Skip to content

Μισιουνεα νεαμουλουι ρομâνεσκ

Δεκεμβρίου 19, 2011
Μισιουνεα νεαμουλουι ρομâνεσκ
 Misiunea neamului românesc
Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
This article is in romanian written with greek alphabet
Acest articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
Ακεστ αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
.

Νεαμουλ ρομâνιλορ, λοκουιτορι îντρε χοταρελε μεσκχινε σχι ρουσχινοασε αλε Ρομâνιει ντε αζι, îσχι ασουμă τοτ μαι πουτσινε ρεσπονσαμπιλιτăτσι σπιριτουαλε, îσχι αφιρμă τοτ μαι σλαμπ σχι μαι βαγ εξιστεντσα σπιριτουαλă – αjουνγâνντου-σε, κχιαρ, λα σιτουατσια ινκρεντιμπιλă, α λεπăντăριι (ντε κăτρε ω παρτε, ε ντρεπτ, îνκă μικă, νταρ γουβερναντă, πριν βοκε σχι φορτσă πολιτικα) ντε προπρια ιντεντιτατε σπιριτουαλă. Ακεστ νεαμ ζακε, λâνκεζεσχτε σχι απροαπε ντισπαρε: σεμνελε εξιστεντσει λουι σπιριτουαλε σουντ αλαρμαντ ντε σλαμπε, φăρă βλαγă, φăρă ρελεβαντσă, φăρă ω κοντινουιτατε ριτμικă βιταλă. Ιντρατ îντρ-ουν κολαψ μοραλ-σπιριτουαλ ντε ατâτ ντε μαρι προπορτσιι, αρ πăρεα εξαγερατ σă ι σε κεαρă, ακεστουι νεαμ αλ ρομâνιλορ, îντοαρκερεα λα οριγινι, πεντρου ω τăμăντουιρε μαγικă, μιτικă. Νταρ, ντουπă οπινια νοαστρă, τοκμαι τρăνταρεα οριγινιλορ εστε καουζα μπολιι σχι α κολαψουλουι σπιριτουαλ ακτουαλ – καρε ποτ αντουκε, φοαρτε κουρâνντ, ινκρεντιμπιλ ντε κουρâνντ, μοαρτεα νεαμουλουι ρομâνεσκ, îν îντρεγιμεα λουι – μοαρτε περκεπουτă, îνκă, ακουμ (ντε κăτρε πουτσινιι ρομâνι καρε μαι αου σιμτσουλ πρεμονιτσιει) κα τραγικă. Φοαρτε κουρâνντ, ντοαρ ντραματικă – σαου νικι μăκαρ ατâτ: νεαμουριλε κελελαλτε βορ ασιστα κου ινντιφερεντσă, ντακă νου κχιαρ κου ω τρεσăριρε ντε μπουκουριε, λα μοαρτεα νεαμουλουι νοστρου.

Εξπλικαμπιλă, μπουκουρια – πεντρου κă βορ φι σκος (σαου ασιστατ λα σκοατερεα) ντιν κονκουρσουλ εξιστεντσει σπιριτουαλε τερεστρε, ουνουλ ντιντρε νεαμουριλε κελε μαι περικουλοασε, πριν βεκχιμεα σπιριτουαλă σχι πριν φορτσα ιλουμινατοαρε α μισιουνιι ντιβινε. Μισιουνε πε καρε, κâνντβα, Εμινεσκου, σπρε πιλντă, ω σχτια σχι ω ενουντσα, φοαρτε κλαρ σχι φοαρτε ρăσπικατ: «Τρεμπουιε σă φιμ ουν στρατ ντε κουλτουρă λα γουριλε Ντουνăρει – ακεαστα εστε σινγουρα μισιουνε α στατουλουι ρομâν σχι ορικινε αρ βόι σă νε ρισιπεασκă πουτεριλε σπρε αλτ σκοπ πουνε îν jοκ βιιτορουλ ουρμασχιλορ σχι καλκă îν πικιοαρε ροαντελε μουνκιι στρăμπουνιλορ νοσχτρι. Αικι, îντρε χοταρελε στρâμτε αλε τσâριι ρομâνεσχτι, τρεμπουιε σă σε αντουνε καπιταλουλ ντε κουλτουρă ντιν καρε αου σă σε îμπρουμουτε (ς.ν.) φρατσιι νοσχτρι ντε πριν τσăριλε ντε πριμπρεjουρ, ντιμπρεουνă κου κελελαλτε ποποαρε μαι îναπόιατε ντεκâτ νόι» (κφ. Μισιουνεα νοαστρă κα στατ, 2 νοβ. 1879, îν ζιαρουλ ,,Τιμπουλ”). Κου αλτε κουβιντε, Μισιουνεα Σπιριτουαλă Ρομâνεσκă εστε ακεεα ντε ΚΑΝΝτΕΛĂ ΣΠΙΡΙΤΟυΑΛĂ, ΝτΕ ΚΡΕΝτΙΝΤσĂ ΤΑΡΕ/ΝΕΚΛΙΝΤΙΤĂ, Α ΤΕΡΡΕΙ – ντιν/ντε λα καρε νεαμουριλε κελελαλτε, κăρορα λι σε βορ στινγε (îν ιστορια βιφοροασă!) κανντελελε λορ, σχι λε βορ ρε-απρινντε – „λουμινă ντιν λουμινă, Ντουμνεζεου ντιν Ντουμνεζεου αντεβăρατ”!

Μισιουνε πε καρε, νόι, κει ντε αζι, αμ ουιτατ-ω, σαου νε πρεφακεμ, ντιν λιψă ντε χοτăρâρε, ντε βόιντσă, ντε βιγοαρε – α ω φι ουιτατ. Νε λεπăντăμ, απροαπε φουριοσχι, ντε ακελε βορμπε, πρεκουμ κă φιεκαρε νεαμ αρε. πε ακεστ πăμâντ, μισιουνεα λουι σακρă ντε îμπλινιτ. Σχι, νουμαι ντουπă îνντεπλινιρεα μισιουνιι σακρε, αρε ντρεπτουλ σă σε οντιχνεασκă. Κχιαρ σă ντισπαρă.

Îμι βόι περμιτε σă πăρăσεσκ, τεμποραρ, στιλουλ νεουτρου σχι, οαρεκουμ, πενταντ – îν φαβοαρεα στιλουλουι ντιρεκτ, φολοσινντ παγινα πεντρου ω πλεντοαριε μαι βιε σχι, σπερ, μαι κονβινγăτοαρε ντεκâτ ραντιογραφιιλε σαβαντ-αναλιτικε:

Ρομâνιλορ, μισιουνεα βοαστρă σακρă, πε ακεστ πăμâντ, ν-ατσι îμπλινιτ-ω. Βόι αντορμιτσι îναιντε ντε α βă τρεζι κουμ τρεμπουιε. Βόι βă κοντραζικετσι προπριουλ ιμν, îν βορμπελε λουι ινσπιρατε – βόι îλ κοντραζικετσι πε îνσουσχι μουλτ îνντουρăτορουλ Ντουμνεζεου, îνντουραρεα λουι εστε, îνσă, πεντρου κει κε-1 ιουμπεσκ σχι-ι ρεσπεκτă πορουνκιλε σφιντε. Πεντρου κει καρε σε λεαπăντă ντε Ελ – εστε ντεφινιτιβ ασπρου, ντεφινιτιβ πεντεψιτορ: κεα μαι κουμπλιτă πεντεαψă εστε τοκμαι ουιταρεα Λουμινιι, ουιταρεα Σινελουι Σακρου – ιμποσιμπιλιτατεα ντε α-1 μαι βεντεα βρεοντατă πε Ντουμνεζεου. Φεριτσι-βă ντε πεντεαψα λουι Ντουμνεζεου, νεβολνικι ρομâνι, ουιτăτοριλορ κου σχτιιντσă, ρομâνι. Κăκι Ντουμνεζεου εστε Αντεβăρουλ – ιαρ πεντεαψα νεβεντεριι λουι Ντουμνεζεου βă βα σκουφουνντα îν îντουνερικουλ îνβâρτεjιτ αλ ετερνει Μινκιουνι. Ντακă νου βετσι îμπλινι ντατορια σακρă κăτρε Αρχανγχελουλ βοστρου ντε λουμινă σχι ροστ αντεβăρατ – Ντουμνεζεου βă βα σχτεργε ντεφινιτιβ, κα πε ουν νεαμ νεβρεντνικ ντε α îμπλινι κεα μαι νομπιλă μισιουνε: ακεεα ντε α λουμινα σχι α îντăρι, πριν λουμινă αντεβăρατ-σπιριτουαλă κρεσχτινă, ακεστ ρăσăριτ ντε λουμε.

Νταρ, ιατă, ουιταρεα ντε φρατε σχι σορă, ρενεγαρεα ΜΑΜΕΙ, καρε εστε ΠΟΡΟυΝΚΑ ΙΝτΕΝΤΙΤĂΤσΙΙ ΝΑΤσΙΟΝΑΛΕ – παρ α βă κοννταμνα, ντιν πăκατε, λα ντισπαριτσια νεμιλοασă, κι, ντουπă πουρταρεα βοαστρă jαλνικă – ω ντισπαριτσιε ντρεαπτă. Αλτ νεαμ βα φι ινβεστιτ ντε Ντουμνεζεου κου μισιουνεα βοαστρă – πεντρου κă βόια λουι Ντουμνεζεου τρεμπουιε σă σε φακă, πριντρ-ουν νεαμ σαου πριν αλτουλ. Αρχανγχελουλ, πăζιτορ ντε ροστ σχι πορουνκă, βα λουμινα λα φελ – νταρ πεντρου αλτσι οαμενι, ουνιτσι σπιριτουαλ îν αλτ νεαμ.

ΕΟυΡΟΠΑ, ΤΕΡΡΑ – τρăιεσκ σπιριτουαλ πριν îμπλινιρεα ροστουριλορ ντιβινε αλε νεαμουριλορ. Νικιω αλτă σεμνιφικατσιε, νικιω αλτă πορουνκă, ντιν νικιω παρτε σχι α νιμăνουι – νου αου νικι κεα μαι μικα ρελεβαντσă, îν φατσα σεμνιφικατσιει σχι πορουνκιι λουι Ντουμνεζεου. Νου βα ιερτα σχι νου βα îντσελεγε νιμενι κă αμ ντισπăρουτ, πεντρου κă νε-αμ λουατ ντουπă αλτε γλασουρι – περφιντε γλασουρι, ντε σιρενε βικιοασε σχι βικιατε, ντιστρουκτιβε, σατανικε. Ντατορια νοαστρă εστε (κâτ πε-ακι σă σπουν ερα) ντε α αβεα σουφλετουλ σχι ουρεκχεα ατσιντιτε σπρε σινγουρα σουρσă ντε βοκε σχι πορουνκă βαλαμπιλă: Ντουμνεζεου. Κινε, οαρε, σε βα οστενι σă îντρεμπε ντε αμăνουντελε βικιεριι Νεαμουλουι νοστρου, αλε îνσχελăριι Νεαμουλουι νοστρου, πριν εξπλοαταρεα α τοτ φελουλ ντε ναιβιτăτσι σαου ινντιφερεντσε, πριν κăντερεα îν μρεαjα φορτσελορ σατανικε αλε ουνορ οργανιζατσιι „ουμανιστε” ιντερνατσιοναλε, αλε μασονεριει ιουνταικε, αλε κουρεντελορ κοσμοπολιτε, κρεατε πριν οκουλτα (σαου μαι πουτσιν οκουλτα) προπαγανντă μασονικă – σχι μαι σχτιου εου αλε κăρορ γλασουρι σχι κουρεντε περφιντ jουστιφικατοαρε, περφιντ σοφιστικε, βομ φι κεντατ νόι; Πε νιμενι νου ιντερεσεαζă, κου αντεβăρατ, îν κε îμπρεjουρăρι α πιερντουτ Γρατσια Ντιβινă ουν νεαμ: σε βα κονστατα ντοαρ, κα îν καζουλ ατâτορ ιμπεριι, ρεγατε, κρăìι, νεαμουρι – ντισπαριτσια νοαστρă. Σε βα λουα. σετ σι îν τρεκερε, îν γραμπα μαρε α ιστοριει „σχτιιντσιφικε” – ακτ ντε ντισπαριτσια νοαστρă. Ατâτ σχι νιμικ μαι μουλτ. Νουμαι κă. τοατε, σαου μαjοριτατεα νεαμουριλορ στινσε – σχι-αου îμπλινιτ, îναιντε ντε ντισπαριτσιε (σαου ντε σιμπλα εκλιψαρε). μισιουνεα σακρă, αου ασκουλτατ βόιντσα λουι Ντουμνεζεου: ιμπορταντ νου εστε νικιουν νεαμ îν σινε — ελ νου κοντεαζă ντεκâτ πριν μισιουνεα σα, ντε λα Ντουμνεζεου ντατă – σχι îνντεπλινιτă σαου νου. Ντεκι, σιμπλιφικâνντ, αμ πουτεα σπουνε κă νου εξιστă, îν ιστορια ντιβινă, νεαμουρι – κι μισιουνι πεντρου νεαμουρι (πριν καρε μισιουνι νεαμουριλε καπăτă, îν πλανουλ ντιβιν, ουν ροστ). Νόι, ντακă νε βομ στινγε, βομ μουρι ρουσχινος νεîμπλινινντ, νεασκουλτâνντ πορουνκα ντιβινă, νεαπλεκâνντου-νε, κου ρâβνă, ασουπρα ροστουλουι νοστρου ιντεριορ-σπιριτουαλ: ΜΙΣΙΟυΝΕΑ ΣΑΚΡĂ Α ΝΕΑΜΟυΛΟυΙ ΡΟΜÂΝΕΣΚ. Îν λουκραρεα „ΚΙΒΙΛΙΖΑΤσΙΕ ΡΟΜÂΝΕΑΣΚΑ σχι ΚΙΒΙΛΙΖΑΤσΙΕ ΜπΑΛΚΑΝΙΚĂ“, α λουι Βικτορ Παπακοστεα (Εντ. Εμινεσκου, Μπουκουρεσχτι 1983, παγ. 411), σε αρατă, κλαρ, κă, ινντιβιντουαλ, ρομâνιι-αρομâνι ντοβεντεσκ κă σχτιου ντεσπρε μισιουνεα νεαμουλουι ρομâνεσκ σχι, πε κâτ λε στă îν πουτιντσă, φακ αντεβăρατε μινουνι κιβιλιζατοριι, ιλουμινατοριι, îν λιμιτελε περμισε ντε λουμεα μοντερνă (îν Ουνγαρια, îν σπεκιαλ – καζουλ Σχινα). Ντεκι φορτσă σπιριτουαλă εξιστă: ε νεβόιε ντε ω κονκεντραρε α εφορτουριλορ ινντιβιντουαλε, λα νιβελουλ μεταφιζικ ντε ΝΕΑΜ ΡΟΜÂΝΕΣΚ.

*φραγμεντ ντιν “Μισιουνε Σακρă σχι Νεαμ. Ρομâνιι τραιανικι σχι ρομâνιι αουρελιανικι” ντε προφ. ντρ. Αντριαν Μποτεζ

Misiunea neamului românesc

 Misiunea neamului românesc

http://foaienationala.ro/misiunea-neamului-romnesc.html

Neamul românilor, locuitori între hotarele meschine şi ruşinoase ale României de azi, îşi asumă tot mai puţine responsabilităţi spirituale, îşi afirmă tot mai slab şi mai vag existenţa spirituală – ajungându-se, chiar, la situaţia incredibilă, a lepădării (de către o parte, e drept, încă mică, dar guvernantă, prin voce şi forţă politica) de propria identitate spirituală. Acest neam zace, lâncezeşte şi aproape dispare: semnele existenţei lui spirituale sunt alarmant de slabe, fără vlagă, fără relevanţă, fără o continuitate ritmică vitală. Intrat într-un colaps moral-spiritual de atât de mari proporţii, ar părea exagerat să i se ceară, acestui neam al românilor, întoarcerea la origini, pentru o tămăduire magică, mitică. Dar, după opinia noastră, tocmai trădarea originilor este cauza bolii şi a colapsului spiritual actual – care pot aduce, foarte curând, incredibil de curând, moartea neamului românesc, în întregimea lui – moarte percepută, încă, acum (de către puţinii români care mai au simţul premoniţiei) ca tragică. Foarte curând, doar dramatică – sau nici măcar atât: neamurile celelalte vor asista cu indiferenţă, dacă nu chiar cu o tresărire de bucurie, la moartea neamului nostru.

Explicabilă, bucuria – pentru că vor fi scos (sau asistat la scoaterea) din concursul existenţei spirituale terestre, unul dintre neamurile cele mai periculoase, prin vechimea spirituală şi prin forţa iluminatoare a misiunii divine. Misiune pe care, cândva, Eminescu, spre pildă, o ştia şi o enunţa, foarte clar şi foarte răspicat: «Trebuie să fim un strat de cultură la gurile Dunărei – aceasta este singura misiune a statului român şi oricine ar voi să ne risipească puterile spre alt scop pune în joc viitorul urmaşilor şi calcă în picioare roadele muncii străbunilor noştri. Aici, între hotarele strâmte ale ţârii româneşti, trebuie să se adune capitalul de cultură din care au să se împrumute (s.n.) fraţii noştri de prin ţările de primprejur, dimpreună cu celelalte popoare mai înapoiate decât noi» (cf. Misiunea noastră ca stat2 nov. 1879, în ziarul ,,Timpul”). Cu alte cuvinte, Misiunea Spirituală Românescă este aceea de CANDELĂ SPIRITUALĂ, DE CREDINŢĂ TARE/NECLINTITĂ, A TERREI – din/de la care neamurile celelalte, cărora li se vor stinge (în istoria viforoasă!) candelele lor, şi le vor re-aprinde – „lumină din lumină, Dumnezeu din Dumnezeu adevărat”!

Misiune pe care, noi, cei de azi, am uitat-o, sau ne prefacem, din lipsă de hotărâre, de voinţă, de vigoare – a o fi uitat. Ne lepădăm, aproape furioşi, de acele vorbe, precum că fiecare neam are. pe acest pământ, misiunea lui sacră de împlinit. Şi, numai după îndeplinirea misiunii sacre, are dreptul să se odihnească. Chiar să dispară.

Îmi voi permite să părăsesc, temporar, stilul neutru şi, oarecum, pedant – în favoarea stilului direct, folosind pagina pentru o pledoarie mai vie şi, sper, mai convingătoare decât radiografiile savant-analitice:

Românilor, misiunea voastră sacră, pe acest pământ, n-aţi împlinit-o. Voi adormiţi înainte de a vă trezi cum trebuie. Voi vă contraziceţi propriul imn, în vorbele lui inspirate – voi îl contraziceţi pe însuşi mult îndurătorul Dumnezeu, îndurarea lui este, însă, pentru cei ce-1 iubesc şi-i respectă poruncile sfinte. Pentru cei care se leapădă de El – este definitiv aspru, definitiv pedepsitor: cea mai cumplită pedeapsă este tocmai uitarea Luminii, uitarea Sinelui Sacru – imposibilitatea de a-1 mai vedea vreodată pe Dumnezeu. Feriţi-vă de pedeapsa lui Dumnezeu, nevolnici români, uitătorilor cu ştiinţă, români. Căci Dumnezeu este Adevărul – iar pedeapsa nevederii lui Dumnezeu vă va scufunda în întunericul învârtejit al eternei Minciuni. Dacă nu veţi împlini datoria sacră către Arhanghelul vostru de lumină şi rost adevărat – Dumnezeu vă va şterge definitiv, ca pe un neam nevrednic de a împlini cea mai nobilă misiune: aceea de a lumina şi a întări, prin lumină adevărat-spirituală creştină, acest răsărit de lume.

Dar, iată, uitarea de frate şi soră, renegarea MAMEI, care este PORUNCA IDENTITĂŢII NAŢIONALE – par a vă condamna, din păcate, la dispariţia nemiloasă, ci, după purtarea voastră jalnică – o dispariţie dreaptă. Alt neam va fi investit de Dumnezeu cu misiunea voastră – pentru că voia lui Dumnezeu trebuie să se facă, printr-un neam sau prin altul. Arhanghelul, păzitor de rost şi poruncă, va lumina la fel – dar pentru alţi oameni, uniţi spiritual în alt neam.

EUROPA, TERRA – trăiesc spiritual prin împlinirea rosturilor divine ale neamurilor. Nicio altă semnificaţie, nicio altă poruncă, din nicio parte şi a nimănui – nu au nici cea mai mica relevanţă, în faţa semnificaţiei şi poruncii lui Dumnezeu. Nu va ierta şi nu va înţelege nimeni că am dispărut, pentru că ne-am luat după alte glasuri – perfide glasuri, de sirene vicioase şi viciate, distructive, satanice. Datoria noastră este (cât pe-aci să spun era) de a avea sufletul şi urechea aţintite spre singura sursă de voce şi poruncă valabilă: Dumnezeu. Cine, oare, se va osteni să întrebe de amănuntele vicierii Neamului nostru, ale înşelării Neamului nostru, prin exploatarea a tot felul de naivităţi sau indiferenţe, prin căderea în mreaja forţelor satanice ale unor organizaţii „umaniste” internaţionale, ale masoneriei iudaice, ale curentelor cosmopolite, create prin oculta (sau mai puţin oculta) propagandă masonică – şi mai ştiu eu ale căror glasuri şi curente perfid justificatoare, perfid sofistice, vom fi cedat noi? Pe nimeni nu interesează, cu adevărat, în ce împrejurări a pierdut Graţia Divină un neam: se va constata doar, ca în cazul atâtor imperii, regate, crăìi, neamuri – dispariţia noastră. Se va lua. set si în trecere, în graba mare a istoriei „ştiinţifice” – act de dispariţia noastră. Atât şi nimic mai mult. Numai că. toate, sau majoritatea neamurilor stinse – şi-au împlinit, înainte de dispariţie (sau de simpla eclipsare). misiunea sacră, au ascultat voinţa lui Dumnezeu: important nu este niciun neam în sine — el nu contează decât prin misiunea sa, de la Dumnezeu dată – şi îndeplinită sau nu. Deci, simplificând, am putea spune că nu există, în istoria divină, neamuri – ci misiuni pentru neamuri (prin care misiuni neamurile capătă, în planul divin, un rost). Noi, dacă ne vom stinge, vom muri ruşinos neîmplinind, neascultând porunca divină, neaplecându-ne, cu râvnă, asupra rostului nostru interior-spiritual: MISIUNEA SACRĂ A NEAMULUI ROMÂNESC. În lucrarea „CIVILIZAŢIE ROMÂNEASCA şi CIVILIZAŢIE BALCANICĂ“, a lui Victor Papacostea (Ed. Eminescu, Bucureşti 1983, pag. 411), se arată, clar, că, individual, românii-aromâni dovedesc că ştiu despre misiunea neamului românesc şi, pe cât le stă în putinţă, fac adevărate minuni civilizatorii, iluminatorii, în limitele permise de lumea modernă (în Ungaria, în special – cazul Şina). Deci forţă spirituală există: e nevoie de o concentrare a eforturilor individuale, la nivelul metafizic de NEAM ROMÂNESC.

*fragment din “Misiune Sacră şi Neam. Românii traianici şi românii aurelianici” de prof. dr. Adrian Botez

Η αποστολή του ρουμανικού λαού

 Misiunea neamului românesc

http://foaienationala.ro/misiunea-neamului-romnesc.html

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în creceşte este făcută cu google translate
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν κρεκεσχτε εστε φăκουτă κου γοογλε τρανσλατε
.
Ρουμανικά άνθρωποι, οι άνθρωποι από το εξωτερικό ασήμαντη και επαίσχυντες σήμερα Ρουμανίας, αναλαμβάνει λιγότερες ευθύνες πνευματική επιβεβαιώνουν ασθενέστερη και πιο αόριστη πνευματική ύπαρξή τους – που οδηγούν σε ακόμα, απίστευτη κατάσταση, η άρνηση (με κάποιες , είναι αλήθεια, ακόμα μικρή, αλλά η κυβέρνηση, μέσω της έκφρασης και της πολιτικής εξουσίας), της πνευματικής τους ταυτότητας. Αυτό το έθνος βρίσκεται, και σχεδόν εξαφανίζεται lâncezeşte: σημάδια πνευματική ύπαρξη είναι ανησυχητικά αδύναμη, χωρίς δύναμη, χωρίς ενδιαφέρον, χωρίς ζωτικής σημασίας ρυθμική συνέχεια. Τέθηκε σε μια ηθική και πνευματική κατάρρευση αυτών των μεγάλων διαστάσεων, φαίνεται υπερβολικό να απαιτείται, αυτή η γενιά των Ρουμάνων, η επιστροφή στις ρίζες, για μαγεία θεραπεία, μυθική. Αλλά κατά τη γνώμη μας, η ασθένεια είναι προδίδει μόνο προέλευση και την τρέχουσα πνευματική κατάρρευση – το οποίο μπορεί να φέρει πολύ σύντομα, μάλλον απίστευτα, ο θάνατος του έθνους της Ρουμανίας, στο σύνολό της – θάνατος αντιληπτό, ακόμη, σήμερα (από τα λίγα της Ρουμανίας που έχουν προαισθήσεις έννοια) ως τραγική. Πολύ πρόσφατα, η μόνη δραματική – ή ακόμα και τα δύο: θα συνδράμει τα άλλα έθνη με αδιαφορία, αν όχι μια συγκίνηση της χαράς για το θάνατο του έθνους μας.Επεξήγηση, χαρά – που θα αφαιρεθεί (ή βοήθησε στην απομάκρυνση) του πνευματική ύπαρξη των επίγειων ανταγωνισμού, ένα από τα πιο επικίνδυνα έθνη, την ηλικία της πνευματικής και διαφωτιστική δύναμη της θεϊκής αποστολής. Η αποστολή, από τη στιγμή, Εμινέσκου, για παράδειγμα, ένα γνωστό και εκφράζω πολύ καθαρά και πολύ δυνατά: «Πρέπει να είμαστε ένα στρώμα του πολιτισμού στις εκβολές του Δούναβη – αυτή είναι η μόνη αποστολή του το ρουμανικό κράτος και ο καθένας που θα διαλύσει τις δυνάμεις μας για άλλο σκοπό που διακυβεύεται το μέλλον τους απογόνους και τους προγόνους μας, καταπατά τα φρούτα της εργασίας. Εδώ, ανάμεσα στα στενά όρια της χώρας της Ρουμανίας θα πρέπει να συγκεντρώσει πολιτιστική πρωτεύουσα από την οποία να δανειστεί (SN) αδελφοί μας στις γειτονικές χώρες, μαζί με άλλους ανθρώπους πιο πίσω από εμάς »(βλ. την αποστολή μας ως κράτος, 2 Νοεμβρίου. 1879, στην εφημερίδα, ο χρόνος «). Με άλλα λόγια, η αποστολή Candela μυθιστορηματικό Πνευματική Πνευματική ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ UP / σταθερά της Γης – από / προς το οποίο τα άλλα έθνη, που θα πάει (προς την θυελλώδη ιστορία!) Λάμπες τους, και θα ξανανάψουν – «φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού από το»!Αποστολή που έχουμε, σήμερα, το ξέχασα, ή προσποιούνται, για έλλειψη αποφασιστικότητας, θα, με τη βία – είναι να ξεχαστεί. Θα αρνηθούμε, σχεδόν θυμωμένος, αυτά τα λόγια, και ότι κάθε έθνος έχει. σε αυτήν την γη για να εκπληρώσει την αποστολή του ιερού.Και μόνο μετά τη διεξαγωγή της είναι ιερό επιτρέπεται να αναπαυθούν. Ακόμα και εξαφανίζονται.

Θα πάρω άδεια, προσωρινά, το στυλ ουδέτερο και κάπως σχολαστικός – για τις άμεσες στυλ, χρησιμοποιώντας έντονα έκκληση για μια σελίδα και ελπίζουμε πιο πειστικό από ακτινογραφίες αναλυτική επιστήμονα:

Ρουμάνοι ιερή αποστολή σας σε αυτή τη γη, το έχω εκπληρώσει. Πέφτω κοιμισμένος προτού να ξυπνήσει σωστά. Μπορείτε υποστηρίζουν το δικό σας ύμνο, σύμφωνα με τα λόγια της έμπνευσης – διαφωνώ σε πάρα πολύ αυτό îndurătorul έλεος του Θεού είναι, όμως, για αυτούς που αγαπούν και σας συναντώ μια ιερή εντολές. Για εκείνους που την απορρίπτουν – είναι σίγουρα σκληρή, τιμωρητικής οριστικά: η χειρότερη τιμωρία είναι πολύ φως να ξεχνάμε, ξεχνώντας ιερό μόνο – δεν μπορούν να-1 δει ποτέ τον Θεό.Beware της τιμωρίας του Θεού, της Ρουμανίας nevolnici, uitătorilor της επιστήμης, της Ρουμανίας. Γιατί ο Θεός είναι η αλήθεια – και η τιμωρία του Θεού θα βυθιστεί nevederii τη δίνη της αιώνιας σκοτάδι ψέματα. Εάν εκπληρώσει ιερό καθήκον σας στον Αρχάγγελο και να πάρει πραγματικά το φως – ο Θεός θα διαγράψει, ως έθνος ανάξια να εκπληρώσει την ευγενή αποστολή: στο φως και να ενισχύσει, μέσω της πραγματικής χριστιανικής πνευματικό φως, αυτό το ανατολικά του κόσμου.

Αλλά, εδώ, ξεχνώντας τον αδελφό και την αδελφή, μητέρα άρνηση, ο οποίος είναι η εντολή της εθνικής ταυτότητας – φαίνεται να σας καταδικάσω, δυστυχώς, η εξαφάνιση της σκληρής, αλλά, αφού φορώντας αξιολύπητη σας – μια ευθεία εξαφάνιση. Μια άλλη γενιά θα επενδυθούν από το Θεό με την αποστολή σας – επειδή το θέλημα του Θεού πρέπει να γίνεται από ένα έθνος ή μια άλλη.Αρχάγγελος, θεματοφύλακας της αίσθησης και της τάξης, θα ανάψει το δρόμο – αλλά για άλλους ανθρώπους, πνευματικά ενωμένοι σε ένα άλλο έθνος.

ΕΥΡΩΠΗ, TERRA – πνευματική ζην κάνοντας κοινές Gentile θεία. Δεν υπάρχει άλλη έννοια, οποιαδήποτε άλλη εντολή, από οποιοδήποτε κόμμα και κανείς – ούτε καν το παραμικρό ενδιαφέρον για την έννοια και την εντολή του Θεού. Δεν συγχωρούμε και δεν θα καταλάβει κανείς ότι έχασα, γιατί έχουμε μετά από τις άλλες φωνές – φωνές φαύλος, φαύλο και διεφθαρμένο τις σειρήνες, καταστροφική, σατανικό. Καθήκον μας είναι (όπως το λέει-ήταν εδώ) για να έχουν ψυχή και το αυτί οπλισμένη με μια φωνή και εντολή έγκυρη πηγή: ο Θεός. Ποιος, θα μπουν στον κόπο να ζητήσουν λεπτομέρειες vicierii λαό μας, την παραπλάνηση του έθνους μας, αξιοποιώντας όλα τα είδη των αφέλεια ή αδιαφορία από την πτώση των καθαρών οργανώσεις σατανικές δυνάμεις «ανθρωπιστική» διεθνής εβραϊκή μασονική, τις τάσεις κοσμοπολίτικη, που δημιουργήθηκε από απόκρυφες (ή λιγότερο απόκρυφη) μασονική προπαγάνδα – και δεν ξέρω οποίων η φωνή και η ύπουλη τρέχοντα στοιχεία, ύπουλη σοφιστική, θα μεταφερθεί σε μας; Κανείς δεν ενδιαφέρεται, πραγματικά, υπό ποιες συνθήκες ένα έθνος έχασε θεία χάρη: βρίσκεται μόνο, όπως με τόσες πολλές αυτοκρατορίες, βασίλεια, τσουγκράνα, τα έθνη – απώλεια μας. Θα πάρει. που κατά το παρελθόν, η μεγάλη βιασύνη της ιστορίας «επιστημονική» – πράξη εξαφάνιση μας. Αυτό και τίποτα περισσότερο. Μόνο. όλα ή τα περισσότερα κράτη off – πρέπει να περάσει, προτού εξαφανιστούν (ή απλά έκλειψη). ιερή αποστολή, άκουσε το θέλημα του Θεού, κανένα έθνος δεν είναι σημαντική από μόνη της – δεν έχει σημασία από ό, τι από την αποστολή του από το Θεό, μια φορά – και πληρούνται ή όχι. Έτσι, την απλούστευση, θα μπορούσαμε να πούμε ότι υπάρχει η θεία ιστορία, τα έθνη – αλλά η αποστολή των Εθνικών (έθνη ότι η αποστολή γίνεται, στο θεϊκό σχέδιο, ένα σκοπό). Εμείς, εάν βγαίνουμε εμείς ντροπή πεθάνει ανεκπλήρωτες, ανυπακοή θεϊκή εντολή, neaplecându μας με ζήλο, με εσωτερικό-πνευματικό κοινή μας: ιερή αποστολή της Ρουμανίας έθνους. Στο έργο «Πολιτισμός και Βαλκάνια ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ Πολιτισμού,» Victor Papacostea (Επιμ. Eminescu, Βουκουρέστι 1983, σ. 411), προκύπτει σαφώς ότι, μεμονωμένα, Ρουμάνοι, Αρουμάνοι δείχνουν ότι ο ρουμανικός λαός ξέρει για την αποστολή και, ως καλύτερο, να κάνει θαύματα τους εκπολιτίσουν, iluminatorii, όπως επιτρέπεται από το σύγχρονο κόσμο (στην Ουγγαρία, ιδιαίτερα – εφόσον οι σιδηροδρομικές). Υπάρχει, λοιπόν, πνευματική δύναμη: πρέπει να εστιάσουμε τις ατομικές προσπάθειες, το μεταφυσικό επίπεδο ρουμανική Λαϊκή.

* Απόσπασμα από την «ιερή αποστολή και το έθνος. Traian και Aurelian Ρουμάνοι «από τον καθηγητή Δρ Βάπτισμα Adrian

From → Ιστοριε

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: