Skip to content

Μπεσω-τρακιι μιστεριοσχι σχι μăνăστιριλε λορ ντε λα Λοκουριλε Σφιντε

Νοεμβρίου 29, 2011

Μπεσω-τρακιι μιστεριοσχι σχι μăνăστιριλε λορ ντε λα Λοκουριλε Σφιντε

http://sf-glicherie.blogspot.com/2010/05/misteriosii-beso-traci-si-manastirile.html

Fișier:8 Basilika Butrint.JPG

Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
This article is in romanian written with greek alphabet
Acest articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
Ακεστ αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
.

Îν πριμελε σεκολε κρεσχτινε, îν Οριεντ, εξισταου μαι μουλτε μπισερικι αλε ουνει ποπουλατσιι καρε, ντουπă τοατε προμπαμπιλιτăτσιλε, προβενεα ντιν τεριτοριιλε σουντ-ντουνăρενε. Îν ντοκουμεντελε βρεμιι, ακεαστă μιστεριοασă κομουνιτατε, καρε îσχι τσινεα σλουjμπελε îν λιμμπα ματερνă, εστε μεντσιονατă σουμπ νουμελε ντε μπεσω-τρακικă. Îνσουσχι Νικετα ντε Ρεμεσιανα, καρε σχι-α ντεσφăσχουρατ ακτιβιτατεα μισιοναρă îν σπατσιουλ Μπουλγαριει σχι Σερμπιει ντε αστăζι σχι îν νορντουλ Ντουνăριι, εστε μεντσιονατ κα επισκοπ αλ μπεσιλορ.
Μăρεσχτε
Λα σουντ ντε ορασχουλ Νασχτεριι Ντομνουλουι σε αφλă ω μăνăστιρε α μπεσιλορ
Μαι μουλτε φοτογραφιι

Πρεζεντσα μιστεριοσχιλορ μπεσω-τρακι îν Οριεντ α κονστιτουιτ ω τεμă ντε στουντιου πεντρου πρ. προφ. Ντουμιτρου Στăνιλοαε, καρε πουνε ακεστ φαπτ îν λεγăτουρă κου ουνουλ ντιντρε κελε μαι ιμπορταντε σχι σπεκτακουλοασε εβενιμεντε καρε ς-αου πετρεκουτ λα Ιερουσαλιμ ντουπă Îνβιερεα Μâντουιτορουλουι Ιισους Χριστος: Κινκιζεκιμεα. Εστε βορμπα ντεσπρε μομεντουλ îν καρε «ακελασχι Ντουχ Σφâντ αλ Ακελουιασχι Χριστος σχι αλ ακελειασχι îντσελεγερι σχι προποβăντουιρι α Λουι ς-α κομπορâτ îν κχιπουλ λιμμπιλορ ντιφεριτελορ νεαμουρι», κουμ σπουνε μαρελε τεολογ ρομâν.

Νταρ οαρε σă φι φοστ πρεζεντσι λα ιστορικουλ εβενιμεντ σχι ρεπρεζενταντσι αι νεαμουλουι ντιν τεριτοριιλε «λουπιλορ ντε λα Ιστρου», αι κăρορ ουρμασχι σουντεμ νόι, κει ντε αστăζι; Εβανγχελια ντουπă Ιοαν σχι Φαπτελε Αποστολιλορ βορμπεσκ ντεσπρε πρεζεντσα λα Ιερουσαλιμ α ουνορ «ελινι ντιν Ποντ» ατâτ îν Σăπτăμâνα Πατιμιλορ λουι Ιισους, κâτ σχι λα Κινκιζεκιμε. Νου εστε εξκλους κα σουμπ ντενουμιρεα ντε «ελινι» σă φιε μεντσιονατσι ντε φαπτ ρεπρεζενταντσιι ντακιλορ. Μισιουνεα ουλτεριοαρă α Σφâντουλουι Αποστολ Ανντρει (κου καρε ακει «ελινι» ντισκουτασερă λα Ιερουσαλιμ) îν τεριτοριιλε ντε λα Ιστρου αρ πουτεα φι ουν αργουμεντ îν ακεστ σενς.

Λιμμπιλε πăμâντουλουι σχι ιμπορταντσα λορ, îντρε Μπαμπελ σχι Κινκιζεκιμε

Βορμπινντ ντεσπρε εβενιμεντουλ Κινκιζεκιμιι, Σφâντουλ Γριγοριε ντε Νισσα σπουνε κă, îν μοντ κοντραρ κου κεεα κε ς-α îντâμπλατ λα Τουρνουλ Μπαμπελ, κâνντ απαριτσια βαριετăτσιι λιμμπιλορ ι-αου φăκουτ πε κει ντε φατσă σă νου σε μαι îντσελεαγă, λα Κινκιζεκιμε, αντικă λα νασχτερεα Μπισερικιι, πριν ακεεασχι βαριετατε ντε λιμμπι, ς-α ρεαλιζατ ω αρμονιε îντρε τοτσι, κăκι τοτσι îντσελεγεαου σχι εξπριμαου îν λιμμπι ντιφεριτε ακελασχι λουκρου. «Ρεσπεκτουλ ντιν ζιουα Κινκιζεκιμιι πεντρου λιμμπιλε νεαμουριλορ λ-α αρăτατ Μπισερικα îν πριμελε σεκολε, φολοσινντ ακεστε λιμμπι νου νουμαι πεντρου κονβερτιρεα ντιφεριτελορ ποποαρε, κι σχι ντουπă ακεεα, αντμιτσâνντου-λε κα λιμμπι ντε κουλτ σχι ακκεπτâνντ τραντουκερεα Μπιμπλιει îν ακελε λιμμπι σχι ντεζβολταρεα ουνει λιτερατουρι κρεσχτινε îν ελε», ρεμαρκα πăριντελε προφεσορ Στăνιλοαε îντρ-ουν αρτικολ ιντιτουλατ «Ουνιβερσαλιτατεα σχι ετνικιτατεα Μπισερικιι îν κονκεπτσια ορτοντοξă».

Μπεσω-τρακιι σουντ μεντσιονατσι îν νουμεροασε σουρσε ιστορικε

Σπουνεαμ λα îνκεπουτ κă πρεζεντσα μπεσω-τρακιλορ îν Οριεντ ερα ουν φαπτ μπινε κουνοσκουτ îν πριμελε σεκολε κρεσχτινε. Ντιντρ-ουν στουντιου αλ πăριντελουι Στăνιλοαε, ιντιτουλατ «Μπεσιι îν μăνăστιριλε ντιν Οριεντ», πουμπλικατ îν 1976 îν ρεβιστα «Μπισερικα Ορτοντοξă Ρομâνă», ρειεσε κă Τεοντορ ντε Πετρα, πε λα 530, αλκăτουινντ βιατσα Σφâντουλουι Τεοντοσιε κελ Μαρε (529), σπουνεα ντεσπρε ακεστα κă πε λα ανουλ 465 α îντεμειατ λα ρăσăριτ ντε Μπεδλεεμ ω μăνăστιρε καρε αβεα πατρου μπισερικι, ιαρ îντρ-ουνα ντιν ελε, «νεαμουλ μπεσιλορ îνăλτσα îν λιμμπα λορ ρουγăκιουνιλε Στăπâνουλουι κομουν» (Πατρολογια γραεκα ΚΞΙΒ, κολ. 505 Κ).

Îντρ-ω σκριερε αντεριοαρă βιετσιι Σφâντουλουι Τεοντοσιε κελ Μαρε, ρεφεριτοαρε λα ω ντεσκριερε α ουνει κăλăτοριι λα Μουντελε Σιναι, σε βορμπεσχτε ντεσπρε τρει εγουμενι καρε βορμπεαου îν ακεα μăνăστιρε λατινα, γρεακα, σιριακα, εγιπτεανα σχι μπεσα (Αντονινι Πλακεντινι ιτινεραριουμ – 911-912). Ντουπă κουμ σε ποατε ομπσερβα, îντρε λατινă σχι μπεσă σε φακε ω ντιστινκτσιε κλαρă.

Ιατă σχι αλτε μεντσιονăρι ιστορικε αλε πρεζεντσει μπεσιλορ îν Οριεντ: Ιοαν Μοσκου, τρăιτορ îν α ντοουα jουμăτατε α σεκολουλουι αλ ΒΙ-λεα σχι πριμα jουμăτατε α σεκολουλουι αλ ΒΙΙ-λεα, βορμπεσχτε îν λουκραρεα «Πρατουμ σπιριτουαλε» ντεσπρε εξιστεντσα α ντοουă μăνăστιρι îν Παλεστινα κου ακελασχι νουμε – Σοουμπιμπα – , ουνα ντε λιμμπă μπεσă σχι κεαλαλτă ντε λιμμπă σιριακă; îν «Βιατσα Σφâντουλουι Σαβα κελ Σφιντσιτ» σε βορμπεσχτε ντεσπρε μαι μουλτε μăνăστιρι μπεσε îν Παλεστινα; λα ανουλ 553, εξιστα λα Κονσταντινοπολ ω μăνăστιρε ντε μπεσι, ντεοσεμπιτă ντε αλτε τρει μăνăστιρι ντε ρομâνι, ουνα ντε εγιπτενι σχι αλτα ντε σιριενι. Îντρ-ουν ντοκουμεντ κăτρε îμπăρατουλ Jουστινιαν, σεμνατ ντε εγουμενιι ακεστορ μăνăστιρι σχι ντε αι αλτορα ντιν Κονσταντινοπολ, μαι σεμνα σχι ντιακονουλ Ζοτικος, εγουμενουλ ουνει μăνăστιρι ντιν Σκιδια. Τοτ îν ακελασχι ντοκουμεντ, ω αλτă μăνăστιρε σε νουμεσχτε «α λουι Μπασιαν», ιαρ αλτα α «Σφιντει Μπασα». Φρεκβεντα πρεζεντσă α μπεσιλορ îν Οριεντ α φοστ σεσιζατă σχι ντε ιστορικουλ γερμαν Καρλ Χολλ, καρε ατρăγεα ατεντσια ασουπρα ακεστουι φαπτ îν 1928.

Ουν ποπορ ντε λα Καρπατσι πâνă λα Ατενα σχι Μποσφορ

Πρ. προφ. Ντουμιτρου Στăνιλοαε εξπλικă ακεαστă φρεκβεντσă α μπεσιλορ πριν «μăριμεα σχι îντινντερεα ακεστουι ποπορ τρακω-ρομανιζατ, καρε πουρτα κα ουν αλτ νουμε σχι πε ακελα ντε μπεσι σχι ρολουλ îνσεμνατ jουκατ ντε ελ îν Ιμπεριουλ Ρομαν σχι απόι Μπιζαντιν αλ σεκολελορ Ι-ΒΙΙ, κα σχι ντεοσεμπιτα λουι ρâβνă ρελιγιοασă». Κονφορμ ακελειασχι σουρσε, ποπορουλ μπεσω-τρακ σε îντινντεα «ντιν νορντουλ Καρπατσιλορ, πâνă λα σουντ ντε Πινντ, απροαπε ντε Τεμπα σχι ντε Ατενα, μπα κχιαρ ντινκολω ντε Μποσφορ, îν Μπιτινια Ασιει Μικι».

Πăριντελε Στăνιλοαε αμιντεσχτε σχι ντεσπρε νουμεροασελε ινσκριπτσιι τρακω-μπεσικε μεντσιονατε ντε W. Τομασκχεκ, îν καρε σουντ πρεζεντε νουμε κα Μπιτιους, Μπιτιι ετκ. σχι αβανσεαζă ιποτεζα κă îνσουσχι νουμελε ντε Μπιζαντσ αρ φι ντε οριγινε μπεσω-τρακικă. «Νουμελε ντε μπεσι îλ πουρταου νου νουμαι τρακι ντιν σουντουλ Ντουνăριι, κι σχι κει ντε λα νορντουλ ει», μαι σπουνε πăριντελε Στăνιλοαε.

Λιμμπα μπεσă, ντοβαντă α κρεσχτινισμουλουι στρăμοσχιλορ νοσχτρι, νăσκουτ λα Κινκιζεκιμε

Πρεζεντσα μασιβă ακεστει ποπουλατσιι îν Οριεντ εστε πουσă ντε Τομασκχεκ πε σεαμα φαπτουλουι κă, «ντουπă κε τρακιι αου ντεβενιτ… ω προβινκιε ρομανă, μπεσιι αου ντατ κοντινγεντουλ πρινκιπαλ αλ λεγιουνιλορ σχι αλ φλοτελορ ρομανε», νουμăρουλ κελορ «îνκορπορατσι» ατινγâνντ κιφρα ντε 200.000. Ει ουμμπλαου πριν τοτ ιμπεριουλ, ντεκι σχι λα Λοκουριλε Σφιντε ντιν Οριεντ, σχι αβεαου αουτοριτατε σă ιμπουνă λιμμπα λορ.

Νταρ, ασχα κουμ ρεμαρκă σχι πăριντελε Στăνιλοαε, πρεζεντσα φρεκβεντă α μπεσιλορ îν Οριεντ «κου ω λιμμπă προπριε» μαι ντεμονστρεαζă σχι εξιστεντσα «ουνουι κρεσχτινισμ βεκχι λα ει, πăστρατ îντρ-ω λατινă ντεοσεμπιτă ντε κεα καρε ς-α εξτινς ντε λα Ρομα, îνκεπâνντ ντε πε λα ανουλ 200, îν τοτ Οκκιντεντουλ, πριν αμπατερε ντε λα τραντιτσια Μπισερικιι ντε λα îνκεπουτ, καρε ν-α οπριματ λιμμπιλε νατσιοναλε ποπουλαρε îν Μπισερικă». Αντικă α Μπισερικιι ντε λα Κινκιζεκιμε, αμ πρεκιζα νόι, îν καρε κουβâντουλ λουι Ντουμνεζεου ς-α αουζιτ λα Ιερουσαλιμ, πριν γλασουλ αποστολιλορ, σχι îν λιμμπα στρăμοσχιλορ νοσχτρι.

Misterioşii beso-traci şi mănăstirile lor de la Locurile Sfinte

Fișier:8 Basilika Butrint.JPG

http://sf-glicherie.blogspot.com/2010/05/misteriosii-beso-traci-si-manastirile.html

În primele secole creştine, în Orient, existau mai multe biserici ale unei populaţii care, după toate probabilităţile, provenea din teritoriile sud-dunărene. În documentele vremii, această misterioasă comunitate, care îşi ţinea slujbele în limba maternă, este menţionată sub numele de beso-tracică. Însuşi Niceta de Remesiana, care şi-a desfăşurat activitatea misionară în spaţiul Bulgariei şi Serbiei de astăzi şi în nordul Dunării, este menţionat ca episcop al besilor.
Măreşte
La sud de oraşul Naşterii Domnului se află o mănăstire a besilor
Mai multe fotografii

Prezenţa misterioşilor beso-traci în Orient a constituit o temă de studiu pentru pr. prof. Dumitru Stăniloae, care pune acest fapt în legătură cu unul dintre cele mai importante şi spectaculoase evenimente care s-au petrecut la Ierusalim după Învierea Mântuitorului Iisus Hristos: Cincizecimea. Este vorba despre momentul în care «acelaşi Duh Sfânt al Aceluiaşi Hristos şi al aceleiaşi înţelegeri şi propovăduiri a Lui s-a coborât în chipul limbilor diferitelor neamuri», cum spune marele teolog român.

Dar oare să fi fost prezenţi la istoricul eveniment şi reprezentanţi ai neamului din teritoriile «lupilor de la Istru», ai căror urmaşi suntem noi, cei de astăzi? Evanghelia după Ioan şi Faptele Apostolilor vorbesc despre prezenţa la Ierusalim a unor «elini din Pont» atât în Săptămâna Patimilor lui Iisus, cât şi la Cincizecime. Nu este exclus ca sub denumirea de «elini» să fie menţionaţi de fapt reprezentanţii dacilor. Misiunea ulterioară a Sfântului Apostol Andrei (cu care acei «elini» discutaseră la Ierusalim) în teritoriile de la Istru ar putea fi un argument în acest sens.

Limbile pământului şi importanţa lor, între Babel şi Cincizecime

Vorbind despre evenimentul Cincizecimii, Sfântul Grigorie de Nyssa spune că, în mod contrar cu ceea ce s-a întâmplat la Turnul Babel, când apariţia varietăţii limbilor i-au făcut pe cei de faţă să nu se mai înţeleagă, la Cincizecime, adică la naşterea Bisericii, prin aceeaşi varietate de limbi, s-a realizat o armonie între toţi, căci toţi înţelegeau şi exprimau în limbi diferite acelaşi lucru. «Respectul din ziua Cincizecimii pentru limbile neamurilor l-a arătat Biserica în primele secole, folosind aceste limbi nu numai pentru convertirea diferitelor popoare, ci şi după aceea, admiţându-le ca limbi de cult şi acceptând traducerea Bibliei în acele limbi şi dezvoltarea unei literaturi creştine în ele», remarca părintele profesor Stăniloae într-un articol intitulat «Universalitatea şi etnicitatea Bisericii în concepţia ortodoxă».

Beso-tracii sunt menţionaţi în numeroase surse istorice

Spuneam la început că prezenţa beso-tracilor în Orient era un fapt bine cunoscut în primele secole creştine. Dintr-un studiu al părintelui Stăniloae, intitulat «Besii în mănăstirile din Orient», publicat în 1976 în revista «Biserica Ortodoxă Română», reiese că Teodor de Petra, pe la 530, alcătuind viaţa Sfântului Teodosie cel Mare (529), spunea despre acesta că pe la anul 465 a întemeiat la răsărit de Bethleem o mănăstire care avea patru biserici, iar într-una din ele, «neamul besilor înălţa în limba lor rugăciunile Stăpânului comun» (Patrologia graeca CXIV, col. 505 C).

Într-o scriere anterioară vieţii Sfântului Teodosie cel Mare, referitoare la o descriere a unei călătorii la Muntele Sinai, se vorbeşte despre trei egumeni care vorbeau în acea mănăstire latina, greaca, siriaca, egipteana şi besa (Antonini Placentini itinerarium – 911-912). După cum se poate observa, între latină şi besă se face o distincţie clară.

Iată şi alte menţionări istorice ale prezenţei besilor în Orient: Ioan Moscu, trăitor în a doua jumătate a secolului al VI-lea şi prima jumătate a secolului al VII-lea, vorbeşte în lucrarea «Pratum spirituale» despre existenţa a două mănăstiri în Palestina cu acelaşi nume – Soubiba – , una de limbă besă şi cealaltă de limbă siriacă; în «Viaţa Sfântului Sava cel Sfinţit» se vorbeşte despre mai multe mănăstiri bese în Palestina; la anul 553, exista la Constantinopol o mănăstire de besi, deosebită de alte trei mănăstiri de români, una de egipteni şi alta de sirieni. Într-un document către împăratul Justinian, semnat de egumenii acestor mănăstiri şi de ai altora din Constantinopol, mai semna şi diaconul Zoticos, egumenul unei mănăstiri din Scythia. Tot în acelaşi document, o altă mănăstire se numeşte «a lui Basian», iar alta a «Sfintei Basa». Frecventa prezenţă a besilor în Orient a fost sesizată şi de istoricul german Karl Holl, care atrăgea atenţia asupra acestui fapt în 1928.

Un popor de la Carpaţi până la Atena şi Bosfor

Pr. prof. Dumitru Stăniloae explică această frecvenţă a besilor prin «mărimea şi întinderea acestui popor traco-romanizat, care purta ca un alt nume şi pe acela de besi şi rolul însemnat jucat de el în Imperiul Roman şi apoi Bizantin al secolelor I-VII, ca şi deosebita lui râvnă religioasă». Conform aceleiaşi surse, poporul beso-trac se întindea «din nordul Carpaţilor, până la sud de Pind, aproape de Teba şi de Atena, ba chiar dincolo de Bosfor, în Bitinia Asiei Mici».

Părintele Stăniloae aminteşte şi despre numeroasele inscripţii traco-besice menţionate de W. Tomaschek, în care sunt prezente nume ca Bitius, Bitii etc. şi avansează ipoteza că însuşi numele de Bizanţ ar fi de origine beso-tracică. «Numele de besi îl purtau nu numai traci din sudul Dunării, ci şi cei de la nordul ei», mai spune părintele Stăniloae.

Limba besă, dovadă a creştinismului strămoşilor noştri, născut la Cincizecime

Prezenţa masivă acestei populaţii în Orient este pusă de Tomaschek pe seama faptului că, «după ce tracii au devenit… o provincie romană, besii au dat contingentul principal al legiunilor şi al flotelor romane», numărul celor «încorporaţi» atingând cifra de 200.000. Ei umblau prin tot imperiul, deci şi la Locurile Sfinte din Orient, şi aveau autoritate să impună limba lor.

Dar, aşa cum remarcă şi părintele Stăniloae, prezenţa frecventă a besilor în Orient «cu o limbă proprie» mai demonstrează şi existenţa «unui creştinism vechi la ei, păstrat într-o latină deosebită de cea care s-a extins de la Roma, începând de pe la anul 200, în tot Occidentul, prin abatere de la tradiţia Bisericii de la început, care n-a oprimat limbile naţionale populare în Biserică». Adică a Bisericii de la Cincizecime, am preciza noi, în care cuvântul lui Dumnezeu s-a auzit la Ierusalim, prin glasul apostolilor, şi în limba strămoşilor noştri.

Beso-μυστηριώδη Θράκες και τα μοναστήρια τους στους Αγίους Τόπους

Fișier:8 Basilika Butrint.JPG

http://sf-glicherie.blogspot.com/2010/05/misteriosii-beso-traci-si-manastirile.html

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în creceşte este făcută cu google translate
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν κρεκεσχτε εστε φăκουτă κου γοογλε τρανσλατε
.
Στις τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες, στην Ανατολή, υπήρξαν αρκετές εκκλησίες ενός πληθυσμού που, κατά πάσα πιθανότητα, προέρχεται από τα εδάφη νότια του Δούναβη. Σε έγγραφα της εποχής, αυτό το μυστηριώδες κοινότητα, διατήρηση των θέσεων εργασίας στη μητρική τους γλώσσα, αναφέρεται ως η Beso-Θράκης. Νικήτας των Remesiana ο ίδιος, ο οποίος έχει εργαστεί στη διαστημική αποστολή στη Βουλγαρία και τη Σερβία του σήμερα και στα βόρεια του Δούναβη, αναφέρεται ως επίσκοπος του besilor.
Αύξηση
Νότια της πόλης είναι ένα μοναστήρι της Γεννήσεως της besilor
Περισσότερες ΦωτογραφίεςBeso-Θράκες μυστηριώδης παρουσία στην Ανατολή υπήρξε αντικείμενο μελέτης για το PR. Καθ. Dumitru Στανιλοάε, η οποία θέτει αυτή σε σχέση με ένα από τα πιο σημαντικά και εντυπωσιακά γεγονότα που συνέβησαν στην Ιερουσαλήμ μετά την ανάσταση του Ιησού Χριστού: Πεντηκοστή. Είναι πότε «του ίδιου Άγιο Πνεύμα του Χριστού και το κήρυγμα την ίδια κατανόηση και το πρόσωπό του μειώθηκε σε διαφορετικές γλώσσες των εθνών», λέει ο μεγάλος θεολόγος της Ρουμανίας.Αλλά η ιστορία μπορεί να ήταν παρόντες στην εκδήλωση και τους εκπροσώπους του λαού της «λύκοι του Ister,» εδάφη των οποίων οι απόγονοι είμαστε, σήμερα; John και Πράξεις στην Ιερουσαλήμ, μιλώντας για την παρουσία των «Ελλήνων του Πόντου» τόσο ο Ιησούς Μεγάλη Εβδομάδα και την Πεντηκοστή. Είναι πιθανό ότι ως «Έλληνες» να αναφέρεται στο γεγονός εκπροσώπους του Dacians. Μετά την αποστολή του Αγίου Ανδρέα (τις οποίες οι «Έλληνες» συζητήθηκε στην Ιερουσαλήμ) στα εδάφη της Ister θα μπορούσε να είναι ένα επιχείρημα στο θέμα αυτό.Γη γλώσσα και τη σημασία τους, μεταξύ Βαβέλ και ΠεντηκοστήςΜιλώντας για το γεγονός της Πεντηκοστής, ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης λέγει ότι, αντίθετα με ότι συνέβη στον Πύργο της Βαβέλ, την εμφάνιση της ποικιλίας γλωσσών έχουν οδηγήσει τους παρόντες ποτέ να καταλάβουν, την Πεντηκοστή, ή η γέννηση της Εκκλησίας, την ίδια ποικιλία των γλωσσών, επιτεύχθηκε αρμονία μεταξύ όλων, για όλους κατανοητό και εκφράζονται σε διαφορετικές γλώσσες το ίδιο. «Ο σεβασμός των εθνών την Πεντηκοστή γλώσσες που εμφανίζονται στην πρώτη εκκλησία αιώνα, χρησιμοποιώντας αυτές τις γλώσσες, όχι μόνο για τη μετατροπή των διαφόρων λαών, αλλά και αργότερα, τους δεχθεί ως γλώσσα της λατρείας και της Αγίας Γραφής μετάφραση στις γλώσσες αυτές στήριξη και ανάπτυξη μιας χριστιανικής λογοτεχνίας τους », τόνισε ο Πατέρας Στανιλοάε καθηγητής σε ένα άρθρο με τίτλο» Παγκοσμιότητα και η εθνικότητα Ορθόδοξη Εκκλησία έννοια. «Οι Beso-Θράκες αναφέρεται σε πολλές ιστορικές πηγέςΕίπα στην αρχή ότι η παρουσία Beso-Θράκες στα ανατολικά ήταν ευρέως γνωστό το γεγονός στους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Από μια μελέτη του Στανιλοάε γονέα, με τίτλο «Besii στα μοναστήρια της Ανατολής», που δημοσιεύθηκε το 1976 στην «Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρουμανίας», φαίνεται ότι ο Θεόδωρος Πέτρας, στα 530, κάνοντας την ζωή του Αγίου Θεοδοσίου του Μεγάλου (529), δήλωσε σχετικά με ότι κατά το έτος 465 ίδρυσε ένα μοναστήρι ανατολικά της Βηθλεέμ, το οποίο είχε τέσσερις εκκλησίες και ένας από αυτούς, «οι άνθρωποι στις προσευχές τους ανεβαίνουν besilor κοινή Κυρίου» (Patrologia graeca CXIV, col. 505 C).Σε μια προηγούμενη ζωή γραφή του Αγίου Θεοδοσίου του Μεγάλου, για την περιγραφή ενός ταξιδιού στο Όρος Σινά, μιλώντας περίπου τρεις ηγούμενοι ο οποίος μίλησε σε αυτό το μοναστήρι Λατινικά, Ελληνικά, Συριακά, Αιγύπτιος και EASO (Antonini Placentini itinerarium – 911 – 912) . Όπως μπορούμε να δούμε, μεταξύ της Λατινικής και Μπέσα είναι μια σαφής διάκριση.

Εδώ είναι μερικές ιστορική παρουσία besilor αναφορές στην Ανατολή: John Moscu, έζησε στο δεύτερο μισό του έκτου και το πρώτο μισό του έβδομου αιώνα, μιλάει στην «πνευματική Pratum» του για την ύπαρξη των δύο μοναστήρια στην Παλαιστίνη ίδιο όνομα – Soubiba – Μπέσα και μια γλώσσα διαφορετική γλώσσα Συριακή, η «Ζωή του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου» ομιλείται περισσότερο μοναστήρια bese στην Παλαιστίνη, το 553, υπάρχει ένα μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη Besi, ιδιαίτερα των τριών Ρουμανικά μοναστήρια, ένα αιγυπτιακό και ένα Συρίας. Σε ένα έγγραφο από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, που υπογράφεται από τους ηγουμένους από αυτά τα μοναστήρια και σε άλλους στην Κωνσταντινούπολη, επίσης, υπέγραψε και Zoticos διάκονος, ηγούμενος ενός μοναστηριού στην Σκυθία. Στο ίδιο έγγραφο, ένα άλλο μοναστήρι που ονομάζεται «από Basian» και άλλο ένα από τα «Ιερά Basa». Η συχνή παρουσία στην Ανατολή besilor κοινοποιήθηκε και Karl Holl Γερμανός ιστορικός ο οποίος επέστησε την προσοχή σε αυτό το 1928.

Ένας λαός των Καρπαθίων στην Αθήνα και του Βοσπόρου

Καθ. Dumitru Στανιλοάε besilor εξηγήσουν τη συχνότητα του «μεγέθους και του πεδίου εφαρμογής της εκρωμαϊσμένο ανθρώπους Θρακική που φορούν κάποιο άλλο όνομα εκτός Besi, αλλά και σημαντικό ρόλο έπαιξε στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία Ρωμαϊκή και, στη συνέχεια, I-VII αιώνα , ως μεγάλος θρησκευτικός ζήλος του. » Σύμφωνα με την ίδια πηγή, Beso-Θρακών τεντωμένο «στη βόρεια Καρπάθια, στα νότια της Πίνδου, κοντά στη Θήβα και την Αθήνα, και ακόμη και πέρα από το Βόσπορο στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας.»

Στανιλοάε Πατέρας αναφέρει τις πολλές επιγραφές Θρακικό αναφέρονται από τον W. φουσκάλες Tomaschek, που είναι το σημερινό του όνομα ως Bitius, κλπ. bits. και προκαταβολές την υπόθεση ότι το ίδιο το όνομα του Βυζαντίου θα Beso-θρακική καταγωγή. «Besi όνομα έφερε όχι μόνο Θράκες νότια του Δούναβη, αλλά και εκείνων που προέρχονται από τη Βόρεια τους», λέει ο πατέρας Στανιλοάε.

Μπέσα γλώσσα, τα στοιχεία των προγόνων μας Χριστιανισμός, γεννήθηκε στην Πεντηκοστή

Η μαζική παρουσία αυτού του πληθυσμού στην Ανατολή ονομάζεται Tomaschek στο γεγονός ότι, «μετά από τους Θράκες έχουν γίνει … μια ρωμαϊκή επαρχία, το κύριο σώμα besii έδωσε λεγεώνες και ο ρωμαϊκός στόλος», ο αριθμός των «ενσωματωθεί» φθάνοντας 200.000 . Οι περπάτησε σε όλο το αυτοκρατορίας, και ως εκ τούτου η ιερούς τόπους στην Ανατολή, και είχε εξουσία να επιβάλει τη γλώσσα τους.

Αλλά, όπως παρατήρησε ο πατέρας Στανιλοάε besilor συχνή παρουσία στην Ανατολή », με τη δική τους γλώσσα» περισσότερο αποδεικνύει την ύπαρξη «ενός αρχαίου χριστιανισμού σε αυτές, διατηρημένα σε Λατινική διαφορετική από αυτή που έχει εξαπλωθεί από τη Ρώμη, από την το έτος 200, όλης της Δυτικής, της απόκλισης από την παράδοση της Πρώτης Εκκλησίας, που καταπιέζονται εθνικές γλώσσες δεν είναι δημοφιλής στην Εκκλησία ». Ότι η Εκκλησία της Πεντηκοστής, είπα ότι ο λόγος του Θεού ακούστηκε στην Ιερουσαλήμ, η φωνή των αποστόλων, και τη γλώσσα των προγόνων μας.

From → Ιστοριε

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Αρέσει σε %d bloggers: