Skip to content

Παπάς Ντουμιτρου Στανιλοαε – „Μπεσιι” Τρακι îν Μâνăστιριλε ντιν Οριεντ

Νοεμβρίου 29, 2011
 Πρεοτ Προφεσορ Ντουμιτρου Στăνιλοαε – „Μπεσιι” îν Μâνăστιριλε ντιν Οριεντ

Download link: http://www.proiectavdhela.ro/pdf/dumitru_staniloae_besii_in_manastirile_din_orient.pdf

„Μπεσιι” îν μâνăστιριλε ντιν Οριεντ *
Λα κελε μεντσιονατε ντε Μιτρεα Μπουκουρ, îν ρεβιστα „Μαγαζιν ιστορικ,” ανουλ Ξ, νρ. 3 (108), μαρτιε
1976, π. 26 σχου, ντεσπρε μπεσι, σε ποτ αντăουγα νόι ντατε:
κελεμπρε ντιν Οριεντ.
Ι. Îν πριμουλ ρâνντ σουντ ντε μεντσιονατ σχτιρι ντεσπρε πρεζεντσα μπεσιλορ σχι α λιμμπιι λορ îν ουνελε μâνăστιρι
Îν βιατσα Σφâντουλουι Τεοντοσιε (+529), καρε α îντεμειατ λα 465 μâνăστιρεα κε-ι ποαρτă νουμελε, λα
ρăσăριτ ντε Μπετλεεμ, σε σπουνε (ντε κăτρε αουτορουλ ει, επισκοπουλ Τεοντορ ντε Πετρα, λα 530), κă ελ α
κλăντιτ îν ακεαστă μâνăστιρε πατρου μπισερικι, ντιντρε καρε, εξκεπτâνντου-σε κεα πεντρου μπολναβι μινταλι,
îν πριμα σε φăκεα σερβικιουλ ντιβιν îν λιμμπα γρεακă, „îν α ντοουα νεαμουλ μπεσιλορ îνăλτσα îν λιμμπα λορ
ρουγăκιουνιλε Στăπâνουλουι κομουν,” ιαρ îν α τρεια σε σλουjεα îν λιμμπα αρμεανă. 1 Îν ντεσκριερεα ουνει
κăλăτοριι λα Μουντελε Σιναι (κε ντατεαζă ποατε ντιναιντε ντε βιατσα Σφâντουλουι Τεοντοσιε) σε σπουνε
ντεσπρε τρει εγουμενι κă βορμπεαου îν ακεα μâνăστιρε: λατινă, γρεακă, σιριακă, εγιπτεανă σχι μπεσă.2 Α
σε ομπσερβα ντιστινκτσια κε σε φακε îντρε λατινă σχι μπεσă.
Îν „Πρατουμ σπιριτουαλε” (Λιμοναριου), σκρις ντε Ιοαν Μοσκου, τρăιτορ îν α ντοουα jουμăτατε α σεκ. ΒΙ
σχι πριμα jουμăτατε α σεκ. ΒΙΙ, αουτορουλ σπουνε κă îν Παλεστινα εξισταου ντοουă μâνăστιρι απροπιατε
Σφιντσιτ σε βορμπεσχτε ντεσπρε μαι μουλτε μâνăστιρι μπεσε îν Παλεστινα.
κου νουμελε ντε Σοουμπιμπα, ουνα ντε λιμμπα μπεσă σχι ουνα ντε λιμμπă σιριακă.3 Îν βιατσα Σφâντουλουι Σαβα κελ
Τεμεινικουλ ιστορικ γερμαν Καρλ Χολλ, ιζμπιτ ντε ακεαστă φρεκβεντă πρεζεντσă α μπεσιλορ îν μâνăστιριλε
ντιν Οριεντ, σε σιμτε îνντεμνατ σă ατραγă ατεντσια ασουπρα ακεστουι φαπτ, ζικâνντ: „Α σε ομπσερβα îν
γενεραλ κâτ ντε φρεκβεντ απαρ μπεσιι.”4
Ω μâνăστιρε ντε μπεσι εξιστα λα 553 îν Κονσταντινοπολ, ντεοσεμπιτă ντε τρει μâνăστιρι ντε ρομανι, ουνα
μâνăστιρι σχι ντε αι αλτορα ντιν Κονσταντινοπολ μαι σεμνα σχι ντιακονουλ Ζοτικος, εγουμενουλ ουνει
μâνăστιρι ντιν Σκιτσια. Σε βεντε κă νουμελε μαρτιρουλουι Ζοτικος ντεβενισε ουν νουμε πουρτατ îν Ντομπρογεα.6
„α κελορ αι λουι Μανουιλιου” (λα γενιτιβουλ γρεκεσκ, προμπαμπιλ λα νομινατιβ: Μανουιλă).
ουνιβερσαλă λιτεραρă, îν μâνăστιριλε ντε λα Λοκουριλε Σφιντε ;
ντε εγιπτενι σχι αλτα ντε σιριενι.5 Îν ντοκουμεντουλ κăτρε îμπăρατουλ Jουστινιαν σεμνατ ντε επισκοπιι ακεστορ
Αλτă μâνăστιρε îν ακεστ ντοκουμεντ σε νουμεσχτε α λουι Μπασιαν,7 αλτα α Σφιντει Μπασα,8 αλτα σε νουμεα
Κουμ σε εξπλικă ακεαστă πουτερνικă πρεζεντσă α μπεσιλορ, κου ω λιμμπă προπριε, ντεοσεμπιτă ντε λατινα
1. Ακεαστă πρεζεντσă νε κονφιρμă μăριμεα σχι îντινντερεα ακεστουι ποπορ τρακω-ρομανιζατ, καρε
μπιζαντιν αλ σεκ. Ι-ΒΙΙ, κα σχι ντεοσεμπιτα λουι ρâβνă ρελιγιοασă. Τοατε ακεστε λουκρουρι σουντ ατεστατε ντε
ιζβοαρελε ιστορικε.


πουρτα κα ουν αλτ νουμε σχι πε ακελα ντε μπεσι, σχι ρολουλ îνσεμνατ jουκατ ντε ελ îν Ιμπεριουλ ρομαν σχι απόι
Εντιτορουλ Ιτινεραριουλουι λουι Αντονιν Πλακεντιν σπουνε κă îν λοκ ντε μπεσι τρεμπουιε κιτιτ περσχι, κăκι
μπεσιι εραου ατουνκι „ουν ποπορ μικ ντιν Τρακια.”9 Νταρ νικι ουν εντιτορ αλ κελορλαλτε τεξτε αμιντιτε ν-α
μπεσω-τρακ νου ερα ντελοκ μικ. Ελ σε îντινντεα ντιν νορντουλ Καρπατσιλορ πâνă λα σουντ ντε Πινντ, απροαπε
ντε Τεμπα σχι ντε Ατενα, μπα κχιαρ σχι ντινκολω ντε Μποσφορ, îν Μπιτινια Ασιει Μικι.
μαι κοντεστατ κă îν ελε εστε βορμπα ντε μπεσι, κι, ντιμποτριβă, αου κονφιρματ ακεστ λουκρου. Ιαρ ποπορουλ
W. Τομασκχεκ ντă νουμεροασε ινσκριπτσιι τρακω-μπεσικε îν καρε σουντ πρεζεντατε νουμελε ντε Μπιτιους,
Μπιτιι, καρε νου ποτ φι ντεκâτ ω αλτă φορμă πεντρου μπεσι, μπισι. Ελ μεντσιονεαζă σχι λοκαλιτατεα Ντακκι-
μπουζι ντιν Μπιτινια ντε ντινκολω ντε Μποσφορ.10
*
Αρτικολ πουμπλικατ îν ρεβιστα „Μπισερικα Ορτοντοξă Ρομâνă,” ανουλ ΞΚΙΒ, νρ. 5-6, μαι-ιουνιε 1976, π. 587-589

„ΜπΕΣΙΙ” ÎΝ
ΜÂΝĂΣΤΙΡΙΛΕ
ΝτΙΝ ΟΡΙΕΝΤ
5
Ακεαστα φακε εξτρεμ ντε βεροσιμιλă οριγινεα μπεσω-τρακικă α νουμελουι ντε Μπιζαντσ (εξιστα λα μπεσι
νου ντεπαρτε ντε Μποσφορ, σε νουμεα Μπεσσαπαρα, σαου Μπεσσαπορα).
κχιαρ νουμελε ντε Βισαντα) σχι ντε Μποσφορ (πορ ερα ω τερμινατσιε φρεκβεντă λα μπεσι, ιαρ καπιταλα λορ,
Νουμελε ντε μπεσι îλ πουρταου νου νουμαι τρακιι ντε λα σουντουλ Ντουνăριι, κι σχι κει ντε λα νορντουλ ει, κελ πουτσιν
ω παρτε α λορ, λοκουιτοαρε λα Καρπατσι. Νουμελε ντε Ραμπω-Κεντους (κεντους ερα ω τερμινατσιε φρεκβεντă
α κăπετενιιλορ μπεσω-τρακικε σχι μπεσω-ντακικε), πουρτατ ντε ουν πρινκιπε μπες, α ντατ, φοαρτε προμπαμπιλ
πουρτατ πâνă σχι αζι îν Τρανσιλβανια.
ασοκιατ κου νουμελε ντε μπες, Μπασαραμπια σαου Μπεσαραμπια, κα σχι αλ αλτορ φαμιλιι Μπασαραμπα, σαου Μπασαραμπ,
Νταρ ποπουλατσια μπεσω-τρακιλορ α φοστ νου νουμαι ουν ποπορ μαρε, κι ουν νεαμ ενεργικ, jουκâνντ ουν ρολ
Μπιζαντσουλ τρακικ, κοντρολατ ντε ει.
ιμπορταντ îν βιατσα ιμπεριουλουι ρομανω-μπιζαντιν, μαι αλες ντουπă μουταρεα ρεσχεντιντσει ιμπεριαλε îν
Ακελασχι Τομασκχεκ ζικε: „Ντουπă κε τρακιι αου ντεβενιτ, îν σφâρσχιτ, ω προβινκιε ρομανă, μπεσιι αου ντατ
κοντινγεντουλ πρινκιπαλ αλ λεγιουνιλορ σχι αλ φλοτελορ ρομανε.”11
Λα ουν μομεντ ντατ νουμăρουλ οστασχιλορ τρακι îν αρματα ρομανă ερα ντε 200.000. Îν καλιτατεα
σă ιμπουνă λιμμπα λορ, κâνντ σε ασχεζαου îν ελε.
ακεαστα ει ουμμπλαου πριν τοτ Ιμπεριουλ, ντεκι σχι πριν Λοκουριλε Σφιντε ντιν Οριεντ σχι αβεαου αουτοριτατεα
Îμπăρατουλ Jουστινιαν λαουντă îν μοντ σπεκιαλ βιτεjια μιλιταρă α τρακιλορ îντρ-ω νοβελă ντιν 535.
Λα 457 πε τρονουλ ιμπεριαλ ντιν Μπιζαντσ ουρκă Λεω τρακουλ, νουμιτ σχι μπεσουλ. Λα 492 σχι 522, îμπăρατουλ
Αναστασιε σαλβεαζă Ιμπεριουλ ντε ρεμπελιι ισαουριενι σχι ντε περσχι, πριν αρματελε ντε σκιτσι (νουμε ντεριβατ
αφλα ντεκι ει îν μâνăστιριλε ντιν Οριεντ ; Îν κε πριβεσχτε ρâβνα λορ ρελιγιοασă, εα ε ρεκουνοσκουτă σχι ντε
κăτρε Τομασκχεκ.13
ντιν λιμμπα τρακă, ντουπă Τομασκχεκ) σχι ντε μπεσι (ντουπă ιστορικουλ Μαλαλα).12 Κουμ νου ς-αρ φι πουτουτ
2. Αλ ντόιλεα φαπτ καρε κονφιρμă σχι εξπλικă πρεζεντσα φρεκβεντă α μπεσιλορ îν μâνăστιριλε ντιν Οριεντ,
κου ω λιμμπă προπριε, εστε εξιστεντσα ουνουι κρεσχτινισμ βεκχι λα ει, πăστρατ îντρ-ω λατινă ντεοσεμπιτă ντε
κεα καρε ς-α εξτινς ντε λα Ρομα, îνκεπâνντ ντε πε λα ανουλ 200, îν τοτ Οκκιντεντουλ, πριν αμπατερε ντε λα
τραντιτσια Μπισερικιι ντε λα îνκεπουτ, καρε ν-α οπριματ λιμμπιλε νατσιοναλε ποπουλαρε îν Μπισερικă.
Τομασκχεκ αφιρμă κă μπεσιι, κα λοκουιτορι αι σατελορ σχι μαι αλες αι μουντσιλορ, νου ς-αου îνκρεσχτινατ ντεκâτ
οντατă κου ρομανιζαρεα λορ, îνκεπâνντ ντε πε λα σφâρσχιτουλ σεκ. Β. Νταρ ντακă μπεσιι αρ φι πριμιτ κρεσχτινισμουλ
πριντρ-ω ρομανιζαρε îντρ-ουν τιμπ κâνντ, σουμπ ινφλουεντσα Ρομει σε φορμασε ω τερμινολογιε κρεσχτινă
λιτεραρă ουνιβερσαλă, ει ν-αρ φι πουτουτ σă-σχι φορμεζε σχι σă-σχι πăστρεζε ω τερμινολογιε λατινă κρεσχτινă
προπριε σχι σă απαρă κου εα îν μâνăστιριλε ντιν Οριεντ îν σεκ. Β-ΒΙ-ΒΙΙ.
Κρεσχτινισμουλ λορ ε ντιν βρεμεα προποβăντουιριι λορ îν Ασια Μικă (Μπιτινια) σχι îν Φιλιππι, πριμουλ ορασχ
ντιν Εουροπα îν καρε α προποβăντουιτ Αποστολουλ Παβελ σχι καρε ερα ουν ορασχ ντε οριγινε μπεσă, îντρ-ω
ρεγιουνε κομπακτ μπεσă.14 Κχιαρ ασχα στρăινι ντε βιατσα ορασχελορ ν-αου φοστ ακεσχτι μπεσι, καρε ουμμπλαου
κα σολντατσι îν τοτ Ιμπεριουλ σχι καρε αjουνγεαου λα τρεαπτα ντε γενεραλι ντιν καρε ς-αου ριντικατ σχι ουνιι
îμπăρατσι αι Μπιζαντσουλουι.
Μπεσιι σχι-αου μεντσινουτ ακεαστă τερμινολογιε κρεσχτινă λατινă προπιε σχι ντουπă κε σκριιτοριι λορ ντε
κουνοσκουτσιι „κăλουγăρι σκιτσι,” καρε ν-αου πουτουτ απăρεα φăρă αντεκεντεντε îντρ-ουν κοντακτ στρâνς κου
îμπăρατουλ ντιν Μπιζαντσ λα îνκεπουτουλ σεκολουλουι ΒΙ σχι ιμπουν Μπισερικιι ω φορμουλă ντε εκχιλιμπρου îντρε
εξτρεμελε νεστοριανă σχι μονοφιζιτă κε σε ντισπουταου μαι αλες îν μâνăστιριλε ντιν Παλεστινα, σαλβâνντ
μαρε πρεστιγιου îν Μπισερικă ς-αου μανιφεστατ îν λιμμπα λατινă λιτεραρă ουνιβερσαλă. Îντρε ακεσχτια σουντ
μοναχισμουλ îντρεγουλουι Οριεντ. Σε σχτιε κă ακεσχτι κăλουγăρι îνφρουνταου πε παπα Χορμισντας σχι πε

„ΜπΕΣΙΙ” ÎΝ
ΜÂΝĂΣΤΙΡΙΛΕ
ΝτΙΝ ΟΡΙΕΝΤ
6
κρεντιντσα κεα ντρεαπτă α Μπισερικιι, ιαρ Ντιονισιε Εξιγουουλ ντιν ακελασχι τιμπ ε κουνοσκουτ πριν καλκουλελε
νουμăρăτοαρεα ανιλορ. Νταρ φατσă ντε ακεαστă λιμμπă λατινă ουνιβερσαλă, καρε ερα ω λιμμπă ντε κιρκουλατσιε
λουι καλεννταριστικε πε μπαζα κăρορα Μπισερικα α ιντροντους ερα (νοαστρă) κρεσχτινă îν καλεννταρ, σαου
ουνιβερσαλă îντρε ποποαρελε κρεσχτινε ντιν Οκκιντεντ, ποπορουλ μπεσω-τρακικ ρομανιζατ σχι-α πăστρατ
Φεκιοαρă, σχι νου Κρεατορ, ρεσουρρεκτιω, ασσουμπτιω, Βιργω, ετκ.
λιμμπα λουι κρεσχτινă ποπουλαρă. Ελ α κοντινουατ σă ζικă μαι ντεπαρτε Φăκăτορ, Îνβιερε, Îνăλτσαρε,
Ει σχι-αου πăστρατ ακεαστă λιμμπă α λορ σχι κâνντ îν λοκουλ λατινει λιτεραρε α απăρουτ, πεντρου ουζουλ εξπριμăριι
τεολογικε, σλαβονα. Αου πăστρατ-ω σχι φατσă ντε γρεακα λιτεραρă, ντεσχι κăρτουραριι λορ κουνοσχτεαου σχι γρεακα
σχι σλαβονα, πεντρου κă αου πăστρατ κρεσχτινισμουλ απροαπε ντε ινιμα σχι ντε îντσελεγερεα λορ ποπουλαρă. Αου
πăστρατ-ω πâνă κâνντ, σουμπ νουμελε ντε λιμμπα ρομâνă, α πουτουτ σă-σχι ντεα ιαρăσχι ω φορμă σκρισă. Ντε
νου νι ς-αου μαι πăστρατ.
αστă ντατă ντεφινιτιβă îνκεπâνντ ντιν σεκολουλ ΞΒ, σαου φοαρτε προμπαμπιλ σχι μαι îναιντε, îν τεξτε, καρε
Νουμαι περσιστεντσα ακεστει λιμμπι τρακω-ρομανικε ποπουλαρε îν βιατσα ποπορουλουι νοστρου εξπλικă
φλουεντă κα κεα ντε αζι σχι απροαπε σουτă λα σουτă ρομανικă. Σε κονφιρμă îν ακεαστα φαπτουλ κă λιμμπα
τεχνικε πεντρου σλουjιτοριι σπεκιαλισχτι αου αλτε νουμε.
φαπτουλ κă λιμμπα μπισερικεασκă α τεξτελορ σκρισε κε σε îνμουλτσεσκ ντιν σεκ. ΞΒΙ ε απροαπε τοτ ασχα ντε
μπισερικεασκă ε μαι κονσερβατοαρε ντεκâτ ορικαρε αλτα. Νουμαι τιτλουρι ντε κăρτσι σχι ντε σλουjμπε, τιτλουρι
ΙΙ. Τομασκχεκ πρετινντε κă μπεσιι, σαου μπισιι καρπατικι, αου ντισπăρουτ πριν σεκολουλ ΒΙΙ, îν βâρτεjουλ
μιγρατσιιλορ ποποαρελορ.Νταρ φăκâνντ αμπστρακτσιε ντε νεπουτιντσα ρăμâνεριι ουνουι λοκ γολ îντρ-ουν σπατσιου
ατâτ ντε βαστ σαου ντε νεπουτιντσα εμιγρăριι βλαχιλορ îν ακεστ σπατσιου îν σεκ. ΞΙΙ-ΞΙΙΙ, βâρτεjουλ μιγρατσιιλορ
κοντινουα σχι νου οφερεα μαι μουλτă λινισχτε βλαχιλορ. Στρăμοσχιι νοσχτριι αου ντατ νουμε ντακικε σχι ντακω-
λατινε Ολτουλουι, Μουρεσχουλουι, Μαραμουρεσχουλουι, Σομεσχουλουι, Τισει, Αργεσχουλουι, Μπασαραμπιει, λοκαλιτăτσιλορ
Μπεσχα, Μπεσχινăου, Μπεσχιμμπακ, Σι-μπις, Σι-μπισχελ, Σι-μπ(γχ)ισχοαρα, Μπουζăου, Μπαζνα, Μπουζιασχ, ετκ, λουκρου κε
ατεστεαζă îνσουσχι φαπτουλ εξιστεντσει ποπουλατσιει καρε α πăστρατ ακεστε νουμε σχι ανουμε α τρεμπουιτ σă φιε
îνσουσχι ποπορουλ καρε λε-α ντατ.
Îν αφαρă ντε ακεια, ω ποπουλατσιε καρε αρε φαμιλιι κε πăστρεαζă πâνă αζι νουμελε ντε μπασαραμπι σαου
μπασαραμπă (îν Μπενεσχτι λâνγă Αγνιτα σχι πε λâνγă Ορăσχτιε) νταρ κου σιγουραντσă σχι μουλτε αλτελε, κα Μπεσχα,
Μπεσχαν, Μπεjαν, Μπεjου, Μπουζνεα, Μπουζνεαγ, Μπουζντουγαν, Μποζντογ, νου ποατε φι ντεκâτ ακελασχι ποπορ, καρε
α πουρτατ ακεστε νουμε ντε κâνντ σχι λε-α ντατ πεντρου πριμα ντατă.

„ΜπΕΣΙΙ” ÎΝ
ΜÂΝĂΣΤΙΡΙΛΕ
ΝτΙΝ ΟΡΙΕΝΤ
Νοτε μπιμπλιογραφικε
7
Νοτε μπιμπλιογραφικε
1. Πατρολογια Γραεκα ΚΞΙΒ, κολ. 505 Κ
3. Π.Μπ. 87,3; κολ. 3025 Μπ
2. Αντονινι Πλακεντινι Ιτινεραριουμ, καπ. 37 1; Π.Λ. ΛΞΞΒΙΙ, 911-912
4. Ντας Φορτλεμπεν ντερ Βολκσσπρακχεν ιν Κλεινασιεν ιν νακχκχρισλικχερ Ζειτ, îν „Γεσαμμελτε
π. 242-243
Αουφςäτζε ζουρ Κιρκχενγεσκχικχτε,” ΙΙ, Ντερ Οστεν. 2. Χαλμπμπανντ, Βερλαγ Μοχρ, Τüμπινγεν, 1928,
5. Μανσι, Κονκιλ. Κολλ. Αμπλ. Β, π. 987
6. Ιμπιντεμ, π. 1114
7. Ιμπιντεμ, π. 991
9. Π.Λ.,οπ.κιτ.
8. Ιμπιντεμ, π. 1015
10. W. Τομασκχεκ, Ουμπερ Μπρουμαρια ουνντ Ροσαλια, νεμπστ Μπεμερκουνγεν üμπερ ντεν Μπεσσισκχεν
Χεφτ Ι μπις ΙΙΙ, Ντιεν 1867, πασσιμ; σχι Χολλ, οπ. κιτ., π. 243
11. W. Τομασκχεκ, οπ. κιτ., π. 329
12. Ιμπιντεμ, π. 399
13. Ιμπιντεμ, π. 391
14. Ιμπιντεμ, π. 391
Βολκσταμμ, îν „Σιτζουνγσμπερικχτε ντερ καισερλικχεν Ακαντεμιε ντερ Wισσενσκχαφτεν,” βολ. ΛΒ,

ΚΟΛΟΦΟΝ
Αουτορουλ λουκρăριι
Τιτλουλ λουκρăριι
ΝτΟυΜΙΤΡΟυ ΣΤĂΝΙΛΟΑΕ
ΜπΕΣΙΙ ÎΝ ΜÂΝĂΣΤΙΡΙΛΕ ΝτΙΝ ΟΡΙΕΝΤ

Preot Profesor Dumitru Stăniloae
„BESII” ÎN MÂNĂSTIRILE DIN ORIENT

Download link:

Pr. Prof. Dumitru Stăniloae
„BESII”
ÎN MÂNĂSTIRILE
DIN
ORIENT

„BESII” ÎN
MÂNĂSTIRILE
DIN ORIENT
4
„Besii” în mânăstirile din Orient *
La cele menţionate de Mitrea Bucur, în revista „Magazin istoric,” anul X, nr. 3 (108), martie
1976, p. 26 şu, despre besi, se pot adăuga noi date:
celebre din Orient.
I. În primul rând sunt de menţionat ştiri despre prezenţa besilor şi a limbii lor în unele mânăstiri
În viaţa Sfântului Teodosie (+529), care a întemeiat la 465 mânăstirea ce-i poartă numele, la
răsărit de Betleem, se spune (de către autorul ei, episcopul Teodor de Petra, la 530), că el a
clădit în această mânăstire patru biserici, dintre care, exceptându-se cea pentru bolnavi mintali,
în prima se făcea serviciul divin în limba greacă, „în a doua neamul besilor înălţa în limba lor
rugăciunile Stăpânului comun,” iar în a treia se slujea în limba armeană. 1 În descrierea unei
călătorii la Muntele Sinai (ce datează poate dinainte de viaţa Sfântului Teodosie) se spune
despre trei egumeni că vorbeau în acea mânăstire: latină, greacă, siriacă, egipteană şi besă.2 A
se observa distincţia ce se face între latină şi besă.
În „Pratum spirituale” (Limonariu), scris de Ioan Moscu, trăitor în a doua jumătate a sec. VI
şi prima jumătate a sec. VII, autorul spune că în Palestina existau două mânăstiri apropiate
Sfinţit se vorbeşte despre mai multe mânăstiri bese în Palestina.
cu numele de Soubiba, una de limba besă şi una de limbă siriacă.3 În viaţa Sfântului Sava cel
Temeinicul istoric german Karl Holl, izbit de această frecventă prezenţă a besilor în mânăstirile
din Orient, se simte îndemnat să atragă atenţia asupra acestui fapt, zicând: „A se observa în
general cât de frecvent apar besii.”4
O mânăstire de besi exista la 553 în Constantinopol, deosebită de trei mânăstiri de romani, una
mânăstiri şi de ai altora din Constantinopol mai semna şi diaconul Zoticos, egumenul unei
mânăstiri din Sciţia. Se vede că numele martirului Zoticos devenise un nume purtat în Dobrogea.6
„a celor ai lui Manuiliu” (la genitivul grecesc, probabil la nominativ: Manuilă).
universală literară, în mânăstirile de la Locurile Sfinte ?
de egipteni şi alta de sirieni.5 În documentul către împăratul Justinian semnat de episcopii acestor
Altă mânăstire în acest document se numeşte a lui Basian,7 alta a Sfintei Basa,8 alta se numea
Cum se explică această puternică prezenţă a besilor, cu o limbă proprie, deosebită de latina
1. Această prezenţă ne confirmă mărimea şi întinderea acestui popor traco-romanizat, care
bizantin al sec. I-VII, ca şi deosebita lui râvnă religioasă. Toate aceste lucruri sunt atestate de
izvoarele istorice.
purta ca un alt nume şi pe acela de besi, şi rolul însemnat jucat de el în Imperiul roman şi apoi
Editorul Itinerariului lui Antonin Placentin spune că în loc de besi trebuie citit perşi, căci
besii erau atunci „un popor mic din Tracia.”9 Dar nici un editor al celorlalte texte amintite n-a
beso-trac nu era deloc mic. El se întindea din nordul Carpaţilor până la sud de Pind, aproape
de Teba şi de Atena, ba chiar şi dincolo de Bosfor, în Bitinia Asiei Mici.
mai contestat că în ele este vorba de besi, ci, dimpotrivă, au confirmat acest lucru. Iar poporul
W. Tomaschek dă numeroase inscripţii traco-besice în care sunt prezentate numele de Bitius,
Bitii, care nu pot fi decât o altă formă pentru besi, bisi. El menţionează şi localitatea Dacki-
buzi din Bitinia de dincolo de Bosfor.10
*
Articol publicat în revista „Biserica Ortodoxă Română,” anul XCIV, nr. 5-6, mai-iunie 1976, p. 587-589

„BESII” ÎN
MÂNĂSTIRILE
DIN ORIENT
5
Aceasta face extrem de verosimilă originea beso-tracică a numelui de Bizanţ (exista la besi
nu departe de Bosfor, se numea Bessapara, sau Bessapora).
chiar numele de Visanta) şi de Bosfor (por era o terminaţie frecventă la besi, iar capitala lor,
Numele de besi îl purtau nu numai tracii de la sudul Dunării, ci şi cei de la nordul ei, cel puţin
o parte a lor, locuitoare la Carpaţi. Numele de Rabo-Centus (centus era o terminaţie frecventă
a căpeteniilor beso-tracice şi beso-dacice), purtat de un principe bes, a dat, foarte probabil
purtat până şi azi în Transilvania.
asociat cu numele de bes, Basarabia sau Besarabia, ca şi al altor familii Basaraba, sau Basarab,
Dar populaţia beso-tracilor a fost nu numai un popor mare, ci un neam energic, jucând un rol
Bizanţul tracic, controlat de ei.
important în viaţa imperiului romano-bizantin, mai ales după mutarea reşedinţei imperiale în
Acelaşi Tomaschek zice: „După ce tracii au devenit, în sfârşit, o provincie romană, besii au dat
contingentul principal al legiunilor şi al flotelor romane.”11
La un moment dat numărul ostaşilor traci în armata romană era de 200.000. În calitatea
să impună limba lor, când se aşezau în ele.
aceasta ei umblau prin tot Imperiul, deci şi prin Locurile Sfinte din Orient şi aveau autoritatea
Împăratul Justinian laudă în mod special vitejia militară a tracilor într-o novelă din 535.
La 457 pe tronul imperial din Bizanţ urcă Leo tracul, numit şi besul. La 492 şi 522, împăratul
Anastasie salvează Imperiul de rebelii isaurieni şi de perşi, prin armatele de sciţi (nume derivat
afla deci ei în mânăstirile din Orient ? În ce priveşte râvna lor religioasă, ea e recunoscută şi de
către Tomaschek.13
din limba tracă, după Tomaschek) şi de besi (după istoricul Malala).12 Cum nu s-ar fi putut
2. Al doilea fapt care confirmă şi explică prezenţa frecventă a besilor în mânăstirile din Orient,
cu o limbă proprie, este existenţa unui creştinism vechi la ei, păstrat într-o latină deosebită de
cea care s-a extins de la Roma, începând de pe la anul 200, în tot Occidentul, prin abatere de la
tradiţia Bisericii de la început, care n-a oprimat limbile naţionale populare în Biserică.
Tomaschek afirmă că besii, ca locuitori ai satelor şi mai ales ai munţilor, nu s-au încreştinat decât
odată cu romanizarea lor, începând de pe la sfârşitul sec. V. Dar dacă besii ar fi primit creştinismul
printr-o romanizare într-un timp când, sub influenţa Romei se formase o terminologie creştină
literară universală, ei n-ar fi putut să-şi formeze şi să-şi păstreze o terminologie latină creştină
proprie şi să apară cu ea în mânăstirile din Orient în sec. V-VI-VII.
Creştinismul lor e din vremea propovăduirii lor în Asia Mică (Bitinia) şi în Filippi, primul oraş
din Europa în care a propovăduit Apostolul Pavel şi care era un oraş de origine besă, într-o
regiune compact besă.14 Chiar aşa străini de viaţa oraşelor n-au fost aceşti besi, care umblau
ca soldaţi în tot Imperiul şi care ajungeau la treapta de generali din care s-au ridicat şi unii
împăraţi ai Bizanţului.
Besii şi-au menţinut această terminologie creştină latină propie şi după ce scriitorii lor de
cunoscuţii „călugări sciţi,” care n-au putut apărea fără antecedente într-un contact strâns cu
împăratul din Bizanţ la începutul secolului VI şi impun Bisericii o formulă de echilibru între
extremele nestoriană şi monofizită ce se disputau mai ales în mânăstirile din Palestina, salvând
mare prestigiu în Biserică s-au manifestat în limba latină literară universală. Între aceştia sunt
monahismul întregului Orient. Se ştie că aceşti călugări înfruntau pe papa Hormisdas şi pe

„BESII” ÎN
MÂNĂSTIRILE
DIN ORIENT
6
credinţa cea dreaptă a Bisericii, iar Dionisie Exiguul din acelaşi timp e cunoscut prin calculele
numărătoarea anilor. Dar faţă de această limbă latină universală, care era o limbă de circulaţie
lui calendaristice pe baza cărora Biserica a introdus era (noastră) creştină în calendar, sau
universală între popoarele creştine din Occident, poporul beso-tracic romanizat şi-a păstrat
Fecioară, şi nu Creator, resurrectio, assumptio, Virgo, etc.
limba lui creştină populară. El a continuat să zică mai departe Făcător, Înviere, Înălţare,
Ei şi-au păstrat această limbă a lor şi când în locul latinei literare a apărut, pentru uzul exprimării
teologice, slavona. Au păstrat-o şi faţă de greaca literară, deşi cărturarii lor cunoşteau şi greaca
şi slavona, pentru că au păstrat creştinismul aproape de inima şi de înţelegerea lor populară. Au
păstrat-o până când, sub numele de limba română, a putut să-şi dea iarăşi o formă scrisă. De
nu ni s-au mai păstrat.
astă dată definitivă începând din secolul XV, sau foarte probabil şi mai înainte, în texte, care
Numai persistenţa acestei limbi traco-romanice populare în viaţa poporului nostru explică
fluentă ca cea de azi şi aproape sută la sută romanică. Se confirmă în aceasta faptul că limba
tehnice pentru slujitorii specialişti au alte nume.
faptul că limba bisericească a textelor scrise ce se înmulţesc din sec. XVI e aproape tot aşa de
bisericească e mai conservatoare decât oricare alta. Numai titluri de cărţi şi de slujbe, titluri
II. Tomaschek pretinde că besii, sau bisii carpatici, au dispărut prin secolul VII, în vârtejul
migraţiilor popoarelor.Dar făcând abstracţie de neputinţa rămânerii unui loc gol într-un spaţiu
atât de vast sau de neputinţa emigrării vlahilor în acest spaţiu în sec. XII-XIII, vârtejul migraţiilor
continua şi nu oferea mai multă linişte vlahilor. Strămoşii noştrii au dat nume dacice şi daco-
latine Oltului, Mureşului, Maramureşului, Someşului, Tisei, Argeşului, Basarabiei, localităţilor
Beşa, Beşinău, Beşimbac, Si-bis, Si-bişel, Si-b(gh)işoara, Buzău, Bazna, Buziaş, etc, lucru ce
atestează însuşi faptul existenţei populaţiei care a păstrat aceste nume şi anume a trebuit să fie
însuşi poporul care le-a dat.
În afară de aceia, o populaţie care are familii ce păstrează până azi numele de basarabi sau
basarabă (în Beneşti lângă Agnita şi pe lângă Orăştie) dar cu siguranţă şi multe altele, ca Beşa,
Beşan, Bejan, Beju, Buznea, Buzneag, Buzdugan, Bozdog, nu poate fi decât acelaşi popor, care
a purtat aceste nume de când şi le-a dat pentru prima dată.

„BESII” ÎN
MÂNĂSTIRILE
DIN ORIENT
Note bibliografice
7
Note bibliografice
1. Patrologia Graeca CXIV, col. 505 C
3. P.B. 87,3; col. 3025 B
2. Antonini Placentini Itinerarium, cap. 37 1; P.L. LXXVII, 911-912
4. Das Fortleben der Volkssprachen in Kleinasien in nachchrislicher Zeit, în „Gesammelte
p. 242-243
Aufsätze zur Kirchengeschichte,” II, Der Osten. 2. Halbband, Verlag Mohr, Tübingen, 1928,
5. Mansi, Concil. Coll. Ampl. V, p. 987
6. Ibidem, p. 1114
7. Ibidem, p. 991
9. P.L.,op.cit.
8. Ibidem, p. 1015
10. W. Tomaschek, Uber Brumaria und Rosalia, nebst Bemerkungen über den Bessischen
Heft I bis III, Dien 1867, passim; şi Holl, op. cit., p. 243
11. W. Tomaschek, op. cit., p. 329
12. Ibidem, p. 399
13. Ibidem, p. 391
14. Ibidem, p. 391
Volkstamm, în „Sitzungsberichte der kaiserlichen Akademie der Wissenschaften,” vol. LV,

COLOFON
Autorul lucrării
Titlul lucrării
DUMITRU STĂNILOAE
BESII ÎN MÂNĂSTIRILE DIN ORIENT

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în creceşte este făcută cu google translate
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν κρεκεσχτε εστε φăκουτă κου γοογλε τρανσλατε
.
Ιερέας καθηγητής Dumitru Στανιλοάε –  «BESII» στα μοναστήρια της Ανατολής

Download link:

Ιερέας καθηγητής Dumitru Στανιλοάε
«BESII»
Η Μονή
ΣΕ
ORIENT

«BESII» ΣΤΗΝ
ΜΟΝΗ
ΑΝΑΤΟΛΗ
4
«Besii» στα μοναστήρια της Ανατολής *
Bucur Mitrea αυτές που αναφέρονται στο περιοδικό «Κατάστημα Ιστορία» του έτους Χ, όχι. 3 (108), τον Μάρτιο
1976, σ. 26 κ.ε., για Besi, προσθέτουν νέα στοιχεία:
Διάσημοι στην Ανατολή.
Ι. Πρώτη αναφέρονται οι πληροφορίες besilor σχετικά με την παρουσία τους γλώσσα και σε μερικά μοναστήρια
Η ζωή του Αγίου Θεοδοσίου (529), ο οποίος ίδρυσε το μοναστήρι 465 που φέρει το όνομά του, το
ανατολικά της Βηθλεέμ, λέγεται (από το συντάκτη του, επίσκοπος Θεόδωρος Πέτρας, 530) ότι
τέσσερις εκκλησίες χτισμένο το μοναστήρι, από τα οποία, εκτός από το ένα για ψυχικά ασθενείς
η πρώτη θεία λειτουργία έγινε στα ελληνικά, «στη δεύτερη αύξηση besilor αγώνα τους σε
Κοινή προσευχές του Δασκάλου », και το τρίτο είναι που υπηρετούν στην αρμενική γλώσσα. 1 για την περιγραφή
Ταξίδι στο Όρος Σινά (που μπορεί να χρονολογούνται πριν από την ζωή του Αγίου Θεοδοσίου) λέγεται
περίπου τρεις ηγούμενοι που μίλησε σε αυτό το μοναστήρι: Λατινικά, Ελληνικά, της Συρίας, της Αιγύπτου και besă.2 Α
Σημειώστε ότι η διάκριση μεταξύ της Λατινικής και της Μπέσα.
Η «πνευματική Pratum» (Limonariu), που γράφτηκε από τον John Moscu, έζησε στο δεύτερο μισό του αιώνα. VI
και το πρώτο μισό του αιώνα. VII, ο συγγραφέας λέει ότι στην Παλαιστίνη υπήρχαν δύο μοναστήρια κοντά
Αγιότητα μιλάει περισσότερο μοναστήρια bese στην Παλαιστίνη.
Soubiba ονομάζεται μια γλώσσα και μια γλώσσα Μπέσα siriacă.3 τη ζωή του Αγίου Σάββα της
Γερμανός ιστορικός Karl πλεονεκτήματα Holl, που επλήγησαν από τη συχνή παρουσία των μοναστηριών besilor
την Ανατολή, αισθάνεται υποχρεωμένη να επιστήσει την προσοχή σε αυτό, λέγοντας: «Προκήρυξη στην
γενικά εμφανίζονται τόσο συχνά besii. «4
Besi ένα μοναστήρι εκεί το 553 στην Κωνσταντινούπολη, τρία μεγάλα μοναστήρια των Ρωμαίων, μια
μοναστήρια και άλλοι έχουν επίσης υπογράψει και διάκονος της Κωνσταντινούπολης Zoticos, ηγούμενος της
μοναστήρια της Σκυθίας. Φαίνεται ότι το όνομα έχει γίνει ένα επώνυμο Zoticos μάρτυρας σε Dobrogea.6
«Manuiliu εκείνα τα» (η ελληνική γενική, ονομαστική μάλλον: Manuilă).
καθολική λογοτεχνία στα μοναστήρια στους Αγίους Τόπους;
Οι Αιγύπτιοι και το άλλο από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό sirieni.5 το έγγραφο που υπογράφεται από τους επισκόπους αυτών των
Ένα άλλο μοναστήρι στο έγγραφο αυτό ονομάζεται το Basian, μια άλλη του Αγίου Basa 7, 8 άλλα ονομάστηκε
Πώς να εξηγήσει την ισχυρή παρουσία της besilor, με τη δική τους γλώσσα, σε αντίθεση με τη Λατινική
1. Αυτό επιβεβαιώνει την παρουσία μας και την έκταση αυτού του μεγέθους-εκρωμαϊσμένο ανθρώπους θρακικό που
Βυζαντινή sec. I-VII, και τη μεγάλη θρησκευτικό ζήλο του. Έχουν εγκριθεί όλα αυτά τα πράγματα
ιστορικές πηγές.
φέρουν διαφορετικό όνομα και εκείνο της Besi, και το σημαντικό ρόλο που έπαιξε στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και στη συνέχεια
Δρομολόγιο συντάκτης του Antonin Placentin λέει ότι αντί να Besi να διαβάσετε τους Πέρσες, για
besii ήταν τότε «ένας μικρός λαός της Θράκης.» 9 αλλά και οποιοδήποτε άλλο πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου που δεν αναφέρονται
Beso-Trac δεν ήταν μικρή. Το τεντωμένο από τη βόρεια Καρπάθια, στα νότια της Πίνδου, σχεδόν
της Θήβας και της Αθήνας, και ακόμη και πέρα από το Βόσπορο στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας.
Επίσης, αμφισβήτησε το γεγονός ότι είναι Besi, αλλά μάλλον επιβεβαιώνονται. Και οι άνθρωποι
Tomaschek W. Θρακικό επιγραφές που δίνει είναι πολλές φουσκάλες παρουσιάζονται Bitius όνομα,
Bits, που δεν μπορεί παρά να είναι μια άλλη μορφή για Besi, Bisi. Αναφέρει το Dack-πόλη
Buzios της Βιθυνίας πέρα Bosfor.10
*
Το άρθρο που δημοσιεύθηκε στην «Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας, ως» έτος xciv, όχι. 5-6, Μάιος-Ιούνιος 1976, σ. 587-589

«BESII» ΣΤΗΝ
ΜΟΝΗ
ΑΝΑΤΟΛΗ
5
Αυτό καθιστά εξαιρετικά πιθανή προέλευση του ονόματος Beso-Θρακικό Βυζάντιο (υπάρχει η Besi
δεν απέχει πολύ από το Βόσπορο, που ονομάζεται Bessapara ή Bessapora).
ακόμη και Visanta όνομα) και το Βόσπορο (POR ήταν μια συχνή Besi τερματισμού, και των κεφαλαίων τους,
Besi όνομα έφερε όχι μόνο Θράκες νότια του Δούναβη, αλλά και εκείνα της βόρειας, τουλάχιστον
ένας από αυτούς, που διαμένουν στην Καρπάθια. Rabo-Centus όνομα (centus ήταν μια κοινή λύση
οι πρίγκιπες και Beso Beso-Θράκης-Dacian), φοριέται από ένα πρίγκιπα BES, έδωσε το πιο πιθανό
φοριέται ακόμα και σήμερα στην Τρανσυλβανία.
που συνδέεται με το όνομα του BES, ή Besarabia Βεσσαραβία, Βεσσαραβία και άλλες οικογένειες, και Basarab,
Αλλά Beso-Θρακών ήταν όχι μόνο ένα μεγάλο έθνος, αλλά ένα έθνος ισχυρό, παίζοντας ένα ρόλο
Θρακικό Βυζάντιο ελέγχονται από αυτούς.
σημαντικό στη ζωή της Ρωμαϊκής-Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, ειδικά μετά την αφαίρεση της αυτοκρατορικής κατοικίας στην
Το ίδιο Tomaschek λέει: «Μετά από τους Θράκες ήταν να γίνει τελικά μια ρωμαϊκή επαρχία, έδωσε besii
κύριο σώμα των ρωμαϊκών λεγεώνων και στόλων. «11
Σε ένα σημείο ο αριθμός των θρακικών στρατιωτών στο ρωμαϊκό στρατό ήταν 200.000. Ως
να επιβάλλουν τη γλώσσα τους, όταν κάθισαν σε αυτά.
Περπατούν σε όλη την αυτοκρατορία, και ως εκ τούτου τα ιερά μέρη της Ανατολής και είχε εξουσία
Ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός τον έπαινο ειδικά οι Θράκες στρατιωτική ανδρεία σε ένα μυθιστόρημα του 535.
Το 457 ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου από τον Λέοντα ανεβαίνει Θρακών, που ονομάζεται besul. Στα 492 και 522, ο αυτοκράτορας
Αναστάσιος έσωσε τους αντάρτες isaurieni Αυτοκρατορίας και των Περσών, οι στρατοί Σκύθες (όνομα που προέρχεται
έτσι ώστε να είναι στα μοναστήρια της Ανατολής; Σχετικά με θρησκευτικό ζήλο τους, είναι αναγνωρισμένη και
από Tomaschek.13
το Θρακικό γλώσσα, μετά Tomaschek) και Besi (από την ιστορία Malala) .12 Πώς θα μπορούσε να μην
2. Το δεύτερο γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει και εξηγεί τη συχνή παρουσία besilor στα μοναστήρια της Ανατολής
με τη δική τους γλώσσα είναι η ύπαρξη του αρχαίου χριστιανισμού σε αυτές, φυλάσσονται σε ειδικό για τη Λατινική
ένα που έχει εξαπλωθεί από τη Ρώμη, από περίπου το έτος 200, το σύνολο Δύση, η απόκλιση από
Πρόωρη παράδοση Εκκλησία, η οποία καταπιεσμένες εθνικές γλώσσες δεν είναι δημοφιλής στην Εκκλησία.
Besii Tomaschek λέει ότι οι κάτοικοι των χωριών και κυρίως από τα βουνά, υπήρχαν μόνο încreştinat
με Romanization τους, αρχής γενομένης στο τέλος του sec. V. Αν όμως ο Χριστιανισμός είχε λάβει besii
Romanization σε μια εποχή που, κάτω από την επιρροή της Ρώμης για να σχηματίσουν μια χριστιανική ορολογία
λογοτεχνικά καθολική, θα έπρεπε να αποτελούν και να διατηρήσει μια χριστιανική λατινική ορολογία
δική και να εμφανιστεί μαζί της στα μοναστήρια της Ανατολής σε sec. V-VI-VII.
Ο Χριστιανισμός τους είναι η ώρα του κηρύγματος τους στη Μικρά Ασία (Βιθυνίας) και Φιλίππων, η πρώτη πόλη
στην Ευρώπη, όπου ο Παύλος κήρυξε και ήταν μια πόλη καταγωγής Μπέσα, μια
Πραγματικά συμπαγής περιοχή besă.14 ξένη ζωή της πόλης δεν ήταν αυτά τα Besi, επιδιώκοντας
ως στρατιώτες σε όλη την αυτοκρατορία και έφθασε στο βαθμό του γενικού εκ των οποίων ήταν υψηλά και μερικές
Αυτοκράτορες του Βυζαντίου.
Besii διατηρείται η σωστή ορολογία και τη Λατινική χριστιανοί συγγραφείς μετά τους
γνωστούς «Σκύθης μοναχούς» που δεν θα μπορούσε να συμβεί χωρίς ιστορικό στενής επαφής με
βασιλιά της αρχές του έκτου αιώνα βυζαντινή εκκλησία και απαιτούν μια ισορροπημένη φόρμουλα
Νεστοριανοί και Μονοφυσίτες άκρα για να αμφισβητηθεί, ειδικά στα μοναστήρια της Παλαιστίνης, την εξοικονόμηση
κύρους στην Εκκλησία συνέβη στη Λατινική λογοτεχνικό καθολική. Μεταξύ αυτών είναι
μοναχισμός σε όλη την Ανατολή. Είναι γνωστό ότι αυτές οι μοναχοί αψήφησαν τον Πάπα Ορμίσδα και

«BESII» ΣΤΗΝ
ΜΟΝΗ
ΑΝΑΤΟΛΗ
6
την ορθή πίστη της Εκκλησίας, και ο Διονύσιος Exiguul την ίδια στιγμή είναι γνωστό από τον υπολογισμό
άρτιων ετών. Αλλά για αυτή την καθολική λατινική γλώσσα, η οποία ήταν μια γλώσσα
κατά την οποία το ημερολόγιο της Εκκλησίας εισήχθη χριστιανικό ημερολόγιο (μας), ή
καθολική μεταξύ των λαών της Δυτικής Χριστιανικής, εκρωμαϊσμένο Θρακών Beso διατηρούνται
Virgin, όχι ο Δημιουργός, resurrectio, assumptio, Παρθένος, κλπ..
γλώσσα της χριστιανικής λαϊκής. Πήγε για να πει maker, Αναστάσεως, Αναλήψεως,
Υποστήριξαν ότι η γλώσσα τους και το λογοτεχνικό της Λατινικής εμφανίστηκε αντ ‘αυτού να χρησιμοποιήσει την έκφραση
θεολογική σλαβική. Συνέχισαν το και με την ελληνική λογοτεχνία, αν και γνώριζαν και Έλληνες μελετητές
και Σλαβικών, γιατί συνεχώς κοντά στην καρδιά του Χριστιανισμού και τη λαϊκή κατανόηση. Έχετε
το κράτησε μέχρι, όπως η ρουμανική γλώσσα, ήταν σε θέση να δώσει γραπτή και πάλι. Του
Ήμασταν επίσης δεν τηρείται.
Αυτή τη φορά το τελικό XV ξεκινώντας αιώνα, και ίσως και πριν, τα κείμενα, τα οποία
Μόνο η επιμονή των γλωσσών τους ανθρώπους Romance Θρακικό στη ζωή του λαού μας εξηγεί
ομαλή με την ημέρα και σχεδόν 100 – 100 Ρωμαϊκή. Επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η γλώσσα
υπαλλήλους, ειδικούς τεχνικούς έχουν άλλα ονόματα.
ότι η θρησκευτική γλώσσα των γραπτών κειμένων που συσσωρεύονται στα δευτερόλεπτα. XVI είναι σχεδόν εξίσου
εκκλησία είναι πιο συντηρητικές από οποιαδήποτε άλλη. Μόνο οι τίτλοι των θέσεων εργασίας των τίτλων βιβλίων,
II. Tomaschek αξιώσεις besii ή bisii Καρπάθια εξαφανιστεί από τον έβδομο αιώνα, η δίνη
παρά την αποτυχία popoarelor.Dar μετανάστευση γίνεται μια κενή θέση στο χώρο
τόσο μεγάλη μετανάστευση ή η αποτυχία σε αυτό το χώρο Βλάχους sec. XII-XIII, δίνη της μετανάστευσης
συνεχίσει και δεν προσφέρει πιο αθόρυβη Βλάχων. Οι πρόγονοί μας έδωσαν το όνομα και Dacian Δακο-
Λατινική Olt, Mures, Maramures, Samos, Tisza, Arges, Βεσσαραβία, τοποθεσιών
Μπέσα, Beşinău, Beşimbac, και δις BISEL και, και-β (GH) işoara, Buzau, Bazna, Buziaş, κ.λπ., τα οποία
την ίδια την ύπαρξή βεβαιώνει ότι οι άνθρωποι που διατηρούνται αυτά τα ονόματα, δηλαδή να
οι ίδιοι οι άνθρωποι που τους έδωσε.
Εκτός από αυτά, έναν πληθυσμό που έχει κρατήσει τις οικογένειες μέχρι σήμερα ονομάζεται Βεσσαραβία
Βεσσαραβία (Beneşti κοντά Agnita και στη Δραματική), αλλά σίγουρα περισσότερο σαν Μπέσα,
Besan, Bejan, Beju, Buznea, Buzneag, Buzdugan, Bozdog, δεν μπορεί παρά να είναι οι ίδιοι άνθρωποι που
έφερε το όνομα που τους έδωσε για πρώτη φορά.

«BESII» ΣΤΗΝ
ΜΟΝΗ
ΑΝΑΤΟΛΗ
Βιβλιογραφικές σημειώσεις
7
Βιβλιογραφικές σημειώσεις
1. Patrologia graeca CXIV, col. 505 C
3. P.B. 87.3, col. 3025 B
2. Antonini Itinerarium Placentini, ch. 37 1? P.L. LXXVII, 911-912
4. Das Fortleben der Zeit nachchrislicher Volkssprachen στο Kleinasien στο «Gesammelte
σ. 242-243
Aufsätze Kirchengeschichte zur, «II, Der Osten. 2. Halbband, Mohr Verlag, Tübingen, 1928,
5. Mansi, Concil. Coll. Άφθονο. V, σ. 987
6. Ό.π., σ. 1114
7. Ό.π., σ. 991
9. P.L., op.
8. Ό.π., σ. 1015
10. W. Tomaschek, Rosalia und Uber Μπρυμαίρ, nebst Bemerkungen über den Bessischen
Heft I bis III, Dien 1867, passim, και Holl, op. cit., σ. 243
11. Tomaschek W., op. cit., σ. 329
12. Ό.π., σελ. 399
13. Ό.π., σελ. 391
14. Ό.π., σελ. 391
Volkstamm την «Akademie der Wissenschaften Sitzungsberichte kaiserlichen der,» vol LV,

Σήμα εκδότη βιβλίου
Συγγραφέας
Τίτλος
Dumitru Στανιλοάε
BESII το μοναστήρι του Ανατολή

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: