλου εύκολη! Όχι παράλογο, αλλά παραμένουν, κύριε, το δικό σας!

Λοιπόν, ήθελα να έρθουν μέσα σ ‘ένα κοντό μανίκι, γιατί ήμουν ζεστή … ή τέτοια πράγματα. Όπως κλείσουμε τα μάτια μας … δεν κλείνει! Μην θυμώνεις, εγώ τελείωσα!

Πού είναι οι άγιοι μας, όπου μάρτυρες μας, όπου μάρτυρες μας; Ξαφνικά, έμοιαζε με …

Ο Θεός απαγορεύει την «υπηρέτη». Δεν θέλω να ακούσω: «δουλειά με …». Εμείς προσευχόμαστε μαζί τους, δεν άγιοι προσευχήθηκε με τους αιρετικούς, έδωσε στο πλάι. Αυτή η διάκριση δεν έγινε μάταια. Και ο Χριστός σταυρώθηκε μεταξύ τους κλέφτες, αλλά ήταν ένας ληστής.

Πού είναι η δύναμή μας, που είναι το επάγγελμά μας, όπου είναι η πίστη μας αν το κάνουμε; Λοιπόν θα σας αφήσει Γκρέις! Κοιτάξτε τα κανόνια για τις παραβιάσεις αυτές. Τι τιμωρία δόθηκε Pravilele παλιά, εκεί όπου πήγαν, γιατί αν βάλετε ένα όριο …

Όχι για να αφαιρέσετε το χαρτί έτσι ώστε να μπορεί να χρησιμεύσει ως δικαιολογία για αυτοκτονία.

Για να κάνετε διακρίσεις, για τη φύλαξη νεκροί και ζωντανοί και να μην παραβιάζει τους κανόνες της Εκκλησίας. Αλλά μπορούμε να αντέξουμε οικονομικά! «Σαν τι, αν έχω ένα υψηλότερο ντεκολτέ, ώστε, αν έχετε αποθηκεύσει;». Δεν ξέρετε πώς μπορείτε να αποθηκεύσετε, να σημειώσετε ότι για κάθε κακή σκέψη … Δεν έχει σημασία πάρα πολύ να σας φρουρήσει! Και αφήστε, θα πουν για κάποιους άλλους, ειδικά σήμερα … έχω μόνο να πω! Αλλά εγώ σας έκαμαν κακό!

Αν εμείς ξαφνικά έγινε μεγάλη πόρτα σε όλα τα δυστυχία …

Ότι η Δύση θέλει: paganizarea ορθοδοξία paganizarea παντού. Pagan εισβολή είναι γεμάτη!

Αφού ομολογήσεις τις αμαρτίες σου, ο παπάς λέει την προσευχή της άφεσης σας, αλλά σας λέει μετοχή. Αφήνετε, περισσότερο σ ‘αυτό το ναό, πώς;

Μην κρίνεις έναν ιερέα, μιλήστε, μιλήστε με τον ίδιο, αν πιστεύετε ότι ένας ιερέας ήταν λάθος για, προσπαθώντας να του μιλήσω, να έχουν καλή εφαρμογή, η ταπεινή του μυαλού, δεν αμέσως να πάει κάπου αλλού.

Υπάρχουν φορές που δεν διαλύεται – άλλων Πατέρων, Αρσένιος Πατέρα, Πατέρα Στανιλοάε πλέον να αποκλίνουν από κανόνια, που πήγαν στο Θεό, την πνευματική εξουσία τους?

Δεν θεωρώ ότι μετά ο ιερέας άφησε τα κανόνια, όπως, πάω τον τρόπο μου, μετά τα κανόνια της Εκκλησίας, θα ακολουθήσει ανάβαση μου, πηγαίνετε στην γραμμή και το άκουσμα να τερματίσει την εξουσία της Εκκλησίας, αν ποτέ είναι άξιος, και είμαι το φως και τη χάρη να είναι σε θέση να εφαρμόσει αυτό που εφαρμόζεται όλο και περισσότερο για να σώσει την ψυχή αυτή. Αλλά δεν βάζουν μέτρο μου.

Ο ιερέας είναι ιερέας παραμένει ιερέας δεν έχει σημασία τι, αλλά αν είστε ακόμα προβλήματα, σε περίπτωση αμφιβολίας, να ζητούν να προχωρήσει με bunacuviinta, προσευχή, ταπεινά, να εξηγήσει στον γονέα που ζητά την εξαίρεση για να πάει κάπου αλλού …, αλλά δεν είναι έτοιμος, αν συμφωνήσει σε κάτι, να μιλάς άσχημα και να ρίξει πλαγιές σε αυτό.

Σχετικά με τις κάρτες chip:

Δεν ξέρω τις μάρκες και τις λεπτομέρειες σχετικά με αυτό. Αλλά τι συμβαίνει; Θέλω να δω και που βάζουν αυτό το ερώτημα … Γιατί μπορεί να είναι ένα necununat [ή τα προβλήματα αυτά] που θέλει να δει τι λέει ο πατέρας Amfilohie, είχε κινηματογραφηθεί και ούτω καθεξής στο διαδίκτυο … όχι και τόσο!

Ωστόσο, χρειαζόμαστε μια έρευνα τέτοια πράγματα. Τα πράγματα δεν είναι γνωστές τόσο ξαφνικά.

Ένας καλός πατέρας, ένας κληρικός, την γνωστή τακτική του εχθρού, ο οποίος γνωρίζει Παρασκευή από τέτοια πράγματα και πού να πάτε και ξαφνικά δεν μπορούμε να εμπιστευθούμε.

Αλλά δεν μπορεί να δώσει απαντήσεις, όπως, για χρονικό διάστημα », όπως το περίπτερο», αλλά οι απαντήσεις μπορεί να είναι όπως: «Ποιος αμάρτησε, αυτός ή οι γονείς του;» Ούτε αυτός ούτε οι γονείς του «,» Δεν υπάρχει άρνηση; βάπτισμα, και εμείς δεν πρέπει να «… Χμ; [Κατά ειρωνικό τρόπο απλοϊκό προσεγγίσεις] Κοιτάξτε, όπως αυτό είναι ένα must και τις γνώσεις για να κάνει τη δουλειά του Θεού μέσα από αυτό. Αυτό είναι κάτι που δεν καταλαβαίνεις αμέσως.

Εγώ διαφωνώ φυσικά και δεν θα πρέπει να είναι, αλλά για να πείσουμε τους ανθρώπους, πρέπει να κολλήσει πάνω στην αλήθεια από ό, τι στην πραγματικότητα.

Στανιλοάε Πατέρα προτιμούν να πάνε με το τρένο αντί για το αυτοκίνητο.

Είναι όμως ένα μέτρο των πραγμάτων, εξαρτάται από την κάθε μία, που θέλει να κάνει …

Και πάλι έχω φέρει την τεχνολογία και την μετάνοια.

Παραδείγματα της χρήσης των τεχνολογιών (υπερ) σύγχρονες αιτιολόγηση ως απόστολοι και πατέρες και έκανε κάποια πράγματα … Όσον αφορά τα πνευματικά πράγματα μετριέται διαφορετικά, τόσο περισσότερο ο άνθρωπος είναι induhovniceste dematerializeaza πιο επιστήμη καλλιέργειας (προϊόντα τους).

Tutea: Ναι, είναι καλό της επιστήμης. Εδώ είναι τι μπορώ να χρησιμοποιήσω την οδοντόβουρτσα, γι ‘αυτό χρησιμοποιούμε την επιστήμη και …

Όλες οι ανησυχίες της εποχής προέρχονται από την αμαρτία, την αμαρτία πρόβλημα λύνεται με τη μετάνοια, όχι ο άλλος τρόπος!

Δώστε προσοχή με αυτή την τεχνολογία! Δεν είναι η στιγμή να ρίξουμε έξω από το παράθυρο, αλλά γνωρίζουμε ότι ο καθένας θέλει να βιώσει μια βαθύτερη προσευχή, να της πω πόσο πολύ σας vizionatul σύγχυση σχετικά με κάτι, γιατί δεν πρέπει να σπαταλάμε το μυαλό μας σε οτιδήποτε άλλο εκτός Έχουμε συγκεντρώσει στο μυαλό προσευχή. Αυτά τα πράγματα τεχνολογική σπάσει το πνεύμα της προσευχής.

Μάχη του διαβόλου κάνει τρία όπλα: σφοδρή επιθυμία της σάρκας, επιθυμία των οφθαλμών και την υπερηφάνεια της ζωής, Καλά πώς τα ξεπεράσει; Πώς να αντισταθεί; ; Ξέρετε τι κλέβει τις αισθήσεις σας όπως σας μαγέψει Edward Gafencu είπε: Νομίζω ότι αν θα ήταν αλλού σε μεγάλο βαθμό, δεν γνώριζα μια τέτοια πνευματική κατάσταση Όπως και στην έρημο.. [Απουσία των εξωτερικών ενοχλητικές υποθέσεις, η σκέδαση σκοντάψει].

Ποιος δεν αποκηρύξει η ίδια, δεν ξέρει ο Θεός, ο Θεός δεν χωράει σε αυτό. Αυτή είναι η πρώτη προϋπόθεση για να ακολουθήσουμε το Χριστό: να σταματήσει.

Προσοχή που ενώνει τεχνολογία, την ικανοποίησή σας ότι προκαλούν, είναι επικίνδυνο να είναι χαλαρή, οπότε η χρήση τους όλα …

Παραπλάνηση ως προς τη χρήση «και» για τα καλά πράγματα. Όχι: είτε να χρησιμοποιήσουν την τεχνολογία μόνο για καλά πράγματα, ή δεν είναι πλέον η χρήση!

Παραδείγματα μουσική καμπαρέ και ποδοσφαιρικά νέα από το Radio Trinitas, αναμειγνύονται με τους Αγίους Πατέρες.

Δεν υπηρετεί δύο κυρίους, αλλά «θέλουμε να είναι με .., και …», «ξέρετε, Πατέρα, κατείχε τη θέση και είδα μια ταινία στο Internet», «Πήγα για Canon Μεγάλη αλλά ξεφύγαμε καμία εκπαίδευση χορό, αεροβική γυμναστική, το forbal ή δεν ξέρω γιατί. «δεν λειτουργεί!

Ακόμα και να είναι πιο προσεκτικοί, προσπαθούμε όπου μπορούμε. Όπως έχουμε χτυπήσει το διάβολο, αν αφήσουμε την «έρημο».

Ας ξεκινήσουμε από την Canon, η κατ ‘εξαίρεση κανόνα.

Πολύ λίγοι άνθρωποι κοιτάζουν πνευματική θεραπεία, την εξαγορά, ο καθένας επιδιώκει την άνεση, επιδιώκει παρηγοριά και ότι η γάτα, και αν θέλετε να πλύνετε, τότε άλματα παντού.

Καλή αρχή

Για να μετανοήσει πρέπει να αποφασίσετε να σπάσει με την αμαρτία. Όταν βάζετε καλή αρχή να μην καθυστερήσει! Σε αυτήν την στιγμή που θα προκύψουν και θα πάω στον πατέρα μου: Μπαμπά, έκανα λάθος στον ουρανό και πριν από εσένα!

Ενότητα της σκέψης, λέξη και πράξη όλη δράση και στη συνέχεια δίνει παρεμβαίνει χάρη.

Μεγάλη είναι η δύναμη της μετάνοιας: αν ομολογήσεις τις αμαρτίες με τη μετάνοια, να αρχίσουν να κάνουν τον κανόνα, όταν μια αλλαγή που συμβαίνει σε σας. Ήδη μετά από μια ή δύο μέρες μετά την άλλη.

Κατά την άσκηση μετάνοια, τη νηστεία και προσευχή, θα δείτε ότι συμβαίνει μια ανακούφιση από το μυαλό, ανοίξτε τα μάτια του μυαλού σας, αρχίζουν να κατανοούν τον τρόπο: είναι χάρη στην ψυχή.

Βοήθεια και να είναι γύρω από τους ανθρώπους με την κατάλληλη διάθεση.

Όντας ένας άνθρωπος της πράξης και να αφαιρέσετε ό, τι μπορεί να σας εμποδίσει από το πλάνο σου μετανοίας, αναζητούν και να λαμβάνουν μέτρα σας, και εσείς τον εαυτό σας βοηθήσουν, να αποφύγει τις ευκαιρίες της αμαρτίας.

Μετάβαση στο έγκλημα, την καταπολέμηση πίσω, μπορείτε να ασχοληθούμε με την αδυναμία σας, φωνάζει για βοήθεια και ο Θεός θα στείλει βοήθεια, καθένα σύμφωνα με τις μέτρο του.

Έχετε δίψα για μετάνοια, να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση, θα δημιουργήσει ένα ευνοϊκό πλαίσιο προς αυτή την κατεύθυνση.

Ανατρέξτε στην Αλήθεια, το έργο του Πνεύματος δεν είναι αυτό που σκέφτομαι, αισθάνομαι, τι άκουσα, τι λένε και άλλοι συνάδελφοι.

Την εξέταση σταυρό μας δώσει την πίστη. Και στην πράξη της μετάνοιας. Στο βαθμό που συνειδητοποιούμε σταυρό πύλη της πίστης.

Καταγραφής της εγκληματικότητας στην πνευματική ζωή. «Η πίστη χωρίς έργα είναι νεκρή».

Μία είναι η γνώση της ανάγνωσης, της γνώσης του άλλου ακούγεται, αλλά οι περισσότεροι είναι να μάθουμε από την εμπειρία της: «Και εγώ ήμουν εκεί».

Αυτό είναι αγώνας με πάθη: μια πρόσκληση για δράση, καλώντας το χαρτί. Ο Θεός μας καλεί όλους να βιώσουν.

Όποιος πράξη μια πράξη μετάνοιας, ξέρει. Μετανοούντα της αμαρτίας, ο οποίος πονάει, αυτή η κραυγή του πόνου, να σταματήσει τις ερωτήσεις [σχετικά με το πώς να το κάνουμε]. Όπως είπε, «Το δόντι που πονάει όταν, πώς θρηνεί; Όταν χτύπησε πάνω από το δάχτυλο σαν παιδιά; »

Όταν ο άνθρωπος βγαίνει από τον πόνο, αρχίζει να μαλακώσει το παγωμένο νερό για τη θέρμανση, να πάρει οποιαδήποτε μορφή, που τοποθετείται, καλύπτει οπουδήποτε. Όταν το πνεύμα είναι που πραγματοποιήθηκε στα ηνία, το ίδιο κάνει και η φύση μας!

Αρσένιος Πατέρας είπε ότι φαίνεται η πιο δύσκολη ηλικία του (γήρας): κοπή της θέλησης!

Ο πατέρας Παΐσιος Olaru, ο οποίος είχε νοερά προσευχή στα 18 έτη [αλλά Πατέρας Σωφρόνιος Ζαχάρωφ, nn], είπε ότι είναι ευκολότερο να σκάψει ένα κυβικό μέτρο χώμα, αλλά να σταθεί σε ένα ρολόι προσευχή? πρόκειται για μάχη μέσα από την προσευχή αυτό το πνευματικό σχέδιο.

Πρέπει να πάμε όλοι τις δυνάμεις στον Χριστό.

Για να δείξει η στάση μας ως προς Ζακχαίος: «πίσω τετραπλή», κλπ..

Όταν ένας διωγμός θα συμβεί και θα σας πετάξουν έξω από παντού, στη συνέχεια μετατρέπει το ευαγγέλιο μαζί σας!

Εάν έχετε ένα πάθος για τον Χριστό, όπου ξέρετε ότι είστε στο σωστό δρόμο; Δεν θα σας προκαλέσει, αλλά όταν χτυπάει το ρολόι, δεν υποχωρεί!

Προσευχηθείτε για την ειρήνη τώρα που μπορείτε να βρείτε το Θεό άξιος της δίκης, όταν παραχωρήθηκε, ότι κάνουμε τώρα!

Παρέχουμε μια ώρα πριν, μπορώ να προετοιμαστώ. Σηκώνομαι 5 λεπτά νωρίτερα, να πάει με μια προσευχή με κατάπτωση, με μια ευλογία, ο λόγος του Θεού. Μετάβαση στην απόφαση, θέματα πολλά αυτά που προσκολλώνται!

Μείνετε εδώ και θα ακούσετε και να δείτε πως τα βιβλία που δεν σχετίζονται με την Ορθοδοξία. Βλέπουμε εικόνες, ακόμη και της αμαρτίας. Τι γίνεται με αυτό;

Καλά κανένας δεν έχω δει. Δεν έχετε καταλήξει σε ένα τέλειο βιβλιοπωλείο, δεν είναι τέλειος άνθρωπος και μιλάει .. Δεν κοινό δεν νομίζω ότι είναι τέλεια! Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον.

Το πιο δύσκολο φοβάμαι τους ανθρώπους που μιλούν και δεν είναι αλήθεια!

Μην συγχέετε τα σχέδια, ας δούμε τι βρίσκεται στο χέρι και αυτό ήταν νέο και αφοσιωμένο!

Υπάρχουν προβλήματα, αλλά όχι χωρίς τους υπερήλικες και τα άτομα χωρίς ευλογία που το κάνει. Αλλά ξέρετε τι θα συμβεί … «Τι γνώμη έχετε για τους ψύλλους Νταν;» [Μίμηση ένα υψηλό τόνο φωνής μεμψίμοιρος ερώτηση που ακόμα nn] Βάλτε ένα μεγάλο φύλλο, άσπρο με το σημείο αυτό:?. Αυτό που βλέπετε εδώ ; «Black Point»Καλά δεν βλέπετε τα υπόλοιπα;

S καλλιτέχνη, κάνει ό, τι, αλλά όπου επίσης βρέθηκε κάποιο σαν και αυτό (σημειώστε όμως ότι η Dan Puric) σε όλα τα θέατρο της Ρουμανίας, πρόκληση για την αξιοπρέπεια του Θεού και της πίστης! Βρήκα επίσης ένα όπου ήταν rascoleasca μια ολόκληρη χώρα σε 20 λεπτά του show! «Όχι, κύριε» είναι, είδα είπατε ότι η λέξη … «. Εδώ, αυτό είναι οι άνθρωποι! Δεν ξέρω πώς να χρησιμοποιήσετε.

Στο Πατέρας Αρσένιος Papacioc Σαρακοστής ήρθε ένας γέρος της Τρανσυλβανίας ….

Η ιστορία της αρχικής:

Ήρθε μαζί αυτό που με εντυπωσίασε τόσο πολύ, ήταν σε Maramures, λέγοντας: «Θα έρθουν εδώ για να κάνουν μπάνιο» «Όχι, Πατέρα! Έρχομαι! Ήρθα ειδικά για την Αγιότητά σας! «Ήταν Μεγάλη Εβδομάδα, Μεγάλο Σάββατο. Και ομολόγησε. Δούλευα και τον ρώτησε αν νηστεία. Αλλά αυτός ο άνθρωπος, 35 χρόνια αγωνίζεται για να κάνει Αντβεντιστών Ιερά Rollers. ακόμη και η σύζυγός του 35 ετών είχαν τα Αντβεντιστές. Μπορείτε να φανταστείτε! Εκείνος, φτωχός άνθρωπος, δεν ήταν Πάσχα, όχι τα Χριστούγεννα … Αλλά δεν έχουν εγκαταλείψει! Ήταν ένα πολύ ψηλό και ανθεκτικό και πνευματικά. Ότι εάν σας εξαπατήσουν τον Αντβεντιστές, όταν κατέκτησε όλο το χωριό.

Όμως, δουλεύω και να τον ρωτήσουν αν αυτός δημοσιεύτηκε: «Έχω νηστεία, Πατέρα! Χθες ήταν η Μεγάλη Παρασκευή, έφαγα «Τότε λέω στον εαυτό μου:»!; Αρσένιος, πώς είστε «Αλλά ξαφνικά θυμήθηκα:» Η θέση έχει αποφασίσει, ή το σπάσιμο της καρδιάς; 35 χρονών άνθρωπος που αγωνίζονται για την Ορθοδοξία, για την αλήθεια και την αρχαία πίστη του! «Λοιπόν, λέω, συμμερίζομαι, αλλά δεν τρώνε μέχρι αύριο!» Υπήρχαν λίγες ώρες!

Καθένα από αυτά έχει σκοπό και την έκταση της. Αλλά εσείς δεν το κάνετε μόνοι σας, να είναι κάτω από ένα εξομολόγο.

Παραδείγματα στα οποία ο εξομολόγος μπορεί pogoramant: «Αν δείτε ότι είναι πολύ για ένα κασκόλ, πρόστιμο, να λάβει τα κάτω» «Καλά, είστε γιατρός, δεν θα μπορούσατε να έχετε τόσα πολλά παιδιά έχουν μόνο ένα, αλλά αφήσατε η χώρα, που αρνήθηκε προσφορές από το εξωτερικό, αλλά … να το φροντίσουμε με πολλά παιδιά, όταν έρχεται σε σας, να φροντίσει τους άρρωστους αλά δεν έχουν τα χρήματα να σας δώσει. «Δώστε του μια μέθοδο του συμψηφισμού!

Έτσι, με αυτό: Διότι δεν αντιμετωπίζει τους ανθρώπους που έρχονται στην εκκλησία, ο Dan Puric έχει την ευκαιρία να κηρύξουν τον Θεό σε ένα περιβάλλον όπου ο ιερέας δεν έρχεται πραγματικά, ότι μπορεί να κερδίσει κάποιους ανθρώπους. Και τι μπορούμε να πάρουμε!

«Ναι, αλλά άκουσα», «Πολλά ακούμε …». Έτσι οι Πατέρας Αρσένιος [μπορεί να τον κρίνουμε από τις εμφανίσεις, αλλά να μοιραστεί με το παλιό]. Έτσι, μετά από αυτό έχει μόνο μία εκεί, έτσι ώστε οι κηλίδες με τις φακίδες, αλλά τι μπορείτε να κάνετε ένα σόου … Αλλά τι είναι ένας μοναχός; Ορκίστηκε να σας, έχει συμβόλαιο; «Ο Καπετάν μιλούσε για …» Τι είναι η λεγεωνάριος;

Δεν μπορεί να πάρει το καλό, και στη συνέχεια άλλοι …: «Ναι, ας το πάρουμε, αν δεν ξέρετε, αφήστε μας το πάρει!» Αλλά ο Χριστός που ήρθε;

Και ήμουν στον Πέτρο-Βόδα, ξέρετε, και υπάρχουν πολλοί παίκτες ήταν εκεί: Marin Moraru, Ζαν Κωνσταντίνος, Arsinel, πολλοί άλλοι, αλλά δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα μαζί τους … Αλλά τώρα φαίνεται κάμερες , επειδή μπορείτε να πάτε εκεί και να πω κάτι από αυτές τις συσκευές είναι βροχή εκεί, δεν μπορεί ούτε να φτερνιστεί, όλα θα πάνε στις … ντροπή! Και τότε, εδώ είναι το χειρισμό!

Έχουμε λοιπόν διάκριση, χρειαζόμαστε προσευχή … Και επίσης υπάρχουν περιπτώσεις για ορισμένα περιβάλλοντα, η ανάγκη για μια μάχη τακτικής, όπου δεν μπορεί να ξεχωρίσει τι νομίζετε, επειδή …: «Ω, και μπορείτε να είστε έτσι κι αλλιώς «.

Υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι έχουν κάνει τις εικόνες του πατέρα Ιουστίνου, δεν έχουν γυριστεί, έπαιξα μαζί του, δεν ήταν παντρεμένη με τον, δεν εκμεταλλεύτηκε … Αλλά βλέπουμε το αντίστροφο [βλέπω μόνο τους άλλους] !

Έχουμε αντιμετωπίζεται αυτό το θέμα, επειδή πολλοί άνθρωποι χωρίστηκε: «C-άκουσα το έκανε, όπως λένε ..» Τι είναι αυτό », όπως λένε;» Αλλά τι γίνεται με εσάς, είναι η γνώμη σας.; «Ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας Αγιότητά …». Γιατί, ότι δίνω σε απευθείας σύνδεση; Αλλά δεν λένε; «.

Όπως έχω θέσει το ερώτημα [π. Ιουστίνος]: και οι δύο εδώ, και έτσι κι έτσι … Γιατί να μην πει κάτι ρε παιδιά … «! Καλά, δεν σας καθηλώσουν περισσότερο, τους οποίους κάνατε» Και γι ‘αυτό άφησα , και υπομένουν, και το τράβηγμα του αυτιού και, επειδή … «θα τους οποίους περισσότερο, λέγοντας ότι» … Αλλά αυτό είπε .. γιατί; «Για ποιον είναι το περισσότερο!»

Εξαρτάται από το πώς μπορείτε να: αυτό που βλέπετε ή τι γίνεται;

«Είμαστε όλοι κάνουμε λάθη, Θεός φυλάξοι, αλλά … Αυτή η εκτροπή τους εαυτούς μας καταστρέψει σκληρά σήμερα! »

Αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου, «οι Απόστολοι», είχε μια ζωή μόνο για να Apsotolii, αλλά ότι ο ρόλος της ήταν, όπως λωρίδα Βυζάντιο ανοίξει! Ή ο Στέφανος ο Μέγας, ο οποίος είχε μια υπόθεση, ναι, πολέμησαν, έπεσαν, αλλά … κόλαση που μισούσε;

Οι μοναχοί δεν είναι προστατευόμενη, αλλά είναι στο προσκήνιο της πνευματικές μάχες, πάλη, είμαστε περισσότερο από ό, τι έχετε συνειδητοποιήσει και πολύ μας κοστίσει μια ομιλία ή έξω στον κόσμο, αισθανόμαστε στο δέρμα μας, όπως είστε αρχάριος, και αισθάνονται ότι τόσο πριν, αλλά δεν είναι σε θέση να το διορθώσετε αυτό και άλλα!

Άρχισα να λάβουν τη διαφορά σε όλους τους [εντός της εκκλησίας], δεν ξέρει πώς να κερδίσει τους ανθρώπους στην Ορθοδοξία!

Τι ήρθε στον πατέρα Αρσένιο Papacioc ανθρώπους παντού, και οι γιατροί και οι εκπαιδευτικοί; Επειδή η μέθοδος έχει για όλους. Και ο πατέρας του Justin ως «Ναι,ναι» δεν είναι για τους μοναχούς π. Ιουστίνος, είναι περισσότερο για το ευρύ κοινό. » Καλά θα πρέπει να ντρέπεται! Που έχουν αλιευθεί λαϊκούς το μήνυμά σας, κύριε …

Δεν θέλω να επικρίνω, επειδή υπάρχουν, αλλά θέλω να πω κάποια ζητήματα κινδύνου που χωρίζουν την οικογένεια …

Ακαμψία Παράδειγμα για το παιδί που «δεν μαθαίνουν καλά στο σχολείο», χωρίς να γνωρίζουν ποια θέματα σπουδάσει εκεί και εάν μπορείτε να χειριστείτε ή όχι. Θα πρέπει να το καταλάβουν και το παιδί. Δεν είναι πλέον ακολουθεί μετά την εκπαίδευση του παιδιού, σχετικά με την έξω αντίθετα, ο άνθρωπος και το ρομπότ … και έχετε καταστρέψει.Τελείωσε με 10 και δεν καταλαβαίνω γιατί πήγε τρελλό δ έλα μια στιγμή.

Δείτε ότι είναι πολύ σύνθετα φαινόμενα: παρακολουθήσετε όπου γυρίζει, ο οποίος είναι εκδίκηση Διάβολος έχει μεγάλο μίσος, ειδικά σήμερα! Η μέθοδος θα πρέπει να είναι για όλους!

Και είναι ένα επιχείρημα για να γράψει, να μιλήσει και είπε, και άλλο είναι … Πήγα και μιλήσαμε πολλές φορές, ιδίως εκεί, και με κάποια, και άλλοι … και είδα τι σημαίνει. Όχι πια δεν θα έχει να αντιμετωπίσει «Σας ακούω με αγιότητα σας …». Αν ήταν ένα πρόσωπο δρόμο, έχετε ένα ενδιαφέρον, αν είσαι φτωχός, αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείτε για την εικόνα, αν είσαι πλούσιος, αυτό σημαίνει ότι το κάνετε για ένα σκοπό … Ωστόσο, μπορείτε να βλέπει ένας άνθρωπος τόσο διεστραμμένη. Και γι ‘αυτό πολλές φορές σας λένε ότι είναι καλύτερα να μην εμφανιστεί, δεν έχετε δει … αλλά δεν μπορείτε, να εγκαταλείψει τον αγώνα; Όχι.

Υπάρχουν μεγάλοι κίνδυνοι: Dan [Puric] χρειάζεται σήμερα πολύ χρήσιμη, και οι προσευχές των ανθρώπων λίγο. Έχετε συνειδητοποιήσει; Πόσοι δεν θα τον πάρει κάπου αλλού; Και ο αγώνας είναι!

Δείτε ότι αυτοί οι τύποι δεν ξέρω τώρα τι κρυβόταν αρχεία και άλλες που τις εφεύρουμε!

Να είστε πολύ προσεκτικοί σε περιόδους ανοησία είναι στο σπίτι, τότε, μόνο ο Θεός είναι η μέτρηση! Μην βιαστείτε να ρίξει μια πέτρα!

Ακόμη και αν επρόκειτο να εκτελούνται σωστά, αυτό είναι ιεραρχική, αλλά ο πατριάρχης αλήθεια … κίνηση κανείς! Νοέμβριο για να παρακολουθήσουν την υγεία της πίστης και της ζωής μας, πώς είναι οι ίδιοι.

Στη Ρουμανία έχει πένθος! Πώς να επιλέξετε, τα υπουργεία, οι σεχταριστές και οι Τέκτονες μας οδήγησε, το πένθος! Αλλά ο Θεός κυβερνά τον κόσμο! Μην κάνετε αφαίρεση της πραγματικότητας, όχι μόνο για να protapesti μόνο σε αυτό, και αντίστροφα για το πρόσωπο Αλήθεια αυτή η πραγματικότητα ανεξάρτητα από την τιμή της ζωής! Χρειάζεται μια επιστήμη και τη γνώση και τακτικές μάχης!

Για να έχουν και διάκριση, η οποία έχει πάρει από αυτήν την πίστη και αυτό είναι η μετάνοια!

Μια κρίση είναι οι άνθρωποι που σας δώσει μια καλή συμβουλή, να φωτιστούν από τον Θεό να είναι καθαρή καρδιά, να πούμε ναι ή όχι σε μία κατεύθυνση!

Μην βιαστείτε να ρίξει σας με ζεστές πέτρες, αν είναι «κλέφτης», αλλά είναι καιρός για μετάνοια: κοιτάς τη θέση, να δούμε τι είπε, τον παίρνει να είναι «ιλάσθητί μοι τον αμαρτωλό «. Ο καθένας έχει το χάρισμα και ο σκοπός της, δεν τίθεται οποιοδήποτε μέρος για να το μέτρο και οι μοναχοί … Ο καθένας έχει το ταλέντο και μπορεί να είναι ένας καλός συγγραφέας, αλλά δεν μπορεί να νικήσει σχοινί, αλλά μπορεί να έχει μια μεγάλη πνευματική φιλανθρωπία , αλλά δεν έχουν το χάρισμα της ρητής. Κάθε μέρος είναι ένα και όλα μαζί αποτελούν ένα σύνολο.

Δώστε προσοχή στο ποιος χωρίσει!

Η διάκριση έρχεται από το σαλόνι και όχι στην πράξη, τα βιβλία!

Όχι ο καθένας μπορεί να πει το ίδιο πράγμα, κάποια τρελή, κάθε λέξη δεν είναι για όλους. Παράδειγμα με τον πατέρα Αρσένιο Papacioc και τη θανατική ποινή.

Καθένα από αυτά έχει το σκοπό του, το δώρο και την κλήση. Μπορείτε να το κάνετε δικό σας Μην κρίνεις τους άλλους να τους πάρουν, ότι ένας Θεός μπορεί να δώσει τη σωτηρία και μια δεύτερη -! Αν πούμε ναι ή όχι – και άλλοι για δεκαετίες για την καταπολέμηση της …

Ποιος είναι το Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεωργίου, αν κοιτάξουμε μετά από το μυαλό μας; Σκότωσε τους ανθρώπους, ήταν στο μέτωπο … Αλλά όταν ήρθε η ώρα ομολογία, έδωσε τα πάντα και από το μαρτύριο τελείωσε.

Χρειαζόμαστε μια προσευχή και μετάνοια που μας κάνουν να φαίνονται καλύτερα και να έχουμε μάτια για να δουν τους γύρω μας! Ειδικά σήμερα, χρειαζόμαστε αυτή την τακτική.

Σήμερα δεν μπορείς να κάνεις πράγματα, πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να έρθουν εδώ και πλέον σπίτι για να αυτούς που περιμένουν. Αυτό δεν σημαίνει να αποδεχθεί συμβιβασμό! Θα πρέπει να σκεφτείτε τι μπορείτε να κάνετε: «θέλετε να ολοκληρώσετε τώρα ή …;» Λοιπόν, αυτό είναι μόνο για το χρόνο και σήμερα. Δεν είναι εύκολο … Θα πρέπει να σκεφτούμε πολύ καλά και προσευχόμαστε στο Θεό να σας πω τι να κάνετε. Ζούμε με αυτά τα αδύναμα φτερά, πιο γονάτισε και στη συνέχεια πρέπει να δούμε [πώς θα γλιστρήσει], να βρει μια φόρμουλα με την οποία για να κρατήσει την υπηρεσία σας το Μάιο, για να ταΐσουν τα παιδιά σας και μπορεί να έρθει την Κυριακή εκκλησία. Έτσι, μπορείτε να υπάρχουν, αλλά δεν μπορείτε να συμβιβαστούν. Αλλά όταν έρχεται η ώρα να πούμε «ναι» ή «όχι», τότε καλά, τότε ναι … Θα καταπολεμήσει μια τακτική. Αλλά αν το κίνητρο να το κάνετε αυτό, αλλά και άλλες αρχές, τότε … έλεος του Θεού.

Ας μην χάσουμε … πώς έρχονται τώρα με ένα «παλαιό ημερολόγιο», «νέο ημερολόγιο» … Εγώ λέω: «. Γεια σου, αγόρι, γι ‘αυτό καμία χώρα δεν υποφέρει τώρα» Μετά από αυτό έχουμε μια πτώση της Ορθοδοξία, 1 μπορούν να διαιρούν και εσείς; Όπως Κλεόπα ήταν λάθος, ήταν λάθος .. αλά . μην περιμένετε να περπατήσει εκεί, τα στοιχεία του «φακίδες». Δεν βλέπετε ότι ο άνθρωπος; Λάθη έγιναν, όχι δεν έχω συμφωνήσει, αλλά τώρα … είμαστε εδώ που είμαστε, τι βοηθάει αυτό;

Μιλώντας με τους μοναχούς από αλλού: Ναι, και εγώ δεν συμφωνώ με αυτό, αλλά οι πύλες δεν είναι μοναστήρια πινακίδα, που «Γαμήσου` όλους και να σταματήσει[ηλεκτρονικών πράξεων;] αποθηκεύσετε και να εξακολουθεί να ομολογήσω ότι η εν λόγω τσιπ, και ότι και ότι … «Δεν είναι έτσι! Κάντε disctinctie μεταξύ άγνοια, κακή θέληση, τα θύματα … δεν χρειάζεται να πάρει αρκετά έτσι ξαφνικά. Αλλά η ευκολία με την οποία αντιμετωπίζει πολύ πιο σοβαρά προβλήματα! «Αλλά εσείς, που γνώριζε τι και το χορό, και αστείο, και το φιλί, εγώ θα θέσει σε ηλικία σας ως πρόβλημα εδώ και 14 χρόνια;» Αλλά ποιος ξέρει τι και από ποιον αυτά τα πράγματα και να ζήσουν, να πω δεν έχει καμία μίγμα και θα έχετε πρώτα; Αυτό δίνει δηλώσεις σε αυτό το ελεύθερο ένας λαός που τον πιστεύουν άσχημα και μόνο ψήφου χρειάζεστε; Και εγώ ξεκουραστεί: Δεν ξέρω, ξέρουμε …

Πώς μπορείτε να διακρίνει μεταξύ της περιπτώσεως όπου θα πρέπει να σιωπούν, να υπακούσουν και να ομολογήσει ένα;

Σε μια κατάσταση, όταν δεν φθάνουν στο εξομολόγο να τον ρωτήσω, θα δώσει ώθηση στη συνείδηση.

Ο Θεός δεν θα σας ρωτήσω για κάτι που δεν είναι σε θέση. Όταν ο Θεός επιτρέπει κάτι, θα έρθει και ως λύση. Όπως εσείς δεν ταιριάζει και θα ήταν λάθος, όλα σε εσάς για να αναλάβει την ευθύνη.

Δεν σιωπηλοί όταν επιτέθηκε ευθέως στην πίστη, στην ψυχή.

Δυστυχώς, δεν έχουν κλείσει κατά του Αγίου Πνεύματος.

Να μην κλείσει η θέση σας, όταν τα πλήθη είναι παράφρων.

Σκάσε δεν είστε σε αντίθεση με την αλήθεια της Εκκλησίας.

Σκάσε όταν δεν έχει νόημα να μιλάμε, όχι κάθε περίπτωση τα αποτελέσματα δεν ισιώνει την άλλη, τίποτα δεν μπορείτε να το λαιμό με αυτό.

Εξαρτάται από το πού βρίσκεστε, ποιος είσαι, τι είσαι, κλπ.. Δεν είναι το ίδιο αν κάποιος στο δρόμο μου κατάρα μου στο μοναστήρι.

Ο Θεός δεν επιτρέπει σε κανένα έξοδο.

Αν ο Θεός σας ζητά να ομολογία, δεν σας αρέσει να είναι άξια, αλλά με την ταπεινότητα, την αφοσίωση, πρώτα να ζητήσει από τον Θεό, όχι δυνατά. Και ο Θεός θα σας δώσει μια επιβεβαίωση. Αν ο πατέρας, να τον ρωτήσω.

Υπάρχουν καταστάσεις και συνθήκες … Και αν στραβά σήμερα και χάσατε την ευκαιρία, μπορείτε να μετανοήσουν και να το ξανά. Μην χάσετε τις μεγάλες ευκαιρίες για την εξομολόγηση, και οι υπόλοιποι να τους πιάσει όλους μικρό, για να είναι πιο προσεκτικοί.

Καθένα από αυτά έχει το ρολόι του, δεν ομολογούμε ότι το χάρισμα δίνεται σε κανέναν. Το μόνο που χρειαζόμαστε για να ομολογήσει και να ζητήσει γι ‘αυτό, αλλά το χάρισμα ομολογία είναι κάτι άλλο, και ο οποίος έχει, θα πρέπει να διώκονται.

Όταν σας ζητηθεί, δεν μιλάμε, και όταν ρωτήθηκε, να δούμε τι μιλάτε.

Κλείνοντας το Word

Αναγκασμένος να το καλύτερό σας για να θυμάστε ότι είμαστε μετά! Σαρακοστή είναι μια περίοδος ορίστηκε από την Εκκλησία να κάνει κάτι για την ψυχή σας.

Τι κάνεις και δεν έχουν αποκτήσει, ενώ η νηστεία, δεν θα κάνει το δρόμο του έξω!

Δημιουργήστε ένα ελάχιστο πλαίσιο της μετάνοιας, κάνουν αποχή περισσότερο, συν μια κατάπτωση, μια καθίζηση, συν ένα επιπλέον ασκητή.

Στον αγώνα μετά το πίσω να είναι πιο αθόρυβο, πιο παραιτήθηκε, πιο επιμελές, πιο ελκυστική, πιο εσωτερικευμένη, περισσότερες εξομολογήσεις, int κατάσταση της μετάνοιας,στην Εβδομάδα Πάθος και την Ανάσταση να έρθει, έτσι μπορείς να νιώσεις κάτι μέσα σου .

Η ανάπτυξη είναι μια διαβάθμιση στο πλαίσιο της προετοιμασίας για το Πάσχα από τη νηστεία ο άνθρωπος. Μην ξεχάσετε να κρατήσετε Ποιος Σαρακοστή.

Πώς μπορώ να αγαπάμε τους εχθρούς τους; Σκεφτείτε για το ποιος σας ρωτήσω, σας παρακαλώ, δεν σας αναγκάζουν, να αγαπάμε τον εχθρό, δεν έχει σημασία ότι το ένα είναι ζεστό, δολοφόνος, δεν έχει σημασία. Ο Χριστός, ως έναν αγαπητό φίλο, στο οποίο οφείλετε, ζητήσατε αυτό … «με νοιάζει, δεν λυγίζουν» … Και αυτό είναι επειδή ο γιος του για ό, τι σταυρώθηκε. Και τότε ντροπή. Και δείτε όπου ο πόνος του Χριστού στα μάτια του για μένα και γι ‘αυτόν, αλλά … ζούμε σε ένα άλλο σχέδιο. Και με την επιφύλαξη διεστραμμένη αισθήσεις, αυτό που κάνουμε. Αλλά για να είναι σε αυτό το σχέδιο για την μετάνοια, θα πρέπει να linisesti, μπορείτε να συγκεντρώσετε, να καθίσει λίγο να μείνετε στην προσευχή, ώστε αυτή τη χάρη. Σκεφτείτε ποιος και τι θα το ζητήσει.

Και έτσι την πνευματική μας ζωή: να σκεφτούμε για το ποιος και πώς: Μετάνοια για τον Χριστό, τη μετάνοια για την Αλήθεια, τη μετάνοια για την Εκκλησία να κάνει.

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: