Skip to content

ΜΕΡΟΣ 12 – Σαμπινα Ισπας ντεσπρε Κăλουσχ σχι Κăλουσχαρ. Ω βιζιουνε νεκονβεντσιοναλă ασουπρα ουνουι ριτουαλ ταουματουργικ αρχαικ (παρτεα α ντοουασπρεζεκεα – ουλτιμα)

Ιανουαρίου 10, 2012

ΜΕΡΟΣ 12 – Σαμπινα Ισπας ντεσπρε Κăλουσχ σχι Κăλουσχαρ. Ω βιζιουνε νεκονβεντσιοναλă ασουπρα ουνουι ριτουαλ ταουματουργικ αρχαικ (παρτεα α ντοουασπρεζεκεα – ουλτιμα)

http://foaienationala.ro/sabina-ispas-despre-clu-cluar-viziune-neconvenional-asupra-unui-ritual-taumaturgic-arhaic-ultima-parte.html

cover 5 150x150 Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a XII a   ultima)

Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
This article is in romanian written with greek alphabet
Acest articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
Ακεστ αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
.

Σουντ μουλτε τεμελε καρε αρ τρεμπουι αναλιζατε îντρ-ω λουκραρε ντεντικατă εξκλουσιβ ριτουαλουλουι Κăλουσχουλουι. Îντρε ακεστεα αρ φι: jοκουριλε σχι στρουκτουριλε λορ, ντεσιγουρ ουν ντομενιου στρικτ ρεζερβατ ετνοκορεολογουλουι, νταρ αλε κăρουι ρεζουλτατε ποτ φι βαλοριφικατε îν αναλιζελε γενεραλε. Ακελασχι λουκρου σε ποατε σπουνε σχι ντεσπρε νεκεσιτατεα ουνει αναλιζε ντε αντâνκιμε καρε αρ τρεμπουι εφεκτουατă ντε κăτρε ετνομουζικολογι.

Μεντσιονăμ κâτεβα ομπσερβατσιι ρεζουλτατε ντιν ντοκουμενταρεα εμπιρικă σχι ντιν ομπσερβαρεα ντιρεκτă α ντεσφăσχουρăριι ριτουαλουλουι. Αστφελ, σενσουριλε îν καρε σε μισχκă σχιρουριλε ντε ντανσατορι, îναιντε σχι îναπόι, φαπτουλ κă ει εβιτă σă σε ατινγă îν ουνελε σεκβεντσε, μâνουιρεα μπαστοανελορ νε-αου ντους κου γâνντουλ λα ω σουιτă ντε γεστουρι κου καρε ει ακτσιονεαζă ασουπρα τιμπουλουι κοτιντιαν. Ακελ μερς îναιντε σχι îναπόι σκοατε τιμπουλ ντιν μερσουλ νορμαλ, îλ οπρεσχτε. Κăλουσχαριι νου îντορκ τιμπουλ, ει ιες îν αφαρα λουι.

Λα ντεπουνερεα jουρăμâντουλουι, καρε αρε λοκ ουνεορι λα μαργινεα ουνει απε σαου îν τιμπουλ jοκουριλορ, κâνντ κăλουσχαριι σε απλεακă, ει παρ α σε κουλκα πε πăμâντ. Ακεστορ γεστουρι λι ς-α ατριμπουιτ, αντεσεα, ω σεμνιφικατσιε σεξουαλă, λεγατă ντε ω φουνκτσιε φερτιλιζατοαρε α ριτουαλουλουι. Ουρμăρινντ κου ατεντσιε ιμαγινιλε ρεσπεκτιβε îνρεγιστρατε πε πελικουλα κινεματογραφικă σχι îν ντεσφăσχουρăριλε κονκρετε, αμ απρεκια κă γεστουριλε αμιντιτε σουντ ακτε ντε ποκăιντσă εξπριματε πριν μετανιι. Ταινα ποκăιντσει α φοστ ινστιτουιτă ντε Ιισους σχι εστε φιρεσκ κα îναιντε ντε α îνκεπε ριτουαλουλ κει îνζεστρατσι κου χαρισμă σă ι σε σουπουνă. Κăλουσχαριι βορ ακτσιονα πεντρου πουριφικαρεα, îνσăνăτοσχιρεα κελορ καρε σουφερεαου ουρμăριλε νεασκουλτăριι (ιντρασερă îν κοντακτ κου πουτερεα Ιελελορ), βορ îνντεπλινι κεεα κε λι ς-α σπους: „Λουατσι Ντουχ Σφâντ: κăρορα βετσι ιερτα πăκατελε, λε βορ φι ιερτατε σχι κăρορα λε βετσι τσινε, βορ φι τσινουτε”. Ει βορ φακε ακεαστα, εφεκτιβ, ντουπă Κινκιζεκιμε, κâνντ φακ πριμελε βινντεκăρι.

Πιεσε ντιν îμμπρăκăμιντεα „σăρμπăτορεασκă”, κε λε κονφερă κăλουσχαριλορ στατουτ σακερντοταλ, κουμ αρ φι κλοποτσειι, αου φοστ ασοκιατε, îν αναλιζε, νουμαι κοστουμελορ σχαμανιλορ, ασχα κουμ νε σουντ κουνοσκουτε ντιν τραντιτσια ποποαρελορ ασιατικε, σιμπεριενε, α οσετσιλορ, κορεενιλορ ετκ. Κρεντεμ κă σουντ αργουμεντε πεντρου νόι ασοκιερι πε μπαζα κăρορα σă σε ποατă ντιβερσιφικα ιντερπρετăριλε ριτουαλουριλορ κăλουσχερεσχτι. Βομ κιτα νουμαι ουν φραγμεντ ντιν ντεσκριερεα ακελουιασχι κοστουμ πρεοτσεσκ αμιντιτ αντεριορ: „…μειλουλουι ι-αου φăκουτ πε λα ποαλε κιουκουρι ντε μăτασε βιολετă, στακοjιε σχι βισχινιε σχι ντε ιν ρăσουκιτ; ι-αου μαι φăκουτ σχι κλοποτσει ντε αουρ κουρατ σχι αου πους κλοποτσειι πριντρε κιουκουριι ντε λα ποαλελε μειλουλουι.. .ντε σλουjμπă ασχα: ουν κλοποτσελ σχι ουν κιουκουρε, ουν κλοποτσελ σχι ουν κιουκουρε…”

Ρεφεριτορ λα πρακτικιλε εξτατικε σχι πρεζεντσα ακτελορ σχαμανικε îν ριτουαλ, κρεντεμ κă αβεμ α φακε κου ω σιτουατσιε α κăρει κομπλεξιτατε εστε ινφινιτ μαι îνκăρκατă ντε σεμνιφικατσιι σχι μαι αλες ντε σενσουρι τεολογικε αμπστρακτε, καρε ω απροπιε ντε μεσαjελε σακρε ντιν Βεκχιουλ Τεσταμεντ. (Σε ποτ αναλιζα ελεμεντελε ντιν τεξτουλ σακρου νουμιτε, κου ουν τερμεν γενερικ φοαρτε λεjερ, „σχαμανικε”, νταρ ασεμενεα ντεμερς κονστιτουιε, îν σινε, ω λουκραρε ντε μαρε ντιφικουλτατε.)

Ω îντρεμπαρε σε ιβεσχτε λεγατă ντε ασεμăνăριλε jοκουριλορ ντε κăλουσχαρι σχι χομπμπι-χορσε-ουλ ενγλεζεσκ. Σουντ μουλτε αλτε ασεμăνăρι πε καρε λε γăσιμ îντρε ακεαστă κουλτουρă σχι κουλτουρα ρομâνă σαου α ρομανιτăτσιι οριενταλε, πουσε ντε αναλισχτι πε σεαμα ελεμεντουλουι κελτικ καρε ουνεσχτε κελε ντοουă ζονε ντεπăρτατε γεογραφικ. Πεντρου κει καρε αου σουφικιεντε κουνοσχτιντσε σχι ποσιμπιλιτατεα σă îντρεπρινντă στουντιι κομπαρατε ατâτ ντε κοστισιτοαρε, ντεπλασâνντου-σε îν σπατσιιλε ντε κερκετατ, αρ φι ιντερεσαντ ντακă ς-αρ πουτεα κερτιφικα, îν βρεουν φελ, îν κουλτουρα ποπουλαρă, πρεζεντσα ουνει κρεσχτινăρι ντε φακτουρă οριενταλă, μπιζαντινă, ντεσπρε καρε πομενεσκ, σουπερφικιαλ, ουνελε σουρσε.

Κâτεβα πρεκιζăρι σε ιμπουν λα φιναλ. Ασοκιεμ ομπικειουλ Κăλουσχουλουι ντε Ρουσαλιι σχι αλ Κăλουσχερουλουι αρντελεαν καρε σε ντεσφăσχοαρă îν περιοαντα ντε ιαρνă κου εβενιμεντε πρεκισε, κονσεμνατε îν τεξτουλ σακρου, καρε σε ρεφερă λα μανιφεσταρεα Ουνεια ντιντρε Περσοανελε Τρειμιι, Σφ. Ντουχ. „Σε εβιντεντσιαζă ω σεριε ντε ασπεκτε κομουνε îντρε κεατα Κăλουσχουλουι σχι κεα α κολινντăτοριλορ… Αμμπελε κετε ακτσιονεαζă îν μπενεφικιουλ κολεκτιβιτăτσιι, νταρ σουντ βουλνεραμπιλε πριν îνσουσχι στατουτουλ λορ ριτουαλ” (Κομανικι). Κελε ντοουă γρουπουρι μασκουλινε αου αουτοριτατε îν τιμπουλ ρεζερβατ κελεμπρăριι κελορ ντοουă σăρμπăτορι λεγατε ντε περσοανα λουι Ιισους, Κρăκιουνουλ σχι Παστελε, κεατα κολινντăτοριλορ φιινντ ουνα α „βεστιτοριλορ”, καρε κατεχιζα λουμεα îν βεντερεα εβενιμεντελορ κε ουρμαου σă βινă, κεατα κăλουσχαριλορ αβâνντ ουν ρολ σπεκιαλ îν προκεσουλ ουνιριι οαμενιλορ îν κεεα κε εστε „φιναλιζαρεα ακτσιουνιι μâντουιτοαρε, îνκεπουτă πριν îντρουπαρε, Ρăστιγνιρε, Îνβιερε σχι Îνăλτσαρε”, ανουμε, Μπισερικα. Îν αμâνντοουă καζουριλε κετασχιι σουντ οφικιαντσι. Προκεσουλ ντεσακραλιζατορ σχι ντε περκεπτσιε πρεπονντερεντă α σερμπăριι, κου πετρεκερεα κουβενιτă, ς-α μανιφεστατ μαι εφικιεντ îν καζουλ Κρăκιουνουλουι. Γραβιτατεα σăρμπăτοριι πασκαλε α ιμπους ω αλτă ατιτουντινε φατσă ντε μανιφεστăριλε ντιν σοκιαλ. Νε ασουμăμ κονσχτιεντ ρεσπονσαμπιλιτατεα κâνντ αφιρμăμ κă κεατα κăλουσχαριλορ ταουματουργι îι ρεπρεζιντă πε Αποστολι λα Κινκιζεκιμε. Ρăντăκινιλε μουλτορα ντιντρε ακτελε ριτουαλε περφορματε ντε κăλουσχαρι αου ρăντăκινι îν τραντιτσια ιουντεω-κρεσχτινă α πριμελορ σεκολε. Νου εστε βορμπα ντεσπρε ω ντραμă λιτουργικă κε îνσκενεαζă επισοντουλ ντεσκρις îν Φαπτε, κι κχιαρ ντε ουν μιστερ καρε σε ακτιβεαζă îν περιοαντα κελορ κινκιζεκι ντε ζιλε. Κăλουσχουλ ταουματουργικ ρεγλεμεντεαζă σχι ραπορτουλ μπăρμπατ – φεμειε, νου νουμαι κου ουν σενς ντε κονκιλιερε σχι κοοπεραρε, κι κου ασουμαρεα ρολουριλορ πρεκισε κε ρεβιν φιεκăρει ουνιτăτσι îν ακτουλ μâντουιριι. Κει ντοουă μιι ντε ανι καρε ς-αου σκουρς ντε ατουνκι αου φăκουτ σă σε ντιβερσιφικε σχι σă σε ντιφερεντσιεζε μαι μουλτε τιπουρι ντε Κăλουσχ, κου φουνκτσιι σχι βαλεντσε ντιφεριτε, ουνελε ντιντρε ακεστεα φιινντ σουπουσε προκεσελορ ντε ντεσακραλιζαρε σχι ντεριτουαλιζαρε. Κερκεταρεα λε-α îνγλομπατ, ντε κελε μαι μουλτε ορι, îντρ-ω σινγουρă μανιφεσταρε, μαι μουλτ σαου μαι πουτσιν κομπλεξă.

Σουντεμ κονσχτιεντσι κă κελε αφιρματε σουντ νεκονφορμε κου τραντιτσια κερκετăριι ρομâνεσχτι ντε πâνă ακουμ σχι κă βορ ντα νασχτερε ουνορ ρεπλικι νου τοτντεαουνα κονβεναμπιλε. Νου αμ îντρεπρινς νιμικ σπεκιαλ πεντρου α φορτσα ντεμονστρατσια σă σε îνσκριε îν καντρε προκουστιενε πρεκονκεπουτε. Τοτ κε αμ φăκουτ α φοστ σă ουρμăριμ îν ντοκουμεντε, τεξτε κονσεμνατε îν σκρις σχι ινφορματσιι ομπτσινουτε πριν στουντιουλ ιμαγινιλορ κινεματογραφικε, ποσιμπιλε λεγăτουρι κου ντατελε τρανσμισε ντε τεξτουλ σακρου. Αμ πορνιτ ντε λα πρεμισα κă ω κουλτουρă βεκχε, α κăρει εξιστεντσă νου α φοστ εξκλουσιβ οραλă σχι καρε ντετσινε ουν ρεπερτοριου τερμινολογικ ρελιγιος ουνιταρ, φαρă εξκεπτσιε, κου ρăντăκινι îν περιοαντα ντε φορμαρε α λιμμπιι ρομâνε, τρεμπουιε σă ντισπουνă σχι ντε ουν ρεγιστρου ουνιταρ αλ σιστεμουλουι ομπικειουριλορ σχι ρεπρεζεντăριλορ ντεσπρε εξιστεντσă σχι ποστεξιστεντσă, εξπριματ τοτ ατâτ ντε κοερεντ. Ασχα-νουμιτελε κρεσχτινăρι αλε μαι βεκχιλορ πρακτικι σχι κρεντιντσε τρεμπουια σă σε μπαζεζε πε κεεα κε αβεα σεμνιφικατιβ νοουα κρεντιντσă, τρεμπουια, ασχανταρ, σă ντισπουνă ντε ω μπαζă ντογματικă. Τοτοντατă, αμ αβουτ îν βεντερε κρεσχτιναρεα κα ουν προκες καρε ς-α ντερουλατ ντιφερεντσιατ σχι σουκκεσιβ îν καντρουλ ντιβερσελορ κουλτουρι αλε Εουροπει, Ασιει σαου Αφρικιι, πορνινντ ντε λα ουνιτατεα οφεριτă ντε τεξτουλ σκρις αλ Βεκχιουλουι σχι Νοουλουι Τεσταμεντ.

(Σαμπινα Ισπας Κουλτουρă οραλă σχι ινφορματσιε τρανσκουλτουραλă)

Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a XII-a – ultima)

cover 5 150x150 Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a XII a   ultima)

Sunt multe temele care ar trebui analizate într-o lucrare dedicată exclusiv ritualului Căluşului. Între acestea ar fi: jocurile şi structurile lor, desigur un domeniu strict rezervat etnocoreologului, dar ale cărui rezultate pot fi valorificate în analizele generale. Acelaşi lucru se poate spune şi despre necesitatea unei analize de adâncime care ar trebui efectuată de către etnomuzicologi.

Menţionăm câteva observaţii rezultate din documentarea empirică şi din observarea directă a desfăşurării ritualului. Astfel, sensurile în care se mişcă şirurile de dansatori, înainte şi înapoi, faptul că ei evită să se atingă în unele secvenţe, mânuirea bastoanelor ne-au dus cu gândul la o suită de gesturi cu care ei acţionează asupra timpului cotidian. Acel mers înainte şi înapoi scoate timpul din mersul normal, îl opreşte. Căluşarii nu întorc timpul, ei ies în afara lui.

La depunerea jurământului, care are loc uneori la marginea unei ape sau în timpul jocurilor, când căluşarii se apleacă, ei par a se culca pe pământ. Acestor gesturi li s-a atribuit, adesea, o semnificaţie sexuală, legată de o funcţie fertilizatoare a ritualului. Urmărind cu atenţie imaginile respective înregistrate pe pelicula cinematografică şi în desfăşurările concrete, am aprecia că gesturile amintite sunt acte de pocăinţă exprimate prin metanii. Taina pocăinţei a fost instituită de Iisus şi este firesc ca înainte de a începe ritualul cei înzestraţi cu harismă să i se supună. Căluşarii vor acţiona pentru purificarea, însănătoşirea celor care sufereau urmările neascultării (intraseră în contact cu puterea Ielelor), vor îndeplini ceea ce li s-a spus: „Luaţi Duh Sfânt: cărora veţi ierta păcatele, le vor fi iertate şi cărora le veţi ţine, vor fi ţinute. Ei vor face aceasta, efectiv, după Cincizecime, când fac primele vindecări.

Piese din îmbrăcămintea „sărbătorească, ce le conferă căluşarilor statut sacerdotal, cum ar fi clopoţeii, au fost asociate, în analize, numai costumelor şamanilor, aşa cum ne sunt cunoscute din tradiţia popoarelor asiatice, siberiene, a oseţilor, coreenilor etc. Credem că sunt argumente pentru noi asocieri pe baza cărora să se poată diversifica interpretările ritualurilor căluşereşti. Vom cita numai un fragment din descrierea aceluiaşi costum preoţesc amintit anterior: „…meilului i-au făcut pe la poale ciucuri de mătase violetă, stacojie şi vişinie şi de in răsucit; i-au mai făcut şi clopoţei de aur curat şi au pus clopoţeii printre ciucurii de la poalele meilului.. .de slujbă aşa: un clopoţel şi un ciucure, un clopoţel şi un ciucure…”

Referitor la practicile extatice şi prezenţa actelor şamanice în ritual, credem că avem a face cu o situaţie a cărei complexitate este infinit mai încărcată de semnificaţii şi mai ales de sensuri teologice abstracte, care o apropie de mesajele sacre din Vechiul Testament. (Se pot analiza elementele din textul sacru numite, cu un termen generic foarte lejer, „şamanice”, dar asemenea demers constituie, în sine, o lucrare de mare dificultate.)

O întrebare se iveşte legată de asemănările jocurilor de căluşari şi hobby-horse-ul englezesc. Sunt multe alte asemănări pe care le găsim între această cultură şi cultura română sau a romanităţii orientale, puse de analişti pe seama elementului celtic care uneşte cele două zone depărtate geografic. Pentru cei care au suficiente cunoştinţe şi posibilitatea să întreprindă studii comparate atât de costisitoare, deplasându-se în spaţiile de cercetat, ar fi interesant dacă s-ar putea certifica, în vreun fel, în cultura populară, prezenţa unei creştinări de factură orientală, bizantină, despre care pomenesc, superficial, unele surse.

Câteva precizări se impun la final. Asociem obiceiul Căluşului de Rusalii şi al Căluşerului ardelean care se desfăşoară în perioada de iarnă cu evenimente precise, consemnate în textul sacru, care se referă la manifestarea Uneia dintre Persoanele Treimii, Sf. Duh. „Se evidenţiază o serie de aspecte comune între ceata Căluşului şi cea a colindătorilor… Ambele cete acţionează în beneficiul colectivităţii, dar sunt vulnerabile prin însuşi statutul lor ritual (Comanici). Cele două grupuri masculine au autoritate în timpul rezervat celebrării celor două sărbători legate de persoana lui Iisus, Crăciunul şi Pastele, ceata colindătorilor fiind una a „vestitorilor, care catehiza lumea în vederea evenimentelor ce urmau să vină, ceata căluşarilor având un rol special în procesul unirii oamenilor în ceea ce este „finalizarea acţiunii mântuitoare, începută prin întrupare, Răstignire, Înviere şi Înălţare, anume, Biserica. În amândouă cazurile cetaşii sunt oficianţi. Procesul desacralizator şi de percepţie preponderentă a serbării, cu petrecerea cuvenită, s-a manifestat mai eficient în cazul Crăciunului. Gravitatea sărbătorii pascale a impus o altă atitudine faţă de manifestările din social. Ne asumăm conştient responsabilitatea când afirmăm că ceata căluşarilor taumaturgi îi reprezintă pe Apostoli la Cincizecime. Rădăcinile multora dintre actele rituale performate de căluşari au rădăcini în tradiţia iudeo-creştină a primelor secole. Nu este vorba despre o dramă liturgică ce înscenează episodul descris în Fapte, ci chiar de un mister care se activează în perioada celor cincizeci de zile. Căluşul taumaturgic reglementează şi raportul bărbat – femeie, nu numai cu un sens de conciliere şi cooperare, ci cu asumarea rolurilor precise ce revin fiecărei unităţi în actul mântuirii. Cei două mii de ani care s-au scurs de atunci au făcut să se diversifice şi să se diferenţieze mai multe tipuri de Căluş, cu funcţii şi valenţe diferite, unele dintre acestea fiind supuse proceselor de desacralizare şi deritualizare. Cercetarea le-a înglobat, de cele mai multe ori, într-o singură manifestare, mai mult sau mai puţin complexă.

Suntem conştienţi că cele afirmate sunt neconforme cu tradiţia cercetării româneşti de până acum şi că vor da naştere unor replici nu totdeauna convenabile. Nu am întreprins nimic special pentru a forţa demonstraţia să se înscrie în cadre procustiene preconcepute. Tot ce am făcut a fost să urmărim în documente, texte consemnate în scris şi informaţii obţinute prin studiul imaginilor cinematografice, posibile legături cu datele transmise de textul sacru. Am pornit de la premisa că o cultură veche, a cărei existenţă nu a fost exclusiv orală şi care deţine un repertoriu terminologic religios unitar, fară excepţie, cu rădăcini în perioada de formare a limbii române, trebuie să dispună şi de un registru unitar al sistemului obiceiurilor şi reprezentărilor despre existenţă şi postexistenţă, exprimat tot atât de coerent. Aşa-numitele creştinări ale mai vechilor practici şi credinţe trebuia să se bazeze pe ceea ce avea semnificativ noua credinţă, trebuia, aşadar, să dispună de o bază dogmatică. Totodată, am avut în vedere creştinarea ca un proces care s-a derulat diferenţiat şi succesiv în cadrul diverselor culturi ale Europei, Asiei sau Africii, pornind de la unitatea oferită de textul scris al Vechiului şi Noului Testament.

(Sabina Ispas Cultură orală şi informaţie transculturală)

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în greceşte este făcută cu google translate
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν γρεκεσχτε εστε φăκουτă κου γοογλε τρανσλατε
.

Sabina Ispas για Căluş şi Căluşar.. Μια ασυνήθιστη θέα σε ένα αρχαϊκόΘαυματουργού τελετουργικό (Μέρος 12) τελευταία

cover 5 150x150 Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a XII a   ultima)

Υπάρχουν πολλά θέματα που πρέπει να εξετάζονται σε ένα έγγραφο που ήταν αφιερωμένο αποκλειστικά ρόζους τελετουργικό. Μεταξύ αυτών είναι: τα παιχνίδια και τις δομές τους, ένα θέμα αυστηρώς επιφυλάσσεται etnocoreologului φυσικά, αλλά τα αποτελέσματα των οποίων μπορούν να αξιοποιηθούν στη γενική ανάλυση. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για την ανάγκη για βαθιά ανάλυση θα πρέπει να αναληφθούν από Εθνομουσικολογίας.

Αναφέρουμε μερικές παρατηρήσεις από την εμπειρική τεκμηρίωση και άμεση παρατήρηση της συμπεριφοράς τελετουργικό. Έτσι, η έννοια με την οποία σειρές χορευτές κινούνται πέρα δώθε, ώστε να αποφύγει να αγγίξει σε ορισμένες ακολουθίες, το χειρισμό ραβδιά σκέψης που μας πήρε σε μια σειρά από κινήσεις με τις οποίες εργάζονται στην ώρα καθημερινά. Αυτό βγήκε μπροστά και πίσω κατά τη συνήθη πορεία, να σταματήσει. Δεν επιστρέφουν Căluşarii φορά που βγαίνουν έξω.

Ο όρκος που συμβαίνει μερικές φορές στην άκρη του νερού ή κατά τη διάρκεια παιχνιδιών, όταν λυγίζει Căluşarii, φαίνεται να ακουμπούν στο έδαφος. Αυτές οι χειρονομίες έχουν ανατεθεί, συχνά μια σεξουαλική έννοια, συνδέεται με τη λειτουργία του λιπάσματος τελετουργικό. Προσεκτικά βλέποντας αυτές τις εικόνες που καταγράφονται σε φιλμ και φιλμ σε εξέλιξη σκυρόδεμα, εκτιμώ ότι αναφέρονται χειρονομία είναι πράξεις της μετάνοιας που εκφράστηκαν από σχοινί. Μυστήριο της Μετανοίας ιδρύθηκε από τον Ιησού και είναι φυσικό ότι το τελετουργικό πριν από προικισμένη με το χάρισμα να υπακούσει. Căluşarii θα ενεργήσει για τον καθαρισμό, τη θεραπεία αυτών που υπέστησαν τις συνέπειες της ανυπακοής (τέθηκε σε επαφή με Νεράιδες εξουσία), θα επιτύχει αυτό που είπαν: «Πάρτε το Άγιο Πνεύμα: οι αμαρτίες σας συγχωρήσει, θα σας συγχωρέσει και ότι θα διατηρήσετε θα να διατηρηθεί. » Θα το κάνετε αυτό, στην πραγματικότητα, μετά την Πεντηκοστή, όταν για πρώτη φορά θεραπεία.

Κομμάτια του ιματισμού «γιορτάσουν» ιερατική ιδιότητα τους δίνει căluşarilor όπως καμπάνες, συνδέθηκαν με την ανάλυση, μόνο κοστούμια σαμάνοι, όπως γνωρίζουμε από την παράδοση των λαών της Ασίας, της Σιβηρίας, η Οσετίας, κλπ. Κορεάτες. Πιστεύουμε ότι υπάρχουν επιχειρήματα για νέες ενώσεις στις οποίες θα διαφοροποιήσουν ερμηνείες τελετουργικά căluşereşti. Θα αναφέρω μόνο ένα κομμάτι του ίδιου χρώματος ιερατική αναφέρθηκε προηγουμένως περιγραφή: «… έκαναν τη ρόμπα στους πρόποδες μωβ φούντες μετάξι, κόκκινο και μοβ και το στριμμένο, έχω κάνει και τα κουδούνια από καθαρό χρυσάφι και να θέσει τα κουδούνια μεταξύ των φούντες, στους πρόποδες του Meili .. . Η εργασία, όπως: ένα κουδούνι και φούντα, φούντα και ένα κουδούνι … »

Πρακτικές εκστατικό και σαμανικές παρουσία σε πράξεις τελετουργία, πιστεύουμε ότι έχουμε να κάνουμε με μια κατάσταση η πολυπλοκότητα των οποίων είναι απείρως πιο γεμάτη νόημα και ιδιαίτερα αφηρημένες θεολογικές έννοιες, το οποίο προσεγγίζει το ιερό μήνυμα της Παλαιάς Διαθήκης. (Μπορεί να αναλύσει τα στοιχεία του ιερού κειμένου που ονομάζεται γενικό όρο πολύ χαλαρά, «shamanic», αλλά αυτή η προσέγγιση είναι η ίδια ένα έργο μεγάλης δυσκολίας.)

Ένα ερώτημα που τίθεται σχετικά με τα παιχνίδια ομοιότητες και μεράκι căluşari την αγγλική. Υπάρχουν πολλές άλλες ομοιότητες θα βρείτε μεταξύ αυτής της κουλτούρας και του πολιτισμού της Ρουμανίας ή της Ανατολικής Ρωμαϊκής, πραγματοποιούνται από αναλυτές σε βάρος των Σέλτικ στοιχείο που ενώνει τις δύο γεωγραφικά απομακρυσμένες περιοχές. Για όσους έχουν επαρκείς γνώσεις και την ευκαιρία να προβεί σε συγκριτικές μελέτες τόσο ακριβό, κινείται σε περιοχές της έρευνας, θα ήταν ενδιαφέρον αν θα μπορούσε να πιστοποιεί, με οποιοδήποτε τρόπο, στη λαϊκή κουλτούρα, η παρουσία του τιμολογίου εκχριστιανισμό της Ανατολής, Βυζαντινή , που αναφέρουν, ρηχά, μερικές πηγές.

Μερικές εξηγήσεις είναι απαραίτητες στο τέλος. Αναπληρωτής έθιμο Căluşerului ρόζους της Πεντηκοστής και της Τρανσυλβανίας που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του χειμώνα ακριβή γεγονότα, που καταγράφονται στο ιερό κείμενο, το οποίο αναφέρεται στην εκδήλωση του ενός από τα πρόσωπα της Αγίας Τριάδας, του Αγίου Πνεύματος. «Είναι επισημαίνει έναν αριθμό κοινών στοιχείων μεταξύ ρόζους και την ομίχλη τραγουδιστές Carol … Και οι δύο μπάντες έργο προς όφελος της κοινότητας, αλλά είναι ευάλωτα σε δική του κατάσταση τελετουργικό τους» (Comanici). Οι δύο ομάδες ήταν άνδρες αρχή, ενώ γιορτάζει τις δύο διακοπές κράτηση που σχετίζονται με το πρόσωπο του Ιησού Χριστού, τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, ομίχλη τραγουδιστές Carol είναι μία από τις «ιεροκήρυκες» που κατηχώ τον κόσμο για εκδηλώσεις που επρόκειτο να έρθει, căluşarilor ομίχλη που έχουν ειδικό ρόλο στην οι άνθρωποι της Ένωσης σε ό, τι είναι η «εξοικονόμηση δράση ολοκληρώθηκε, ξεκίνησε στην Ενσάρκωση, Σταύρωση, Ανάσταση και η Ανάληψη,» δηλαδή, την Εκκλησία. Και στις δύο περιπτώσεις cetaşii είναι ανεπίσημη. Η διαδικασία της αντίληψης βεβηλώθηκε και σημαντική γιορτή με το κόμμα, λόγω, δεν υπήρχε καλύτερο για τα Χριστούγεννα. Πάσχα διακοπών βαρύτητα απαιτείται μια διαφορετική στάση απέναντι στις κοινωνικές εκδηλώσεις. Παίρνουμε συνειδητή ευθύνη λέγοντας ότι η θαυματουργή căluşarilor ομίχλη που αντιπροσωπεύουν Αποστόλους την Πεντηκοστή. Οι ρίζες του πολλές από τις τελετουργικές πράξεις που εκτελούνται από căluşari έχουν ρίζες στην ιουδαιο-χριστιανική παράδοση των πρώτων αιώνων. Δεν είναι μια λειτουργική επεισόδιο δράμα înscenează περιγράφεται στις Πράξεις, αλλά και ένα μυστήριο που ενεργοποιείται κατά τη διάρκεια των πενήντα ημερών. Ρυθμίζει και έκθεση θαυματουργή άνθρωπος gag – γυναίκα, όχι μόνο με την αίσθηση της συμφιλίωσης και της συνεργασίας, αλλά ο ακριβής ρόλος που υπέχει αναλαμβάνοντας κάθε πράξη μονάδα της σωτηρίας. Οι δύο χιλιάδες χρόνια που έχουν παρέλθει από τότε έχουν κάνει να διαφοροποιήσουν και να διαφοροποιήσουν διάφορους τύπους gag, με διαφορετικές λειτουργίες και έννοιες, μερικά από τα οποία υπόκεινται σε διαδικασίες και deritualizare desacralization. Η έρευνα έχει ενσωματωμένο, τις περισσότερες φορές σε μία μόνο περίπτωση, περισσότερο ή λιγότερο περίπλοκη.

Γνωρίζουμε ότι ο ισχυρισμός έρχεται σε αντίθεση με την παράδοση της έρευνας της Ρουμανίας μέχρι σήμερα και ότι θα οδηγήσει σε γραμμές που δεν είναι πάντα εύκολη. Δεν έχω κάνει κάτι το ιδιαίτερο για να αναγκάσει μέρος της επίδειξης για την procustiene προκαταλήψεις. Το μόνο που έκανε ήταν να ακολουθήσει τα έγγραφα, τα κείμενα σε γραφή και πληροφορίες που προέκυψαν από τη μελέτη των εικόνων ταινίας, πιθανές συνδέσεις με τα δεδομένα που διαβιβάζονται από το ιερό κείμενο. Υποθέσαμε ότι ένα παλιό πολιτισμό, του οποίου η ύπαρξη ήταν μόνο προφορική και δεν διαθέτουν ένα θρησκευτικό ρεπερτόριο ομοιόμορφη ορολογία, χωρίς εξαίρεση, τις ρίζες τους στην περίοδο γλωσσικής κατάρτισης της Ρουμανίας, και πρέπει να έχει μια κεντρική μονάδα επεξεργασίας μητρώο συνήθειες και δηλώσεις σχετικά με την ύπαρξη και postexistenţă εξέφρασε εξίσου συνεπής. Τα λεγόμενα εκχριστιανισμό των ηλικιωμένων πρακτικές και τις πεποιθήσεις πρέπει να βασίζονται σε ό, τι ήταν σημαντική νέα πίστη, πρέπει επομένως να έχει δογματική βάση. Εξετάσαμε, επίσης, εκχριστιανισμός ως μια διαδικασία που αναπτύχθηκε και με επιτυχία σε διάφορες διαφορετικές κουλτούρες στην Ευρώπη, την Ασία ή την Αφρική, από τη μονάδα που το γραπτό κείμενο της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης.

(Sabina Ispas προφορική κουλτούρα και διαπολιτισμική πληροφορίες)

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: