Skip to content

ΜΕΡΟΣ 5 – Σαμπινα Ισπας ντεσπρε Κăλουσχ σχι Κăλουσχαρ. Ω βιζιουνε νεκονβεντσιοναλă ασουπρα ουνουι ριτουαλ ταουματουργικ αρχαικ (παρτεα κινκεα)

Δεκεμβρίου 19, 2011

ΜΕΡΟΣ 5 – Σαμπινα Ισπας ντεσπρε Κăλουσχ σχι Κăλουσχαρ. Ω βιζιουνε νεκονβεντσιοναλă ασουπρα ουνουι ριτουαλ ταουματουργικ αρχαικ (παρτεα κινκεα)

87943 calusarii w180 150x145 Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a V  a)

http://foaienationala.ro/sabina-ispas-despre-clu-cluar-viziune-neconvenional-asupra-unui-ritual-taumaturgic-arhaic-partea.html

Κâτεβα ομπσερβατσιι πριβινντ νουμελε ριτουαλουλουι (ομπικειουλουι, jοκουλουι, μουζικιι, τοατε σπεκιαλιζατε πεντρου ακεστ μομεντ ανουμιτ ντιν αν κâνντ σε λεαγă Κăλουσχουλ ντε Ρουσαλιι) σουντ νεκεσαρε. Ντουπă πăρερεα νοαστρă, νου σουντ σουφικιεντε αργουμεντε καρε σă νε ντετερμινε σă ντεριβăμ νουμελε κομπλεξουλουι ριτουαλ ντε λα κουβâντουλ καλ σχι σă-ι ιντεντιφικăμ πε κăλουσχαρι κου „μâνjιι” (!), κουμ παρ α σουγερα ουνελε κομενταριι (Γινζμπουργ, π. 199). Ντεσφăσχουραρεα λουι, îν κελε μαι ντιβερσε βαριαντε, νου προμπεαζă νικιω λεγăτουρă ντιρεκτă îντρε ανιμαλ σχι φουνκτσια ακεστει μανιφεστăρι, πε καρε κου γρεου αμ πουτεα-ω ρεντουκε λα ω σιμπλă κελεμπραρε α ουνουι κουλτ καμπαλιν στρăβεκχι α κăρουι σουπραβιετσουιρε εστε γρεου ντε jουστιφικατ. Κου ραρε εξκεπτσιι, κουμ αρ φι ατεσταρεα μπăτσουλουι κăλουσχερεσκ

κου καπ ντε καλ αμιντιτ îν λουκραρεα λουι Σ. Λιουμπα σαου jοκουλ νουμιτ καλ, ιμαγινεα ανιμαλουλουι νου απαρε σχι νικι νου εστε κρεντιμπιλ σουγερατă ντε ινστρουμενταρουλ φολοσιτ ντε κăλουσχαρι σαου ντε ντεσφăσχουραρεα ριτουαλουλουι. Νου εξκλουντεμ πρεζεντσα σιμμπολικă α ανιμαλουλουι îν ανουμιτε μομεντε αλε ριτουαλουλουι, κâνντ εστε ποσιμπιλ σă φι αβουτ ουν ρολ μαι απροπιατ ντε κελ αλ καλουλουι πρεζεντατ îν τεξτελε ποετικε αλε κολινντελορ, ντεκâτ ντε ατριμπουτελε ουνει ντιβινιτăτσι καρε σă κοαγουλεζε, ντιν στρăφουνντουρι, îντρεαγα μανιφεσταρε. Ντατă φιινντ καρακτεριστικα μανιφεστăριι, νου σε ποτ ιγνορα νικι ρελατσιιλε κε ς-αρ φι πουτουτ σταμπιλι κου τεξτουλ Αποκαλιψει ντομινατ ντε πρεζεντσα κελορ πατρου και σαου κου Σφιντσιι μιλιταρι, νουμεροσχι îν καλεννταρουλ ορτοντοξ, ουνιι ντιντρε ει κομεμορατσι λα îνκεπουτουλ πριμăβεριι, νταρ σχι κου σιμμπολικα ποπουλαρă, ντε εσεντσă κρεσχτινă, îν καρε îνγεριι σε πρεζιντă κăλαρε îν φατσα μουριτοριλορ. „Καιι îν Αποκαλιψ, κα σχι îν προοροκια λουι Ζαχαρια, îνφăτσισχεαζă: μισχκαρεα, μερσουλ λουμιι…’’5^(Μăνντιτσă, π. 11). „[…] σχι ιατă ουν ομ κăλαρε πε ουν καλ ροσχου [ς. ν] σχι στăτεα îντρε μιρτσι îντρ-ουν λοκ ουμμπρος σχι îν ουρμα λουι και ρόιμπι, μουργι σχι αλμπι [ς.ν.]…«Ακεσχτια σουντ σολιι πε καρε ι-α τριμις Ντομνουλ κα σă κουτρειερε πăμâντουλ» […] σχι ει αου ρăσπουνς κăτρε îνγερουλ Ντομνουλουι καρε στăτεα îντρε μιρτσι […] «Αμ κουτρειερατ πăμâντουλ σχι ιατă τοτ πăμâντουλ εστε λοκουιτ σχι λινισχτιτ»’’ (Ζαχαρια, 1, 8-9). Νου κρεντεμ κă σουντ σεμνιφικατιβε πεντρου κουλτουρα ρομâνεασκă ατεστăριλε σχι φουνκτσιιλε ιμαγινιι καμπαλινε ντιν σπατσιουλ γερμανικ, λα καρε φακ ρεφεριρι ουνιι κερκετăτορι.

Ντικτσιοναρελε νε οφερă ποσιμπιλιτατεα σă ρεφλεκτăμ πουτσιν ασουπρα σενσουλουι σχι οριγινιι τερμενουλουι κăλουσχ σχι α σεμνιφικατσιιλορ, παρτσιαλε, καρε αου πουτουτ κοοπερα îν κουρσουλ προκεσουλουι ντε ιντεντιφικαρε α ομπικειουλουι σχι ντε ντομπâνντιρε α πολιφουνκτσιοναλισμουλουι ακεστουια, αλ σπεκιαλιζăριι κομπονεντελορ λουι ινντιβιντουαλε.

Κăλουσχουλ εστε σχι ακελ ,,λεμνισχορ βερτικαλ καρε σε πουνε îντρε ντιντσιι ουνουι ανιμαλ κα σă νου ποατă μουσχκα” σχι νικι σă σε ποατă μανιφεστα σονορ, αμ κομπλετα νόι, γâνντινντου-νε λα ατâτ ντε ιμπορταντα ιντερντικτσιε ντε κομουνικαρε α μουτουλουι σαου κομουνικαρεα κου μεσαj κριπτατ α γρουπουλουι. Îνκă ντε λα 1900, Δ. Σπεραντσă ατραγε ατεντσια κελορ ιντερεσατσι ντε κερκεταρεα ριτουαλουλουι κăλουσχερεσκ: „νταρ ντιν κâτσι αου ντατ εξπλικατσιε ντεσπρε κăλουσχερι νιμενι, πρε κâτ σχτιου, νου νε-α σπους κε καουτă ακολω μουτουλ, κăκι σε σχτιε κă λα κăλουσχερι εστε ουν μουτ. Σχι αλτκεβα: κâτσι αου βορμπιτ ντεσπρε κăλουσχερι σχι αου ντατ σχι εξπλικαρε κουβâντουλουι κăλουσχερι, λ-αου εξπλικατ ντε λα καλ Κου τοατε ακεστεα, îν λιμμπα νοαστρă εξιστă κουβâντουλ κăλουσχ καρε νου îνσεμνεαζă καλ, νικι κăλουτσ, κι îνσεμνεαζă ντε ομπικει ω μπουκατă ντε λεμν καρε σε πουνε îν γουρă. Βορμπα ρομâνεασκă: ι-α πους κăλουσχουλ îν γουρă, αντικă 1-α οπριτ σă βορμπεασκă… Νου κουμβα μουτουλ ντε λα κăλουσχερι εστε îν βρω λεγăτουρă κου κăλουσχ (κăλουσχ ντε πους îν γουρă)” (Σπεραντσă, π. 504).

Νου ποατε φι ιγνορατ νικι φαπτουλ κă τοτ κăλουσχ σε νουμεσχτε σκριπετελε ιτσελορ, αλ κăρορ ρολ εστε κουνοσκουτ îν καντρουλ ουνορ πρακτικι ριτουαλε, μαι αλες ακελεα ντε α „îνκουρκα σχι ντεσκουρκα” ντρουμουριλε σχι ακτσιουνιλε οαμενιλορ. Πουτεμ ασοκια σχι σενσουλ ντατ ντε μπετσισχορουλ καρε φακε σă φιε ντεκλανσχατε καπκανελε ντε λεμν. Αλουζιε λα πρεζεντσα πλαντελορ σακρε, βερζι, ουστουρόι σχι πελιν, καρε πατρονεαζă σχι προτεjεαζă, ντιν îνăλτσιμεα στεαγουλουι, γρουπουλ σχι πε καρε ακταντσιι σχι παρτικιπαντσιι λε κονσουμă σαου λε ποαρτă îν σκοπ τεραπεουτικ σχι προφιλακτικ, ποατε φι σχι σενσουλ κουβâντουλουι κăλουσχ κâνντ ντεσεμνεαζă ουν „μăνουνκχι ντε μαι μουλτε αλουνε βερζι, μăνουνκχι ντε φρουκτε îν βâρφουλ ουνουι πομ”, îν κουλτουρα τραντιτσιοναλă ρομâνεασκă αλουνουλ φιινντ περκεπουτ κα ουν κοπακ κου ατριμπουτε σχι πουτερι παρτικουλαρε. (Îν ουνελε ζονε φολκλορικε, μπετσελε κολινντăτοριλορ σε φακ ντιν λεμν ντε αλουν.) Κăλουσχαρ εστε σχι κεπουλ λăσατ πεντρου ροντ λα βιτσα ντε βιε, „κâνντ ταιε βια, λασă ουν κρακ ακολω, ουνου-ντρ-ω παρτε σχι ουνου λα μιjλοκ, ăλα-ι ζικε κăλουσχαρ, ντοουă κοαρντε σχι ουν κăλουσχαρ”. Τοτ κăλουσχ εστε „μπουκατα ντε φιερ πε καρε σε σπριjινă γρινντειουλ πλουγουλουι σχι καρε σε ιντροντουκε îν γăουριλε πραβăτσουλουι πεντρου α ρεγλα αντâνκιμεα μπραζντει” (Μαριν, Μăργăριτ, π. 191). Κελ μαι νοου σενς, καρε νου ποατε φι ιγνορατ, εστε κελ καρε φακε ρεφεριρε λα „ουν ροτοκολ ντε ποσταβ πε ουμăρουλ ντρεπτ αλ ουνιφορμει σολντατσιλορ καρε νου λασă σă αλουνεκε κουρεαουα πουσχτιι”; ακεστα ποατε φι λεγατ ντε καρακτερουλ ντε περφορμαντσă κορεγραφικă α jοκουριλορ κăλουσχăρεσχτι ιντερπρετατε îν μεντιιλε μιλιταρε. Ετνοκορεολογουλ Ανντρει Μπουκσχαν α σουγερατ κα τερμεν ντε προβενινετσă λατ. κολλουσιουμ κου σενσουλ ντε „ασοκιατσιε σεκρετă”, „ασοκιατσιε ντε jοακă”. Πεντρου αρομ. αρουγουκιαρι, καρε ακτσιονεαζă îν περιοαντα Κρăκιουνουλουι, ελ προπουνε γρ. αλωγως, καρε αρε σενσουλ ντε „μăσκăρικι”, „ομ νεσăμπουιτ”.

Αβεμ κονβινγερεα κă τερμενουλ πριν καρε εστε ντενουμιτ ομπικειουλ αστăζι α σουφεριτ σκχιμμπăρι, ρεβιζουιρι σχι ντιβερσιφικăρι αλε σενσουλουι ντε-α λουνγουλ α απροαπε ντοουă μιλενιι σχι σε καντε α σολικιτα κολαμποραρεα ουνουι φιλολογ αβιζατ καρε σă στουντιεζε ρελατσιιλε ντιντρε μανιφεσταρε σχι κουβâντ, σενσουρι σχι σεμνιφικατσιι, σιμμπολικă, φουνκτσιι σχι αριε ντε ρăσπâνντιρε.

Πεντρου αναλιζα πε καρε ω φακεμ ακουμ, κελε μαι σεμνιφικατιβε ελεμεντε σουντ: καλιτατεα κετει ντε α φι εζοτερικă, ιντερντικτσιιλε ντε κομουνικαρε πριν κουβâντ, πăστραρεα πουριτăτσιι, ρολουλ βεγεταλουλουι, σουμπ ντιφεριτε φορμε σχι πουτερεα βινντεκăτοαρε, ταουματουργικă.

– Βα ουρμα –

(Σουρσα: Σαμπινα Ισπας Κουλτουρă οραλă σχι ινφορματσιε τρανσκουλτουραλă)

Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a V -a)

87943 calusarii w180 150x145 Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a V  a)

http://foaienationala.ro/sabina-ispas-despre-clu-cluar-viziune-neconvenional-asupra-unui-ritual-taumaturgic-arhaic-partea.html

Câteva observaţii privind numele ritualului (obiceiului, jocului, muzicii, toate specializate pentru acest moment anumit din an când se leagă Căluşul de Rusalii) sunt necesare. După părerea noastră, nu sunt suficiente argumente care să ne determine să derivăm numele complexului ritual de la cuvântul cal şi să-i identificăm pe căluşari cu „mânjii (!), cum par a sugera unele comentarii (Ginzburg, p. 199). Desfăşurarea lui, în cele mai diverse variante, nu probează nicio legătură directă între animal şi funcţia acestei manifestări, pe care cu greu am putea-o reduce la o simplă celebrare a unui cult cabalin străvechi a cărui supravieţuire este greu de justificat. Cu rare excepţii, cum ar fi atestarea băţului căluşeresc cu cap de cal amintit în lucrarea lui S. Liuba sau jocul numitcal, imaginea animalului nu apare şi nici nu este credibil sugerată de instrumentarul folosit de căluşari sau de desfăşurarea ritualului. Nu excludem prezenţa simbolică a animalului în anumite momente ale ritualului, când este posibil să fi avut un rol mai apropiat de cel al calului prezentat în textele poetice ale colindelor, decât de atributele unei divinităţi care să coaguleze, din străfunduri, întreaga manifestare. Dată fiind caracteristica manifestării, nu se pot ignora nici relaţiile ce s-ar fi putut stabili cu textul Apocalipsei dominat de prezenţa celor patru cai sau cu Sfinţii militari, numeroşi în calendarul ortodox, unii dintre ei comemoraţi la începutul primăverii, dar şi cu simbolica populară, de esenţă creştină, în care îngerii se prezintă călare în faţa muritorilor. „Caii în Apocalips, ca şi în proorocia lui Zaharia, înfăţişează: mişcarea, mersul lumii…’’5^(Măndiţă, p. 11). „[…] şi iată un om călare pe un cal roşu [s. n] şi stătea între mirţi într-un loc umbros şi în urma lui cai roibi, murgi şi albi [s.n.]…«Aceştia sunt solii pe care i-a trimis Domnul ca să cutreiere pământul» […] şi ei au răspuns către îngerul Domnului care stătea între mirţi […] «Am cutreierat pământul şi iată tot pământul este locuit şi liniştit»’’ (Zaharia, 1, 8-9). Nu credem că sunt semnificative pentru cultura românească atestările şi funcţiile imaginii cabaline din spaţiul germanic, la care fac referiri unii cercetători.

Dicţionarele ne oferă posibilitatea să reflectăm puţin asupra sensului şi originii termenului căluş şi a semnificaţiilor, parţiale, care au putut coopera în cursul procesului de identificare a obiceiului şi de dobândire a polifuncţionalismului acestuia, al specializării componentelor lui individuale.

Căluşul este şi acel ,,lemnişor vertical care se pune între dinţii unui animal ca să nu poată muşca şi nici să se poată manifesta sonor, am completa noi, gândindu-ne la atât de importanta interdicţie de comunicare a mutului sau comunicarea cu mesaj criptat a grupului. Încă de la 1900, Th. Speranţă atrage atenţia celor interesaţi de cercetarea ritualului căluşeresc: „dar din câţi au dat explicaţie despre căluşeri nimeni, pre cât ştiu, nu ne-a spus ce caută acolo mutul, căci se ştie că la căluşeri este un mut. Şi altceva: câţi au vorbit despre căluşeri şi au dat şi explicare cuvântuluicăluşeri, l-au explicat de la cal Cu toate acestea, în limba noastră există cuvântul căluş care nu însemnează cal, nici căluţ, ci însemnează de obicei o bucată de lemn care se pune în gură. Vorba românească: i-a pus căluşul în gură, adică 1-a oprit să vorbească… Nu cumva mutul de la căluşeri este în vro legătură cu căluş (căluş de pus în gură) (Speranţă, p. 504).

Nu poate fi ignorat nici faptul că tot căluş se numeşte scripetele iţelor, al căror rol este cunoscut în cadrul unor practici rituale, mai ales acelea de a „încurca şi descurca drumurile şi acţiunile oamenilor. Putem asocia şi sensul dat de beţişorul care face să fie declanşate capcanele de lemn. Aluzie la prezenţa plantelor sacre, verzi, usturoi şi pelin, care patronează şi protejează, din înălţimea steagului, grupul şi pe care actanţii şi participanţii le consumă sau le poartă în scop terapeutic şi profilactic, poate fi şi sensul cuvântului căluş când desemnează un „mănunchi de mai multe aluneverzi, mănunchi de fructe în vârful unui pom”, în cultura tradiţională românească alunul fiind perceput ca un copac cu atribute şi puteri particulare. (În unele zone folclorice, beţele colindătorilor se fac din lemn de alun.) Căluşar este şi cepul lăsat pentru rod la viţa de vie, „când taie via, lasă un crac acolo, unu-ntr-o parte şi unu la mijloc, ăla-i zice căluşar, două coarde şi un căluşar”. Tot căluş este „bucata de fier pe care se sprijină grindeiul plugului şi care se introduce în găurile pravăţului pentru a regla adâncimea brazdei” (Marin, Mărgărit, p. 191). Cel mai nou sens, care nu poate fi ignorat, este cel care face referire la „un rotocol de postav pe umărul drept al uniformei soldaţilor care nu lasă să alunece cureaua puştii”; acesta poate fi legat de caracterul de performanţă coregrafică a jocurilor căluşăreşti interpretate în mediile militare. Etnocoreologul Andrei Bucşan a sugerat ca termen de provenineţă lat. collusium cu sensul de „asociaţie secretă”, „asociaţie de joacă”. Pentru arom. aruguciari, care acţionează în perioada Crăciunului, el propune gr. αλoγoς, care are sensul de „măscărici”, „om nesăbuit”.

Avem convingerea că termenul prin care este denumit obiceiul astăzi a suferit schimbări, revizuiri şi diversificări ale sensului de-a lungul a aproape două milenii şi se cade a solicita colaborarea unui filolog avizat care să studieze relaţiile dintre manifestare şi cuvânt, sensuri şi semnificaţii, simbolică, funcţii şi arie de răspândire.

Pentru analiza pe care o facem acum, cele mai semnificative elemente sunt: calitatea cetei de a fi ezoterică, interdicţiile de comunicare prin cuvânt, păstrarea purităţii, rolul vegetalului, sub diferite forme şi puterea vindecătoare, taumaturgică.

– Va urma –

(Sursa: Sabina Ispas Cultură orală şi informaţie transculturală)

Sabina Ispas για Căluș και Căluşar. Μια ασυνήθιστη θέα σε ένα αρχαϊκό Θαυματουργού τελετουργικό (ΜΕΡΟΣ 5)

87943 calusarii w180 150x145 Sabina Ispas despre Căluş şi Căluşar. O viziune neconvenţională asupra unui ritual taumaturgic arhaic (partea a V  a)

http://foaienationala.ro/sabina-ispas-despre-clu-cluar-viziune-neconvenional-asupra-unui-ritual-taumaturgic-arhaic-partea.html

Μερικές παρατηρήσεις για λογαριασμό της το τελετουργικό (προσαρμοσμένο, παιχνίδι, μουσική, όλων των ειδικών για αυτή την εποχή του έτους, όταν κάποια Calusul σύνδεση της Πεντηκοστής) είναι υποχρεωτικά. Κατά τη γνώμη μας, δεν είναι επαρκείς λόγοι για να μας κάνουν να αντλήσουν το όνομα από το άλογο πολύπλοκο τελετουργικό λέξη και να προσδιορίσουν τις căluşari το «πουλαριών» (!), Όπως κάποια σχόλια φαίνεται να δείχνουν (Ginzburg, σ. 199). Συμπεριφορά του, με διάφορους τρόπους, δεν αποδεικνύει άμεση σχέση μεταξύ των ζώων και τη λειτουργία αυτής της εκδήλωσης, την οποία δύσκολα θα μπορούσε να είναι μια απλή γιορτή της αρχαίας λατρείας του οποίου ιπποειδών επιβίωση είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί. Με σπάνιες εξαιρέσεις, όπως η πιστοποίηση căluşeresc κεφάλι ραβδί άλογο στο Σ. του θυμήθηκε Liuba ή παιχνίδι που ονομάζεται άλογο, εικόνα ζώο δεν είναι αξιόπιστη ούτε προτείνεται από τα μέσα που χρησιμοποιούνται căluşari ή συμπεριφορά τελετουργικό. Δεν αποκλείει την παρουσία συμβολικά ζώα σε ορισμένες στιγμές της τελετής, που μπορεί να είχε έναν ρόλο πιο κοντά σε εκείνη του αλόγου που παρουσιάζονται στην ποιητική κάλαντα κείμενα από τα χαρακτηριστικά μιας θεότητας στην πήξη του, από τα βάθη της όλης εκδήλωσης. Δεδομένου του γεγονότος χαρακτηριστικό, δεν μπορείτε να αγνοήσετε τι σχέσεις θα μπορούσε να δημιουργηθεί με το κείμενο της Αποκάλυψης που κυριαρχείται από την παρουσία των τεσσάρων αλόγων ή στρατιωτικούς αγίους, πολλοί στον ορθόδοξο ημερολόγιο, κάποια από αυτά γιορτάζει στις αρχές της άνοιξης, αλλά και δημοφιλή σύμβολα , η ουσία Χριστιανός, με τον οποίο οι άγγελοι εμφανίζονται με το άλογο μπροστά από τους θνητούς. «Τα άλογα στην Αποκάλυψη, όπως και στην προφητεία του Ζαχαρία, απεικονίζουν: κίνηση, το περπάτημα του κόσμου …» 5 ^ (Mandi, σ. 11). «[…] Και ιδού ένας άντρας πάνω σε ένα κόκκινο άλογο [s. n] και στάθηκε ανάμεσα στα δέντρα μυρτιά σε ένα σκιερό σημείο και πίσω άλογο καστανιές, καφέ και λευκό [sn] … «Αυτά είναι τα μηνύματα που ο Κύριος τους έστειλε να περιφέρονται στη γη» […] και είπε στον άγγελο Κύριος στέκεται ανάμεσα στα δέντρα μυρτιά […] «Έχουμε πλυμένα της γης, και ιδού όλη τη γη είναι κατοικημένη και ήσυχη»»(Ζαχαρίας, 1, 8-9). Δεν πιστεύουμε ότι είναι σημαντικές ενδείξεις για τον πολιτισμό της Ρουμανίας και τα χαρακτηριστικά της εικόνας της γερμανικής ασθενείας χώρο, οι οποίες αναφέρονται ορισμένοι ερευνητές.

Λεξικά μας επιτρέπει να σκεφτούμε την έννοια και την προέλευση του όρου από gag και το νόημα, εν μέρει, ότι θα μπορούσαν να συνεργαστούν στη διαδικασία του εντοπισμού και της απόκτησης έθιμο polifuncţionalismului εξειδίκευση της επιμέρους στοιχείων.

Gag είναι ότι, κάθετη lemnişor θέσει ανάμεσα στα δόντια του ένα ζώο που δεν μπορεί να δαγκώσει «και δεν ακούγεται μπορεί να εκδηλωθεί, εμείς εντελώς νέο τρόπο σκέψης τόσο σημαντικό για την απαγόρευση άλαλος επικοινωνία ή επικοινωνία με το κρυπτογραφημένο μήνυμα την ομάδα. Από το 1900, Th. Ελπίδα όσους ενδιαφέρονται για την τελετουργία căluşeresc έρευνα προσοχή », αλλά πολλοί δόθηκαν εξηγήσεις căluşeri καθένας ξέρει πώς να μην μας είπε πριν από εκεί που ψάχνει άλαλος, επειδή γνωρίζει ότι η căluşeri είναι βουβή. Και κάτι άλλο: πόσοι έχουν μιλήσει και έδωσε εξήγηση căluşeri căluşeri λέξη, είπαν το άλογο, όμως, στη γλώσσα μας είναι η λέξη που σημαίνει άλογο gag ή πόνι, αλλά συνήθως σημαίνει ένα κομμάτι του ξύλου μπουν στο στόμα. Ρουμανικά πράγμα: που gag στο στόμα του, ότι το ένα σταματήσει να μιλάει … Είναι χαζό να căluşeri ΒΡΩ είναι περίπου το gag (gag να βάλει στο στόμα σας) »(Hope, σ. 504).

Δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι ολόκληρο το gag ονομάζεται iţelor τροχαλία, ο ρόλος των οποίων είναι γνωστή σε τελετουργικές πρακτικές, ιδιαίτερα των «σύγχυση και να κάνουν» οι δρόμοι και οι ενέργειες των ανθρώπων. Εμείς συνεργάτης και το νόημα του ραβδί που κάνει ξύλινες παγίδες που ενεργοποιούνται. Αναφορά στην παρουσία ιερά φυτά, πράσινο σκόρδο και αψιθιάς, το οποίο είναι χορηγός και προστατεύει το ύψος της σημαίας, την ομάδα που καταναλώνουν actantial και οι συμμετέχοντες ή προφυλακτικούς και θεραπευτικούς σκοπούς φέρει τους μπορεί να χαρακτηριστεί ως έννοια gag «δέσμη διάφορα πράσινα φιστίκια, μπουκέτο φρούτων στην κορυφή ενός δέντρου «στη ρουμανική παραδοσιακό πολιτισμό γίνεται αντιληπτή ως φουντουκιά δέντρο με ιδιαίτερη ιδιότητες και εξουσίες. (Σε ορισμένες περιοχές λαϊκή τραγουδιστές Carol είναι ξύλινα ραβδιά από φουντουκιά.) Căluşar τάπα έχει απομείνει για τα φρούτα της αμπέλου, «όταν η ζωή κοπεί, αφήνοντας μια ρωγμή εκεί, σε ένα-ένα μέρος και μία στο κέντρο, που Το λέω căluşar δύο συμβολοσειρές και ένα căluşar «. Όλα gag είναι «κομμάτι του σιδήρου κατά την οποία η grindeiul άροτρο που εισάγεται από τις τρύπες για να ρυθμίσετε το βάθος λωρίδα pravăţului» (Marin, Μαργαρίτα, σ. 191). Η νέα έννοια ότι δεν μπορεί να αγνοηθεί, αναφέρεται σε «ένα στεφάνι από ύφασμα στο δεξιό ώμο του πουκάμισο να μην αφήσουμε τα παιδιά γλιστρήσει ζώνη», καθώς μπορεί να συνδέεται με την απόδοση χορογραφία χαρακτήρα ερμηνεύονται căluşăreşti παιχνίδια στρατιωτικό περιβάλλον.Αντρέι Etnocoreologul προέλευση Bucsan πρότεινε ότι μέσα σε πλάτος. collusium να σημαίνει «μυστική κοινωνία», «ένωση του παιχνιδιού». Για γεύση. aruguciari ενεργώντας κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων, προτείνει γρ. αλoγoς, που σημαίνει «κλόουν», «ανόητο άνθρωπο».

Πιστεύουμε ότι ο όρος που λέγεται συνήθεια έχει αλλάξει σήμερα, κριτικές και διαφοροποίηση του νοήματος κατά τη διάρκεια των σχεδόν δύο χιλιετίες και φιλόλογος πέφτει συμβουλεύονται να αναζητήσουν τη συνεργασία για τη μελέτη της σχέσης μεταξύ γεγονότος και έννοιες λέξεων και εννοιών, συμβολική , τη λειτουργία και την περιοχή της διανομής.

Για την ανάλυση που κάνουμε τώρα, τα πιο σημαντικά στοιχεία είναι: η ποιότητα του είναι εσωτερική φυλή, απαγορεύσεις επικοινωνία από στόμα, τη διατήρηση της καθαρότητας, ο ρόλος της βλάστησης σε διάφορες μορφές και θεραπευτική δύναμη, Θαυματουργού.

– Για να συνεχιστεί –

(Πηγή: Sabina Ispas προφορική κουλτούρα και διαπολιτισμική πληροφορίες)

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: