Skip to content

Φοαιε Νατσιοναλă

Ιανουαρίου 12, 2012
Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
This article is in romanian written with greek alphabet
Acest articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
Ακεστ αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
.

“Αστφελ ασταζι μολντοβενιι, μουντενιι, βαλαχιι τρανσαλπινι, μισιενιι, μπασαραμπενιι σι επιροτιι σε νουμεσκ πε σινε κου τοτιι κου ουν νουμε κουπρινζατορ νου «βαλαχι» κι «ρομανι», ιαρ λιμμπιι λορ νεαοσε îι σπουν «ρομανα».”

(Ντιμιτριε Καντεμιρ, Χιστορια Μολντω-Βαλαχικα)

Κονκεπτ Φοαιε Νατσιοναλă

Πρόιεκτουλ Φοαιε Νατσιοναλă εστε κονστρουιτ îν κονφορμιτατε κου τοατε πρινκιπιιλε λιμπερτăτσιι ντε ακκες λα ινφορματσιε. Ντακă κονσιντερατσι κă ντρεπτουριλε ντουμνεαβοαστρă ντε αουτορ β-αου φοστ îνκăλκατε βă ρουγăμ σă νε κοντακτατσι λα ε-μαιλ-ουλ e-mail-ul  contact@foaienationala.ro πεντρου α ακτσιονα îν κονσεκιντσă.

Κε αμ φοστ οντατă σχι κε σουντεμ ακουμ, κε σχτιμ, κε νου σχτιμ σχι ντε κε νου σχτιμ ανουμιτε λουκρουρι ντεσπρε Ρομâνια σχι ιστορια ει.
Ντεσπρε μαρι ρομâνι, ντεσπρε μιντσι σκλιπιτοαρε σχι φιι αι νεαμουλουι ρομâνεσκ. Φόι ντε τρεκουτ σχι ντε πρεζεντ αλε ακεστουι ποπορ.
Βομ îνκερκα σă αντουνăμ αικι μăρτουριι, αρτικολε, εβενιμεντε, φαπτε ιστορικε σχι πρεζεντε μαι πουτσιν κουνοσκουτε ντε ρομâνουλ κοντεμποραν.
Τοτουλ, ντοαρ îντεμειατ πε μăρτουριι ιστορικε σιγουρε; κελε îνντόιελνικε – νταρ καρε μεριτă σχτιουτε – βορ φι îνφăτσισχατε κα αταρε.
Νόι σχτιμ κă στăμ τοτντεαουνα îναιντεα λουι Ντουμνεζεου, α στρăμωσχιλορ νωσχτρι σχι α τουτουρορ σφιντσιλορ, πεντρου α ντουκε μαι ντεπαρτε μωσχτενιρεα îναιντασχιλορ ατâτ îν κεεα κε ς-α πριμιτ ντε λα Ντομνουλ κâτ σχι îν κεεα κε Νεαμουλ Ρομâνεσκ α ροντιτ.
Νου îντâι οαμενιλορ, κι îντâι λουι Ντουμνεζεου ντăμ σοκοτεαλă πεντρου τοατε. Ντε ακεεα ”Φοαιε Νατσιοναλă” ντορεσχτε σχι λουπτă πεντρου κουνοασχτερεα αντεβăρουλουι ιστορικ, φιε ελ κâτ ντε τριστ ορι ντουρερος. Μινκιουνα φατσă ντε ιστορια ουνουι νεαμ εστε λεπăνταρε ντε Ντουμνεζεουλ Αντεβăρουλουι σχι λουπτă îμποτριβα ακελουι νεαμ. Ντε ακεεα, Ρεβιστα ”Φοαιε Νατσιοναλă” σε ριντικă îμποτριβα τουτουρορ κουρεντελορ ντε προπαγανντă ιστορικă μινκινοασă. Ορικε τεοριε ιστορικă μινκινοασă εστε ιμπλικιτ αντι-ρομâνεασκă, φιε κă αντι-ρομâνισμουλ εστε φăτσισχ ορι ασκουνς.
Φοαιε Νατσιοναλă αρε ω ποζιτσιε τεολογικă στρικτ Κρεσχτιν Ορτοντοξă, κρεντιντσă îν σχι πριν καρε ς-α νăσκουτ Νεαμουλ Ρομâνεσκ.
Φοαιε Νατσιοναλă αρε ω ποζιτσιε πολιτικă στρικτ νατσιοναλιστă, κου τοτουλ αντι-σχοβινă σχι ινντεπενντεντă ντε ορικε φορμă πολιτικă εξιστεντă.

«Καρπατσιι σουντ îντρ-ω ρεγιουνε α λουμιι îν καρε σε σιτουα οντινιοαρă κεντρουλ κελει μαι βεκχι κουλτουρι κουνοσκουτε îν ζιουα ντε αζι.»
(Ντανιελ Ρουζω-σαβαντ περουβιαν)

„Φιτσι βόι îνσχιβă, νου ιμιτατσι πε νιμενι. Αβετσι σουμπ πικιοαρελε βοαστρε ιζβοαρε ντε απă βιε. Νου ινβιντιατσι ποποαρελε μπăτρâνε, κι πριβιτσι-λ πε αλ βοστρου. Κου κâτ μαι αντâνκ βετσι σăπα, κου ατâτ βετσι βεντεα τâσχνινντ μαι μουλτ βιατσα.”
(Jουλες Μικχελετ- κăρτουραρ φρανκεζ)

“Îν φονντ, ιντεεα ρομανιτατιι ρομανιλορ îν βιζιουνεα ει εβολουτιβα νι σε πρεζιντα… κα ουν αρμπορε γιγαντικ αλ καρουι τρουνκχι îλ κονστιτουιε τραντιτια αουτοχτονα α ρομανιτατιι, κονστιιντα ποπορουλουι ρομαν ντεσπρε ρομανιτατε. Ραμουριλε σαλε ρεπρεζιντα, ντεσιγουρ, τραντιτιιλε îνφατισατε μαι σους, ραμουρελελε σι φρουνζελε φιινντ ντιφεριτελε μαρτουριι ασουπρα ρομανιτατιι ρομανιλορ. Ντιν αρμπορελε ρομανιτατιι ρομανιλορ κουνοαστεμ κελ μαι μπινε τρουνκχιουλ; νου εστε εξκλους κα κερκεταρι βιιτοαρε σα ντεσκοπερε εξιστεντα ουνορ νόι ραμουρι; κου σιγουραντα πουτεμ αφιρμα κα νουμεροασε φρουνζε αλε ακεστουι αρμπορε νε-αου ραμας νεκουνοσκουτε.”

(Αντολφ Αρμμπρουστερ – Ρομανιτατεα ρομανιλορ)

“Νου νε πουτεμ μιρα îνντεαjουνς καρε ε πρικινα κα βόι ουνγουριι νε-ατι απασατ πε νόι îντρ-ατατ σι νε-ατι αρουνκατ πε καπ σι jουγουλ ιομπαγιει, κανντ νόι σουντεμ σι αμ φοστ τοτντεαουνα μαι μουλτι ντεκατ ουνγουριι σι, κε ε μαι μουλτ, σουντεμ σι μαι βεκχι ντεκατ βόι îν ακεαστα ταρα, κακι σουντεμ ραμασιτε îνκα α βεκχιλορ ντακι.”

(Ουν γρουπ ντε ταρανι αρντελενι, κκα.1770)

(Λιμμπα ρομανα)”αρατα καρακτερελε ρομανικε, μπα îνκα λε αρατα îν ουνελε πριβιντε μαι κουρατε ντεκατ κελελαλτε λιμμπι ρομανικε. Λιμμπα ποπορουλουι ρομαν πρεζιντα îν κχιπουλ κελ μαι νετουλμπουρατ ντεζβολταρεα ντε λα γραιουλ λατιν σπρε κελ ρομανικ.”

(W. Μειερ-Λüμπκε, Ρουμäνισκχε ουνντ Ρομανισκχ)

“Κανντ πριμισε τιτλουλ ντε îμπαρατ ελ [Γαλεριους] α ντεκλαρατ κα εστε ντουσμανουλ νουμελουι ντε ρομαν σι κα βρεα τιτουλατουρα Ιμπεριουλουι Ρομαν κου ακεεα ντε Ιμπεριου Ντακικ. Κακι απροαπε τοτι îνσοτιτοριι ντιν σουιτα σα εραου ντιν νεαμουλ ακελορα… Αβανντ îν jουρουλ λουι αστφελ ντε îνσοτιτορι σι απαρατορι, ελ σι-α μπατουτ jοκ ντε τοτ Οριεντουλ.”

(Λακταντιου, Ντε μορτιμπους περσεκουτορουμ)

“Κε στρανιε εστε τενακιτατεα κου καρε οαμενιι ακεστια [αρομανιι] αντερα λα λιμμπα σι ομπικειουριλε ρασει ντιν καρε φακ παρτε! Ντεσι ς-αου σκουρς μουλτε σεκολε ντε κανντ ακεστι οαμενι îνντουρα σκλαβια νουμεροσιλορ τιρανι, τοτουσι σουντ îν σταρε σα σε îντρετινα κου ουν στραιν îν τεμεραρα σι πιτορεασκα λιμμπα α Ρομει αντικε.”

(Εντμουνντ Σπενκερ, Τραβελς îν Εουροπεαν Τουρκει…)

“Ακεστ σεντιμεντ πουτερνικ ντε α τραι σι ντε α μουρι πεντρου νατιοναλιτατεα λορ λ-αου εξτεριοριζατ σι λ-αου κονσφιντιτ κου νουμελε ντε ρομαν; σι ουνντε εστε πουτερεα καρε σα λε ποατα λουα ακεαστα νατιοναλιτατε, ουνντε σε αφλα ντρεπτουλ καρε αρ πουτεα σα λε-ω κοντεστε ;”

(Στεφαν Λουντwιγ Ροδ, 1848)

“Αστφελ ασταζι μολντοβενιι, μουντενιι, βαλαχιι τρανσαλπινι, μισιενιι, μπασαραμπενιι σι επιροτιι σε νουμεσκ πε σινε κου τοτιι κου ουν νουμε κουπρινζατορ νου «βαλαχι» κι «ρομανι», ιαρ λιμμπιι λορ νεαοσε îι σπουν «ρομανα».”

(Ντιμιτριε Καντεμιρ, Χιστορια Μολντω-Βαλαχικα)

“[Ρομανιι, κε] σε îντινντεαου απροαπε ντε μαργινεα Κονσταντινοπολουλουι πανα λα Μπιζα σι μαι ντεπαρτε, îν μουλτιμε φαρα νουμαρ, νεαμ ντε οαμενι καρε σε σιμτεαου φοαρτε μπινε îν λοκουρι γρεου ντε ουμμπλατ σι καρε σε οκουπαου κου παστοριτουλ νταρ εραου ομπισνουιτι σι κου λουπτελε”

(Γεοργιος Πακχιμερες, Ιστοριι κομπουσε, εβεν.-1285)

“Τρανσιλβανια σι Ουνγαρια νου ς-αου κονφουνντατ νικιοντατα, ελε αου φορματ τοτντεαουνα ντοουα ταρι ντιφεριτε.”

(Σζιλáγιι Σáνντορ, Ερντéλιορσζáγ τöρτéνετε)

“Νόι κονσιντεραμ κα ρομανιι νου σουντ νουμαι κει μαι νουμεροσι, κι σι κει μαι βεκχι λοκουιτορι ντε αζι αι Τρανσιλβανιει. Ιμιγραρεα λορ, ντιν σουντουλ Ντουναριι îν Τρανσιλβανια, νου ποατε φι αντεβεριτα κου νικι ω ντοβαντα ιστορικα.”

(Ε. Α. Μπιελζ, Χανντμπουκχ ντερ Λανντεσκουνντε Σιεμπενμπüργενς)

“Îμπαρατουλ Ντιοκλετιαν ιουμπεα μουλτ ταρα Νταλματιει; ντε ακεεα α αντους ντιν Ρομα ποπορ îμπρεουνα κου φαμιλιιλε λορ σι ι-α ασεζατ îν ταρα Νταλματιει: ακεστια σε νουμεσκ σι ρομανι, πεντρου κα αου βενιτ ντιν Ρομα, σι ποαρτα ακεστ νουμε πανα îν ζιουα ντε ασταζι.”

(Κονσταντιν Πορπχιρογενετουλ, Ντε αντμινιστρανντω ιμπεριω)

“Πριντρε νεαμουριλε φαρα νοροκ, νε νουμαραμ îν φρουντε νόι, Ρομανιι. Κα σα σουπραβιετουιμ îν Ιστοριε, νε-αμ ιστοβιτ μαι μουλτ ντεκατ ς-αου κχελτουιτ αλτε νεαμουρι κα σα κουκερεασκα παμαντουλ. Νικολαε Ιοργα σπουνεα κα νενοροκουλ νι σε τραγε ντε λα Αλεξανντρου Μακχεντον : îν λοκ σα-σι ριντικε πριβιριλε σπρε Μιαζα-νοαπτε σι σα ουνεασκα τοατε νεαμουριλε δρακικε îντρ-ουν μαρε ιμπεριου, Αλεξανντρου ς-α λασατ ατρας îν ορμπιτα κιβιλιζατιει μεντιτερανεενε σι, αjουνς îν κουλμεα πουτεριι, ς-α îνντρεπτατ σπρε Ασια. Δρακιι καρε, ντουπα σπουσα λουι Χεροντοτ, εραου «κελ μαι νουμερος ποπορ ντουπα Ινντιενι» αου πιερντουτ, πριν Αλεξανντρου, σινγουρα λορ σανσα ντε α ιντρα îν ιστορια ουνιβερσαλα κα φακτορ αουτονομ; ει αου κοντριμπουιτ λα φακερεα Ιστοριει, νταρ îν νουμελε αλτορα: îν νουμελε Ιμπεριουλουι Ρομαν σαου αλ Μπιζαντουλουι, πριν îμπαρατιι πε καρε ι-αου ντατ κου πρισοσιντα ατατ Ρασαριτουλουι κατ σι Απουσουλουι. Νταρ Νικολαε Ιοργα α îντελες αντμιραμπιλ κονσεκιντελε îνντεπαρτατε αλε γεστουλουι λουι Αλεξανντρου Μακχεντον: ουριασουλ ρεζερβορ ντε οαμενι, ενεργιι σι μιτουρι πε καρε îλ κονστιτουια σπατιουλ μπαλκανω-καρπατικ, νου σι-α μαι πουτουτ γασι ντε ατουνκι πριλεj ντε α ιντρα μασιβ σι ντε-σινε-στατατορ îν Ιστοριε. Πολιτικεστε Δρακιι αου πιεριτ φαρα ουρμασι…
Ω μιε ντε ανι îν ουρμα, α αβουτ λοκ κεεα κε πουτεμ νουμι πε ντρεπτ κουβαντ ω καταστροφα ντε ινκαλκουλαμπιλε κονσεκιντε πεντρου ιστορια Ρομανιλορ: Σλαβιι αου οκουπατ Πενινσουλα Μπαλκανικα σι ς-αου îντινς πανα λα Αντριατικα. Μαρεα ουνιτατε ετνικα, λινγβιστικα σι κουλτουραλα πε καρε, îν ποφιντα τουτουρορ ναβαλιριλορ μπαρμπαρε, ω αλκατουια ρομανιτατεα οριενταλα (καρε σε νουμεα, κχιαρ ντιν σεκολουλ ΙΒ ντουπα Κχριστος, Ρομανια), α φοστ ντεφινιτιβ σφαραματα. Νεαμουλ Ρομανεσκ σε βα φορμα πε ω îντινντερε ιμενσα – ντιν Μπαλκανι σι πανα îν μουντιι Τατρει – νταρ ντεστινουλ λορ πολιτικ βα φι λιμιτατ λα Ντακια. Πολιτικεστε, ρομανιτατεα σουντ-ντουναρεανα βα φι κοννταμνατα; κα σι Δρακια, ντουπα Αλεξανντρου Μακχεντον, Ρομανια οριενταλα βα σερβι ντεστινελε αλτορα. Ποσιμπιλιτατιλε ουνουι οργανισμ πολιτικ ουνιταρ, ζαμισλινντου-σε îν σπατιουλ îντρεγιι Ρομανια, αου φοστ ντεφινιτιβ ανουλατε πριν ασεζαρεα μασιβα α σλαβιλορ îν Πενινσουλα Μπαλκανικα.
Ντε κε αμ ιντολατριζα, νόι, Ρομανιι, Ιστορια ; Ντεσκινντεμ ντιντρ-ουνουλ ντιν «νεαμουριλε κελε μαι νουμεροασε ντιν λουμε» σι πραφουλ ς-α αλες ντε ελ, νικι μακαρ λιμμπα νου ι σε μαι κουνοαστε. Αμ φακουτ παρτε ντιντρ-ω Ρομανιε ντε τρει ορι μαι μαρε ντεκατ Ντακια, σι «βικισιτουντινιλε ιστοριει» αου σφαραματ-ω ντεφινιτιβ; ω μανα ντε Μακεντονενι τρεμπουιε σα πλατεασκα σι ασταζι, κου λακριμι σι σανγε, νενοροκουλ ντε α σε φι νασκουτ Ρομανι. Τοατα λουμεα ε ντε ακορντ κα Ντακιι σε αφλαου ασεζατι πε παμαντουλ νοστρου κου κελ πουτιν ω μιε ντε ανι îναιντε ντε Κχριστος, σι κου τοατε ακεστεα αμ φοστ σινγουρουλ ποπορ εουροπεαν καρουια ι ς-α κοντεστατ ντρεπτουλ ντε α σταπανι ταρα πε καρε αου λοκουιτ-ω μοσιι σι στραμοσιι λουι.
Ιστορια Νεαμουλουι Ρομανεσκ ν-α φοστ ντεκατ ω λουνγα, νεκοντενιτα, χαλουκιναντα χεμοραγιε. Νε-αμ αλκατουιτ îντρ-ουν ουραγαν σι αμ κρεσκουτ îν βιφορ. Ποπορ ντε φροντιερα, λουπταμ σι μουρεαμ πεντρου τοτι. Μουρεαμ, μαι αλες, πλατινντ μιοπια σι νεγχιομπια αλτορα.”

(Μιρκεα Ελιαντε – “Τεροαρεα ιστοριει” σι ντεστινουλ Ρομανιει)

“Τιμπουλ ν-α αβουτ πουτερεα σα στιρμπεασκα φορτα, νικι σα σλαμπεασκα σπεραντα ντακω-ρομανιλορ. Ραμασεσε ακεεασι ρασα, ρεζιστεντα, ραμπντατοαρε, îντρουκατ σε κονσιντερα νεμουριτοαρε: Ρομανουλ νου πιερε, σουνα ουν ντικτον ποπουλαρ îν τοατε ρεγιουνιλε Ρομανιει. Μαι ε σι-ουν αλτουλ, απροαπε λα φελ ντε ρασπανντιτ: Απα τρεκε, πιετρελε ραμαν. Απα ερα ναβαλιρεα μπαρμπαρα, ρομανιι εραου πιετρελε.”

(Αμπντολονιμε Χονορé Ουμπικινι, Λες οριγινες ντε λ’χιστόιρε Ροουμαινε)

“Σα βα πουρτατι νουμαι îν κχιπ βρεντνικ ντε Εβανγχελια λουι Χριστος… φαρα σα βα îνφρικοσατι îντρου νιμικ ντε κει ποτριβνικι, κεεα κε πεντρου ει εστε ουν σεμν ντε πιερζαρε, ιαρ πεντρου βόι ντε μαντουιρε, σι ακεαστα εστε ντε λα Ντουμνεζεου. Κακι βοουα βι ς-α νταρουιτ, πεντρου Χριστος, νου νουμαι σα κρεντετι îν Ελ, κι σα σι πατιμιτι πεντρου Ελ…”

(Σφ. Απ. Παβελ, Επιστολα κατρε Φιλιπενι)

Foaie Națională

Concept FOAIE NAȚIONALĂ

Proiectul Foaie Națională este construit în conformitate cu toate principiile libertății de acces la informație. Dacă considerați că drepturile dumneavoastră de autor v-au fost încălcate vă rugăm să ne contactați la e-mail-ul contact@foaienationala.ro pentru a acționa în consecință.

Ce am fost odată și ce suntem acum, ce știm, ce nu știm și de ce nu știm anumite lucruri despre România și istoria ei.
Despre mari români, despre minți sclipitoare și fii ai neamului românesc. Foi de trecut și de prezent ale acestui popor.
Vom încerca să adunăm aici mărturii, articole, evenimente, fapte istorice și prezente mai puțin cunoscute de românul contemporan.
Totul, doar întemeiat pe mărturii istorice sigure; cele îndoielnice – dar care merită știute – vor fi înfățișate ca atare.
Noi știm că stăm totdeauna înaintea lui Dumnezeu, a strămoșilor noștri și a tuturor sfinților, pentru a duce mai departe moștenirea înaintașilor atât în ceea ce s-a primit de la Domnul cât și în ceea ce Neamul Românesc a rodit.
Nu întâi oamenilor, ci întâi lui Dumnezeu dăm socoteală pentru toate. De aceea ”Foaie Națională” dorește și luptă pentru cunoașterea adevărului istoric, fie el cât de trist ori dureros. Minciuna față de istoria unui neam este lepădare de Dumnezeul Adevărului și luptă împotriva acelui neam. De aceea, Revista ”Foaie Națională” se ridică împotriva tuturor curentelor de propagandă istorică mincinoasă. Orice teorie istorică mincinoasă este implicit anti-românească, fie că anti-românismul este fățiș ori ascuns.
Foaie Națională are o poziție teologică strict Creștin Ortodoxă, credință în și prin care s-a născut Neamul Românesc.
Foaie Națională are o poziție politică strict naționalistă, cu totul anti-șovină și independentă de orice formă politică existentă.

«Carpații sunt într-o regiune a lumii în care se situa odinioară centrul celei mai vechi culturi cunoscute în ziua de azi.»
(Daniel Ruzo-savant peruvian)

„Fiţi voi înşivă, nu imitaţi pe nimeni. Aveţi sub picioarele voastre izvoare de apă vie. Nu invidiaţi popoarele bătrâne, ci priviţi-l pe al vostru. Cu cât mai adânc veţi săpa, cu atât veţi vedea tâşnind mai mult viaţa.”
(Jules Michelet- cărturar francez)

“În fond, ideea romanitatii romanilor în viziunea ei evolutiva ni se prezinta… ca un arbore gigantic al carui trunchi îl constituie traditia autohtona a romanitatii, constiinta poporului roman despre romanitate. Ramurile sale reprezinta, desigur, traditiile înfatisate mai sus, ramurelele si frunzele fiind diferitele marturii asupra romanitatii romanilor. Din arborele romanitatii romanilor cunoastem cel mai bine trunchiul; nu este exclus ca cercetari viitoare sa descopere existenta unor noi ramuri; cu siguranta putem afirma ca numeroase frunze ale acestui arbore ne-au ramas necunoscute.”

(Adolf Armbruster – Romanitatea romanilor)

“Nu ne putem mira îndeajuns care e pricina ca voi ungurii ne-ati apasat pe noi într-atat si ne-ati aruncat pe cap si jugul iobagiei, cand noi suntem si am fost totdeauna mai multi decat ungurii si, ce e mai mult, suntem si mai vechi decat voi în aceasta tara, caci suntem ramasite înca a vechilor daci.”

(Un grup de tarani ardeleni, cca.1770)

(Limba romana)”arata caracterele romanice, ba înca le arata în unele privinte mai curate decat celelalte limbi romanice. Limba poporului roman prezinta în chipul cel mai netulburat dezvoltarea de la graiul latin spre cel romanic.”

(W. Meyer-Lübke, Rumänische und Romanisch)

“Cand primise titlul de împarat el [Galerius] a declarat ca este dusmanul numelui de roman si ca vrea titulatura Imperiului Roman cu aceea de Imperiu Dacic. Caci aproape toti însotitorii din suita sa erau din neamul acelora… Avand în jurul lui astfel de însotitori si aparatori, el si-a batut joc de tot Orientul.”

(Lactantiu, De mortibus persecutorum)

“Ce stranie este tenacitatea cu care oamenii acestia [aromanii] adera la limba si obiceiurile rasei din care fac parte! Desi s-au scurs multe secole de cand acesti oameni îndura sclavia numerosilor tirani, totusi sunt în stare sa se întretina cu un strain în temerara si pitoreasca limba a Romei antice.”

(Edmund Spencer, Travels în European Turkey…)

“Acest sentiment puternic de a trai si de a muri pentru nationalitatea lor l-au exteriorizat si l-au consfintit cu numele de roman; si unde este puterea care sa le poata lua aceasta nationalitate, unde se afla dreptul care ar putea sa le-o conteste ?”

(Stefan Ludwig Roth, 1848)

“Astfel astazi moldovenii, muntenii, valahii transalpini, mysienii, basarabenii si epirotii se numesc pe sine cu totii cu un nume cuprinzator nu «valahi» ci «romani», iar limbii lor neaose îi spun «romana».”

(Dimitrie Cantemir, Historia Moldo-Valahica)

“[Romanii, ce] se întindeau aproape de marginea Constantinopolului pana la Byza si mai departe, în multime fara numar, neam de oameni care se simteau foarte bine în locuri greu de umblat si care se ocupau cu pastoritul dar erau obisnuiti si cu luptele”

(Georgios Pachymeres, Istorii compuse, even.-1285)

“Transilvania si Ungaria nu s-au confundat niciodata, ele au format totdeauna doua tari diferite.”

(Szilágyi Sándor, Erdélyország története)

“Noi consideram ca romanii nu sunt numai cei mai numerosi, ci si cei mai vechi locuitori de azi ai Transilvaniei. Imigrarea lor, din sudul Dunarii în Transilvania, nu poate fi adeverita cu nici o dovada istorica.”

(E. A. Bielz, Handbuch der Landeskunde Siebenbürgens)

“Împaratul Diocletian iubea mult tara Dalmatiei; de aceea a adus din Roma popor împreuna cu familiile lor si i-a asezat în tara Dalmatiei: acestia se numesc si romani, pentru ca au venit din Roma, si poarta acest nume pana în ziua de astazi.”

(Constantin Porphyrogenetul, De administrando imperio)

“Printre neamurile fara noroc, ne numaram în frunte noi, Romanii. Ca sa supravietuim în Istorie, ne-am istovit mai mult decat s-au cheltuit alte neamuri ca sa cucereasca pamantul. Nicolae Iorga spunea ca nenorocul ni se trage de la Alexandru Machedon : în loc sa-si ridice privirile spre Miaza-noapte si sa uneasca toate neamurile thracice într-un mare imperiu, Alexandru s-a lasat atras în orbita civilizatiei mediteraneene si, ajuns în culmea puterii, s-a îndreptat spre Asia. Thracii care, dupa spusa lui Herodot, erau «cel mai numeros popor dupa Indieni» au pierdut, prin Alexandru, singura lor sansa de a intra în istoria universala ca factor autonom; ei au contribuit la facerea Istoriei, dar în numele altora: în numele Imperiului Roman sau al Bizantului, prin împaratii pe care i-au dat cu prisosinta atat Rasaritului cat si Apusului. Dar Nicolae Iorga a înteles admirabil consecintele îndepartate ale gestului lui Alexandru Machedon: uriasul rezervor de oameni, energii si mituri pe care îl constituia spatiul balcano-carpatic, nu si-a mai putut gasi de atunci prilej de a intra masiv si de-sine-statator în Istorie. Politiceste Thracii au pierit fara urmasi…
O mie de ani în urma, a avut loc ceea ce putem numi pe drept cuvant o catastrofa de incalculabile consecinte pentru istoria Romanilor: Slavii au ocupat Peninsula Balcanica si s-au întins pana la Adriatica. Marea unitate etnica, lingvistica si culturala pe care, în pofida tuturor navalirilor barbare, o alcatuia romanitatea orientala (care se numea, chiar din secolul IV dupa Christos, Romania), a fost definitiv sfaramata. Neamul Romanesc se va forma pe o întindere imensa – din Balcani si pana în muntii Tatrei – dar destinul lor politic va fi limitat la Dacia. Politiceste, romanitatea sud-dunareana va fi condamnata; ca si Thracia, dupa Alexandru Machedon, Romania orientala va servi destinele altora. Posibilitatile unui organism politic unitar, zamislindu-se în spatiul întregii Romania, au fost definitiv anulate prin asezarea masiva a slavilor în Peninsula Balcanica.
De ce am idolatriza, noi, Romanii, Istoria ? Descindem dintr-unul din «neamurile cele mai numeroase din lume» si praful s-a ales de el, nici macar limba nu i se mai cunoaste. Am facut parte dintr-o Romanie de trei ori mai mare decat Dacia, si «vicisitudinile istoriei» au sfaramat-o definitiv; o mana de Macedoneni trebuie sa plateasca si astazi, cu lacrimi si sange, nenorocul de a se fi nascut Romani. Toata lumea e de acord ca Dacii se aflau asezati pe pamantul nostru cu cel putin o mie de ani înainte de Christos, si cu toate acestea am fost singurul popor european caruia i s-a contestat dreptul de a stapani tara pe care au locuit-o mosii si stramosii lui.
Istoria Neamului Romanesc n-a fost decat o lunga, necontenita, halucinanta hemoragie. Ne-am alcatuit într-un uragan si am crescut în vifor. Popor de frontiera, luptam si muream pentru toti. Muream, mai ales, platind miopia si neghiobia altora.”

(Mircea Eliade – “Teroarea istoriei” si destinul Romaniei)

“Timpul n-a avut puterea sa stirbeasca forta, nici sa slabeasca speranta daco-romanilor. Ramasese aceeasi rasa, rezistenta, rabdatoare, întrucat se considera nemuritoare: Romanul nu piere, suna un dicton popular în toate regiunile Romaniei. Mai e si-un altul, aproape la fel de raspandit: Apa trece, pietrele raman. Apa era navalirea barbara, romanii erau pietrele.”

(Abdolonyme Honoré Ubicini, Les origines de l’histoire Roumaine)

“Sa va purtati numai în chip vrednic de Evanghelia lui Hristos… fara sa va înfricosati întru nimic de cei potrivnici, ceea ce pentru ei este un semn de pierzare, iar pentru voi de mantuire, si aceasta este de la Dumnezeu. Caci voua vi s-a daruit, pentru Hristos, nu numai sa credeti în El, ci sa si patimiti pentru El…”

(Sf. Ap. Pavel, Epistola catre Filipeni)

Foaie Națională
Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în greceşte este făcută cu google translate
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν γρεκεσχτε εστε φăκουτă κου γοογλε τρανσλατε
.

«Έτσι σήμερα Μολδαβοί, Βλάχοι, βλάχικα trans, mysienii, epirotii Bessarabians και όλα τα αποκαλούσε τον εαυτό του δεν είναι μια περιεκτική ονομασία» Volokh»αλλά» Roman «και neaose γλώσσα τους πει» της Ρουμανίας «.»

(Dimitrie Cantemir, Historia τη Μολδαβία και τη Βλαχία)

Εθνική Αρχή Οδού

Εθνικής Οδού έργο είναι χτισμένο σύμφωνα με όλες τις αρχές της ελεύθερης πρόσβασης στην πληροφόρηση. Εάν πιστεύετε ότι έχουν δικαιώματα τα πνευματικά σας δικαιώματα έχουν παραβιαστεί σαςπαρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας μέσω e-mail contact@foaienationala.ro να ενεργήσει αναλόγως.

Ήμουν μια φορά και αυτό που είμαστε τώρα, ξέρουμε τι γνωρίζουμε και δεν γνωρίζουμε ορισμένα πράγματα για τη Ρουμανία και την ιστορία της.
Στις ρουμανικές μεγάλες, λαμπρά μυαλά και οι γιοι του ρουμανικού λαού. Φύλλα του παρελθόντος και του παρόντος αυτού του λαού.
Θα προσπαθήσουμε να συγκεντρώσει εδώ μαρτυρίες, άρθρα, εκδηλώσεις, ιστορικά γεγονότα και παρουσιάζουν λιγότερο γνωστά σύγχρονα Ρουμανικά.
Τα πάντα ακριβώς βασίζεται σε αξιόπιστα ιστορικά στοιχεία, την αμφισβητήσιμη – αλλά αξίζει να είναι γνωστό- θα πρέπει να παρουσιάζονται ως τέτοια.
Γνωρίζουμε ότι βρισκόμαστε συνεχώς μπροστά στο Θεό, τους προγόνους μας και όλους τους αγίους, να συνεχίσουμε την κληρονομιά των προγόνων τόσο ως έλαβε από τον Κύριο και στο έθνος της Ρουμανίαςγόνιμη.
Πρώτον να μην τους άνδρες, αλλά στο Θεό πρώτα λογαριασμού για όλους. Ως εκ τούτου, «Εθνική Οδό»θέλει να μάθει την ιστορική αλήθεια και την καταπολέμηση της, είτε πρόκειται για λυπηρό το πώς φορέςεπώδυνη. Ξαπλωμένος στην ιστορία ενός έθνους αρνείται τον αληθινό Θεό και την καταπολέμηση της ότι το έθνος. Ως εκ τούτου, το περιοδικό «Εθνική Οδό» στέκεται ενάντια σε όλες τις ιστορικές τάσεις ψευδήπροπαγάνδα. Απαγορεύεται κάθε ψευδής ιστορική θεωρία είναι σιωπηρά αντι-Ρουμανίας ή αντι-Ρωμηοσύνηπου είναι ανοιχτά ή καλυμμένα.
Εθνικής Οδού έχει μια αυστηρά ορθόδοξη χριστιανική θεολογική θέση, και ότι η πίστη γεννήθηκε στορουμανικό λαό.
Εθνικής Οδού έχει μια αυστηρά εθνικιστική πολιτική θέση, αντι-σοβινιστική και εντελώς ανεξάρτητα απόοποιαδήποτε υπάρχουσα πολιτική μορφή.

«Καρπάθια είναι σε μια περιοχή όπου βρισκόταν κάποτε το κέντρο από τις παλαιότερες πολιτισμούς γνωστά σήμερα.»
(Daniel Ruzo-Περού μελετητής)

«Να είστε μόνοι σας, μην μιμηθούν κανέναν. Είστε κάτω από ελατήρια τα πόδια σας από το ζωντανό νερό. Μην ζηλεύετε τους ανθρώπους παλιά, αλλά το δει κανείς στο δικό σας. Ο βαθύτερος εσείς σκάβει, τόσο περισσότερο θα δείτε ξεφυτρώνουν ζωή. »
(Jules Michelet, γαλλικά μελετητής)

«Βασικά, η ιδέα της εξελικτικής τους Ρωμαίους Ρωμηοσύνης στο όραμά της, μας παρουσιάζει … σαν ένα γιγάντιο δέντρο του οποίου κορμός είναι η μητρική παράδοση της συνείδησης Ρωμηοσύνης για τη Ρουμανία ρουμανικό λαό.Κλαδιά του είναι, φυσικά, που παρουσιάζονται με τις παραδόσεις μας πάνω από τα διάφορα φύλλα ramurelele μαρτυρίες για την Ρωμανία Ρωμαίους. Ρωμανία Ρουμάνοι κορμό δέντρου γνωρίζουν καλύτερα, είναι πιθανό ότι η περαιτέρω έρευνα για να ανακαλύψει την ύπαρξη των νέων καταστημάτων, μπορούμε σίγουρα να πούμε ότι πολλά φύλλα του δέντρου έχουν παραμείνει άγνωστη σε μας. »

(Adolf Armbruster – Ρωμανία Ρωμαίους)

«Δεν μπορούμε να απορεί κανείς που είναι αρκετό για σας, γιατί οι Ούγγροι μας έσπρωξε μέσα και εμείς και οι δύο έχουν ρίξει το κεφάλι και το ζυγό της δουλείας, όταν είμαστε και ήταν πάντα περισσότερο από τους Ούγγρους και τι είναι περισσότερος, είναι ακόμα μεγαλύτερα από ό, τι σε αυτή τη χώρα, γιατί είμαστε ακόμα απομεινάρια της αρχαίας Dacians. »

(Μια ομάδα Τρανσυλβανίας αγροτών, cca.1770)

(Ρουμανικά) «δείχνει το ειδύλλιο χαρακτήρες, yea κατά κάποιο τρόπο φαίνεται καθαρότερα από ό, τι τις άλλες λατινογενείς γλώσσες. Παραδοσιακή μυθιστόρημα παρουσιάζει με τον πιο ανενόχλητοι ανάπτυξη της Λατινικής ομιλία στους Ρωμαίους. »

(W. Meyer-Lübke, Englisch und Romanische)

«Όταν έλαβε τον τίτλο του αυτοκράτορα [Γαλερίου] είπε ότι είναι εχθρός της Ρωμαϊκής όνομα και θέλει το όνομα με αυτό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ντάτσιτς. Για το σύνολο σχεδόν των σουίτα του ήταν σύντροφοι από εκείνους τους ανθρώπους γύρω του … Με μια τέτοια σύντροφο και αμυντικός, χλεύασε ολόκληρο το Ανατολή. »

(Lactantiu, Για mortibus persecutorum)

«Αυτό που είναι περίεργο επιμονή με την οποία αυτοί οι άνθρωποι [Macedo] να τηρούν τη γλώσσα και τα έθιμα της φυλής που ανήκουν! Αν και αιώνες έχουν περάσει από τότε που αυτοί οι άνθρωποι υπομένουν τη δουλεία πολλών τυράννων, αλλά είναι σε θέση να διατηρήσει μια ξένη γλώσσα με έντονους χαρακτήρες και γραφικά της αρχαίας Ρώμης. »

(Edmund Spencer, Ταξίδια στην ευρωπαϊκή Τουρκία …)

«Αυτή η ισχυρή αίσθηση της ζωής και θανάτου για την εθνικότητά τους να εξωτερικεύσουν και να τιμωρούνται τον με το ρωμαϊκό όνομα, και πού είναι η δύναμη που μπορεί να πάρει την υπηκοότητα, όπου έχουν δίκιο ότι θα μπορούσαν να μια πρόκληση; »

(Stephan Ludwig Roth, 1848)

«Έτσι σήμερα Μολδαβοί, Βλάχοι, βλάχικα trans, mysienii, epirotii Bessarabians και όλα τα αποκαλούσε τον εαυτό του δεν είναι μια περιεκτική ονομασία» Volokh «αλλά» Roman «και neaose γλώσσα τους πει» της Ρουμανίας «.»

(Cantemir, Historia τη Μολδαβία και τη Βλαχία)

»[Ρωμαίους ότι] τεντωμένο κοντά στην άκρη μέχρι την Κωνσταντινούπολη Byza περαιτέρω, στο πλήθος χωρίς αριθμό, το έθνος των ανθρώπων που αισθάνθηκαν πολύ καλά σε ορισμένα σημεία δύσκολο να περπατήσει και να ασχολούνται με τα πρόβατα, αλλά ήταν εξοικειωμένες με την καταπολέμηση»

(Γεώργιος Παχυμέρης, που αποτελείται ιστορίες, even.-1285)

«Τρανσυλβανία και η Ουγγαρία δεν ήταν μπερδεμένοι, που σχηματίζεται πάντα δύο διαφορετικές χώρες.»

(Szilagyi Sándor Erdélyország története)

«Πιστεύουμε ότι οι Ρουμάνοι δεν είναι μόνο τα πιο πολυάριθμα, αλλά σήμερα το παλαιότερο κατοίκους της Τρανσυλβανίας. Τους για τη μετανάστευση από το νότο του Δούναβη στην Τρανσυλβανία, δεν μπορεί να είναι αλήθεια με κάποια ιστορική απόδειξη. »

(EA Bielz, Handbuch der Landeskunde Siebenbürgens)

«Αυτοκράτορα Διοκλητιανού αγαπούσε πολύ γης Δαλματίας, ο λαός της Ρώμης, που έφερε σε επαφή με τις οικογένειές τους και τα τοποθέτησαν σε χώρα Δαλματία: καλούνται και οι Ρωμαίοι, που ήρθε από τη Ρώμη, και αυτό το όνομα μέχρι την ημέρα σήμερα.»

(Constantin Porphyrogenetul, Για administrando Imperio)

«Μεταξύ των εθνών, χωρίς τύχη, εμείς με επικεφαλής Count μας Ρωμαίους. Για να επιβιώσουν στην ιστορία, έχουμε εξαντλήσει περισσότερα από αυτά που δαπανώνται για άλλα έθνη για να κατακτήσει τη γη. Nicolae Iorga, δήλωσε ότι η ατυχία έρχεται σε μας από τον Αλέξανδρο Machedon: αντί να ψάχνουν μέχρι τα βόρεια και να ενώσει όλα τα έθνη της Θράκης σε μια μεγάλη αυτοκρατορία, ο Αλέξανδρος έμεινε σε τροχιά προσέλκυσε Μεσογείου πολιτισμό και έφτασε τη μέγιστη ισχύ , πήγε στην Ασία. Θράκη, μετά Ηρόδοτος είπε, ήταν «η πιο πολλούς ανθρώπους μετά τους Ινδούς» έχασε από τον Αλέξανδρο, μόνο τους ευκαιρία για να πάρει στην παγκόσμια ιστορία ως αυτόνομο παράγοντα, έχουν συμβάλει στο να καταστούν ιστορία, αλλά για λογαριασμό τρίτων: το όνομα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ή το Βυζάντιο, το βασίλειο που έδωσε σε αφθονία τόσο ανατολικά και δυτικά. Αλλά Nicolae Iorga κατανοητό αξιοθαύμαστη χειρονομία απομακρυσμένες συνέπειες του Αλεξάνδρου Machedon: τεράστια δεξαμενή ανθρώπων, η ενέργεια και οι μύθοι που τα βαλκανικά-Καρπαθίων περιοχή, δεν μπορούσε να βρει το χρόνο για να πάρει τεράστιες δυνατότητες και την αυτο-κατάσταση στην ιστορία. Πολιτικά Θράκης χάθηκαν χωρίς απογόνους …
Χίλια χρόνια πριν, δεν υπήρχε αυτό που λέμε δικαίως καταστροφή με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ιστορία των Ρωμαίων: Οι Σλάβοι κατέλαβαν την Βαλκανική χερσόνησο και έφτασαν στην Αδριατική. Μεγάλη μονάδα εθνοτικών, γλωσσικών και πολιτιστικών, παρ ‘όλες τις βαρβαρικές επιδρομές, μια σύνθεση Ανατολικής Ρωμαϊκής (το οποίο ονομάζεται, ακόμα και τον τέταρτο αιώνα μετά Χριστό, Ρουμανία), ήταν τελικά συνθλίβονται. Ρουμανικά άνθρωποι θα σχηματίσουν μια τεράστια έκταση – από τα Βαλκάνια και την Tatra βουνά – αλλά η πολιτική μοίρα τους θα είναι περιορισμένη σε Dacia. Πολιτικά, νότια του Δούναβη-ρωμαϊκής θα καταδικαστεί ως τη Θράκη μετά τον Αλέξανδρο Machedon, η Ρουμανία θα εξυπηρετήσει Oriental μοίρα των άλλων. Οι δυνατότητες ενός ενιαίου πολιτικού οργανισμού, συνέλαβε στο χώρο όλη τη Ρουμανία, τελικά καταργήθηκε με μαζική διευθέτηση των Σλάβων στη Βαλκανική Χερσόνησο.
Γιατί εμείς λατρεύουμε, εμείς, οι Ρουμάνοι, Ιστορία; Καταγόταν από τη μία της «πιο πολλά έθνη του κόσμου» και τη σκόνη της επιλογής του, ακόμη και η γλώσσα είναι πλέον γνωστή. Ήμουν μέρος της Ρουμανίας τρεις φορές Dacia, και «τις αντιξοότητες της ιστορίας» έχουν μια εντελώς σπασμένα, μια χούφτα των Μακεδόνων πρέπει να πληρώσουν σήμερα, με δάκρυα και αίμα, κακή τύχη να γεννηθούν Ρωμαίους. Όλοι συμφωνούν ότι οι Γαλάτες κάθονταν στη γη μας, τουλάχιστον χίλια χρόνια προ Χριστού, και όμως ήμουν η μόνη ευρωπαϊκή χώρα η οποία αμφισβητήθηκε το δικαίωμα να κατέχει τη γη, που η περιουσία και έζησε εκεί προγόνους του.
Ιστορία του ρουμανικού λαού, αλλά ήταν μια μακρά, αδιάκοπη, αιμορραγία παραισθησιογόνα. Κάναμε έναν τυφώνα και μεγάλωσα στη χιονοθύελλα. Οι άνθρωποι των συνόρων, την καταπολέμηση και πεθαίνουν για όλους. Ήμουν πεθαίνουν, ειδικά μυωπία και βλακεία πληρώνουν άλλοι. »

(Mircea Eliade – «Terror της ιστορίας» και η μοίρα της Ρουμανίας)

«Ο χρόνος δεν είχε εξουσία να μειώσει τη δύναμη ή Δακο-Ρωμαϊκή να χάσει την ελπίδα. Παρέμεινε το ίδιο αγώνα, αντίστασης, των ασθενών, λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι αθάνατος: Η Ρουμανία δεν έχει χαθεί, καλέστε ένα δημοφιλές ρητό σε όλες τις περιοχές της Ρουμανίας. Και έπειτα υπάρχει και μια άλλη, σχεδόν όπως διαδεδομένες περνά νερό, παραμένουν οι πέτρες. Νερό ήταν βαρβαρικές επιδρομές, οι Ρωμαίοι ήταν οι πέτρες. »

(Abdolonyme Ubicini Honoré, Les οι καταβολές de l’Histoire Roumaine)

«Θα φορούν μόνο αντάξιο του ευαγγελίου του Χριστού … χωρίς εσάς τίποτα δεν φοβίζει τους αντιπάλους, που γι ‘αυτούς είναι ένα σημάδι της καταστροφής και της σωτηρίας για σας, και αυτό είναι από το Θεό. Για εις εσάς δόθηκε στον Χριστό, όχι μόνο να πιστεύουν σ ‘Αυτόν, αλλά και να υποφέρει γι’ Αυτόν … »

(Απόστολος Παύλος, Επιστολή προς τους Φιλιππησίους)

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: