Skip to content

Ρωμαϊκή ιστορία – Istoria românilor – începuturi – παπάς Mihai-Andrei Aldea

Μαΐου 25, 2012

This slideshow requires JavaScript.

Ρωμαϊκή ιστορία – Istoria românilor – începuturi – παπάς Mihai-Andrei Aldea

http://www.agero-stuttgart.de/REVISTA-AGERO/ISTORIE/istoria-neamului.htm

Istoria românilor – începuturi – Ιστορια ρομâνιλορ – îνκεπουτουρι
de preot Mihai-Andrei Aldea – ντε πρεοτ Μιχαι-Αντρει Αλντεα
ÎNCEPUTURILE NEAMULUI CA TEOLOGIE – ÎΝΚΕΠΟUΤΟUΡΙΛΕ ΝΕΑΜΟUΛΟUΙ ΚΑ ΤΕΟΛΟΓΙΕ

JUSTIFICARE

«În fond, ideea romanitatii romanilor în viziunea ei evolutiva ni se prezinta… ca un arbore gigantic al carui trunchi îl constituie traditia autohtona a romanitatii, constiinta poporului roman despre romanitate. Ramurile sale reprezinta, desigur, traditiile înfatisate mai sus, ramurelele si frunzele fiind diferitele marturii asupra romanitatii romanilor. Din arborele romanitatii romanilor cunoastem cel mai bine trunchiul; nu este exclus ca cercetari viitoare sa descopere existenta unor noi ramuri; cu siguranta putem afirma ca numeroase frunze ale acestui arbore ne-au ramas necunoscute.»
Adolf Armbruster – Romanitatea romanilor

«Nu ne putem mira îndeajuns care e pricina ca voi ungurii ne-ati apasat pe noi într-atat si ne-ati aruncat pe cap si jugul iobagiei, cand noi suntem si am fost totdeauna mai multi decat ungurii si, ce e mai mult, suntem si mai vechi decat voi în aceasta tara, caci suntem ramasite înca a vechilor daci.»
Un grup de tarani ardeleni, cca.1770

(Limba romana)»arata caracterele romanice, ba înca le arata în unele privinte mai curate decat celelalte limbi romanice. Limba poporului roman prezinta în chipul cel mai netulburat dezvoltarea de la graiul latin spre cel romanic.»
W. Meyer-Lübke, Rumänische und Romanisch

«Cand primise titlul de împarat el [Galerius] a declarat ca este dusmanul numelui de roman si ca vrea titulatura Imperiului Roman cu aceea de Imperiu Dacic. Caci aproape toti însotitorii din suita sa erau din neamul acelora… Avand în jurul lui astfel de însotitori si aparatori, el si-a batut joc de tot Orientul.»
Lactantiu, De mortibus persecutorum

«Ce stranie este tenacitatea cu care oamenii acestia [aromanii] adera la limba si obiceiurile rasei din care fac parte! Desi s-au scurs multe secole de cand acesti oameni îndura sclavia numerosilor tirani, totusi sunt în stare sa se întretina cu un strain în temerara si pitoreasca limba a Romei antice.»
Edmund Spencer, Travels în European Turkey…

«Acest sentiment puternic de a trai si de a muri pentru nationalitatea lor l-au exteriorizat si l-au consfintit cu numele de roman; si unde este puterea care sa le poata lua aceasta nationalitate, unde se afla dreptul care ar putea sa le-o conteste ?»
Stefan Ludwig Roth, 1848

«Astfel astazi moldovenii, muntenii, valahii transalpini, mysienii, basarabenii si epirotii se numesc pe sine cu totii cu un nume cuprinzator nu «valahi» ci «romani», iar limbii lor neaose îi spun «romana».»
Dimitrie Cantemir, Historia Moldo-Valahica

«[Romanii, ce] se întindeau aproape de marginea Constantinopolului pana la Byza si mai departe, în multime fara numar, neam de oameni care se simteau foarte bine în locuri greu de umblat si care se ocupau cu pastoritul dar erau obisnuiti si cu luptele»
Georgios Pachymeres, Istorii compuse (even.-1285)

JΟUΣΤΙΦΙΚΑΡΕ
«Îν φονντ, ιντεεα ρομανιτατιι ρομανιλορ îν βιζιουνεα ει εβολουτιβα νι σε πρεζιντα… κα ουν αρμπορε γιγαντικ αλ καρουι τρουνκχι îλ κονστιτουιε τραντιτια αουτοχτονα α ρομανιτατιι, κονστιιντα ποπορουλουι ρομαν ντεσπρε ρομανιτατε. Ραμουριλε σαλε ρεπρεζιντα, ντεσιγουρ, τραντιτιιλε îνφατισατε μαι σους, ραμουρελελε σι φρουνζελε φιινντ ντιφεριτελε μαρτουριι ασουπρα ρομανιτατιι ρομανιλορ. Ντιν αρμπορελε ρομανιτατιι ρομανιλορ κουνοαστεμ κελ μαι μπινε τρουνκχιουλ; νου εστε εξκλους κα κερκεταρι βιιτοαρε σα ντεσκοπερε εξιστεντα ουνορ νόι ραμουρι; κου σιγουραντα πουτεμ αφιρμα κα νουμεροασε φρουνζε αλε ακεστουι αρμπορε νε-αου ραμας νεκουνοσκουτε.»
Αντολφ Αρμμπρουστερ – Ρομανιτατεα ρομανιλορ

«Νου νε πουτεμ μιρα îνντεαjουνς καρε ε πρικινα κα βόι ουνγουριι νε-ατι απασατ πε νόι îντρ-ατατ σι νε-ατι αρουνκατ πε καπ σι jουγουλ ιομπαγιει, κανντ νόι σουντεμ σι αμ φοστ τοτντεαουνα μαι μουλτι ντεκατ ουνγουριι σι, κε ε μαι μουλτ, σουντεμ σι μαι βεκχι ντεκατ βόι îν ακεαστα ταρα, κακι σουντεμ ραμασιτε îνκα α βεκχιλορ ντακι.»
Ουν γρουπ ντε ταρανι αρντελενι, κκα.1770

(Λιμμπα ρομανα)»αρατα καρακτερελε ρομανικε, μπα îνκα λε αρατα îν ουνελε πριβιντε μαι κουρατε ντεκατ κελελαλτε λιμμπι ρομανικε. Λιμμπα ποπορουλουι ρομαν πρεζιντα îν κχιπουλ κελ μαι νετουλμπουρατ ντεζβολταρεα ντε λα γραιουλ λατιν σπρε κελ ρομανικ.»
W. Μειερ-Λüμπκε, Ρουμäνισκχε ουνντ Ρομανισκχ

«Κανντ πριμισε τιτλουλ ντε îμπαρατ ελ [Γαλεριους] α ντεκλαρατ κα εστε ντουσμανουλ νουμελουι ντε ρομαν σι κα βρεα τιτουλατουρα Ιμπεριουλουι Ρομαν κου ακεεα ντε Ιμπεριου Ντακικ. Κακι απροαπε τοτι îνσοτιτοριι ντιν σουιτα σα εραου ντιν νεαμουλ ακελορα… Αβανντ îν jουρουλ λουι αστφελ ντε îνσοτιτορι σι απαρατορι, ελ σι-α μπατουτ jοκ ντε τοτ Οριεντουλ.»
Λακταντιου, Ντε μορτιμπους περσεκουτορουμ

«Κε στρανιε εστε τενακιτατεα κου καρε οαμενιι ακεστια [αρομανιι] αντερα λα λιμμπα σι ομπικειουριλε ρασει ντιν καρε φακ παρτε! Ντεσι ς-αου σκουρς μουλτε σεκολε ντε κανντ ακεστι οαμενι îνντουρα σκλαβια νουμεροσιλορ τιρανι, τοτουσι σουντ îν σταρε σα σε îντρετινα κου ουν στραιν îν τεμεραρα σι πιτορεασκα λιμμπα α Ρομει αντικε.»
Εντμουνντ Σπενκερ, Τραβελς îν Εουροπεαν Τουρκει…

«Ακεστ σεντιμεντ πουτερνικ ντε α τραι σι ντε α μουρι πεντρου νατιοναλιτατεα λορ λ-αου εξτεριοριζατ σι λ-αου κονσφιντιτ κου νουμελε ντε ρομαν; σι ουνντε εστε πουτερεα καρε σα λε ποατα λουα ακεαστα νατιοναλιτατε, ουνντε σε αφλα ντρεπτουλ καρε αρ πουτεα σα λε-ω κοντεστε ;»
Στεφαν Λουντwιγ Ροδ, 1848

«Αστφελ ασταζι μολντοβενιι, μουντενιι, βαλαχιι τρανσαλπινι, μισιενιι, μπασαραμπενιι σι επιροτιι σε νουμεσκ πε σινε κου τοτιι κου ουν νουμε κουπρινζατορ νου «βαλαχι» κι «ρομανι», ιαρ λιμμπιι λορ νεαοσε îι σπουν «ρομανα».»
Ντιμιτριε Καντεμιρ, Χιστορια Μολντω-Βαλαχικα

«[Ρομανιι, κε] σε îντινντεαου απροαπε ντε μαργινεα Κονσταντινοπολουλουι πανα λα Μπιζα σι μαι ντεπαρτε, îν μουλτιμε φαρα νουμαρ, νεαμ ντε οαμενι καρε σε σιμτεαου φοαρτε μπινε îν λοκουρι γρεου ντε ουμμπλατ σι καρε σε οκουπαου κου παστοριτουλ νταρ εραου ομπισνουιτι σι κου λουπτελε»
Γεοργιος Πακχιμερες, Ιστοριι κομπουσε (εβεν.-1285)

Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο στη ρουμανική γλώσσα με ελληνικό αλφάβητο
Ακεστ (Αεστου) αρτικολ εστε îν λιμμπα ρομâνă σκρισă κου λιτερε γρεκεσχτι
Acest (Aestu) articol este în limba română scrisă cu litere greceşti
This article is in romanian language written with greek alphabet
.

«Τρανσιλβανια σι Ουνγαρια νου ς-αου κονφουνντατ νικιοντατα, ελε αου φορματ τοτντεαουνα ντοουα ταρι ντιφεριτε.»
Σζιλáγιι Σáνντορ, Ερντéλιορσζáγ τöρτéνετε

«Νόι κονσιντεραμ κα ρομανιι νου σουντ νουμαι κει μαι νουμεροσι, κι σι κει μαι βεκχι λοκουιτορι ντε αζι αι Τρανσιλβανιει. Ιμιγραρεα λορ, ντιν σουντουλ Ντουναριι îν Τρανσιλβανια, νου ποατε φι αντεβεριτα κου νικι ω ντοβαντα ιστορικα.»
Ε. Α. Μπιελζ, Χανντμπουκχ ντερ Λανντεσκουνντε Σιεμπενμπüργενς

«Îμπαρατουλ Ντιοκλετιαν ιουμπεα μουλτ ταρα Νταλματιει; ντε ακεεα α αντους ντιν Ρομα ποπορ îμπρεουνα κου φαμιλιιλε λορ σι ι-α ασεζατ îν ταρα Νταλματιει: ακεστια σε νουμεσκ σι ρομανι, πεντρου κα αου βενιτ ντιν Ρομα, σι ποαρτα ακεστ νουμε πανα îν ζιουα ντε ασταζι.»
Κονσταντιν Πορπχιρογενετουλ, Ντε αντμινιστρανντω ιμπεριω

«Πριντρε νεαμουριλε φαρα νοροκ, νε νουμαραμ îν φρουντε νόι, Ρομανιι. Κα σα σουπραβιετουιμ îν Ιστοριε, νε-αμ ιστοβιτ μαι μουλτ ντεκατ ς-αου κχελτουιτ αλτε νεαμουρι κα σα κουκερεασκα παμαντουλ. Νικολαε Ιοργα σπουνεα κα νενοροκουλ νι σε τραγε ντε λα Αλεξανντρου Μακχεντον : îν λοκ σα-σι ριντικε πριβιριλε σπρε Μιαζα-νοαπτε σι σα ουνεασκα τοατε νεαμουριλε δρακικε îντρ-ουν μαρε ιμπεριου, Αλεξανντρου ς-α λασατ ατρας îν ορμπιτα κιβιλιζατιει μεντιτερανεενε σι, αjουνς îν κουλμεα πουτεριι, ς-α îνντρεπτατ σπρε Ασια. Δρακιι καρε, ντουπα σπουσα λουι Χεροντοτ, εραου «κελ μαι νουμερος ποπορ ντουπα Ινντιενι» αου πιερντουτ, πριν Αλεξανντρου, σινγουρα λορ σανσα ντε α ιντρα îν ιστορια ουνιβερσαλα κα φακτορ αουτονομ; ει αου κοντριμπουιτ λα φακερεα Ιστοριει, νταρ îν νουμελε αλτορα: îν νουμελε Ιμπεριουλουι Ρομαν σαου αλ Μπιζαντουλουι, πριν îμπαρατιι πε καρε ι-αου ντατ κου πρισοσιντα ατατ Ρασαριτουλουι κατ σι Απουσουλουι. Νταρ Νικολαε Ιοργα α îντελες αντμιραμπιλ κονσεκιντελε îνντεπαρτατε αλε γεστουλουι λουι Αλεξανντρου Μακχεντον: ουριασουλ ρεζερβορ ντε οαμενι, ενεργιι σι μιτουρι πε καρε îλ κονστιτουια σπατιουλ μπαλκανω-καρπατικ, νου σι-α μαι πουτουτ γασι ντε ατουνκι πριλεj ντε α ιντρα μασιβ σι ντε-σινε-στατατορ îν Ιστοριε. Πολιτικεστε Δρακιι αου πιεριτ φαρα ουρμασι…
Ω μιε ντε ανι îν ουρμα, α αβουτ λοκ κεεα κε πουτεμ νουμι πε ντρεπτ κουβαντ ω καταστροφα ντε ινκαλκουλαμπιλε κονσεκιντε πεντρου ιστορια Ρομανιλορ: Σλαβιι αου οκουπατ Πενινσουλα Μπαλκανικα σι ς-αου îντινς πανα λα Αντριατικα. Μαρεα ουνιτατε ετνικα, λινγβιστικα σι κουλτουραλα πε καρε, îν ποφιντα τουτουρορ ναβαλιριλορ μπαρμπαρε, ω αλκατουια ρομανιτατεα οριενταλα (καρε σε νουμεα, κχιαρ ντιν σεκολουλ ΙΒ ντουπα Κχριστος, Ρομανια), α φοστ ντεφινιτιβ σφαραματα. Νεαμουλ Ρομανεσκ σε βα φορμα πε ω îντινντερε ιμενσα – ντιν Μπαλκανι σι πανα îν μουντιι Τατρει – νταρ ντεστινουλ λορ πολιτικ βα φι λιμιτατ λα Ντακια. Πολιτικεστε, ρομανιτατεα σουντ-ντουναρεανα βα φι κοννταμνατα; κα σι Δρακια, ντουπα Αλεξανντρου Μακχεντον, Ρομανια οριενταλα βα σερβι ντεστινελε αλτορα. Ποσιμπιλιτατιλε ουνουι οργανισμ πολιτικ ουνιταρ, ζαμισλινντου-σε îν σπατιουλ îντρεγιι Ρομανια, αου φοστ ντεφινιτιβ ανουλατε πριν ασεζαρεα μασιβα α σλαβιλορ îν Πενινσουλα Μπαλκανικα.
Ντε κε αμ ιντολατριζα, νόι, Ρομανιι, Ιστορια ; Ντεσκινντεμ ντιντρ-ουνουλ ντιν «νεαμουριλε κελε μαι νουμεροασε ντιν λουμε» σι πραφουλ ς-α αλες ντε ελ, νικι μακαρ λιμμπα νου ι σε μαι κουνοαστε. Αμ φακουτ παρτε ντιντρ-ω Ρομανιε ντε τρει ορι μαι μαρε ντεκατ Ντακια, σι «βικισιτουντινιλε ιστοριει» αου σφαραματ-ω ντεφινιτιβ; ω μανα ντε Μακεντονενι τρεμπουιε σα πλατεασκα σι ασταζι, κου λακριμι σι σανγε, νενοροκουλ ντε α σε φι νασκουτ Ρομανι. Τοατα λουμεα ε ντε ακορντ κα Ντακιι σε αφλαου ασεζατι πε παμαντουλ νοστρου κου κελ πουτιν ω μιε ντε ανι îναιντε ντε Κχριστος, σι κου τοατε ακεστεα αμ φοστ σινγουρουλ ποπορ εουροπεαν καρουια ι ς-α κοντεστατ ντρεπτουλ ντε α σταπανι ταρα πε καρε αου λοκουιτ-ω μοσιι σι στραμοσιι λουι.
Ιστορια Νεαμουλουι Ρομανεσκ ν-α φοστ ντεκατ ω λουνγα, νεκοντενιτα, χαλουκιναντα χεμοραγιε. Νε-αμ αλκατουιτ îντρ-ουν ουραγαν σι αμ κρεσκουτ îν βιφορ. Ποπορ ντε φροντιερα, λουπταμ σι μουρεαμ πεντρου τοτι. Μουρεαμ, μαι αλες, πλατινντ μιοπια σι νεγχιομπια αλτορα.»
Μιρκεα Ελιαντε – «Τεροαρεα ιστοριει» σι ντεστινουλ Ρομανιει
«Τιμπουλ ν-α αβουτ πουτερεα σα στιρμπεασκα φορτα, νικι σα σλαμπεασκα σπεραντα ντακω-ρομανιλορ. Ραμασεσε ακεεασι ρασα, ρεζιστεντα, ραμπντατοαρε, îντρουκατ σε κονσιντερα νεμουριτοαρε: Ρομανουλ νου πιερε, σουνα ουν ντικτον ποπουλαρ îν τοατε ρεγιουνιλε Ρομανιει. Μαι ε σι-ουν αλτουλ, απροαπε λα φελ ντε ρασπανντιτ: Απα τρεκε, πιετρελε ραμαν. Απα ερα ναβαλιρεα μπαρμπαρα, ρομανιι εραου πιετρελε.»
Αμπντολονιμε Χονορé Ουμπικινι, Λες οριγινες ντε λ’χιστόιρε Ροουμαινε

«Σα βα πουρτατι νουμαι îν κχιπ βρεντνικ ντε Εβανγχελια λουι Χριστος… φαρα σα βα îνφρικοσατι îντρου νιμικ ντε κει ποτριβνικι, κεεα κε πεντρου ει εστε ουν σεμν ντε πιερζαρε, ιαρ πεντρου βόι ντε μαντουιρε, σι ακεαστα εστε ντε λα Ντουμνεζεου. Κακι βοουα βι ς-α νταρουιτ, πεντρου Χριστος, νου νουμαι σα κρεντετι îν Ελ, κι σα σι πατιμιτι πεντρου Ελ…»
(Σφ. Απ. Παβελ, Επιστολα κατρε Φιλιπενι)

ΡΟΜαΝΙΙ σι απαριτια ΙΜΠΕΡΙΟυΛΟυΙ ΡΟΜΑΝ ΝτΕ ΡΑΣΑΡΙΤ
Ι. Ιντροντουκερε

Ι.1.Τεολογια Ιστοριει – ρεπερε

Μαι μουλτι αουτορι ς-αου οκουπατ ντε-α λουνγουλ τιμπουλουι ντε κεεα κε ς-αρ πουτεα νουμι τεολογια ιστοριει (1). Νταρ, κου τοατε κα ουνουλ ντιντρε ει σι-α ντενουμιτ κχιαρ ασα οπερα (2), îν ρεαλιτατε νου α εξιστατ ω îνκερκαρε αντεβαρατα ντε ελαμποραρε α ουνει τεοριι α Τεολογιει Ιστοριει. Ω ασεμενεα ελαμποραρε κερε îν πριμουλ ρανντ κουνοαστερεα σι τραιρεα – ντε κατε ορι νου σε ουιτα ακεστ ασπεκτ – Ρεβελατιει, ασα κουμ εα σε γασεστε ντοαρ îν Ορτοντοξιε.
Ντεσιγουρ, νου εστε ακεστα λοκουλ ουμπλεριι ακεστουι γολ, νικι σουμπσεμνατουλ κελ καρε αρ πουτεα ρεαλιζα ω αστφελ ντε οπερα γρανντιοασα. Νταρ ουνελε ρεπερε τοτ τρεμπουιε τρασατε, μακαρ πεντρου α εβιτα εξπριμαρι ντε γενουλ : “ομουλ εστε σινγουρα φιιντα ιστορικα” (3).
Κχιαρ ντακα ουνιι σουντ ντε αλτα παρερε, Σφαντα Σκριπτουρα εστε ω καρτε ιστορικα. Μπα κχιαρ, ντακα îντελεγεμ Ιστορια îν σενσουλ ει οριγιναρ, ντε κεεα κε μεριτα ρετινουτ, εστε Καρτεα Ιστορικα πριν εξκελεντα, αρχετιπ πεντρου ορικε αλτε ρεαλιζαρι îν ντομενιου, παραντιγμα αμπσολουτα. Ακεστ λουκρου σε ποατε βεριφικα ρελατιβ ουσορ, πριν κερκεταρεα λιτερατουριι πατριστικε σι μαι αλες α κελει ντιν περιοαντα αποστολικα. Σε βα πουτεα αστφελ κονστατα κα τοατε σκριεριλε κε αου κα σουμπιεκτ εβενιμεντε μαι νόι σαου μαι βεκχι σουντ ρεαλιζατε κου μαρε γριjα îν ακελασι ντουχ îν καρε τραιεστε σι Σκριπτουρα. Ντε ακεεα, ορικε îνκερκαρε ντε στουντιου îν ντομενιουλ Τεολογιει Ιστοριει τρεμπουιε σα αιμπα λα μπαζα εξεμπλουλ μπιμπλικ. Ασα κουμ ς-α πρεκιζατ ντεjα, îν σκουρτουλ στουντιου ιντροντουκτιβ αλ πρεζεντει λουκραρι νου σε ποτ σελεκτα ντεκατ ουνελε ρεπερε αλε Τεολογιει Ιστορικε. Εστε τοτουσι ουν αβανταj φατα ντε σιτουατια ουνουι βιντ τοταλ.
Πριμουλ ελεμεντ κε τρεμπουιε ρετινουτ εστε κελ αλ ρεαλιτατιι καντρουλουι ιστορικ Ντουμνεζειρε-κρεατιε.
Îντρεαγα Ιστοριε εστε μπαζατα πε ιντερακτιουνεα ντιντρε ακτιβιτατεα ντιν ιντεριορουλ λουμιι κρεατε σι λεγιλε σι ιντερβεντιιλε ντιβινε. Λεγιλε σουντ κελε πριν καρε εστε ορντονατα λουμεα ντε Κελ κε εστε Ντουμνεζεουλ ορντινιι; ουνελε ντιντρε ελε ποτ φι îνκαλκατε, îν σπεκιαλ ντε φιιντελε εξτραορντιναρε καρε σουντ îνγεριι σι οαμενιι, νταρ νου φαρα κονσεκιντε ινεβιταμπιλε, πρεβαζουτε ντε αλτε λεγι. Ιντερβεντιιλε ντουμνεζειεστι νου σουντ îν πρινκιπιου ομπλιγατοριι, κακι Ντουμνεζεου νου εστε κονντιτιονατ ντε νιμικ. Νταρ îν πρακτικα ελε σουντ ινεβιταμπιλε, ντεοαρεκε Ντουμνεζεου νου α κρεατ λουμεα σπρε α ω αμπανντονα, κι σπρε α αβεα κου εα ω ρελατιε ντεοσεμπιτα, νουμιτα ντε ομπικει προνιερε.
Στουντιερεα Τεολογιει Ιστοριει îνσεαμνα τοκμαι στουντιερεα προνιεριι σι α λεγιλορ πε καρε σε μπαζεαζα εξιστεντα λουμιι. Ιμπορταντα ουνορ αστφελ ντε στουντιι νου εστε ντε λοκ μικα, ατατ ντιν πουνκτ ντε βεντερε απολογετικ νταρ σι ντογματικ, μοραλ ετκ. Αμ πουτεα ντα κα εξεμπλου τεξτουλ “ Ατουνκι α ζις Ντουμνεζεου κατρε Αβρααμ: « Σα στι μπινε κα ουρμασιι ται βορ πριμπεγι îν παμαντ στραιν, ουνντε βορ φι ρομπιτι σι απασατι πατρου σουτε ντε ανι; νταρ πε νεαμουλ ακελα, καρουια ει βορ φι ρομπι, îλ βόι jουντεκα Εου σι ντουπα ακεεα ει βορ ιεσι σα βινα αικι, κου αβερε μουλτα [...] Ει îνσα σε βορ îντοαρκε αικι, îν αλ πατρουλεα βεακ ντε οαμενι, κακι νου ς-α ουμπλουτ îνκα μασουρα νελεγιουιριλορ Αμορειλορ.» “ (Φακ. 15.13-16).Αβεμ αικι πρεστιιντα ντουμνεζειασκα, κε ιντερεσεαζα îν μοντ ντεοσεμπιτ ατατ Ντογματικα σι Απολογετικα – κχιαρ σι Μοραλα – νταρ σι, φιρεστε, Τεολογια Ιστοριει. Αβεμ ντε ασεμενεα εξεμπλουλ ρελατιει σπεκιαλε îντρε ουν ποπορ κα îντρεγ σι ορντινεα μοραλα α λουμιι. Αβεμ εξεμπλουλ προνιεριι σι μιλει ντιβινε, ατατ φατα ντε ουρμασιι λουι Αβρααμ κατ σι φατα ντε Αμορει. σι αστφελ ντε ινφορματιι ντεοσεμπιτ ντε ιμπορταντε πεντρου îντελεγερεα ρεαλιτατιι îν καρε τραιμ σε γασεσκ πεστε τοτ îν Σφαντα Σκριπτουρα, μουλτε φιινντ ντεjα εξπλικατε ντε κατρε Σφιντιι Παριντι; λιψεστε αικι îνσα μουνκα ντε σιντεζα νεκεσαρα αντουναριι τεξτελορ πατριστικε ντιν ντομενιου ιαρ ντινκολω εφορτουλ σπεκιαλ ντε σελεκτιε σι σιστεματιζαρε αλ πασαjελορ îνκα νεβαλοριφικατε ντιν ουνγχιουλ Τεολογιει Ιστοριει (κεεα κε ποατε κονστιτουι ουν λαργ καμπ ντε λουκρου πεντρου Εξεγετικα σι Πατρολογιε).
Πεντρου ακεαστα λουκραρε νε βομ οπρι πε μομεντ λα ομπσερβαρεα εξιστεντει ποποαρελορ κα εντιτατι μπινε ντεφινιτε, κου ρεσπονσαμπιλιτατε μοραλα. Ακεαστα εξιστεντα σε αρατα νου ντοαρ îν πασαjουλ κιτατ μαι σους, κι îν îντρεαγα Σκριπτουρα, πριν ατιτουντινεα λουι Ντουμνεζεου φατα ντε ποπορουλ αλες σι φατα ντε τοατε ποποαρελε μεντιονατε îν Ιστορια σφαντα α μαντουιριι. Εστε ουν λουκρου κε νε ιντερεσεαζα îν μοντ ντεοσεμπιτ, ντεοαρεκε ιμπλικα ω νοουα ατιτουντινε φατα ντε ιστορια Νεαμουλουι νοστρου.
Πριβινντ Ιστορια Νεαμουλουι ντιν ακεστ πουνκτ ντε βεντερε, ρεαλιζαμ αντεβαρατα ιμπορταντα α ουνορ ασπεκτε αλτφελ μινιμαλιζατε ορι, ντιν κοντρα, μαξιμιζατε. Τραιρεα ντουχοβνικεασκα α ουνορ οαμενι σφιντι, φιε ει ντιν ποπορ σαου νου, καπατα ω νοουα σεμνιφικατιε îν λουμινα Σκριπτουριι, φιε σι ρεζουμανντου-νε λα ντιαλογουλ ντιντρε Ντουμνεζεου σι Αβρααμ ντιναιντε ντε ντιστρουγερεα Σοντομει σι Γομορει, σαου λα κερερεα λουι Λοτ ντε κρουταρε α ουνει μικι κετατι îν καρε σε ρεφουγιαζα (Φακ.18.16 33 σι 19.15-22). Ντε ασεμενεα, ανουμιτε ομπικειουρι ορι τραντιτιι στραινε κρεστινισμουλουι, πριβιτε κου îνγαντουιντα σι κχιαρ πλακερε ντε ουνιι ιστορικι σι ντε μαι τοτι ετνολογιι, απαρ αλτφελ ντακα νε ραπορταμ λα ρασπουνντερεα πε καρε ω αρε ουν Νεαμ κε σε βρεα κρεστιν.
Ουν αλτ ρεπερ τεολογικ κε τρεμπουιε ομπλιγατοριου ρεκουπερατ εστε κελ αλ ροστουλουι, αλ μοτιβατιει εξιστεντει ουνουι ποπορ. Ντε βρεμε κε νεαμουριλε εξιστα πριν βόια λουι Ντουμνεζεου σι βορ εξιστα îν βεκι – Αποκαλιψα 21.26; 22.2 – εστε λιμπεντε κα απαριτια φιεκαρουια κορεσπουνντε ουνουι σαου ουνορ τελουρι κουνοσκουτε ντε Ντουμνεζεου σι καρε, μακαρ παρτιαλ, ποτ φι ντετεκτατε ντε Τεολογια Ιστοριει. Κουνοαστερεα ακεστορ τελουρι εστε αμπσολουτ νεκεσαρα πεντρου ορικε ομ καρε ντορεστε σα îσι îντελεαγα ροστουλ σαου, νταρ σι φιεκαρουι νεαμ καρε βρεα σα îσι îμπλινεασκα μενιρεα. Ντεοσεμπιριλε îντρε ροστουριλε πεντρου καρε α φοστ κρεατ ουν ποπορ σι ιμαγινεα πε καρε ακεστα ω αρε ντεσπρε ελε ποτ προβοκα γρεσελι ιρεπαραμπιλε σι κχιαρ ντιστρουγερεα ακελουι ποπορ.
Αλτ ασπεκτ ντεσεορι ουιτατ, îνσα ντεοσεμπιτ ντε ιμπορταντ μαι αλες σουμπ ασπεκτ πρακτικ, εστε κελ αλ λεγατουριι ντιντρε οαμενι, μαι αλες κονσιντερατι κομουνιταρ, σι ρεστουλ λουμιι κρεατε, κχιαρ εξκλουζανντ πε îνγερι. Βεντεμ αστφελ, îν Βεκχιουλ Τεσταμεντ, κουμ ποπορουλ εβρεου, ντεπαρτατ ντε Ντουμνεζεου, σε ντεσφατα ντε μπογατιιλε νατουραλε αλε Καναανουλουι πεντρου κα ντιντρ-ω ντατα, πριν πουτερεα λουι Ντουμνεζεου, σα φιε λιψιτι ντε ακεστε μπογατιι. Πουστιιριλε, κα σι μπελσουγουλ, νου σουντ ντεκι ρεζουλτατουλ ουνορ φορτε οαρμπε, μεκανικε σι ινντιφερεντε, κι αλ λεγιλορ μοραλε κε σταμπιλεσκ ρελατιιλε îν τριουνγχιουλ Ντουμνεζειρε – οαμενι – ρεστουλ κρεατιει.
Τοτ αικι τρεμπουιε σουμπλινιατ σι ακελ ασπεκτ αλ βιετιι νατιοναλε καρε εστε ντιν πακατε ουιτατ ντε μουλτι ασα-ζισι πατριοτι: ντεσι ερεντιτατεα κοντεαζα, νου εα εστε φακτορουλ πριμορντιαλ îν σταμπιλιρεα απαρτενεντει νατιοναλε. “Ντουμνεζεου α φακουτ ντιντρ-ουν σανγε τοτ νεαμουλ ομενεσκ” ( Φ.Α. 7.26 ), ιαρ ουρμασιι λουι Αβρααμ σουντ κει καρε φακ φαπτελε λουι Αβρααμ σι αου ακεεασι κρεντιντα κου ελ (Ιοαν 8.39;Ρομ. 2.28-29, 4.11-12 ετκ.). Σε ποατε ομπσερβα ντε αικι – κα σι ντιν στουντιιλε στιιντιφικε εξιστεντε (4) – κα φακτορουλ ντετερμιναντ ντιν πουνκτ ντε βεντερε νατιοναλ εστε κελ σπιριτουαλ σι νου κελ μπιολογικ.

Ι.2.Φορμαρεα Ρομανιλορ
Α. Γενεραλιτατι

Απαριτια Νεαμουλουι Ρομανεσκ νου α φοστ ουν εβενιμεντ îνταμπλατορ. Εα νου α îνσεμνατ νικι απαριτια ουνουι βας αλ μανιει λουι Ντουμνεζεου, σαου αλ ουνουια ντε ρουσινε. Μοντουλ κου τοτουλ ουνικ îν καρε α απαρουτ Νεαμουλ Ρομανεσκ λαμουρεστε ω παρτε ντιν σκοπουριλε îναλτε πεντρου καρε Ντουμνεζεου λ-α κχεματ λα εξιστεντα. Ακεστ μοντ ουνικ ντε ναστερε βα φι ντεσκρις îν παγινιλε καρε ουρμεαζα, σι σε βα îνκερκα, îν φιναλ, γασιρεα ροστουριλορ εξιστεντει Νεαμουλουι Ρομανεσκ.
Ιμπορταντα îντελεγεριι φελουλουι îν καρε ς-α φορματ Νεαμουλ Ρομανεσκ σε βεντε κλαρ ντιν ρανντουριλε ντε μαι σους. Α îντελεγε πεντρου κε εξιστα ποπορουλ ντε καρε πριν βόια λουι Ντουμνεζεου απαρτι îνσεαμνα α-τι κλαριφικα ω μαρε παρτε ντιν ροστουλ εξιστεντει ταλε ινντιβιντουαλε. Ταινελε νεντεσλουσιτε αλε σουφλετουλουι – τουλμπουραρι, νεμουλτουμιρι, κχεμαρι ασκουνσε ετκ. – αου ντε μουλτε ορι λα οριγινε πραπαστια ντιντρε φιιντα Νεαμουλουι σι κεεα κε σε πρετινντε κα αρ φι εα.
Îντρ-αντεβαρ, κουμ αρ πουτεα πρεσουπουνε κινεβα κα Ντουμνεζεου, φακανντου-τε σα απαρι îντρ-ουν ανουμε ποπορ, ζαμισλιτ κου ανουμε σκοπ, νου τε-αρ σι ντοτα îντρ-ουν μοντ μαι σπεκιαλ, αστφελ îνκατ σα ποτι λουκρα σι του πεντρου îμπλινιρεα κελορ μπουνε îν ποπορουλ ταου; Ω αστφελ ντε ιντεε εστε εβιντεντ αμπσουρντα.
Σε ποατε αφιρμα αικι, φαρα ντουμπιου, κα μουλτε ντιν γρεσελιλε φακουτε ντε Νεαμουλ νοστρου, μαι αλες îν ουλτιμελε σεκολε, σε ντατορεαζα ντισταντει γιγαντικε ντιντρε ρεαλιτατε σι τεοριιλε ψεουντω-ιστορικε προπαγατε ντε φελουριτε ινστιτουτιι σι περσοανε. Τοτ ντιν καουζα ακεστει ρουπερι ντε ρεαλιτατε α απαρουτ σι φενομενουλ ντε îνστραιναρε φατα ντε Νεαμ πε καρε îλ πουτεμ κονστατα, τοτ μαι αμπλιφικατ, ντε μαι μουλτε γενερατιι.
Αουτοριι ινιτιαλι αι τεοριιλορ φαλσε σους αμιντιτε νου σουντ, ασα κουμ ς-αρ πουτεα κρεντε, ινοκεντι σαβαντι ντε μπουνα κρεντιντα νταρ λιψιτι ντε ινφορματιι, νικι τεοριιλε σιμπλε ερορι. Ρεαλιζαρεα πριμελορ τεοριι φαλσε α φοστ ουν ακτ κονστιεντ, βόιτ, αβανντ σκοπουρι πρεκισε. Σε ποατε βεντεα ακεστ λουκρου κερκετανντ ιζβορουλ λορ. Îν καζουλ αουτοριλορ πρω-ουνγαρι ακεστ λουκρου σε βεντε κου κλαριτατε, μοτιβ πεντρου καρε ελε αου πουτουτ φι μαι ουσορ εβιτατε; τοτουσι νου ς-α πουτουτ εβιτα ντε φιεκαρε ντατα κανντ λι ς-α ρασπουνς καντερεα îν ανουμιτε εξαγεραρι. Ω ποζιτιε μαι σπεκιαλα ω οκουπα îνσα “σκοαλα Αρντελεανα”. Ιζβοαρελε ει σε αφλα λα Βατικαν. Ντε ακεεα φαλσουριλε κονστατατε αικι καπατα ω σεμνιφικατιε σπεκιαλα. Νε ρεφεριμ îν σπεκιαλ λα ποζιτια ουνικα îν Ιμπεριουλ Ρομαν πε καρε, ντουπα αφιρματιιλε îντεμειετοριλορ “σκολιι Αρντελενε”, ω οκουπα Ντακια (1) . Εα απαρε κα σινγουρα προβινκιε îν καρε α αβουτ λοκ εξτερμιναρεα ποπουλατιει αουτοχτονε σι τοτοντατα κα σινγουρα îν καρε ς-αου κολονιζατ νουμαι κετατενι αι Ρομει. Ντακα βενεαου ντιν αλτα σουρσα ακεστε αφιρματιι πουτεαου παρεα σιμπλε ερορι. Νταρ ελε αου κα ιζβορ Βατικανουλ, ντεποζιταρουλ ουνορ ινφορματιι κλαρε îν ακεστ ντομενιου. Κολουμνα Τραιανα, ντοκουμεντ îν ιμαγινι , ατεστα σουπραβιετουιρεα ποπουλατιει ντακικε, φιινντ αστφελ κελ μαι εβιντεντ ντοκουμεντ (2). Νταρ σι φαρα ακεαστα μπιμπλιοτεκα Βατικανουλουι πουτεα φουρνιζα ινφορματιιλε ομπιεκτιβε νεκεσαρε. Κορεσπονντεντα ντιντρε ταρουλ ρομαν Ιονιτα Ασαν σι Βατικαν (3) ατεστα κουνοαστερεα ντε κατρε ακεστα ντιν ουρμα α οριγινιι ουνικε α ρομανιλορ, ινντιφερεντ κα ει εραου îν Ντακια, Μακεντονια σαου αλτε φοστε προβινκιι ρομανε. Ντε ακεεα νου σε πουτεα îν νικι ουν καζ λανσα ιποτεζα, αμπσουρντα στιιντιφικ ντιν τοατε πουνκτελε ντε βεντερε, α εξτερμιναριι ντακιλορ σι κολονιζαριι κου λοκουιτορι αι Ρομει. Ντεσιγουρ, σε πουνε îντρεμπαρεα : κε σκοπ α ουρμαριτ Βατικανουλ πριν λανσαρεα ακεστουι φαλς;
Ντεζραντακιναρεα.
Οντατα σεπαρατι ντε αντεβαρατα λορ ιστοριε, οντατα κονβινσι κα ει σουντ, ερεντιταρ, φιι αι Ρομει, ρομανιι αρ φι πουτουτ φι μουλτ μαι ουσορ κονβερτιτι λα ρομανω-κατολικισμ σι παστρατι σουμπ κοντρολουλ Ρομει. Ντε ασεμενεα, πριν ντιβιζαρεα ρεαλιζατα îντρε ρομανιι ντιν Ντακια σι κει ντιν αλτε προβινκιι ς-αρ φι σλαμπιτ πουτερεα ουνουι νεαμ πρεα μαρε πεντρου α φι κοντρολατ. Πριμουλ σκοπ α φοστ παρτιαλ ατινς, αλ ντόιλεα îν îντρεγιμε.
Ινιτιατοριι “σκολιι Αρντελενε” αου φακουτ αστφελ ουν ραου ιμενς, πρακτικ ιρεπαραμπιλ, κα ντοβαντα κα νου α πουτουτ φι îνντρεπτατ ουλτεριορ νικι ντε ιστορικιι μαι ρεαλιστι αι ακεστει «σκολι» . Ουν ρεζουλτατ σιμιλαρ λ-αου ομπτινουτ îν σουντουλ Ρομανιει – λουατα îν σενσουλ σαου ρεαλ, β. Ατλ.3 – κλερικιι σι καλουγαριι γρεκι. Ακεστια αου νασκοκιτ τερμενουλ ντε βλαχω-ελινι, νεμαιîνταλνιτ πανα ατουνκι σι αου κονβινς πε μουλτι ντιντρε ρομανιι μακεντονενι, επιροτι ετκ. κα αρ φι ντε οριγινε … γρεκεασκα! Αστφελ πρελουκρατι ρομανιι γρεκιζατι αου ντεβενιτ κει μαι μαρι ντουσμανι αι νατιει λορ, κουμ σε îνταμπλα ντε αλτφελ κου τοτι ρενεγατιι καρε νου ρεβιν λα αντεβαρ (4).
Ντε ακεεα, πριβινντ λουκρουριλε îν σινγουρα περσπεκτιβα βαλιντα, κεα ορτοντοξα, εστε εβιντεντ κα ρεγασιρεα αντεβαρουλουι πριβινντ φορμαρεα Νεαμουλουι Ρομανεσκ σι ρενταρεα λουι Νεαμουλουι σουντ λουκρουρι ντε ω ντεοσεμπιτα ιμπορταντα. Φαρα εξαγεραρε, ντε ρεκαπαταρεα κονστιιντει αντεβαρατει νοαστρε οριγινι ντεπινντε εξιστεντα νοαστρα κα νεαμ.
Μπ. Καντρουλ απαριτιει Νεαμουλουι Ρομανεσκ

Αου φοστ λανσατε ντε-α λουνγουλ βρεμουριλορ ω μουλτιμε ντε ιποτεζε σι τεοριι πριβινντ φορμαρεα ρομανιλορ. Ντουπα κει μαι μουλτι αλογενι ντιν σουντουλ Ντουναριι ρομανιι αου απαρουτ îν τεριτοριιλε λορ ντιν νορντουλ ακεστουι φλουβιου. Ντουπα κει μαι μουλτι αλογενι ντιν μιαζανοαπτεα Ντουναριι ρομανιι αρ φι σοσιτ ντιν σουντουλ ακεστεια. Ντεοαρεκε νου αβεμ ινφορματιι ντεσπρε οαμενι αμφιμπιε îν βεκχιουλ Ντανουμπιους, ιαρ ρομανιι σουντ πρεζεντι ντιν κελε μαι βεκχι τιμπουρι σι λα νορντ σι λα σουντ ντε Ντουναρε, ω κονκλουζιε σε ιμπουνε: ινντιφερεντ κε αρ ντορι ουνιι σαου αλτιι ρομανιι νου αου φοστ νικιοντατα μιγρατορι σι ς-αου φορματ îν τοατα ακεαστα ζονα îν καρε σε αφλα σι ασταζι. Σιλβιου Ντραγομιρ αφιρμα κα ρομανιι σουντ ουρμασιι τρακω-ιλιριλορ ρομανιζατι (5). Ακελασι λουκρου εστε αφιρματ σι ντε ιστορικι κα Νικολαε Ιοργα (6) σι Δεοντορ Καπινταν (7). Νταρ ιστορικι ρομανι ντε πρεστιγιου, κα ντε εξεμπλου, Ντινου σι Κονσταντιν Γιουρεσκου αφιρμα ω οριγινε ντακω-ρομανα α ρομανιλορ (8). Ινφορματιιλε πε καρε îνσα λε πρεζιντα κχιαρ ει ντοβεντεσκ λαμπιλιτατεα ακεστει τεοριι. Νου σε ποατε εξπλικα ντε κε îν Ντακια Ρομανα, ντιντρ-ουν αμεστεκ ντε ντακι, τρακι σουντικι, ιλιρι σι τρακω-ιλιρι ρομανιζατι ς-αου πουτουτ φορμα ρομανι, ιαρ îν αλτε προβινκιι κου ακεεασι κομποζιτιε ετνικα, νου (9). Φαρα α ιντρα îν ντισπουτε κε νου φακ ομπιεκτουλ πρεζεντει λουκραρι μεντιοναμ κα σινγουρα τεοριε κε σε σουστινε στιιντιφικ εστε κεα α φορμαριι Ρομανιλορ ντιν τρακω-ιλιριι ρομανιζατι. Κου ω πρεκιζαρε: ρομανιζατι πριν κρεστινισμ.
Σε ιμπουνε αικι ω λαμουριρε μαι λαργα. Λιμμπα τρακιλορ ερα πεντρου ει ω λιμμπα σφαντα; κουλτουρα λορ ερα ω κουλτουρα μιστικα, εσοτερικα σι απροαπε τοταλ οραλα. Σφιντενια λιμμπιι ερα πεντρου τρακι ουν ελεμεντ ατατ ντε ιμπορταντ îνκατ νου ρενουνταου λα εα νικι σουμπ πρεσιουνεα κιβιλιζατιει γρεκεστι, νικι îν ουρμα îνντελουνγατουλουι σταγιου μιλιταρ ρομαν. Σινγουρα πουτερε καρε α ρεουσιτ σα λε σκχιμμπε λιμμπα α φοστ κρεστινισμουλ. Ντε ακεεα σε ποατε αφιρμα φαρα νικι ω îνντόιαλα κα ρομανιζαρεα στραμοσιλορ νοστρι ς-α ρεαλιζατ πριν κρεστιναρεα λορ. σι ντακα σινταγμα “ποπορουλ ρομαν εστε σινγουρουλ ποπορ νασκουτ κρεστιν” ε εβιντεντ ερονατα – κρεστινι αου φοστ ντε λα απαριτια λορ κα ποποαρε σι σπανιολιι, πορτουγχεζιι, φρανκεζιι ετκ. – îν σκχιμμπ εστε προφουνντ αντεβαρατ φαπτουλ κα, πε κατ στιμ, Ποπορουλ Ρομαν εστε σινγουρουλ ποπορ νασκουτ îν σι πριν Μπισερικα.
Îν ακεαστα φορμα, ναστερεα Ποπορουλουι Ρομαν απαρε πεντρου πριμα οαρα λα Πρ. Ντουμιτρου Στανιλοαε (10), ιαρ ακτουλ ντε ναστερε αλ Νεαμουλουι Ρομανεσκ îλ κονστιτουιε τεξτουλ ντιν Φ.Α. 16.8 40 (11). Îν ακεστα σε αρατα ακτιβιτατεα Σφαντουλουι Αποστολ Παβελ îν κολονια ρομανα Φιλιπι, αφλατα îν ουνουλ ντιντρε κελε μαι πουτερνικε τινουτουρι τρακικε ντιν Μακεντονια. Νεαμουλ Ρομανεσκ α πρινς α σε ζαμισλι ντιν αστφελ ντε πουνκτε ντε βιετουιρε κρεστινεασκα îνφιιντατε ντε αποστολι σι ουκενικιι λορ îν σπατιουλ τρακω-ιλιρ. Μομεντουλ α φοστ ακελασι μαι πεντρου τοτι τρακω-ιλιριι, κακι îνκα ντιν ακει ανι μινουνατι αι îνκεπουτουλουι Μπισερικι προποβαντουιτοριι αου αjουνς îν μαjοριτατεα ζονελορ τρακω-ιλιρε εουροπενε. Σφαντουλ Αποστολ Παβελ α πρεντικατ νου ντοαρ îν Ασια Μικα, Γρεκια, Ιταλια σαου Οριεντουλ Απροπιατ, κι σι îν Μακεντονια – κουμ αμ μαι αρατατ – , Τεσαλια σι Ιλιρια, Σφαντουλ Αποστολ Ανντρει α βεστιτ Εβανγχελια σι îν Ντομπρογεα, Καμπια Ρομανα σι σουντουλ Μολντοβει σι Ουκραινει ντε αζι, Σφαντουλ Αποστολ Τιτ α πρεντικατ σι îν Νταλματια ς.α.μ.ντ.(12). Πρεντικα ς-α φακουτ πεστε τοτ îν λατινα ποπουλαρα, κουνοσκουτα ατατ εβρειλορ ντιν Παλεστινα – ντε καρε απαρτινεα Σφ. Απ. Ανντρει – κατ σι τουτουρορ λοκουιτοριλορ ντιν ορασελε Ιμπεριουλουι Ρομαν. Λατινα ερα λιμμπα φιλιπενιλορ, σι ντε εα ς-α σλουjιτ πριντρε ει Σφαντουλ Παβελ, κα σι ντε κετατενια σα ρομανα. Îν Ιλιρια σαου Νταλματια λιμμπα ιντερνατιοναλα ερα ντε ασεμενεα λατινα. Ντε λα îνκεπουτουλ σεκολουλουι σουμπ ντομινατιε ρομανα Ντομπρογεα αντοπτασε λατινα îν αντμινιστρατιε σι βιατα πουμπλικα, κχιαρ ντακα ελινα ερα îνκα λιμμπα “κουλτιλορ”. Ντε αλτφελ ινφλουεντα ρομανα îν Ντακια σε φακουσε ντε μουλτ σιμτιτα ; ντεναρουλ ρομαν – κα σα νταμ ουν σινγουρ εξεμπλου – φουσεσε αντοπτατ σι περφεκτ κοπιατ κανντ îντρε Ντοναρις σι χοταρελε Ιμπεριουλουι εραου îνκα κκα. 200 κμ. Μαι μουλτ, ντακα λιμμπα γρεκεασκα αβεα, λα φελ κου κελτα σαου γερμανα, ουνιι κουνοσκατορι îν ζονα, εα, λα φελ κου κελελαλτε λιμμπι αλογενε, νου σε μπουκουρα îνσα ντε ρασπανντιρεα ντεοσεμπιτα α λατινει, ντε στατουτουλ ουνανιμ ακκεπτατ αλ ακεστεια ντε “λινγουα φρανκα”.
Ρεβενινντ, τρεμπουιε σα σουμπλινιεμ αλτε ντοουα ασπεκτε αλε ακεστορ μομεντε ντε îνκεπουτ αλε νεαμουλουι. Αστφελ τρεμπουιε îντελες φαπτουλ κα αντοπταρεα κρεστινισμουλουι ντε κατρε ιλιρω-τρακι νου α φοστ, ορικατ νε-αρ φι πλακουτ σα φιε ασα, ουν φενομεν ραπιντ. Ελ α αβουτ λοκ îν τιμπ îνντελουνγατ, πριντρ-ουν προκες κομπλεξ ντε τραιρε σι βεστιρε α Εβανγχελιει. Αστφελ, îν σεκ.λΒ-Β, Σφαντουλ Νικετα ντε Ρεμεσιανα ντεσφασουρα îνκα ω μισιουνε ντε κρεστιναρε α τρακιλορ παγανι, κρεστιναρε κε îνσεμνα τοτοντατα σι ρομανιζαρεα λορ (13). Νταρ, σι ακεστα εστε αλ ντόιλεα ασπεκτ ιμπορταντ, κεντρελε προτορομανεστι κε εξισταου ντεjα σαου απαρεαου, ουνιτε îντρε ελε πριν φρατερνιτατεα σι ιεραρχια κρεστινα, αβεαου ω σταμπιλιτατε ντεοσεμπιτ ντε μαρε. Μεμμπριι λορ νου μαι εραου ιλιρω-τρακιι παγανι ντορνικι ντε λουπτε σι αβεντουρι, κι ιλιρω-τρακιι κρεστινατι σι ρομανιζατι, κετατενι ντε ναντεjντε αι Ιμπεριουλουι, οαμενι λεγατι ντε παμαντουλ πε καρε τρεμπουιαου σα-λ σφιντεασκα πριν βιατα λορ. Σ-α ντεριβατ ντιν “παγους” κουβαντουλ “παγαν”, σι ς-α ντεντους γρεσιτ κα βιατα κρεστινα α πατρουνς îν μεντιουλ ρουραλ φοαρτε γρεου σι φοαρτε ταρζιου. Κα σι îν μεντιουλ ρουραλ α πατρουνς γρεου κρεστινισμουλ εστε αντεβαρατ. Νταρ σε ουιτα ατατ φαπτουλ κα ντιφερεντα ντιντρε ορας σι σατ νου ερα πε ατουνκι κχιαρ ασα ντε μαρε – εξκεπτανντ κελε κατεβα ορασε … ντε εξκεπτιε – κατ σι κα μαι εξιστα ουν τερμεν πεντρου λοκαλιτατιλε ρουραλε : “φοσσατουμ” ! Ορι τοκμαι ντιν ακεστ κουβαντ κε ντεσεμνα σατελε îνταριτε (14) σουντ οριγιναρι τερμενιι κε ντεφινεσκ îν λιμμπα ρομανα ασεζαρεα ρουραλα σι μεμμπριι ει : “σατ” σι ρεσπεκτιβ “σατεαν”! Εξπλικατια εστε ουνα σινγουρα, κονφορμα κου τοατε ντοβεζιλε αρχεολογικε, ιστορικε σι λινγβιστικε κουνοσκουτε : οποζιτια φιιντιαλα îντρε σατελε îνταριτε αλε σεντενταριλορ προτορομανι κρεστινι, απαρατορι σαου νοσταλγικι αι Ιμπεριουλουι, σι παγουσουριλε παγανιλορ μιγρατορι, λοκαλιτατι νεîνταριτε, ριντικατε πεντρου ουν τιμπ σι νου πεντρου τοτντεαουνα. Αβεμ αστφελ, παστρατα îν λιμμπα νατιοναλα κεα μαι αουτεντικα, ιμαγινεα κομουνιτατιλορ σταμπιλε προτορομανε. Σταμπιλιτατεα λορ, ρεζιστεντα λορ îν φατα μιγρατιιλορ, ς-αου ντατορατ Μπισερικιι σι πουτεριι ντουμνεζειεστι κε λουκρα πριν ακεαστα.
Ντε αλτφελ îν λιμμπα ρομανα εξιστα ω σεριε ντε ασπεκτε ουνικε απαρουτε îν ουρμα ακεστει σιτουατιι. Παριντελε Πετρονιου ντε λα Αδος νταντεα κα εξεμπλου νουμελε κελε μαι ρασπανντιτε ντατε ντε ρουσι, γρεκι σι ρομανι Φεκιοαρει Μαρια. Αστφελ, îν βρεμε κε πριμιι ω νουμεσκ îν γενεραλ Μπογοροντιτα, Νασκατοαρε ντε Ντουμνεζεου, ιαρ γρεκιι Παναγχια, Πρεα Σφαντα, ρομανιι φολοσεσκ νουμελε ντε Μαικα Ντομνουλουι, καρε ινκλουντε îν ελ σι φεκιορια σι καλιτατεα ντε μαμα α λουι Ντουμνεζεου, πρεκουμ σι – τρεμπουιε ανταουγατ – αντεβαρατα îνφατισαρε α πουτεριι σι σφιντενιει Πρεακουρατει. Ακεστ νουμε εστε ω σιντεζα μιλεναρα α κονστιιντει ορτοντοξε ντεσπρε κεα καρε ς-α îνβρεντνικιτ α ναστε πε Ντουμνεζεου îντρουπατ . Λα ακεεασι κονκλουζιε κονντουκε σι τερμενουλ ντε «νεβόιντα» φολοσιτ πεντρου οστενελιλε μαντουιτοαρε αλε βιετιι καλουγαρεστι, îν κομπαρατιε κου σπορτιβουλ «ασκισις», τιπικ σπατιουλουι ελενιστικ μαρκατ ντε ψιχολογια βεκχε, αντε-κρεστινα (15).
Φιρεστε, νου τρεμπουιε σα νεγλιjαμ νικι ιμπορταντα αρματει ρομανε îν καντρουλ προκεσουλουι ντε φορμαρε α Ποπορουλουι Ρομαν. Κχιαρ ντιν πουνκτουλ ντε βεντερε αλ βιετιι κρεστινε φουνκτια αρματει νου α φοστ ντε μικα îνσεμνατατε. Ε καζουλ σα αμιντιμ κα Σφαντουλ Ιοαν Μποτεζατορουλ νου α κερουτ μιλιταριλορ σα ρενουντε λα μεσερια αρμελορ ( Λκ. 3.14) σι νου α κερουτ ακεαστα νικι Σφαντουλ Πετρου, ατουνκι κανντ λ-α μποτεζατ πε Κορνελιου σι κασα ακεστουια (Φ.Α. καπ.10). Ντε ακεεα îν αρματα αου εξιστατ μουλτι κρεστινι, κχιαρ ντε λα îνκεπουτουριλε προποβαντουιριι αποστολικε, μαι αλες κα σι Ορτοντοξια εστε ποτριβιτα κου σπιριτουλ μιλιταρ-καβαλερεσκ – λουατ îν σενσουλ κελ μαι κουρατ αλ κουβαντουλουι.
Σφιντιι μιλιταρι (16) αου ντοβεντιτ κου πρισοσιντα ακεστ λουκρου. Ει αου ντατ îν Ρομανια ουν νοου σενς βιετιι μιλιταρε; αρματα, σολντατουλ ρομαν αου ντεβενιτ ιμαγινεα απαρατορουλουι. Απαρατορ îν φατα ντουσμανουλουι νταρ σι α παγανιλορ. Ντουμπλουλ σενς ς-α ντατορατ ατατ φαπτουλουι κα τοτι μιγρατοριι εραου παγανι κατ σι φαπτουλουι κα περσεκουτιιλε, σινγουρελε ατακουρι “ντε στατ” ασουπρα αρματει, αου φοστ οργανιζατε ντε îμπαρατιι παγανι, ντε ομπικει σι κει μαι «γχινιονιστι» – ντε φαπτ μπατουτι ντε Ντουμνεζεου – îν κεεα κε πριβεστε σιτουατια εκονομικα. Îν πλους α εξιστατ ουν φενομεν ντε μαρε ιμπορταντα ετνογενετικα: ασιμιλαρεα βετερανιλορ. Ατατ αουτοχτονιι îντορσι ντιν ζαρι îνντεπαρτατε ντουπα κει 20-25 ντε ανι ντε αρματα κατ σι βετερανιι ντιν τρουπελε ντιν Ρομανια σταμπιλιτι αικι îν καλιτατε ντε κολονι αου παρτικιπατ εσεντιαλ λα ετνογενεζα. Ακεστε ντοουα φενομενε, κα σι ινφλουεντα γενεραλα α κολονιιλορ σι ταμπερελορ μιλιταρε ντιν Ρομανια αου ντατ îνκα ω καρακτεριστικα περσοναλα Νεαμουλουι Ρομανεσκ: ακεεα ντε ποπορ ραζμπόινικ ντεφενσιβ, απαρατορ πριν ντεφινιτιε νου ντοαρ αλ ουνουι παμαντ στραμπουν, κι αλ ουνουι îντρεγ σπατιου κρεστιν.
Αου εξιστατ ω σεριε ντε κεντρε ντε ρομανιζαρε. Ασα α φοστ ζονα κελεμπρει Βια Εγνατια κε φακεα λεγατουρα îντρε κοαστα αντριατικα α Επιρουλουι σι Κονσταντινοπολ (ινιτιαλ ντρουμουλ βιζα λεγατουρα κου Ασια Μικα). Ασα α φοστ κοαστα Νταλματιει, απρεκιατα ντε ρομανι πεντρου φρουμουσετεα ει (17). Ασα αου φοστ φιεκαρε ντιν κομουνιτατιλε κρεστινε απαρουτε îν Φιλιπι, Σαλονα (ρομανουλ Σαρουνα (18), γρ. Τεσαλονικι) σι îν αλτε ζονε (îν Σκιτια Μικα, Νταλματια, Ιλιρια ετκ.).
Ι.3.Γενεραλιτατι (Εξπλικαρεα ουνορ τερμενι)
Κρεστινισμ, β. Ορτοντοξιε.
Ορτοντοξια, ντρεαπτα κρεντιντα, εστε ουν νουμε φολοσιτ αικι îν σενσουλ σαου ρεαλ ντε Κρεστινισμ, ντε Κρεστινισμ αουτεντικ, ασα κουμ λ-α λασατ Χριστος Ιισους. Κελελαλτε κουλτε καρε σε ντεριβα ντιν Ορτοντοξιε (αριανισμ, ρομανω-κατολικισμ ετκ.) σουντ ντενουμιτε κου νουμελε λορ προπριου-ζισε.
Προτορομαν εστε ουν τερμεν îντρεμπουιντατ αικι πεντρου ακει στραμοσι τρακω-ιλιρι καρε πριν αντερεντα λα ω σεριε ντε βαλορι σπεκιφικε – κουμ σουντ κρεστινισμουλ, βιατα μιλιταρ-ντεφενσιβα ετκ. – ς-αου ντισταντατ ντε ρεστουλ ρομανιτατιι ντεβενινντ μπαζα ουνουι νοου ποπορ, Ποπορουλ Ρομαν. Εξιστεντα προτορομανιλορ ποατε φι σιτουατα απροξιματιβ îντρε ανιι 40-313 αι ερει κρεστινε, αντικα îντρε îνκεπερεα ρασπανντιριι Κρεστινισμουλουι îν λουμεα λατινα σι βικτορια παρτιντει κρεστινε ντιν καντρουλ τρακω-ιλιριλορ ρομανιζατι. Ντουπα ακεαστα ντατα πουτεμ βορμπι ντεσπρε εξιστεντα Νεαμουλουι Ρομανεσκ îν φορμα σα ινιτιαλα, πριμιτιβα (β. στραρομανιι).
Ρομανια εστε βεκχιουλ νουμε αλ Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ, στατουλ στραρομανιλορ (β.) ; εστε “στραμοσουλ” νουμελουι Ρομανια.
Ρομανιτατε εστε ουν τερμεν φολοσιτ îν ντουμπλα σα ακκεπτιουνε, κεα γενεραλ κουνοσκουτα – ακεεα ντε λατινιτατε – φιε εα πριβιτα κα γρουπαρε ουμανα, φιε κα φενομεν κουλτουραλ, σοκιαλ, λινγβιστικ ετκ. – λεγατα ιντιμ ντε Ρομα σι Ιμπεριουλ Ρομαν σι κεα παρτικουλαρα – βαλαμπιλα πεντρου Ρομανι îντρ-ουν μοντ ουνικ σι εξπλικατα îν Κονκλουζιι, σουμπκαπιτολουλ Ρομανιτατεα Ρομανιλορ.
Ρομανια εστε ουν κουβαντ φολοσιτ îν ακεαστα λουκραρε νου κου σενσουλ ντε “στατ ρομανεσκ” ορι ντε “Ρεπουμπλικα Ρομανια”, κι îν κελ ινιτιαλ, αουτεντικ, ντε Πατριε οριγιναρα, ντε σπατιου ντε φορμαρε α Ποπορουλουι Ρομαν. Σε φολοσεστε ακεστ τερμεν ντεκι πεντρου τεριτοριουλ αρατατ îν Χαρτα Β.3.3.
Στραρομανιι σουντ ρομανιι κει μαι βεκχι, ντιν πριμελε σεκολε ντε εξιστεντα α Νεαμουλουι Ρομανεσκ îν φορμα σα προπριου-ζισα ( κκα. 313-602).

ΙΙ. Îμπαρατιι τρακω-ιλιρι σι απαριτια Ιμπεριουλουι μπιζαντιν
ΙΙ.1.Îμπαρατιι τρακω-ιλιρι σι στραρομανι. Ιντεντιφικαρε
1. Πριμουλ îμπαρατ ντε κερτα οριγινε τρακικα εστε Μαξιμιν Τρακουλ (235-238). Ακεστα φουσεσε παστορ îν ρεγιουνεα σα ναταλα, Μοεσια, σι φουσεσε ριντικατ τοτ μαι σους ντε Σεβερ Αλεξανντρου (222-235) ντατοριτα καπακιτατιι σαλε μιλιταρε σι ασπεκτουλουι σαου ιμπουνατορ: αβεα 2,40μ ιναλτιμε σι ερα ντεοσεμπιτ ντε βόινικ. Βορμπεα λατινα κου ακκεντ τρακικ. Ατινς ντε μπολιλε σουφλετεστι κε καρακτεριζεαζα ντε ομπικει πε ντετινατοριι πουτεριι αjουνσεσε, ντε εξεμπλου, σα îσι κολεκτεζε σουντοαρεα, κονσουμα 18 κγ καρνε σι 27 λ βιν πε ζι ετκ(1). Μαι μουλτ, ριντικαρεα σα πε τρον α φακουτ-ω πριν ασασιναρεα μπινεφακατορουλουι σαου !(2).
2. Τοτ πριν κριμα ουρκα πε τρον σι Ντεκιε (Κ. Μεσσιους Ντεκιους), îν 249, φιινντ σι ελ ντε οριγινε τρακω-ιλιρα (3). Ντομνεστε πανα îν 251. Ουρμεαζα:
3. Μαρκους Ακιλιους Αουρεολους (267-268) σι ελ ντε οριγινε ουμιλα, κα μαjοριτατεα ιμενσα α îμπαρατιλορ τρακω-ιλιρι.
4. Μαρκους Αουρελιους Βαλεριους Κλαουντιους (268-270).
5. Αουρελιαν – Λουκιους Ντομιτιανους Αουρελιανους – (270-275) σι
6. Προμπους – Μ. Αουρελιους Προμπους – (272-282) σουντ ντιν Σιρμιουμ(4).
7. Μαρκους Αουρελιους Καρους (282-283).
8. Αουρελιους Βαλεριους Ντιοκλετιανους (284-305).
9. Βαλεριους Μαξιμιανους Χερκουλις (286-305).
10. Κονσταντιους Κχλορους (293-306), ταταλ Σφαντουλουι Κονσταντιν κελ Μαρε.
11. Καιους Γαλεριους Βαλεριους Μαξιμιανους (305-311).
12. Γαλεριους Βαλεριους Μαξιμινους Νταια (305-313).
13. Φλαβιους Βαλεριους Σεβερους (305-307).
14. Βαλεριους Λικινιανους Λικινιους (308-324).
15. Ντομιτιους Αλεξανντερ (308-328).
16. Φλαβιους Ιουλιους Κρισπους (317-328).
17. Σφαντουλ Îμπαρατ Κονσταντιν Κελ Μαρε, φιουλ λουι Κονσταντιους Κχλορους σι αλ σφιντει Ελενα – ντακα ντε οριγινε – , (Φλαβιους Βαλεριους Κονσταντινους Μαγνους; 305-337).
18. Κονσταντινους ΙΙ (317-340), îμπαρατ αριαν, πριγονιτορ αλ Μπισερικιι.
19. Νταλματιους, νεποτουλ Σφαντουλουι Κονσταντιν κελ Μαρε, προκλαματ αουγουστ îντρε 335-337.
20. Χαννιμπαλιους, ντε ασεμενεα νεποτ αλ Σφ. Κονσταντιν κελ Μαρε, αουγουστ 335-337. Αμμπιι αου φοστ ρεσπινσι ντε αρματα ντουπα μοαρτεα Σφ. Κονσταντιν κελ Μαρε.
21. Κονστανς, îμπαρατ ορτοντοξ (333-350).
22. Βετρανιους (350).
23. Κονσταντιους ΙΙ, îμπαρατ αριαν (337-361).
24. Κονσταντινους Γαλους (351-354).
25. Νεποτιανους (350).

26. Φλαβιους Κλαουντιους Ιουλιανους, παγαν σι μαρε περσεκουτορ αλ κρεστινιλορ, σουπρανουμιτ Ιουλιαν Αποστατουλ (361-363).
27. Φλαβιους Ιοβιανους, îμπαρατ ορτοντοξ (363-364).
28. Φλαβιους Βαλεντινιανους Ι (364-375).
29. Φλαβιους Βαλενς (364-378), αριαν.
30. Γρατιανους (367-383), îμπαρατ αλ Απουσουλουι, ορτοντοξ.
31. Φλαβιους Βαλεντινιανους ΙΙ (375-392).
32. Φλαβιους Κονσταντιους ΙΙΙ (417-421).
33. Βαλεντινιαν ΙΙΙ (425-455).
34. Μαρκιανους (450-457).
35. Λεον Ι Δραξ (Τρακουλ) (457-477).
36. Λεον ΙΙ (456-474).
37. Βιταλιανους (513-515).
38. Αναστασιους (491-518).
39. Ιουστιν Ι (518-527).
40. Ιουστινιαν Ι (527-565).
41. Φλαβιους Ιουστινιανους ΙΙ (565-578).
42. Τιμπεριους (578-582).
43. Φοκας (602-610), ουλτιμουλ îμπαρατ αλ Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ, καρε Ιμπεριου βα φι τρανσφορματ ντε Χερακλιους îν Ιμπεριου ελινεσκ (κουνοσκουτ κα Ιμπεριουλ Μπιζαντιν).

ΙΙ.2. Κριζα ντε λα σφαρσιτουλ σεκ. ΙΙΙ, îνκεπουτουλ σεκ. ΙΒ.
Ρολουλ îμπαρατιλορ τρακω-ιλιρι
Ιμπεριουλ Ρομαν κουνοαστε îν σεκολουλ ΙΙΙ ουν ντεκλιν τοτ μαι ακκεντουατ. Σ-α πους ντε κατρε ουνιι ιστορικι ακεστ ντεκλιν πε σεαμα ινβαζιιλορ βενιτε îν σπεκιαλ ντιν Ρασαριτ. Νεαμουριλε μιγρατοριλορ, λοβινντ βαλ ντουπα βαλ, αου σφαραματ îν τιμπ πουτερεα ιμπεριαλα. Ακεστα εστε îνσα ω ομπσερβατιε εμπιρικα σι παρτινιτοαρε, κε εξκλουντε νου ντοαρ ασπεκτε σεκουννταρε αλε προμπλεμει κι κχιαρ σι πε Ντουμνεζεου, ρεαλιτατεα αμπσολουτα.
Πριμα βινα πεντρου ακεαστα ντεκαντερε ω κονστιτουιε βόιντα îνντρεπτατα σπρε ραου α κετατενιλορ ρομανι. Χεντονισμουλ αjουνγε îν ακεαστα εποκα λα απογεου, λα φελ σι ουρα φατα ντε κρεστινι. Πριγοανα ακεστορ οαμενι αι λουι Ντουμνεζεου σι κομπλακερεα îν κελε μαι jοσνικε πακατε αντουκε ντουπα σινε σι πεντεαψα ντιβινα. Ινβαζιιλε μιγρατοριλορ σουντ κονσεκιντα, νου καουζα ντεκαντεντει ρομανε, ασα κουμ σταπανιρεα φιλιστενιλορ ς-α ιμπους εβρειλορ ντατοριτα ντεκαντεριι λορ μοραλε σι νου ινβερς.
Τρεμπουιε ομπσερβατ îνσα ουν φαπτ σεμνιφικατιβ: ακεαστα εποκα, νουμιτα σι α αναρχιει μιλιταρε, εστε ντεσκχισα ντε ουν τρακω-ρομαν (Μαξιμιν Τρακουλ) σι κοντινουατα ντε αλτι îμπαρατι σαου κανντιντατι λα τρον ντε ακεεασι οριγινε τρακω-ιλιρα.
Ρεφερινντου-σε λα σιτουατια Γερμανιει κουκεριτε ντε Ιμπεριουλ Ρομαν Δ. Μομμσεν σπουνε : «Κα îντοτντεαουνα îν ασεμενεα σιτουατιι, îν φιεκαρε καντον σε φορμα ω παρτιντα α ντοκιλιλορ παρτιζανι αι Ρομει σι ουνα νατιοναλα, καρε πρεγατεα ρασκοαλα îν σεκρετ.»(1). Ακελασι λουκρου ς-α îνταμπλατ σι κου τρακω-ιλιριι. Σπρε εξεμπλου, λα îνκεπουτουρι, ποπουλατιιλε τρακω-ιλιρε ντιν Πανονια σι Ιλιρια αου οπους Ρομει ω ρεζιστεντα îννταρjιτα, ρεεντιτατα ατουνκι κανντ ιμποζιτελε σαου αλτε ομπλιγατιι ντεβενεαου σουπαρατοαρε(2). Îν κοντραστ, Τρακια α jουκατ κου πρεντομιναντα ρολουλ ντε αλιατ φιντελ αλ ρομανιλορ, κχιαρ îν κοντρα κελορλαλτι τρακι.
Ακεεασι λουπτα îντρε ταμπερε νατιοναλε οπουσε κα ακεεα ντιντρε ταμπερελε νατιοναλε αλε γαλιλορ, γερμανιλορ σαου αλτορ νεαμουρι α αβουτ îνσα îν καζουλ ιλιρω-τρακιλορ ω ινφλουεντα χοταρατοαρε, ντεφινιτοριε, ασουπρα ιστοριει Ιμπεριουλουι. Νουμεροσι σι καπαμπιλι ει αου αjουνς σα οκουπε φουνκτιι ιμπορταντε îν αρματα σι αντμινιστρατιε, ποζιτιι πε καρε λε-αου φολοσιτ îν ιντερεσουλ προπριου πεντρου κλαριφικαρεα κονφλικτελορ ντιντρε ταμπερε, αντρενανντ ντουπα ει τοτ Ιμπεριουλ.
Εστε ντε ομπσερβατ κα ακεστ φενομεν îνκεπε α σε μανιφεστα ντεστουλ ντε ταρζιου φατα ντε πριμελε κοντακτε τρακω σαου ιλιρω-ρομανε. Σε ντοβεντεστε αστφελ κα ρομανιζαρεα – κεα καρε α ντεκλανσατ ακεστε λουπτε – ς-α μανιφεστατ μαι ταρζιου ντεκατ σε κρεντε ντε ομπικει, κεεα κε νεκεσιτα γασιρεα ουνουι αλτ φακτορ ντε λατινιζαρε ντεκατ κελε βαλαμπιλε πανα λα îνκεπουτουλ σεκ. Ι ντ.Χρ.. Ακεστα εστε κρεστινισμουλ.
Πριμουλ îμπαρατ ντιν σερια τρακω-ιλιρα, Μαξιμιν Τρακουλ, ντε ω μανντριε μπολναβα, ντατορατα προμπαμπιλ νου ντοαρ βιγοριι σαλε απροαπε ινκρεντιμπιλε κι σι κονστιεντιζαριι τρουφασε α καρακτερουλουι εξκεπτιοναλ α ασκενσιουνιι σαλε σοκιαλε, α φοστ ουνουλ ντιντρε κει μαι απριγι πριγονιτορι αι κρεστινιλορ. Ελ α πορουνκιτ ντε λα îνκεπουτ ουκιντερεα «κονντουκατοριλορ Μπισερικιι [επισκοπι, πρεοτι, ντιακονι] βινοβατι ντε îνβατατουρα κεα ντουπα Εβανγχελιε» (Εουσεμπιου, Ιστ. Μπις., ΒΙ,28).
Πριμουλ εντικτ γενεραλ îμποτριβα κρεστινιλορ απαρτινε λουι Ντεκιε (249-251). Αμιντιρεα ακεστουια εστε τριστα, ντατα φιινντ îνβερσουναρεα κου καρε ατατ ελ κατ σι οαμενιι σαι αου πριγονιτ Μπισερικα.
Αουρελιαν (270-275) α îνκεπουτ σπρε σφαρσιτουλ ντομνιει ω μαρε περσεκουτιε αντι-κρεστινα. στιουτα φιινντ οριγινεα λουι σε πουνε îντρεμπαρεα κε λεγατουρα εστε îντρε ρετραγερεα τρουπελορ ντιν Ντακια νορντ ντουναρεανα σι ακεαστα περσεκουτιε; Σα φι îνκερκατ Αουρελιαν ελιμιναρεα κρεστινισμουλουι ντιν Ντακια νορντικα πριν ιντερμεντιουλ παγανιλορ μιγρατορι ; Σα σε φι τεμουτ ντε νουμαρουλ μαρε αλ κρεστινιλορ ντε λα Ντουναρε ;
Κα νου αβεα ω jουστιφικαρε ρεαλα ακεαστα ρετραγερε σε βεντε ντιν ακεεα κα ντουπα κκα. τρει ντεκενιι, φαρα κα σιτουατια μιλιταρα σα σε σκχιμμπε σεμνιφικατιβ, Σφ. Κονσταντιν κελ Μαρε βα ρεκουπερα îν μαρε παρτε Ντακια Ρομανα. Σταρνεστε μιραρεα σι μαι μουλτ φαπτουλ κα, ντουπα κατε σε παρε, Αουρελιαν νου α ρετρας ντε φαπτ τρουπελε ντεκατ ντιν ακτουαλα Τρανσιλβανιε, προβινκιιλε νουμιτε ασταζι Μπανατ σι Ολτενια νεφιινντ ντελοκ αμπανντονατε (3). Ορι μπογατια îν αουρ σι αλτε αβερι σουμππαμαντενε α Τρανσιλβανιει φακεα μαι μουλτ ντεκατ jουστιφικατα μεντινερεα ει. σι κου τοατε ακεστεα νου νουμαι κα ντε-α λουνγουλ τιμπουλουι Τρανσιλβανια α φοστ ρελατιβ πουτιν βιζατα ντε ινβαζιι – îνντρεπτατε îν γενεραλ σπρε σουντουλ Ντουναριι – νταρ α σι φοστ îν μοντ ντε νεκρεζουτ παρασιτα ντε τρουπελε ρομανε (4). Σινγουρα εξπλικατιε πε καρε ω ποτ γασι τινανντ κοντ ντε τοατε ακεστ ελεμεντε εστε ακεεα α Τρανσιλβανιει κεντρου αλ κρεστινισμουλουι νορντ-ντουναρεαν (5).
Ντουπα κουμ σπουνε ουν κελεμπρου κουνοσκατορ αλ Ιστοριει μπισερικεστι, «σουμπ îμπαρατιι Ντιοκλετιαν (284-305), Γαλεριου (293-305), Μαξιμιαν Χερκουλε (286-305) σι Κονσταντιου Κχλορ (293-306), Μπισερικα α σουφεριτ κεα μαι γρεα περσεκουτιε. Ακεστι îμπαρατι, îν φρουντε κου Ντιοκλετιαν, αου ντατ κοντρα κρεστινιλορ πατρου εντικτε ντε περσεκουτιε, τρει îν 303 σι αλ πατρουλεα îν ιανουαριε-φεμπρουαριε 304, πριν καρε ντεκρεταου νταραμαρεα λοκασουριλορ ντε κουλτ κρεστινε, ιντερζικερεα αντουναριλορ κρεστινε, αρντερεα καρτιλορ σφιντε σι αρχιβελορ κρεστινε, πεντεψιρεα ασπρα α κλερικιλορ σι κρεστινιλορ καρε νου αποσταζιαου ντε λα κρεντιντα îν Χριστος. Îν 298, Γαλεριου α προκεντατ λα ω «κουρατιρε» α σολντατιλορ κρεστινι ντιν αρματα. » (6). Μαι ντεπαρτε αουτορουλ κιτατ οφερα ω λαργα λιστα ντε μαρτιρι (7), ατατ ντιν ακελ αν κατ σι ντιν ουρματοριι ανι αι περσεκουτιιλορ.
Εστε ντε ασεμενεα κουνοσκουτα ατιτουντινεα λουι Λικινιους, καρε ντουπα ουν îνκεπουτ προμιτατορ îν 313 ντεκαντε λα στατουτουλ ντε περσεκουτορ αλ κρεστινιλορ, μαι αλες ντιν καουζα ουνορ αμμπιτιι περσοναλε, πιερζανντ îν φιναλ τοτουλ (8).
Νου îνκερκαμ αικι ρεαλιζαρεα ουνει ρελαταρι αμανουντιτε α σιτουατιει ντιν Ιμπεριουλ Ρομαν îν τιμπουλ ντιναστιει παγανε τρακω-ιλιρε (ντακα ποατε φι νουμιτα ντιναστιε). Ακεστα εστε σκοπουλ αλτορ λουκραρι, κου καρακτερ μαι γενεραλ. Ντοριμ σα αραταμ αικι ντοαρ ιντερακτιουνεα ντιντρε γεστουριλε ακεστορ «ζελοτι» ιλιρω-τρακι σι ντουμπλουλ φενομεν αλ φορμαριι Ρομανιλορ σι απαριτιει Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ. σι îντρ-αντεβαρ, εφεκτουλ πε καρε ει λ-αου αβουτ ασουπρα ιστοριει εστε κονσιντεραμπιλ, ατατ λουανντ îν κονσιντεραρε ποζιτια λορ ντε îμπαρατι κατ σι λατουριλε σπεκιφικε πε καρε ει λε-αου ντατ ακεστεια.
Ουν πριμ ελεμεντ αλ πουτεριι ακεστορ îμπαρατι îλ κονστιτουιε τρουπελε τρακικε. Φιινντ îν νουμαρ ντε κκα. 200.000 ντε σολντατι μιλιταριι τρακι φορμαου ω φορτα εξτραορντιναρα… îνσα ντοαρ λα νιβελ τεορετικ, ορι ντοαρ πεντρου ντουσμανιι εξτερνι. Αφλατι îν ντιφεριτε παρτι αλε Ιμπεριουλουι, îμπαρτιτι îντρε ει πριν ρελιγιι σι παρερι πολιτικε, κονφιρμανντ πριν τοατα ατιτουντινεα λορ απαρτενεντα λα νεαμουλ λορ κελ ντεζμπινατ, τρακιι ντε σουμπ αρμε εραου ω πουτερε μουλτ μαι μικα ντεκατ αρ φι πουτουτ φι, κελ πουτιν ντιν πουνκτ ντε βεντερε πολιτικ. Τοτουσι îμπαρατιι τρακω-ρομανι ς-αου φολοσιτ ντε ακεστε τρουπε îν μαρε μασουρα, ιαρ ρεζουλτατελε ν-αου φοστ ντελοκ νεγλιjαμπιλε, φιε σι κονσιντερανντ ντοαρ σουκκεσελε λουι Γαλεριους (9).
Α ντοουα λατουρα α φορτει σπεκιφικε πε καρε ω ποσενταου – ιμπορταντα ελεμεντουλουι ιλιρω-τρακικ îν Ιμπεριου. Ακεστα σε îντινντεα ντιν ζονα Βενετιει σι ντιν Νορικουμ πανα ντεπαρτε îν Ρασαριτ. Îν αφαρα ιμπορταντει μιλιταρε ει εραου σι ω îνσεμνατα πουτερε εκονομικα σι κουλτουραλα.
Πουτερεα εκονομικα α Ντακιει, ατατ ντε μουλτ ντεζβολτατα σουμπ κονντουκερεα îντελεαπτα α ντιφεριτιλορ ρεγι σι μαι αλες α λουι Ντεκεμπαλ, τρεμπουια σα φι σποριτ μουλτ σουμπ οργανιζατα σταπανιρε ρομανα. Τοτοντατα σε ντεζβολτασερα σι ρεγιουνι κου ω εκονομιε λατεντα – ντακα ω πουτεμ νουμι αστφελ – κα κελε ντιν Ιλια σι Πινντ, ντεζαβανταjατε ινιτιαλ ντε μαρεα φαραμιταρε γεογραφικα σι σταταλα. Τρακω-ιλιριι αβεαου ω λαργα αριε ντε ακτιβιτατε. Ντιν Ιλιρια îν Ντακια σε îντινντεαου ω σουμεντενιε ντε μινε σι ντε απε αουριφερε κε εραου εξπλοατατε ντε Ιμπεριου. Αλατουρι ντε μινε σε γασεαου îν μοντ φιρεσκ κεντρε μεστεσουγαρεστι, ατατ πεντρου πρελουκραρεα μεταλελορ κατ σι κονεξε – κεραμικα, ζινταριε, προντουκερεα καρμπουνιλορ, ντουλγχεριε ετκ. – . σι προμπαμπιλ νικι νου μαι εστε καζουλ σα πρεζενταμ ακτιβιτατιλε αγρω-πασοραλε σι κονεξε, îν καρε ιλιρω-τρακιι τοτντεαουνα εξκελασερα. σι τοτουσι, ακεαστα ιμενσα φορτα εκονομικα ν-α φοστ φολοσιτα, νικι προτεjατα κορεσπουνζατορ ντε ατακουριλε εξτερνε.
Λα φελ ς-α îνταμπλατ σι κου ντομενιουλ κουλτουραλ. Σε ουιτα κανντ σε τρατεαζα ακεστ τεριτοριου ντε ινφλουεντα ενορμα πε καρε κουλτουρα τρακω-ιλιρα α αβουτ-ω ασουπρα γρεκιλορ σι αστφελ, ιμπλικιτ, ασουπρα ρομανιλορ. Κατι σε γανντεσκ, ντε εξεμπλου, λα ινφλουεντα πε καρε οριγινεα σι ινστρουκτια τρακικα α αβουτ-ω ασουπρα ουνορ περσοναλιτατι κα φιλοσοφουλ Ανιστενε, μαεστρουλ κελεμπρουλουι Ντιογενε, σαου Μενανντρος, Μιλτιαντε, Τεμιστοκλες, Κιμον, Τουκιντιντε ετκ. (10); Κατι îσι αμιντεσκ ντε φαπτουλ κα ατατ Ορφεου κατ σι Ντιονισος, κου οπουσα λορ μιστικα σι μιτολογιε, κα σι αλτι ζει αντοπτατι ντε γρεκι σι απόι ντε ρομανι, αου ιζβορατ ντε λα τρακι ; Σαου ντε αβανσατα κουλτουρα α γετιλορ ντε καρε αμιντεστε Ιορντανες ; Νου εστε λοκουλ αικι α τρατα ντεσπρε μουλτελε λατουρι αλε κουλτουριι τρακικε, φιε σι ντε νε-αμ λιμιτα λα οπερα ντ-λουι Μιρκεα Ελιαντε, Ντε λα Ζαμολξις λα Γενγχις-Χαν, σαου λα αλτελε σιμιλαρε. Εστε îνσα ω ρεαλιτατε ινκοντεσταμπιλα στιιντιφικ φαπτουλ κα τρακω-ιλιριι αου αβουτ ω κουλτουρα κελ πουτιν λα φελ ντε αβανσατα κα σι κεα γρεκεασκα, σορτιτα îνσα σα ραμανα îν ουμμπρα. σι ακεαστα νου ντοαρ ντιν καουζα καρακτερουλουι ει εζοτερικ, κι σι ντεζιντερεσουλουι πε καρε μιλιταριι τρακω-ιλιρι αjουνσι πε τρονουλ Ρομει λ-αου αβουτ φατα ντε κουλτουρα.
Νου σε ποατε νεγα φαπτουλ κα τοτι îμπαρατιι κιτατι μαι σους αου φοστ οστασι βιτεjι σι εστε ντε ρεμαρκατ κα απροαπε τοτντεαουνα ασκενσιουνεα λορ α φοστ ρεαλιζατα πε λινιε μιλιταρα. Νου λι σε ποατε νεγα îν γενεραλ νικι ντραγοστεα ντε νεαμ, φιε εα σι îντρ-ω φορμα αλτερατα. Νταρ κεεα κε ουιμεστε εστε ατιτουντινεα λορ αμπσουρντ-οστιλα φατα ντε κρεστινισμ, ασεμανατοαρε κου α ζελοτιλορ ντιν βρεμεα βιετιι παμαντενε α Μαντουιτορουλουι. Ντε κε οαρε νου αου îνκερκατ σα ομπτινα ουν κρεστινισμ ντε λιμμπα τρακικα (11); Ντε κε αου φοστ οαρε ατατ ντε ομπτουζι îνκατ σα νου îντελεαγα πουτερεα πε καρε αρ φι αντους-ω νεαμουλουι λορ κρεστινισμουλ ;
Ποζιτια λορ εστε κελ πουτιν κιουντατα. Ντεσι ντουσμανι αι Ρομει νου αβεαου κουραjουλ σα σε ντεσπρινντα ντε εα, νικι κουλτουραλ, νικι ρελιγιος, νικι αντμινιστρατιβ. Ποατε κα οριγινεα λορ ουμιλα, σοκουλ ινερεντ ουνει ασκενσιουνι σοκιαλε ατατ ντε ραπιντε σι στραλουκιτοαρε, λιψα ντε κλαρβιζιουνε, σα φι φοστ ουνελε ντιν ελεμεντελε κε αου ντους λα κομπορταρεα λορ ατατ ντε ιρατιοναλα. Κεεα κε ραμανε ντε νεκοντεστατ εστε îνσα ρεζουλτατουλ πουρταριι λορ. Λοβιτουριλε πε καρε λε-α σουφεριτ αρματα ντιν παρτεα ουνορ αστφελ ντε κονντουκατορι ς-αου ανταουγατ λοβιτουριλορ πριμιτε ντε ακεαστα ντιν παρτεα ιναμικιλορ αντουσι ντε Ντουμνεζεου κα πεντεαψα πεντρου πριγονιρεα ουκενικιλορ Σαι. Αλτε λοβιτουρι λε-α σουφεριτ αντμινιστρατια, πρεκουμ σι αλτε ντομενιι αλε βιετιι πουμπλικε αλε Ιμπεριουλουι σφασιατ ντε ω περμανεντα σι αμπσουρντα λουπτα ιντερνα. Ντακα ανταουγαμ αικι σι χεντονισμουλ προμοβατ ντε φαμιλιιλε αριστοκρατε καρε, τοτ μαι πουτιν ιμπλικατε îν κονντουκερε ντε ακεστι îμπαρατι αουτοριταρι, αβεαου πρεα μουλτ τιμπ λιμπερ, πρεα μουλτι μπανι σι πρεα πουτινα μοραλα σι ρεσπονσαμπιλιτατε, χεντονισμ ατατ ντε ατραγατορ πεντρου μαjοριτατεα παγανιλορ σι ατατ ντε γρεου ντε κοντρολατ îν σιτουατια κονφλικτουαλα ιντερνα α Ιμπεριουλουι, αβεμ ω ιμαγινε ντεσπρε χαοσουλ καρε τινντεα σα κουπρινντα κελ μαι μαρε στατ αλ βρεμιι. σι νου αμ τρατατ αικι νικι ουν ντεταλιου μαι σουμπτιλ αλ ραζμπόιουλουι νεβαζουτ πουρτατ ντε Σατανα σι îνγεριι λουι îμποτριβα οαμενιλορ, ραζμπόι πε καρε ουν κερκετατορ μαι îνντουχοβνικιτ λ-αρ πουτεα αναλιζα πεντρου α εβιντεντια μετοντελε φολοσιτε ντε κει ραι πεντρου αμαγιρεα κελορ σλαμπι σι ατακαρεα Μπισερικιι.
ΙΙ.3.Προτορομανιι/Στραρομανιι îν ακεαστα περιοαντα
Φορμαρεα ουνουι ποπορ εστε ουν προκες κοντινουου, ασα κουμ σι εξιστεντα ουνουι ομ εστε ουν προκες ντιναμικ σι κοντινουου. Ντιν ανουμιτε πουνκτε ντε βεντερε κινεβα ποατε σπουνε “νου μαι σουντ ακελασι ομ” ντεσι ντιν αλτε πουνκτε ντε βεντερε εστε εβιντεντ κα εστε τοτ ελ îνσουσι. Λα φελ σι ποποαρελε. Ατατα βρεμε κατ νου σουντ σκχιμμπατε ανουμιτε καρακτεριστικι εσεντιαλε ποτ απαρεα μερεου îννόιτε. Νταρ οντατα κου σκχιμμπαρεα ακελορ ελεμεντε φουννταμενταλε – τοτντεαουνα σπιριτουαλε – απαρε ουν ποπορ νοου.
Φενομενουλ ρομανιζαριι νου εστε πεντρου σεκ. ΙΙΙ ω νοουτατε, ασα κουμ νου ερα νικι πεντρου σεκ. Ι. Νταρ îν ακεαστα περιοαντα σε ντεσαβαρσεστε ουν προκες αμπλου σι προφουνντ κε σεπαρα κεα μαι μαρε παρτε ντιν ιλιρω-τρακιι ρομανιζατι ντε ρεστουλ ρομανιτατιι: φορμαρεα Ποπορουλουι Ρομαν. Σεκολουλ αλ ΙΙΙ-λεα αλ ερει κρεστινε σουρπρινντε τοκμαι ακεαστα τρεκερε. Μουλτελε κομουνιτατι προτορομανε, ρασπανντιτε ντιν βεστουλ Ασιει Μικι πανα îν Νορικουμ, ντιν ινσουλελε νταλματε îν ποσεσιουνιλε ρομανε ντιν Κριμεεα σι Σκιτια Μαρε (νορντουλ Μαριι Νεγρε) σι ντιν Μορεεα σαου Πελοπονεζ îν κει μαι νορντικι Καρπατι, αjουνγ σα φορμεζε ουν τοτ ουνιταρ, ουν îντρεγ : Νεαμουλ Ρομανεσκ. Ουνιτι νου ντοαρ πριντρ-ω λιμμπα κομουνα, ω ντεζβολταρε σπεκιφικα α λιμμπιι λατινε, κι σι πριντρ-ω ρελιγιε κομουνα, πριντρ-ω βιατα ρελιγιοασα κομουνα, πριντρ-ω κονστιιντα κομουνα ασουπρα ρολουλουι προπριει εξιστεντε, πριντρ-ουν σπεκιφικ νατιοναλ, προτορομανιι σουντ αντουνατι ακουμ îντρ-ουν οργανισμ σπιριτουαλ σι ματεριαλ ουνικ. Ντεσιγουρ, νου σε ποατε φιξα ω ντατα α ακεστει τρεκερι ντε λα κομουνιτατιλε απροπιατε σπιριτουαλ σι ματεριαλ λα îντρεγουλ îνκχεγατ καρε εστε ουν ποπορ. Νταρ λιμιτα πανα λα καρε ς-α πουτουτ εφεκτουα ακεαστα îνκχεγαρε νου ποατε τρεκε μουλτ ντε εποκα ρετραγεριι αουρελιενε (270 275).
Ιμπορταντα ρετραγεριι αουρελιενε εστε ντεστουλ ντε μαρε πεντρου Νεαμουλ Ρομανεσκ. Σεπαρατι αντμινιστρατιβ ντε Ιμπεριουλ Ρομαν σι λιψιτι ραπιντ ντε ω βιατα ουρμπανα προπριου-ζισα, προτορομανιι ντιν Τρανσιλβανια, Κρισανα, Μολντοβα, Γαλιτια σι Σλοβακια ντε μαι ταρζιου τρεκ ντιν προκεσουλ ντε εξτινντερε νατιοναλα ντε πανα ατουνκι λα κελ ντε κονσερβαρε, ντε σουπραβιετουιρε. Ντε κε; Ντιν καουζα ιμποσιμπιλιτατι εξιστεντει ουνει ιεραρχιι μπισερικεστι σουπεριοαρε, ντιν καουζα περμανεντει κονλοκουιρι κου παγανιι σι α πιερντεριλορ προβοκατε ντε-α λουνγουλ τιμπουλουι ντε ακεστια. Ντε φαπτ, νου προκεσελε φιζικε ντε εξτινντερε αου îνκετατ. Παστοριι ρομανι, ντε εξεμπλου, αjουνγεαου îν κοντινουαρε îν μλαστινιλε Πριπετουλουι σι λα ποαλελε Καουκαζουλουι. Ντε ασεμενεα εστε ινεβιταμπιλ κα îν κοντινουαρε εντουζιαστι κρεστινι ρομανι σα îνκερκε κονβερτιρεα νου ντοαρ α παγανιλορ κε βενεαου λα ει κι σι α αλτορα ντε λα ντισταντα. Νταρ νου μαι αβεαου, νικι ουνιι, νικι κειλαλτι, σπριjινουλ ιεραρχικ, οργανικ νεκεσαρ, καρε σα λε μεντινα ιντεντιτατεα σι εραου, îνκετ νταρ ινεβιταμπιλ, ασιμιλατι.
Αβεμ αστφελ ω πριμα ντιβιζαρε αρτιφικιαλα α Ρομανιλορ. Πε ντε-ω παρτε σουντ κει ντιν Ιμπεριουλ Ρομαν, îντινσι ντιν Ντακια Μαλβενσις σι Καμπια Ρομανα îν Κρετα σι Ασια Μικα. Ει σουφερα îν ακεαστα περιοαντα ω σεριε ντε περσεκουτιι ρελιγιοασε, îν ρεαλιτατε κου εφεκτε εξακτ κοντραρε κελορ βιζατε ντε πριγονιτορι, ντατορατε πριντρε αλτελε κχιαρ οριγινιι κομουνε α îμπαρατιλορ παγανι. Αλτε σουφεριντε ντατορατε ακεστορα σουντ ντε ορντιν ματεριαλ, λεγατε ντε προαστα πολιτικα ιντερνα σι εξτερνα προμοβατα ντε ακειασι îμπαρατι. Νταρ κεα μαι μαρε ασουπριρε ω βορ σουφερι μαι ταρζιου ντε λα – îνκα ντε ατουνκι – φανατικιι ελενιστι (α σε βεντεα πεντρου ακεαστα λουκραρεα ντ-λουι Κονσταντιν Παπανακε, Γενεζα σι εβολουτια κονστιιντει νατιοναλε λα μακεντορομανι , Μπουκουρεστι, 1995, καρε, εξκεπτανντ μαι σλαμπα îντελεγερε α λατουριι κρεστινε νατιοναλε, εστε κεα μαι μπουνα λουκραρε îν ντομενιου). Ντε αλτφελ σουμπιεκτουλ α φοστ τρατατ îν λουκραρεα ντε φατα.
Πε ντε αλτα παρτε σουντ ρομανιι καρε πανα λα ρετραγερεα αουρελιανα αβεαου παρτε σι ντε ασουπριριλε ματεριαλε αλε αντμινιστρατιει, νταρ σι ντε “πριετενοασελε” ινβαζιι αλε ντακιλορ λιμπερι σι αλε αλτορ “μουσαφιρι” ντορικι ντε jαφ. Πεντρου ει ρετραγερεα α φοστ ουν φενομεν φοαρτε ιμπορταντ σι εφεκτουλ αβουτ ασουπρα λορ σε βα εξτινντε îν τιμπ σι ασουπρα κελορλαλτι ρομανι. Ντεσιγουρ, αου φοστ ντεστουι καρε ς-αου μπουκουρατ ντε πλεκαρεα αντμινιστρατιει, νταρ μουλτ μαι πουτινι καρε σα σε μπουκουρε ντε πλεκαρεα αρματει. Ακεαστα απαραρε καντε ακουμ σι, πεντρου μουλτα, φοαρτε μουλτα βρεμε, σινγουρελε απαραρι îν φατα σιλνικιιλορ ραμαν φιε μομπιλιζαρεα “κιβιλα”, φιε ρετραγερεα λα κοντρου (1).
Îν ακεστε κονντιτιι, îν καρε νου μαι πουτεαου εξιστα ασεζαρι ουρμπανε, νου μαι πουτεαου εξιστα νικι επισκοπι λοκαλι (2). Ντε ακεεα, πεντρου τοατε χιροτονιιλε, τρεμπουια μεντινουτα λεγατουρα κου επισκοπιι ορτοντοκσι ντιν σουντ. Ντιν Νορικουμ îν Κχερσονεζ επισκοπιι ορασελορ ντε φροντιερα αβεαου ακεαστα μισιουνε σουπλιμενταρα, ντε α ασιγουρα εξιστεντα ιεραρχιει ρελιγιοασε πεντρου ρομανιι ντε ντινκολω ντε γρανιτα. σι τρεμπουιε σουμπλινιατ κα πε μασουρα κε Ιμπεριουλ τρεκεα λα ντεφενσιβα îν Σκιτια Μαρε σαου Ντακια Νορντικα σινγουρουλ σπριjιν πεντρου ρομανιι ντιν καμπιιλε Νιπρουλουι, Αζοβουλουι σι Νιστρουλουι îλ κονστιτουια Μπισερικα, αλατουρι ντε τραντιτια ιστορικα τοτ μαι μιτολογιζατα (ντεσιγουρ, νου εξκλουντεμ αικι îνταριρεα ετνικα ρεαλιζατα πριν ελεμεντελε παστοραλε βενιτε ντιν Κχερσονζ ορι Καρπατι, ντε φουγαριι ρομανοφονι σι ντε σκλαβιι πε καρε μιγρατοριι îι αντουκεαου ντιν ακελε ζονε; νου ω εξκλουντεμ, νταρ νικι νου ω ινκλουντεμ, ντεοαρεκε ακεαστα îνταριρε νου ποατε αβεα εφεκτουλ ντοριτ φαρα εξιστεντα ουνορ ινστιτουτιι σουπεριοαρε, ασα κουμ σουντ Μπισερικα σι τραντιτια ποπουλαρα).
Παστοριρεα βενιτα ντιν σουντ, αλατουρατα πρεστιγιουλουι ιμπεριαλ σι ρελατιιλορ κομερκιαλε α ασιγουρατ νου ντοαρ ουνιτατεα νατιοναλα, κι σι ουν σπεκιφικ αλ ντεζβολταριι σπιριτουαλε. Ακεστα σε βα ντιφουζα λα ρομανιι ντιν σουντ, μαι αλες ατουνκι κανντ σι ει σε βορ γασι îν σιτουατιι σιμιλαρε, îν ουρμα ουνορ ινβαζιι μαι βιολεντε.
Σ-αρ παρεα – ε τιμπουλ σα ομπσερβαμ ακεαστα – κα ντατα λιμιτα α «προτορομανισμουλουι» αρ φι 271, νου 313. Νταρ τρεμπουιε σα σουμπλινιεμ κα, îν μασουρα îν καρε αμ βαλοριφικατ κορεκτ ντατελε ιστορικε, νι σε παρε πουτιν προμπαμπιλ κα Νεαμουλ Ρομανεσκ σα φι αβουτ ακεεασι σοαρτα φαρα κεεα κε ς-α îνταμπλατ λα îνκεπουτουλ σεκ. ΙΒ. Φαρα βικτορια στραρομανιλορ îν Ιμπεριουλ Ρομαν, φαρα σκχιμμπαρεα ντε ρεγιμ ντε καρε α αβουτ παρτε Ορτοντοξια ντιν ακελ μομεντ εστε πουτιν προμπαμπιλ κα στραρομανιι ντιν νορντ ς-αρ φι πουτουτ μεντινε κα ποπορ λατιν, κα Ρομανι. Εστε μαι σιγουρ κα ς-αρ φι îνταμπλατ κα îν Μεσοποταμια σαου Σιρια ουνντε κρεστινιι, μερεου îμπουτινατι ντε περσεκουτιι νταρ μερεου πρεζεντι, σι-αου πιερντουτ λιμμπα σαου – îν κελ μαι μπουν καζ – κα îν Εγιπτ, ουνντε λιμμπα μπαστινασα α ραμας ντοαρ κα λιμμπα ντε κουλτ, φαρα α φι φολοσιτα îν μοντ λιμπερ – κα σλαβονα îν Ρουσια, Ουκραινα, Σερμπια ετκ. -.
Îντορκανντου-νε λα προμπλεμα βιετιι προτω/στρα ρομανιλορ îν σεκ. ΙΙΙ σα ρεμαρκαμ îν πριμουλ ρανντ εξιστεντα ελεμεντουλουι ρομανεσκ εξτρα-σταταλ îνκα ντιναιντε ντε 271. Εξιστεντα λουι σε μπαζα πε ακελεασι ελεμεντε κε περμισεσερα ινφιλτραρεα λατινισμουλουι îν Ντακια νορντ-ντουναρεανα îναιντε ντε κουκεριριλε ρομανε îν ζονα: πρεστιγιουλ μιλιταρ αλ Ιμπεριουλουι, νεγουστοριι σι ρελιγια.
Βιατα προτορομανιλορ ντε αικι παρε σα νου φι φοστ μαι ουσοαρα ντεκατ σουμπ σταπανιρεα ρομανα ντατα φιινντ ατιτουντινεα αγρεσιβα α ντακιλορ λιμπερι φατα ντε Ιμπεριου (3). Νταρ ε προμπαμπιλ τοτουσι κα οστιλιτατεα φατα ντε ει σα νου φι ατινς λα ντακιι παγανι ακεεασι ιντενσιτατε κα λα κει ντιν σουντ, καρε εραου απασατι ντε φελουριτε κομπλεξε σι ντε προκεσουλ ντε ρομανιζαρε μαι ιντενς. Μαι μουλτ, οντατα αλιατι κου μιγρατοριι σι ντεβενιτι îν μαρε παρτε ει îνσισι μιγρατορι, ντακιι λιμπερι αβεαου νεβόιε ντε ποπουλατια σεντενταρα, πασνικα σι προντουκτιβα πε καρε ω κονστιτουιαου κρεστινιι. Îν ακεστ φελ εα σε μπουκουρα ντε ω ανουμιτα αουτονομιε σι οκροτιρε πε καρε ω βα îνταλνι ουλτεριορ σι λα αλτε ποποαρε, γριjα καρε νου îνσεμνα îνσα νικι πε ντεπαρτε κεβα μαι μουλτ ντεκατ εφεκτουλ ουν ιντερες εκονομικ σι σοκιαλ.
Îν σουντ, îν Ιμπεριουλ Ρομαν, σιτουατια ερα κεα γενεραλ κουνοσκουτα, κου σπεκιφικουλ ντεjα μεντιονατ. Οαμενιι ντε ρανντ αβεαου ω σιτουατιε γρεα, καρε σε αγραβα πε μασουρα κε αjουνγεαου λα πουτερε τοτ μαι μουλτι îμπαρατι τρακω-ιλιρι παγανι. Ακεστια εραου ω πλαγα ατατ πριν περσεκουτιιλε αμπσουρντε – αλ καρορ σκοπ προπαγανντιστικ ντεκλαρατ αβεα εφεκτε ντιστρουκτιβε ασουπρα μοραλει – κατ σι πριν îντρεγουλ σιστεμ ντε βιατα ιμπους στατουλουι σι κετατενιλορ ακεστουια. «Αντινομικι ιντειι ντε Ιμπεριου Ρομαν» (4) ει εραου ντε φαπτ αντινομικι σι ιντειι ντε στατ îν γενεραλ, κα μαjοριτατεα τρακιλορ, φιε κα ακεαστα ατιτουντινε ω κονστιεντιζαου σαου νου. Βιατα λορ ερα ραζμπόιουλ, ιαρ πακεα κλιπα ντεσφαταριλορ îντρε ντοουα ραζμποαιε. Πεντρου ουνιι πακεα νικι μακαρ ατατ νου ερα. Ακεστι îμπαρατι εραου, ορικατ αρ παρεα ντε κιουντατ, νιστε ντεζραντακινατι. Νεαμουλ λορ ατατ ντε τολερατ ντε Ντουμνεζεου κου τοατε πακατελε λουι αjουνσεσε λα ω λιμιτα; ποκαιντα σι îντοαρκερεα σπρε κερ εραου σινγουρα σανσα ντε σαλβαρε. Ει αρ φι τρεμπουιτ, ντακα βόιαου σα îσι σαλβεζε νεαμουλ, σα προπαγε ορι σα σπριjινε προπαγαρεα κρεστινισμουλουι ντε λιμμπα τρακα. Îν λοκ ντε ακεαστα καουταου σαλβαρεα îν τοτ φελουλ ντε σουρογατε καρε νου ι-αου σκουτιτ ντε ντισπαριτια νεαμουλουι πε καρε îλ ιουμπεαου κου ατατα νεπρικεπερε. Πουρταου ραζμποαιε, νταρ φαρα ματουρα κχιμπζουιντα ντε καρε αρ φι τρεμπουιτ σα ντεα ντοβαντα κονντουκατοριι ουνουι στατ ατατ ντε εβολουατ. Πιερντεριλε εραου μαρι, σι νου ντοαρ πεντρου αρματα, κι πεντρου îντρεγουλ Ιμπεριου προστ απαρατ.
Κεεα κε ερα μισιουνεα λορ φουσεσε ακουμ πρελουατ ντε Μπισερικα. Εα ντεβινε αστφελ îν κελ μαι ιντιμ σενς αλ κουβαντουλουι Μαικα Νεαμουλουι Ρομανεσκ.
Βιατα προτω σι στρα Ρομανιλορ αρε ακουμ, κα îντοτντεαουνα, ω μαρε βαριετατε ντε ασπεκτε πρακτικε. Ντε λα παστοριι ντιν Νταλματια, Αλπι, Πινντ, Χεμ, Καρπατι σαου Κχερσονεζ λα κρεσκατοριι ντε και ντιν Πανονια, Μοεσια σαου Σκιτια Μαρε, ντε λα μινεριι ντιν Καρπατι λα αγρικουλτοριι ντιν Τεσαλια, Σκιτια Μικα ς.α.μ.ντ., ντε λα ολαρι λα σολντατι σι ντε λα επισκοπι λα αργινταρι ει οκουπα ω βαριετατε ντε ντομενιι ντε ακτιβιτατε, φορμανντ μπαζελε ουνουι νεαμ μουλτ μαι ντεζβολτατ ντεκατ σε κουνοαστε îν γενεραλ. Ακεαστα βαριετατε σε μεντινε σι λα Ρομανιι ντε ντινκολω ντε χοταρελε Ιμπεριουλουι, νταρ îν προπορτιι ντιφεριτε φατα ντε κελελαλτε ζονε ρομανεστι.

ΙΙΙ. Ιμπεριουλ Ρομαν κου καπιταλα λα Μπιζαντ

ΙΙΙ.1.Κονσταντιν κελ Μαρε. Μουταρεα καπιταλει
Κονσταντιν κελ Μαρε, Σφαντουλ Κονσταντιν κελ Μαρε, α φοστ σι ραμανε ουνα ντιντρε κελε μαι μαρι περσοναλιτατι αλε Ιστοριει. Ετνικ σι σπιριτουαλ α φοστ στραρομαν îν κελ μαι κλασικ σενς αλ κουβαντουλουι. Σαου, κου αλτε κουβιντε, ελ εστε πριμουλ – σι προμπαμπιλ κελ μαι μαρε – ντομνιτορ ρομαν (1).
Κρεσκουτ πεντρου α σλουjι σι – ποσιμπιλιτατεα νου σε εξκλουντεα νικιοντατα îν μαριλε φαμιλιι – πεντρου α κονντουκε Ιμπεριουλ Ρομαν, κου μουλτιπλε λεγατουρι τρακικε – ατατ ντε σανγε κατ σι σπιριτουαλε -, κονβερτιτ λα Ορτοντοξιε νταρ παστρανντ îν περμανεντα ω λινιε ντιπλοματικα νεκεσαρα, τοτουσι φαρα α σε ντεπαρτα ντε Ντουμνεζεου, σιντεζα α γενιουλουι ντιπλοματικ σι οργανιζατορικ ρομαν σι α εντουζιασμουλουι σι μιστικισμουλουι τρακω-ιλιρ, Σφαντουλ Κονσταντιν κελ Μαρε ραμανε ω πιλντα ντε νεεγαλατ îν τοατα ιστορια Ιμπεριουλουι Ρομαν σι α κελουι Μπιζαντιν ντε λιμμπα γρεακα.
Ελ ς-α νασκουτ λα Νις σι α κρεσκουτ îν κομπλεξουλ μεντιου αλ τρακω-ρομανιλορ σι προτορομανιλορ αφλατι λα πουτερε îν Ιμπεριου. Κα σουγεστιβ εξεμπλου αλ σους-αμιντιτει κομπλεξιτατι εστε φαπτουλ κα α τρεμπουιτ, ατουνκι κανντ ταταλ αβιντ ντε πουτερε σι-α αμπανντονατ σοτια – πε Σφαντα Ελενα – σα σε ομπισνουιασκα α τραι îντρε μαμα βιτρεγα, φιικα α λουι Μαξιμιανους Χερκουλες (ντεκι τοτ τρακω-ρομανα) σι μαμα σα αντεβαρατα. Εστε ντε μιραρε κουμ, îν ακεστε κονντιτιι βιτρεγε, α ιζμπουτιτ σα ντεβινα κρεστιν, σι îνκα ουνουλ ντε ασεμενεα ιμπρεσιοναντα ντιμενσιουνε σπιριτουαλα.
Ντεσιγουρ, νου τρεμπουιε σα ιντεαλιζαμ îν στιλ πιετιστ ιμαγινεα Σφαντουλουι Κονσταντιν. Ντρουμουλ σαου κατρε Χριστος α φοστ, κα λα απροαπε αμπσολουτ τοτι οαμενιι, ουν ντρουμ λουνγ σι γρεου îν καρε ισπιτελε αου φοστ μουλτε. Ελ α φοστ μουλτα βρεμε ινφλουεντατ ντε ρελιγια ταταλουι σαου – πε καρε προμπαμπιλ, ντινκολω ντε νεντρεπτατεα φακουτα μαμει σαλε – λ-α ιουμπιτ σι αντμιρατ. Νταρ îν φιναλ νου ντοαρ α ακκεπτατ κρεστινισμουλ, κι ς-α φακουτ σι προποβαντουιτορ αλ ακεστουια îν τοτ Ιμπεριουλ. σι εστε καζουλ σα σουμπλινιεμ φαπτουλ κα α φοστ προποβαντουιτορ αλ Κρεστινισμουλουι, νου περσεκουτορ αλ αλτορ ρελιγιι. Ελ νου α ιμπους κρεντιντα σα νιμανουι, κχιαρ ντακα σι-α σουστινουτ-ω πε α σα σι ς-α στραντουιτ σα κρεεζε αρμονιε îντρε φελουριτελε ρελιγιι ντιν Ιμπεριου. Ιντροντουκερεα ελεμεντελορ κρεστινε α φακουτ-ω τρεπτατ σι κου μουλτα ντιπλοματιε, εβιτανντ τουλμπουραριλε, πε καρε λε κονσιντερα πριμεjντιοασε πεντρου Ιμπεριου (2).
Îν ακελασι τιμπ îνσα α αβουτ γριjα σι σα îσι îνντεπλινεασκα îνντατοριριλε κρεστινεστι περσοναλε. Σα νου ουιταμ κα μουλτ αντμιρατα μπισερικα Σφ. Πετρου ντιν Ρομα ι σε ντατορεαζα, κα σι κεα ντιν Λατεραν, κα σι Μπισερικα Σφαντουλουι Μορμαντ (α Îνβιεριι) ντιν Ιερουσαλιμ, κεα α Ναστεριι Ντομνουλουι ντιν Μπεδλεεμ σι κεα α Îναλταριι ντε πε Μουντελε Μασλινιλορ. Τοτ ελ α ριντικατ σι αλτε λοκασουρι σφιντε λα Κιρτα (Νουμιντια), Νικομεντια σι Αντιοχια σι λε-α îνζεστρατ κου μαρι αβερι. Αλτε μπισερικι ντεοσεμπιτ ντε φρουμοασε α ριντικατ îν Μπιζαντ κεα μαι βεστιτα φιινντ μπισερικα Σφιντιλορ Αποστολι (3).
Νταρ κεεα κε κονφερα ντομνιει σαλε ω σεμνιφικατιε καρε εστε σουπεριοαρα πεντρου νόι, ρομανιι, κελει γενεραλ κρεστινε, εστε ακελ ακτ ουιμιτορ αλ μουταριι καπιταλει ντε λα Ρομα λα Μπιζαντουλ τρακικ.
Μουταρεα καπιταλει αρε ω σεμνιφικατιε απαρτε. Κονσταντιν κελ Μαρε νου α φοστ σινγουρουλ îμπαρατ κε αρ φι αβουτ νεβόιε ντε ουν ποστ ντε κονντουκερε μαι μπινε πλασατ ντεκατ Ρομα. Μαι μουλτ, αου φοστ îμπαρατι καρε, πριν ασεζαρεα πρεφερεντιαλα îντρ-ω ανουμιτα λοκαλιτατε, φιε εα Σαρουνα (Σαλονικ), Σιρμιουμ σαου αλτα, αου τρανσφορματ ρεσπεκτιβα λοκαλιτατε îντρ-ουν φελ ντε καπιταλα περσοναλα (4). Γεστουριλε ακεστεα εραου τοτουσι εξτρεμ ντε λιμιτατε, νεαβανντ ουν καρακτερ οφικιαλ σι φιινντ πουτιν ντουραμπιλε. Κονσταντιν α φοστ σινγουρουλ καρε α îνντραζνιτ σα φακα ακεστ γεστ ινκρεντιμπιλ: σα μουτε καπιταλα Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε λα Ρομα îν αλτ ορας αλ Ιμπεριουλουι. Ρομα ερα Ορασουλ, ερα Καπιταλα; τοατε ντρουμουριλε ντουκεαου λα Ρομα. Κουμ σα ω îνλοκουιεστι; Κου κε;
Νιμενι ν-αρ φι îνντραζνιτ, πεντρου νικι ουν μοτιβ μιλιταρ σαου αντμινιστρατιβ, σα φακα ω αστφελ ντε μισκαρε. Νταρ μοτιβατιιλε λουι Κονσταντιν κελ Μαρε αου φοστ μαι προφουνντε ντεκατ ουν σιμπλου καλκουλ μιλιταρ σαου αντμινιστρατιβ. Ρομα ερα παγανα. Κονσταντιν κελ Μαρε ερα κρεστιν. Αβεα νεβόιε ντε ω Καπιταλα κρεστινα, νου ντε ουνα παγανα. Κεντρουλ ντε γρεουτατε αλ κρεστινισμουλουι ντε λιμμπα λατινα σε αφλα îν ακεα βρεμε îν κεεα κε μαι ταρζιου ς-α νουμιτ Ντιοκεζα Τρακιει. Λα ρασαριτ, ντινκολω ντε Μαρεα Μαρμαρα, ελεμεντουλ ρομανω-τρακικ ερα μαι σλαμπ. Ακολω îνκεπεα αμεστεκουλ ντε οριενταλισμ σι ελενισμ – κε φουρνιζασε Ρομει ατατεα σουρσε ντε ρατακιρε σι ντελιρ – α σε ιμπουνε πεστε τρακω-ρομανι σι κρεστινισμ. Κα ς-α ντοριτ ω καπιταλα κρεστινα εστε εβιντεντ ντιν μουλτε πουνκτε ντε βεντερε. Îν λιψα τρουπουλουι, ριντικατ λα κερ, αλ Μαικι Ντομνουλουι ς-α ριντικατ Μπισερικα Σφιντιλορ Αποστολι, ουνντε ς-α îνκερκατ αντουναρεα μοαστελορ Σφιντιλορ Αποστολι. Ναζουιντα σπρε ουν Κεντρου Κρεστιν, σπρε ω Καπιταλα α Κρεστινιλορ εστε εβιντεντα. Σ-αου φακουτ ντε ασεμενεα εφορτουρι ντε α σε αντουκε ρελικβε αλε Μαικιι Ντομνουλουι σι αλτε ρελικβε σφιντε. Σ-α îνκερκατ ριντικαρεα πρεστιγιουλουι Μπιζαντουλουι τρακικ, ντανντου-ι-σε νουμελε κελουι κε ερα πεντρου παγανι Ποντιφεξ Μαξιμους, πεντρου κρεστινι ουν σφαντ îν βιατα, ουν απαρατορ αλ κρεντιντει, σι πεντρου τοτι λαολαλτα ουν απαρατορ αλ Πατριει, ουν κομαννταντ εξτραορντιναρ – Κονσταντιν.
Πεντρου Νεαμουλ Ρομανεσκ σι πεντρου ακεα λατουρα σπιριτουαλα καρε εστε ρομανιτατεα Ρομανιλορ, μουταρεα καπιταλει λα Μπιζαντ εστε ντεοσεμπιτ ντε ιμπορταντα. Ντιν ακεστ μομεντ Βεκχεα Ρομα, οστιλα σι στραινα, εστε îνλοκουιτα ντε Νοουα Ρομα, σιμμπολ αλ τουτουρορ ασπιρατιιλορ ρελιγιοασε, σοκιαλε σι εκονομικε αλε Ρομανιλορ. Μπιζαντουλ ποστ-μπιζαντιν ντετεκτατ ντε Νικολαε Ιοργα îσι αρε σουρσελε îν ακεαστα σκχιμμπαρε. Ρομανια αβεα ω νοουα Ρομα, Κονσταντινοπολε, ουνα καρε νου μαι ερα ντουσμαν κι αλιατ, παριντε, οκροτιτορ. Κελ καρε κουνοαστε μενταλιτατεα ρομανεασκα πριβιτοαρε λα παριντι – ορικε τι-αρ γρεσι σουντ αι ται – îντελεγε ντε κε, κχιαρ îν τιμπουλ ουνορ îμπαρατι νεποτριβιτι, Ρομανιι αου πριβιτ σπρε Μπιζαντ κου μανντριε.
Ντεσιγουρ, νου εστε λοκουλ πεντρου ω αναλιζα, φιε σι σουμαρα, α ρολουλουι πε καρε λ-α jουκατ îντρεαγα βιατα ρελιγιοασα, πολιτικα, σοκιαλα, κομερκιαλα ετκ. îν βιατα Ποπορουλουι Ρομαν. Τρεμπουιε îνσα σουμπλινιατ κα α φοστ ινιτιαλ ουν ορας μαι μουλτ ρομανεσκ ντεκατ λατιν – παγανεσκ – σαου γρεκεσκ – ιντεμ – ιαρ εφεκτουλ σαου ασουπρα σπιριτουαλιτατιι ρομανεστι α φοστ προφουνντ. σι ακεαστα νου ντοαρ îν φορμελε πανα ακουμ κουνοσκουτε, ρελατιβ ταρζιι. Εστε λοκουλ σα ρεαμιντιμ τοτουσι ουν ελεμεντ βιταλ πεντρου îντελεγερεα ρομανιτατιι νοαστρε: κεντρουλ σπρε καρε Στραρομανιι îσι îνντρεπταου πριβιριλε νου ερα Ρομα, κι Νοουα Ρομα, Κονσταντινοπολε (ταριγραντ). Ρομανιτατεα ρομανεασκα α φοστ λεγατα αστφελ îνται ντε Μπισερικα σι ταρα (Ρομανια/Ρομανια), ιαρ απόι ντε Κονσταντινοπολε σι ρεγαλιτατεα πε καρε ω ρεπρεζεντα. Σ-α εβιτατ αστφελ εφεκτουλ πε καρε λ-αρ φι πουτουτ αβεα μαι απόι εροριλε Ρομει σι ινφλουεντα πε καρε ακεαστα αρ φι πουτουτ-ω αβεα πριν Μιτροπολια Σαρουνει, σουμπορντονατα ει ατουνκι κανντ ς-α ρεοργανιζατ Μπισερικα (5) σι, ντεπασινντ ιαρ λιμιτελε λουκραριι îντρ-ουν φελ, ντεζνατιοναλιζαρεα προβοκατα ντε Ρομα îν Νταλματια σεκολελορ Ξ-ΞΙ, ντε εξεμπλου.

ΙΙΙ.2.Ουρμασιι Σφαντουλουι Îμπαρατ Κονσταντιν κελ Μαρε (337-378)
Ντεκαντερεα στοπατα ντε Κονσταντιν κελ Μαρε α ρεîνκεπουτ σουμπ ουρμασιι σαι. Λιψιτ ντε ατατ ντε φινα σι νεκεσαρα ντρεαπτα jουντεκατα α ταταλουι σαου, Κονσταντινους ΙΙ σε βα αμεστεκα îν προμπλεμε κε îι ντεπασεαου κου μουλτ κομπετεντα.
Κχιαρ îναιντε ντε α ραμανε σινγουρουλ σταπαν αλ Ιμπεριουλουι Ρομαν κου καπιταλα λα Μπιζαντ (1), ουρμασουλ βρεντνικουλουι Κονσταντιν κελ μαρε σε αρατα νεβρεντνικ ντε παριντελε σαου, νου ντοαρ αποσταζιινντ ντε λα Ορτοντοξιε îν φαβοαρεα αριανισμουλουι, νταρ σι îνκερκανντ σα-λ ιμπουνα πε ακεστα τουτουρορ κρεστινιλορ. Ελ βα φολοσι τρουπελε πεντρου α ιμπουνε αριανισμουλ îν Αλεξανντρια σι πεντρου α λ ιζγονι πε Σφ. Ατανασιε, ακεστα ρεφιινντ ινσταλατ ντουπα îνντελουνγατε τρατατιβε, κερτουρι ετκ. λα πρεσιουνιλε φρατελουι σαου Κονστανς, πεντρου α φι ιαρ περσεκουτατ ντουπα μοαρτεα ακεστουια (2).
Ουν εξεμπλου πεντρου ακεαστα ατιτουντινε γενεραλα ατατ ντε ντουμπιοασα îλ κονστιτουιε Σκρισοαρεα Σινοντουλουι ντιν Σαρντικα (344) κατρε Κονσταντιν αλ ΙΙ-λεα, ντιν καρε κιταμ ουν πασαj εντιφικατορ:
«Μαjεστατεα Βοαστρα ποατε ντα ουν ντεκρετ πριν καρε σα σε οπρεασκα ορικε αμεστεκ îν τρεμπουριλε ρελιγιοασε αλ φουνκτιοναριλορ ντιν îντρεγ ιμπεριουλ, îνσαρκινατι κου αντμινιστραρεα πολιτικα α προβινκιιλορ σι ακεστια σα νου σε μαι κονσιντερε îνντρεπτατιτι σα ντεκιντα ασουπρα ουνορ προμπλεμελορ ρελιγιοασε σι σα κχινουιασκα οαμενι νεβινοβατι κου σικανε, αμενινταρι, φορτα σι τεροαρε.»(3). Λουπτελε πε καρε Κονσταντιν ΙΙ λε-α αβουτ ντε ντατ κου σασανιζιι σι αλαμανιι (4) αου λα οριγινε ακεαστα ατιτουντινε α σα, κχιαρ ντακα πεντρου ταταλ σαου Ιμπεριουλ α φοστ μουλτ κρουτατ (5). Πριν ατιτουντινεα σα ακεστ îμπαρατ ασα-ζις κρεστιν α κρεατ ουν τριστ πρεκεντεντ πριβινντ ρελατιιλε ντιντρε στατ σι Μπισερικα.
Ουρμασουλ σαου, ντουσμαν αλ σαου σι αντιχριστ, εστε Ιουλιαν Αποστατουλ. Ακεστα ερα νεποτ ντε φρατε αλ λουι Κονσταντιν κελ Μαρε. Ακεστ ρατακιτ α îνκερκατ σα ρεσταουρεζε παγανισμουλ σι σα ντιστρουγα Μπισερικα. Ορμπιρεα σα α φοστ ατατ ντε αντανκα îνκατ α îνκερκατ σα ρεσταουρεζε κχιαρ σι κουλτουλ ιουνταικ, ιαρ κανντ Ντουμνεζεου ι-α ντιστρους τοατα στραντανια νου ς-α ποκαιτ (6).
Ντουπα μοαρτεα σα πιλντουιτοαρε α βενιτ λα ντομνιε βρεντνικουλ ντε πομενιρε Ιοβιαν (7), îμπαρατ ορτοντοξ, νταρ καρε α ντομνιτ φοαρτε πουτιν φιινντ ουρματ ντε Βαλενς (364-378). σι ακεστα α φοστ αριαν, κα σι Κονσταντιους, σι ς-α φολοσιτ πεντρου ιμπουνερεα ερεζιει ντε κελε μαι βιολεντε μετοντε, κα îν καζουλ οποζαντιλορ ψεουντω-επισκοπουλουι Ντεμοπχιλους. Ελ α αβουτ îνσα ντε îνταμπινατ ω οποζιτιε φοαρτε πουτερνικα. Σφιντιι Βασιλε κελ Μαρε, Αμμπροζιε αλ Μιλανουλουι, Ατανασιε, Μπετρανιον ετκ. αου απαρατ κου τοατα πουτερεα όιλε κελε κουγετατοαρε σι κουβαντατοαρε αλε Ντομνουλουι, αντουνανντου-λε îν jουρουλ λορ σι τινανντου-λε îν αντεβαρατα κρεντιντα. Λα ρανντουλ λορ σι κρεντινκιοσιι αου στιουτ σα στεα στρανς ουνιτι îν jουρουλ παστοριλορ, ντανντου-λε ακεστορα ω αλτφελ ντε οκροτιρε. Κου ντεοσεμπιρε σιμμπολικα πεντρου σιτουατια Νεαμουλουι Ρομανεσκ εστε κονφρουνταρεα ντιντρε Βαλενς σι Σφαντουλ επισκοπ αλ Τομισουλουι, Μπετρανιον. Îμπαρατουλ, αφλατ ντιν ρατιουνι μιλιταρε – λουπτελε κου γοτιι – îν Ντομπρογεα, α îνκερκατ σα-λ κονβινγα πε Σφαντουλ επισκοπ, îν πλινα σλουjμπα, σα σε αλατουρε αριανισμουλουι. Σε μπαζα ντεσιγουρ νου ντοαρ πε αργουμεντελε τεολογικε κι σι πε πρεσταντα σα σι α σουιτει σαλε ιμπεριαλε, πρεκουμ σι πε φορτα τρουπελορ ντιν ζονα. Îνσα ντουπα ουν ρασπουνς ντοκουμεντατ σι κατεγορικ Μπετρανιον ιεσε ντιν μπισερικα ουρματ ντε τοτι κρεντινκιοσιι σι îσι κοντινουα σλουjμπα îν αλτ σφαντ λοκας, ρεφουζανντ αστφελ ουνιρεα ρουγακιουνιι σαλε κου α ερετικιλορ. Τοτ ορασουλ σε αντουνα ντε παρτεα σα, αστφελ îνκατ Βαλενς τρεμπουιε σα σε λιμιτεζε λα α-λ εξιλα. Τουλμπουραριλε σταρνιτε σιλεσκ îνσα πε îμπαρατ σα σε πλεκε îν φατα επισκοπουλουι ιουμπιτ ντε ποπορ σι σα-λ ρεαντουκα îν σκαουν (8).
Τοτ îν τιμπουλ ακεστουι îμπαρατ σε ντεσφασοαρα ω φαζα ντε σφαρσιτ α προκεσουλουι îνκεπουτ πριν ασοκιερεα τρακιλορ κου γοτιι (9). Νε ρεφεριμ αικι λα προκεσουλ ντε τρεκερε αλ αριανισμ αλ λουι Ουλφιλα σι αλτορ επισκοπι γοτι, πρεκουμ σι λα βενιρεα λορ îν σουντουλ Ντουναριι (10). Τρεκερεα ακεστορα îν Ιμπεριου σι απόι πλεκαρεα λορ σπρε απους α ντους σι λα ντισπαριτια αριανισμουλουι ντιν ζονα Ρομανιει οριενταλε σι α îνταριτ ελεμεντουλ ρομανεσκ.

Οντατα κου Βαλενς σε îνκχειε σιρουλ ουρμασιλορ ντιρεκτι αι Σφ. Κονσταντιν.
Ρεντατα φοαρτε σουκκιντ ακεαστα εποκα α ουρμασιλορ Σφ. Κονσταντιν κελ Μαρε εστε ω εποκα ντε ντεκαντερε. Κει ντε αου βενιτ πε τρον ντουπα μαρελε îμπαρατ ν-αου αβουτ φρικα ντε Ντουμνεζεου α ακεστουια, νικι ντιπλοματια λουι. Ντε ακεε ει ν-αου φοστ ρεσπεκτατι σι ιουμπιτι ντε ποπορ ασα κουμ αρ φι τρεμπουιτ σα φιε σι νικι νου σι-αου îνντεπλινιτ îνντατοριριλε κε λε ρεβενεαου λα νιβελουλ νεκεσαρ. Σ-αου ιμπλικατ îν ρελιγιε κου αουτοριτατε, νεπρικεπερε σι βιολεντα, ρεαπρινζανντ πε αλτε σαου ακελεασι πλανουρι λουπτελε ιντερνε στοπατε ντε Κονσταντιν. Ακεαστα ντεζμπιναρε ντιν Ρομανια οριενταλα, ντατορατα ουνει νεπρικεπερι îν μανουιρεα ελεμεντουλουι παγαν τρακω-ελεν σι αμεστεκουλουι îν προμπλεμελε τεολογικε, α αβουτ σι πε πλαν μιλιταρ σι πε πλαν εκονομικ εφεκτε ντεζαστρουοασε. Λουπτελε λουι Βαλενς κου περσιι, νταρ μαι αλες ντεζαστρουλ γοτικ, îνκουνουνεαζα îν κχιπ νεγατιβ περιοαντα σουμαρ ντεσκρισα μαι σους. Σα ρεμαρκαμ φιε σι îν τρεακατ, κα ασπεκτ αλ ινκομπετεντει ντομνιτοριλορ αμιντιτι κα πουριφικαρεα αντμινιστρατιει îνκεπουτα ντε Σφ. Κονσταντιν α φοστ ανουλατα ντουπα ακεεα, ακεστα φιινντ ντε αλτφελ ουνουλ ντιν μοτιβελε νιμικιτοαρει ρασκοαλε α γοτιλορ τρεκουτι îν σουντουλ Ντοναρισουλουι(11). Ντιν καουζα ατιτουντινιι λορ αντι-κρεστινε αου φοστ îνλατουρατι ντε Ντουμνεζεου ντε πε τρον, φιινντ îνλοκουιτι κου ουν γενεραλ ντε οριγινε σπανιολα, κελεμπρουλ Τεοντοσιε κελ Μαρε (12).
Ντεσι σε κονσιντερα ντε ομπικει κα εποκα Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ îνκεπε κου ανουλ 395 κονσιντεραμ κα εστε νεποτριβιτ κα ω εξκεπτιε – ουνιτατεα Απουσουλουι σι Ρασαριτουλουι σουμπ Τεοντοσιε Ι κελ Μαρε – σα φιε τρατατα κα ρεγουλα. Μπαζελε ντιβιζαριι Ιμπεριουλουι φουσεσερα πουσε îνκα îν περιοαντα îμπαρατιλορ παγανι τρακω-ιλιρι, ιαρ Σφαντουλ Κονσταντιν κελ Μαρε α κονσφιντιτ ακεαστα σιτουατιε îνκα îν τιμπουλ ντομνιει σαλε, ατατ πριν μουταρεα καπιταλει κατ σι πριν φελουλ îν καρε σι-α ασοκιατ φιι λα ντομνιε. Μαι εστε καζουλ σα σπουνεμ κα ντιβιζαρεα ετνικα ντιντρε λατινιι απουσενι σι ρομανιι ντιν ζονα Ντουναριι σι Ασιει Μικι α φαβοριζατ ακεαστα σεπαρατιε. σι πεντρου κα μομεντουλ îν καρε Στραρομανιι αjουνγ λα πουτερε εστε μομεντουλ βικτοριει Μπισερικιι, 313, κρεντεμ κα ακεστα, ορι κελ μαι ταρζιου 325 σουντ ανιι ντε λα καρε πουτεμ βορμπι κου αντεβαρατ ντε απαριτια Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ.
ΙΙΙ.3.Τεριτοριιλε ντε ντεπενντεντα ρομανα
Îνκα ντιναιντε κα ρομανιι σα αjουνγα λα Ντουναρε α εξιστατ ω φορμα ντεοσεμπιτα ντε κομουνιουνε α ουνουι στατ στραιν κου Ιμπεριουλ Ρομαν; κεβα κε ασταζι αμ νουμι ασοκιερε, στατ ασοκιατ σαου σουμπ τουτελα. Εστε βορμπα ντε ασα νουμιτελε στατε σαου ποποαρε κλιεντελαρε, ρεσπεκτιβ φεντερατε (αλιατε). Ασα α φοστ ρεγατουλ Τρακιει îναιντε ντε Îντρουπαρεα Ντομνουλουι, ασα αου φοστ μαι ταρζιου γοτιι ορι ουνελε τριμπουρι ντακε (1).
Νταρ îν αφαρα ακεστει φορμε οφικιαλε μαι εξιστα ω φορμα, οαρεκουμ αμπουζιβα, ακκεπτατα τακιτ ντε κονντουκατοριι Ιμπεριουλουι: ακεεα πριν καρε κομαννταντιι μιλιταρι καπαμπιλι ντιν ζονελε ντε φροντιερα λουαου σουμπ προτεκτιε – σι εξπλοαταρε, φιρεστε – ουνελε τεριτοριι ντε ντινκολω ντε γρανιτα. Ελ ασιγουρα λινιστεα λοκουιτοριλορ ντε αικι σι îν σκχιμμπ σε μπουκουρα ντε βενιτουρι πε καρε αγεντιι φισκαλι νου λε πουτεαου ιμποζα – κελ πουτιν οφικιαλ.
Îν φινε, ω φορμα ντε ασοκιερε μαι μουλτ ντουχοβνικεασκα, νταρ σι κου ρεζουλτατε πρακτικε, α απαρουτ οντατα κου λεγαλιζαρεα κρεστινισμουλουι. Îν Ιμπεριου ιεραρχια μπισερικεασκα ερα ασιγουρατα, κεεα κε νου σε πουτεα σπουνε ντεσπρε κεα ντιν τεριτοριιλε κοντρολατε ντε μιγρατορι. Μαι μουλτ, ντιστρουγεριλε îνντρεπτατε ασουπρα ορασελορ φακεαου πρακτικ ιμποσιμπιλα εξιστεντα επισκοπιλορ καρε, πριν κανον αποστολικ, εραου λεγατι ντε ακεστεα. Ντε ακεεα πριβιριλε κρεστινιλορ ντιν νορντουλ Ιμπεριουλουι σε îνντρεπταου σπρε ακεστα, αστεπτανντ ντε λα φρατιι ντε αικι αjουτορουλ ντουχοβνικεσκ ατατ ντε νεκεσαρ. σι ακεαστα αστεπταρε νου ερα νεμοτιβατα. Ντε-α λουνγουλ Ντουναριι, ντιν Νορικουμ îν Σκιτια, σε γασεαου νουμεροασε κεντρε επισκοπαλε. Ω λιστα α επισκοπιλορ ντιν Πανονια Ινφεριορ, Μοεσια Σουπεριορ, κελε ντοουα Ντακιι – Ριπενσις σι Μεντιτερρανεα -, Νταρντανια, Μοεσια Ινφεριορ σι Σκιτια Μικα α φοστ ρεαλιζατα îν 1975 ντε παριντελε Μιρκεα Πακουραριου (2). Κομπλετατα ντε λιστελε πεντρου Ιλιρια, Πανονια Σουπεριορ, Νορικουμ, Επιρ, Μακεντονια, Δρακια, Κχερσονεζ ετκ., αρ πουτεα αjουτα λα φορμαρεα ουνει ιμαγινι νου ντοαρ ασουπρα ουνιτατιι ρομανιλορ σουντ σι νορντ ντουναρενι κι σι ασουπρα βεκχιι ιστοριι μπισερικεστι α Νεαμουλουι Ρομανεσκ.
Îν φινε, εραου τεριτοριιλε καρε ντεπινντεαου ινστιτουτιοναλ ντε Ιμπεριου, κα παρτε προπριου-ζισα α ακεστουια.
Τοατε ακεστε ζονε φορμεαζα κεεα κε ς-αρ πουτεα νουμι κου ουν τερμεν γενερικ τεριτοριιλε ντε ντεπενντεντα ρομανα, φιε ελε ρεκουνοσκουτε οφικιαλ κα αταρε σαου νου (3).
Îντρεμπαρεα καρε σε πουνε εστε: îν κε μασουρα εξιστα ω ουνιτατε α ρομανιλορ ντιν ακεστε ζονε;
Πεντρου κα προμπλεμα ουνιτατιι ρομανεστι α φοστ σι εστε ντεοσεμπιτ ντε σπινοασα πεντρου μουλτι κερκετατορι. Îντρ-αντεβαρ, πανα κανντ, νου ντε πρεα μουλτ τιμπ, ποποαρελε αλογενε μπαλκανικε, ντε λα νεογρεκι λα κροατι, αου îνκεπουτ α-σι ντεζβολτα κουλτουρα νατιοναλα σι α ω ιμπουνε σι Ρομανιλορ ντε πε τεριτοριουλ λορ, λιμμπα ρομανα αβεα ουν ασπεκτ ντεοσεμπιτ ντε ουνιταρ (4). Ορι εξπλικαρεα ουνιτατιι λινγβιστικε α ουνουι νεαμ ατατ ντε îντινς α κρεατ μουλτε ντιλεμε σι πολεμικι. Ω σιντεζα μαι απροπιατα – σι κου μαρε αουτοριτατε îν εποκα – α ρεαλιζατ Οβιντ Ντενσουσιανου îν α σα Ιστορια λιμμπιι ρομανε, βολ. Ι, Μπουκουρεστι 1961. Ντ-σα α τρεκουτ îν ρεβιστα πε αουτοριι «λεγαλι» îν ακεα βρεμε, οκουπανντου-σε κει ντρεπτ îν μοντ σπεκιαλ ντε λινγβιστι. Α αρατατ ιζβοαρελε κερκεταριλορ πριβινντ οριγινεα λιμμπιι ρομανε ντε λα κρονικαρι λα Χασντεου σι Αρον Ντενσουσιανου, ντε λα Μικλοσικχ λα Γοστον Παρις. Φιεκαρε πρεζεντατ κου ποζιτια λουι, îντρ-ουν στιλ κριτικ σιμιλαρ κελουι φολοσιτ ντε ντ-λ Ι. Ρουσσου îν Ετνογενεζα ρομανιλορ (Φονντουλ αουτοχτον τρακω-ντακικ σι κομπονεντα λατινω- ρομανικα) , Εντ. στ. Ενκ., Μπουκουρεστι, 1981. Σολουτια ντ-λουι Ω. Ντενσουσιανου παρε α φι λα ουν μομεντ ντατ φορμαρεα ρομανιλορ îν σουντουλ Ντουναριι, îν ακελε προβινκιι κονσιντερατε ντε ντ-σα ρομανιζατε. Αμ σπους «παρε α φι», ντεοαρεκε σιλιτ κχιαρ ντε φαπτελε ντομενιουλουι σαου ντε σπεκιαλιτατε – λινγβιστικα – Ω. Ντενσουσιανου ρεκουνοαστε τοτουσι κα ρομανικα (στραρομανα) «αβεα îν εβουλ μεντιου ραμιφικατιι πανα îν Καρπατι» (5). «Ραμιφικατιι» îνσα ντε μαρε ινφλουεντα! Εστε αικι ω κοντραντικτιε ντατορατα ουνορ φαπτε ντε λιμμπα πε καρε ντ-σα νου λε ποατε εξπλικα αλτφελ. Νου λε ποατε εξπλικα ντεοαρεκε νου ια îν κονσιντεραρε προπριιλε λιμιτε ντιν ντομενιουλ ιστοριει. Ντε φαπτ αικι αλουνεκα îν ακεεασι γρεσεαλα κου κεα πε καρε, îν ντομενιουλ λινγβιστικιι, ι-ω φακε λουι Χασντεου (6), ρεσπεκτιβ αβεντουραρεα πριπιτα πε τεριτοριουλ ιποτεζελορ. Ασταζι, κανντ ντεσκοπεριριλε αρχεολογικε τριμιτ πρετινσιι σαβαντι ιμιγρατιονιστι îν γρουπουλ σοβινιστ ντε καρε ντε φαπτ απαρτιν, ιντειλε ντ-λουι Ω. Ντενσουσιανου παρ κου ατατ μαι χαζαρντατε. Νταρ, ρεβενινντ, τρεμπουιε σα σουμπλινιεμ κα ντ-σα α πορνιτ ντε πε τερενουλ ουνορ φαπτε ντε λιμμπα ινκοντεσταμπιλε, κε ατεσταου ουν προνουντατ καρακτερ σουντικ αλ λιμμπιι ρομανε. Îν ρεαλιτατε, αντεβαρουλ εστε μουλτ μαι σιμπλου ντεκατ îσι ιμαγινασε ντ-σα (7): Ποπορουλ Ρομαν ς-α φορματ ατατ îν Ρομανια μπαλκανικα, ντιν Νορικουμ îν Μπιτινια, κατ σι îν Ρομανια νορντικα, ντε λα ιζβοαρελε Οντερουλουι λα ταρμουριλε Αζοβουλουι; σινγουρα ντιφερεντα εστε κα Ρομανιι ντιν νορντ, ινφεριορι ατουνκι κελορ σουντικι πε μαι τοατε πλανουριλε, αου φοστ μαι μουλτ ινφλουεντατι ντεκατ αου ινφλουεντατ îν ραπορτουριλε λορ κου Ρομανιι σουντικι. Îν ακεστ φελ σε εξπλικα φαπτελε ντε λιμμπα ομπσερβατε ντε ντ-σα: πριν πολουλ ντε φορμαρε α λιμμπιι ρομανε, πολ αφλατ îν παρτεα σουντικα α Ρομανιει, ιαρ νου πριν ντεπλασαρι ντε ποπουλατιε νεντοβεντιτε ντε αμπσολουτ νικι ω σουρσα, φιε εα ντοκουμενταρα σαου αρχεολογικα. Αστφελ απαρ λουκρουριλε ατουνκι κανντ σουντ λουατε îν καλκουλ τοατε ασπεκτελε παλπαμπιλ τρανσμισε νοουα, ινκλουσιβ κελε πριβινντ εξιστεντα ουνορ τεριτοριι καρε εραου ντε ντεπενντεντα ρομανα îν κχιπ ρεαλ, ντεσι τεορετικ, οφικιαλ, εραου σεπαρατε ντε Ιμπεριου.

ΙΙΙ.4 σκοαλα στραρομανα
«Εξιστα ω λιτερατουρα στραρομανα;»
Îντρεμπαρεα ακεαστα α πριμιτ ντε μουλτ ουν ρασπουνς αφιρματιβ (1). σι νου ε πουτιν λουκρου σα σε κουνοασκα εξιστεντα ουνει κουλτουρι ρομανεστι «κουλτε», îν παραλελ κου κεα «ποπουλαρα», îνκα ντιν βεακουριλε ντε αουρ αλε Μπισερικιι, α ουνει σκολι ρομανεστι ντε ω ασεμενεα βεκχιμε.
Ντεσπρε κε εστε ντε φαπτ βορμπα;
Ντε εξιστεντα ουνουι μεντιου κουλτουραλ ντε ελιτα, α ουνουι μεντιου κρεατορ σι – πε κατ σε ποατε îντρ-ω εποκα ντε μιγρατιι – στατορνικ.
Πεντρου εξιστεντα ουνουι ασεμενεα μεντιου ε νεβόιε ντε ουν καντρου, ντε ανουμιτε ινστιτουτιι καρε σα îλ σπριjινε. Îν εποκα ελε κονσταου φιε îν ακαντεμιι κα κεα ντιν Αλεξανντρια σαου Ατενα, φιε ντιν ανταποστουλ ασιγουρατ ντε επισκοπιι σι μαναστιρι.
Νου κουνοαστεμ κου κερτιτουντινε εξιστεντα βρεουνει σκολι ρομανεστι κου στρουκτουρα ασεμανατοαρε αλτορ ακαντεμιι αλε βρεμιι, ντεσι σε μπανουιεστε εξιστεντα ουνεια λα Τομις ορι îν îμπρεjουριμι (2).
Τρεμπουιε ντε ασεμενεα μεντιονατ σι φαπτουλ κα στουντιιλε πριβιτοαρε λα λατουρα κουλτα α κιβιλιζατιει στραρομανε ς-αου λιμιτατ îν γενεραλ λα ζονελε μαι απροπιατε Ντακιει λουι Ντεκεμπαλ, αντικα îν πρινκιπαλ λα Σκιτια Μικα σι Ντακια Αουρελιανα. Νταρ κχιαρ σι îν ακεστ σπατιου ρεστρανς, πε καρε κερκεταριλε ουλτεριοαρε σιγουρ îλ βορ λαργι, ς-αου γασιτ κομορι ντε κιβιλιζατιε κρεστινα κου αντεβαρατ ντε νεπρετουιτ.
Αβεμ αστφελ κεντρουλ ντε λα Σιρμιουμ, ουνντε πριμ ρεπρεζενταντ εστε Σφαντουλ Ιρινεου, «ταναρ επισκοπ ντακω-ρομαν. Ακτουλ σαου μαρτιρικ εστε πριμουλ μοντελ ντε λιμμπα λατινα κρεστινα βορμπιτα λα σουντουλ σι νορντουλ Ντουναριι, îν προβινκιιλε ντουναρενε αλε Ιμπεριουλουι ρομαν» (3). Ελ βα φι ουρματ ντε αλτι επισκοπι, κα Ντομνους (Ντομινους), Εουδεριους ς.α., πανα λα σφαρσιτουλ σεκ.ΒΙ (4). Εξιστα αστφελ ουν μεντιου επισκοπαλ σταμπιλ, κεεα κε ιμπλικα ω ανουμιτα ντεζβολταρε κουλτουραλα îναλτα, ουν μεντιου τεολογικ αβανσατ.
Ουν κεντρου κουλτουραλ ινκοντεσταμπιλ, ρενουμιτ πριν ρεπρεζενταντιι σαι πανα îν Ασια σι Γαλια α φοστ Σκιτια Μικα σι κου ντεοσεμπιρε Τομισουλ (Κονσταντα). Αικι απαρε îνκα îν jουρουλ λουι 290 επισκοπουλ Εβανγχελικους (5), πριμουλ κουνοσκουτ ντιν λουνγουλ σιραγ ντε επισκοπι τομιτανι. Ελ, κα σι ουρμασιι σαι îν σκαουνουλ αρχιερεσκ Εφρεμ σι Τιτους (Πχιλιους), α αβουτ ντε σουφεριτ ντιν παρτεα περσεκουτοριλορ, φαρα îνσα α αποσταζια. Ραβνα παστοριτιλορ λορ, μαι αλες μιλιταρι νταρ σι κιβιλι, κα Ζοτικος, Ατταλος, Καμασις σι Πχιλιπος, ντοβεντεστε νιβελουλ îναλτ αλ βιετουιριι κρεστινε ντε αικι. Νου εστε ντεκι ουιμιτοαρε απαριτια ουνορ οαμενι ντε κουλτουρα κρεστινι κα μαι σους πομενιτουλ επισκοπ Μπετρανιον (Βετρανιον), αφλατ îν κορεσπονντεντα κου Σφ. Βασιλε κελ Μαρε σι αουτορουλ Πατιμιριι λουι Σαβα Γοτουλ, κα Τεοτιμ Ι, πολεμιστ σι ντοκτριναρ – ασταζι ς-αρ σπουνε ντογματιστ – νταρ σι ρεαλιζατορ ντε ντιαλογουρι îν στιλ γρεκεσκ, Ιοαν αλ Τομισουλουι, Τεοτιμ ΙΙ, κελεμπρουλ τεολογ Ντιονισιε Εξιγουουλ, Ιοαν Κασιαν ετκ. (6).
Îν αλτα ρεγιουνε, α Ντακιει Αουρελιενε, βορ λουμινα Νικετα ντε Ρεμεσιανα σι ντισκιπολουλ σαου Λαουρεντιους ντε Νοβαε (7). Κελ ντινται σε βα îνβρεντνικιι ντε λαουντελε κοντεμπορανιλορ λα ουν νιβελ ντεοσμπιτ ντε îναλτ, κα ουρμαρε α ιμπρεσιει πουτερνικε λασατε ντε περσοναλιτατεα σα εξτραορντιναρα (8).
Îν Σαρντικα σε κουνοσκ σαπτε επισκοπι ντιντρε κει καρε, μουλτ μαι μουλτι, αου ασιγουρατ κονντουκερεα ακεστουι σκαουν επισκοπαλ σι τρεμπουιε ρεμαρκατ κα κει μαι μουλτι ντιντρε ει ποαρτα, κα σι επισκοπιι ντιν Σιρμιουμ, Ρεμεσιανα, Μαρκιανοπολις, Ρατιαρια ετκ. νουμε ρομανε (9). Λα φελ σε îνταμπλα σι îν Νταρντανια ουνντε, μεριτα μεντιονατ, πριμουλ επισκοπ (αμιντιτ λα 325) ποαρτα νουμελε Ντακους (10).
Εξιστα πριν ουρμαρε îν ακεστε ζονε ω βιατα μπισερικεασκα ακτιβα, κε α αντους λουι Ντουμνεζεου νου ντοαρ ροαντελε ιουμπιριι κι σι πε κελε αλε αντεβαρατει îντελεπκιουνι. Ακεστε κεντρε ντε κουλτουρα κρεστινα σε ντεζβολτα, κουμ εστε σι φιρεσκ, μαι αλες ντουπα îνκεταρεα περσεκουτιιλορ παγανε σι ερετικε. Αρτουρ Σιλβεστρι βορμπεστε ντε στραρομανι κου μοντελ κουλτουραλ ντακω-γετικ, φακανντ ω αναλιζα λιτεραρα ντεοσεμπιτα α οπερελορ λορ, αρατα κουμ μεμμπριι ακεστει σκολι ρομανεστι αου ακτιονατ îν αρμονιε, ντεζβολτανντ αντεβαρατε κουρεντε σι αβανντ «ω ακτιουνε λιτεραρα κομουνα». Μαι μουλτ îνκα, îνκεαρκα σα γασεασκα παραλελε îντρε Ρομανιι ντε ατουνκι σι ντεσκχιζατοριι ντε ντρουμουρι αι σεκ. ΞΙΞ (11).
Ντατ φιινντ μομεντουλ απαριτιει ακεστει σκολι Στραρομανε κρεντεμ κα εα εστε ντε ω ιμπορταντα εξτραορντιναρα πεντρου κουνοαστερεα κλιπει îν καρε Ρομανιι απαρ κα νατιουνε. Ω σκοαλα κα ακεαστα πρεσουπουνε εξιστεντα ουνουι ποπορ καρε σα ω σουστινα, σα ω αλιμεντεζε, σι πε καρε εα, λα ρανντουλ ει, σα îλ îνταρεασκα, σα îλ λουμινεζε. Εα εστε, îντρ-ουν μομεντ îν καρε Στραρομανιι νου αου στιουτ σα κεαρα ντε λα Ντουμνεζεου κονντουκατοριι ποτριβιτι, κελ μαι φρουμος ροντ αντους Ντομνουλουι ντε Νεαμουλ Ρομανεσκ.

ΙΒ. Κονκλουζιι πριβινντ Ρομανιτατεα Ρομανιλορ σι απαριτια Ιμπεριουλουι Ρομαν κου καπιταλα λα Μπιζαντ
Ντιν ματεριαλουλ πρεζεντατ αντεριορ σε ποατε ομπσερβα κα μουταρεα καπιταλει ντε λα Ρομα λα Κονσταντινοπολε εστε ουν εβενιμεντ ιντιμ λεγατ ντε προκεσουλ φορμαριι Ποπορουλουι Ρομαν. Μαριλε περσοναλιτατι καρε αου ποτεντατ ακεστ φενομεν εραου φιε τρακω-ρομανι, φιε στραρομανι. Μοτιβατια ακεστει τρανσφορμαρι εστε îν πριμουλ ρανντ σπιριτουαλα, ιαρ εφεκτουλ α φοστ σι ελ îν πριμουλ ρανντ σπιριτουαλ, κεεα κε νου îνσεαμνα κα ασπεκτελε σαου κονσεκιντελε ματεριαλε αου λιψιτ κουμβα ορι κα αρ φι νεγλιjαμπιλε.
«Îν φονντ, ιντεεα ρομανιτατιι ρομανιλορ îν βιζιουνεα ει εβολουτιβα νι σε πρεζιντα… κα ουν αρμπορε γιγαντικ αλ καρουι τρουνκχι îλ κονστιτουιε τραντιτια αουτοχτονα α ρομανιτατιι, κονστιιντα ποπορουλουι ρομαν ντεσπρε ρομανιτατε. Ραμουριλε σαλε ρεπρεζιντα, ντεσιγουρ, τραντιτιιλε îνφατισατε μαι σους, ραμουρελελε σι φρουνζελε φιινντ ντιφεριτελε μαρτουριι ασουπρα ρομανιτατιι ρομανιλορ. Ντιν αρμπορελε ρομανιτατιι ρομανιλορ κουνοαστεμ κελ μαι μπινε τρουνκχιουλ; νου εστε εξκλους κα κερκεταρι βιιτοαρε σα ντεσκοπερε εξιστεντα ουνορ νόι ραμουρι; κου σιγουραντα πουτεμ αφιρμα κα νουμεροασε φρουνζε αλε ακεστουι αρμπορε νε-αου ραμας νεκουνοσκουτε.» (1). Ακεστε κουβιντε αλε λουι Αντολφ Αρμμπρουστερ κοντιν μουλτ αντεβαρ σι, îντρ-ουν φελ, ω προβοκαρε. Κερκεταριλε φακουτε πεντρου ρεαλιζαρεα ακεστει λουκραρι αου αντουνατ ω σεριε ντε ντεσκοπεριρι ντε βαλοαρε αλε ουνορ κερκετατορι κελεμπρι σαου μαι μοντεστι, σι αου ρεαλιζατ αστφελ σκχιταρεα ουνουι ταμπλοου σουρπρινζατορ. Ιμπεριουλ Ρομαν ντε Ρασαριτ απαρε κα ουρμαρε α μισκαριλορ προτορομανε ντε ντεσπρινντερε ντε κεντρουλ παγανεσκ ρεπρεζεντατ ατουνκι ντε Ρομα, μισκαρι îμπλινιτε îν γεστουλ πριμουλουι ντομνιτορ ρομαν, Σφαντουλ Îμπαρατ Κονσταντιν κελ Μαρε. Λουπτα ντιντρε ελεμεντουλ τρακω-ρομαν σι Κρεστινισμ εστε îν φαπτ ω ρεφλεκτιε α ντεντουμπλαριι κελορ καρε, αjουνσι λα πουτερε îν Ιμπεριουλ Ρομαν σι îν μαρε παρτε ρομανιζατι, αρ φι βρουτ τοτουσι σα ραμανα τρακι. Πρινσι îντρε ντατορια ιμπεριαλα – πε καρε ω îντελεγεαου îν πριμουλ ρανντ μιλιταρεστε -, αμμπιτιιλε περσοναλε, σιμτουλ νατιοναλ σι ντεζβολταρεα ντε νεîντελες α κρεντιντει îν Χριστος ει αjουνγεαου, îνκερκανντ σα εβιτε χαοσουλ τοκμαι σα-λ σταρνεασκα. Ντουπα κουμ αμ μαι σπους, κεα μαι ποτριβιτα αναλογιε εστε îντρε ει σι ζελοτιι ντιν βρεμεα βιετιι παμαντεστι α Μαντουιτορουλουι. Κα σι ακεια καρε, λιψιτι ντε îντελεπκιουνε, νου βεντεαου κα îμπλινιρεα ιντεαλουριλορ νατιοναλε εστε îν Εβανγχελιε, σι ακεστια σε μανιφεσταου, ντιντρ-ω ιουμπιρε ρατακιτα, κα ντουσμανι α κεεα κε ιουμπεαου.
Ιμπεριουλ Ρομαν κου καπιταλα λα Κονσταντινοπολε απαρε πριν ουρμαρε κα ω εβανταρε îν φατα χαοσουλουι ουνει λουμι παγανε, κα ω νοουα κρεατιε α Ιμπεριουλουι Ρομαν. σι νοουλ îντεμειετορ îνκεαρκα σα πουνα αλτ ποπορ λα μπαζα νοουλουι στατ, Ποπορουλ Ρομαν ντε καρε ελ απαρτινεα.
Ρεβενινντ λα ελεμεντελε ντε Τεολογια Ιστοριει πρεζεντατε λα îνκεπουτουλ λουκραριι σα ρεμαρκαμ κα îντρεγιρεα ιμαγινιι πριβινντ φορμαρεα Ρομανιλορ κου νόιλε ελεμεντε αρε ω ινφλουεντα ντεοσεμπιτα ασουπρα îντελεγεριι ροστουριλορ νατιοναλε – σι ιμπλικιτ σι περσοναλε – . Ρολουλ πε καρε Ρομανιι αρ φι τρεμπουιτ σα îλ jοακε îν Ιμπεριουλ Ρομαν ντε Ρασαριτ, πριμουλ στατ – μακαρ παρτιαλ – ρομανεσκ, ρολουλ πε καρε ντε φαπτ λ-αου jουκατ, κονσεκιντελε ατιτουντινιι λορ, τοατε ακεστε λουκρουρι ντε μαρε ιμπορταντα πεντρου νόι απαρ îντρ-ω νοουα λουμινα.
Πουτεμ îνκεπε πριν α νε ρεφερι λα καρακτερουλ κρεστιν-μιλιταρ αλ Ρομανιλορ, ρεμαρκατ ντεjα (Ι.2 Μπ; ΙΙ.3).
Τρακω-ιλιριι αου φοστ ραζμπόινικι. Παστρανντ ρεσπεκτουλ κουβενιτ στραμοσιλορ πουτεμ σπουνε, οαρεκουμ εουφεμιστικ, κα εραου εξαγερατ ντε ραζμπόινικι. Πε ντε αλτα παρτε, νικι ρομανιι νου εραου αλτκεβα ντεκατ ω νατιουνε ντε ραζμπόινικι, αβανντ îνσα ουν καρακτερ ορντονατ φοαρτε ντεοσεμπιτ ατατ ντε κελ τρακικ κατ σι ντε κελ νουμιτ ακτουαλμεντε “λατιν”. Κρεστινισμουλ εστε ντε ασεμενεα ω ρελιγιε λουπτατοαρε. Νταρ τρακω-ιλιριι λουπταου ντοαρ πεντρου πλακερεα ντε α λουπτα – φαρα κα πριν ακεαστα σα νεγαμ λουπτελε λορ ντεφενσιβε -, ιαρ ρομανιι πεντρου α ιμπουνε πακεα σι ορντινεα ρομανα. Αλτφελ σπους, σι ουνιι σι κειλαλτι λουπταου πεντρου λουκρουρι παμαντεστι σι τρεκατοαρε, αντικα πεντρου χιμερε. Îν σκχιμμπ λουπτα κρεστινα αρε κου τοτουλ αλτ καρακτερ : “λουπτα νοαστρα νου εστε îμποτριβα τρουπουλουι σι α σανγελουι, κι îμποτριβα îνκεπατοριιλορ, îμποτριβα σταπανιιλορ, îμποτριβα σταπανιτοριλορ îντουνερικουλουι ακεστουι βεακ, îμποτριβα ντουχουριλορ ραουτατιι, καρε σουντ îν βαζντουχουρι.” (Εφ. 6.12). Îν ακεστ φελ κρεστιναρεα τρακω-ιλιριλορ α αβουτ ουν εφεκτ ντεοσεμπιτ ασουπρα καρακτερουλουι λορ ραζμπόινικ. Ακεστα νου α ντισπαρουτ îν εσεντα. Νταρ ασα κουμ μανια νι ς-α ντατ κα σα νε μανιεμ îμποτριβα πακατουλουι σι αστφελ σα-λ πουτεμ îνβινγε σι εβιτα (2) τοτ αστφελ σι καρακτερουλ ραζμπόινικ εστε, îν κρεστινισμ, φολοσιτ πεντρου λουπτα ντουχοβνικεασκα. Λα προτορομανι α απαρουτ îνσα σι ουν ασπεκτ σπεκιφικ, ντατ ντε καντρουλ απαριτιει λορ. Ακελα αλ λουπτει ντεφενσιβε κου αρμα îν μαινι. Ω ντισκουτιε μαι λαργα σε ιμπουνε.
Σφαντουλ Ιοαν Μποτεζατορουλ, κελ καρε α λουπτατ κου πουτερε ντεοσεμπιτα îμποτριβα τουτουρορ πακατελορ σι φαρισεισμελορ, îντρεμπατ ντε μιλιταρι :” νόι κε σα φακεμ κα σα νε μαντουιμ;”, νου λε κερε σα ρενουντε λα πουρταρεα αρμελορ, κι ντοαρ λα ρεσπεκταρεα ουνορ ανουμιτε ρεγουλι îν καντρουλ σι νου îν αφαρα αρματει (Λκ. 3.14). Μαντουιτορουλ νου α σκχιμμπατ ακεστε πορουνκι, νικι νου α πορουνκιτ σουτασουλουι πε α καρουι σλουγα ω βινντεκασε σα σε λασε ντε βιατα σα μιλιταρα, ντεσι ε φοαρτε προμπαμπιλ κα αρ φι φοστ ασκουλτατ (Μτ. 8.5-13). Ντε ασεμενεα, νικι Σφαντουλ Αποστολ Πετρου νου îι πορουνκεστε λουι Κορνελιου, σουτας ντιν κοχορτα Ιταλικα, σα ρενουντε λα μιλιταριε ντουπα μποτεζ, ντεσι ερα αμπσολουτ εβιντεντ κα αρ φι φοστ ασκουλτατ(Φ.Α. 10.1-48). Φαρα α μαι îνσιρα νουμελε ντε σφιντι ορτοντοκσι καρε αου φοστ μιλιταρι (3) τρεμπουιε τοτουσι σα κονκλουζιοναμ κα μεσερια αρμελορ νου α φοστ ιντερζισα ντε κρεστινισμ, φιινντ κονσιντερατα νεκεσαρα απαραριι ορντινιι ντε ντρεπτ (Ρομ.13.1-4). Στατουλ σι νεαμουριλε αου ραμας ντε ασεμενεα îν Κρεστινισμ, κακι Îμπαρατια Κερουριλορ νου εστε ντιν λουμε, νταρ εστε σι îν λουμε, ιαρ Ντουμνεζεου εστε αλ ορντινιι; σε ιμπουνε ντεκι εξιστεντα ουνουι καντρου ορντονατορ. Ιισους Χριστος εστε Îμπαρατ, ιαρ Îμπαρατια Κερουριλορ εστε ω îμπαρατιε, αντικα ουν ιμπεριου; îν καντρουλ σαου ποτ εξιστα ω μουλτιμε ντε φορματιουνι σταταλε κου σπεκιφικ ντιφεριτ, ασα κουμ îντρ-ουν κορπ σε γασεσκ τοτ φελουλ ντε οργανε φοαρτε ντιφεριτε. Εσεντιαλα εστε αρμονια ντιντρε παρτι.
Îν ακεστ κοντεξτ τρεμπουιε βαζουτ καρακτερουλ μιλιταρ ντατ ντε Ντουμνεζεου Ποπορουλουι Ρομαν îνκα ντε λα îνκεπουτ. Πε ντε-ω παρτε κα μιjλοκ ντε λουπτα ντουχοβνικεασκα, ιαρ πε ντε αλτα κα μισιουνε ντε απαραρε α αλτορα, α κελορ καρε νου σε ποτ απαρα. Ιμαγινεα λεγεννταρα α λουι Τραιαν παστρατα îν Ρομανια, îν κομπαρατιε κου ανουλαρεα ει λα τρακω-γοτι, σε ντατορεαζα τοκμαι σενσουλουι νοου πε καρε λ-αου καστιγατ στραμοσιι νοστρι μαι αλες îνκεπανντ κου ακεστ îμπαρατ: ακελα ντε ΑΠαΡαΤΟΡΙ. Απαρατορι αι Ιμπεριουλουι Ρομαν, απόι αι Ιμπεριουλουι μπιζαντιν σι αι Ορτοντοξιει σι αι ουνορ φαραμε ντιν μαρεα Ρομανιε – ταρι σι μοσιι ιντρατε îν λεγενντα -, στραjερι ραμασι ντε βεγχε σεκολ ντουπα σεκολ ατουνκι κανντ κεεα κε παζισερα νικι νου μαι εξιστα, τρεκανντου-σι μερεου γριjα ασουπρα αλτορ ομπιεκτιβε, Ρομανιι κονστιτουιε, ποατε, ποπορουλ κελ μαι φιντελ μισιουνιι σαλε μιλιταρε. Îν τοατα κονστιιντα ποπουλαρα ρομανεασκα νου εξιστα ιντεεα ντε κουκεριρε κα πρινκιπιου ποζιτιβ, κι ντοαρ ιντειλε ντε ρεκουκεριρε σαου, κου αλτε κουβιντε, ντε ελιμπεραρε σι ντε απαραρε.
Ακεαστα απαραρε α αβουτ ουν καρακτερ νου ντοαρ σπιριτουαλ, κι σι προζαικ, ντιρεκτ μιλιταρ. Πεντρου ακεαστα καρακτεριστικα α Ρομανιλορ Ντουμνεζεου α περμις στραμοσιλορ νοστρι σα παστρεζε, ντε εξεμπλου, καλουσουλ . Ακεστα νου ερα ουν σιμπλου ντανς ποπουλαρ, κι ω φορμα ντε οργανιζαρε σι ινστρουιρε μιλιταρα (4). Οργανιζαρεα, παραλελα κου κεα σταταλα οφικιαλα, îν βόιεβοντατε – οργανιζατιι μιλιταρε îν πριμουλ ρανντ, σι αμπια ουλτεριορ jουριντικε σι εκονομικε – ς-α μεντινουτ πανα λα σφαρσιτουλ σεκολουλουι τρεκουτ, îνκεπουτουλ σεκολουλουι ΞΞ. Ρεαπαριτια περιοντικα α ουνορ φορμε ντε îνγλομπαρε α îντρεγιι ποπουλατιι μασκουλινε îν φορτελε αρματε νατιοναλε, κου τοατε πρεσιουνιλε κοντραρε βενιτε ντιν εξτεριορ, σε ντατορεαζα ακελουιασι σπιριτ ρομανεσκ κε ινφλουεντεαζα πανα λα ουρμα πε κει κε ραμαν μαι μουλτ λα κονντουκερε. Ακεαστα καρακτεριστικα α φοστ σουμπλινιατα, σι îν στουντιιλε πριβινντου-ι πε ρομανιι σουντ-ντουναρενι, ντε ω μουλτιμε ντε αουτορι ρομανι σι στραινι (5).
Νταρ εστε καζουλ σα αμιντιμ σι ντε σκοαλα Ρομανεασκα ντιν σεκ. ΙΒ-ΒΙ, αλε καρει îνκεπουτουρι αου φοστ σουκκιντ πρεζεντατε îν καπιτολουλ αντεριορ. Εα ρελιεφεαζα ω αλτα βοκατιε ρομανεασκα, ντε ασεμενεα ιμπλικιτα νεαμουλουι. Ακεεα ντε îναλταρε ντουχοβνικεασκα σι μισιουνε κρεστινα. Κεεα κε αου φακουτ περσοανελε σφιντε ενουμερατε – κα Μπετρανιον, Νικετα, Ντιονισιε, Ιοαν Κασιαν ετκ. – α φοστ ω λουκραρε μπαζατα πε μουλτε εφορτουρι, νου ντοαρ περσοναλε κι σι – ντακα νου κουμβα μαι αλες – κομουνιταρε. Φαπτελε λορ μινουνατε ς-αου πουτουτ ρεαλιζα σι ντατοριτα μεντιουλουι ντεjα εξιστεντ, φιε κα νε ρεφεριμ λα μαναστιριλε μπλανντε αλε Ντομπρογει λουι Ιοαν Κασιαν σαου λα κρεντινκιοσιι ουνιτι îν jουρουλ παστοριλορ λορ. Νου τρεμπουιε ουιτατ ντε ασεμενεα νικι φαπτουλ κα εξιστα ουν ανσαμμπλου κρεστιν-κουλτουραλ μουλτ μαι μαρε ντεκατ κελ πρεζεντατ. Νου αμ πουτουτ ακοπερι ω μουλτιμε ντε τεριτοριι ρομανεστι σι νικι αναλιζα ινφλουεντελε στραινε σουφεριτε. Ιμπεριουλ Ρομαν ντε Ρασαριτ αβεα μαι μουλτε ραμουρι αλε ρομανιτατιι, αλατουρι ντε Ρομανι στανντ λατινιτατεα ασιατικα – αλ καρει ρεπρεζενταντ α φοστ, ντε εξεμπλου, Σφ. Ιοαν Γουρα ντε Αουρ, φιουλ λουι Σεκουνντους σι αλ Αντουζει – σι κεα αφρικανα – ντιν καρε ιεσισερα îνκα ντιν βεκχιμε σφιντι κα Φελιξ ντε Τιμπιουκα σαου Κιπριαν αλ Καρταγινει. Ιντερακτιουνεα ντιντρε ακεστε ραμουρι εστε ω προμπλεμα ντελικατα, καρε ποατε σταρνι πολεμικι ινουτιλε σι κερε ω αναλιζα ντε προφουνζιμε.
Κεεα κε πουτεμ σταμπιλι εστε νεκεσιτατεα ουνορ κερκεταρι ντε σπεκιαλιτατε καρε σα λαμουρεασκα μαι μπινε ρολουλ jουκατ ντε Ρομανι îν απαριτια σι ντεζβολταρεα Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ.
Πουνκτανντ, πουτεμ σπουνε κα στουντιουλ ντε φατα ομπσερβα:
1. …εξιστεντα ουνουι φενομεν ντε κρεστιναρε σιμουλτανα α τρακω-ιλιριλορ îν σεκ. Ι σι ουρματοαρελε
2. …εξιστεντα α ντοουα ταμπερε ντε τρακω-ιλιρι, ουνιι παρτιαλ ρομανιζατι νταρ παγανι σι αλτιι ρομανιζατι πριν κρεστινισμ
3. …εξιστεντα ουνουι προκες ντε ρομανιζαρε α τρακιλορ (ντακιλορ) λιμπερι πριν κρεστιναρε
4. …εξιστεντα ουνει οστιλιτατι ακουτε α τρακω-ιλιριλορ παγανι ντιν Ιμπεριου φατα ντε κρεστινισμ, ντατορατα προμπαμπιλ ουνουι νατιοναλισμ ντεπλασατ
5. …βικτορια ντουχοβνικεασκα α ταμπερει κρεστινε, πριν Σφαντουλ Κονσταντιν κελ Μαρε
6. …εξιστεντα ουνει ρεîντεμειερι α Ιμπεριουλουι Ρομαν πριν μουταρεα καπιταλει λα Μπιζαντ, μομεντ ντιν καρε ντε φαπτ πουτεμ βορμπι ντεσπρε εξιστεντα Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ
7. …απαριτια Ποπορουλουι Ρομαν κου τοατε καρακτεριστικιλε σαλε φουννταμενταλε λα îνκεπουτουλ σεκ. ΙΒ, οντατα κου – σι πριν – απαριτια Ιμπεριουλουι Ρομαν ντε Ρασαριτ
8. …εξιστεντα ουνουι καρακτερ φουννταμενταλ ορτοντοξ αλ Ποπορουλουι Ρομαν, καρακτεριζατ πριν κονστιιντα ουνει μισιουνι jερτφελνικε ντε απαραρε α Κρεστινατατιι σι ντε μισιοναρισμ ντουχοβνικεσκ
9. …νεκεσιτατεα îντοαρκεριι λα οριγινι πεντρου îντελεγερεα σκοπουλουι εξιστεντει κα Νεαμ σι ινντιβιζι απαρτινανντ Νεαμουλουι, πεντρου εβιταρεα ντεζνατιοναλιζαριι σι αποσταζιει.
Β.2 Νοτε μπιμπλιογραφικε

Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Τεολογια Ιστοριει – ρεπερε

(1) Îν σκριεριλε Παριντιλορ Αποστολικι σε γασεσκ ελεμεντε ντε Τεολογια Ιστοριει, φιρεστε νου σιστεματιζατε. Ασα σουντ Ι Κορ. σι καπ.17 ντιν λλ Κορ. α Σφαντουλουι Κλεμεντ Ρομανουλ, Παστορουλ λουι Χερμα ετκ.

(2) Μαρροου, Τεολογια ιστοριει , Ιασι, 1995. Ντεσιγουρ, ακεαστα κριτικα νου ανουλεαζα ουνελε “μπουκατελε” ντε αντεβαρ πρινσε îν λουκραρε. Μαι μουλτ, τρεμπουιε σουμπλινιατ κα îν Οκκιντεντ εξιστα ω πρεοκουπαρε ακτιβα πεντρου ντοβεντιρεα σι αναλιζαρεα ιμπλικαριι λουι Ντουμνεζεου îν ιστοριε, κα ω ρεακτιε λα ντεισμουλ σι ατεισμουλ κε îλ ντιστρουγ. Ουν εξεμπλου ρεκεντ εστε λουκραρεα Ντουμνεζεου σι στιιντα, ρεαλιζατα ντε Jεαν Γουιττον, Γρισκα σι Ιγορ Μπογντανοβ.

(3) Μιρκεα Πακουραριου, Ιστορια Μπισερικιι Ορτοντοξε Ρομανε, π.7

(4) *** Ρασισμουλ îν φατα στιιντει , Μπουκουρεστι, 1982, îν τοταλιτατε; εστε ω κουλεγερε ντε στουντιι στιιντιφικε ντε βαλοαρε κε ατεστα βαλιντιτατεα πουνκτουλουι ντε βεντερε κρεστιν – πεντρου κει κε αου νεβόιε ντε ω αστφελ ντε βαλινταρε – îν κεεα κε πριβεστε ραπορτουλ ντιντρε σπιριτουαλ σι μπιολογικ îν ντεφινιρεα ρασελορ, νατιουνιλορ σι îν γενεραλ α γρουπουριλορ ουμανε, îν κεεα κε πριβεστε οριγινεα κομουνα, ουνικα α οαμενιλορ; φιρεστε, κοντινε σι ανουμιτε αφιρματιι προπαγανντιστικε ντεπλασατε.

• Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Φορμαρεα Ρομανιλορ

(1) Ρομουλ Μουντεανου, σκοαλα Αρντελεανα, Μπουκουρεστι, 1997, π.19-20, νταρ σι 12-14 ς.α.; τοτ αικι σε ποτ βεντεα εφορτουριλε ινεφικιεντε αλε ουνορ ουρμασι ντε κορεκταρε α γραβελορ φαλσουρι ιντροντουσε αντεριορ. Πεντρου εφεκτελε αβουτε α σε βεντεα πρεζενταρεα, ντε φαπτ νου ντοαρ λαουντατιβα, κι σι αμπσουρντα, φακουτα ντε ντλ. Ραντουλεσκου-Μοτρου îν Ετνικουλ ρομανεσκ. Νατιοναλισμουλ , Μπουκουρεστι, 1996, π.42-46, ντ-σα φιινντ ντε αλτφελ περφεκτ κονβινς ντε φορμαρεα Νεαμουλουι Ρομανεσκ εξκλουσιβ îν Ντακια (π.68, ντε πιλντα); φαρα α μαι ινσιστα ασουπρα ελεμεντελορ ντιν ρεσπεκτιβελε παγινι καρε κονντουκ σπρε ιζβοαρελε στραινε κε αου λανσατ ντιν τιμπουρι, ε ντρεπτ, μαι βεκχι, ακεαστα τεοριε, σα σουμπλινιεμ ατατ ιρεσπονσαμπιλιτατεα σι νετεμεινικια κρεντιντει îν λιψα ντε κονστιιντα λατινα α Ποπορουλουι, κατ σι αμπσουρντιτατεα ντε α κρεντε κα ουν ποπορ ατατ ντε βεκχι κα Νεαμουλ Ρομανεσκ ποατε α νου αβεα κονστιιντα νατιοναλα σαου, σι μαι γραβ, κα ακεαστα αρ πουτεα φι «îμμπουνατατιτα». Πεντρου αλτε «οριγιναλιτατι» αλε ντ-σαλε α σε βεντεα ελεγαντα κομμπατερε φακουτα ντε πρ. Ντουμιτρου Στανιλοαε îν Ιαρασι Ορτοντοξιε σι Ρομανισμ , ντιν Ορτοντοξιε σι Ρομανισμ , ντε ακελασι αουτορ, εντιτατα ντε Ασοκιατια Ρομανιλορ ντιν Μπουκοβινα ντε Νορντ (1992 ;), π.70-86 σι λουκραριλε ινντικατε îν αρτικολουλ ρεσπεκτιβ ντε αουτορ; μεριτα στουντιατ σι Ορτοντοξιε σι λατινιτατε , οπ. κιτ. , π.87-101, πεντρου α ομπσερβα καρακτερουλ αντιτεολογικ σι αντινατιοναλ αλ ουνιατισμουλουι ιντερμπελικ.
Α σε βεντεα πεντρου προμπλεμα κονστιιντει νατιοναλε λουκραρεα ντλ.-ουι Ισκρου, Φορμαρεα νατιουνιι ρομανε, Μπουκουρεστι, 1995, ιαρ πεντρου κεα α κονστιιντει λατινε κεα α ντλ-ουι Αρμμπρουστερ, Ρομανιτατεα Ρομανιλορ, Μπουκουρεστι, 1993.
(2) Ραντου Βουλπε, Κελ μαι οριγιναλ ντοκουμεντ αλ Ρομει – Κολουμνα Τραιανα , «Μ.ι.» Βλλ(1973), νρ.5(74), π.60-67; Παουλ ΜακΚενντρικκ, Πιετρελε ντακιλορ βορμπεσκ, Μπουκουρεστι, 1978, π.63-75; Κονσταντιν σι Ντινου Κ. Γιουρεσκου, Ιστορια ρομανιλορ , 1, Εντ.ς.Ε., Μπουκουρεστι, 1975, π.78

(3) Αντολφ Αρμμπρουστερ, οπ. κιτ. , π.

(4) *** Ρομανιι ντε λα σουντ ντε Ντουναρε , Μπουκουρεστι 1997, π.142-43, 144-145, 166-169, 184, 193-197, 202-204, 206-208 ετκ;

(5) Σιλβιου Ντραγομιρ, Ρομανιι ντιν νορντουλ Πεν. Μπαλκανικε îν Εβουλ Μεντιου , Εντ. Ακ.Ρ.Π.Ρ., Μπουκουρεστι, 1959, π.5

(6) Νικολαε Ιοργα, Ιστορια ρομανιλορ , ΙΙ, Μπουκουρεστι, 1935, îν σπεκιαλ π.108, νταρ σι 17-19 ς.α.

(7) Δ. Καπινταν, Μακεντορομανιι. Ετνογραφιε. Ιστοριε. Λιμμπα , Φουνντατια ρεγαλα πεντρου λιτερατουρα σι αρτα, Μπουκουρεστι, 1942, π.130-131ς.ου.(απροξιματιβ πανα λα π.147, νταρ σι îν αλτε λοκουρι ντιν λουκραρεα κιτατα, σε ποατε ουρμαρι οπινια αουτορουλουι îν ακεαστα πριβιντα, κου κιταρεα ιζβοαρελορ σι λουκραριλορ φολοσιτε σι κομενταριι ντε βαλοαρε; λα π.143 αφιρμα κα «îν εποκα ντε ντουπα παρασιρεα παρτιαλα α Ντακιει σουμπ Αουρελιαν, λιμμπα λατινα α ρασουνατ ντιν Καρπατι πανα λα Πινντ σι ντε λα ταρμουριλε Αντριατικιι πανα λα Εγεε» σι κοντινουα îν π.143… αντμιτανντ ρομανιζαρεα îντρεγιι ζονε)

(8) Ντε εξεμπλου îν Ρομανιι îν σεκολουλ μιγρατιιλορ , απαρουτ îν «ΜπΟΡ»5-6/1975, π.729-745, ντλ. Κονσταντιν Κ. Γιουρεσκου βορμπεστε ντεσπρε ρομανιι ντιν Ντακια Ποντικα, Ντομπρογεα, κα φιινντ ουρμασι αι ποπουλατιει ρομανικε λοκαλε, “αλκατουιτα ντιν γετι, μπεσσι, κρομπιζι σι τιριζι ρομανιζατι” ; ντακα ντιν ακεστ αμεστεκ ντε τρακι σουντικι σι γετι ρομανιζατι ς-αου πουτουτ φορμα ρομανι, ντε κε νου ς-αου φορματ σι îν αλτε ζονε ντε αμεστεκ, ασα κουμ α φοστ ντε αλτφελ îντρεαγα Πενινσουλα Μπαλκανικα; Ντε ασεμενεα îν Ιστορια ρομανιλορ, βολ.Ι, ντομνιι Κονσταντιν σι Ντινου Γιουρεσκου ομπσερβα νουμαρουλ μαρε ντε νταλματι ντιν Απουσενι (λουκρου ντε αλτφελ βαλαμπιλ σι πεντρου Μπανατ, κου μουλτ îναιντε ντε κουκεριρεα ρομανα), τρουπελε ντακικε ντιν Πανονια σι αλτε ρεγιουνι μπαλκανικε ετκ. Εστε προμπαμπιλ κα ακεαστα κοντραντικτιε îντρε φαπτελε πρεζεντατε σι κονκλουζιιλε τρασε σα προβινα ντιν ιμπερατιβελε βρεμιι ντε ντικτατ îν καρε ς-αου ρεαλιζατ λουκραριλε.
Αρ φι ποατε καζουλ σα μεντιοναμ κα ιμπορταντα ελεμεντουλουι ιλιρ îν φορμαρεα Ρομανιλορ εστε ντοβεντιτα ντε φενομενε λινγβιστικε ινκοντεσταμπιλε, κα κελε πρεζεντατε ντε Οβιντ Ντενσουσιανου îν λουκραρεα σα Ιστορια λιμμπιι ρομîνε, βολ. Ι, Μπουκουρεστι, 1961, ντεσιγουρ φαρα α λουα îν σεαμα κομενταριιλε ιστορικε πριπιτε îν καρε σε αβεντουρεαζα ντ-σα.

(10) Πρ. Ντουμιτρου Στανιλοαε, «Μπεσιι» îν μαναστιριλε ντιν Οριεντ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΒ(1976), Νρ.5-6, π. 587-589

(11) Φ.Α. 16.8-40 – “σι τρεκανντ ντινκολω ντε Μισια, αου κομπορατ λα Τροα. σι νοαπτεα ς-α αρατατ λουι Παβελ ω βεντενιε: Ουν μπαρμπατ μακεντονεαν στα ρουγανντου-λ σι ζικανντ: Τρεκι îν Μακεντονια σι νε αjουτα. Κανντ α βαζουτ ελ ακεαστα βεντενιε, αμ καουτατ σα πλεκαμ îνντατα îν Μακεντονια, îντελεγανντ κα Ντουμνεζεου νε κχεαμα σα λε βεστιμ Εβανγχελια.
Πορνινντ κου κοραμπια ντε λα Τορα, αμ μερς ντρεπτ λα Σαμοτρακεα, ιαρ α ντοουα ζι λα Νεαπολι, σι ντε ακολω λα Φιλιπι, καρε εστε κεα ντινται κετατε α ακεστει παρτι α Μακεντονιει σι κολονιε ρομανα. Ιαρ îν ακεαστα κετατε αμ ραμας κατεβα ζιλε. σι îν ζιουα σαμμπετει αμ ιεσιτ îν αφαρα πορτιι, λανγα ραου, ουνντε κρεντεαμ κα εστε λοκ ντε ρουγακιουνε σι, σεζανντ, βορμπεαμ φεμειλορ καρε σε αντουνασερα. σι ω φεμειε κου νουμελε Λιντια, βανζατοαρε ντε πορφιρα, ντιν κετατεα Τιατιρελορ, ασκουλτα. Ακεστεια Ντουμνεζεου ι-α ντεσκχις ινιμα κα σα ια αμιντε λα κελε γραιτε ντε Παβελ. Ιαρ ντουπα κε ς-α μποτεζατ σι εα σι κασα ει, νε-α ρουγατ, ζικανντ: Ντε μ-ατι σοκοτιτ κα σουντ κρεντινκιοασα Ντομνουλουι, ιντρανντ îν κασα μεα, ραμανετι. σι νε-α φακουτ σα ραμανεμ.
Νταρ οντατα, πε κανντ νε ντουκεαμ λα ρουγακιουνε, νε-α îνταμπινατ ω σλουjνικα, καρε αβεα ντουχ πιτονικεσκ σι καρε αντουκεα μουλτ καστιγ σταπανιλορ ει, γχικινντ. Ακεαστα, τινανντου-σε ντουπα Παβελ σι ντουπα νόι, στριγα, ζικανντ: Ακεστι οαμενι σουντ ρομπι αι Ντουμνεζεουλουι κελουι Πρεαîναλτ, καρε βα βεστεσκ βοουα καλεα μαντουιριι. σι ακεαστα ω φακεα τιμπ ντε μουλτε ζιλε. Ιαρ Παβελ, μανιινντου-σε σι îντορκανντου-σε α ζις ντουχουλουι: Îν νουμελε λουι Ιισους Χιστος îτι πορουνκεσκ σα ιεσι ντιν εα. σι îν ακελ κεας α ιεσιτ. σι σταπανιι ει, βαζανντ κα ς-α ντους ναντεjντεα καστιγουλουι λορ, αου πους μανα πε Παβελ σι πε Σιλα σι ι-αου ντους îν πιατα îναιντεα ντρεγατοριλορ. σι ντουκανντου-ι λα jουντεκατορι, αου ζις: Ακεστι οαμενι, καρε σουντ ιουντει, τουλμπουρα κετατεα νοαστρα σι βεστεσκ ομπικειουρι καρε νοουα νου νε εστε îνγαντουιτ σα λε πριμιμ, νικι σα λε φακεμ, φιινντκα σουντεμ ρομανι. σι ς-α σκουλατ σι μουλτιμεα îμποτριβα λορ. σι jουντεκατοριι, ρουπανντου-λε χαινελε, αου πορουνκιτ σα îι μπατα κου βεργι. σι, ντουπα κε λε-αου ντατ μουλτε λοβιτουρι, ι-αου αρουνκατ îν τεμνιτα, πορουνκινντ τεμνικερουλουι σα-ι παζεασκα κου γριjα.
Ακεστα, πριμινντ ω ασεμενεα πορουνκα, ι-α μπαγατ îν φουνντουλ τεμνιτει σι λε-α στρανς πικιοαρελε îν μπουτουκι; ιαρ λα μιεζουλ νοπτιι, Παβελ σι Σιλα, ρουγανντου-σε, λαουνταου πε Ντουμνεζεου îν κανταρι, ιαρ κει κε εραου îν τεμνιτα îι ασκουλταου. σι ντεοντατα ς-α φακουτ κουτρεμουρ μαρε, îνκατ ς-αου ζγουντουιτ τεμελιιλε τεμνιτει σι îνντατα ς-αου ντεσκχις τοατε ουσιλε σι λεγατουριλε τουτουρορ ς-αου ντεζλεγατ. σι ντεστεπτανντου-σε τεμνικερουλ, σι βαζανντ ντεσκχισε ουσιλε τεμνιτει, σκοτανντ σαμπια, βόια σα σε ομοαρε, σοκοτινντ κα κει îνκχισι αου φουγιτ. Ιαρ Παβελ α στριγατ κου γλας μαρε, ζικανντ: Σα νου-τι φακι νικι ουν ραου, κα τοτι σουντεμ αικι. Ιαρ ελ, κερανντ λουμινα, ς-α ρεπεζιτ îναουντρου σι, τρεμουρανντ ντε σπαιμα, α καζουτ îναιντεα λουι Παβελ σι α λουι Σιλα; σι σκοτανντου-ι αφαρα (ντουπα κε πε κειλαλτι ι-α ζαβορατ λα λοκ), λε-α ζις: Ντομνιλορ, κε τρεμπουιε σα φακ κα σα μα μαντουιεσκ; Ιαρ ει αου ζις: Κρεντε îν Ντομνουλ Ιισους σι τε βει μαντουι του σι κασα τα.
σι ι-αου γραιτ λουι κουβαντουλ λουι Ντουμνεζεου σι τουτουρορ κελορ ντιν κασα λουι. σι ελ, λουανντου-ι λα σινε, îν ακελ κεας αλ νοπτιι, α σπαλατ ρανιλε λορ, σι ς-α μποτεζατ, ελ σι τοτι αι λουι îνντατα. σι ντουκανντου-ι îν κασα, α πους μασα σι ς-α βεσελιτ κου τοατα κασα, κρεζανντ îν Ντουμνεζεου.
σι φακανντου-σε ζιουα, jουντεκατοριι αου τριμις πε πουρτατοριι ντε βεργι, ζικανντ : Ντα ντρουμουλ οαμενιλορ ακελορα. Ιαρ τεμνικερουλ α σπους κουβιντελε ακεστεα κατρε Παβελ: Κα αου τριμις jουντεκατοριι σα φιτι λασατι λιμπερι. Ακουμ ντεκι ιεσιτι σι μεργετι îν πακε. Νταρ Παβελ α ζις κατρε ει: Ντουπα κε, φαρα jουντεκατα, νε-αου μπατουτ îν φατα λουμιι, πε νόι καρε σουντεμ κετατενι ρομανι σι νε-αου μπαγατ îν τεμνιτα, ακουμ νε σκοτ αφαρα πε ασκουνς ; Νου ασα ! Κι σα βινα ει îνσισι σα νε σκοατα αφαρα. σι πουρτατοριι ντε βεργι αου σπους jουντεκατοριλορ ακεστε κουβιντε. σι αουζινντ κα σουντ κετατενι ρομανι, jουντεκατοριι ς-αου τεμουτ. σι βενινντ, σε ρουγαου ντε ει σι σκοτανντου-ι αφαρα, îι ρουγαου σα πλεκε ντιν κετατε. Ιαρ ει, ιεσινντ ντιν îνκχισοαρε, ς-αου ντους îν κασα Λιντιει; σι βαζανντ πε φρατι, ι-αου μανγαιατ σι αου πλεκατ.”

(12) Πρ. προφ. ντρ. Ιοαν Ραμουρεανου, Ιστορια μπισερικεασκα ουνιβερσαλα , Μπουκουρεστι 1992, π.30-35, 41-43 (αου βεστιτ Εβανγχελια îν σπατιιλε τρακω-ιλιρε εουροπενε Σφ. Απ. Ανντρει, Σφ. Απ. σι Εβ. Λουκα, Σφ. Απ. Σιλα / Σιλβαν, Σφ. Απ. Τιτ, Σφ. Απ. Παβελ)

(13) ασιστεντ Στεφαν Κ. Αλεξε, Σφαντουλ Νικετα ντε Ρεμεσιανα σι εκουμενικιτατεα πατριστικα ντιν σεκολελε λΒ σι Β , Μπουκουρεστι 1969, π.24

(14) Τ. Καπινταν, Λιμμπα σι κουλτουρα, Μπουκουρεστι, 1943, π.149;Μ. Πετρεσκου-Νταμμποβιτα, Κετατι μεντιεβαλε ντε παμαντ πε τεριτοριουλ Ρομανιει , «Μ.ι.», ΞΙΙ(1978), νρ.9(138), π.28-32

(15) πρ. Κονσταντιν Κομαν, Ορτοντοξια σουμπ πρεσιουνεα ιστοριει , Μπουκουρεστι, 1995, π.211-212; τοτ αικι σε ντα σι πιλντα ουνορ ομπικειουρι ρομανεστι κε ντοβεντεσκ αντανκιμεα πατρουνντεριι κρεστινισμουλουι îν σουφλετουλ ακεστουι ποπορ.

(16) Σφιντιι: Ακχινντιν ντιν Νικομιντια, οστας, +20 απρ. 303; Αντριαν ντιν Νικομιντια, γενεραλ, +26 αουγ. 303-305; Αντριαν, φιουλ îμπαρατουλουι τρακω-ρομαν Προμπους, +26 αουγ.; Αγλαιε, îμπρεουνα κου κει τρειζεκισινοουα ντε οστασι μουκενικι ντιν Σεβαστια Αρμενιει, +9 μαρτιε 320; Αγαπιε, οστας, +3 νοβ. îν βρεμεα îμπαρατουλουι Ντεκιε; Ανατολιε στρατιλατουλ, +23 απριλιε 303; Ανντρει στρατιλατουλ, +19 αουγ. 303-305 σι κει ντοουα μιι κινκι σουτε νοουαζεκισι τρει ντε οστασι îμπρεουνα κου ντανσουλ; Ανντρει ντιν Μεσοποταμια, οστας, +18 μαι 250; Ανικχιτ ντιν Νικομιντια, οφιτερ, +12 αουγ. 305; Αντονιν ντιν Νικομιντια, οστας, +20 απρ. 303; Αττικ, îμπρεουνα κου Αγαπιε μαι σους αμιντιτ σι κου Εβντοξιε, Καρτεριε, Ιστρουκαριε, Πακτομπιε, Νικτοπολιον σι αλτι ντοουαζεκισιουνου ντε οστασι μαρτιρι, +3νοβ. κκα.320; Αζι, φακατορουλ ντε μινουνι, οστας, +19 νοβ. 303-305; Καλιστρατ ντιν Καρταγενα, οστας, +27 σεπτ. 304; Κχελσιε ντιν Εγιπτ, φιου ντε γουβερνατορ, +8 ιαν. 303; Κχεσαριε ντιν Νικομιντια, οστας, +20 απρ. 303; Κχινντεας / Κανντεα ντιν Ντουροστορουμ (σουντουλ Ντομπρογει), οστας, 20 νοβ. 303; Κχιριακ, φρατελε Σφ. Ορεντιε, οστας, +25 ιουνιε 303-305; Κχιριλ ντιν Ντουροστορουμ, οστας, +20 νοβ. 303; Κιπριαν ντιν Ιταλια, φιου ντε γουβερνατορ, 10 μαι 310; Κλαουντιε τριμπουνουλ ντιν Ρομα, +19 μαρτ. 283; Κλεονικ ντιν Αμασια (Ποντ), οστας, ραστιγνιτ, 3 μαρτ. 304; Κοντρατ, οστας, +4 μαρτιε 274; Κοντρατ, σλουj. îμπ., +21 απρ. 303; Κονσταντιν ντιν Εφες, οφιτερ, +4 αουγ. 250; Κριστοφορ ντιν Νικομιντια, οστας, +20 απρ. 303; Νταντα ντιν Ντουροστορουμ, οστας, +28 απρ. 286; Ντασιε ντιν Ντουροστορουμ, οστας, +20 νοβ. 303; Ντιμιτριε ιζβορατορουλ ντε μιρ, γουβερν. Σαρουνει, +26 οκτ. 303; Ντοροτει ντιν Νικομιντια, ντρεγ. îμπ., +28 ντεκ. 278; Ελεφτεριε κουμπικουλαρουλ, +4 αουγ. 304; Ελεφτεριε κουμπικουλαρουλ, +15 ντεκ., σεκ. ΙΙΙ; Εμιλιαν ντιν Ντουροστορουμ, οστας, 18 ιουλιε 362; Εουντοξιε, οστας, +3 νοβ., σεκ. ΙΙΙ; Εβκαρπιον ντιν Νικομιντια, οστας, +18 μαι 300; Εβντοξιε, ντρεγ. îμπ., 6 σεπτ. 303; Εβεντιε ντιν Αντιοχια Σιριει, οστας, 9 οκτ., σεκ. ΙΒ; Εβσιγνιε ντιν Αντιοχια Σιριει, οστας, +5 αουγ. 362; Εξακουστοντιαν ντιν Εφες, οφιτερ, +4 αουγ. 250; Φαρμακχιε ντιν Ανατολια, οστας, +25 ιουνιε 303-305; Φαουστ, οστας, +12 ιουλιε 303-305; Φιρμ ντιν Ανατολια, οστας, +25 ιουν. 303-305; Γχεοργχε ντιν Καπαντοκια 23 απρ. 303; Γορντιε ντιν Κεσαρεεα Καπαντοκχιει, οφιτερ, +3 ιαν. 314; Ιερακλιε οστασουλ, +22 οκτ., σεκ. ΙΙΙ; Ιπολιτ ντιν Ρομα, οστας, +10 αουγ. 258; Ισιντορ ντιν Κχιος, οστας, +14 μαι 251; Ισιχιε σινγλιτικουλ, γενεραλ, +2μαρτιε303-305; Ιστουκαριε, οστας, +3νοβ., σεκ. ΙΙΙ; Ιουστ ντιν Ρομα, οστας, +14ιουλ., σεκ. ΙΒ; κει 200 ντε οστασι μουκενικι – κου Χριστοφορ μουκενικουλ – , +9 μαι 250 ς.α.μ.ντ.(α σε βεντεα Ανεξα Β.4)

(17) Κονσταντιν Παπανακε, Γενεζα σι εβολουτια κονστιιντει νατιοναλε λα μακεντω-ρομανι , Εντ. Μπρουμαρ, 1995, π. 68-69

(18) Α σε βεντεα πεντρου ακεστ βεκχι τοπονιμ ρομανεσκ, πρεκουμ σι πεντρου αλτελε κε ντοβεντεσκ ντεφινιτιβ κοντινουιτατεα ρομανεασκα σι îν σουντουλ Ντουναριι, Κικερονε Πογχιρκ, Ρομανιζαρεα λινγβιστικα σι κουλτουραλα îν Μπαλκανι. Σουπραβιετουιρι σι εβολουτιε , îν *** Αρομανιι Ιστοριε. Λιμμπα. Ντεστιν , Μπουκουρεστι 1996, îν γενεραλ λα π. 13-49, ρεφεριτορ λα σουμπιεκτ λα π.39-41; ντε ασεμενεα σι Δ. Καπινταν , Λιμμπα σι κουλτουρα, Μπουκουρεστι, 1943, π. 161-163 σι πλανσα Νρ.2 (îντρε π.-λε 164 σι 165).

 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Îμπαρατιι ρομανι σι στραρομανι. Ιντεντιφικαρε

(1) Παουλ ΜακΚενντρικκ, οπ. κιτ. , π.125

(2) ΙΛΝτ, π.45

(3) ιμπιντεμ

(4) Πρ. προφ. Ιοαν Ραμουρεανου, Σφαντουλ Ιρινεου, επισκοπ ντε Σιρμιουμ , «ΣΤ», ΞΞΒΙΙ(1975), νρ.3-4, π.204; πεντρου λιστα πρεζεντατα αμ φολοσιτ μαι μουλτε λουκραρι ντιν καρε, îν αφαρα κελορ ντεjα κιτατε, μεντιονεζ : Ιον Κοjα, Τρανσιλβανια Ινβινκιμπιλε Αργουμεντουμ, Μπουκουρεστι, 1990, π.60-62; Γ. Ντ. Ισκρου, Τρακω-γετω-ντακιι, νατιουνεα ματκα îν σπατιουλ καρπατω-ντανουμπιανω-μπαλκανικ, Μπουκουρεστι, 1998, π. 201-202; Μιρκεα Πακουραριου, Λιστελε κρονολογικε αλε ιεραρχιλορ Μπισερικιι Ορτοντοξε Ρομανε , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), π.322-356; Λιβιου Μαργχιταν, Τραιανους Ντεκιους, ρεσταουρατορ αλ Ντακιει , «Μ.ι.», ΒΙΙΙ(1974), νρ.12(93), π.55; Π.Ι. Νταβιντ, Κόινκιντεντε σι ρελατιι γενεραλε (ινντιρεκτε) îντρε Ανγλια σι Ντακω-Ρομανια (σεκ. λλλ-Ξλλλ) ,«ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975),π.746-784 σι Ρελιγια τρακω-ντακα σι κελτω-μπριτανικα. Στουντιου κομπαρατιβ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), π.389-408;
Ιοαν Ι. Ραμουρεανου, Κρεστινισμουλ îν προβινκιιλε ρομανε ντουναρενε αλε Ιλιρικουλουι λα σφαρσιτουλ σεκολουλουι ΙΒ. Σινοντουλ ντε λα Σιρμιουμ ντιν 378 σι σινοντουλ ντε λαΑκβιλεεα ντιν 381 , «ΣΤ», ΞΒΙ(1964), νρ.7-8, π.408-450 ; Ιον Μπαρνεα, Στιννταρντουλ ντακιλορ πε Αρκουλ ντε τριουμφ αλ λουι Γαλεριους , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1978), νρ.1 (130), π.11-15; *** Ρομανιι ντε λα σουντ ντε Ντουναρε , εντιτατα ντε Αρχιβελε Νατιοναλε, Μπουκουρεστι, 1997; *** Φοντες Χιστοριαε Ντακω-Ρομαναε , ΙΙ, Εντ. Ακ. Ρ.Σ.Ρ., Μπουκουρεστι, 1970, κου ω Ιντροντουκερε ντε προφ. Γχ. στεφαν.

 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Κριζα ντε λα σφαρσιτουλ σεκ. ΙΙΙ, îνκεπουτουλ σεκ. ΙΒ. Ρολουλ îμπαρατιλορ τρακω-ιλιρι

(1)Δεοντορ Μομμσεν, Ιστορια Ρομανα, βολ. ΙΒ, Εντ. Ενκικλοπεντικα, Μπουκουρεστι, 1991, π.30

(2) ιμπιντεμ, π.21-22, 28-29, 96ς.ου.

(3) *** Κετατι ντακικε îν Ολτενια , «Μ.ι.», ΒΙΙΙ(1974), νρ. 12(93),π.45; Τιτου Γεοργεσκου, Κραιοβα – 1750 ανι , «Μ.ι.», ΙΞ(1975), νρ.9(102), π.13-14;Πετρεσκου-Νταμμποβιτα, οπ. κιτ., λοκ. κιτ.; Ραντουνα Ντουμιτρου, Ντιβινιτατιλε αντορατε îν Ολτενια îν τιμπουλ σταπανιριι ρομανε , «ΣΤ», ΞΒΙΙΙ(1966), νρ.7-8, π.450-469; πρ. προφ. Ιοαν Ραμουρεανου, Κρεστινισμουλ îν προβινκιιλε ρομανε ντουναρενε αλε Ιλιρικουλουι λα σφαρσιτουλ σεκολουλουι ΙΒ. Σινοντουλ ντε λα Σιρμιουμ ντιν 378 σι σινοντουλ ντε λα Ακβιλεεα ντιν 381 , «ΣΤ», ΞΒΙ (1964), νρ.7-8, π.408-450 ετκ. Εστε καζουλ σα αραταμ îνσα σι φαπτουλ κα νου ντοαρ Τρανσιλβανια αβεα ατουνκι μινε ντε αουρ, ελε εξιστανντ σι îν Μπανατ, λα Μπερζομπις, Μποκσα, Τιμπισκουμ, Τουρνου Ρουιενι, Μπορλοβα, Μπολβασνιτα σι Βîρκιοροβα, ιαρ îν νορντουλ Ολτενιει ντε ασταζι λα Ουρικανι σι Πετροσανι, κφ. *** Ατλας πεντρου ιστορια Ρομανιει, Μπουκουρεστι, 1983, πλ.24.

(4) Εστε καζουλ σα τραταμ αικι αμπσουρντα ιποτεζα α χιατουσουλουι ντε ποπουλατιε ντιν Τρανσιλβανια. Πρεζεντα ντακιλορ λιμπερι λα νορντουλ Ντακιει Σουπεριορ (φιε σι πριβιτα κα σουμα α Ντακιει Απουλενσις σι α Ντακιει Πορολισσενσις) α φοστ περμανεντ ρεσιμτιτα ντε Ιμπεριου, μαι αλες îνκεπανντ κου ανουλ 117. Ει εραου îν λεγατουρα κοντινουα κου ντακιι οκουπατι, μπα κχιαρ κου αουτοριτατιλε ρομανε, αστφελ îνκατ ντουπα ρετραγερεα τρουπελορ ρομανε σοσιρεα λορ îν Τρανσιλβανια ερα ντε νεεβιτατ. Ουν χιατους εστε ασανταρ κομπλετ εξκλους, κχιαρ ντακα κινεβα αρ φι ατατ ντε πουτιν κουνοσκατορ αλ οαμενιλορ σι αλ ιστοριει îνκατ σα îσι ποατα ιμαγινα κα αουτοριτατιλε ρομανε αρ φι εξτερμινατ πε τοτι ντακιι ντιν Ντακια Ρομανα, κα ι-αρ φι πουτουτ σιλι πε τοτι κολονιι ντε ρανντ σα σε ρετραγα οντατα κου τρουπελε σι κα ντακιι λιμπερι σι γοτιι αρ φι περμις ασα κεβα.
Ντεσιγουρ, νου αμ μαι κιτατ αικι μιλιοανελε ντε αλτε μαρτουριι – ιστορικε, αρχεολογικε, λινγβιστικε ετκ. – αλε κοντινουιτατιι, μεριτανντ α φι κονσουλτατε, πριντρε αλτελε, σι ουρματοαρελε τιτλουρι:
Ιον Κοjα, Τρανσιλβανια Ινβινκιμπιλε Αργουμεντουμ, Μπουκουρεστι, 1990; Αντολφ Αρμμπρουστερ, Ρομανιτατεα Ρομανιλορ, Μπουκουρεστι, 1993; Γχεοργχε Γουλερ, Ετνογενεζα σι κοντινουιτατεα ρομανιλορ îν βατρα στραμπουνα, Εντ. Σαγιτταριους, Μπουκουρεστι, 1997; Νικολαε Ιοργα, Ιστορια Ρομανιλορ,ΙΙ, Μπουκουρεστι, 1935; Κονσταντιν Κ. σι Ντινου Κ. Γιουρεσκου, Ιστορια Ρομανιλορ, Ι, Μπουκουρεστι, 1975; Τραιαν Ντουμιτρεσκου – Τρανσιλβανια – Παμαντ στραμοσεσκ μουλτιμιλεναρ , βολ. Ι, Εντ. Καρπατικα, Κλουj-Ναποκα, 1996; Ιον Κλοποτελ – Οριγινιλε, ντεζβολταρεα σι ντεσαβαρσιρεα λιμμπιι ρομανε λιτεραρε , Εντ. Ντιντ. Πεντ., Μπουκουρεστι, 1972 ετκ., ετκ., ετκ.

(5) Ντε μαρε ιμπορταντα πεντρου λαμουριρεα ακεστει προμπλεμε σουντ σαπατουριλε αρχεολογικε μενιτε σα ντεσκοπερε νόι ασπεκτε αλε βιετιι ουρμπανε ντε ντουπα ρετραγερεα αουρελιανα, πανα κανντ ακεαστα βιατα ουρμπανα ντισπαρε σουμπ λοβιτουριλε μπαρμπαριλορ.

(6) Πρ. Ιοαν Ραμουρεανου, Ιστορια μπισερικεασκα …, π.61-62

(7) ιμπιντεμ, π.62-63

(8) ιμπιντεμ, π.98-99; Εμιλιαν Ποπεσκου, οπ. κιτ., π.34 σι 40

(9) Ιον Μπαρνεα, Στιννταρντουλ ντακιλορ πε Αρκουλ ντε τριουμφ αλ λουι Γαλεριους , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1978), νρ.1 (130), π.11-15

(10) Κονσταντιν Παπανακε, Γενεζα σι εβολουτια κονστιιντει νατιοναλε λα μακεντω-ρομανι, Εντ. Μπρουμαρ, 1995, π.47-48

(11) Πρετινσουλ καρακτερ τρακικ αλ «λιμμπιι μπεσσε» – α σε βεντεα ντε εξ. Οβιντ Ντενσουσιανου, Ιστορια λιμμπιι ρομανε , βολ.Ι, Μπουκουρεστι, 1961, π.27 – τρεμπουιε îντελες ντε φαπτ κα ω εξπριμαρε τιπικ αναλογα α κρονικαριλορ βρεμιι, αφλατι îν φατα ουνουι ιντιομ νοου, προτορομανα – α σε βεντεα ντε εξ. πρ. Ντουμιτρου Στανιλοαε, Μπεσιι îν … -.

 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Προτορομανιι/Στραρομανιι îν ακεαστα περιοαντα

(1) Κ-τιν Κ. Γιουρεσκου îν Ρομανιι… , π.737-739 φακε κουβενιτα σι πρεα μουλτ αστεπτατα ρεκτιφικαρε α εροριι ιστορικε κοντινουτε ντε εξπρεσια – σι τεορια – “ρετραγερεα λα μουντε”, îνλοκουινντου-ω κου αντεβαρουλ ιστορικ αλ “ρετραγεριι λα κοντρου”. τιν σα σουμπλινιεζ αικι κα σι ντακα μιγρατοριι νου αου μασακρατ πε αουτοχτονι νικαιερι, ακεαστα νου îνσεαμνα κα ακεστια ω ντουκεαου ιντιλικ σουμπ ω σταπανιρε κε πουνεα ουν ιμποζιτ οφικιαλ ντε 50% – ντουπα ΙΡΝτ, π.42 – σι κα μεμορια λορ καρε, κα α τουτουρορ οαμενιλορ, ιντεαλιζα τρεκουτουλ νου πριβεα κου νοσταλγιε σπρε βρεμουριλε σταμπιλιτατιι. Ακεαστα ρεαλιτατε ψιχολογικα νου αρε νιμικ îν κομουν κου ντελιρουλ ιποτεζελορ ιμιγρατιονιστε.

(2) Πινταλιονουλ σαου Καρμα Μπισερικιι , Μπουκουρεστι, 1993, π.86;

(3) ντακα πριμελε ινβαζιι αλε ντακιλορ λιμπερι αου λοκ îν 117 ελε κοντινουα îνσα, ντε φοαρτε μουλτε ορι îν καντρουλ ουνορ αλιαντε κου αλτε τριμπουρι, πανα îν 381, ντεκι βρεμε ντε 254 ντε ανι – κου αντεβαρατ, νου σε ποατε σπουνε κα ντακιι λιμπερι ιουμπεαου Ιμπεριουλ Ρομαν, κχιαρ ντακα îλ αντμιραου.

(4) Ιον Κοjα, οπ. κιτ., π.61 (σι 62); ντεσιγουρ, τρεμπουιε πρεκιζατ κα ακεαστα «αντινομιε» σε ρεφερα λα ατιτουντινεα φατα ντε ρομανιτατεα Ιμπεριουλουι σι νου λα κεα φατα ντε Ιμπεριου κα ινστιτουτιε; îν ακεστ φελ ει, φαρα σα îσι ντεα σεαμα εραου ντεjα σεπαρατι ντε νεαμουλ λορ, οστιλ πριν ντεφινιτιε ορικαρει ορανντουιρι σταταλε μαι κουπρινζατοαρε.

 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Κονσταντιν κελ Μαρε. Μουταρεα καπιταλει

(1) Ντιν πουνκτ ντε βεντερε ετνικ σε îνσκριε îν μαριλε φαμιλιι τρακω-ρομανε αλε Ιμπεριουλουι, μαρκανντ îνσα τρεκερεα κλασει σουπεριοαρε τρακω-ρομανε λα κρεστινισμ; ελ αντουνα αστφελ, λουανντ îν κονσιντεραρε σι ασπεκτουλ μιλιταρ αλ βιετιι σαλε, τοατε ελεμεντελε ντε μπαζα αλε Νεαμουλουι Ρομανεσκ. Πεντρου βιατα σι σπιριτουαλιτατεα σα α σε βεντεα σι στουντιουλ ντιακ. Π.Ι. Νταβιντ, Κόινκιντεντε σι ρελατιι γενεραλε (ινντιρεκτε) îντρε Ανγλια σι Ντακορομανια (σεκ. ΙΙΙ-ΞΙΙΙ), «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙ(1975), νρ.5-6, π.746-784.

(2) Κα εξεμπλου σε ποατε στουντια μοντουλ ιντροντουκεριι σιμμπολουριλορ κρεστινε πε μονεζι, îν Κουρς ντε ιστορια σι σπιριτουαλιτατεα Μπιζαντουλουι, ντε προφ. Εμιλιαν Ποπεσκου, Μπουκουρεστι, 1996, ξερογραφιατ, π.33.

(3) ιμπιντεμ, π.35

(4) Δ. Μομμσεν, οπ. κιτ., π.101; Πρ. προφ. Ιοαν Ραμουρεανου, Σφαντουλ Ιρινεου, επισκοπ ντε Σιρμιουμ , «ΣΤ», ΞΞΒΙΙ(1975), νρ.3-4, π.204.

(5) σι ποατε αρ τρεμπουι σα ατραγεμ ατεντια ασουπρα φαπτουλουι κα ακεαστα σουμπορντοναρε ανουλεαζα μπασμελε πριβινντ γρεκισμουλ Μακεντονιει σαου αλ αλτορ προβινκιι μπαλκανικε ντιν ακεα βρεμε , ντοβεντινντ κα λιμμπα ποπορουλουι – ιμπλικιτ, πεντρου ακεα βρεμε, σι α Μπισερικιι – ερα, μακαρ ω βαριαντα α λατινει βουλγαρε (α σε φακε κομπαρατιε κου στρουκτουρα Ιμπεριουλουι, ντε ομπικει φιντελ ιμιτατα ντε Μπισερικα, σαου κου σιτουατια Μπισερικιι ντιν Κιπρου ).

 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Ουρμασιι Σφαντουλουι Îμπαρατ Κονσταντιν κελ Μαρε

(1) ΙΛΝτ, π.47; Εμιλιαν Ποπεσκου, οπ. κιτ., π.46-47

(2) ιμπιντεμ, π.48

(3) ιμπιντεμ, π.49

(4) ΙΛΝτ, π.47

(5) Λα φελ κουμ α φοστ κρουτατ Ισραελ îν τιμπουλ λουι Σολομον πεντρου Νταβιντ (ΙΙΙ Ρεγι 11.11-13)

(6) Εμιλιαν Ποπεσκου, οπ. κιτ., π.50-51

(7) ιμπιντεμ, π.51

(8) ιμπιντεμ, π.53; πτ. Βαλενς îν γενεραλ ιμπιντεμ, π.51-55

(9) ακεστ προκες, ρεντατ σουκκιντ îν ΙΛΝτ, π.45, πριν «238. Πριμουλ ατακ αλ γοτιλορ αλιατι κου καρπιι λα Ντουναρεα ντε Jος.», α αβουτ ντε φαπτ ουν καρακτερ μουλτ μαι Ιαργ. Ελ α ντους λα ασιμιλαρεα σπιριτουαλα α γοτιλορ καρε, ντεβενιτι ντε φαπτ ουν νοου ποπορ τρακικ, αου αντοπτατ ουν αμεστεκ ντε Ορτοντοξιε, αριανισμ σι ζαλμοξισμ πε καρε λ-αου ντους κου ει îν Σπανια – α σε βεντεα πεντρου ακεαστα Αλεξανντρου Μπουσουιοκεανου, Ζαμολξις σαου μιτουλ ντακικ îν ιστορια σι λεγενντελε σπανιολε, Μπουκουρεστι, 1985 σαου, πε σκουρτ, Ιοαν Κοjα, οπ. κιτ., π.60-67 – .

(10) Α σε βεντεα πεντρου ακεαστα Εμιλιαν Ποπεσκου, οπ. κιτ., π.52-55, πρ. Μιρκεα Πακουραριου, οπ. κιτ., π.127,

(11) Εμιλιαν Ποπεσκου, οπ. κιτ., π.55

(12) ιμπιντεμ, π.56

 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Τεριτοριιλ ντε ντεπενντεντα ρομανα

(1) Α σε βεντεα κα εξεμπλε Δ. Μομμσεν, οπ. κιτ. , π.22-25 πεντρου α σε ομπσερβα ντιφερεντα îντρε γρανιτα πολιτικα σι κεα μιλιταρα α Ιμπεριουλουι îν καζουλ γερμανιλορ, κα σι – πεντρου ακεεασι ζονα – αβανσουλ ντιντρε ακεστεα σι ινφλουεντα ρομανα σαου, πεντρου γοτι, ΙΡΝτ π.41.

(2) πρ. προφ. Μιρκεα Πακουραριου, Λιστελε κρονολογικε αλε ιεραρχιλορ Μπισερικιι Ορτοντοξε Ρομανε, «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ, 1975, νρ.3-4, π.322-355, λα π.-λε 323-324.

(3) νου εστε καζουλ σα ινσισταμ αικι ασουπρα ακεστορ ασπεκτε, νταρ πουτεμ αμιντι ντε στατελε ρομανεστι ντιν ζονα Τισει αφλατε σουμπ ντεπενντεντα μπιζαντινα îν σεκ. Ξ κα εξεμπλου ντε σιτουατιι σιμιλαρε, ορι αουτοριτατεα Μολντοβει ασουπρα Τρανσνιστριει (Βοζιει), κου Λερικι σι Οκεακοβ, σι κχιαρ ασουπρα Ζαποροjιει, ντιν σεκ.ΞΙΒ-ΞΒΙΙ.

(4) Πρινκιπαλελε ντιβιζιουνι αλε ουνει λιμμπι σουντ ντιαλεκτελε. Ορι îν σεκ. ΞΒΙΙΙ, ντουπα ουν μιλενιου σι jουματατε ντε εξιστεντα, ρομανιι βορμπεαου ντοαρ πατρου ντιαλεκτε. Μαι μουλτ, ντουπα κουμ αρατα κελ μαι βεκχι λουκραρι μακεντορομανε παστρατε, ακεστ ντιαλεκτ ερα ατουνκι σι μαι ουνιταρ, σι μαι απροπιατ ντε ντακορομανα ντεκατ ασταζι. Ακεστ λουκρου εστε φιρεσκ ντακα λουαμ îν κονσιντεραρε ατατ ραβνα νατιοναλιστα κε α îνσουφλετιτ πε μαι τοτι κονντουκατοριι ποποαρελορ αλογενε σι λα νεπασαρεα, ινκομπετεντα σαου λασιτατεα κε ι-α καρακτεριζατ πε μαι τοτι κονντουκατοριι ρομανιλορ (εξιστα εξκεπτιι, νταρ καρε νου σκχιμμπα ρεγουλα, νικι φιναλουλ – εβεντουαλ îλ αμανα – ).

(5) Οβιντ Ντενσουσιανου, Ιστορια λιμμπιι ρομανε, βολ. Ι, Μπουκουρεστι 1961, π.200

(6) ιμπιντεμ, π.12-13

(7) ιμπιντεμ, π.12
 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ σκοαλα Στραρομανα

(1) Ντεστελενιτορουλ ακεστουι ντομενιου îνκα ινσουφικιεντ κουνοσκουτ σι βαλοριφικατ α φοστ κουνοσκουτουλ πατρολογ Ιοαν Γ. Κομαν. Ελ α ινιτιατ κερκεταριλε îν ντομενιου πριν λουκραριλε Κοντριμπουτια σκριιτοριλορ πατριστικι ντιν Σκιδια Μινορ, απαρουτα îν 1968 σι μαι αλες Σκριιτορι μπισερικεστι ντιν εποκα στραρομανα, απαρουτα λα 1979. Αλτι αουτορι κε ς-α οκουπατ ντε ακεαστα προμπλεμα σουντ μιτροπολιτουλ Νεστορ Βορνικεσκου – Σκριεριλε πατριστικε ντε λα Ντουναρεα ντε Jος, σι Αρτουρ Σιλβεστρι, κου λουκραρεα Εξιστα ω λιτερατουρα στραρομανα;, πουμπλικατα îν «Λουκεαφαρουλ.Ιστοριι νεελουκιντατε»1985, π86-90.

(2) Αρτουρ Σιλβεστρι, οπ. κιτ., π.86

(3) πρ. Ιοαν Ραμουρεανου, Ιστορια…, π.110 σι Σφαντουλ Ιρινεου, επισκοπ ντε Σιρμιουμ , <ΣΤ», ΞΞΒΙΙ (1975), νρ.3-4, π.204-212.

(4) πρ. Μιρκεα Πακουραριου, Λιστελε…, π.323

(5) πρ. Ιοαν Ραμουρεανου, Ιστορια…, π.111

(6) ιμπιντεμ,π.110-111; Αρτουρ Σιλβεστρι, οπ. κιτ., π.86

(7) Α. Σιλβεστρι, οπ. κιτ., λοκ. κιτ.

(8) Πεντρου βιατα, οπερα, ποζιτια ιντερνατιοναλα ετκ. α Σφ. Νικετα ντε Ρεμεσιανα, α σε βεντεα ασιστ. Στεφαν Κ. Αλεξε, Σφαντουλ Νικετα ντε Ρεμεσιανα σι εκουμενικιτατεα πατριστικα ντιν σεκολελε λΒ σι Β , Μπουκουρεστι, Εντ. λΜπΜΜπΟΡ, 1969.

(9) πρ. Μιρκεα Πακουραριου, Λιστελε…, π.323-324

(10) ιμπιντεμ, π.323

(11) Αρτουρ Σιλβεστρι, οπ. κιτ., π.87-90

 Νοτε μπιμπλιογραφικε λα καπιτολουλ Κονκλουζιι πριβινντ Ρομανιτατεα Ρομανιλορ σι απαριτια Ιμπεριουλουι Ρομαν κου καπιταλα λα Μπιζαντ

(1) Αντολφ Αρμμπρουστερ, οπ. κιτ., π.276

(2) Σφαντουλ Ιοαν Κασιαν, Σκριερι αλεσε , ΨΜπ 57, Μπουκουρεστι, 1990, π.215

(3) α σε βεντεα πεντρου ακεαστα Ανεξα

(4) Ντιμιτριε Καντεμιρ, Ντεσκριερεα Μολντοβει , Εντ. Τινερετουλουι, Μπουκουρεστι, 1961, π.170-171

(5) Α σε βεντεα σουμπιεκτουλ îν σπεκιαλ λα Κονσταντιν Παπανακε, οπ. κιτ., καρε îλ τρατεαζα ντακα νου îν îντρεγιμε, απόι μακαρ îντρ-ω μασουρα πρεα μαρε πεντρου α περμιτε σελεκτιι, Βασιλε Τεγα, οπ. κιτ., κου ακελασι κομενταριου, *** Ιστορια μιλιταρα α ποπορουλουι ρομαν, Ι , Εντ. Μιλιταρα, Μπουκουρεστι, 1984 ετκ.
Β. Ανεξε
Β.1 Μπιμπλιογραφιε
Α. Καρτι
1. — Μπιμπλια σαου Σφαντα Σκριπτουρα , Εντ. Ινστιτ. μπιμπ. σι ντε μις. αλ Μπ.Ω.Ρ., Μπουκουρεστι, 1994

2. *** Ατλας πεντρου ιστορια Ρομανιει , Μπουκουρεστι, 1983

3. *** Ατλας ιστορικ , Ε.Ντ.Π., Μπουκουρεστι, 1971

4. ***Ντουμνεζεου σι στιιντα, Εντ. Αλμπατρος, Μπουκουρεστι, 2000 (αουτορι: Jεαν Γουιττον, Γρισκα Μπογντανοβικι σι Ιγορ Μπογντανοβικι)

5. *** Φοντες Χιστοριαε Ντακω-Ρομαναε , Ι, Μπουκουρεστι, 1968

6. *** Φοντες Χιστοριαε Ντακω-Ρομαναε , ΙΙ, Εντ. Ακ. Ρ.Σ.Ρ., Μπουκουρεστι, 1970

7. *** Ιστορια λουμιι îν ντατε ,Εντ. Ενκικ. Ρομ., Μπουκουρεστι, 1972

8. *** Ιστορια μιλιταρα α ποπορουλουι ρομαν ,Ι , Εντ. Μιλιταρα, Μπουκουρεστι, 1984

9. *** Ιστορια Ρομανιει îν ντατε, Μικα ιντρεπρινντερε εντιτοριαλ-πολιγραφικα “Κραι-Νοου” (Κχισιναου ), 1992

10. *** Μονουμεντε ιστορικε σι ιζβοαρε κρεστινε, Εντ. Αρχιεπισκοπια Τομισουλουι σι α Ντουναριι ντε Jος, Γαλατι , 1987

11. *** Ρασισμουλ îν φατα στιιντει , Εντ. Πολιτικα, Μπουκουρεστι, 1982

12. *** Ρομανιι ντε λα σουντ ντε Ντουναρε , εντιτατα ντε Αρχιβελε Νατιοναλε, Μπουκουρεστι, 1997

13. Αλεξε, ασιστ. Στεφαν Κ. – Σφαντουλ Νικετα ντε Ρεμεσιανα σι εκουμενικιτατεα πατριστικα ντιν σεκολελε λΒ σι Β , Μπουκουρεστι, Εντ. λΜπΜΜπΟΡ, 1969

14. Αρμμπρουστερ, Αντολφ – Ρομανιτατεα ρομανιλορ.Ιστορια ουνει ιντει , Ε.ς.Ε., Μπουκουρεστι, 1993
15. Μπρατιανου, Γχ. λ. – Ω ενιγμα σι ουν μιρακολ ιστορικ: Ποπορουλ Ρομαν , Ε.ς.Ε., Μπουκουρεστι, 1988

16. Μπουτουρα, Βαλερ – Ετνογραφια ποπορουλουι ρομαν. Κουλτουρα ματεριαλα , Εντ. Ντακια, Κλουj- Ναποκα, 1978

17. Καντεμιρ, Ντιμιτριε – Ντεσκριερεα Μολντοβει , Εντ. Τινερετουλουι, Μπουκουρεστι, 1961

18. Καπινταν, Δ. – Λιμμπα σι κουλτουρα , ΦΡΛΑ, Μπουκουρεστι, 1943

19. Καπινταν, Δ – Μακεντορομανιι. Ετνογραφιε. Ιστοριε. Λιμμπα , Φουνντατια ρεγαλα πεντρου λιτερατουρα σι αρτα, Μπουκουρεστι,1942

20. Καρτοjαν, Ν. – Ιστορια λιτερατουριι ρομανε βεκχι, Ι, Φουνντατια πεντρου λιτερατουρα σι αρτα “Ρεγελε Καρολ ΙΙ”, Μπουκουρεστι,1940

21. Κεαουσεσκου, γεν.-λκτ. ντρ. Ιλιε – Τρανσιλβανια στραβεκχι παμαντ ρομανεσκ , Εντ. Μιλιταρα, Μπουκουρεστι, 1988

22. Κλοποτελ, Ιον – Οριγινιλε, ντεζβολταρεα σι ντεσαβαρσιρεα λιμμπιι ρομανε λιτεραρε , Εντ. Ντιντ. Πεντ., Μπουκουρεστι, 1972

23. Κοjα, Ιον – Τρανσιλβανια Ινβινκιμπιλε Αργουμεντουμ , Εντ. Αδεναεουμ, Μπουκουρεστι, 1990

24. Κομαν, πρ. Κονσταντιν – Ορτοντοξια σουμπ πρεσιουνεα ιστοριει , Εντ. Μπιζαντινα, Μπουκουρεστι, 1995

25. Ντενσουσιανου, Οβιντ – Ιστορια λιμμπιι ρομîνε , βολ.Ι, Εντ.στ., Μπουκουρεστι, 1961

26. Ντιεχλ, Κχαρλες – Φιγουρι μπιζαντινε, βολ. Ι-ΙΙ, ΜπΠΤ, Μπουκουρεστι

27. Ντραγομιρ, Σιλβιου – Βλαχιι ντιν νορντουλ Πενινσουλει Μπαλκανικε îν Εβουλ Μεντιου , Εντ. Ακ. Ρ.Π.Ρ., Μπουκουρεστι, 1959

28. Ντραγαν, Ιοσιφ Κονσταντιν – Νόι τρακιι, βολ. Ι, Εντ. Σκρισουλ Ρομανεσκ, Κραιοβα, 1976

29. Ντραγχικεσκου, Ντ. – Ντιν ψιχολογια ποπορουλουι ρομαν , Εντ. Αλμπατρος, Μπουκουρεστι,1996

30. Ντουμιτρεσκου, Τραιαν – Τρανσιλβανια – Παμαντ στραμοσεσκ μουλτιμιλεναρ , βολ. Ι, Εντ. Καρπατικα, Κλουj-Ναποκα, 1996

31. Ελιαντε, Μιρκεα – Ντε λα Ζαλμοξις λα Γενγχις-Χαν, Ε.ς.Ε., Μπουκουρεστι, 1980

32. Φλορου, Σ. Ιον – Ιστορια Ρομανιλορ πεντρου κουρσουλ σουπεριορ , Εντ. Λιμπραριει ΣΟΚΕΚ&Κω, Σοκ. Ανονιμα, 1928

33. Γιουγλεα, Γεοργε – Φαπτε ντε λιμμπα. Μαρτουριι ντεσπρε τρεκουτουλ ρομανεσκ, Ε.ς.Ε., Μπουκουρεστι, 1988

34. Γιουρεσκου, Κονσταντιν Κ. – Φορμαρεα ποπορουλουι ρομαν , Εντ. Σκρισουλ Ρομανεσκ, Κραιοβα, 1973

35. Γιουρεσκου, Κονσταντιν Κ.- Ιστορια παντουριι ρομανεστι ντιν κελε μαι βεκχι τιμπουρι πανα ασταζι, Εντ.Κερες, Μπουκουρεστι, 1976

36. Γιουρεσκου, Κονσταντιν Κ.- λστορια ρομανιλορ, 1, Μπουκουρεστι, 1978

37. Γιουρεσκου, Κονσταντιν Κ. σι Ντινου Κ. – Ιστορια Ρομανιλορ, Ι, Ε.ς.Ε., Μπουκουρεστι, 1975

38. Γουλερ, ντρ. Γχεοργχε – Ετνογενεζα σι κοντινουιτατεα ρομανιλορ îν βατρα στραμπουνα , Εντ. Σαγιτταριους, Μπουκουρεστι, 1997

39. Χασντεου, Μπογνταν Πετρικεικου – Ιστορια κριτικα α ρομανιλορ , Εντ. Μινερβα, Μπουκουρεστι, 1984

40. Χομερ, Ραντου – βεζι Σμεου, Γεοργετα

41. Καπινταν, Δ. – Λιμμπα σι κουλτουρα , ΦΡΛΑ, Μπουκουρεστι, 1943

42. Ιοργα, Νικολαε – Ιστορια ρομανιλορ, βολ. ΙΙ, Μπουκουρεστι,

43. Ισκρου, κονφ. ουνιβ. Γ. Ντ. – Φορμαρεα νατιουνιι ρομανε , Μπουκουρεστι, 1995

44. Ισκρου, κονφ. ουνιβ. Γ. Ντ.- Τρακω-γετω-ντακιι, νατιουνεα ματκα ντιν σπατιουλ καρπατω- ντανουμπιανω-μπαλκανικ , Κασα ντε Εντιτουρα σι Λιμπραριε «Νικολαε Μπαλκεσκου», Μπουκουρεστι, 1998

45. Λεχρερ, Μιλτον – Αρντεαλουλ παμαντ ρομανεσκ (Προμπλεμα Αρντεαλουλουι βαζουτα ντε ουν αμερικαν) , Εντ. Βατρα Ρομανεασκα, Κλουj-Ναποκα, 1991

46. Λοζοβαν, Εουγεν – Ντακια σακρα , Εντ. Σαεκουλουμ Ι.Ω., Μπουκουρεστι, 1998

47. ΜακΚενντρικκ, Παουλ – Πιετρελε ντακιλορ βορμπεσκ, Εντ. στιιντιφικα σι Ενκικλοπεντικα, Μπουκουρεστι, 1978, τραντ. Χορια Φλοριαν Ποπεσκου

48. Μεγχιντοβικι, Ι.Π. – Ιστορια ντεσκοπεριριλορ γεογραφικε , Εντ. στ., Μπουκουρεστι, 1959

49. Μιχαεσκου, Χ. – Λα ρομανιτε ντανς λε σουντ-εστ ντε Λ’Εουροπε , Εντ. Ακαντεμιει Ρομανε, 1993

50. Μομμσεν, Δεοντορ – Ιστορια ρομανα, βολ. ΙΒ, Εντ. Ενκικλοπεντικα, Μπουκουρεστι, 1991

51. Μουντεανου, Ρομουλ – σκοαλα Αρντελεανα , Μπουκουρεστι, 1997

52. Παναιτεσκου, Πετρε Π. – Ιστορια Ρομανιλορ , Ε. Ντ. Π., Μπουκουρεστι, 1990

53. Πακουραριου, πρ. προφ. Μιρκεα – λστορια Μπισερικιι Ορτοντοξε Ρομανε ,λ, Μπουκουρεστι, 1991

54. Ποπεσκου, Εμιλιαν – Κουρς ντε ιστορια σι σπιριτουαλιτατεα Μπιζαντουλουι , Μπουκουρεστι, 1996, ξερογραφιατ

55. Ποπεσκου, Πρ. Προφ. Γριγορε – Βιετιλε σφιντιλορ, βολ Ι-ΙΒ, Μπουκουρεστι, 1960

56. Πουσκαριου, Σεξτιλ – Στουντιι ιστρορομανε , ΙΙ, îν κολαμποραρε κου Μ. Μπαρτολι, Α. Μπελουλοβικι σι Α. Μπιχαν, Κουλτουρα Νατιοναλα, Μπουκουρεστι, 1926

57. Ραντουλεσκου-Μοτρου, Κ. – Ετνικουλ Ρομανεσκ. Νατιοναλισμουλ , Εντ. Αλμπατρος, Μπουκουρεστι, 1996

58. Ραμουρεανου, πρ. προφ. Ιοαν – λστορια Μπισερικιι Ουνιβερσαλε, Εντ.ΙΜπΜΜπΟΡ, Μπουκουρεστι, 1992

59. Ρολλερ, ακαντ. Μιχαι – Ιστορια Ρεπουμπλικιι Ποπουλαρε Ρομανε, Εντ. ντε Στατ Ντιντ. σι Πενταγ., 1952

60. Ροσεττι, ακαντ. Αλεξανντρου – Ιστορια λιμμπιι ρομανε , Εντ. πεντρου Λιτερατουρα, Μπουκουρεστι, 1968

61. Ρουσσου, Ιον Ι. – Ντακω-γετιι îν Ιμπεριουλ Ρομαν, Εντ.Ακ.Ρ.Σ.Ρ., Μπουκ., 1980

62. Ρουσσου, Ι.Ρ. – Ετνογενεζα ρομανιλορ (Φονντουλ αουτοχτον τρακω-ντακικ σι κομπονεντα λατινω- ρομανικα) , Εντ.στ. Ενκ., Μπουκουρεστι, 1981

63. Σεισανου, Ρομουλους – Ντομπρογεα. Γουριλε Ντουναριι σι Ινσουλα σερπιλορ, Εντ. ζιαρουλουι «Ουνιβερσουλ», Μπουκουρεστι 1928

64. Σμεου, Γεοργετα σι Χομερ, Ραντου – Μικ ντικτιοναρ ντε Ιστορια ρομανιλορ, Κασα εντιτοριαλα Κουγετ σιμτιρε κρεντιντα, Μπουκουρεστι, 1994

65. Στανιλοαε, πρ. προφ. Ντουμιτρου – Ορτοντοξιε σι Ρομανισμ , εντιτατα ντε Ασοκιατια Ρομανιλορ ντιν Μπουκοβινα ντε Νορντ, 1992

66. Τεγα, Βασιλε – Αρομανιι βαζουτι ντε καλατορι ενγλεζι (πανα λα 1900) , Εντ. ΦΚΑΝτΠ, Μπουκουρεστι, 1998

67. Τουλμπουρε, Ναδαλια – Ατλας ιστορικ αλ ρομανιλορ κου κετιρι ιστορικε, Μπουκουρεστι, ΜΚΜΞΙΙ (1912)

68. Βουλκανεσκου, Ρομουλους – Μιτολογιε ρομανα, Εντ. Ακ. Ρ.Σ.Ρ., Μπουκουρεστι, 1987

Μπ. Αρτικολε σι στουντιι, μπροσουρι

1. *** Κετατι ντακικε îν Ολτενια , «Μ.ι.», ΒΙΙΙ(1974), νρ.12(93), π.45

2. *** Κιβιλιζατιιλε λουμιι σι παμαντουλ στραμοσεσκ îσι ντεζβαλουιε ταινελε , «ΜπΟΡ», , νρ. 7-8, π.892-900

3. *** Ντικτιοναρ ιστορικ. Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.12 (117), π.22,46

4. *** Ντικτιοναρ ιστορικ.Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε – Αουσντεκενσι, Χαρπι, Μπριαντι , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.5 (110), π.36-37

5. *** Ντικτιοναρ ιστορικ. Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε – Μπιστονιι , Μπιεφιι , Κοστομποκιι , Λαιι « Μ.ι.» , Ξ (1976), νρ.4 (109), π.15-17

6. *** Ντιν μεμορια παμαντουλουι στραμπουν , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), νρ.3-4, π.309-311

7. *** Ντιν πατριμονιουλ κουλτουριι ουνιβερσαλε σι νατιοναλε , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), νρ.9-π.1081-1085

8. *** Ντιν βιατα σι κιβιλιζατια παμαντουλουι ρομανεσκ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΒ(1976), νρ.3-4, π.293-297

9. *** Γετω-ντακι σι γρεκι λα Καλλατις , «Μ.ι.», ΞΒ (1981), νρ.4 (169), π.41-42

10. *** Νόι μαρτουριι αλε κιβιλιζατιει παμαντουλουι στραμοσεσκ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΒ(1976), νρ.5-7, π.513-519

11. *** Νόι μαρτουρι αλε κιβιλιζατιιλορ βεκχι σι αλε γλιει στραμπουνε , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), νρ.5-6, π.638-641

12. *** Περμανεντα λοκουιρε σι λεγατουρα κου γλια στραμπουνα , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΒ(1976), νρ.7- 8, π.687-692

13. *** Ουνιβερσουλ σπιριτουαλ αλ λουμιι τρακε , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1978), νρ.7(136), π.28-32

14. Αλεκσανντρεσκου, πρ. Κ. – Προκεσουλ ρασπανντιριι κρεστινισμουλουι πε τεριτοριουλ Ντακιει , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), νρ.9-10, π.1090-1099

15. Ανγχελ, Γχεοργχε – Αλμπα Ιουλια – ντοουα μιλενιι ντε εξιστεντα , «Μ.ι.», ΙΞ(1975), νρ.5(98), π.18-21

16. Αρμμπρουστερ, ντρ. Αντολφ – “Ντουκελε Ραμουνκ” σι “ταρα Ρομανεασκα” , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.10(115), π.36-38

17. Μπαρνεα, Ιον – Ιντεντιτατι αλε ρομανιτατιι «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.1 (106), π.28-32

18. “ “ – Μονουμεντελε ρουπεστρε ντε λα Μουρφατλαρ , «Μ.ι.», ΙΙ (1968), νρ.5 (14), π.38-42

19. “ “ – Στιννταρντουλ ντακιλορ πε Αρκουλ ντε τριουμφ αλ λουι Γαλεριους , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1978), νρ.1 (130), π.11-15

20. Μπαουμαν, Β. – Νόι ντοβεζι αρχεολογικε ρεφεριτοαρε λα βεκχιμεα μαρτιριλορ ντε λα Νικουλιτελ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΒ(1976), π.580-586

21. Μπερκιου, Ντουμιτρου – Φιρ νειντρερουπτ ντε εξιστεντα ρομανεασκα , « Μ.ι.», ΙΒ (1970), νρ. 11(44), π.2-7

22. “ “ – Ντικτιοναρ ιστορικ – νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε , «Μ.ι.», Ξ(1976), νρ.1(106), π.15-20

23. Μπικχιρ, ντρ. Γχεοργχε – Οαμενιι παμαντουλουι νου σι-αου παρασιτ ταρα , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.9 (114), π.10-11

24. “ “ – Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε – Καρπιι , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.2 (107), π.33-34

25. Μπογνταν, Κ. – «Κετατεα Χελις». Κοντριμπουτιι λα ιστορια ορασουλουι Μπουκουρεστι , «ΜπΟΡ», ΚΙΙΙ(1975), νρ.7-8, π.969-971

26. Μπρουντιου, Μιχαι – Ντικιανου – ουν νουμε μιλεναρ îν στραβεκχεα Ντομπρογε , «Μ.ι.», ΞΙ (1978), νρ.10(139), π.28-30

27. Κανντεα,Βιργιλ – Βεκχι κοντακτε ρομανεστι κου Λεβαντουλ , « Μ.ι.» , ΙΒ (1970),νρ.6 (39), π.10-17

28. “ “ – Τρεκουτουλ νοστρου îν κονστιιντα λουμιι , «Μ.ι.», ΒΙΙ(1973), νρ.1(70), π.58-60

29. Κχιτεσκου, ντρ. Λουκιαν – Ραντακινι στραβεκχι , «Μ.ι.», ΞΙΙΙ (1979), νρ.7 (148),π.21- 24,32

30. Κιομποτεα, ντρντ. Νταν Ιλιε – Ελεμεντε αλε ρελιγιει γετω-ντακιλορ φαβοραμπιλε προκεσουλουι ντε κρεστιναρε α στραμοσιλορ , «ΣΤ»,ΞΞΒλλλ(1976), νρ.7-10

31. Κομαν, πρ. προφ. Ιοαν Γ. – Προμπλεμα ραπορτουριλορ κουλτουραλε ντιντρε γρεκι σι “μπαρμπαρι” îν λουμινα σφιντιλορ παριντι , «Σ.Τ.», ΞΞΒΙ (1974), νρ.3- 4, π.153-171

32. “ “ “ “ “ – «Σκιτιι» Ιοαν Κασιαν σι Ντιονισιε κελ Μικ σι λεγατουριλε λορ κου λουμεα μεντιτερανεανα , «ΣΤ», ΞΞΒλλ(1975), νρ.3-4, π.189-203

33. Κρισαν, Ιον Χορατιου – Îμπουμουτουρι νεμαρτουρισιτε ντιν ιστορια τρακω-γετιλορ , «Μ.ι.», ΞΙΙ(1978), νρ.8(137), π.18-19, 32

34. Κουλικα, Β. – Αντικχιτατιλε κρεστινε ντε λα Ιζβοαρελε (jουντ. Κονσταντα) , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΒ(1976), νρ.7- 8, π.774-784

35. Ντανοβ, Χ. Μ. – Βιατα κοτιντιανα λα τρακι , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.9 (114),π.11-1422

36. Νταβιντ, Π.Ι. – Κονφλουεντε ντακω-μπριτανικε , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1978), νρ.3 (132), π. 33-35

37. “ ντιακ. Π.Ι. – Ρελιγια τρακω-ντακα σι κελτω-μπριτανικα. Στουντιου κομπαρατιβ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙ(1975), π.389-408

38. “ “ “ – Κόινκιντεντε σι ρελατιι γενεραλε (ινντιρεκτε) îντρε Ανγλια σι Ντακω- Ρομανια (σεκ. λλλ-Ξλλλ) ,«ΜπΟΡ», ΞΚλλλ(1975), π.746-784

39. Ντιακονου, Πετρε – Ουνντε α φοστ κετατεα Νταφνε , «Μ.ι», Ξ (1976), νρ.10 (115), π.7-9

40. “ “ – Βικινα λα Πακουιου λουι Σοαρε; , «Μ.ι.», ΒΙΙΙ(1974), νρ.11(92), π.76- 79

41. Ντουμιτρασκου, Σεβερ – Κετατιλε ντακικε ντιν Κρισανα , «Μ.ι.», ΞΒ (1981), νρ.5 (170), π.31

42. Ντουμιτρεσκου, Βλαντιμιρ – Κολοκβιου ντεσπρε ιλιρι . «Μ.ι.», ΒΙΙ(1973), νρ.1(70), π.53,57

43. Ντουσεκ, ντρ. Μικουλας – Τρακιι îν μπαζινουλ καρπατικ , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.2 (107),π.35-37

44. Φερενκζι, στεφαν – Σαρμιζεγετουσα Ρεγια – πουτερνικ κεντρου αλ μεταλουργιει ντακε , «Μ.ι.», ΞΙΙΙ(1979), νρ.6 (147), π.24-25

45. Γεοργεσκου, Τιτου – Κραιοβα – 1750 ανι , «Μ.ι.», ΙΞ(1975), νρ.9(102), π.13-14

46. Γιουρεσκου, Κονσταντιν Κ. – Ρομανισμουλ ντακικ , «Μ.ι.», Βλλ (1973), νρ.8 (77),π.30- 32

47. “ “ – Κοντρουλ – φρατε κου ρομανουλ , «Μ.ι.», ΙΞ(1975), νρ.3(96), π.16-19

48. “ “ – Ρομανιι îν σεκολουλ μιγρατιιλορ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), νρ.5-6, π.729-745

49. Γιουρεσκου, Ντινου Κ. – Εουροπα – “Ω παρτε α λουμιι îτι βα πουρτα νουμελε” , «Μ.ι.», ΒΙΙ(1973), νρ.6(75), π.52-55, 63

50. Γχολαμ, Σαμιρ – Ομπικειουλ κα ιζβορ îν ντρεπτουλ ρομανω-μπιζαντιν σι îν τραντιτια πατριστικω-κανονικα α Μπισερικιι Ορτοντοξε , «ΣΤ», ΞΞΒλλ(1975), π.452-463

51. Ιλιεσκου, Γ. – Μονεντε ντακικε , «Μ.ι.», ΞΒ ( 1981), νρ.4 (169), π.43-45

52. Ιονασκου, Ιον – Κεασορνικουλ ιστοριει , «Μ.ι.», ΙΒ (1971), νρ. 8 (41), π.56-63

53. Ιονεσκου, Β. – Ρελατιιλε ρομανω-μπιζαντινε îν οπερα λουι Α.Ντ.Ξενοπολ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙ(1974),νρ. 3-4, π.721-729

54. Ιονιτα, ντρντ. Αλεξ. Μ. – Επισκοπια Κονσταντει , «ΣΤ», ΞΞΒλλλ(1976), νρ.7-10, π.623-632

55. Ιορντακχε, Κονσταντιν – Κουμ αμ ρεκονστιτουιτ ντακιι ντε πε Αρκουλ λουι Γαλεριους , «Μ.ι.» ΞΙΙ(1978), νρ.1 (130), π.15

56. Ιβανοβικι, Γχ σι Σολομον, Μαξ – Πε ουρμελε ντραμουριλορ σι οκαλελορ, « Μ.ι.», ΙΒ (1970), νρ.2 (35), π.81-85
57. Λεριαν, Μιρκεα – Îν λεγατουρα κου ιποτεζα Βικινα – Σομοβα, «ΜπΟΡ», ΞΚΙ(1973), νρ.3-5, π.472-474

58. Ματεεσκου, Τουντορ – Ντομπρογεα – στραβεκχι παμαντ ρομανεσκ ,«Μι», ΞΒΙΙ(1983), νρ.2(215), π.29-31 σι 34

59. Μακιου, Βασιλε – ταρα Ρομανεασκα – ιστορια ουνουι νουμε αλ îντρεγουλουι τεριτοριου λοκουιτ ντε ρομανι , «Μ.ι.», ΙΞ(1975), νρ.12(105), π.2-3, 36

60. Μαρκουλεσκου, Οκταβιαν – Ταναρουλ ρεγε τρακ σι πριετενουλ σαου ρομαν. Ντεσταινουιριλε ουνει πιεσε ραρε , «Μ.ι.»,ΒΙΙΙ(1974), νρ.4(85), π.64-65

61. “ “ – Ω κρουκε μπιζαντινα γασιτα λα Καμπουλουνγ Μουσκελ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙΙ(1975), νρ.3-4, π.356-359

62. Μαργχιταν, Λιβιου – Ζεουλ-κοπιλ ντε λα Ντεβα , «Μ.ι.», Β (1971), νρ.7 (52), π.7

63. “ “ – Τραιανους Ντεκιους, ρεσταουρατορ αλ Ντακιει , «Μ.ι.», ΒΙΙΙ(1974), νρ.12(93), π.55

64. Μικχελετ, Jουλες – Μαρελε λορ νουμε ντε Ρομανι , «Μ.ι.», ΒΙΙ(1973), νρ.1(70), π.60- 61

65. Μικουλεσκου, πρ. ντρντ. Ιουλιαν – Ρομανιι (βαλαχιι) îν σπατιουλ καρπατω-μπαλκανικ πανα λα îντεμειερεα Ιμπεριουλουι Ρομανω-Μπουλγαρ , «ΜπΟΡ», ΚΙΙ(1984), π.246-258
66. Μουντεανου, Ν. Γ. – Κει μαι πριμεjντιοσι αντβερσαρι αι ρομανιλορ , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1979), νρ.6 (147), π.21-23

67. Ναστουρελ, Πετρε – Τρεπτελε Μπιζαντουλουι , «Μ.ι», ΙΒ (1970), νρ.4 (37), π.52-61

68. Νικολαε, ντρντ. Μαξιμ – Ριτουριλε ντε îνμορμανταρε ντε πε τεριτοριουλ ταριι νοαστρε ντιν κελε μαι βεκχι τιμπουρι σι πανα λα απαριτια κρεστινισμουλουι , «ΣΤ», ΞΙΞ(1967), νρ.3-4, π.198-205

69. Νικολαεσκου, Σοριν – Ουν μεσαj τρακικ – ταινα ουνουι ινελ , «Μ9.ι.», ΒΙΙ(1973), νρ.5(74), π.86-87

70. Νικολαεσκου-Πλοψορ,Κ.Σ. – Μιλενιι ντε ιστοριε λα Πορτιλε ντε Φιερ , « Μ.ι.», ΙΙ(1968), νρ.1(10), π.1-7

71. Ολτεανου, στεφαν – Μπαρλαντουλ σι βεακουριλε σαλε ντε ιστοριε , «Μ.ι.»,ΒΙΙΙ(1974), νρ.9(90), π.30-32

72. Παλαντε, Βασιλε – Κουπτορουλ ντε λα Φαντανελε , «Μ.ι.», ΙΒ (1970), νρ.2 (35) , π.45

73. Πανιγχιαντ, Εουγεν – Ποετουλ λα ασεντιουλ κετατιι Αεγισους; , «Μ.ι.», ΒΙΙΙ(1974), νρ.4(85), π.66-67

74. Πακουραριου, πρ. προφ. Μιρκεα – Λιστελε κρονολογικε αλε ιεραρχιλορ Μπισερικιι Ορτοντοξε Ρομανε , «ΜπΟΡ», ΞΙΙΙ(1975), π.322-356

75. Πετρεσκου-Νταμμποβιτα, Μ. – Κετατι μεντιεβαλε ντε παμαντ πε τεριτοριουλ Ρομανιει , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1978), νρ.9 (138), π.28-32

76. Πόιεναρου-Μπορντεα, Γχ. – Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε. Εντονιι , «Μ.ι.», Ξ(1976), νρ.10(115), π.10-19

77. “ “ “ – Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε. Αστιι , Μπισαλτιι , Ζαελλιι , « Μ.ι», Ξ (1976), νρ.11 (116), π.22-40

78. “ “ “ – Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε. Κικονιι , «Μ.ι.», ΞΙ (1977), νρ.10 ( 127), π.51,61

79. Ποπεσκου, Μιχαιλ – Κουλτουλ μορτιλορ îν ρελιγια γρεκω-ρομανα ντιν Σκιτια Μικα , «ΜπΟΡ», ΛΞΞΞΒΙΙΙ (1970), νρ.11-12, π.1275-1286

80. Ποπιλιαν, Γχεοργχε – Ντατε νόι κου πριβιρε λα κεντρουλ κεραμικ ντε λα Ρομουλα , «Αρχιβελε Ολτενιει», 3, Εντ. Ακαντ.Ρ.Σ.Ρ., Μπουκουρεστι, 1984, π.46-54

81. Πρεντα, Κονσταντιν – Ουν ατελιερ μονεταρ îν Ντακια , «Μ.ι.», ΙΙ (1968), νρ.1 (10), π.33-35

82. “ “ – Σεμνιφικατιβε μαρτουριι αλε μονεντελορ γετοντακικε , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.5 (110), π.38-39

83. “ “ – Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.9 (114), π.18- 19

84. Πουσκα, ντρ. ινγ. Ιον – Βιτικουλτουρα λα στραμοσιι ρομανιλορ , «Μ.ι.», ΞΒ (1981), νρ.4 (169), π.59

85. Ραντουλεσκου, Α. – Μπουρεμπιστα σι Ντακια Ποντικα , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.6 (111), π.47- 48,5

86. Ραντουνα, Ντουμιτρου – Κουλτελε οριενταλε ντιν Ντακια Σουπεριορ îν λουμινα ντεσκοπεριριλορ αρχεολογικε , «Σ.Τ.», ΞΒΙΙΙ (1966), νρ.3-4, π. 131-145

87. – Ντιβινιτατιλε αντορατε îν Ολτενια îν τιμπουλ σταπανιριι ρομανε , «ΣΤ»,ΞΒΙΙΙ(1966), νρ.7-8, π.450-469

88. Ραμουρεανου, πρ. προφ. Ιοαν Ι. – Κρεστινισμουλ îν προβινκιιλε ρομανε ντουναρενε αλε Ιλιρικουλουι λα σφαρσιτουλ σεκολουλουι ΙΒ. Σινοντουλ ντε λα Σιρμιουμ ντιν 378 σι σινοντουλ ντε λα Ακβιλεεα ντιν 381 , «ΣΤ», ΞΒΙ(1964), νρ.7-8, π.408-450

89. – Μαρτιριι κρεστινι ντε λα Νικουλιτελ, ντεσκοπεριτι îν ανουλ 1971 , «ΜπΟΡ», ΞΚΙ(1973), νρ.3-5, π.464-471

90. – Σφιντι σι Μαρτιρι λα Τομις – Κονσταντα , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙ(1974), νρ.7-8, π.975-1011

91. “ “ “ – Σφαντουλ Ιρινεου, επισκοπ ντε Σιρμιουμ , «ΣΤ», ΞΞΒΙΙ (1975), νρ.3-4, π.204-212

92. Ρεζακχεβικι, Κονσταντιν – Τουρνου – λοκαλιτατι σι μονουμεντε μεντιεβαλε , «Μ.ι.», ΒΙΙ(1973), νρ.11(80), π.72-73

93. Ρεζουσι, πρ. προφ. Πετρου – Κοντριμπουτιι νόι ιστορικε σι αρχεολογικε κου πριβιρε λα ρελιγια ντακιλορ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΙ (1974), νρ.3-4, π.452-457

94. Ρουσου, πρ. Ζεβιου – Κουλτουλ σαρπελουι λα Τομις , «Σ.Τ.>, ΞΞΒλ (1974), νρ. 3-4, π.226- 263

95. Σακερντοτεανου, προφ. Αουρελιαν – Βασιλε Παρβαν σι ιστορια κρεστινισμουλουι ντακω-ρομαν , «ΣΤ», ΞΙΞ (1967), νρ.7-8, π.403-410

96. Σκορπαν. Κονσταντιν – Οβιντιου αβεα ντρεπτατε , «Μ.ι», ΙΒ (1970), νρ.8 (81), π.65- 692

97. Σκχwανν, Στανισλαw – Ω ινσκριπτιε μεντικαλα îν Ντακια, σουμπιεκτ αλ ουνει λουκραρι γερμανε ντιν 1742 , «Μ.ι.», Ξ (1976), νρ.5 (110), π.16

98. Σιλβεστρι, Αρτουρ – Εξιστα ω λιτερατουρα στραρομανα ; , «Λουκεαφαρουλ. Ιστοριι νεελουκιντατε», 1985, π.86-90

99. Σολομον, Μαξ βεζι Ιβανοβικι, Γχ. σι Σολομον, Μαξ…

100. Σταν, Αλεξανντρου Ι. – Ρελιγια τρακιλορ σουντ-ντουναρενι , «ΣΤ», ΞΞ(1968), νρ.7-8, π.576-588

101. – Δεος Μεγας Ντερζελας σι κουλτουλ σαου σινκρετιστ , «ΣΤ», ΞΞΙ(1969), νρ.1-2, π.111-121

102. Στανιλοαε, πρ. προφ. Ντουμιτρου – «Μπεσιι» îν μαναστιριλε ντιν Οριεντ , «ΜπΟΡ», ΞΚΙΒ(1976), π. 587-589

103. Στόικα, πρ. Κονσταντιν – Σφαντουλ Ανντρει, αποστολουλ ρομανιλορ , Εντ. Ρομανια Κρεστινα, Μπουκουρεστι, 1998

104. Σουκεβεανου, Αλ. – Νεαμουρι σι τριμπουρι τρακικε – Μοεσιι , Σερντιι , Τριμπαλλιι , « Μ.ι.» , Ξ(1976) , νρ.6 (111), π.45-47

105. σερμπανεσκου, Ντ. – Νταβα Ραντοβανου , «Μ.ι.», ΞΒ (1981), νρ.4 (169), π.39-40

106. στεφαν, Γχεοργχε – Μαρτουριι αλε ουνει κιβιλιζατιι , «Μ.ι.», ΙΒ (1970), νρ.2 (35), π.2-5

107. Τοινμπεε, Α.J. – “Απα τρεκε, πιετρελε ραμαν” , «Μ.ι.» ΒΙΙ(1973), νρ.7(76), π.24-27

108. Τροχανι, Γεοργε – Νταβε σι σταπανιι λορ-Βλαντικεασκα , «Μ.ι.», ΞΙΒ (1980), νρ.11 (164), π.33

109. Τουντορ, Ντουμιτρου – Λοκαλιζαρεα Ντακιει Μαλβενσις , «Μ.ι.», ΙΙΙ (1969), νρ.3 (24), π.2-5

110. “ “ – Ω σολιε ντιν Ντακια λα Ρομα, ακουμ ντοουα μιλενιι , «Μ.ι.», Ι (1967), νρ.7, π.21-22

111. “ “ – Λουμινι îν μιλεναρα νοαπτε , «Μ.ι.», Β (1971), νρ.7 (52), π.2-6

112. Βαλουρεανου, Ου. – Μπεντουινι ντε οριγινε βαλαχα; , «Μ.ι.», ΒΙΙ(1973), νρ.1(70), π.82-84

113. Βουια, Ρομους – Ντîντοτντεαουνα αικι , «Μ.ι.», ΞΙΙ (1979), νρ.7 (148), π.25-28

114. Βουλπε, Ραντου – Τομις: ντε λα ορασελ λα Μετροπολα Ποντουλουι Στανγ , «Μ.ι.», Β (1971), νρ.12 (57), π.66-70

115. “ “ – Κελ μαι οριγιναλ μονουμεντ αλ Ρομει – Κολουμνα Τραιανα , «Μ.ι.», Βλλ(1973), νρ. 5(74), π.60-67

116. “ “ – Ανταμκλισι – ω βικτοριε σκουμπ πλατιτα , «Μ.ι.», ΒΙΙΙ(1974), νρ.3(84), π.19-23, 38-42

117. “ “ – Αουρελιαν – îμπαρατουλ κου μανα πε σπαντα , «Μ.ι.», ΙΞ(1975), νρ.4(97), π.7-13

Β.3 Κρονολογιε ρομανεασκα

200 – ινσκριπτιε îν κινστεα λουι Σεπτιμιους Σεβερ λα Αμπελουμ, καρε φουσεσε ριντικατ λα ρανγουλ ντε μουνικιπιουμ.
κκα. 200 – μεντιοναρεα γοτιλορ λα νορντ ντε Μαρεα Νεαγρα.
205, μαι 23 – πριμα μεντιουνε ντοκουμενταρα α μουνικιπιουλουι Σεπτιμιουμ Απουλενσε
211, φεμπρ. 4 – Σεπτιμιους Σεβερ (193-211) μοαρε îν Μπριτανια; φιι λουι, Γετα σι Καρακαλλα, ντεβιν îμπαρατι σουμπ ρεγεντα μαμει λορ, Ιουλια Ντομνα.
212 – ασασιναρεα λουι Γετα, απόι σι α σουστινατοριλορ λουι, ντιν ορντινουλ λουι Καρακαλλα (Μ. Αουρελιους Αντονινους); σε εμιτε Κονστιτουτια Αντονινιανα – απροαπε τοτι προβινκιαλιι ντεβιν κετατενι ρομανι.
213-214 – βιζιτα λουι Καρακαλλα îν Μοεσια Ινφεριορ σι Ντακια.(κου ακεαστα οκαζιε σε ρεφακ καστρελε ντε πε λινια ντε Ν σι ΝΒ ντε απαραρε α προβινκιει Ντακια «Πορολισσουμ, Κασειου, Μπουκιουμι ς.α.»)
217, απρ.8 – ασασιναρεα λουι Καρακαλλα îν τιμπουλ ραζμπόιουλουι κου παρτιι; ασασινουλ, πρεφεκτουλ πρετοριουλουι Μ. Οπελλιους Μακρινους, ντεβινε îμπαρατ.
218 – ντιριjατ ντε μαμα σι ντε μπουνικα σα Βαριους Αβιτους Ελαγαμπαλους, νεποτ αλ λουι Καρακαλλα, îν βαρστα ντε 14 ανι, ντεβινε κου σπριjινουλ λεγιουνιλορ ντιν Οριεντ îμπαρατ; Μακρινους εστε ουκις.
222-235 – Ντομνια λουι Μ. Αουρελιους Σεβερους Αλεξανντερ : ουλτιμα περιοαντα ντε πακε σι προσπεριτατε α Ιμπεριουλουι.
- εστε ατεστατα ντοκουμενταρ, πεντρου πριμα ντατα, αντουναρεα προβινκιαλα α Ντακιει (κονκιλιουμ τριουμ Ντακιαρουμ)κου σεντιου. λα Σαρμιζεγετουσα; ακεαστα πριμεστε τιτλουλ ονοριφικ ντε μετροπολις.
κ. 230 – ντοκουμεντ επιγραφικ καρε ατεστα εξιστεντα ενιγματικουλουι ορας Μαλβα ντιν Ντακια (ιντεντιφικατ ντε ουνιι κου ορασουλ Ρομουλα)
233 – ινβαζια αλαμανιλορ îν Γαλλια.
235 – ασασιναρεα λουι Σεβερους Αλεξανντερ ντε κατρε λεγιουνιλε ντιν Γερμανια, καρε-λ προκλαμα îμπαρατ πε Μαξιμιν Τρακουλ (Κ. Ιουλις Βερους Μαξιμινους).
235-284 – ακεαστα περιοαντα, ντιντρε ασασιναρεα λουι Σεβερους Αλεξανντερ σι ουρκαρεα πε τρον α λουι Ντιοκλετιαν, εστε μαρκατα ντε κεα μαι πουτερνικα κριζα κουνοσκουτα ντε Ιμπεριουλ ρομαν. Σταγναρεα εκονομικα, ντεβαλοριζαρεα μονεντει, ινσταμπιλιτατεα πολιτικα νεμαιανταλνιτα (πε τρον σε σουκκεντα 22 ντε îμπαρατι), ατακουριλε νεαντρερουπτε σι τοτ μαι ινκισιβε αλε ποποαρελορ μιγρατοριι λα τοατε χοταρελε σι ακκεντουαρεαπροκεσουλουι κεντριφουγ αλ προμπινκιιλορ, îμπινγ ιμπεριουλ πε μαργινεα πραπαστιει. Πεντρου Ντακια, προβινκιε ντε γρανιτα εξπουσα τουτουρορ βιτρεγιιλορ, εποκα αναρχιει μιλιταρε ρεπρεζιντα περιοαντα ουνορ γρελε îνκερκαρι, πουστιιρι ρεπετατε, ντε ντετεριοραρε α βιετιι εκονομικε ετκ.
236 – îμπαρατουλ Μαξιμιν Τρακουλ (235-238) οριγιναρ ντιν Μοεσια Ινφεριορ, ντουκε λουπτε îμποτριβα σαρματιλορ ιζαιγι σι ντακιλορ λιμπερι λουανντ τιτλουριλε ντε Ντακικους Μαξιμους σι Σαρματικους Μαξιμους
238, μαρτ – ασασιναρεα λουι Μαξιμιν Τρακουλ îν τιμπουλ ασεντιουλουι ορασουλουι Αqουιελεια. Μ. Αντονιους Γορντιανιους ΙΙΙ, νεποτ αλ Γορντιενιλορ, εστε προκλαματ îμπαρατ.
238 – ινβαζια, ντιν βρεμεα îμπαρατιλορ Πουπενιους σι Μπαλμπινους, καρπιλορ (ντακι λιμπερι ντιν Μολντοβα) σι α γοτιλορ λα Ντουναρεα ντε Jος εστε îνφραντα ντε γουβερνατορουλ Μοεσιει Ινφεριορ, Τουλλιους Μενοπχιλους.
242 – νοουα ινβαζιε καρπω-γοτικα îν Μοεσια σι Τρακια
244 – îμπαρατουλ Γορντιανους ΙΙΙ εστε ασασινατ ντιν ορντινουλ λουι Φιλιπ Αραμπουλ (Μ. Ιουλιους Πχιλιππους), καρε σε προκλαμα îμπαρατ; îνκχειερεα λουπτελορ îμποτριβα περσιλορ ντιν Μεσοποταμια îνκεπουτε ντε Γορντιαν ΙΙΙ.
245-247 – κελ μαι πουτερνικ ατακ αλ καρπιλορ îμποτριβα Ντακιει , ρεσπινς ντε îμπαρατουλ Φιλιπ Αραμπουλ, καρε αντοπτα îν ουρμα ακεστει βικτοριι τιτλουλ ντε Καρπικους Μαξιμους. Φορτιφικαρεα πρινκιπαλελορ κεντρε ουρμπανε αλε Ντακιει σουντικε (Σουκινταβα, Ρομουλα, Ντρομπετα). Αμπανντοναρεα λιμεσουλουι Τρανσαλουτανους. Απαραρεα ρομανα σε ρετρανσεαζα πε Ολτ.
246 – îμπαρατουλ Φιλιπ Αραμπουλ ακορντα Ντακιει ντρεπτουλ ντε α μπατε μονεντα ντε μπρονζ προπριε.(πριμελε μονεζι σουντ εμισε îν λουνιλε ιουλ.αουγ. 246.
248 – προφιτανντ ντε τουλμπουραριλε ντιν ιμπεριου ω κοαλιτιε ντε γοτι, ταιφαλι, καρπι, κονντουσι ντε ρεγιι Αργαιδους σι Γουνδερικχους, ινβαντεαζα Ντομπρογεα. Ντιστρουγερεα ορασουλουι Χιστρια. Βιατα νορμαλα ρεναστε αμπια îν τιμπουλ îμπαρατιλορ Αουρελιαν σι Προμπους.(νοουλ ζιντ ρεφακε βεκχιουλ ορας πε ω σουπραφατα ντε 1/3 ντιν σουπραφατα πε καρε ακεστα ω αβεα)
- πριμα μεντιουνε επιγραφικα α Ρομουλει-Μαλβα
249 – Φιλιπ Αραμπουλ εστε ουκις îν μπαταλια ντε λα Βερονα ντε Κ. Μεσσιους Ντεκιους, ντε οριγινε ιλιρα, ριντικατ πε τρον ντε τρουπελε ντε λα Ντουναρε. Ντουπα îνκοροναρε Ντεκιους σε îντοαρκε îν Ντακια, λουπτα îμποτριβα ντακιλορ λιμπερι λουανντου-σι τιτλουλ ντε Ντακικους Μαξιμους σι Ρεστιτουτορ Ντακιαρουμ. Πε ουνελε μονεζι απαρε τεξτουλ Ντακια Φελιξ. Κοντινουα ντεκλινουλ ορασελορ γρεκεστι ντομπρογενε.
251 – ινβαζιε γοτικα.
σεκ. ΙΙΙ – Ινφιλτραρεα îν Μολντοβα μεριντιοναλα σι îν Μουντενια, îν σπεκιαλ îν ρεγιουνιλε ντε στεπα, α ντιφεριτορ τριμπουρι νομαντε ντε παστορι σαρματι (ποπουλατιε ιρανιανα îνρουντιτα κου σκιτιι), καρε ιντρα îν ραπορτουρι στρανσε κου ποπουλατια αουτοχτονα. Πρεζεντα σαρματιλορ îν ακεστε ρεγιουνι εστε ατεστατα πîνα λα σφαρσιτουλ σεκ. 4.
250 – πριμα περσεκουτιε îμποτριβα κρεστινιλορ, γενεραλιζατα îν τοατε προβινκιιλε ιμπεριουλουι; ιζμπουκνιρεα ουνει επιντεμιι ντε κιουμα.
249-251 – ντουπα ντομνια îμπαρατουλουι Ντεκιους σε ακκεντουεαζα ρεγρεσουλ εκονομικ-κουλτουραλ αλ κελορ τρει προβινκιι ντακικε, παραλελ κου σκαντερεα ακτιβιταττιι εντιλιταρε ντιν κεντρελε ουρμπανε.
251 – ω κοαλιτιε ντε ποπουλατιι ντε λα γρανιτα ντε ρασαριτ α Ντακιει, îν φρουντε κου ρεγελε γοτ Κνιβα, ινβαντεαζα Μοεσια Ινφεριορ (ιαρνα 249/250), κουκερεστε ορασουλ Πχιλιπποπολις σι îνφρîνγε îν μπαταλια ντε λα Αμπριττους (αζι Ραζγραντ) αρματα ρομανα κομανντατα ντε îμπαρατουλ Ντεκιους, καρε ντεβινε πριμουλ îμπαρατ ρομαν ουκις îν ραζμποαιελε κου μπαρμπαριι.
251-253 – ντομνια λουι Κ. Βιμπιους Τρεμπονιανους Γαλλους
253 – ω νοουα ινβαζιε α γοτιλορ σι καρπιλορ λα Ντουναρεα ντε Jος εστε îνφραντα ντε Μ. Αεμιλιους Αεμιλιανους, γουβερνατορουλ κελορ ντοουα Μοεσιι σι λα Παννονιει Ινφεριορ.
- Τιμπισκουμ, κελ μαι ντε σεαμα ορας αλ Ντακιει βεστικε, εστε μεντιονατ ντοκουμενταρ κα μουνικιπιουμ ιντρ-ω ινσκριπτιε πουσα îν κινστεα îμπαρατεσει Κορνελια Σαλονινα, σοτια îμπαρατουλουι Γαλλενιους.
253-260 – ντομνια λουι Βαλεριαν (Π. Λικινιους Βαλεριανους). Φιουλ σαου, Λ. Λικινιους Εγνατιους Γαλλιενους, εστε νουμιτ κοραγεντ, îνκρεντιντîνντου-ι-σε απαραρεα προβινκιιλορ ντιν Οκκιντεντ σι κελε ντε λα Ντουναρε. Πριμα ντιβιζιουνε γεογραφικα α ιμπεριουλουι. Γοτιι, qουαζιι, σαρματιι, αλαμανιι, αλανιι, φρανκιι, μαουριι, περσιι ατακα νεîντρερουπτ γρανιτελε πατρουνζîνντ αντανκ îν ιμπεριου.
255-258 – ουλτιμα μαρτουριε επιγραφικα ντεσκοπεριτα λα Σαρμιζεγετουσα.
257 – îν ουρμα βικτοριιλορ îμποτριβα ντακιλορ λιμπερι îμπαρατουλ Γαλλιενους ια τιτλουλ ντε Ντακικους Μαξιμους. Ντουπα ντομνια λουι Γαλλιενους, ινσκριπτιιλε îνκετεαζα îν Ντακια; νου μαι κουνοαστεμ νικι ουν προκουρατορ αλ βρεουνεια ντιν κελε τρει Ντακιι πανα λα εβακουαρεα προβινκιει.
260 – îνφραντ λα Εντεσσα, Βαλεριαν εστε φακουτ πριζονιερ ντε Σχαπουρ Ι, ρεγελε περσιλορ; μοαρε îν καπτιβιτατε.
260-268 – ντομνια λουι Γαλλιενους. Κριζα στατουλουι ρομαν ντιν σεκολουλ 3 αjουνγε λα απογεου; σε ακκεντουεαζα προκεσουλ κεντριφουγ αλ προβινκιιλορ, σε îντετεσκ ατακουριλε ποποαρελορ μπαρμπαρε λα γρανιτε. Ρεφορμα αρματει: κρεαρεα ουνουι κορπ ντε καβαλεριε μομπιλα πεντρου ω ιντερβεντιε ραπιντα îν ρεγιουνιλε αμενιντατε, îνλατουραρεα ορντινουλουι σενατοριαλ ντε λα κονντουκερεα λεγιουνιλορ, πατρουνντερεα μασιβα α τρουπελορ αουξιλιαρε μπαρμπαρε îν κομπονεντα αρματει ρομανε.
260-268 – ουζουρπατορουλ Μ. Κασσιανους Λατινους Ποστουμους îντεμειαζα îν Γαλλια, Μπριτανια σι νορντουλ Σπανιει ουν ρεγατ ινντεπενντεντ. Κονσολινταρεα γρανιτει Ρινουλουι.
261 – Οντεναδ, πρινκιπελε αραμπ αλ Παλμιρει, καρε λουπτα îμποτριβα λουι Σχαπουρ Ι ομπτινε ντιν παρτεα λουι Γαλλιενους τιτλουλ ντε «κορεκτορ τοτιους Οριεντις».
267 – μαρεα ινβαζιε γοτικα îν Μαρεα Εγεε σι Γρεκια κοντινενταλα. Γοτιι jεφουιεσκ κοαστελε Ντομπρογει, Ατενα, Κοριντ, Αργος σι Σπαρτα.
268-270 – ντομνια λουι Κλαουντιου ΙΙ Γοτικουλ (Μ. Αουρελιους Κλαουντιους); ρεσπινγε ω ινκαζιε α αλαμανιλορ (μπαταλια ντε λα λακουλ Μπενακους) σι α γοτιλορ (μπαταλια ντε λα Ναισους). Ρεγατουλ Παλμιρει κουκερεστε Εγιπτουλ.
269 – ινβαζιε α γοτιλορ, γεπιζιλορ, χερουλιλορ, μπασταρνιλορ πε καλεα μαριι îν προβινκιιλε μπαλκανικε αλε Ιμπεριουλουι ρομαν. Ορασελε Τομις, Μαρκιανοπολις, Κιζικ, Μπιζαντιον, ρεζιστα κου σουκκες ινβαντατοριλορ. Λα Ναισσους (Νις) αρματα ρομανα ζντρομπεστε ω ινβαζιε τερεστρα σιμιλαρα. Πριμα μεντιουνε α γεπιζιλορ λα φροντιερελε Ντακιει.
270-275 – Ντομνια λουι Αουρελιαν (Λ. Ντομιτιους Αουρελιανους).
271 – Αουρελιανους ρετραγε ντιν Ντακια αρματα, αντμινιστρατια, πλουτοκρατια σι ω παρτε – μπογατα – α ποπουλατιει ορασενεστι σι φονντεαζα λα σουντ ντε Ντουναρε ω νοουα προβινκιε; ακεαστα πριμεστε σι εα νουμελε ντε Ντακια σι εστε îμπαρτιτα îν Ντακια Ριπενσις (κου καπιταλα λα Ρατιαρια) σι Ντακια Μεντιτερρανεα (κου ρεσεντιντα λα Σερντικα). Μαjοριτατεα κοβîρσιτοαρε α ποπουλατιει ντακω-ρομανε, αβανντ κα φορμα πρινκιπαλα ντε οργανιζαρε σοκιαλα ομπστεα σατεασκα, ραμîνε îνσα πε λοκ, κοντινουîνντου-σι βιατα σι παστρανντ λεγατουρι στρανσε κου προβινκιιλε ρομανε ντιν βεκινατατε, ρελατιι φακιλιτατε ντε παστραρεα πε ταρμουλ στîνγ αλ Ντουναριι ντε κατρε Ιμπεριουλ ρομαν α ουνορ ιμπορταντε τεριτοριι, νου τοτντεαουνα σουμπ κοντρολ ντεπλιν, νταρ îν καρε εξιστα îν κοντινουαρε τρουπε ρομανε, αντμινιστρατιε ετκ. (εστε βορμπα μαι αλες ντε Μπανατ σι Ολτενια, νταρ σι ντε ω μαρε παρτε ντιν Μουντενια σι ουνελε ζονε ντιν σουντουλ Μολντοβει).
- îνφρανγε ω ινβαζιε γερμανικα îν νορντουλ νορντουλ Ιταλιει
271 – 300 Ντεσκοπεριριλε αρχεολογικε ντε λα Μεντιας, Σοπορου ντε Κîμπιε (jουντ. Κλουj), Ρεκι (jουντ. Κοβασνα), ατεστα πατρουνντερεα σι ασεζαρεα τριμπουριλορ ντακιλορ λιμπερι (καρπιι) îν Τρανσιλβανια.
272 – Αουρελιαν σουπουνε Ρεγατουλ Παλμιρει σι ρεκουκερεστε προβινκιιλε ρομανε ντιν Ασια Μικα σι Εγιπτ
273 – Αουρελιαν ρεσπινγε ουν ατακ αλ καρπιλορ ντιν Ντακια νορντ-ντουναρεανα σι αντοπτα τιτλουλ ντε Καρπικους Μαξιμους σι Ντακικους Μαξιμους; ιντεε ντισκοντινουιτατιι îν ορικε ζονα λοκουιμπιλα α Ντακιει νορντ-ντουναρενε σε αρατα σι πριν ακεστε εβενιμεντε αμπσολουτ φαλσα.
274 – σεκεσιουνεα ρεγατουλουι γαλικ εστε λικχιντατα; Αουρελιαν ρεσταουρεαζα τρανιτελε σι ουνιτατεα ιμπεριουλουι; πριμεστε τιτλουλ ντε «Ρεστιτουτορ ορμπις»; αντοπτα τιτουλατουρα ντε «Ντομινους ετ Ντεους». κουλτουλ σοαρελουι (Ντεους Σολ Ινβικτους) ντεβινε ρελιγιε οφικιαλα. Ρομα εστε îνκονjουρατα ντε πουτερνικε φορτιφικατιι.
275 – ασασιναρεα λουι Αουρελιαν λα Μπιζαντιον.
275-276 – Ντομνια îμπαρατουλουι Μ. Κλαουντιους Τακιτους.
276-282 – îμπαρατουλ Μ. Αουρελιους Προμπους îνταρεστε γρανιτα Ρινουλουι σι α Ντουναριι.
282-283 – Ντομνια λουι Μ. Αουρελιους Καρους; φιι σαι, Μ. Αουρελιους Καρινους σι Μ. Αουρελιους Νουμεριανους, σουντ ασοκιατι λα ντομνιε κα ρεγεντι.
284-305 – Ντομνια λουι Ντιοκλετιαν; τεριτοριουλ Ντομπρογει εστε σεπαρατ ντε Μοεσια Ινφεριορ σι τρανσφορματ îν προβινκιε ινντεπενντεντα σουμπ νουμελε ντε Σκιδια Μινορ κου καπιταλα λα Τομις σι ατασατα ντιοκεζει Τρακιει. Πατρουνντερεα πε τεριτοριουλ βεκχιι προβινκιι ρομανε α καρπιλορ σι αλτορ τριμπουρι ντε ντακι λιμπερι.
- Ντομπρογεα ντεβινε προβινκιε προπριου-ζισα, σουμπ νουμελε ντε Σκιδια Μινορ, κου ρεσεντιντα λα Τομις; κου προβινκιιλε îνβεκινατε σαου απροπιατε – σι ντε ακεεασι στρουκτουρα ετνω-κουλτουραλα – Εουροπα, Ρχοντοπαε, Χαεμιμοντους, Τρακια σι Μοεσια Σεκουνντα βα φορμα απόι ντιοκεζα Τρακια; αουτοριτατεα εκονομικα α γρεκιλορ ντιν ζονα ντεβινε νουλα; Σκιδια Μινορ εστε ω προβινκιε μιλιταρα, αβανντ πε σουπραφατα σα ρελατιβ ρεντουσα ω μουλτιμε ντε φορτιφικατιι (Τομις, Αξιοπολις, Τροεσμις, Αεγισσους, Ντινογετια, Νοβιοντουνουμ ετκ.); απαρ νόιλε λεγιουνι λοκαλε Λεγιω Ι Ιοβια σι Λεγιω ΙΙ Χερκουλεα.
Σεκ. 4 Βεκχιλε ορασε αλε Ντακιει ρομανε (Σαρμιζεγερουσα, Απουλουμ, Πορολισσουμ, Ναποκα) κοντινουα σα φιε λοκουιτε; ατîτ îν βεκχιλε ασεζαρι, κîτ σι îν κελε καρε ιαου ναστερε ακουμα, ποπουλατιε ντακω-ρομανα ντε αγρικουλτορι σι παστορι îσι παστρεαζα μοντουλ ντε τραι σι τραντιτιιλε βιετιι ματεριαλε σι σπιριτουαλε, σπεκιφικε προβινκιιλορ ρομανε. Περσιστεντα βεκχιλορ σατε σι κιμιτιρε πε ακελεασι λοκουρι ντιν τιμπουλ σταπîνιριι ρομανε ντοβεντεστε κοντινουιτατεα βιετιι ντουπα ρετραγερεα αουρελιανα.
284, νοβ. 17 – ασασιναρεα λουι Νουμεριανους σι προκλαμαρεα λουι Κ. Αουρελιους Βαλεριους Ντιοκλες (οριγιναρ ντιν Νταλματια) îμπαρατ λα Νικομεντια ντε κατρε αρματα ντιν Οριεντ.
285 – μπαταλια ντε λα ρîουλ Μαργους (Μοεσια) ντιντρε Καρινους σι Ντιοκλετιαν. Βικτοριος, îμπαρατουλ Καρινους εστε îνσα ασασινατ λα σφîρσιτουλ λουπτει, Ντιοκλετιαν ραμανανντ σινγουρουλ σταπαν αλ ιμπεριουλουι.
286, απρ. 1. Μαξιμιαν (Μ. Αουρελιους Μαξιμιανους) πριμεστε τιτλουλ ντε Αουγουστους σι εστε νουμιτ ντε Ντιοκλετιαν κοîμπαρατ, îνκρεντιντîνντουι-σε αντμινιστραρεα σι απαραρεα Οκκιντεντουλουι.
κ. 288 – îνταλνιρεα ντιντρε Ντιοκλετιαν σι Μαξιμιαν ντε λα Μεντιολανουμ (Μιλανω). Σε îνκχειε προκεσουλ τρανσφορμαριι ιμπεριουλουι îντρ-ω μοναρχιε αμπσολουτα ντε οριγινα ντιβινα. Ιντροντουκερεα κερεμονιαλουλουι περσαν αλ προσκινεζει λα κουρτεα ιμπεριαλα. Σενατουλ σι μαγιστρατουριλε ραμαν ινστιτουτιι πουρ ονοριφικε.
292 – καμπανια λουι Ντιοκλετιαν îμποτριβα σαρματιλορ ντε λα Ντουναρε. Îνταριρεα γρανιτει Ρινουλουι, Ντουναριι σι Εουφρατουλουι; αντοπταρεα ουνει ρεφορμε μονεταρε πεντρου ρεντρεσαρεα φιναντελορ ιμπεριουλουι.
293, μαρτ. 1. – ινστιτουιρεα τετραρχιει; ρεφορμα κονστιτουτιοναλα κε ουρμαρεστε îμπαρτιρεα ρεσπονσαμπιλιτατιι, αστφελ îνκατ αλατουρι ντε κει ντόι αουγουστι σουντ νουμιτι ντόι κεζαρι
295 – 297 – Îν ουρμα λουπτελορ πουρτατε îν ρεγιουνεα Ντουναριι ντε Jος Γαλεριους βα λουα ντε σασε ορι τιτλουλ ντε Καρπικους Μαξιμους.
297 – ρεφορμα αντιμινιστρατιβα; ιμπεριουλ εστε îμπαρτιτ îν 101 προβινκιι γρουπατε îν 12 ντιοκεζε; îν προβινκιι πουτερεα μιλιταρα εστε σεπαρατα ντε κεα κιβιλα, νουμιρεα γουβερνατοριλορ σε φακε ντιρεκτ ντε îμπαρατ; κολονιι σουντ λεγατι ντε παμαντ; Μπριτανια, καρε îν τιμπουλ λουι Μ. Αουρελιους Μαουσαεους Καραουσιους (297-294) îσι προκλαμασε ινντεπενντεντα σι σι-ω μεντινουσε σουμπ Αλλεκτους εστε ρεανκορπορατα ιμπεριουλουι.
297-298 – ραζμπόι βικτοριος îμποτριβα Ιμπεριουλουι περσαν; λα îνκχειερεα πακιι, γρανιτα ρασαριτεανα α Ιμπεριουλουι ρομαν εστε φιξατα πε φλουβιουλ Τιγρου, ιαρ Ιμπεριουλ σασανιντ ρεκουνοαστε σουζερανιτατεα ρομανα ασουπρα Αρμενιει. Μαξιμα εξπανσιουνε α Ρομει îν Οριεντ.
300-350 – πουρτατοριι κουλτουριι Κερνεαχοβ-Σîντανα ντε Μουρες πατρουνντ ντινσπρε ρασαριτ îν Μολντοβα, Κîμπια Μουντεανα, ιαρ κατρε σφαρσιτουλ περιοαντει σι îν Τρανσολβανια. Σταπανιρεα γοτιλορ îν ακεστε ρεγιουνι ραμανε μαι μουλτ νομιναλα.
301 – εντικτ ντε φιξαρε α πρετουριλορ μαξιμαλε îν ιμπεριου.
300-304 – περσεκουτιιλε αντικρεστινε αλε λουι Ντιοκλετιαν. Τεξτελε μαρτιρολογιιλορ κρεστινε îνρειστρεαζα ουν μαρε νουμαρ ντε μαρτιρι λα Τομις, Ντουροστορουμ, Αξιοπολις, Ντινογετια, Νοκιοντουνουμ. Îν κουρσουλ σεκολουλουι 4 σουντ σεμναλατε σι πε τεριτοριουλ φοστει Ντακιι ρομανε ομπιεκτε σι μονουμεντε παλεοκρεστινε καρε ατεστα ρασπîνντιρεα κρεστινισμουλουι îν μιjλοκουλ ποπουλατιει ντακω-ρομανε σουμπ χαινα σα λατινα.
303, φεμπρ. 23. îνκεπουτουλ ουνει περσεκουτιι αντικρεστινε. Εστε εμις πριμουλ ντιντρε κελε 4
εντικτε καρε κοννταμνα κρεστινισμουλ.
305, μαι 1 – Ντιοκλετιαν (λα Νικομεντια) σι Μαξιμιαν (λα Μιλανω) αμπντικα. Σφαρσιτουλ πριμει τετραρχιι. Γαλεριους (îν ρασαριτ) σι Κονσταντιους Κχλορους (îν απους) σουντ προκλαματι αουγουστι, ασοκιινντου-σι κα κεζαρι πε Β. Μαξιμινους Νταια σι Φ. Βαλεριους Σεβερους.
κ. 305 – σκιζιουνεα μπισερικιι κρεστινε ντιν Αφρικα ντε Νορντ ινιτιατα ντε επισκοπουλ Ντονατους ντιν Καρταγινα.
306-337 – ντομνια λουι Κονσταντιν κελ Μαρε. Ιμπεριουλ ρομαν ανεξεαζα ω ιμπορταντα ρεγιουνε ντε λα νορντ ντε Ντουναρε. Σουντ ρεφακουτε Ντρομπετα, Σουκινταβα σι Κονσταντινιανα Νταπχνε. Ρεσταουραρεα ντρουμουλουι Σουκινταβα-Ρομουλα. Τιμπ ντε τρει-πατρου ντεκενιι βιατα ουρμπανα ρεîνφλορεστε îν ασεζαριλε ντιν σουντουλ φοστει Ντακιι ρομανε.
306, ιουλ. 25 – μοαρτεα λουι Κονσταντιους Κχλορους îν Μπριταννια. Σεβερους ντεβινε Αουγουστ αλ Οκκιντεντουλουι; αρματα îνσα îλ προκλαμα îμπαρατ πε Κονσταντιν (Φ. Βαλεριους Κονσταντινους), φιουλ λουι Κονσταντιους; Γαλεριους îλ ακκεπτα κα κεζαρ îν Οκκιντεντ.
οκτ. 28 – Μ. Αουρελιους Μαξεντιους, φιουλ λουι Μαξιμιαν, εστε προκλαματ îμπαρατ ντε τρουπελε ντιν Ιταλια; ιζμπουκνεστε ουν ραζμπόι κιβιλ.
308 – κονφεριντα ιμπεριαλα ντε λα Καρνουντουμ. Λικινους (Βαλεριους Λικινιανους Λικινιους) εστε νουμιτ, îν ουρμα μορτιι λουι Σεβερους, αουγουστ αλ Οκκιντεντουλουι, Γαλεριους αλ Οριεντουλουι, ιαρ Κονσταντιν (îν απους) σι Μαξιμινους Νταια (îν ρασαριτ) σουντ κονφιρματι κεζαρι.
310 – Μαξιμιαν σε προκλαμα ντιν νοου îμπαρατ îν σουντουλ Γαλλιει; îνφραντ ντε Κονσταντιν εστε κονστρανς σα σε σινουκιντα λα Μασσαλια.
311, μαι 6 – μοαρτεα λουι Γαλεριους. Λικινιους ντεβινε αουγουστ αλ Οριεντουλουι.
312, οκτ. 28 – μπαταλια ντε λα ποντουλ Μιλβιους îν απροπιερε ντε Ρομα. Μαξεντιους εστε îνφραντ ντε Κονσταντιν, καρε ντεβινε ουνικουλ σταπανιτορ αλ Οκκιντεντουλουι.
313 – εντικτουλ ντε λα Μιλανω προκλαμα λιμπερτατεα ντε κρεντιντα σι εγαλιτατε îν ντρεπτουρι πεντρου κρεστινιι ντιν ιμπεριου.
απρ. 30 Μαξιμινους Νταια εστε îνφραντ ντε Λικινιους îν μπαταλια ντε λα Τζιραλλουμ (Τρακια); Κονσταντιν ραμανε îμπαρατ αλ Οκκιντεντουλουι, Λικινιους αλ Οριεντουλουι.
315 – λουπτελε λουι Κονσταντιν îμποτριβα φρανκιλορ σι αλαμανιλορ; πριμεστε κογνομενουλ ντε «κελ Μαρε». Ιναουγουραρεα Αρκουλουι ντε Τριουμφ αλ λουι Κονσταντιν ντιν Ρομα.
315 – 316 – Σφ. Îμπ. Κονσταντιν κελ Μαρε αντοπτα τιτλουλ ντε Γοδικους Μαξιμους σι Καρπικους Μαξιμους ντουπα ρεσπινγερεα ουνορ ατακουρι ντακω-γοτικε.
316, ντεκ. 3 – μοαρτεα λουι Ντιοκλετιαν λα Σπαλατουμ (Νταλματια)
316 – ρεκονστρουκτια κετατιι Τροπαεουμ Τραιανι ντιστρουσα ντε γοτι
κ. 320 – îντεμειερεα πριμελορ μαναστιρι κρεστινε îν Εγιπτ σι Παλεστινα; αικι σε βορ γασι σι στραρομανι, αμιντιτι ντε κρονικαρι σουμπ νουμελε ντε «μπεσσι», ντουπα ουνουλ ντιν κελε μαι μαρι τριμπουρι τρακικε ντιν Ιμπεριουλ Ρομαν.
321 – ιντροντουκερεα ντουμινικιι (ντιες σολις) κα ζι ντε οντιχνα îν ιμπεριου.
324 – ραζμπόι κιβιλ îντρε Λικινιους σι Κονσταντιν; îνφραντ îν ντοουα μπαταλιι, λα Αντριανοπολ σι Κρχισοπολις, Λικινιους εστε καπτουρατ σι εξεκουτατ λα Δεσσαλονικ îν ανουλ ουρματορ. Κονσταντιν ντεβινε ουνικ σουβεραν αλ Ιμπεριουλουι.
325 – λα Νικεεα αρε λοκ πριμουλ Σινοντ εκουμενικ αλ Μπισερικιι Ορτοντοξε, ουνντε σε πουν μπαζελε ντογματικε σι κανονικε αλε ορτοντοξισμουλουι. Τεζελε ερετικε αλε επισκοπουλουι Αριανους (αριανισμουλ) σουντ κοννταμνατε; λα Σινοντ παρτικιπα μαι μουλτι επισκοπι στραρομανι, ινκλουσιβ ουνουλ ντιν Σκιτια.
328, ιουλ. 5 – ιναουγουραρεα σολεμνννα α ποντουλουι κονστρουιτ πεστε Ντουναρε îν ντρεπτουλ Σουκινταβει ντε κατρε αρχιτεκτουλ Τεοπχιλους Πατρικιους
330 – Κονσταντιν κοντινουα ρεφορμελε κονστιτουτιοναλε ινιτιατε ντε Ντιοκλετιαν; νουμαρουλ προβινκιιλορ εστε ριντικατ λα 117, γρουπατε îν 14 ντιοκεζε σι 4 πρεφεκτουρι (Οριεντ, Ιλλιρικουμ, Ιταλια, Γαλλια). Αρματα εστ îμπαρτιτα îν: τρουπε ντε καμπανιε (κομιτατενσες) σι τρουπε ντε γρανιτα (λιμιτανει); νουμαρουλ λεγιουνιλορ εστε λιμιτατ λα 75. Σενατελε ντιν Ρομα σι Κονσταντινοπολ ντεβιν σιμπλε κονσιλιι ορασενεστι. Κρεεαρεα ουνει ιεραρχιι φουνκτιοναρεστι.
μαι. 11 – ιναουγουραρεα οφικιαλα α φοστει κολονιι γρεκεστι Μπιζαντιον, κα νοουα καπιταλα α Ιμπεριουλουι ρομαν, σουμπ νουμελε ντε Κονσταντινοπολ.
331-332 – ινβαζιε α γοτιλορ λα σουντουλ Ντουναριι. Ιμπεριουλ ρομαν îνκχειε îν 332 κου γοτιι ντιν νορντουλ Ντουναριι ουν τρατατ πριν καρε λε ακορντα καλιτατεα ντε αλιατι (φοεντερατι); πακε κου γοτιι πεντρου τρει ντεκενιι.
332 – îνκχειερεα πακιι κου γοτιι σι ταιφαλιι ντιν νορντουλ Ντουναριι, καρε σουντ ακκεπτατι κα αλιατι (φοεντερατι) îν αρματα ρομανα.
337, μαι.22 – μοαρτεα λουι Κονσταντιν κελ Μαρε λα Νικομεντια. Ιμπεριουλ εστε îμπαρτιτ îντρε φιι σαι: Κονσταντιν ΙΙ îν Οκκιντεντ (337-340), Κονσταντ îν Ιταλια σι Κονσταντιου ΙΙ îν Οριεντ (337-361).
337-361 – Ντομνια λουι Κονσταντιου αλ ΙΙ-λεα. Κοντινουα οπερα ντε ραφακερε α λιμεσουλουι ντομπρογεαν. Εποκα ντε λινιστε σι ντε îνφλοριρε εκονομικα îν Σκιδια Μινορ. Βιι σι περμανεντε σκχιμμπουρι εκονιμικε σι κουλτουραλε κου ποπουλατια ντιν στανγα Ντουναριι. Wουλφιλα (Ουλφιλας) αποστολουλ γοτιλορ, πρεντικα îν λιμμπα λατινα πεντρου ποπουλατια ρομανικα σι γοτιι ντιν νορντουλ Ντουναριι; περσεκουτατ ντε Αδαναρικ, ουνουλ ντιν κονντουκατοριι βιζιγοτιλορ, Wουλφιλα σε ρεφουγιαζα îν 348 îν ιμπεριου.
340 – Κονσταντ îνφρανγε πε Κονσταντιν ΙΙ, ανεξανντ σι παρτεα οκκιντενταλα α ιμπεριουλουι.
350, ιαν. 18 – ασασιναρεα λουι Κονσταντ îν Γαλλια ντε κατρε Φ. Μαγνους Μαγνεντιους, πριμουλ ουζουρπατορ ντε οριγινε ρομανικα αλ τρονουλουι ιμπεριαλ.
351,σεπτ. 28 – Μαγνεντιους εστε îνφραντ λα Μουρσα (Παννονια), îν κεα μαι σανγεροασα μπαταλιε α σεκολουλουι, ντε Κονσταντιου ΙΙ.
353, αουγ. – Μανγετιους εστε îνφραντ ντιν νοου λα Μονς Σελεουκι σι σε σινουκιντε; Κονσταντιου ντεβινε ουνικ σταπανιτορ αλ Ιμπεριουλουι ρομαν; îνκεαρκα σα ιμπουνα αριανισμουλ κα ντοκτρινα ομπλιγατοριε πεντρου îντρεαγα Μπισερικα κρεστινα.
360, φεμπρ. – Ιουλιαν (Φ. Κλαουντιους Ιουλιανους εστε προκλαματ îμπαρατ ντε τρουπελε ντιν Γαλλια.
361, νοβ. 3 – ντουπα μοαρτεα λουι Κονσταντιου ΙΙ îν Κιλικια, Ιουλιαν εστε ρεκουνοσκουτ κα îμπαρατ σι îν προβινκιιλε ντιν Οριεντ. Îν τιμπουλ ντομνιει ακεστουια (361-363) σε ιαου μασουρι πεντρου φορτιφικαρεα ορασελορ ντιν ντιοκεζα Τρακια σι îν ντεοσεμπι α κετατιλορ ντε λα Ντουναρε; σε ρεπαρα σι ντρουμουριλε ντιν Ντομπρογεα. Αντοπταρεα ουνορ μασουρι αντικρεστινε (ρεντεσκχιντερεα τεμπλελορ παγανε, εντικτ ντε τολεραντα πεντρου παγανι, ντονατιστι, εβρει) îι αντουκ κογνομενουλ ντε «Αποστατα».
363, ιουν. 26 – μοαρτεα λουι Ιουλιαν îν τιμπουλ καμπανιει αντιπερσανε îν Μεσοποταμια. Ουρμασουλ σαου, Φλαβιους Ιοβιανους, îνκχειε πακε κου Ιμπεριουλ σασανιντ κεντîνντ προβινκιιλε ντε λα εστ ντε φλουβιουλ Εουφρατ σι ρενουντîνντ λα σουζερανιτατεα ρομανα ασουπρε Αρμενιει. Ρεβοκαρεα εντικτελορ αντικρεστινε αλε îμπαρατουλουι Ιουλιαν.
364, φεμπρ 17 – μοαρτεα λουι Ιοβιαν îν Γαλατια.
364-375 προκλαματ îμπαρατ, Φλαβιους Βαλεντινιανους Ι, νουμεστε κα îμπαρατ αλ Οριεντουλουι πε φρατελε σαου Φλαβιους Βαλενς; αντμινιστραρεα σεπαρατα α κελορ ντοουα παρτι αλε ιμπεριουλουι.
κ. 365 – ρετορουλ Q. Αουρελιους Σιμμακχους, ουνουλ ντιντρε ουλτιμιι απαρατορι αι παγανισμουλουι ρομαν, ντεβινε πρεφεκτ αλ ορασουλουι Ρομα.
365-366 – ουζουρπατορουλ Προκοπιους εστε îνφραντ ντε Βαλενς.
367-369 – εξπεντιτιι αλε λουι Βαλενς îμποτριβα γοτιλορ ντιν νορντουλ Ντουναριι καρε-λ σπριjινισερα πε ουζουρπατορουλ Προκοπιους; ουλτιμα μαρε ακτιουνε ρομανα λα νορντ ντε φλουβιου; îνκερκαρεα λουι Βαλενς ντε α ιμπουνε αριανισμουλ îν Ντομπρογεα σε ζντρομπεστε ντε ρεζιστεντα οπουσα λουι ντε Σφ. Επ. Βετρανιον (Μπετρανιον – πριμουλ επισκοπ ατεστατ κου κερτιτουντινε ντε ντοκουμεντελε ιστορικε) σι ντε ουνιτατεα ρομανιλορ ντομπρογενι îν jουρουλ σφαντουλουι λορ επισκοπ. Îν ακεα εποκα μπισερικα ντιν Σκιδια Μινορ αβεα ουν σινγουρ επισκοπ, κου ρεσεντιντα λα Τομις, καρε ντεπινντεα ντιρεκτ ντε Κονσταντινοπολ. Φαρα σα ομπτινα ω βικτοριε ντεκισιβα, Βαλενς îνκχειε îν ανουλ 369 (îν ουρμα ουνει îντρεβεντερι κου Αδαναρικ, λα Νοβιοντουνουμ, πε ω κοραμπιε îν μιjλοκουλ Ντουναριι) πακεα κου βιζιγοτιι.
367 – ινβαζιε πουστιιτοαρε α πικτιλορ, σκοτιλορ σι αττακοττιλορ îν Μπριταννια.
369 – ποετουλ σι ορατορουλ Ντ. Αουσονιους Μαγνους (κ. 310-395) εστε νουμιτ εντουκατορ αλ îμπαρατουλουι Γρατιαν.
κ. 375 – ρεγατουλ οστρογοτ ντιν νορντουλ Μαριι Νεγρε εστε νιμικιτ ντε ινβαζια χουνιλορ, πριμα σεμιντιε ντε νεαμ τουρκικ οριγιναρα ντιν στεπελε ασιατικε îν Εουροπα ντε ρασαριτ. Εστε ντατα τραντιτιοναλα α îνκεπουτουλουι «Μαριι μιγρατιι α ποποαρελορ». Ποποαρελε μιγρατοαρε καρε σαου περινντατ πριν σπατιουλ καρπατω-ντανουμπιαν (γοτιι, χουνιι, γεπιζιι, αβαριι) αου ρεπρεζεντατ, îν γενεραλ, ω μινοριτατε ραζμπόινικα. Σταπανι πεστε βαστε τεριτοριι αλ καρορ κεντρου ντε γρεουτατε α φοστ îντοτντεαουνα îν αφαρα χοταρελορ βεκχιι Ντακιι, ντομινατια λορ α φοστ ουνα μιλιταρα-πολιτκα σι νου ω κολονιζαρε εφεκτιβα, πεντρου καρε νουμερικ ακεστε σεμιντιι νομαντε νου εραου σουφικιεντε.Ακεαστα ρεαλιτατε εστε ρεφλεκτατα σι ντε ραριτατεα ντεσκοπεριριλορ αρχεολογικε ντε πε τεριτοριουλ Ρομανιει καρε λε ποτ φι ατριμπουιτε îν μοντ νεανντόιελνικ. Πε τεριτοριιλε κοντρολατε ντε ακεστε ει, ακεστε ποπουλατιι σε σταμπιλεαου, îν γενεραλ πε βαιλε κουρσουριλορ ντε απα μαι ιμπορτανε, ντε κελ μαι μουλτε ορι îν σατε ντεοσεμπιτε ντε κελε αλε μπαστινασιλορ; εκονομια λορ ερα ω εκονομιε ντε κονσουμ, προντουκτια μπουνουριλορ ντε τραι φιινντ ασιγουρατα îν Ντακια, κα σι îν ρεστουλ προβινκιιλορ κουκεριτε, ντε κατρε ποπουλατια αγρικολα αουτοχτονα, καρε φουρνιζεαζα ουνεορι σι φορτε μιλιταρε αουξιλιαρε. Κοντινουιτατεα ακεστει ποπουλατιι σεντενταρε προντουκατοαρε ερα πεντρου ποποαρελε στεπελορ ω νεκεσιτατε βιταλα, ασα κουμ ω ιλουστρεαζα σι κουβιντελε αντρεστε ντε κουκεριτοριι αβαρι λοκουιτοριλορ ουνει ασεζαρι ντιν Πενινσουλα Μπαλκανικα παστρατε îν οπερα λουι Μιχαιλ Σιριανουλ: «Ιεσιτι, σεμανατι σι σεκερατι. Νόι βα βομ λουα νουμαι jουματατε κα νταρε». – - ρεκουνοαστερεα πριματουλουι ντε κινστιρε κουβενιτ επισκοπουλουι Ρομει îν καντρουλ Μπισερικιι κρεστινε.
375, νοβ. 17 – μοαρτεα λουι Βαλεντινιαν Ι îν Παννονια ντουπα ω βικτοριε ασουπρα qουαζιλορ σι σαρματιλορ; Φλαβιους Γρατιανους, φιουλ λουι Βαλεντινιαν Ι, ντεβινε îμπαρατ αλ Οκκιντεντουλουι.
376 – μαρεα ινβαζιε α χουνιλορ κονστρανγε ω παρτε ντιν γοτι σα κεαρα îν ανουλ ουρματορ αζιλ îν ιμπεριου. Ντουπα îνφρανγερεα ρεγατουλουι οστρογοτ, κονντους ντε Ερμαναρικχ, χουνιι ατακα τριμπουριλε βιζιγοτιλορ. Κετε βιζιγοτε κονντουσε ντε Φριδιγερν σι Αλαβιβ σε ρεφουγιαζα îν Ιμπεριουλ ρομαν. Αδαναρικ κου ρεστουλ βιουιχχοτιλορ, îνκεαρκα ω ουλτιμα ρεζιστεντα îντρ-ω ρεγιουνε νουμιτα ντε ιστορικουλ Αμμιανους Μαρκελλινους «Καουκαλανντ» (îν τινουτουλ Μπουζαουλουι;). Ντε ακεστε εβενιμεντε εστε λεγατα ντε κατρε μαjοριτατεα κερκετατοριλορ îνγροπαρεα (îν βεκινατατεα σατουλουι Πιετροασελε, jουντ. Μπουζαου) α τεζαουρουλουι «Κλοσκα κου πουιι ντε αουρ», ατριμπουιτ λουι Αδαναρικ.
376-602 – - ποπουλατια ντιν Ντακια νορντ-ντουναρεανα îνκεπε σα σε ρετραγα τοταλ ντιν ασεζαριλε ουρμπανε, μουλτ πρεα βιζατε ντε μιγρατορι.
377 – γοτιι, κολονιζατι λα σουντ ντε Ντουναρε îν Ντιοκεζα Τρακια îν 376, σε ρεβολτα; îμπρεουνα κου σκλαβιι σι κολονιι «πουστιεσκ Πενινσουλα Μπαλκανικα» ντουπα κουμ ντεσκριου κρονικαριι; ντε φαπτ ει βιζεαζα τοατε κεντρελε εκονομικε ιμπορταντε, μαι αλες ουρμπανε, σι νου σατελε σαρακε ντε καρε ντε φαπτ απαρτιν σι μπαστινασιι ρασκουλατι.
378, αουγ. 9 – îν μπαταλια ντε λα Αντριανοπολ αρματα ρομανα εστε îνφραντα ντε γοτιι ρασκουλατι; îμπαρατουλ Βαλενς μοαρε πε καμπουλ ντε λουπτα. Πριμα αφιρμαρε α καβαλεριει κα φορτα χοταρατοαρε îν μαριλε μπαταλιι.
379, ιαν. 19 – γενεραλουλ Φλαβιους Δοντοσιους εστε νουμιτ κοîμπαρατ ντε κατρε Γρατιαν, καρε-ι îνκρεντιντεαζα πρεφεκτουριλε ντουναρενε σι οριενταλε.
380, φεμπρ. 28 – εντικτουλ ντε λα Δεσσαλονικ. Ιντερζικερεα αριανισμουλουι îν Οριεντ. Κατολικισμουλε ντεβινε ρελιγιε ντε στατ.
381, μαι-ιουλ – αρε λοκ λα Κονσταντινοπολ αλ ντόιλεα Σινοντ εκουμενικ αλ Μπισερικιι κρεστινε. Φιξαρεα ντεβινιτιβα α Κρεζουλουι.
- ουλτιμα ινβαζιε καρπικα îν Ιμπεριου, αλατουρι ντε χουνι σι σκιρι.
382 – βιζιγοτιι πριμεσκ, πριντρ-ουν τρατατ, ντρεπτουλ ντε αλιατι αι ιμπεριουλουι σι σουντ σταμπιλιτι îντρε Μπαλκανι σι Ντουναρε.
383 – Κλεμενς Μαγνους Μαξιμους εστε προκλαματ îμπαρατ ντε τρουπελε ντιν Μπριταννια. Ασασιναρεα îμπαρατουλουι Γρατιαν.
383-392 – ντομνια λουι Δεοντοσιους Ι σι Βαλεντινιαν ΙΙ. Εξτινντερεα ντονατισμουλουι îν νορντουλ Αφρικιι.
384 – τρατατ ντε πακε îντρε Δεοντοσιους σι ρεγελε σασανιντ Σχαπουρ ΙΙΙ; îμπαρτιρεα Αρμενιει îν ζονε ντε ινφλουεντα ρομανα σι περσανα.
386 – τεντατιβα οστρογοτιλορ ντε σουμπ κονντουκερεα λουι Οντοδεους ντε α τρεκε îν ιμπεριου, πε λα Ντουναρε, εστε οπριτα ντε Προμοτους, μαγιστερ μιλιτουμ αλ Τρακιει.
388, αουγ. 28 – îνφραντ ντε Δεοντοσιους îν μπαταλια ντε λα Σισκια (Παννονια), ουζουτπατορουλ Μαγνους εστε καπτουρατ σι εξεκουτατ.
κ. 390 – ποπουλατια ορασουλουι Ρομα σε κιφρεαζα λα 100 000 ντε λοκουιτορι.
391, φεμπρ – ιντερζικερεα τουτουρορ κουλτελορ παγανε. Ντεκρεταρεα κρεστινισμουλουι κα ουνικα ρελιγιε α Ιμπεριουλουι ρομαν.
392, μαι 15 – ασασιναρεα λουι Βαλεντινιαν ΙΙ. Γενεραλουλ φρανκ Αμπογαστ îλ προκλαμα îμπαρατ πε ρετορουλ Φλαβιους Εουγενιους. Τεντατιβα ντε ρεσταουραρε α κουλτελορ παγîνε. Γενεραλουλ ρομαν ντε οριγινα βαννταλα Φλαβιους Στιλικον îνφρανγε ω ινβαζιε α γοτιλορ, αλανιλορ σι χουνιλορ λα Ντουναρε.
394 – ιντερζικερεα jοκουριλορ ολιμπικε.
- σεπτ. 6 – βικτορια λουι Δεοντοσιους Ι ασουπρα λουι Εουγενιους λα Φριγιντους. Ιμπεριουλ ρομαν εστε ουνιφικατ πεντρου ουλτιμα ντατα σουμπ ω αουτοριτατε ουνικα.
395, ιαν. 17 – μοαρτεα λουι Δεοντοσιους Ι. Ιμπεριουλ ρομαν εστε ντιβιζατ îντρε κει ντόι φιι αι σαι: Φλαβιους Αρκαντιους ντεβινε îμπαρατ αλ προβινκιιλορ ντιν ρασαριτ (παρς Οριεντις) κου καπιταλα λα Κονσταντινοπολ, Φλαβιους Χονοριους αλ κελορ ντιν απους (παρ Οκκιντενττις) σι Στιλικον (îν Οκκιντεντ).
395-408 – ντομνια λουι Φλαβιους Αρκαντιους, πριμουλ îμπαρατ αλ Ιμπεριουλουι ρομαν ντε ρασαριτ, εστε τουτελατα ντε Ρουφινους, Εουτροπιους, σοτια Εουντοξια σι πρεφεκτουλ πρετοριουλουι Ανδεμιους.
395-423 – ντομνια îμπαρατουλουι Φλαβιους Χονοριους. Ρεσεντιντα ιμπεριαλα εστε σταμπιλιτα λα Ραβεννα.
Σεκ. 4-6 – κουλτουρα Μπρατειου-Μορεστι. Ντεσκοπεριριλε αρχεολογικε ντιν πεστε 50 ντε ασεζαρι (Μπρατει, Σοπορουλ ντε Καμπιε, Ιερνουτ, Νοσλακ, Κλουj-Μαναστουρ ετκ.) ατεστα îν σπατιουλ καρπατω-ντανουμπιαν πρεζεντα ουνει ποπουλατιι καρε ντουκεα ω βιατα μοντεστα, φολοσεα μονεντα ρομανα, πρακτικα ουν ριτ σι ουν ριτουαλ ντε îνμορμανταρε προβινκιαλ ρομαν σι îντρετινεα λεγατουρι στρανσε σι περμανεντε κου κιβιλιζατια ρομανα ντε λα σουντουλ Ντουναριι σπρε καρε εστε οριεντατα βιατα εκονομικα σι κουλτουραλ-πολιτικα α Ντακιει îν σεκολελε ντουπα ρετραγερεα αουρελιανα.
407-411 – (;417-421) Φλαβιους Κλαουντιους Κονσταντινους προλκλαματ îμπαρατ ντε τρουπελε ντιν Μπριταννια σε σταμπιλεστε îν Γαλλια. Σφαρσιτουλ ντομινατιει ρομανε îν ινσουλελε μπριτανικε.
408-450 – îν τιμπουλ ντομνιει îμπαρατουλουι Δεοντοσιους ΙΙ, σταπανιρεα Ιμπεριουλουι ρομαν ντε ρασαριτ λα νορντουλ Ντουναριι σε ρεντουκε, σουμπ πρεσιουνεα ατακουριλορ χουνιλορ σταμπιλιτι îν Παννονια, λα καπετελε ντε ποντ ντε λα Ντρομπετα, Κονσταντινιανα Νταπχνε, Μπαρμποσι ετκ.
- ντομνια λουι Δεοντοσιους ΙΙ, φιουλ Αρκαντιους. Îνκεπε ντετασαρεα ντε τραντιτια λατινα; κρεστε ιμπορταντα λιμμπιι γρεκεστι. Ιμπεριουλ εστε κονστρανς σα πλατεασκα τριμπουτ λουι Αττιλα
423 – μοαρτεα îμπαρατουλουι Χονοριους λα Ρανεννα.
425-455 – Ντονια îμπαρατουλουι Βαλεντινιαν ΙΙΙ (Φ. Πλακιντους Βαλεντινιανους), πανα îν 440 σουμπ ρεγεντα μαμει σαλε Γαλλα Πλακιντια. Πουτερεα ρεαλα εστε ντετινουτα ντε γενεραλι, ντιντρε καρε σε ιμπουνε Αετιους.
429-438 – κομπιλατια «Κοντεξουλουι Δεοντοσιαν» (κουλεγερε α κονστιτουτιιλορ ιμπεριαλε προμουλγατε ντουπα 312); πουμπλικατ κονκομιτεντ îν Οριεντ σι Οκκιντεντ, ελ βα ντεβενι μπαζα οργανιζαριι jουριντικε α ρεγατελορ «μπαρμπαρε» γερμανικε
431 – σε ντεσφασοαρα λα Εφες αλ τρειλεα κονκιλιου εκουμενικ; κοννταμναρεα νεστοριανισμουλουι
438 – προμουλγαρεα «Κοντεξουλουι Δεοντοσιαν», ουλτιμουλ μονουμεντ jουριντικ îν καρε σε μαι εξπριμα ουνιτατεα ντιντρε Ιμπεριουλ ρομαν ντε απους σι Ιμπεριουλ ρομαν ντε ρασαριτ.
κ. 447 – Σουκινταβα εστε κουκεριτα σι ντιστρουσα ντε χουνιι λουι Αττιλα.
451 – αρε λοκ λα Κχαλκεντον αλ πατρουλεα κονκιλιου εκουμενικ; κοννταμναρεα μονοφιζιτιλορ.
450-471 – îν τιμπουλ îμπαρατιλορ Μαρκιαν (450-471), Λεον Ι (457-474) πουτερεα ρεαλα îν στατ εστε ντετινουτα ντε αλανουλ Ασπαρ.
454 – ντουπα μοαρτεα λουι Αττιλα (453) χουνιι σουντ îνφραντι îν μπαταλια ντε λα Νενταω (Παννονια) ντε ω κοαλιτιε α ποποαρελορ σουπουσε îν φρουντε κου γεπιζιι; Ιμπεριουλ χουνιλορ σε ντεστραμα.
454-567 – ντομινατιε γεπιντα νομιναλα îν ιντεριορουλ αρκουλουι Καρπατικ.
455, μαρτ. 16 – ασασιναρεα λουι Βαλεντινιαν ΙΙΙ.
ιουν. 2-16 – βαννταλιι κονντουσι ντε Γενσερικ jεφουιεσκ Ρομα.
468 – îνκερκαρεα ντε οργανιζαρε α ουνει εξπεντιτιι κομουνε αντιβαννταλε ντε κατρε Ιμπεριουλ ρομαν ντε απους σι κελ ντε ρασαριτ εσουεαζα.
474-491 – ντομνια îμπαρατουλουι Ζενον
476, αουγ. 28 – Ρομουλους Αουγουστους, ουλτιμουλ îμπαρατ αλ Ιμπεριουλουι ρομαν ντε απους, εστε ντετρονατ ντε Οντοακρου, κατπετενια χρουλιλορ, καρε τριμιτε ινσιγνελε ιμπεριαλε λα Κονσταντινοπολ. Ινσταουραρεα ντομινατιει γερμανε îν Ιταλια. Σφαρσιτουλ Ιμπεριουλουι ρομαν ντε απους.
480 – απαρ πεντρου πριμα ντατα λα φροντιερα Ντουναριι ντε Jος τριμπουριλε μπουλγαριλορ.
488 – ντουπα ρεπετατε ατακουρι ασουπρα Κονσαντινοπολουλουι, οστρογοτιι κονντουσι ντε Δεοντορικ μιγρεαζα σπρε απους ινβαντîνντ Ιταλια.
491, απρ. 11 – Îνκεπε ντομνια λουι Αναστασιε Ι; ρεοργανιζαρεα φισκαλιτατιι îν αβανταjουλ ορασενιλορ (αμπολεστε κχρισαργχιονουλ).
κ.500 – Λεγαρεα ντε γλιε πεντρου αρενντασιι κε αου φολοσιτ ουν λοτ ντε παμαντ 30 ντε ανι.
502-506 – Ραζμπόι κου Περσια; φαρα μοντιφικαρι τεριτοριαλε.
513-515 – Βιταλιαν, κομαννταντουλ τρουπελορ μιλιταρε ντιν Τρακια ντουκε ω καμπανιε μιλιταρα, εκονομικα ετκ. îμποτριβα îμπαρατουλουι Αναστασιε Ι.
527, αουγ. 1 – ουνγερεα κα îμπαρατ α λουι Ιουστινιαν Ι, κελ μαι μαρε ντομνιτορ στραρομαν.
529 – Κοντεξ Jουστινιανους/Κοντουλ λουι Ιουστινιαν, κολεκτιε ντε λεγι ντε ω ντεοσεμπιτα ιμπορταντα.
Σεκ. 6-7 – πατρουνντερεα σλαβιλορ îν ρεγιουνιλε εξτρακαρπατικε απόι ιντρακαρπατικε αλε Ρομανιει; κονβιετουινντ κου ποπουλατια ντακω-ρομανα îνταλνοτα αικι ει σουντ ασιμιλατι τρεπτατ, παρτικιπανντ αστφελ λα προκεσουλ ντε ετνογενεζα αλ ποπορουλουι ρομαν.
527-565 – ντομνια λουι Jουστινιαν. Ιμπεριουλ μπιζαντιν ινιτιαζα πεντρου σκουρτ τιμπ ω πολιτικα οφενσιβα îν ζονα νορκ-ντουναρεανα. Σουντ ρεφακουτε φορτιφικατιιλε σι ασεζαριλε ντε λα Ντουροστορουμ, Ουλμεντουμ, Τομις σι καπετελε ντε ποντ ντε λα Τουρρις, Κονσταντινιανα Νταπχνε, Σουκινταβα ς.α., πριν ιντερμεντιουλ καρορα σε μεντιν λεγατουριλε εκονομικε, κουλτουραλε ντιντρε ρομανιτατεα νορντ-ντουναρεανα σι κεα ντιν σουντουλ Ντουναριι.
559, μαρτ – κουτριγουριι κονντουσι ντε Ζαμπεργαν, αλιατι κου σλαβιι σι μπουλγαριι, ινβαντεαζα Μοεσια, Σκιδια Μινορ πατρουνζανντ πανα îν Γρεκια.
566 – ιμβαζιι αλε αβαριλορ σταμπιλιτι îν Καμπια Παννονικα λα σουντουλ Ντουναριι.
586-587 – ινβαζιε αβαρω-σλαβα îν Σκιδια Μινορ σι Μοεσια. Σουντ ντιστρουσε μαι μουλτε ορασε, πριντρε καρε Τροπαεουμ Τραιανι.
κ. 600 – ραιντ αβαρ πε βαλεα Ντουναριι; Σουκινταβα εστε ντεφινιτιβ ντιστρουσα.
Σεκ. 7 – ντεσκοπεριριλε ντε λα Ιποτεστι, Κανντεστι, Οζουν, Φιλιας, Λοζνα, Ταργσορ ατεστα κοντινουιτατεα ποπουλατιει αουτοχτονε σουμπ ντομινατια ποποαρελορ μιγρατοαρε.
602 – ρασκοαλα τρουπελορ ντε λα Ντουναρε κονντουσε ντε κεντουριονουλ Φοκας. Σλαμπιτα, γρανιτα Ντουναριι εστε στραπουνσα ντε βαλουρι αλε αβαριλορ, σκλαβινιλορ καρε πατρουνντ îν Πενινσουλα Μπαλκανικα. Σταπανιρεα πολιτικα α Ιμπεριουλουι μπιζαντιν ασουπρα Ντομπρογει σε μεντινε πανα λα σφαρσιτουλ σεκολουλουι πριν φορταρετελε σιτουατε πε ταρμουλ Ντουναριι.
Β.4 Μουκενικι (σφ. σεκ. ΙΙΙ, îνκ. σεκ. ΙΒ)(λιστα ινκομπλετα)
+321 Ακακχιε κελ Νοου; μουκενικ; 28 ιουλ.
+(;) Ακακχιε ντιν Επτασαλα; μουκενικ; 21 ιουλ.
+274 Ακακχιε ντιν Φενικια; μουκενικ (οστας); 1 μαρτ.
+303 Ακακχιε ντιν Νικομιντια; μουκενικ (σουτας); 7 μαι
+320 Ακακχε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) Ακακχιε πρεοτουλ; μουκενικ; 27 οκτ.
+(;) Ακχιλα; μουκενικ; 14 ιουλ.
+(;) Ακχιλα επαρχουλ; μουκενικ; 20 μαρτ.
+303 Ακχιλινα ντιν Φενικια; μουκενιτα; 13 ιουν.
+310 Ακχιλινα ντιν Σινοπε; μουκενιτα; 7 απρ.
+303 Ακχινντιν ντιν Νικομιντια; μουκενικ (οστας); 20 απρ.
+303-305 Ακχινντιν ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 22 αουγ.
+(;) Ακολουτ; μουκενικ; 19 μαι.
+(;) Ακολουτ; μουκενικ; 14 μαι.
+305 Ακουτιον ντιν Ιταλια; μουκενικ; 21 απρ.
+309 Αντριαν ντιν Κεσαρεεα Παλεστινει; μουκενικ; 3 φεμπρ.
+304 Αντριαν ντιν Κοριντ; μουκενικ; 17 απρ.
+303-305 Αντριαν ντιν Νικομιντια; μουκενικ (γενεραλ); 26 αουγ.
+(;)σεκ. ΙΙΙ Αντριαν φιουλ îμπαρατουλουι Προμπους; μουκενικ; 26 αουγ.
+320 Αετιου ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αφρικαν ντιν Αφρικα; μουκενικ; 10 απρ.
+(;) Αφροφισιε ντιν Κιλικια; μουκενικ; 21 ιουν.
+(;) Αφροντισιε ντιν Σκχιτοπολις-Παλεστινα; μουκενικ; 4 μαι.
+304 Αγαπια ντιν Τεσαλονικ; μουκενιτα; 16 απρ.
+(;) Αγαπιε; μουκενικ (οστας); 3 νοβ.
+(;) Αγαπιε; μουκενικ; 19 νοβ.
+(;) Αγαπιε; μουκενικ; 22 νοβ.
+304 Αγαπιε ντιν Κεσαρεεα Παλεστινει; μουκενικ; 19 αουγ.
+303-305 Αγαπιε ντιν Γαζα; μουκενικ; 15 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αγαπιε ντιν Σεβαστια Καπαντοκχιει; μουκενικ; 2 νοβ.
+303-305 Αγαπιε φιουλ μουκενιτει Βασσα; μουκενικ; 21 αουγ.
+(;) Αγαπιε ουκενικουλ Σφ. Βαβιλα; μουκενικ; 24 ιαν.
+(;) Αγαπιον; μουκενικ; 22 νοβ.
+251 Αγατα ντιν Σικιλια; μουκενιτα; 5 φεμπρ.
+(;) Αγατανγχελ; μουκενικ; 5 νοβ.
+303-305 Αγατανγχελ ντιν Ρομα; μουκενικ; 23 ιαν.
+(;) Αγατοκλια; μουκενιτα; 17 σεπτ.
+(;) ινκ.σεκ. ΙΒ Αγατοντορ ντιν Τιανα; μουκενικ; 2 φεμπρ.
+251 Αγατοντορ ντιν Τιανα; μουκενικ; 13 οκτ.
+303-305 Αγατονικ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 22 αουγ.
+250 Αγατονικα σορα Σφ. Παπιλ; μουκενιτα; 13 οκτ.
+κ.303-305 Αγατοποντ ντιακ. ντιν Τεσαλονικ; μουκενικ; 5 απρ.
+250 Αγατοπους ντιν Σικιλια; μουκενικ; 23 ντεκ.
+Αγχιου ντιν Σσεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+320 Αγλαιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αγν ντιν Γοτια; μουκενικ; 26 μαρτ.
+(;) Αγνι; μουκενιτα; 14 ιαν.
+304-305 Αγνι ρομανα; μουκενιτα; 21 ιαν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αγριπινα ντιν Ρομα; μουκενιτα; 23 ιουν.
+(;) Αγβιλα ντιν Τραμπιζονντα; μουκενικ; 21 ιαν.
+380 Αιταλα ντιν Αντριανοπολ; μουκενικ; 2 σεπτ.
+(;) Αλκιμπιαντ; μουκενικ; 16 αουγ.
+308 Αλεβγχινα ντιν Εγιπτ; μουκενιτα; 16 ιουλ.
+303 Αλεξανντρα îμπαρατεασα; μουκενιτα; 21 απρ.
+310 Αλεξανντρα ντιν Αμινσω; μουκενιτα; 20 μαρτ.
+303 Αλεξανντρα ντιν Ανκιρα-Γαλατια; μουκενιτα; 18 μαι.
+(;) Αλεξανντριον; μουκενικ; 6 ιουλ.
+(;) Αλεξανντρου; μουκενικ; 28 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αλεξανντρου; μουκενικ; 28 σεπτ.
+251 Αλεξανντρου αρχιεπ. Ιερουσαλιμ; μουκενικ; 16 μαι.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αλεξανντρου Καρμπουναρουλ; μουκενικ; 12 αουγ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αλεξανντρου ντιν Αλλεξανντρια; μουκενικ; 30 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αλεξανντρου ντιν Καρταγινα; μουκενικ; 25 φεμπρ.
+(;) Αλεξανντρου ντιν Κονντουκχελι; μουκενικ; 14 ιουλ.
+303-305 Αλεξανντρου ντιν Κορνταν; μουκενικ (οστας); 10 ιουν.
+(;) Αλεξανντρου ντιν Κοριντ; μουκενικ; 26 νοβ.
+303-305 Αλεξανντρου ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 15 μαρτ.
+303-305 Αλεξανντρου ντιν Περγα Παμφιλιει; 1 αουγ.
+295 Αλεξανντρου ντιν Ρομα; μουκενικ; 11 αουγ.
+311 Αλεξανντρου ντιν Πιντνα; μουκενικ; 14 μαρτ.
+303-305 Αλεξανντρου ντιν Πισιντια; μουκενικ; 28 σεπτ.
+320 Αλεξανντρου ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+303-305 Αλεξανντρου ντιν Τεσαλονικ; μουκενικ; 7 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αλεξανντρου επισκ.; μουκενικ; 22 οκτ.
+303-305 Αλεξανντρου ρομανουλ; μουκενικ (οστας); 13 μαι
+303 Αλφεου; μουκενικ; 18 νοβ.
+303-305 Αλφιε ντιν Πισιντια; μουκενικ; 28 σεπτ.
+310 Αλφιος ντιν Ιταλια; μουκενικ (φιου ντε γουβερνατορ); 10 μαι.
+(;) Αλιμπιε; μουκενικ; 27 μαι.
+(;) Αλλα ντιν Γοτια; μουκενιτα; 26 μαρτ.
+304σαου311 Αλβιαν επισκ. Ανιει; μουκενικ; 4 μαι
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αμανντιν ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν
+306 Αμφιαν ντιν Παταρα-Λικια; μουκενικ; 2 απρ.
+303-305 Αμμιαν; μουκενικ; 4 σεπτ.
+(;)σεκ. ΙΒ Αμμουν ντιακ. ντιν Αντριανοπολ
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ανα; μουκενιτα; 22 νοβ.
+(;) Ανα; μουκενιτα; 28 νοβ.
+(;) Ανα ντιν Γοτια; μουκενιτα; 26 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ. Ανα μαμα Σφ. Κχιριακ; μουκενιτα; 28 οκτ.
+(;) Ανανια; μουκενικ; 9 ιουν.
+303-305 Ανανια πρεοτουλ; μουκενικ; 26 ιαν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αναστασια φεκιοαρα; μουκενιτα; 12 οκτ.
+304 Αναστασια ιζμπαβιτοαρεα ντε οτραβα; μουκενιτα; 22 ντεκ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αναστασια ρομανα; μουκενιτα; 29 οκτ.
+(;) Αναστασιε; μουκενικ; 25 οκτ.
+(;) Αναστασιε; μουκενικ; 5 ντεκ.
+304 Ανατολιε ντιν Γαλατια; μουκενικ; 20 νοβ.
+303 Ανατολιε στατιλατουλ; μουκενικ (οφιτερ); 23 απρ.
+(;) Ανντρει; μουκενικ; 9 ιουλ.
+(;) Ανντρει; μουκενικ; 31 αουγ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ανντρει; μουκενικ; 6 σεπτ.
+(;) Ανντρει; μουκενικ; 21 οκτ.
+(;) Ανντρει; μουκενικ; 28 νοβ.
+250 Ανντρει; ντιν Μεσοποταμια; μουκενικ (οστας); 18 μαι.
+303-305 Ανντρει στατιλατουλ; μουκενικ (οστας); 19 αουγ.
+309 Ανντρειαν αρμεανουλ; μουκενικ; 3 φεμπρ.
+(;) Ανντρομαχ; μουκενικ; 12 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ανντρονικ; μουκενικ; 6 σεπτ.
+(;) Ανντρονικ; μουκενικ; 3 νοβ.
+304 Ανντρονικ ντιν Εφες; μουκενικ; 12 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ανντροπελαγχια; μουκενιτα; 6 σεπτ.
+303 Ανεκτ ντιν Κεζαρεεα Καπαντοκχιει; μουκενικ; 27 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ανεκτον ντιν Κοριντ; μουκενικ; 10 μαρτ.
+305 Ανικχιτ ντιν Νικομιντια; μουκενικ (οφιτερ); 12 αουγ.
+(;) Ανιμαις ντιν Γοτια; μουκενιτα; 26 μαρτ.
+298 Ανισια ντιν Τεσαλονικ; μουκενιτα; 30 ντεκ.
+(;) Αντιχια; μουκενιτα; 12 οκτ.
+(;) Αντιγον; μουκενικ; 13 οκτ.
+(;) Αντιμ; μουκενικ; 19 οκτ.
+303 Αντιμ ντιν Αραμπια; μουκενικ; 17 οκτ.
+303 Αντιμ επισκ. Νικομιντιει; μουκενικ; 3 σεπτ
+(;) Αντιοχ; μουκενικ (τριμπουν); 8 ιουλ.
+303-305 Αντιπατρου ντιν Κιζικ; μουκενικ; 29 απρ.
+(;) Αντονιε; μουκενικ; 25 φεμπρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αντονιε ντιν Ανκιρα; μουκενικ; 7 νοβ.
+301 Αντονιε ντιν Καμπανια; μουκενικ; 6 ιουλιε
+304 Αντονιε ντιν Κεζαρεεα – Παλεστινα; μουκενικ; 12 νοβ
+(;) σεκ. ΙΒ Αντονιε ντιν Νικοπολι; μουκενικ (σενατορ); 10 ιουλιε
+(;) Αντονιε ντιν Σκχιτοπολις – Παλεστινα; μουκενικ; 4 μαι
+303 Αντονιε πρεοτουλ εγιπτεανουλ; μουκενικ; 8 ιαν.
+(;) Αντονιν; μουκενικ; 20 οκτ.
+(;) Αντονιν Αλεξανντρινουλ; μουκενικ; 9 αουγ.
+303 Αντονιν ντιν Νικομιντια;μουκενικ (οστας); 20 απρ.
+303-305 Αντονινα ντιν Κορνταμ;μουκενιτα; 10 ιουν.
+303-305 Αντονινα ντιν Νικεεα; μουκενιτα; 12 ιουνιε
+(;) Αντουζα; μουκενιτα; 22 φεμπρ
+(;) Αντουζα κεα νοουα; μουκενιτα; 27 αουγουστ
+(;) Απιον; μουκενικ; 26 ιουλ.
+303 Απολω; μουκενικ (σλουjιτορ îμπαρατεσκ); 21 απρ
+(;) σεκ. ΙΒ Απολον ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 5 ιουν.
+(;) Απολονιε; μουκενικ; 6 ιουλιε
+303; 286-287 Απολονιε ντιν Αντινοε – Εγιπτ; μουκενικ 14 ντεκ. (îμπαρατ Ντιοκλετιαν, ντρεγατορουλ Αριαν)
+250 Απολονιε ντιν Σαρντια; μουκενικ; 10 ιουλ.
+(;) Απολονιε επισκ. Ρομει; μουκενικ; 28 ιουλ.
+250 Απολονιε ουκενικουλ σφ. Βαβιλα ντιν Αντιοχια; μουκενικ; 4 σεπτ.
+361 Αρκαντιε ντιν Κιπρου; μουκενικ; 6 μαρτ.
+311 Αρνταλιον γλουμετουλ; μουκενικ; 14 απρ. (îμπαρατουλ Μαξιμιαν Γαλεριου)
+303-305 Αρχελαια φεκιοαρα ντιν Ιταλια; μουκενιτα; 6 ιουν.
+250 Κονον γραντιναρουλ; μουκενικ; 5 μαρτ (καρμουιτορουλ Πουπλιε)
+(;) σεκ. ΙΙΙ Αρχελαος επισκ. Κασκαρουλουι – Μεσοποταμια; μουκενικ; 5 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ ντιακ. ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+(;) Αρχιπ αρχονιτουλ; μουκενικ; 3 σεπτ.
+303; 286-287 Αριανντ ντιν Αντινοε – Εγιπτ; μουκενικ (σλουjμπας îμπαρατεσκ); 14 ντεκ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αριε ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 5 ιουν.
+308 Αρις ντιν Εγιπτ ; μουκενικ; 19 ντεκ.
+(;) Αριστιον επισκ. Αλεξανντριει; μουκενικ; 3 σεπτ.
+306 Αριστοκλιε πρ. ντιν Κιπρου; μουκενικ; 23 ιουλ.
+(;) Αροα; μουκενιτα; 4 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αρπιλ ντιν Γοτια μοναχουλ; μουκενικ; 26 μαρτ.
+(;) Αρσακχιε; μουκενικ; 12 νοβ.
+(;) Αρτεμιντορ; μουκενικ; 20 σεπτ.
+326 Αρτεμιε; μουκενικ(γουβερν Εγιτουλουι); 20 οκτ.
+303-305 Αρτεμον ντιν Κιζικ; μουκενικ; 29 απρ.
+303 Αρτεμον πρ. Λαοντικεει; μουκενικ; 13 απρ.
+287 Ασκαλον ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 20 μαι
+303 Ασκλαν ντιν Αντινοε; μουκενικ; 14 ντεκ.
+250 Ασκλεπιαντε ντιν Σμιρνα; μουκενικ; 11 μαρτ.
+363 Ασκλιπιοντοτα; μουκενιτα; 19 φεμπρ.
+(;) Ασκλιπιοντοτα; μουκενιτα; 17 σεπτ.
+(;) Ασινκριτ; μουκενικ; 19 ιουν.
+285 Αστεριε ντιν Εγεεα – Κιλικια; μουκενικ; 30 οκτ.
+270 Αστεριε ντιν Ρομα; μουκενικ; 6 ιουλ.
+303; 290 Αστιον μοναχουλ ντιν Αλμιριντα; μουκενικ; 7 ιουλ.
+292 Ατανασια Κανοπε – Αλεξανντρια; μουκενιτα
+(;) Ατανασιε; μουκενικ; 13 ιαν.
+303 Ατανασιε κελ ντιντρε φερμεκατορι; μουκενικ; 23 απρ.
+306 Ατανασιε κιτετουλ; μουκενικ; 23 ιουν.
+320 Ατανασιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαι
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ατανασιε επισκ. Σελεουκιει – Σιρια; μουκενικ; 22 αουγ.
+(;) Ατινοντορ ντιν Σιρια; μουκενικ; 7 ντεκ
+311 Ατινογχεν; μουκενικ; 16 ιουλ.
+303 Ατινογχεν ντιν Σεβαστια; μουκενικ;16 ιουλ.
+(;) Αττικ; μουκενικ; 26 αουγ
+(;) Αττικ; μουκενικ (οστας); 3 νοβ
+270 Αβακουμ ντιν Περσια; μουκενικ; 6 ιουλ.
+(;) Αβντα; μουκενικ; 8 ιουλ.
+(;) Αβντα επισκ. Περσιει; μουκενικ; 16 μαι
+(;) σεκ. ΙΒ Αντακτ ντιν Εφες; μουκενικ (γουβερνατορ); 4 οκτ.
+Αβντον ντιν Περσια; μουκενικ; 30 ιουλ. (îμπαρατουλ Ντεκιους)
+270 Αβντιφαξ ντιν Περσια; μουκενικ;6 ιουλ.
+(;) Αβερκχιε; μουκενικ; 5 ντεκ.
+(;) Αβετ ντιν Αμφιπολις – Μακεντονια; μουκενικ; 7 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΒ Αβιπ ντιν Γοτια; μουκενικ; 26 μαρτιε
+322 Αβιβ ντιακ. ντιν Εντεσσα – Μεσοποταμια; μουκενικ; 15 νοβ.
+(;) Αβιβ ντιν Ερμουπολεος – Εγιπτ; μουκενικ; 13 μαρτ.
+(;) Αβραμιε ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 31 οκτ.
+(;) Αβρικχιε; μουκενικ; 28 φεμπρ
+298 Αβτονομ επισκ îν Ιταλια; μουκενικ; 12 σεπτ.
+303-305 Αβουντιμ (μουκενικ;16 ιουλ.
+304 Αβξεντιε ντιν Αραβακχια; μουκενικ; 13 ντεκ.
+303-305 Αζι; μουκενικ (οστας); 19 νοβ.
+(;) Αζις; μουκενικ; 21 οκτ.
+(;) Μπαρναμπα ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 31 οκτ.
+(;) Μπας ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 31 οκτ.
+304 Μπόιτος ντιν Αναζαρβ-Κιλικια; μουκενικ (καλαου); 5 φεμπρ.
+307 Μπονιφατιε ντιν Ρομα; μουκενικ; 19 ντεκ.
+(;) Καλινικ; μουκενικ; 28 σεπτ.
+250 Καλινικ ντιν Μπιτινια; μουκενικ; 14 ντεκ.
+290 Καλινικ ντιν Κιλικια; μουκενικ; 29 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Καλιοπι; μουκενιτα; 8 ιουνιε
+(;) Καλιοπιε; μουκενικ; 10 νοβ;
+304 Καλιοπιε ντιν Περγα Παμφιλιει; μουκενικ; 7 απρ
+304 Καλισα ντιν Ελαντα; μουκενιτα; 16 απρ.
+304 Καλιστρατ ντιν Καρταγενα; μουκενικ (οστας); 27 σεπτ.
+309 Καλιστα ντιν Νικομιντια; μουκενιτα; 1 σεπτ.
+(;) Καλοντοτι; μουκενιτα; 6 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Καλουφ Εγιπτεανουλ; μουκενικ; 19 μαι (îμπαρατουλ Μαξιμιαν)
+320 Κανντιντ ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+292 Κανντιντ ντιν Τρεμπιζονντα; μουκενικ; 21 ιαν.
+(;) Κανντιτιαν; μουκενικ; 5 αουγ.
+(;) Καντιντιε; μουκενικ; 5 αουγ.
+304 Καπιτολινα ντιν Καπαντοκχια; μουκεννιτα; 27 οκτ.
+(;) Καπιτον; μουκενικ; 24 ιουλ.
+(;) Καπιτον; μουκενικ; 12 αουγ.
+(;) îνκ. σεκ. ΙΒ Καπιτον ντιν Κχερσον; μουκενικ; 7 μαρτ.
+250 Καρπ επισκ. Τιατιρει; μουκενικ; 13 οκτ.
+304 Καρτεριε ντιν Κεσαρεεα Καπαντοκχιει; μουκενικ; 8 ιαν.
+303-305 Καρτεριε ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 5 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΒ Κασντοου ντιν Περσια; μουκενικ; 29 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Κασινα ντιν Ανκιρα; μουκενιτα; 7 νοβ.
+(;) Καστορ; μουκενικ; 18 σεπτ.
+(;) Καστορ; μουκενικ; 5 νοβ.
+288 Καστοριε ντιν Ρομα; μουκενικ; 18 ντεκ.
+288 Καστουλ ντιν Ρομα; μουκενικ; 18 ντεκ.
+(;) Κελεστιν; μουκενικ; 25 μαι
+303 Κχελασιε ντιν Εγιπτ; μουκενικ (κοπιλ ντε γουβερνατορ); 8 ιαν.
+269 Κχενσοριν ντιν Ρομα; μουκενικ (μαγιστρατ); 30 ιαν.
+303-305 σαου 311 Κχεντιριον; μουκενικ; 4 σεπτ.
+(;) Κχερκχιρα; μουκενιτα; 28 απρ.
+303-305 Κχεσαριε ντιακ. ντιν Αφρικα; μουκενικ; 7 οκτ.
+303 Κχεσαριε ντιν Νικομιντια; μουκενικ (οστας); 20 απρ.
+303 Κχινντεας (Κîνντεα) ντιν Ντουροστορουμ; μουκενικ (οστας); 20 νοβ.
+303-305 Κχινντεου ντιν Περγα Παμφιλιει; μουκενικ; 1 αουγ.
+303 Κχινντεου πρεσβιτερουλ; μουκενικ; 11 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κχιπριε ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+311 Κχιρ ντοκτορ φαρα ντε αργιντι; μουκενικ;31 ιαν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κχιριακ; μουκενικ; 6 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κχιριακ Ντιμοτουλ; μουκενικ; 6 σεπτ.
+303-305 Κχιριακ ντιν Περγα Παμφιλιει; μουκενικ; 1 αουγ.
+303-305 Κχιριακ φρατελε Σφ. Ορεντιε; μουκενικ (οστας); 25 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΒ Κχιριακ επισκ. Ιερουσαλιμουλουι; μουκενικ; 28 οκτ.
+(;) Κχιριακχι; μουκενιτα; 19 μαι
+303 Κχιριακχι; μουκενιτα; 7 ιουλ.
+(;) Κχιριακχι; μουκενιτα; 2 νοβ.
+(;) Κχιριακ; μουκενικ; 1 αουγ.
+304 Κχιρικ προυνκουλ ντιν Λικαονια; μουκενικ; 15 ιουλ.
+303-305 Κχιριενα ντιν Ταρς; μουκενιτα; 1 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΒ Κχιριλ ντιακ. ντιν Ιλιοπολις; μουκενικ; 29 μαρτ.
+303 Κχιριλ ντιν Ντουροστορουμ; μουκενικ (οστας); 20 νοβ.
+κ. 250 Κχιριλ επισκ. Γορτινει-Κρετα; μουκενικ; 9 ιουλιε
+270 Κχιριν ντιν Ρομα; μουκενικ; 6 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κχιριν επισκ. ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+(;) Κχρισογον; μουκενικ; 24 νοβ.
+304 Κιπριαν ντιν Καρταγενα; μουκενικ; 2 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κιπριαν ντιν Κοριντ; μουκενκ; 10 μαρτ.
+310 Κιπριαν ντιν Ιταλια; μουκενικ (φιου ντε γουβερνατορ); 10 μαι
+303 Κιπριαν ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 17 αουγ.
+258 Κιπριαν επισκ. Καρταγενει; μουκενικ; 31 αουγ.
+(;) Κιπριλα; μουκενιτα; 4 ιουλ.
+310 Κλαουντια ντιν Αμινσω; μουκενιτα; 20 μαρτ.
+303 Κλαουντια ντιν Ανκιρα-Γαλατια; μουκενιτα; 18 μαι.
+(;) Κλαουντιαν; μουκενικ; 25 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κλαουντιε; μουκενικ; 3 ιουν.
+251 Κλαουντιε ντιν Κοριντ; μουκενικ; 31 ιαν.
+285 Κλαουντιε ντιν Εγεεα – Κιλικια; μουκενικ; 10 οκτ.
+288 Κλαουντιε ντιν Ρομε; μουκενικ; 18 ντε.
+320 Κλαουντιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+283 Κλαουντιε τριμπουνουλ ντιν Ρομα; μουκενικ (οφιτερ); 19 μαρτ.
+295 Κλαουντιε ντιν Ρομα; μουκενικ; 11 αουγ.
+250 Κλαουντιαν ντιν Παμφιλια; μουκενικ; 3 φεμπρ.
+304 Κλεονικ ντιν Αμασια – Ποντ; μουκενικ (οστας); 3 μαρτ.
+(;) Κλιμεντ; μουκενικ; 23 φεμπρ.
+296 Κλιμεντ επισκ. Ανγχιρει (Ανκιρα); μουκενικ; 23 ιαν
+274 Κοντρατ; μουκενικ (οστας); 4 μαρτ.
+(;) Κοντρατ; μουκενικ; 26 μαρτ
+303 Κοντρατ; μουκενικ (σλουjιτ îμπαρατ); 21 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κοντρατ ντιν Κοριντ; μουκενικ; 10 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κοντρατ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 7 μαι
+(;) Κοντρου; μουκενικ; 22 μαι
+274 Κόιντ ντιν Φριγια; μουκενικ; 2 μαρτ.
+(;) Κομασιε μοναχουλ; μουκενικ; 28 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κομοντ ντιν Ρομα; μουκενικ;30 ιαν.
+258 Κονκορντια μαμα Σφ. Ιπολιτ ντιν Ρομα; μουκενισπ; 10 αουγ.
+275 Κονον ντιν Ικονια; μουκενικ; 6 μαρτ. (ντρεγατορουλ Ντομιτιαν)
+(;) Κονον ντιν Ρομα; μουκενικ; 5 ιουν.
+275 Κονον φιουλ Σφ. Κονον ντιν Ικονια; μουκενικ; 6 μαρτ.
+250 Κονον γραντιναρουλ; μουκενικ; 5 μαρτ.
+250 Κονσταντιν ντιν Εφες; μουκενικ (οφιτερ); 4 αουγ.
+(;) σεκ. ΙΒΚοπριε ντιν Εγιπτ; μουκενικ;9 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κορνουτ επισκ. Ικονιει; μουκενικ; 12 σεπτ.
+(;) Κορονατ; μουκενικ; 13 αουγ.
+303 Κοσμα ντιν Αραμπια; μουκενικ; 17 οκτ.
+(;) Κοσμα ντιν Παλεστινα; κουβιος (;); 31 οκτ.
+284 Κοσμα ντιν Ρομα; μουκενικ; 1 ιουλ
+(;) Κρεσκεντ; μουκενικ; 28 μαι
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κρεσκεντ ντιν Κοριντ; μουκενικ; 10 μαρτ
+(;) Κρεσκεντ ντιν Μιρα (Λικια); μουκενικ; 15 απρ.
+303 Κρεσκεντια μαμα Σφ. Βιτ: μουκενιτα; 15 ιουν.
+(;) Κριστοντουλ; μουκενικ; 22 φεμπρ.
+(;) Κριστοφορ; μουκενικ; 19 νοκ.
+(;) Κριστοφορ; μουκενικ; 24 νοβ.
+303 Κριστοφορ ντιν Νικομιντια; μουκενικ (οστας); 20 απρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Κρονιντ ντιν Αλεξανντρια; μουκενικ; 13 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Κρονιον ντιν Αλεξανντρια; μουκενικ; 30 οκτ.
+295 Κουτιε ντιν Ρομα; μουκενικ; 11 αουγ.
+286 Νταντα ντιν Ντουροστορουμ; μουκενικ (οστας); 28 απρ.
+303 Νταμιαν ντιν Αραμπια; μουκενικ; 17 οκτ.
+(;) Νταμιαν ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 31 οκτ.
+284 Νταμιαν ντιν Ρομα; μουκενικ; 1 ιουλ.
+(;) Νταναξ; μουκενικ; 6 φεμπρ.
+309-310 Ντανιιλ ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 16 φεμπρ.
+(;) σεκ.ΒΙ; Ντανιιλ ντιν Νικοπολε; μουκενικ (σενατορ); 10 ιουλ.
+283 Νταρια σοτια λουι Χρισαντ; μουκενιτα; 19 μαρτ.
+(;) Ντασιε; μουκενικ; 18 ιουλ.
+303 Ντασιε ντιν Ντουροστορουμ; μουκενικ (οστας); 20 νοβ
+303 Ντασιε ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 21 οκτ.
+305 Ντεσιντεριου κιτετουλ ντιν Ιταλια; μουκενικ; 21 απρ.
+(;) Ντιαντολ ντιν Αλεξανντρια; μουκενικ; 31 αουγ.
+304 Ντιντιμ ντιν Αλεξανντρια; μουκενικ; 5 απρ.
+306 Ντιμιτριαν ντακ. ντιν Κιπρου; μουκενικ; 23 ιουν.
+303 Ντιμιτριε; μουκενικ; 15 νοβ.
+303-306 Ντιμιτριε ιζορατορουλ ντε μιρ; μουκενικ (γουβερνατορ); 26 οκτ
+(;) Ντιμιτριον; μουκενικ; 6 μαι
+301 Ντινντορ ντιν Καμπανια – Ιταλια;μουκενικ; 6 ιουλ.
+(;) Ντιοντορ; μουκενικ; 12 οκτ.
+250 Ντιοντορ ντιν Παμφιλια; μουκενικ; 3 φεμπρ.
+(;) Ντιοντορ; μουκενικ; 25 οκτ.
+303-305 Ντιοντορ ντιν Καρια; μουκενικ; 3 μαι
+251 Ντιοντορ ντιν Κοριντ; μουκενικ; 31 ιαν
+(;) Ντιοντορ ντιν Εμεσα; μουκενικ; 13 ιουν.
+283 Ντιοντορ πρεοτουλ; μουκενικ; 19 μαρτ.
+(;) Ντιογεν; μουκενικ; 5 ντεκ.
+(;) Ντιομιντ; μουκενικ; 28 αουγ.
+(;) Ντιομιντ, μουκενικ; 2 σεπτ.
+304 Ντιομιντ ντιν Ταρς – Κιλικια; μουκενικ; 16 αουγ.
+(;) Ντιον; μουκενικ; 8 μαρτ.
+301 Ντιον ντιν – Ιταλια; μουκενικ; 6 ιουλ
+(;) Ντιονισιε; μουκενικ; 19 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ντιονισιε; μουκενικ; 3 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ντιονισιε; μουκενικ; 6 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ντιονισιε; μουκενικ; 3 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ντιονισιε ντιν Κοριντ; μουκενικ;10 μαρτ
+303-305 Ντιονισιε ντιν Φενικια; 15 μαρτ.
+250 Ντιονισιε ντιν Λαμψακ; μουκενικ; 18 μαι
+265 Ντιονισιε επισκ. Αλεξανντριει; μουκενικ; 5 οκτ.
+250 Ντιονισια ντιν Εγιπτ; μουκενιτα; 31 οκτ.
+(;) Ντιοσκορ κελ νοου ντιν Σμιρνα; μουκενικ; 11 μαι
+303-305 Ντιοσκορ ντιν Σκχιτοπολις; μουκενικ; 13 οκτ.
+(;) Ντιοσκοριντ; μουκενικ; 28 μαι
+(;) Ντιου; μουκενικ; 3 απρ.
+(;) Ντοαμνα; μουκενιτα; 5 απρ.
+287 Ντοαμνα φεκιοαρα ντιν Νικομιντια; μουκενιτα; 28 ντεκ.
+320 Ντομετιαν ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) Ντομετιε; μουκενικ; 8 μαρτ.
+(;) Ντομετιε; μουκενικ; 23 μαρτ.
+(;) Ντομετιε; μουκενικ; 16 οκτ.
+(;) Ντομετιε; μουκενικ; 30 οκτ.
+(;) Ντομετιε; μουκενικ; 7 ντεκ.
+363 Ντομετιε περσουλ; μουκενικ; 7 αουγ.
+303-305 Ντομνιν ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 5 νοβ.
+(;) Ντομνιν ντιν Ρομα; μουκενικ; 21 μαρτ
+(;) σεκ. ΙΒ Ντομνιν ντιν Τεσαλονικ; μουκενικ; 1 οκτ
+ (;) Ντομνιν; μουκενικ; 18 οκτ.
+(;) Ντομνινα; μουκενιτα; 2 νοβ.
+305-306 Ντομνινα ντιν Εντεσα; μουκενιτα; 4 οκτ
+320 Ντομνος ντιν Σεβαστια; μουκενικ ( οστας); 9 μαρτ.
+(;) Ντονακτ κιτετουλ ντιν Αβλον; μουκενικ; 16 ιαν.
+(;) Ντοναγ επισκ. Λιμπιει; μουκενικ; 28 ιουν.
+(;) Ντονατ; μουκενικ; 23 απρ.
+(;) Ντονατ; μουκενικ; 6 μαι
+278 Ντοριμεντοντ ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 19 σεπτ
+(;) Ντοριμεντοντ ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 29 σεπ.
+362 Ντοροτει επισκ. Τιρουλουι; μουκενικ; 5 ιουν.
+303-305 Ντοροτει πρ. ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 5 νοβ.
+287 Ντοροτει ντιν Νικομιντια; μουκενικ (ντρεγ. îμπαρατ.)
+288-300 Ντοροτεια ντιν Κπαντοκχια; μουκενιτα; 6 φεμπρ.
+(;) Ντροσις; μουκενιτα; 28 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΒ. Ντουλα ντιν Κιλικια; μουκενικ; 15 ιουν.
+(;) Ντουλα ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 15 ιουν.
+305 Εκατερινα ντιν Αλεξανντρια; μουκενιτα; 25 νοβ.
+320 Εκντιτ ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+310 Εντεσιε ντιν Παταρα-Λικια; μουκενικ; 2 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Εφιβ ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιουλ.
+(;) îνκεπ. σεκ. ΙΒ. Εφρεμ επισκ îν Κχερσον; μουκενικ; 7 μαρτ.
+304 Ελαντιε ντιν Κιλικια; μουκενικ; 5 φεμπρ.
+615 Ελαντιε επισκοπουλ; μουκενικ; 28 μαι.
+(;) σεκ. ΙΒ Ελαντινε ντιν Λιμπια-Αφρικα; μουκενικ; 8 ιαν,
+274 Ελκονιντα ντιν Τεσαλονικ; μουκενιτα; 28 μαι.
+(;) Ελεαζαρ; μουκενικ; 1 αουγ.
+(;) Ελεφτεριε ; μουκενικ; 8 αουγ.
+304 Ελεφτεριε κουμπικουλαρουλ; μουκενικ (σλουjμπας îμπαρατ.)
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ελεφτεριε κουμπικουλαρουλ; μουκενικ; 15 ντεκ.
+(;) Ελεφτεριε ντε λανγα Ζιρολοφ; μουκενικ; 21 ιουλ.
+(;) Ελεφτεριε περσουλ; μουκενικ; 13 απρ.
+303-305 Ελιοντορ ντιν Πισιντια; μουκενικ; 28 ιαν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ελισαμπετα; μουκενιτα; 22 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Ελπιντιε; μουκενικ (σενατορ); 15 νοβ.
+(;) îνκεπ. σεκ. ΙΒ Ελπιντιε ντιν Κχερσον επισκοπ; μουκενικ; 7 μαρτ.
+(;) Ελπιντιφορ; μουκενικ; 3 απρ.
+362 Εμιλιαν ντιν Ντουροστορουμ; μουκενικ (οστας); 18 ιουλ.
+303 Εμιλιαν επισκ.Τρεμπιει; μουκενικ; 18 αουγ.
+235-238 Ενατα ντιν Γαζα; μουκενικτα; 10 φεμπρ.
+346 Ενατα ντιν Πεσια; μουκενιτα; 9 ιουν.
+290;303 Επικτετ πρεοτουλ; μουκενικ; 7 ιουλ.
+303 Επιχαρια ντιν Ρομα; μουκενιτα; 27 σεπτ.
+(;) Επιμαχ; μουκενικ; 9 μαι
+(;) Επιμαχ; μουκενικ; 6 ιουλ.
+250 Επιμαχ ντιν Αλεξανντρια; μουκενικ; 31 οκτ.
+(;) Επιμαχ ρομανουλ; μουκενικ; 31 οκτ.
+250 Επιστιμι σοτια λουι Γαλακτιον; μουκενιτα; 5 νοβ.
+(;) Ερασμ; μουκενικ; 2 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ερκουλιν ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ερμι ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+(;) Ερμια ντιν Ατενα; μουκενικ; 17 ιουν.
+314 Ερμιλ ντιακονουλ; μουκενικ; 13 ιαν.
+(;) σεκ. ΙΒ Ερμιπ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 26 ιουλ
+(;) σεκ. ΙΒ Ερμοκρατ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 26 ιουλ.
+(;) Ερμοκχεν; μουκενικ; 24 ιαν.
+(;) Ερμογχεν; μουκενικ; 24 ιουλ.
+313 Ερμογχεν ατενιανουλ; μουκενικ (σλουjμπ.îμπαρατ.); 10 νοβ.
+309 Ερμογχεν ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 1 σεπτ.
+ (;) σεκ. ΙΒ Ερμολαε πρεοτουλ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 26 ιουλ.
+303-305 Ερος ντιν Ανατολια; μουκενικ (οστας); 25 ιουν.
+(;) Εροτιιντα; μουκενιτα; 6 οκτ.
+304 Εροτιιντα ντιν Καπαντοκχια; μουκενιτα; 27 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Ετεριε; μουκενικ; 18 ιουν.
+(;) Ετιμασιε μοναχουλ; μουκενικ; 28 νοβ.
+(;) Εουμπουλ; μουκενικ; 6 μαρτ.
+292 Εουντοξια φιικα Ατανασιει; μουκενιτα; 31 ιαν.
+(;) σεκ. ΙΒ Εουντοξιε ντιν Σεβαστια Καπαντοκχιει; μουκενικ; 2 νοβ
+(;) σεκ. ΙΙΙ Εουντοξιε; μουκενικ (οστας); 3 νοβ.
+(;) Εουφιμια; μουκενιτα; 19 νοβ.
+310 Εουφιμια ντιν Αμινσω-Ποντ; μουκενιτα; 20 μαρτ.
+303 Εουφρασια ντιν Ανκιρα-Γαλατια; μουκενιτα; 18 μαι.
+(;) σεκ. ΙΒ Εουφρασια ντιν Νικομιντια; μουκενιτα; 19 ιαν.
+(;) Εουφροσιν; μουκενικ; 6 μαρτ.
+(;) Εουτασια (Εουστατια); μουκενιτα; 12 ιαν.
+(;) Εουτροπια; μουκενιτα; 25 ιουν.
+250 Εουτροππια; μουκενιτα; 30 οκτ.
+304 Εουτροπιου ντιν Αμσια-Ποντ; μουκενικ; 3 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Εουβιοτ; μουκενικ; 18 ντεκ.
+(;) Εουβουλ; μουκενικ; 6 μαι
+309 Εουβουλ ντιν Αρμενια; μουκενικ; 3 φεμπρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ-ΙΒ Εμπανγχελ; μουκενικ; 7 ιουν.
+250 Εβαρεστ ντιν Χερακλεεα; μουκενικ; 23 ντεκ.
+300 Εβκαρπιον ντιν Νικομιντια; μουκενικ (οστας); 18 μαι
+303-305 Εβκλιε ντιν Περγα Παμφιλιει; μουκενικ; 1 αουγ.
+(;) Εβκρατ; μουκενικ; 21 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΒ αν.362-364 Εβντοκχια; μουκενιτα; 4 αουγ.
+303 Εβντοξιε; μουκενικ (ντρεγατ. îμπαρατ.); μουκενικ; 6 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Εβντοξιε; μουκενικ; 3 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΒ Εβεντιε ντιν Αντιοχια-Σιριει; μουκενικ (οστας); 9 οκτ. •<361-363 Ιουλιαν αποστατουλ>
+262 Εβγχενια (Εουγενια) ντιν Εγιπτ; μουκενιτα (φιικα ντε γουβερνατ); 24 ντεκ.
+(;) Εβγχενιε; μουκενικ; 21 ιουλ.
+(;) Εβγχενιε; μουκενικ; 24 νοβ.
+(;) Εβγχενιε; μουκενικ; 10 ντεκ.
+304 Εβγχενιε ντιν Αβραβακχια; μουκενικ; 13 ντεκ.
+(;) Εβγχενιε ντιν Νταμασκ-Σιρια; μουκενικ; 25 σεπ.
+292 Εβγχενιε ντιν Τρεμπιζονντα; μουκενικ; 21 ιαν.
+(;) îνκεπ.σεκ. ΙΒ Εβγχενιε επισκ. îν Κχερσον; μουκενικ; 7 μαρτ.
+313 Εβγραφ ντιν Αλεξανντρια-Εγιπτ; μουκενικ (σλουjμπ.îμπαρατ); 10 ντεκ.
+305 Εβλασιε; μουκενικ; 6 φεμπρ. (πρεοτ παγαν)
+295;303 Εβλαλια φεκιοαρα ντιν Σπανια; μουκενιτα; 22 αουγ.
+303 Εβλαμπια ντιν Νικομιντια; μουκενιτα; 10 οκτ.
+(;) Εβλαμπιε; μουκενικ; 5 μαρτ.
+303 Εβλαμπιε ντιν Νικομιντια; μουκεικ; 10 οκτ.
+(;) Εβλογχιε ντιν Παλεστινα; μουκενικ; 5 μαρτ.
+250 Εβνικχιαν ντιν Κρετα; μουκενικ; 23 ντεκ.
+320 Εβνικχιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+303-305 Εβνικχιε φιουλ Σφ. Τερεντιε; μουκενικ;28 οκτ.
+(;) Εβνόιν; μουκενικ; 20 οκτ.
+309 Εβοντ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 1 σεπτ.
+(;) Εβορ; μουκενικ; 20 οκτ.
+(;) Εβπλου; μουκενικ; 30 μαι
+304 Εβπλου ντιακ. ντιν Κατανα-Σιλικια; μουκενικ; 11 αουγ.
+250 Εβπορ ντιν Κρετα; μουκενικ; 23 ντεκ.
+303 Εβπρεπιε ντιν Αραμπια; μουκενικ; 17 οκτ.
+362 Εβψιχιε ντιν Κεσαρεεα; μουκενικ; 9απρ, 7σεπτ.
+303-305 Εβψιχιε ντινα Παλεστινα; μουκενικ; 5 νοβ.
+303 Εβσεβιε; μουκενικ; 20 ιαν.
+304 Εβσεβιε; μουκενικ; 24 απρ.
+(;) Εβσεβιε; μουκενικ; 31 μαι.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Εβσεβιε ντιακ. ντιν Αλεξανντρια-Εγιπτ; μουκενικ; 4 οκτ.
+(;) Εβσεβιε ντιν Κονκιρα; μουκενικ; 28 απρ.
+(;) Εβσεβιε ντιν Φενικια; μουκενικ; 21 σεπτ.
+361 Εβσεβιε ντιν Γαζα; μουκενικ; 21σεπτ.
+σεκ. ΙΙΙ Εβσεβιε ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+303 Εβσεβιε πρεοτουλ; μουκενικ; 7 οκτ.
+(;) Εβσεβιοτ; μουκενικ; 27 μαι
+362 Εβσιγνιε ντιν Αντιοχια Σιριει; μουκενικ (οστας); 5 αουγ.
+(;) Εβστατιε; μουκενικ; 7 ιουλ.
+303-305 Εβσατιε ντιν Ανκιρα; μουκενικ; 28 ιουλ.
+304 Εβστατιε ντιν Γαλατια; μουκενικ; 20 νοβ.
+(;) Εβστατιε ρομεουλ; μουκενικ; 28 σεπ.
+σεκ. ΙΒ Εβστοχιε; μουκενικ; 15 νοβ.
+304 Εβστοχιε πρεοτουλ; μουκενικ; 23 ιουν.
+304 Εβστρατιε ντιν Αραβακια; μουκενικ (καρμουιτορ ντε κετατε); 13 ντεκ.
+257 Εβταλια ντιν Σικιλια; μουκενιτα; 2 μαρτ.
+(;) Εβτιχιαν; μουκενικ; 2 σεπτ.
+303 Εβτιχιαν ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 17 αουγ.
+(;) Εβτιχιαν οστασουλ; μουκενικ; 17 αουγ.
+303 Εβτιχιε (Εουτιχιε); μουκενικ (σενατορ); 20 ιαν.
+(;) Εβτιχιε; μουκενικ; 2 σεπτ.
+305 Εβτιχιε ντιν Ιταλια; μουκενικ; 21 απρ.
+320 Εβτιχιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+250 Εξακουστοντιαν ντιν Εφες; μουκενικ (οφιτερ); 4 αουγ.
+250 Φαμπιε (Φαμπιαν) επισκ. Ρομει; μουκενικ; 5 αουγ.
+303 Φαινια ντιν Ανκιρα-Γαλατια; μουκενιτα; 18 μαι
+303-305 Φαρμακχιε ντιν Ανατολια; μουκενικ (οστας); 25 ιουν.
+303-305 Φαουστ; μουκενικ; (οστας); 12 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Φαουστ; μουκενικ; 16 ιουλ.
+(;) Φαουστ; μουκενικ; 31 αουγ.
+(;) Φαουστ; μουκενικ; 25 οκτ.
+305 Φαουστ ντιακ. ντιν Ιταλια; μουκενικ; 21 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Φαουστ πρεοτουλ; μουκενικ; 6 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Φαουστ πρεοτουλ ντιν Αλεξανντρια-Εγιπτ; μουκενικ; 4 οκτ.
+305 Φαουστα ντιν Κιζικ; μουκνειτα; 6 φεμπρ.
+(;) Φεντρος; μουκενικ; ;;;
+303 Φελιξ ντιν Τιμπιουκα (Καρταγενα; μουκενικ; 7 οκτ.
+(;) Φελιξ ντιν Ατενα; μουκενικ; 17 ιουν.
+(;) Φελιξ πρεοτουλ; μουκενικ; 30 αουγ.
+(;) σεκ. ΙΒ Φερβουτα ντιν Περσια; μουκενιτα; 4 απρ.
+304 Φεβρονια ντιν Νισιμπι; μουκενιτα; 25 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΒ Φιλ ντιν Γοτια; μουκενικ; 26 μαρτ.
+(;) Φιλαντελφ; μουκενικ; 2 σεπτ.
+320 Φιλαντελφ ντιν Ιταλια; μουκενικ (φιου ντε γουβερνατ.); 10 μαι.
+(;) Φιλεορτ; μουκενικ; 31 αουγ.
+288 Φιλετερ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 30 ντεκ.
+304 Φιλικ επισκοπουλ; μουκενικ; 16 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Φιλικος ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+303 Φιλιμον ντιν Αντινοε-Εγιπτ; μουκενικ; 14 ντεκ.
+303-305 Φιλιμον ντιν Κιζικ; μουκενικ; 29 απρ.
+(;) Φιλιμον ντιν Ρομα; μουκενικ; 21 μαρτ.
+(;) Φιλιμον επισκ.Φορτουνιανει; μουκενικ; 27 σεπτ.
+(;) Φιλιπ; μουκενικ; 2 σεπτ.
+303 Φιλιπ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 17 αουγ.
+262 Φιλιπ ταταλ Σφ. Εουγενια ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 24 ντεκ.
+320 Φιλοκτιμον ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) Φιλονιντ επισκ. Καριει; μουκενικ; 17 ιουν.
+297 Φιλοτει ντιν Σαμοσατα-Σιρια; μουκενικ; 29 ιαν.
+(;) Φιλουμεν; μουκενικ; 24 νοβ.
+274 Φιλουμεν ντιν Λικαονια; μουκενικ; 29 νοβ.
+303-305 Φιρμ; μουκενικ; 1 ιουν.
+303-305 Φιρμ ντιν Ανατολια; μουκενικ (οστας); 25 ιουν.
+320 Φλαβιου ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) îνκ.σεκ. ΙΙΙ Φλορεντιε ντιν Τεσαλονικ; μουκενικ; 13 οκτ.
+303-305 Φοκα γραντιναρουλ ντιν Σινοπε-Ποντ; μουκενικ; 22 σεπτ.
+304 Φορτουνατ; μουκενικ; 15 ιουν.
+(;) Φορτουνατ; μουκενικ; 15 ιουν.
+303-305 Φοτα φιουλ Σφ. Τερεντιε; μουκενικ; 28 οκτ.
+305 Φοτιε ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 12 αουγ.
+(;) Φουρτινιαν; μουκενικ; 30 αουγ.
+(;) Γαιαν; μουκενικ; 11 αουγ.
+(;) Γαιανι; μουκενιτα; 27 σεπτ.
+302 Γαιανι ντιν Ρομα; μουκενιτα; 30 σεπτ.
+295 Γαιε επισκ Ρομει; μουκενικ; 11 αουγ.
+303 Γαιε ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 21 οκτ.
+320 Γαιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+304 Γαιε νεποτουλ λουι Εβστοχιε; μουκενικ; 23 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Γαιε πρεοτουλ ντιν Αλεξανντρια-Εγιπτ; μουκενικ; 4 οκτ.
+250 Γαλακτιοον; μουκενικ (φιου ντε ντρεγατ. îμπαρατ.); 5 νοβ.
+(;) Γαλακτιον; μουκενικ; 22 ιουν.
+(;) Γαλικ; μουκενικ; 3 απρ.
+304 Γαλινι ντιν Ελαντα; μουκενιτα; 16 απρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Γατραξ ντιν Γοτια; μουκενικ; 26 μαρτ.
+(;) Γαουντεντιε; μουκενικ; 31 ντεκ.
+295 Γαβινιε πρεοτουλ ντιν Ρομα; μουκενικ; 11 αουγ.
+250 Γελασιε ντιν Κρετα; μουκενικ; 23 ντεκ.
+361 Γεμελλ ντιν Ανκιρα; μουκενικ; 10 ντεκ.
+(;) Γεμινιαν ντιν Ρομα; μουκενικ; 17 σεπτ.
+343 Γχειταζετ σαου Αζατ ντιν Περσια; μουκενικ; 20 νοβ.
+(;) Γχελασιε ; μουκενικ; 6 ιουν.
+(;) Γχελασιε ντιν Μιμι; μουκενικ; 27 φεμπρ.
+(;) Γχεοργχε; μουκενικ; 21 ιουλ.
+303 Γχεοργχε ντιν Καπαντοκχια; μουκενικ (μαρε κομαννταντ ντε οστι); 23 απρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Γχεοργχε ντιν Εγοπτ; μουκενικ; 5 ιουν.
+(;) Γχερμανω; μουκενικ; 20 οκτ.
+304 Γχερμανω ντιν Κεσαρεεα-Παλεστινα; μουκενικ; 12 νοβ.
+(;) Γχεροντιε; μουκενικ; 1 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Γλικχερια; μουκενιτα; 22 οκτ.
+303 Γλικχεριε πλουγαρουλ ντιν Καπαντοκχια; μουκενικ; 23 απρ.
+287 Γλικχεριε πρεοτουλ ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 28 ντεκ.
+(;) Γορντιαν; μουκενικ; 9 μαι.
+(;) Γορντιαν; μουκενικ; 31 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Γορντιαν ντιν Γαλατια; μουκενικ; 13 σεπτ.
+314 Γορντιε ντιν Κεσαρεεα Καπαντοκχιει; μουκενικ (οφιτερ); 3 ιαν.
+287 Γοργονιε ντιν Νικομιντια; μουκενικ (ντρεγατ îμπαρατ.); 28 ντεκ.
+320 Γοργονιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Γοβντελα ντιν Περσια; μουκενικ; 29 σεπτ.
+(;) Γραους; μουκενιτα; 15 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΒ Γουντελια ντιν Περσια; μουκενιτα; 29 σεπτ.
+303-305 Γουριε ντιν Εντεσσα-Μεσοποταμια; μουκενικ; 15 νοβ.
+(;) Χαραλαμμπιε; μουκνεικ; 31 μαι.
+(;) Χαραλαμμπιε; μουκενικ; 17 σεπτ.
+304 Χαριεσα ντιν Ελαντα; μουκενιτα; 16 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Χαρισιμ ντιν Σελεουκια; μουκενικ; 22 αουγ.
+304 Χαριτινα; μουκενιτα; 5 οκτ.
+(;) Χαριτον; μουκενικ; 9 σεπτ.
+(;) Χαριτον μοναχουλ; μουκενικ; 28 νοβ.
+320 Χερακλιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 28 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Χερμιον ντιακ. ντιν Αλεξανντρια; μουκενικ; 4 οκτ.
+308 Χιονια ντιν Εγιπτ; μουκενιτα; 16 ιουλ.
+304 Χιονια ντιν Τεσαλονικ; μουκενιτα; 16 απρ.
+(;) Χιρα; μουκενιτα; 26 σεπτ.
+(;) Χρισαφ; μουκενικ; 25 οκτ
+283 Χρισαντ ντιν Αλεξανντρια-Εγιπτ; μουκενικ: 19 μαρτ.
+269 Χρισια φεκιοαρα ντιν Ρομα; μουκενιτα; 30 ιαν.
+304 Χρισογνε ντασκαλουλ ντιν Ρομα; μουκενικ; 22 ντεκ.
+300 Χριστινα ντιν Φενικια; μουκενιτα (φιικα ντε κομαννταντ ντε κετατε); 24 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΒ Χριστινα ντιν Περσια; μουκενιτα; 13 μαρτ.
+250 Χριστινα φεκιοαρα ντιν Λαμπασκ; μουκενιτα; 18 μαι
+(;) Χριστοντουλ; μουκενικ; 26 φεμπρ.
+(;) Χριστοντουλ; μουκενικ; 4 ντεκ.
+(;) Χριστοντουλα φεκιοαρα; μουκενιτα; 4 ντεκ.
+250 Χριστοφορ; μουκενικ; 9 μαι
+(;) Χριστοφορ ντελ ντιν Ρομα; μουκενικ; 5 ιουν.
+320 Χουντιον ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) Ια; μουκενιτα; 10 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΒ σαου 362-364 Ια κεα μπατρανα ντιν Περσια; μουκενιτα; 11 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Ιακχιντ ντιν Αμαστριντα; μουκενικ; 18 ιουλ.
+262 Ιακχιντ ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 24 ντεκ.
+297 Ιακοβ ντιν Σαμοσατα-Σιρια; μουκνεικ; 20 ιαν.
+(;) Ιανουαριε; μουκενικ; 30 αουγ.
+305 Ιανουαριε επισκ. ντιν Νεαπολι-Ιταλια; μουκενικ; 21 απρ.
+304 Ιανουαριε πρεοτουλ; μουκενικ; 21 απρ.
+(;) Ιερακλιε οστασουλ; μουκενικ (οστας); 22 οκτ.
+303-305; Ιεραζ φιουλ Σφ. Τερεντιε; μουκενικ; 28 οκτ.
+309-310 Ιερεμια ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 16 φεμπρ.
+303-305 Ιερον ντιν Τιανα Καπαντοκχια; μουκενικ; 7 νοβ.
+(;) Ιεροτει μοναχουλ; μουβενικ; 28 νοβ.
+(;) Ιερουσαλιμα; μουκενιτα; 26 ιουλ.
+(;) Ιγνατιε Στιρονιτουλ; μουκενικ; 26 ιουλ;
+283 Ιλαρια σοτια τριμπουνουλουι Κλαουντιε; μουκενιτα (σοτιε ντε οφιτερ); 19 μαρτ.
+(;) Ιλαριε; μουκενικ; 14 ιουλ.
+320 Ιλιαν ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+309-310 Ιλιε ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 16 φεμπρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Ιλιε ντιν Γαλατια; μουκενικ; 13 σεπτ. (îμπ. Λικινιου)
+320 Ιλιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ; 9 μαρτ.
+310 Ιλιε εγιπτεανουλ; μουκενικ; 17 σεπτ.
+308 Ιλιε εγιπτεανουλ; μουκενικ; 19 ντεκ.
+272 Ιλιοντορ ντιν Μαγχιντω; μουκενικ; 19 νοβ.
+(;) Ιμενεου; μουκενικ; 24 ιουλ.
+287 Ινντις ντιν Νικομιντια; μουκενικ (ντρεγ. îμπαρ.); 28 ντεκ.
+(;) Ινοκχεντιε ντιν Ατενα; μουκενικ; 17 ιουν.
+(;) Ιοαν; μουκενικ; 7 ιουν
+(;) Ιονα ντιν Κονιτα; μουκενικ; 23 σεπτ.
+311 Ιοαν ντοκτορ φαρα ντε αργιντι ντιν Μεσοποταμια; μουκενικ; 31 ιαν.
+320 Ιοαν ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+303-305 Ιοαν Εγιπτεανουλ; μουκενικ; 20 σεπτ.
+(;) Ιοαν εγουμενουλ Μοναγριει; μουκενικ; 4 ιουν.
+345 Ιοαν επισκ. ντιν Περσια; μουκενικ; 1 νοβ.
+(;) σεκ:ΙΒ; μουκενικ; 30 ιουλ.
+(;) Ιοαν πρεοτουλ; μουκενικ; 28 νοβ.
+(;) Ιον; μουκενικ; 27 μαρτ.
+343 Ιον; μουκενικ; 20 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ μουκενικ; 3 ιουν.
+326 Ιπατιε επισκ Γανγρελορ; μουκενικ; 31 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Ιπερκχιε; μουκενικ; 5 ιουν. (Εγιπτ)
+297;σεκ. ΙΒ Ιπερκχιε ντιν Σαμοσατε-Σιεια; μουκενκ; 29 ιαν.
+258 Ιπολιτ ντιν Ρομα; μουκενικ(οστας); μουκενικ; 10 αουγ.
+269 Ιπολιτ παπα Ρομει; μουκενικ; 30 ιαν.
+250 Ιρακλιντ επισκ. Ταμασουλουι-Κιπρου; μουκενικ; 17 σεπτ.
+(;) Ιρακλιε; μουκενικ; 14 ιουλ.
+(;) Ιρακλιε; μουκενικ; 31 αουγ.
+250 Ιρακλιε ντιν Λαμπασκ; μουκενικ;18 μαι
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ιρακλιε οστασουλ; μουκενικ; 22 οκτ.
+(;) Ιραιντα ντιν Παλεστινα; μουκενιτα; 5 μαρτ.
+304 Ιρινα; μουκενιτα, 16 απρ.
+(;) Ιρινα; μουκενιτα; 18 σεπτ.
+304 Ιρινα ντιν Τεσαλονικ; μουκενιτα; 16 απρ.
+303 Ιριναρχ ντιν Σεβαστια; μουκενικ; 29 νοβ.
+304 Ιρινεου ντιακονουλ; μουκενικ; 22 αουγ.
+304 Ιρινεου επισκ Σιρμιουμουλουι; μουκενικ; 26 μαρτ.
+(;) Ισαακ; μουκενικ; 9 ντεκ.
+303 Ισαακχιε; μουκενικ (σλουj. îμπαρ); 21 απρ.
+343 Ισαακχιε; μουκενικ; 20 νοβ.
+309-310 Ισαια ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 16 φεμπρ.
+288 Ισαια ντιν Σιναι; μουκενικ; 14 ιαν.
+(;) Ισαβρου ντιακ. ντιν Ατενα; μουκενικ; 17 ιουν
+(;) σεκ. ΙΒ Ισκον ντιν Γοτια; μουκενικ; 26 νοβ.
+(;) Ισιντορ; μουκενικ; 7 ντεκ.
+(;) Ισιντορ ντιν Καμπανια-Ιταλια; μουκενικ; 6 ιουλ.
+251 Ισιντορ ντιν Κχιος; μουκενικ (οστας);
+363 Ισιχιε; μουκενικ; 19 φεμπ.
+(;) Ισοχιε; μουκενικ; 2 σεπτ.
+320 Ισιχιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+303-305 Ισιχιε σινγλιτιβουλ; μουκενικ (γενεραλ); 2 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ιστουκαριε; μουκενικ (οστας); 3 νοβ.
+303 Ιουλια ντιν Ανκιρα-Γαλατια; μουκενιτα; 18 μαι.
+(;) Ιουλιαν; μουκενικ; 6 μαρτ.
+(;) Ιουλιαν; μουκενικ; 18 μαι
+(;) Ιουλιαν; μουκενικ; 2 σεπτ.
+304 Ιουλιαν; μουκενικ; 4 σεπτ.
+303 Ιουλιαν; μουκενικ; 21 ιουν-8 ιαν.
+309-310 Ιουλιαν ντιν Καπαντοκχια; μουκενικ; 16 φεμπρ.
+312 Ιουλιαν ντιν Ερμεσα; μουκενικ; 6 φεμπρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Ιουλιαν ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 30 οκτ.
+303-305 Ιουλιαν ντιν Γαλατια; μουκενικ; 12 σεπτ.
+297 Ιουλιαν ντιν Σαμοσατα-Σιρια; μουκενικ; 29 ιαν.

+303 Ιουλιαν ντιν Ταρς-Κιλικια; μουκενικ (φιου ντε σενατορ); 21 ιουν.
+303-305 Ιουλιαν πρεοτουλ ντιν Ιταλια; μουκενικ; 7 οκτ.
+310 Ιουλιανα ντιν Αμινσω; μουκενιτα; 20 μαρτ.
+303-305 Ιουλιανα ντιν Κιλικια; μουκενιτα; 1 νοβ.
+306 Ιουλιανα ντιν Χελιοπολις-Εγιπτ; μουκενιτα; 4 ντεκ.
+304 Ιουλιανα ντιν Νικομιντια; μουκενιτα; 21 ντεκ.
+274 Ιουλιανα ντιν Πτολεμαιντα; μουκενιτα; 4 μαρτ.
+(;) Ιουλιανι; μουκενιτα; 22 ιουν.
+(;) Ιουλιανι; μουκενιτα; 18 αουγ.
+303 Ιουλιτα ντιν Κεσαρεεα; μουκενιτα; 30 ιουλ.
+304 Ιουλιτα ντιν Λικαονια; μουκενιτα; 15 ιουλ.
+(;) Ιουστ; μουκενικ; 21 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΒ Ιουστ ντιν Ρομα, μουκενικ (οστας); 14 ιουλ.
+(;) Ιβιστιον; μουκενικ; 26 αουγ.
+304 Jουστινα φεκιοαρα ντιν Καρταγενα; μουκενιτα; 2 οκτ.
+(;) Jουβετντιν; μουκενικ; 12 οκτ.
+(;) Καλερια ντιν Κεσαρεα Παλεστινει; μουκενιτα; 7 ιουν.
+(;) Κιριακχια ντιν Κεαρεεα-Παλεστινα; μουκενιτα; 7 ιουν.
+320 Κιριλ ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ. Λαρισα ντιν Γοτια; μουκενιτα; 26 μαρτ.
+(;) Λαβρεντιε; μουκενικ: 28 αουγ.
+258 Λαβρεντιε (Λαουρεντιου) αρχιντ. ντιν Ρομα; μουκενικ; 10 αουγ.
+(;) Λεον; μουκενικ; 18 αουγ.
+(;) Λεον; μουκενικ; 7 ντεκ.
+(;) Λεον ντιν Λικια; μουκενικ; 18 φεμπρ.
+251 Λεονιντ; μουκενικ; 16 απρ.
+(;) Λεονιντ; μουκενικ; 8 αουγ.
+(;) Λεονιντ; μουκενικ; 2 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Λεονιντ ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 5 ιουν.
+304 Λεονιντ ντιν Ελαντα; μουκενικ; 10 απρ.
+(;) Λεονιντα; μουκενιτα; 25 ιουν.
+303 Λεοντιε; μουκενικ; 24 απρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Λεοντιε; μουκενικ; 13 σεπτ.
+(;) Λεοντιε ;μουκενικ; 16 οκτ.
+303 Λεοντιε ντιν Αραμπια; μουκενικ; 17 οκτ.
+320 Λεοντιε ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Λεοντιε ντιν Νικοπολις; μουκενικ; 10 ιουλ.
+303-305 Λεοντιε ντιν Περγα Παμφιλιει; μουκενικ; 1 αουγ.
+(;) Λεοντιε ντιν Σκχιτοπολις Παλεστινα; μουκενικ; 4 μαι
+250 Λεβκχιε ντιν Μπιτινια; μουκενικ (κομ. ντε κετατε); 14 ντεκ.
+(;) Λικαριον ντιν Χερμοπολις; μουκενικ;7 ιουν.
+(;) Λικαριον φρατελε Μαρτει σι Μαριει; μουκενικ;6 φεμπρ.
+320 Λισιμαχ ντιν Σεβαστια; μουκενικ (οστας); 9 μαρτ.
+(;) Λιβια; μουκενιτα; 25 ιουν.
+304 Λολια; μουκενιτα; 23 ιουν.
+(;) Λολιαν; μουκενικ; 15 ιουλ.
+(;) Λολιον; μουκενικ; 20 μαρτ.
+(;) Λολιον κελ Νοου; μουκενικ; 27 απρ.
+304 Λονγχιν; μουκενικ; 24 απρ.
+303-305 Λονγχιν ντιν Ανατολια; μουκενικ (οστας); 25 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Λουκχιλιαν ντιν Νικομιντια; μουκενικ; 3 ιουν.
+(;) Λουκια; μουκενιτα; 4 ιουν.
+303-305 Λουκια ντιν Ρομα; μουκενιτα; 17 σεπτ.
+301 Λουκια φεκιοαρα ντιν Καμπανια; μουκενιτα; 6 ιουλ;
+304 Λουκια φεκιοαρα ντιν Σιρακουζα; μουκενιτα; 13 ντεκ.
+(;) Λουκιαν; μουκενικ; 25 οκτ.
+(;) Λουκιαν ντιν Καμπανια; μουκενικ; 6 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΒ Λουκιαν ντιν Γαλατια; μουκενικ; 13 σεπτ.
+312 Λουκιαν πρεοτουλ ντιν Αντιοχια; μουκενικ; 15 οκτ.
+(;) Λουκιε σφετνικουλ ντιν Λιμπια; μουκενικ; 20 αουγ.
+(;) Λουκιε οστασουλ; μουκενικ; 14 αουγ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Λουπ; μουκενικ; 23 αουγ.
+(;) Μακαριε; μουκενικ; 11 αουγ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μακαριε; μουκενικ; 6 σεπτ.
+303 Μακαριε; μουκενικ; 6 σεπτ.
+(;) Μακαριε ντιν Κχιουλ Μπιτινιει; μουκενικ; 6 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μακαριε ντιν Εγιπτ; μουκενικ; 30 οκτ.
+(;) Μακεντονιε; μουκενικ; 12 σεπτ.
+(;) Μακεντονιε ντιν Γαλατια; μουκενικ; 28 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΒ Μακοβριε ντιν Γαλατια; μουκενικ; 13 σεπτ.
+(;) Μακοβριε ντιν Σκχιτοπολις-Παλεστινα; μουκενικ; 4 μαι.
+303-305 Μαγνου ντιν Κιζικ; μουκενικ; 20 απρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Μαιορ; μουκενικ (οστας); 15 φεμπρ.
+(;) Μαιρε; μουκενικ; 11 ιαν.
+(;) Μαλφετα; μουκενιτα; 12 οκτ.
+(;) Μαμαντ; μουκενικ; 24 ιαν.
+(;) Μαμαντ; μουκενικ; 29 ιουλ.
+275 Μαμαντ ντιν Γανγρα-Παφλαγονια; μουκενικ (φιου ντε πατρικιου); 2 σεπτ.
+(;) Μαμαντ ντιν Σιγματα; μουκενικ; 12 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΒ Μαμινα ντιν Γοτια; μουκενιτα; 26 μαρτ.
+(;) Μανατω φεκιοαρα; μουκενιτα; 20 οκτ.
+(;) Μανουιλ; μουκενικ; 20 μαρτ.
+(;) Μανουιλ; μουκενικ; 26 μαρτ.
+(;) Μανουιλ ; μουκενικ; 30 οκτ.
+362 Μανουιλ ντιν Περσια; μουκενικ (αμμπασαντορ ρεγεσκ); 17 ιουν.
+304 Μαρατω ντιν Σκχιτοπολις-Παλεστινα; μουκενιτα; 12 νοβ.
+(;) Μαρκελ; μουκενικ; 22 μαι.
+(;) Μαρκελ; μουκενικ; 18 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΒ Μαρκελ; μουκενικ; 15 νοβ.
+(;) Μαρκελ επισκ. Απαμιει; μουκενικ; 25 φεμπρ.
+310 Μαρκελ επισκ. Ρομει; 7 ιουν.
+288 Μαρκελιν ντιν Ρομα; μουκενικ; 18 ντεκ.
+304 Μαρκελιν επισκ. Ρομει; μουκενικ; 7 ιουν.
+(;) Μαρκχιε; μουκενικ; 27 ιουν.
+(;) Μαρκια; μουκενιτα; 27 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΒ Μαρκιαν; μουκενικ; 5 ιουν.
+(;) Μαρκιαν; μουκενικ; 10 μαρτ.
+303-305 Μαρκια ντιν Ιλιρια; μουκενικ; 8 ιουν.
+(;) Μαρκιαν; μουκενικ; 11 ιουν.
+355 Μαρκιαν ντιν Κ-νοπολ; μουκενικ; 25 οκτ.
+(;) Μαρκω; μουκενικ; 24 οκτ.
+303-305 Μαρκω ντιν Αντιοχια-Πισιντια; μουκενικ; 22 νοβ.
+303-305 Μαρκω (αλτουλ) ντιν Αντιοχια-Πισιντια; μουκενικ; 22 νοβ.
+(;) Μαρκω; μουκενικ; 8 ιουν.
+303-305 Μαρκου; μουκενικ; 3 ιουλ.
+(;) Μαρκου; μουκενικ; 11 αουγ.
+288 Μαρκου ντιν Ρομα; μουκενικ; 18 ντεκ.
+(;) Μαρκου επισκ. Απολονιαντει; μουκενικ; 16 ιουν.
+(;) σεκ. ΙΒ Μαρκου επισκ. Αρετουσιιλορ; μουκενικ; 29 αμρτ.
+303-305 Μαρκου παστορουλ ντιν Πισιντια; μουκενικ; 28 ιαν.
+304 Μαρνταριε ντιν Αραβακχια; μουκενικ; 13 ντεκ.
+(;) Μαρντονιε; μουκενικ; 30 σεπτ.
+287 Μαρντονιε ντιν Νικομιντια; μουκενικ (ντρεγατ îμπαρατ); 28 ντεκ.
+275 Μαργαρετα φεκιοαρα ντιν Αντιοχια-Πισιντιει (Ασια-Μικα); μουκενιτα; 20 ιουλ.
+(;) Μαρια ντιν Κεσαρεεα Παλεστινει; μουκενιτα; 7 ιουν.
+(;) Μαριαν; μουκενικ; 10 ντεκ.
+283 Μαριαν ντιακονουλ; μουκενικ; 19 μαρτ.
+303-305 Μαριν μπατρανουλ ντιν Κιλικια; μουκενικ; 18 ντεκ.
+270 Μαριν νουμιτ Μαρις φιουλ Μαρομει ντιν Περσια; μουκενικ; 6 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μαριν ρομανουλ; μουκενικ (σφετνικ îμπαρατ.); 16 ντεκ.
+270 Μαρινα ντιν Αντιοχια-Πισιντια; μουκενιτα; 17 ιουλ.
+303 Μαριονιλα; μουκενιτα (φιικα ντε γουβερνατ); 21 ιουν.
+(;) Μαρον; μουκενικ; 18 ιουλ.
+(;) Μαρτα σορα Σφ . Λικαριον; μουκενιτα; 6 φεμπρ.
+270 Μαρτα ντιν Περσια; μουκενιτα; 6 ιουλ.
+(;) Μαρτιν; μουκενικ, 22 σεπτ.
+355 Μαρτιριε ιποντιακονουλ ντιν Κ-νοπολ; μουκενικ; 25 οκτ.
+(;) Μαρτιροκλις; μουκενικ; 11 ιουλ.
+(;) Ματει; μουκενικ; 21 ιουλ.
+310 Ματρονα ντιν Αμινσω; μουκενιτα; 20 μαρτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ-ΙΒ Ματρονα ντιν Τεσαλονικ; μουκενιτα; 27 μαρτ.
+303 Ματρονα ντιν Ανκιρα-Γαλατια; μουκενιτα; 18 μαι.
+286σαου295 Μαβρα ντιν Τεμπαιντα; μουκενιτα; 3 μαι.
+(;) Μαβρικχιε (Μαουρικιου); μουκενικ; 1 ιουλ.
+303-305 Μαβρικχιε ντιν Απαμια Σιριει; μουκενικ (οφιτερ); 21 φεμπρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Μαβρικχιε ντιν Νικοπολι; μουκενικ (σενατορ); 10 ιουλ.
+283 Μαβρος φιουλ λουι Κλαουντιε τριμπουνουλ; μουκενικ; 10 ιουλ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μαβρου ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+305 Μαξιμ; μουκενικ (jουντεκατορ); 6 φεμπρ.
+363 Μαξιμ; μουκενικ; 19 φεμπρ.
+250 Μαξιμ ντιν Εφες; μουκενικ; 7 μαι
+295 Μαξιμ κομιτουλ ντιν Ρομα; μουκενικ; 11 αουγ.
+(;) Μαξιμ; μουκενικ; 15 σεπτ.
+363 Μαξιμ; μουκενικ; 17 σεπτ.
+(;) Μαξιμ; μουκενικ; 12 οκτ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μαξιμ ντιν Αφρικα; μουκενικ; 10 απρ.
+(;) σεκ. ΙΒ Μαξιμ ντιν Αντιοχια Σιριει; μουκενικ (οστας); 9 οκτ.
+(;) Μαξιμ ντιν Νταμασκ-Σιρια; μουκενικ; 25 σεπτ.
+286 Μαξιμ ντιν Οζοβια-Ντουροστορ; μουκενικ; 28 απρ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μαξιμ ντιν Περσια; μουκενικ; 30 ιουλ
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μαξιμ ντιν Ρομα; μουκενικ; 30 ιαν.
+304 Μαξιμα ντιν Σινγιντουνουμ; μουκενιτα; 26 μαρτ.
+250 Μαξιμιαν ντιν Εφες; μουκενικ (οφιτερ σουπεριορ); 4 αουγ.
+(;) σεκ. ΙΒ Μεντιμν ντιν Κ-νοπολ; μουκενικ; 5 σεπτ.
+(;) Μεντουλα; μουκενιτα; 25 ιαν.
+(;) Μελ Σκχιτοπολις-Παλεστινα; μουκενικ; 4 μαι
+(;) Μελανιπ; μουκενικ; 2 σεπτ.
+(;) σεκ. ΙΒ Μελασιπ ντιν Ανκιρα; μουκενικ; 7 νοβ.
+(;) Μελιτινα; μουκενιτα; 29 οκτ.
+320 Μελιτον ντιν Σεβαστια; μουκενικ; 9 μαρτ.
+304 Μεμνον ντιν Τρακια; μουκενικ (σουτας); 20 αουγ.
+250 Μενιγχι ντιν Παρια-Χελεσποντ; μουκενικ; 22 νοβ.
+(;) σεκ. ΙΙΙ Μερκουριε; μουκενικ (γενεραλ); 25 νοβ.
+250 Μερκουρια ντιν Εγιπτ; μουκενιτα; 31 οκτ.
+303 Μερτιε; μουκενικ (οφιτερ); 12 ιουν.
+(;) Μεσιρ; μουκενικ; 6 μαι.
+311 Μετοντιε επισκ. Παταρελορ-Λικια σι αλ Τιρουλουι; μουκενικ; 20 ιουν.
+287 Μιγντονιε ντιν Νικομιντια; μουκενικ (ντρεγατ. îμπαρατ.); 28 ντεκ.
+341 Μιλ επισκ. Σουζει-Περσια; μουκενικ

Πρεοτ Μιχαι Ανντρει Αλντεα

Istoria românilor – începuturi

preot Mihai Andrei Aldea



ÎNCEPUTURILE NEAMULUI CA TEOLOGIE 

JUSTIFICARE

«În fond, ideea romanitatii romanilor în viziunea ei evolutiva ni se prezinta… ca un arbore gigantic al carui trunchi îl constituie traditia autohtona a romanitatii, constiinta poporului roman despre romanitate. Ramurile sale reprezinta, desigur, traditiile înfatisate mai sus, ramurelele si frunzele fiind diferitele marturii asupra romanitatii romanilor. Din arborele romanitatii romanilor cunoastem cel mai bine trunchiul; nu este exclus ca cercetari viitoare sa descopere existenta unor noi ramuri; cu siguranta putem afirma ca numeroase frunze ale acestui arbore ne-au ramas necunoscute.»
Adolf Armbruster – Romanitatea romanilor

«Nu ne putem mira îndeajuns care e pricina ca voi ungurii ne-ati apasat pe noi într-atat si ne-ati aruncat pe cap si jugul iobagiei, cand noi suntem si am fost totdeauna mai multi decat ungurii si, ce e mai mult, suntem si mai vechi decat voi în aceasta tara, caci suntem ramasite înca a vechilor daci.»
Un grup de tarani ardeleni, cca.1770

(Limba romana)»arata caracterele romanice, ba înca le arata în unele privinte mai curate decat celelalte limbi romanice. Limba poporului roman prezinta în chipul cel mai netulburat dezvoltarea de la graiul latin spre cel romanic.»
W. Meyer-Lübke, Rumänische und Romanisch

«Cand primise titlul de împarat el [Galerius] a declarat ca este dusmanul numelui de roman si ca vrea titulatura Imperiului Roman cu aceea de Imperiu Dacic. Caci aproape toti însotitorii din suita sa erau din neamul acelora… Avand în jurul lui astfel de însotitori si aparatori, el si-a batut joc de tot Orientul.»
Lactantiu, De mortibus persecutorum

«Ce stranie este tenacitatea cu care oamenii acestia [aromanii] adera la limba si obiceiurile rasei din care fac parte! Desi s-au scurs multe secole de cand acesti oameni îndura sclavia numerosilor tirani, totusi sunt în stare sa se întretina cu un strain în temerara si pitoreasca limba a Romei antice.»
Edmund Spencer, Travels în European Turkey…

«Acest sentiment puternic de a trai si de a muri pentru nationalitatea lor l-au exteriorizat si l-au consfintit cu numele de roman; si unde este puterea care sa le poata lua aceasta nationalitate, unde se afla dreptul care ar putea sa le-o conteste ?»
Stefan Ludwig Roth, 1848

«Astfel astazi moldovenii, muntenii, valahii transalpini, mysienii, basarabenii si epirotii se numesc pe sine cu totii cu un nume cuprinzator nu «valahi» ci «romani», iar limbii lor neaose îi spun «romana».»
Dimitrie Cantemir, Historia Moldo-Valahica

«[Romanii, ce] se întindeau aproape de marginea Constantinopolului pana la Byza si mai departe, în multime fara numar, neam de oameni care se simteau foarte bine în locuri greu de umblat si care se ocupau cu pastoritul dar erau obisnuiti si cu luptele»
Georgios Pachymeres, Istorii compuse (even.-1285)

«Transilvania si Ungaria nu s-au confundat niciodata, ele au format totdeauna doua tari diferite.»
Szilágyi Sándor, Erdélyország története

«Noi consideram ca romanii nu sunt numai cei mai numerosi, ci si cei mai vechi locuitori de azi ai Transilvaniei. Imigrarea lor, din sudul Dunarii în Transilvania, nu poate fi adeverita cu nici o dovada istorica.»
E. A. Bielz, Handbuch der Landeskunde Siebenbürgens

«Împaratul Diocletian iubea mult tara Dalmatiei; de aceea a adus din Roma popor împreuna cu familiile lor si i-a asezat în tara Dalmatiei: acestia se numesc si romani, pentru ca au venit din Roma, si poarta acest nume pana în ziua de astazi.»
Constantin Porphyrogenetul, De administrando imperio

«Printre neamurile fara noroc, ne numaram în frunte noi, Romanii. Ca sa supravietuim în Istorie, ne-am istovit mai mult decat s-au cheltuit alte neamuri ca sa cucereasca pamantul. Nicolae Iorga spunea ca nenorocul ni se trage de la Alexandru Machedon : în loc sa-si ridice privirile spre Miaza-noapte si sa uneasca toate neamurile thracice într-un mare imperiu, Alexandru s-a lasat atras în orbita civilizatiei mediteraneene si, ajuns în culmea puterii, s-a îndreptat spre Asia. Thracii care, dupa spusa lui Herodot, erau «cel mai numeros popor dupa Indieni» au pierdut, prin Alexandru, singura lor sansa de a intra în istoria universala ca factor autonom; ei au contribuit la facerea Istoriei, dar în numele altora: în numele Imperiului Roman sau al Bizantului, prin împaratii pe care i-au dat cu prisosinta atat Rasaritului cat si Apusului. Dar Nicolae Iorga a înteles admirabil consecintele îndepartate ale gestului lui Alexandru Machedon: uriasul rezervor de oameni, energii si mituri pe care îl constituia spatiul balcano-carpatic, nu si-a mai putut gasi de atunci prilej de a intra masiv si de-sine-statator în Istorie. Politiceste Thracii au pierit fara urmasi…
O mie de ani în urma, a avut loc ceea ce putem numi pe drept cuvant o catastrofa de incalculabile consecinte pentru istoria Romanilor: Slavii au ocupat Peninsula Balcanica si s-au întins pana la Adriatica. Marea unitate etnica, lingvistica si culturala pe care, în pofida tuturor navalirilor barbare, o alcatuia romanitatea orientala (care se numea, chiar din secolul IV dupa Christos, Romania), a fost definitiv sfaramata. Neamul Romanesc se va forma pe o întindere imensa – din Balcani si pana în muntii Tatrei – dar destinul lor politic va fi limitat la Dacia. Politiceste, romanitatea sud-dunareana va fi condamnata; ca si Thracia, dupa Alexandru Machedon, Romania orientala va servi destinele altora. Posibilitatile unui organism politic unitar, zamislindu-se în spatiul întregii Romania, au fost definitiv anulate prin asezarea masiva a slavilor în Peninsula Balcanica.
De ce am idolatriza, noi, Romanii, Istoria ? Descindem dintr-unul din «neamurile cele mai numeroase din lume» si praful s-a ales de el, nici macar limba nu i se mai cunoaste. Am facut parte dintr-o Romanie de trei ori mai mare decat Dacia, si «vicisitudinile istoriei» au sfaramat-o definitiv; o mana de Macedoneni trebuie sa plateasca si astazi, cu lacrimi si sange, nenorocul de a se fi nascut Romani. Toata lumea e de acord ca Dacii se aflau asezati pe pamantul nostru cu cel putin o mie de ani înainte de Christos, si cu toate acestea am fost singurul popor european caruia i s-a contestat dreptul de a stapani tara pe care au locuit-o mosii si stramosii lui.
Istoria Neamului Romanesc n-a fost decat o lunga, necontenita, halucinanta hemoragie. Ne-am alcatuit într-un uragan si am crescut în vifor. Popor de frontiera, luptam si muream pentru toti. Muream, mai ales, platind miopia si neghiobia altora.»
Mircea Eliade – «Teroarea istoriei» si destinul Romaniei

«Timpul n-a avut puterea sa stirbeasca forta, nici sa slabeasca speranta daco-romanilor. Ramasese aceeasi rasa, rezistenta, rabdatoare, întrucat se considera nemuritoare: Romanul nu piere, suna un dicton popular în toate regiunile Romaniei. Mai e si-un altul, aproape la fel de raspandit: Apa trece, pietrele raman. Apa era navalirea barbara, romanii erau pietrele.»
Abdolonyme Honoré Ubicini, Les origines de l’histoire Roumaine

«Sa va purtati numai în chip vrednic de Evanghelia lui Hristos… fara sa va înfricosati întru nimic de cei potrivnici, ceea ce pentru ei este un semn de pierzare, iar pentru voi de mantuire, si aceasta este de la Dumnezeu. Caci voua vi s-a daruit, pentru Hristos, nu numai sa credeti în El, ci sa si patimiti pentru El…»
(Sf. Ap. Pavel, Epistola catre Filipeni)

ROMaNII si aparitia IMPERIULUI ROMAN DE RASARIT

I. Introducere

I.1.Teologia Istoriei – repere

Mai multi autori s-au ocupat de-a lungul timpului de ceea ce s-ar putea numi teologia istoriei (1). Dar, cu toate ca unul dintre ei si-a denumit chiar asa opera (2), în realitate nu a existat o încercare adevarata de elaborare a unei teorii a Teologiei Istoriei. O asemenea elaborare cere în primul rand cunoasterea si trairea – de cate ori nu se uita acest aspect – Revelatiei, asa cum ea se gaseste doar în Ortodoxie.
Desigur, nu este acesta locul umplerii acestui gol, nici subsemnatul cel care ar putea realiza o astfel de opera grandioasa. Dar unele repere tot trebuie trasate, macar pentru a evita exprimari de genul : “omul este singura fiinta istorica” (3).
Chiar daca unii sunt de alta parere, Sfanta Scriptura este o carte istorica. Ba chiar, daca întelegem Istoria în sensul ei originar, de ceea ce merita retinut, este Cartea Istorica prin excelenta, arhetip pentru orice alte realizari în domeniu, paradigma absoluta. Acest lucru se poate verifica relativ usor, prin cercetarea literaturii patristice si mai ales a celei din perioada apostolica. Se va putea astfel constata ca toate scrierile ce au ca subiect evenimente mai noi sau mai vechi sunt realizate cu mare grija în acelasi duh în care traieste si Scriptura. De aceea, orice încercare de studiu în domeniul Teologiei Istoriei trebuie sa aiba la baza exemplul biblic. Asa cum s-a precizat deja, în scurtul studiu introductiv al prezentei lucrari nu se pot selecta decat unele repere ale Teologiei Istorice. Este totusi un avantaj fata de situatia unui vid total.
Primul element ce trebuie retinut este cel al realitatii cadrului istoric Dumnezeire-creatie.
Întreaga Istorie este bazata pe interactiunea dintre activitatea din interiorul lumii create si legile si interventiile divine. Legile sunt cele prin care este ordonata lumea de Cel ce este Dumnezeul ordinii; unele dintre ele pot fi încalcate, în special de fiintele extraordinare care sunt îngerii si oamenii, dar nu fara consecinte inevitabile, prevazute de alte legi. Interventiile dumnezeiesti nu sunt în principiu obligatorii, caci Dumnezeu nu este conditionat de nimic. Dar în practica ele sunt inevitabile, deoarece Dumnezeu nu a creat lumea spre a o abandona, ci spre a avea cu ea o relatie deosebita, numita de obicei proniere.
Studierea Teologiei Istoriei înseamna tocmai studierea pronierii si a legilor pe care se bazeaza existenta lumii. Importanta unor astfel de studii nu este de loc mica, atat din punct de vedere apologetic dar si dogmatic, moral etc. Am putea da ca exemplu textul “ Atunci a zis Dumnezeu catre Avraam: « Sa sti bine ca urmasii tai vor pribegi în pamant strain, unde vor fi robiti si apasati patru sute de ani; dar pe neamul acela, caruia ei vor fi robi, îl voi judeca Eu si dupa aceea ei vor iesi sa vina aici, cu avere multa [...] Ei însa se vor întoarce aici, în al patrulea veac de oameni, caci nu s-a umplut înca masura nelegiuirilor Amoreilor.» “ (Fac. 15.13-16).Avem aici prestiinta dumnezeiasca, ce intereseaza în mod deosebit atat Dogmatica si Apologetica – chiar si Morala – dar si, fireste, Teologia Istoriei. Avem de asemenea exemplul relatiei speciale între un popor ca întreg si ordinea morala a lumii. Avem exemplul pronierii si milei divine, atat fata de urmasii lui Avraam cat si fata de Amorei. si astfel de informatii deosebit de importante pentru întelegerea realitatii în care traim se gasesc peste tot în Sfanta Scriptura, multe fiind deja explicate de catre Sfintii Parinti; lipseste aici însa munca de sinteza necesara adunarii textelor patristice din domeniu iar dincolo efortul special de selectie si sistematizare al pasajelor înca nevalorificate din unghiul Teologiei Istoriei (ceea ce poate constitui un larg camp de lucru pentru Exegetica si Patrologie).
Pentru aceasta lucrare ne vom opri pe moment la observarea existentei popoarelor ca entitati bine definite, cu responsabilitate morala. Aceasta existenta se arata nu doar în pasajul citat mai sus, ci în întreaga Scriptura, prin atitudinea lui Dumnezeu fata de poporul ales si fata de toate popoarele mentionate în Istoria sfanta a mantuirii. Este un lucru ce ne intereseaza în mod deosebit, deoarece implica o noua atitudine fata de istoria Neamului nostru.
Privind Istoria Neamului din acest punct de vedere, realizam adevarata importanta a unor aspecte altfel minimalizate ori, din contra, maximizate. Trairea duhovniceasca a unor oameni sfinti, fie ei din popor sau nu, capata o noua semnificatie în lumina Scripturii, fie si rezumandu-ne la dialogul dintre Dumnezeu si Avraam dinainte de distrugerea Sodomei si Gomorei, sau la cererea lui Lot de crutare a unei mici cetati în care se refugiaza (Fac.18.16 33 si 19.15-22). De asemenea, anumite obiceiuri ori traditii straine crestinismului, privite cu îngaduinta si chiar placere de unii istorici si de mai toti etnologii, apar altfel daca ne raportam la raspunderea pe care o are un Neam ce se vrea crestin.
Un alt reper teologic ce trebuie obligatoriu recuperat este cel al rostului, al motivatiei existentei unui popor. De vreme ce neamurile exista prin voia lui Dumnezeu si vor exista în veci – Apocalipsa 21.26; 22.2 – este limpede ca aparitia fiecaruia corespunde unui sau unor teluri cunoscute de Dumnezeu si care, macar partial, pot fi detectate de Teologia Istoriei. Cunoasterea acestor teluri este absolut necesara pentru orice om care doreste sa îsi înteleaga rostul sau, dar si fiecarui neam care vrea sa îsi împlineasca menirea. Deosebirile între rosturile pentru care a fost creat un popor si imaginea pe care acesta o are despre ele pot provoca greseli ireparabile si chiar distrugerea acelui popor.
Alt aspect deseori uitat, însa deosebit de important mai ales sub aspect practic, este cel al legaturii dintre oameni, mai ales considerati comunitar, si restul lumii create, chiar excluzand pe îngeri. Vedem astfel, în Vechiul Testament, cum poporul evreu, departat de Dumnezeu, se desfata de bogatiile naturale ale Canaanului pentru ca dintr-o data, prin puterea lui Dumnezeu, sa fie lipsiti de aceste bogatii. Pustiirile, ca si belsugul, nu sunt deci rezultatul unor forte oarbe, mecanice si indiferente, ci al legilor morale ce stabilesc relatiile în triunghiul Dumnezeire – oameni – restul creatiei.
Tot aici trebuie subliniat si acel aspect al vietii nationale care este din pacate uitat de multi asa-zisi patrioti: desi ereditatea conteaza, nu ea este factorul primordial în stabilirea apartenentei nationale. “Dumnezeu a facut dintr-un sange tot neamul omenesc” ( F.A. 7.26 ), iar urmasii lui Avraam sunt cei care fac faptele lui Avraam si au aceeasi credinta cu el (Ioan 8.39;Rom. 2.28-29, 4.11-12 etc.). Se poate observa de aici – ca si din studiile stiintifice existente (4) – ca factorul determinant din punct de vedere national este cel spiritual si nu cel biologic.

I.2.Formarea Romanilor

A. Generalitati

Aparitia Neamului Romanesc nu a fost un eveniment întamplator. Ea nu a însemnat nici aparitia unui vas al maniei lui Dumnezeu, sau al unuia de rusine. Modul cu totul unic în care a aparut Neamul Romanesc lamureste o parte din scopurile înalte pentru care Dumnezeu l-a chemat la existenta. Acest mod unic de nastere va fi descris în paginile care urmeaza, si se va încerca, în final, gasirea rosturilor existentei Neamului Romanesc.
Importanta întelegerii felului în care s-a format Neamul Romanesc se vede clar din randurile de mai sus. A întelege pentru ce exista poporul de care prin voia lui Dumnezeu aparti înseamna a-ti clarifica o mare parte din rostul existentei tale individuale. Tainele nedeslusite ale sufletului – tulburari, nemultumiri, chemari ascunse etc. – au de multe ori la origine prapastia dintre fiinta Neamului si ceea ce se pretinde ca ar fi ea.
Într-adevar, cum ar putea presupune cineva ca Dumnezeu, facandu-te sa apari într-un anume popor, zamislit cu anume scop, nu te-ar si dota într-un mod mai special, astfel încat sa poti lucra si tu pentru împlinirea celor bune în poporul tau? O astfel de idee este evident absurda.
Se poate afirma aici, fara dubiu, ca multe din greselile facute de Neamul nostru, mai ales în ultimele secole, se datoreaza distantei gigantice dintre realitate si teoriile pseudo-istorice propagate de felurite institutii si persoane. Tot din cauza acestei ruperi de realitate a aparut si fenomenul de înstrainare fata de Neam pe care îl putem constata, tot mai amplificat, de mai multe generatii.
Autorii initiali ai teoriilor false sus amintite nu sunt, asa cum s-ar putea crede, inocenti savanti de buna credinta dar lipsiti de informatii, nici teoriile simple erori. Realizarea primelor teorii false a fost un act constient, voit, avand scopuri precise. Se poate vedea acest lucru cercetand izvorul lor. În cazul autorilor pro-ungari acest lucru se vede cu claritate, motiv pentru care ele au putut fi mai usor evitate; totusi nu s-a putut evita de fiecare data cand li s-a raspuns caderea în anumite exagerari. O pozitie mai speciala o ocupa însa “scoala Ardeleana”. Izvoarele ei se afla la Vatican. De aceea falsurile constatate aici capata o semnificatie speciala. Ne referim în special la pozitia unica în Imperiul Roman pe care, dupa afirmatiile întemeietorilor “scolii Ardelene”, o ocupa Dacia (1) . Ea apare ca singura provincie în care a avut loc exterminarea populatiei autohtone si totodata ca singura în care s-au colonizat numai cetateni ai Romei. Daca veneau din alta sursa aceste afirmatii puteau parea simple erori. Dar ele au ca izvor Vaticanul, depozitarul unor informatii clare în acest domeniu. Columna Traiana, document în imagini , atesta supravietuirea populatiei dacice, fiind astfel cel mai evident document (2). Dar si fara aceasta biblioteca Vaticanului putea furniza informatiile obiective necesare. Corespondenta dintre tarul roman Ionita Asan si Vatican (3) atesta cunoasterea de catre acesta din urma a originii unice a romanilor, indiferent ca ei erau în Dacia, Macedonia sau alte foste provincii romane. De aceea nu se putea în nici un caz lansa ipoteza, absurda stiintific din toate punctele de vedere, a exterminarii dacilor si colonizarii cu locuitori ai Romei. Desigur, se pune întrebarea : ce scop a urmarit Vaticanul prin lansarea acestui fals?
Dezradacinarea.
Odata separati de adevarata lor istorie, odata convinsi ca ei sunt, ereditar, fii ai Romei, romanii ar fi putut fi mult mai usor convertiti la romano-catolicism si pastrati sub controlul Romei. De asemenea, prin divizarea realizata între romanii din Dacia si cei din alte provincii s-ar fi slabit puterea unui neam prea mare pentru a fi controlat. Primul scop a fost partial atins, al doilea în întregime.
Initiatorii “scolii Ardelene” au facut astfel un rau imens, practic ireparabil, ca dovada ca nu a putut fi îndreptat ulterior nici de istoricii mai realisti ai acestei «scoli» . Un rezultat similar l-au obtinut în sudul Romaniei – luata în sensul sau real, v. Atl.3 – clericii si calugarii greci. Acestia au nascocit termenul de vlaho-elini, nemaiîntalnit pana atunci si au convins pe multi dintre romanii macedoneni, epiroti etc. ca ar fi de origine … greceasca! Astfel prelucrati romanii grecizati au devenit cei mai mari dusmani ai natiei lor, cum se întampla de altfel cu toti renegatii care nu revin la adevar (4).
De aceea, privind lucrurile în singura perspectiva valida, cea ortodoxa, este evident ca regasirea adevarului privind formarea Neamului Romanesc si redarea lui Neamului sunt lucruri de o deosebita importanta. Fara exagerare, de recapatarea constiintei adevaratei noastre origini depinde existenta noastra ca neam.

B. Cadrul aparitiei Neamului Romanesc

Au fost lansate de-a lungul vremurilor o multime de ipoteze si teorii privind formarea romanilor. Dupa cei mai multi alogeni din sudul Dunarii romanii au aparut în teritoriile lor din nordul acestui fluviu. Dupa cei mai multi alogeni din miazanoaptea Dunarii romanii ar fi sosit din sudul acesteia. Deoarece nu avem informatii despre oameni amfibie în vechiul Danubius, iar romanii sunt prezenti din cele mai vechi timpuri si la nord si la sud de Dunare, o concluzie se impune: indiferent ce ar dori unii sau altii romanii nu au fost niciodata migratori si s-au format în toata aceasta zona în care se afla si astazi. Silviu Dragomir afirma ca romanii sunt urmasii traco-ilirilor romanizati (5). Acelasi lucru este afirmat si de istorici ca Nicolae Iorga (6) si Theodor Capidan (7). Dar istorici romani de prestigiu, ca de exemplu, Dinu si Constantin Giurescu afirma o origine daco-romana a romanilor (8). Informatiile pe care însa le prezinta chiar ei dovedesc labilitatea acestei teorii. Nu se poate explica de ce în Dacia Romana, dintr-un amestec de daci, traci sudici, iliri si traco-iliri romanizati s-au putut forma romani, iar în alte provincii cu aceeasi compozitie etnica, nu (9). Fara a intra în dispute ce nu fac obiectul prezentei lucrari mentionam ca singura teorie ce se sustine stiintific este cea a formarii Romanilor din traco-ilirii romanizati. Cu o precizare: romanizati prin crestinism.
Se impune aici o lamurire mai larga. Limba tracilor era pentru ei o limba sfanta; cultura lor era o cultura mistica, esoterica si aproape total orala. Sfintenia limbii era pentru traci un element atat de important încat nu renuntau la ea nici sub presiunea civilizatiei grecesti, nici în urma îndelungatului stagiu militar roman. Singura putere care a reusit sa le schimbe limba a fost crestinismul. De aceea se poate afirma fara nici o îndoiala ca romanizarea stramosilor nostri s-a realizat prin crestinarea lor. si daca sintagma “poporul roman este singurul popor nascut crestin” e evident eronata – crestini au fost de la aparitia lor ca popoare si spaniolii, portughezii, francezii etc. – în schimb este profund adevarat faptul ca, pe cat stim, Poporul Roman este singurul popor nascut în si prin Biserica.
În aceasta forma, nasterea Poporului Roman apare pentru prima oara la Pr. Dumitru Staniloae (10), iar actul de nastere al Neamului Romanesc îl constituie textul din F.A. 16.8 40 (11). În acesta se arata activitatea Sfantului Apostol Pavel în colonia romana Filipi, aflata în unul dintre cele mai puternice tinuturi tracice din Macedonia. Neamul Romanesc a prins a se zamisli din astfel de puncte de vietuire crestineasca înfiintate de apostoli si ucenicii lor în spatiul traco-ilir. Momentul a fost acelasi mai pentru toti traco-ilirii, caci înca din acei ani minunati ai începutului Biserici propovaduitorii au ajuns în majoritatea zonelor traco-ilire europene. Sfantul Apostol Pavel a predicat nu doar în Asia Mica, Grecia, Italia sau Orientul Apropiat, ci si în Macedonia – cum am mai aratat – , Tesalia si Iliria, Sfantul Apostol Andrei a vestit Evanghelia si în Dobrogea, Campia Romana si sudul Moldovei si Ucrainei de azi, Sfantul Apostol Tit a predicat si în Dalmatia s.a.m.d.(12). Predica s-a facut peste tot în latina populara, cunoscuta atat evreilor din Palestina – de care apartinea Sf. Ap. Andrei – cat si tuturor locuitorilor din orasele Imperiului Roman. Latina era limba filipenilor, si de ea s-a slujit printre ei Sfantul Pavel, ca si de cetatenia sa romana. În Iliria sau Dalmatia limba internationala era de asemenea latina. De la începutul secolului sub dominatie romana Dobrogea adoptase latina în administratie si viata publica, chiar daca elina era înca limba “cultilor”. De altfel influenta romana în Dacia se facuse de mult simtita ; denarul roman – ca sa dam un singur exemplu – fusese adoptat si perfect copiat cand între Donaris si hotarele Imperiului erau înca cca. 200 km. Mai mult, daca limba greceasca avea, la fel cu celta sau germana, unii cunoscatori în zona, ea, la fel cu celelalte limbi alogene, nu se bucura însa de raspandirea deosebita a latinei, de statutul unanim acceptat al acesteia de “lingua franca”.
Revenind, trebuie sa subliniem alte doua aspecte ale acestor momente de început ale neamului. Astfel trebuie înteles faptul ca adoptarea crestinismului de catre iliro-traci nu a fost, oricat ne-ar fi placut sa fie asa, un fenomen rapid. El a avut loc în timp îndelungat, printr-un proces complex de traire si vestire a Evangheliei. Astfel, în sec.lV-V, Sfantul Niceta de Remesiana desfasura înca o misiune de crestinare a tracilor pagani, crestinare ce însemna totodata si romanizarea lor (13). Dar, si acesta este al doilea aspect important, centrele protoromanesti ce existau deja sau apareau, unite între ele prin fraternitatea si ierarhia crestina, aveau o stabilitate deosebit de mare. Membrii lor nu mai erau iliro-tracii pagani dornici de lupte si aventuri, ci iliro-tracii crestinati si romanizati, cetateni de nadejde ai Imperiului, oameni legati de pamantul pe care trebuiau sa-l sfinteasca prin viata lor. S-a derivat din “pagus” cuvantul “pagan”, si s-a dedus gresit ca viata crestina a patruns în mediul rural foarte greu si foarte tarziu. Ca si în mediul rural a patruns greu crestinismul este adevarat. Dar se uita atat faptul ca diferenta dintre oras si sat nu era pe atunci chiar asa de mare – exceptand cele cateva orase … de exceptie – cat si ca mai exista un termen pentru localitatile rurale : “fossatum” ! Ori tocmai din acest cuvant ce desemna satele întarite (14) sunt originari termenii ce definesc în limba romana asezarea rurala si membrii ei : “sat” si respectiv “satean”! Explicatia este una singura, conforma cu toate dovezile arheologice, istorice si lingvistice cunoscute : opozitia fiintiala între satele întarite ale sedentarilor protoromani crestini, aparatori sau nostalgici ai Imperiului, si pagusurile paganilor migratori, localitati neîntarite, ridicate pentru un timp si nu pentru totdeauna. Avem astfel, pastrata în limba nationala cea mai autentica, imaginea comunitatilor stabile protoromane. Stabilitatea lor, rezistenta lor în fata migratiilor, s-au datorat Bisericii si puterii dumnezeiesti ce lucra prin aceasta.
De altfel în limba romana exista o serie de aspecte unice aparute în urma acestei situatii. Parintele Petroniu de la Athos dadea ca exemplu numele cele mai raspandite date de rusi, greci si romani Fecioarei Maria. Astfel, în vreme ce primii o numesc în general Bogorodita, Nascatoare de Dumnezeu, iar grecii Panaghia, Prea Sfanta, romanii folosesc numele de Maica Domnului, care include în el si fecioria si calitatea de mama a lui Dumnezeu, precum si – trebuie adaugat – adevarata înfatisare a puterii si sfinteniei Preacuratei. Acest nume este o sinteza milenara a constiintei ortodoxe despre cea care s-a învrednicit a naste pe Dumnezeu întrupat . La aceeasi concluzie conduce si termenul de «nevointa» folosit pentru ostenelile mantuitoare ale vietii calugaresti, în comparatie cu sportivul «askisis», tipic spatiului elenistic marcat de psihologia veche, ante-crestina (15).
Fireste, nu trebuie sa neglijam nici importanta armatei romane în cadrul procesului de formare a Poporului Roman. Chiar din punctul de vedere al vietii crestine functia armatei nu a fost de mica însemnatate. E cazul sa amintim ca Sfantul Ioan Botezatorul nu a cerut militarilor sa renunte la meseria armelor ( Lc. 3.14) si nu a cerut aceasta nici Sfantul Petru, atunci cand l-a botezat pe Corneliu si casa acestuia (F.A. cap.10). De aceea în armata au existat multi crestini, chiar de la începuturile propovaduirii apostolice, mai ales ca si Ortodoxia este potrivita cu spiritul militar-cavaleresc – luat în sensul cel mai curat al cuvantului.
Sfintii militari (16) au dovedit cu prisosinta acest lucru. Ei au dat în Romania un nou sens vietii militare; armata, soldatul roman au devenit imaginea aparatorului. Aparator în fata dusmanului dar si a paganilor. Dublul sens s-a datorat atat faptului ca toti migratorii erau pagani cat si faptului ca persecutiile, singurele atacuri “de stat” asupra armatei, au fost organizate de împaratii pagani, de obicei si cei mai «ghinionisti» – de fapt batuti de Dumnezeu – în ceea ce priveste situatia economica. În plus a existat un fenomen de mare importanta etnogenetica: asimilarea veteranilor. Atat autohtonii întorsi din zari îndepartate dupa cei 20-25 de ani de armata cat si veteranii din trupele din Romania stabiliti aici în calitate de coloni au participat esential la etnogeneza. Aceste doua fenomene, ca si influenta generala a coloniilor si taberelor militare din Romania au dat înca o caracteristica personala Neamului Romanesc: aceea de popor razboinic defensiv, aparator prin definitie nu doar al unui pamant strabun, ci al unui întreg spatiu crestin.
Au existat o serie de centre de romanizare. Asa a fost zona celebrei Via Egnatia ce facea legatura între coasta adriatica a Epirului si Constantinopol (initial drumul viza legatura cu Asia Mica). Asa a fost coasta Dalmatiei, apreciata de romani pentru frumusetea ei (17). Asa au fost fiecare din comunitatile crestine aparute în Filipi, Salona (romanul Saruna (18), gr. Tesaloniki) si în alte zone (în Scitia Mica, Dalmatia, Iliria etc.).

I.3.Generalitati (Explicarea unor termeni)

Crestinism, v. Ortodoxie.
Ortodoxia, dreapta credinta, este un nume folosit aici în sensul sau real de Crestinism, de Crestinism autentic, asa cum l-a lasat Hristos Iisus. Celelalte culte care se deriva din Ortodoxie (arianism, romano-catolicism etc.) sunt denumite cu numele lor propriu-zise.
Protoroman este un termen întrebuintat aici pentru acei stramosi traco-iliri care prin aderenta la o serie de valori specifice – cum sunt crestinismul, viata militar-defensiva etc. – s-au distantat de restul romanitatii devenind baza unui nou popor, Poporul Roman. Existenta protoromanilor poate fi situata aproximativ între anii 40-313 ai erei crestine, adica între începerea raspandirii Crestinismului în lumea latina si victoria partidei crestine din cadrul traco-ilirilor romanizati. Dupa aceasta data putem vorbi despre existenta Neamului Romanesc în forma sa initiala, primitiva (v. straromanii).
Romania este vechiul nume al Imperiului Roman de Rasarit, statul straromanilor (v.) ; este “stramosul” numelui Romania.
Romanitate este un termen folosit în dubla sa acceptiune, cea general cunoscuta – aceea de latinitate – fie ea privita ca grupare umana, fie ca fenomen cultural, social, lingvistic etc. – legata intim de Roma si Imperiul Roman si cea particulara – valabila pentru Romani într-un mod unic si explicata în Concluzii, subcapitolul Romanitatea Romanilor.
Romania este un cuvant folosit în aceasta lucrare nu cu sensul de “stat romanesc” ori de “Republica Romania”, ci în cel initial, autentic, de Patrie originara, de spatiu de formare a Poporului Roman. Se foloseste acest termen deci pentru teritoriul aratat în Harta V.3.3.
Straromanii sunt romanii cei mai vechi, din primele secole de existenta a Neamului Romanesc în forma sa propriu-zisa ( cca. 313-602).

II. Împaratii traco-iliri si aparitia Imperiului bizantin

II.1.Împaratii traco-iliri si straromani. Identificare

1. Primul împarat de certa origine tracica este Maximin Tracul (235-238). Acesta fusese pastor în regiunea sa natala, Moesia, si fusese ridicat tot mai sus de Sever Alexandru (222-235) datorita capacitatii sale militare si aspectului sau impunator: avea 2,40m inaltime si era deosebit de voinic. Vorbea latina cu accent tracic. Atins de bolile sufletesti ce caracterizeaza de obicei pe detinatorii puterii ajunsese, de exemplu, sa îsi colecteze sudoarea, consuma 18 kg carne si 27 l vin pe zi etc(1). Mai mult, ridicarea sa pe tron a facut-o prin asasinarea binefacatorului sau !(2).
2. Tot prin crima urca pe tron si Decie (C. Messius Decius), în 249, fiind si el de origine traco-ilira (3). Domneste pana în 251. Urmeaza:
3. Marcus Acilius Aureolus (267-268) si el de origine umila, ca majoritatea imensa a împaratilor traco-iliri.
4. Marcus Aurelius Valerius Claudius (268-270).
5. Aurelian – Lucius Domitianus Aurelianus – (270-275) si
6. Probus – M. Aurelius Probus – (272-282) sunt din Sirmium(4).
7. Marcus Aurelius Carus (282-283).
8. Aurelius Valerius Diocletianus (284-305).
9. Valerius Maximianus Herculis (286-305).
10. Constantius Chlorus (293-306), tatal Sfantului Constantin cel Mare.
11. Caius Galerius Valerius Maximianus (305-311).
12. Galerius Valerius Maximinus Daia (305-313).
13. Flavius Valerius Severus (305-307).
14. Valerius Licinianus Licinius (308-324).
15. Domitius Alexander (308-328).
16. Flavius Iulius Crispus (317-328).
17. Sfantul Împarat Constantin Cel Mare, fiul lui Constantius Chlorus si al sfintei Elena – daca de origine – , (Flavius Valerius Constantinus Magnus; 305-337).
18. Constantinus II (317-340), împarat arian, prigonitor al Bisericii.
19. Dalmatius, nepotul Sfantului Constantin cel Mare, proclamat august între 335-337.
20. Hannibalius, de asemenea nepot al Sf. Constantin cel Mare, august 335-337. Ambii au fost respinsi de armata dupa moartea Sf. Constantin cel Mare.
21. Constans, împarat ortodox (333-350).
22. Vetranius (350).
23. Constantius II, împarat arian (337-361).
24. Constantinus Galus (351-354).
25. Nepotianus (350).
26. Flavius Claudius Iulianus, pagan si mare persecutor al crestinilor, supranumit Iulian Apostatul (361-363).
27. Flavius Iovianus, împarat ortodox (363-364).
28. Flavius Valentinianus I (364-375).
29. Flavius Valens (364-378), arian.
30. Gratianus (367-383), împarat al Apusului, ortodox.
31. Flavius Valentinianus II (375-392).
32. Flavius Constantius III (417-421).
33. Valentinian III (425-455).
34. Marcianus (450-457).
35. Leon I Thrax (Tracul) (457-477).
36. Leon II (456-474).
37. Vitalianus (513-515).
38. Anastasius (491-518).
39. Iustin I (518-527).
40. Iustinian I (527-565).
41. Flavius Iustinianus II (565-578).
42. Tiberius (578-582).
43. Focas (602-610), ultimul împarat al Imperiului Roman de Rasarit, care Imperiu va fi transformat de Heraclius în Imperiu elinesc (cunoscut ca Imperiul Bizantin).

II.2. Criza de la sfarsitul sec. III, începutul sec. IV.
Rolul împaratilor traco-iliri

Imperiul Roman cunoaste în secolul III un declin tot mai accentuat. S-a pus de catre unii istorici acest declin pe seama invaziilor venite în special din Rasarit. Neamurile migratorilor, lovind val dupa val, au sfaramat în timp puterea imperiala. Acesta este însa o observatie empirica si partinitoare, ce exclude nu doar aspecte secundare ale problemei ci chiar si pe Dumnezeu, realitatea absoluta.
Prima vina pentru aceasta decadere o constituie vointa îndreptata spre rau a cetatenilor romani. Hedonismul ajunge în aceasta epoca la apogeu, la fel si ura fata de crestini. Prigoana acestor oameni ai lui Dumnezeu si complacerea în cele mai josnice pacate aduce dupa sine si pedeapsa divina. Invaziile migratorilor sunt consecinta, nu cauza decadentei romane, asa cum stapanirea filistenilor s-a impus evreilor datorita decaderii lor morale si nu invers.
Trebuie observat însa un fapt semnificativ: aceasta epoca, numita si a anarhiei militare, este deschisa de un traco-roman (Maximin Tracul) si continuata de alti împarati sau candidati la tron de aceeasi origine traco-ilira.
Referindu-se la situatia Germaniei cucerite de Imperiul Roman Th. Mommsen spune : «Ca întotdeauna în asemenea situatii, în fiecare canton se forma o partida a docililor partizani ai Romei si una nationala, care pregatea rascoala în secret.»(1). Acelasi lucru s-a întamplat si cu traco-ilirii. Spre exemplu, la începuturi, populatiile traco-ilire din Panonia si Iliria au opus Romei o rezistenta îndarjita, reeditata atunci cand impozitele sau alte obligatii deveneau suparatoare(2). În contrast, Tracia a jucat cu predominanta rolul de aliat fidel al romanilor, chiar în contra celorlalti traci.
Aceeasi lupta între tabere nationale opuse ca aceea dintre taberele nationale ale galilor, germanilor sau altor neamuri a avut însa în cazul iliro-tracilor o influenta hotaratoare, definitorie, asupra istoriei Imperiului. Numerosi si capabili ei au ajuns sa ocupe functii importante în armata si administratie, pozitii pe care le-au folosit în interesul propriu pentru clarificarea conflictelor dintre tabere, antrenand dupa ei tot Imperiul.
Este de observat ca acest fenomen începe a se manifesta destul de tarziu fata de primele contacte traco sau iliro-romane. Se dovedeste astfel ca romanizarea – cea care a declansat aceste lupte – s-a manifestat mai tarziu decat se crede de obicei, ceea ce necesita gasirea unui alt factor de latinizare decat cele valabile pana la începutul sec. I d.Hr.. Acesta este crestinismul.
Primul împarat din seria traco-ilira, Maximin Tracul, de o mandrie bolnava, datorata probabil nu doar vigorii sale aproape incredibile ci si constientizarii trufase a caracterului exceptional a ascensiunii sale sociale, a fost unul dintre cei mai aprigi prigonitori ai crestinilor. El a poruncit de la început uciderea «conducatorilor Bisericii [episcopi, preoti, diaconi] vinovati de învatatura cea dupa Evanghelie» (Eusebiu, Ist. Bis., VI,28).
Primul edict general împotriva crestinilor apartine lui Decie (249-251). Amintirea acestuia este trista, data fiind înversunarea cu care atat el cat si oamenii sai au prigonit Biserica.
Aurelian (270-275) a început spre sfarsitul domniei o mare persecutie anti-crestina. stiuta fiind originea lui se pune întrebarea ce legatura este între retragerea trupelor din Dacia nord dunareana si aceasta persecutie? Sa fi încercat Aurelian eliminarea crestinismului din Dacia nordica prin intermediul paganilor migratori ? Sa se fi temut de numarul mare al crestinilor de la Dunare ?
Ca nu avea o justificare reala aceasta retragere se vede din aceea ca dupa cca. trei decenii, fara ca situatia militara sa se schimbe semnificativ, Sf. Constantin cel Mare va recupera în mare parte Dacia Romana. Starneste mirarea si mai mult faptul ca, dupa cate se pare, Aurelian nu a retras de fapt trupele decat din actuala Transilvanie, provinciile numite astazi Banat si Oltenia nefiind deloc abandonate (3). Ori bogatia în aur si alte averi subpamantene a Transilvaniei facea mai mult decat justificata mentinerea ei. si cu toate acestea nu numai ca de-a lungul timpului Transilvania a fost relativ putin vizata de invazii – îndreptate în general spre sudul Dunarii – dar a si fost în mod de necrezut parasita de trupele romane (4). Singura explicatie pe care o pot gasi tinand cont de toate acest elemente este aceea a Transilvaniei centru al crestinismului nord-dunarean (5).
Dupa cum spune un celebru cunoscator al Istoriei bisericesti, «sub împaratii Diocletian (284-305), Galeriu (293-305), Maximian Hercule (286-305) si Constantiu Chlor (293-306), Biserica a suferit cea mai grea persecutie. Acesti împarati, în frunte cu Diocletian, au dat contra crestinilor patru edicte de persecutie, trei în 303 si al patrulea în ianuarie-februarie 304, prin care decretau daramarea locasurilor de cult crestine, interzicerea adunarilor crestine, arderea cartilor sfinte si arhivelor crestine, pedepsirea aspra a clericilor si crestinilor care nu apostaziau de la credinta în Hristos. În 298, Galeriu a procedat la o «curatire» a soldatilor crestini din armata. » (6). Mai departe autorul citat ofera o larga lista de martiri (7), atat din acel an cat si din urmatorii ani ai persecutiilor.
Este de asemenea cunoscuta atitudinea lui Licinius, care dupa un început promitator în 313 decade la statutul de persecutor al crestinilor, mai ales din cauza unor ambitii personale, pierzand în final totul (8).
Nu încercam aici realizarea unei relatari amanuntite a situatiei din Imperiul Roman în timpul dinastiei pagane traco-ilire (daca poate fi numita dinastie). Acesta este scopul altor lucrari, cu caracter mai general. Dorim sa aratam aici doar interactiunea dintre gesturile acestor «zeloti» iliro-traci si dublul fenomen al formarii Romanilor si aparitiei Imperiului Roman de Rasarit. si într-adevar, efectul pe care ei l-au avut asupra istoriei este considerabil, atat luand în considerare pozitia lor de împarati cat si laturile specifice pe care ei le-au dat acesteia.
Un prim element al puterii acestor împarati îl constituie trupele tracice. Fiind în numar de cca. 200.000 de soldati militarii traci formau o forta extraordinara… însa doar la nivel teoretic, ori doar pentru dusmanii externi. Aflati în diferite parti ale Imperiului, împartiti între ei prin religii si pareri politice, confirmand prin toata atitudinea lor apartenenta la neamul lor cel dezbinat, tracii de sub arme erau o putere mult mai mica decat ar fi putut fi, cel putin din punct de vedere politic. Totusi împaratii traco-romani s-au folosit de aceste trupe în mare masura, iar rezultatele n-au fost deloc neglijabile, fie si considerand doar succesele lui Galerius (9).
A doua latura a fortei specifice pe care o posedau – importanta elementului iliro-tracic în Imperiu. Acesta se întindea din zona Venetiei si din Noricum pana departe în Rasarit. În afara importantei militare ei erau si o însemnata putere economica si culturala.
Puterea economica a Daciei, atat de mult dezvoltata sub conducerea înteleapta a diferitilor regi si mai ales a lui Decebal, trebuia sa fi sporit mult sub organizata stapanire romana. Totodata se dezvoltasera si regiuni cu o economie latenta – daca o putem numi astfel – ca cele din Ilia si Pind, dezavantajate initial de marea faramitare geografica si statala. Traco-ilirii aveau o larga arie de activitate. Din Iliria în Dacia se întindeau o sumedenie de mine si de ape aurifere ce erau exploatate de Imperiu. Alaturi de mine se gaseau în mod firesc centre mestesugaresti, atat pentru prelucrarea metalelor cat si conexe – ceramica, zidarie, producerea carbunilor, dulgherie etc. – . si probabil nici nu mai este cazul sa prezentam activitatile agro-pasorale si conexe, în care iliro-tracii totdeauna excelasera. si totusi, aceasta imensa forta economica n-a fost folosita, nici protejata corespunzator de atacurile externe.
La fel s-a întamplat si cu domeniul cultural. Se uita cand se trateaza acest teritoriu de influenta enorma pe care cultura traco-ilira a avut-o asupra grecilor si astfel, implicit, asupra romanilor. Cati se gandesc, de exemplu, la influenta pe care originea si instructia tracica a avut-o asupra unor personalitati ca filosoful Anistene, maestrul celebrului Diogene, sau Menandros, Miltiade, Temistocles, Kimon, Tucidide etc. (10)? Cati îsi amintesc de faptul ca atat Orfeu cat si Dionisos, cu opusa lor mistica si mitologie, ca si alti zei adoptati de greci si apoi de romani, au izvorat de la traci ? Sau de avansata cultura a getilor de care aminteste Iordanes ? Nu este locul aici a trata despre multele laturi ale culturii tracice, fie si de ne-am limita la opera d-lui Mircea Eliade, De la Zamolxis la Genghis-Han, sau la altele similare. Este însa o realitate incontestabila stiintific faptul ca traco-ilirii au avut o cultura cel putin la fel de avansata ca si cea greceasca, sortita însa sa ramana în umbra. si aceasta nu doar din cauza caracterului ei ezoteric, ci si dezinteresului pe care militarii traco-iliri ajunsi pe tronul Romei l-au avut fata de cultura.
Nu se poate nega faptul ca toti împaratii citati mai sus au fost ostasi viteji si este de remarcat ca aproape totdeauna ascensiunea lor a fost realizata pe linie militara. Nu li se poate nega în general nici dragostea de neam, fie ea si într-o forma alterata. Dar ceea ce uimeste este atitudinea lor absurd-ostila fata de crestinism, asemanatoare cu a zelotilor din vremea vietii pamantene a Mantuitorului. De ce oare nu au încercat sa obtina un crestinism de limba tracica (11)? De ce au fost oare atat de obtuzi încat sa nu înteleaga puterea pe care ar fi adus-o neamului lor crestinismul ?
Pozitia lor este cel putin ciudata. Desi dusmani ai Romei nu aveau curajul sa se desprinda de ea, nici cultural, nici religios, nici administrativ. Poate ca originea lor umila, socul inerent unei ascensiuni sociale atat de rapide si stralucitoare, lipsa de clarviziune, sa fi fost unele din elementele ce au dus la comportarea lor atat de irationala. Ceea ce ramane de necontestat este însa rezultatul purtarii lor. Loviturile pe care le-a suferit armata din partea unor astfel de conducatori s-au adaugat loviturilor primite de aceasta din partea inamicilor adusi de Dumnezeu ca pedeapsa pentru prigonirea ucenicilor Sai. Alte lovituri le-a suferit administratia, precum si alte domenii ale vietii publice ale Imperiului sfasiat de o permanenta si absurda lupta interna. Daca adaugam aici si hedonismul promovat de familiile aristocrate care, tot mai putin implicate în conducere de acesti împarati autoritari, aveau prea mult timp liber, prea multi bani si prea putina morala si responsabilitate, hedonism atat de atragator pentru majoritatea paganilor si atat de greu de controlat în situatia conflictuala interna a Imperiului, avem o imagine despre haosul care tindea sa cuprinda cel mai mare stat al vremii. si nu am tratat aici nici un detaliu mai subtil al razboiului nevazut purtat de Satana si îngerii lui împotriva oamenilor, razboi pe care un cercetator mai înduhovnicit l-ar putea analiza pentru a evidentia metodele folosite de cei rai pentru amagirea celor slabi si atacarea Bisericii.

II.3.Protoromanii/Straromanii în aceasta perioada

Formarea unui popor este un proces continuu, asa cum si existenta unui om este un proces dinamic si continuu. Din anumite puncte de vedere cineva poate spune “nu mai sunt acelasi om” desi din alte puncte de vedere este evident ca este tot el însusi. La fel si popoarele. Atata vreme cat nu sunt schimbate anumite caracteristici esentiale pot aparea mereu înnoite. Dar odata cu schimbarea acelor elemente fundamentale – totdeauna spirituale – apare un popor nou.
Fenomenul romanizarii nu este pentru sec. III o noutate, asa cum nu era nici pentru sec. I. Dar în aceasta perioada se desavarseste un proces amplu si profund ce separa cea mai mare parte din iliro-tracii romanizati de restul romanitatii: formarea Poporului Roman. Secolul al III-lea al erei crestine surprinde tocmai aceasta trecere. Multele comunitati protoromane, raspandite din vestul Asiei Mici pana în Noricum, din insulele dalmate în posesiunile romane din Crimeea si Scitia Mare (nordul Marii Negre) si din Moreea sau Peloponez în cei mai nordici Carpati, ajung sa formeze un tot unitar, un întreg : Neamul Romanesc. Uniti nu doar printr-o limba comuna, o dezvoltare specifica a limbii latine, ci si printr-o religie comuna, printr-o viata religioasa comuna, printr-o constiinta comuna asupra rolului propriei existente, printr-un specific national, protoromanii sunt adunati acum într-un organism spiritual si material unic. Desigur, nu se poate fixa o data a acestei treceri de la comunitatile apropiate spiritual si material la întregul închegat care este un popor. Dar limita pana la care s-a putut efectua aceasta închegare nu poate trece mult de epoca retragerii aureliene (270 275).
Importanta retragerii aureliene este destul de mare pentru Neamul Romanesc. Separati administrativ de Imperiul Roman si lipsiti rapid de o viata urbana propriu-zisa, protoromanii din Transilvania, Crisana, Moldova, Galitia si Slovacia de mai tarziu trec din procesul de extindere nationala de pana atunci la cel de conservare, de supravietuire. De ce? Din cauza imposibilitati existentei unei ierarhii bisericesti superioare, din cauza permanentei conlocuiri cu paganii si a pierderilor provocate de-a lungul timpului de acestia. De fapt, nu procesele fizice de extindere au încetat. Pastorii romani, de exemplu, ajungeau în continuare în mlastinile Pripetului si la poalele Caucazului. De asemenea este inevitabil ca în continuare entuziasti crestini romani sa încerce convertirea nu doar a paganilor ce veneau la ei ci si a altora de la distanta. Dar nu mai aveau, nici unii, nici ceilalti, sprijinul ierarhic, organic necesar, care sa le mentina identitatea si erau, încet dar inevitabil, asimilati.
Avem astfel o prima divizare artificiala a Romanilor. Pe de-o parte sunt cei din Imperiul Roman, întinsi din Dacia Malvensis si Campia Romana în Creta si Asia Mica. Ei sufera în aceasta perioada o serie de persecutii religioase, în realitate cu efecte exact contrare celor vizate de prigonitori, datorate printre altele chiar originii comune a împaratilor pagani. Alte suferinte datorate acestora sunt de ordin material, legate de proasta politica interna si externa promovata de aceiasi împarati. Dar cea mai mare asuprire o vor suferi mai tarziu de la – înca de atunci – fanaticii elenisti (a se vedea pentru aceasta lucrarea d-lui Constantin Papanace, Geneza si evolutia constiintei nationale la macedoromani , Bucuresti, 1995, care, exceptand mai slaba întelegere a laturii crestine nationale, este cea mai buna lucrare în domeniu). De altfel subiectul a fost tratat în lucrarea de fata.
Pe de alta parte sunt romanii care pana la retragerea aureliana aveau parte si de asupririle materiale ale administratiei, dar si de “prietenoasele” invazii ale dacilor liberi si ale altor “musafiri” dorici de jaf. Pentru ei retragerea a fost un fenomen foarte important si efectul avut asupra lor se va extinde în timp si asupra celorlalti romani. Desigur, au fost destui care s-au bucurat de plecarea administratiei, dar mult mai putini care sa se bucure de plecarea armatei. Aceasta aparare cade acum si, pentru multa, foarte multa vreme, singurele aparari în fata silniciilor raman fie mobilizarea “civila”, fie retragerea la codru (1).
În aceste conditii, în care nu mai puteau exista asezari urbane, nu mai puteau exista nici episcopi locali (2). De aceea, pentru toate hirotoniile, trebuia mentinuta legatura cu episcopii ortodocsi din sud. Din Noricum în Chersonez episcopii oraselor de frontiera aveau aceasta misiune suplimentara, de a asigura existenta ierarhiei religioase pentru romanii de dincolo de granita. si trebuie subliniat ca pe masura ce Imperiul trecea la defensiva în Scitia Mare sau Dacia Nordica singurul sprijin pentru romanii din campiile Niprului, Azovului si Nistrului îl constituia Biserica, alaturi de traditia istorica tot mai mitologizata (desigur, nu excludem aici întarirea etnica realizata prin elementele pastorale venite din Chersonz ori Carpati, de fugarii romanofoni si de sclavii pe care migratorii îi aduceau din acele zone; nu o excludem, dar nici nu o includem, deoarece aceasta întarire nu poate avea efectul dorit fara existenta unor institutii superioare, asa cum sunt Biserica si traditia populara).
Pastorirea venita din sud, alaturata prestigiului imperial si relatiilor comerciale a asigurat nu doar unitatea nationala, ci si un specific al dezvoltarii spirituale. Acesta se va difuza la romanii din sud, mai ales atunci cand si ei se vor gasi în situatii similare, în urma unor invazii mai violente.
S-ar parea – e timpul sa observam aceasta – ca data limita a «protoromanismului» ar fi 271, nu 313. Dar trebuie sa subliniem ca, în masura în care am valorificat corect datele istorice, ni se pare putin probabil ca Neamul Romanesc sa fi avut aceeasi soarta fara ceea ce s-a întamplat la începutul sec. IV. Fara victoria straromanilor în Imperiul Roman, fara schimbarea de regim de care a avut parte Ortodoxia din acel moment este putin probabil ca straromanii din nord s-ar fi putut mentine ca popor latin, ca Romani. Este mai sigur ca s-ar fi întamplat ca în Mesopotamia sau Siria unde crestinii, mereu împutinati de persecutii dar mereu prezenti, si-au pierdut limba sau – în cel mai bun caz – ca în Egipt, unde limba bastinasa a ramas doar ca limba de cult, fara a fi folosita în mod liber – ca slavona în Rusia, Ucraina, Serbia etc. -.
Întorcandu-ne la problema vietii proto/stra romanilor în sec. III sa remarcam în primul rand existenta elementului romanesc extra-statal înca dinainte de 271. Existenta lui se baza pe aceleasi elemente ce permisesera infiltrarea latinismului în Dacia nord-dunareana înainte de cuceririle romane în zona: prestigiul militar al Imperiului, negustorii si religia.
Viata protoromanilor de aici pare sa nu fi fost mai usoara decat sub stapanirea romana data fiind atitudinea agresiva a dacilor liberi fata de Imperiu (3). Dar e probabil totusi ca ostilitatea fata de ei sa nu fi atins la dacii pagani aceeasi intensitate ca la cei din sud, care erau apasati de felurite complexe si de procesul de romanizare mai intens. Mai mult, odata aliati cu migratorii si deveniti în mare parte ei însisi migratori, dacii liberi aveau nevoie de populatia sedentara, pasnica si productiva pe care o constituiau crestinii. În acest fel ea se bucura de o anumita autonomie si ocrotire pe care o va întalni ulterior si la alte popoare, grija care nu însemna însa nici pe departe ceva mai mult decat efectul un interes economic si social.
În sud, în Imperiul Roman, situatia era cea general cunoscuta, cu specificul deja mentionat. Oamenii de rand aveau o situatie grea, care se agrava pe masura ce ajungeau la putere tot mai multi împarati traco-iliri pagani. Acestia erau o plaga atat prin persecutiile absurde – al caror scop propagandistic declarat avea efecte distructive asupra moralei – cat si prin întregul sistem de viata impus statului si cetatenilor acestuia. «Antinomici ideii de Imperiu Roman» (4) ei erau de fapt antinomici si ideii de stat în general, ca majoritatea tracilor, fie ca aceasta atitudine o constientizau sau nu. Viata lor era razboiul, iar pacea clipa desfatarilor între doua razboaie. Pentru unii pacea nici macar atat nu era. Acesti împarati erau, oricat ar parea de ciudat, niste dezradacinati. Neamul lor atat de tolerat de Dumnezeu cu toate pacatele lui ajunsese la o limita; pocainta si întoarcerea spre cer erau singura sansa de salvare. Ei ar fi trebuit, daca voiau sa îsi salveze neamul, sa propage ori sa sprijine propagarea crestinismului de limba traca. În loc de aceasta cautau salvarea în tot felul de surogate care nu i-au scutit de disparitia neamului pe care îl iubeau cu atata nepricepere. Purtau razboaie, dar fara matura chibzuinta de care ar fi trebuit sa dea dovada conducatorii unui stat atat de evoluat. Pierderile erau mari, si nu doar pentru armata, ci pentru întregul Imperiu prost aparat.
Ceea ce era misiunea lor fusese acum preluat de Biserica. Ea devine astfel în cel mai intim sens al cuvantului Maica Neamului Romanesc.
Viata proto si stra Romanilor are acum, ca întotdeauna, o mare varietate de aspecte practice. De la pastorii din Dalmatia, Alpi, Pind, Hem, Carpati sau Chersonez la crescatorii de cai din Panonia, Moesia sau Scitia Mare, de la minerii din Carpati la agricultorii din Tesalia, Scitia Mica s.a.m.d., de la olari la soldati si de la episcopi la argintari ei ocupa o varietate de domenii de activitate, formand bazele unui neam mult mai dezvoltat decat se cunoaste în general. Aceasta varietate se mentine si la Romanii de dincolo de hotarele Imperiului, dar în proportii diferite fata de celelalte zone romanesti.

III. Imperiul Roman cu capitala la Bizant

III.1.Constantin cel Mare. Mutarea capitalei

Constantin cel Mare, Sfantul Constantin cel Mare, a fost si ramane una dintre cele mai mari personalitati ale Istoriei. Etnic si spiritual a fost straroman în cel mai clasic sens al cuvantului. Sau, cu alte cuvinte, el este primul – si probabil cel mai mare – domnitor roman (1).
Crescut pentru a sluji si – posibilitatea nu se excludea niciodata în marile familii – pentru a conduce Imperiul Roman, cu multiple legaturi tracice – atat de sange cat si spirituale -, convertit la Ortodoxie dar pastrand în permanenta o linie diplomatica necesara, totusi fara a se departa de Dumnezeu, sinteza a geniului diplomatic si organizatoric roman si a entuziasmului si misticismului traco-ilir, Sfantul Constantin cel Mare ramane o pilda de neegalat în toata istoria Imperiului Roman si a celui Bizantin de limba greaca.
El s-a nascut la Nis si a crescut în complexul mediu al traco-romanilor si protoromanilor aflati la putere în Imperiu. Ca sugestiv exemplu al sus-amintitei complexitati este faptul ca a trebuit, atunci cand tatal avid de putere si-a abandonat sotia – pe Sfanta Elena – sa se obisnuiasca a trai între mama vitrega, fiica a lui Maximianus Hercules (deci tot traco-romana) si mama sa adevarata. Este de mirare cum, în aceste conditii vitrege, a izbutit sa devina crestin, si înca unul de asemenea impresionanta dimensiune spirituala.
Desigur, nu trebuie sa idealizam în stil pietist imaginea Sfantului Constantin. Drumul sau catre Hristos a fost, ca la aproape absolut toti oamenii, un drum lung si greu în care ispitele au fost multe. El a fost multa vreme influentat de religia tatalui sau – pe care probabil, dincolo de nedreptatea facuta mamei sale – l-a iubit si admirat. Dar în final nu doar a acceptat crestinismul, ci s-a facut si propovaduitor al acestuia în tot Imperiul. si este cazul sa subliniem faptul ca a fost propovaduitor al Crestinismului, nu persecutor al altor religii. El nu a impus credinta sa nimanui, chiar daca si-a sustinut-o pe a sa si s-a straduit sa creeze armonie între feluritele religii din Imperiu. Introducerea elementelor crestine a facut-o treptat si cu multa diplomatie, evitand tulburarile, pe care le considera primejdioase pentru Imperiu (2).
În acelasi timp însa a avut grija si sa îsi îndeplineasca îndatoririle crestinesti personale. Sa nu uitam ca mult admirata biserica Sf. Petru din Roma i se datoreaza, ca si cea din Lateran, ca si Biserica Sfantului Mormant (a Învierii) din Ierusalim, cea a Nasterii Domnului din Bethleem si cea a Înaltarii de pe Muntele Maslinilor. Tot el a ridicat si alte locasuri sfinte la Cirta (Numidia), Nicomedia si Antiohia si le-a înzestrat cu mari averi. Alte biserici deosebit de frumoase a ridicat în Bizant cea mai vestita fiind biserica Sfintilor Apostoli (3).
Dar ceea ce confera domniei sale o semnificatie care este superioara pentru noi, romanii, celei general crestine, este acel act uimitor al mutarii capitalei de la Roma la Bizantul tracic.
Mutarea capitalei are o semnificatie aparte. Constantin cel Mare nu a fost singurul împarat ce ar fi avut nevoie de un post de conducere mai bine plasat decat Roma. Mai mult, au fost împarati care, prin asezarea preferentiala într-o anumita localitate, fie ea Saruna (Salonic), Sirmium sau alta, au transformat respectiva localitate într-un fel de capitala personala (4). Gesturile acestea erau totusi extrem de limitate, neavand un caracter oficial si fiind putin durabile. Constantin a fost singurul care a îndraznit sa faca acest gest incredibil: sa mute capitala Imperiului Roman de la Roma în alt oras al Imperiului. Roma era Orasul, era Capitala; toate drumurile duceau la Roma. Cum sa o înlocuiesti? Cu ce?
Nimeni n-ar fi îndraznit, pentru nici un motiv militar sau administrativ, sa faca o astfel de miscare. Dar motivatiile lui Constantin cel Mare au fost mai profunde decat un simplu calcul militar sau administrativ. Roma era pagana. Constantin cel Mare era crestin. Avea nevoie de o Capitala crestina, nu de una pagana. Centrul de greutate al crestinismului de limba latina se afla în acea vreme în ceea ce mai tarziu s-a numit Dioceza Traciei. La rasarit, dincolo de Marea Marmara, elementul romano-tracic era mai slab. Acolo începea amestecul de orientalism si elenism – ce furnizase Romei atatea surse de ratacire si delir – a se impune peste traco-romani si crestinism. Ca s-a dorit o capitala crestina este evident din multe puncte de vedere. În lipsa trupului, ridicat la cer, al Maici Domnului s-a ridicat Biserica Sfintilor Apostoli, unde s-a încercat adunarea moastelor Sfintilor Apostoli. Nazuinta spre un Centru Crestin, spre o Capitala a Crestinilor este evidenta. S-au facut de asemenea eforturi de a se aduce relicve ale Maicii Domnului si alte relicve sfinte. S-a încercat ridicarea prestigiului Bizantului tracic, dandu-i-se numele celui ce era pentru pagani Pontifex Maximus, pentru crestini un sfant în viata, un aparator al credintei, si pentru toti laolalta un aparator al Patriei, un comandant extraordinar – Constantin.
Pentru Neamul Romanesc si pentru acea latura spirituala care este romanitatea Romanilor, mutarea capitalei la Bizant este deosebit de importanta. Din acest moment Vechea Roma, ostila si straina, este înlocuita de Noua Roma, simbol al tuturor aspiratiilor religioase, sociale si economice ale Romanilor. Bizantul post-bizantin detectat de Nicolae Iorga îsi are sursele în aceasta schimbare. Romania avea o noua Roma, Constantinopole, una care nu mai era dusman ci aliat, parinte, ocrotitor. Cel care cunoaste mentalitatea romaneasca privitoare la parinti – orice ti-ar gresi sunt ai tai – întelege de ce, chiar în timpul unor împarati nepotriviti, Romanii au privit spre Bizant cu mandrie.
Desigur, nu este locul pentru o analiza, fie si sumara, a rolului pe care l-a jucat întreaga viata religioasa, politica, sociala, comerciala etc. în viata Poporului Roman. Trebuie însa subliniat ca a fost initial un oras mai mult romanesc decat latin – paganesc – sau grecesc – idem – iar efectul sau asupra spiritualitatii romanesti a fost profund. si aceasta nu doar în formele pana acum cunoscute, relativ tarzii. Este locul sa reamintim totusi un element vital pentru întelegerea romanitatii noastre: centrul spre care Straromanii îsi îndreptau privirile nu era Roma, ci Noua Roma, Constantinopole (tarigrad). Romanitatea romaneasca a fost legata astfel întai de Biserica si tara (Romania/Romania), iar apoi de Constantinopole si regalitatea pe care o reprezenta. S-a evitat astfel efectul pe care l-ar fi putut avea mai apoi erorile Romei si influenta pe care aceasta ar fi putut-o avea prin Mitropolia Sarunei, subordonata ei atunci cand s-a reorganizat Biserica (5) si, depasind iar limitele lucrarii într-un fel, deznationalizarea provocata de Roma în Dalmatia secolelor X-XI, de exemplu.

III.2.Urmasii Sfantului Împarat Constantin cel Mare (337-378)

Decaderea stopata de Constantin cel Mare a reînceput sub urmasii sai. Lipsit de atat de fina si necesara dreapta judecata a tatalui sau, Constantinus II se va amesteca în probleme ce îi depaseau cu mult competenta.
Chiar înainte de a ramane singurul stapan al Imperiului Roman cu capitala la Bizant (1), urmasul vrednicului Constantin cel mare se arata nevrednic de parintele sau, nu doar apostaziind de la Ortodoxie în favoarea arianismului, dar si încercand sa-l impuna pe acesta tuturor crestinilor. El va folosi trupele pentru a impune arianismul în Alexandria si pentru a l izgoni pe Sf. Atanasie, acesta refiind instalat dupa îndelungate tratative, certuri etc. la presiunile fratelui sau Constans, pentru a fi iar persecutat dupa moartea acestuia (2).
Un exemplu pentru aceasta atitudine generala atat de dubioasa îl constituie Scrisoarea Sinodului din Sardica (344) catre Constantin al II-lea, din care citam un pasaj edificator:
«Majestatea Voastra poate da un decret prin care sa se opreasca orice amestec în treburile religioase al functionarilor din întreg imperiul, însarcinati cu administrarea politica a provinciilor si acestia sa nu se mai considere îndreptatiti sa decida asupra unor problemelor religioase si sa chinuiasca oameni nevinovati cu sicane, amenintari, forta si teroare.»(3). Luptele pe care Constantin II le-a avut de dat cu sasanizii si alamanii (4) au la origine aceasta atitudine a sa, chiar daca pentru tatal sau Imperiul a fost mult crutat (5). Prin atitudinea sa acest împarat asa-zis crestin a creat un trist precedent privind relatiile dintre stat si Biserica.
Urmasul sau, dusman al sau si antihrist, este Iulian Apostatul. Acesta era nepot de frate al lui Constantin cel Mare. Acest ratacit a încercat sa restaureze paganismul si sa distruga Biserica. Orbirea sa a fost atat de adanca încat a încercat sa restaureze chiar si cultul iudaic, iar cand Dumnezeu i-a distrus toata stradania nu s-a pocait (6).
Dupa moartea sa pilduitoare a venit la domnie vrednicul de pomenire Iovian (7), împarat ortodox, dar care a domnit foarte putin fiind urmat de Valens (364-378). si acesta a fost arian, ca si Constantius, si s-a folosit pentru impunerea ereziei de cele mai violente metode, ca în cazul opozantilor pseudo-episcopului Demophilus. El a avut însa de întampinat o opozitie foarte puternica. Sfintii Vasile cel Mare, Ambrozie al Milanului, Atanasie, Betranion etc. au aparat cu toata puterea oile cele cugetatoare si cuvantatoare ale Domnului, adunandu-le în jurul lor si tinandu-le în adevarata credinta. La randul lor si credinciosii au stiut sa stea strans uniti în jurul pastorilor, dandu-le acestora o altfel de ocrotire. Cu deosebire simbolica pentru situatia Neamului Romanesc este confruntarea dintre Valens si Sfantul episcop al Tomisului, Betranion. Împaratul, aflat din ratiuni militare – luptele cu gotii – în Dobrogea, a încercat sa-l convinga pe Sfantul episcop, în plina slujba, sa se alature arianismului. Se baza desigur nu doar pe argumentele teologice ci si pe prestanta sa si a suitei sale imperiale, precum si pe forta trupelor din zona. Însa dupa un raspuns documentat si categoric Betranion iese din biserica urmat de toti credinciosii si îsi continua slujba în alt sfant locas, refuzand astfel unirea rugaciunii sale cu a ereticilor. Tot orasul se aduna de partea sa, astfel încat Valens trebuie sa se limiteze la a-l exila. Tulburarile starnite silesc însa pe împarat sa se plece în fata episcopului iubit de popor si sa-l readuca în scaun (8).
Tot în timpul acestui împarat se desfasoara o faza de sfarsit a procesului început prin asocierea tracilor cu gotii (9). Ne referim aici la procesul de trecere al arianism al lui Ulfila si altor episcopi goti, precum si la venirea lor în sudul Dunarii (10). Trecerea acestora în Imperiu si apoi plecarea lor spre apus a dus si la disparitia arianismului din zona Romaniei orientale si a întarit elementul romanesc.
Odata cu Valens se încheie sirul urmasilor directi ai Sf. Constantin.
Redata foarte succint aceasta epoca a urmasilor Sf. Constantin cel Mare este o epoca de decadere. Cei de au venit pe tron dupa marele împarat n-au avut frica de Dumnezeu a acestuia, nici diplomatia lui. De acee ei n-au fost respectati si iubiti de popor asa cum ar fi trebuit sa fie si nici nu si-au îndeplinit îndatoririle ce le reveneau la nivelul necesar. S-au implicat în religie cu autoritate, nepricepere si violenta, reaprinzand pe alte sau aceleasi planuri luptele interne stopate de Constantin. Aceasta dezbinare din Romania orientala, datorata unei nepriceperi în manuirea elementului pagan traco-elen si amestecului în problemele teologice, a avut si pe plan militar si pe plan economic efecte dezastruoase. Luptele lui Valens cu persii, dar mai ales dezastrul gotic, încununeaza în chip negativ perioada sumar descrisa mai sus. Sa remarcam fie si în treacat, ca aspect al incompetentei domnitorilor amintiti ca purificarea administratiei începuta de Sf. Constantin a fost anulata dupa aceea, acesta fiind de altfel unul din motivele nimicitoarei rascoale a gotilor trecuti în sudul Donarisului(11). Din cauza atitudinii lor anti-crestine au fost înlaturati de Dumnezeu de pe tron, fiind înlocuiti cu un general de origine spaniola, celebrul Teodosie cel Mare (12).
Desi se considera de obicei ca epoca Imperiului Roman de Rasarit începe cu anul 395 consideram ca este nepotrivit ca o exceptie – unitatea Apusului si Rasaritului sub Teodosie I cel Mare – sa fie tratata ca regula. Bazele divizarii Imperiului fusesera puse înca în perioada împaratilor pagani traco-iliri, iar Sfantul Constantin cel Mare a consfintit aceasta situatie înca în timpul domniei sale, atat prin mutarea capitalei cat si prin felul în care si-a asociat fii la domnie. Mai este cazul sa spunem ca divizarea etnica dintre latinii apuseni si romanii din zona Dunarii si Asiei Mici a favorizat aceasta separatie. si pentru ca momentul în care Straromanii ajung la putere este momentul victoriei Bisericii, 313, credem ca acesta, ori cel mai tarziu 325 sunt anii de la care putem vorbi cu adevarat de aparitia Imperiului Roman de Rasarit.

III.3.Teritoriile de dependenta romana

Înca dinainte ca romanii sa ajunga la Dunare a existat o forma deosebita de comuniune a unui stat strain cu Imperiul Roman; ceva ce astazi am numi asociere, stat asociat sau sub tutela. Este vorba de asa numitele state sau popoare clientelare, respectiv federate (aliate). Asa a fost regatul Traciei înainte de Întruparea Domnului, asa au fost mai tarziu gotii ori unele triburi dace (1).
Dar în afara acestei forme oficiale mai exista o forma, oarecum abuziva, acceptata tacit de conducatorii Imperiului: aceea prin care comandantii militari capabili din zonele de frontiera luau sub protectie – si exploatare, fireste – unele teritorii de dincolo de granita. El asigura linistea locuitorilor de aici si în schimb se bucura de venituri pe care agentii fiscali nu le puteau impoza – cel putin oficial.
În fine, o forma de asociere mai mult duhovniceasca, dar si cu rezultate practice, a aparut odata cu legalizarea crestinismului. În Imperiu ierarhia bisericeasca era asigurata, ceea ce nu se putea spune despre cea din teritoriile controlate de migratori. Mai mult, distrugerile îndreptate asupra oraselor faceau practic imposibila existenta episcopilor care, prin canon apostolic, erau legati de acestea. De aceea privirile crestinilor din nordul Imperiului se îndreptau spre acesta, asteptand de la fratii de aici ajutorul duhovnicesc atat de necesar. si aceasta asteptare nu era nemotivata. De-a lungul Dunarii, din Noricum în Scitia, se gaseau numeroase centre episcopale. O lista a episcopilor din Panonia Inferior, Moesia Superior, cele doua Dacii – Ripensis si Mediterranea -, Dardania, Moesia Inferior si Scitia Mica a fost realizata în 1975 de parintele Mircea Pacurariu (2). Completata de listele pentru Iliria, Panonia Superior, Noricum, Epir, Macedonia, Thracia, Chersonez etc., ar putea ajuta la formarea unei imagini nu doar asupra unitatii romanilor sud si nord dunareni ci si asupra vechii istorii bisericesti a Neamului Romanesc.
În fine, erau teritoriile care depindeau institutional de Imperiu, ca parte propriu-zisa a acestuia.
Toate aceste zone formeaza ceea ce s-ar putea numi cu un termen generic teritoriile de dependenta romana, fie ele recunoscute oficial ca atare sau nu (3).
Întrebarea care se pune este: în ce masura exista o unitate a romanilor din aceste zone?
Pentru ca problema unitatii romanesti a fost si este deosebit de spinoasa pentru multi cercetatori. Într-adevar, pana cand, nu de prea mult timp, popoarele alogene balcanice, de la neogreci la croati, au început a-si dezvolta cultura nationala si a o impune si Romanilor de pe teritoriul lor, limba romana avea un aspect deosebit de unitar (4). Ori explicarea unitatii lingvistice a unui neam atat de întins a creat multe dileme si polemici. O sinteza mai apropiata – si cu mare autoritate în epoca – a realizat Ovid Densusianu în a sa Istoria limbii romane, vol. I, Bucuresti 1961. D-sa a trecut în revista pe autorii «legali» în acea vreme, ocupandu-se cei drept în mod special de lingvisti. A aratat izvoarele cercetarilor privind originea limbii romane de la cronicari la Hasdeu si Aron Densusianu, de la Miklosich la Goston Paris. Fiecare prezentat cu pozitia lui, într-un stil critic similar celui folosit de d-l I. Russu în Etnogeneza romanilor (Fondul autohton traco-dacic si componenta latino- romanica) , Ed. st. Enc., Bucuresti, 1981. Solutia d-lui O. Densusianu pare a fi la un moment dat formarea romanilor în sudul Dunarii, în acele provincii considerate de d-sa romanizate. Am spus «pare a fi», deoarece silit chiar de faptele domeniului sau de specialitate – lingvistica – O. Densusianu recunoaste totusi ca romanica (straromana) «avea în evul mediu ramificatii pana în Carpati» (5). «Ramificatii» însa de mare influenta! Este aici o contradictie datorata unor fapte de limba pe care d-sa nu le poate explica altfel. Nu le poate explica deoarece nu ia în considerare propriile limite din domeniul istoriei. De fapt aici aluneca în aceeasi greseala cu cea pe care, în domeniul lingvisticii, i-o face lui Hasdeu (6), respectiv aventurarea pripita pe teritoriul ipotezelor. Astazi, cand descoperirile arheologice trimit pretinsii savanti imigrationisti în grupul sovinist de care de fapt apartin, ideile d-lui O. Densusianu par cu atat mai hazardate. Dar, revenind, trebuie sa subliniem ca d-sa a pornit de pe terenul unor fapte de limba incontestabile, ce atestau un pronuntat caracter sudic al limbii romane. În realitate, adevarul este mult mai simplu decat îsi imaginase d-sa (7): Poporul Roman s-a format atat în Romania balcanica, din Noricum în Bitinia, cat si în Romania nordica, de la izvoarele Oderului la tarmurile Azovului; singura diferenta este ca Romanii din nord, inferiori atunci celor sudici pe mai toate planurile, au fost mai mult influentati decat au influentat în raporturile lor cu Romanii sudici. În acest fel se explica faptele de limba observate de d-sa: prin polul de formare a limbii romane, pol aflat în partea sudica a Romaniei, iar nu prin deplasari de populatie nedovedite de absolut nici o sursa, fie ea documentara sau arheologica. Astfel apar lucrurile atunci cand sunt luate în calcul toate aspectele palpabil transmise noua, inclusiv cele privind existenta unor teritorii care erau de dependenta romana în chip real, desi teoretic, oficial, erau separate de Imperiu.

III.4 scoala straromana

«Exista o literatura straromana?»
Întrebarea aceasta a primit de mult un raspuns afirmativ (1). si nu e putin lucru sa se cunoasca existenta unei culturi romanesti «culte», în paralel cu cea «populara», înca din veacurile de aur ale Bisericii, a unei scoli romanesti de o asemenea vechime.
Despre ce este de fapt vorba?
De existenta unui mediu cultural de elita, a unui mediu creator si – pe cat se poate într-o epoca de migratii – statornic.
Pentru existenta unui asemenea mediu e nevoie de un cadru, de anumite institutii care sa îl sprijine. În epoca ele constau fie în academii ca cea din Alexandria sau Atena, fie din adapostul asigurat de episcopii si manastiri.
Nu cunoastem cu certitudine existenta vreunei scoli romanesti cu structura asemanatoare altor academii ale vremii, desi se banuieste existenta uneia la Tomis ori în împrejurimi (2).
Trebuie de asemenea mentionat si faptul ca studiile privitoare la latura culta a civilizatiei straromane s-au limitat în general la zonele mai apropiate Daciei lui Decebal, adica în principal la Scitia Mica si Dacia Aureliana. Dar chiar si în acest spatiu restrans, pe care cercetarile ulterioare sigur îl vor largi, s-au gasit comori de civilizatie crestina cu adevarat de nepretuit.
Avem astfel centrul de la Sirmium, unde prim reprezentant este Sfantul Irineu, «tanar episcop daco-roman. Actul sau martiric este primul model de limba latina crestina vorbita la sudul si nordul Dunarii, în provinciile dunarene ale Imperiului roman» (3). El va fi urmat de alti episcopi, ca Domnus (Dominus), Eutherius s.a., pana la sfarsitul sec.VI (4). Exista astfel un mediu episcopal stabil, ceea ce implica o anumita dezvoltare culturala înalta, un mediu teologic avansat.
Un centru cultural incontestabil, renumit prin reprezentantii sai pana în Asia si Galia a fost Scitia Mica si cu deosebire Tomisul (Constanta). Aici apare înca în jurul lui 290 episcopul Evanghelicus (5), primul cunoscut din lungul sirag de episcopi tomitani. El, ca si urmasii sai în scaunul arhieresc Efrem si Titus (Philius), a avut de suferit din partea persecutorilor, fara însa a apostazia. Ravna pastoritilor lor, mai ales militari dar si civili, ca Zotikos, Attalos, Kamasis si Philipos, dovedeste nivelul înalt al vietuirii crestine de aici. Nu este deci uimitoare aparitia unor oameni de cultura crestini ca mai sus pomenitul episcop Betranion (Vetranion), aflat în corespondenta cu Sf. Vasile cel Mare si autorul Patimirii lui Sava Gotul, ca Teotim I, polemist si doctrinar – astazi s-ar spune dogmatist – dar si realizator de dialoguri în stil grecesc, Ioan al Tomisului, Teotim II, celebrul teolog Dionisie Exiguul, Ioan Casian etc. (6).
În alta regiune, a Daciei Aureliene, vor lumina Niceta de Remesiana si discipolul sau Laurentius de Novae (7). Cel dintai se va învrednicii de laudele contemporanilor la un nivel deosbit de înalt, ca urmare a impresiei puternice lasate de personalitatea sa extraordinara (8).
În Sardica se cunosc sapte episcopi dintre cei care, mult mai multi, au asigurat conducerea acestui scaun episcopal si trebuie remarcat ca cei mai multi dintre ei poarta, ca si episcopii din Sirmium, Remesiana, Marcianopolis, Ratiaria etc. nume romane (9). La fel se întampla si în Dardania unde, merita mentionat, primul episcop (amintit la 325) poarta numele Dacus (10).
Exista prin urmare în aceste zone o viata bisericeasca activa, ce a adus lui Dumnezeu nu doar roadele iubirii ci si pe cele ale adevaratei întelepciuni. Aceste centre de cultura crestina se dezvolta, cum este si firesc, mai ales dupa încetarea persecutiilor pagane si eretice. Artur Silvestri vorbeste de straromani cu model cultural daco-getic, facand o analiza literara deosebita a operelor lor, arata cum membrii acestei scoli romanesti au actionat în armonie, dezvoltand adevarate curente si avand «o actiune literara comuna». Mai mult înca, încearca sa gaseasca paralele între Romanii de atunci si deschizatorii de drumuri ai sec. XIX (11).
Dat fiind momentul aparitiei acestei scoli Straromane credem ca ea este de o importanta extraordinara pentru cunoasterea clipei în care Romanii apar ca natiune. O scoala ca aceasta presupune existenta unui popor care sa o sustina, sa o alimenteze, si pe care ea, la randul ei, sa îl întareasca, sa îl lumineze. Ea este, într-un moment în care Straromanii nu au stiut sa ceara de la Dumnezeu conducatorii potriviti, cel mai frumos rod adus Domnului de Neamul Romanesc.

IV. Concluzii privind Romanitatea Romanilor si aparitia Imperiului Roman cu capitala la Bizant

Din materialul prezentat anterior se poate observa ca mutarea capitalei de la Roma la Constantinopole este un eveniment intim legat de procesul formarii Poporului Roman. Marile personalitati care au potentat acest fenomen erau fie traco-romani, fie straromani. Motivatia acestei transformari este în primul rand spirituala, iar efectul a fost si el în primul rand spiritual, ceea ce nu înseamna ca aspectele sau consecintele materiale au lipsit cumva ori ca ar fi neglijabile.
«În fond, ideea romanitatii romanilor în viziunea ei evolutiva ni se prezinta… ca un arbore gigantic al carui trunchi îl constituie traditia autohtona a romanitatii, constiinta poporului roman despre romanitate. Ramurile sale reprezinta, desigur, traditiile înfatisate mai sus, ramurelele si frunzele fiind diferitele marturii asupra romanitatii romanilor. Din arborele romanitatii romanilor cunoastem cel mai bine trunchiul; nu este exclus ca cercetari viitoare sa descopere existenta unor noi ramuri; cu siguranta putem afirma ca numeroase frunze ale acestui arbore ne-au ramas necunoscute.» (1). Aceste cuvinte ale lui Adolf Armbruster contin mult adevar si, într-un fel, o provocare. Cercetarile facute pentru realizarea acestei lucrari au adunat o serie de descoperiri de valoare ale unor cercetatori celebri sau mai modesti, si au realizat astfel schitarea unui tablou surprinzator. Imperiul Roman de Rasarit apare ca urmare a miscarilor protoromane de desprindere de centrul paganesc reprezentat atunci de Roma, miscari împlinite în gestul primului domnitor roman, Sfantul Împarat Constantin cel Mare. Lupta dintre elementul traco-roman si Crestinism este în fapt o reflectie a dedublarii celor care, ajunsi la putere în Imperiul Roman si în mare parte romanizati, ar fi vrut totusi sa ramana traci. Prinsi între datoria imperiala – pe care o întelegeau în primul rand militareste -, ambitiile personale, simtul national si dezvoltarea de neînteles a credintei în Hristos ei ajungeau, încercand sa evite haosul tocmai sa-l starneasca. Dupa cum am mai spus, cea mai potrivita analogie este între ei si zelotii din vremea vietii pamantesti a Mantuitorului. Ca si aceia care, lipsiti de întelepciune, nu vedeau ca împlinirea idealurilor nationale este în Evanghelie, si acestia se manifestau, dintr-o iubire ratacita, ca dusmani a ceea ce iubeau.
Imperiul Roman cu capitala la Constantinopole apare prin urmare ca o evadare în fata haosului unei lumi pagane, ca o noua creatie a Imperiului Roman. si noul întemeietor încearca sa puna alt popor la baza noului stat, Poporul Roman de care el apartinea.
Revenind la elementele de Teologia Istoriei prezentate la începutul lucrarii sa remarcam ca întregirea imaginii privind formarea Romanilor cu noile elemente are o influenta deosebita asupra întelegerii rosturilor nationale – si implicit si personale – . Rolul pe care Romanii ar fi trebuit sa îl joace în Imperiul Roman de Rasarit, primul stat – macar partial – romanesc, rolul pe care de fapt l-au jucat, consecintele atitudinii lor, toate aceste lucruri de mare importanta pentru noi apar într-o noua lumina.
Putem începe prin a ne referi la caracterul crestin-militar al Romanilor, remarcat deja (I.2 B; II.3).
Traco-ilirii au fost razboinici. Pastrand respectul cuvenit stramosilor putem spune, oarecum eufemistic, ca erau exagerat de razboinici. Pe de alta parte, nici romanii nu erau altceva decat o natiune de razboinici, avand însa un caracter ordonat foarte deosebit atat de cel tracic cat si de cel numit actualmente “latin”. Crestinismul este de asemenea o religie luptatoare. Dar traco-ilirii luptau doar pentru placerea de a lupta – fara ca prin aceasta sa negam luptele lor defensive -, iar romanii pentru a impune pacea si ordinea romana. Altfel spus, si unii si ceilalti luptau pentru lucruri pamantesti si trecatoare, adica pentru himere. În schimb lupta crestina are cu totul alt caracter : “lupta noastra nu este împotriva trupului si a sangelui, ci împotriva începatoriilor, împotriva stapaniilor, împotriva stapanitorilor întunericului acestui veac, împotriva duhurilor rautatii, care sunt în vazduhuri.” (Ef. 6.12). În acest fel crestinarea traco-ilirilor a avut un efect deosebit asupra caracterului lor razboinic. Acesta nu a disparut în esenta. Dar asa cum mania ni s-a dat ca sa ne maniem împotriva pacatului si astfel sa-l putem învinge si evita (2) tot astfel si caracterul razboinic este, în crestinism, folosit pentru lupta duhovniceasca. La protoromani a aparut însa si un aspect specific, dat de cadrul aparitiei lor. Acela al luptei defensive cu arma în maini. O discutie mai larga se impune.
Sfantul Ioan Botezatorul, cel care a luptat cu putere deosebita împotriva tuturor pacatelor si fariseismelor, întrebat de militari :” noi ce sa facem ca sa ne mantuim?”, nu le cere sa renunte la purtarea armelor, ci doar la respectarea unor anumite reguli în cadrul si nu în afara armatei (Lc. 3.14). Mantuitorul nu a schimbat aceste porunci, nici nu a poruncit sutasului pe a carui sluga o vindecase sa se lase de viata sa militara, desi e foarte probabil ca ar fi fost ascultat (Mt. 8.5-13). De asemenea, nici Sfantul Apostol Petru nu îi porunceste lui Corneliu, sutas din cohorta Italica, sa renunte la militarie dupa botez, desi era absolut evident ca ar fi fost ascultat(F.A. 10.1-48). Fara a mai însira numele de sfinti ortodocsi care au fost militari (3) trebuie totusi sa concluzionam ca meseria armelor nu a fost interzisa de crestinism, fiind considerata necesara apararii ordinii de drept (Rom.13.1-4). Statul si neamurile au ramas de asemenea în Crestinism, caci Împaratia Cerurilor nu este din lume, dar este si în lume, iar Dumnezeu este al ordinii; se impune deci existenta unui cadru ordonator. Iisus Hristos este Împarat, iar Împaratia Cerurilor este o împaratie, adica un imperiu; în cadrul sau pot exista o multime de formatiuni statale cu specific diferit, asa cum într-un corp se gasesc tot felul de organe foarte diferite. Esentiala este armonia dintre parti.
În acest context trebuie vazut caracterul militar dat de Dumnezeu Poporului Roman înca de la început. Pe de-o parte ca mijloc de lupta duhovniceasca, iar pe de alta ca misiune de aparare a altora, a celor care nu se pot apara. Imaginea legendara a lui Traian pastrata în Romania, în comparatie cu anularea ei la traco-goti, se datoreaza tocmai sensului nou pe care l-au castigat stramosii nostri mai ales începand cu acest împarat: acela de APaRaTORI. Aparatori ai Imperiului Roman, apoi ai Imperiului bizantin si ai Ortodoxiei si ai unor farame din marea Romanie – tari si mosii intrate în legenda -, strajeri ramasi de veghe secol dupa secol atunci cand ceea ce pazisera nici nu mai exista, trecandu-si mereu grija asupra altor obiective, Romanii constituie, poate, poporul cel mai fidel misiunii sale militare. În toata constiinta populara romaneasca nu exista ideea de cucerire ca principiu pozitiv, ci doar ideile de recucerire sau, cu alte cuvinte, de eliberare si de aparare.
Aceasta aparare a avut un caracter nu doar spiritual, ci si prozaic, direct militar. Pentru aceasta caracteristica a Romanilor Dumnezeu a permis stramosilor nostri sa pastreze, de exemplu, calusul . Acesta nu era un simplu dans popular, ci o forma de organizare si instruire militara (4). Organizarea, paralela cu cea statala oficiala, în voievodate – organizatii militare în primul rand, si abia ulterior juridice si economice – s-a mentinut pana la sfarsitul secolului trecut, începutul secolului XX. Reaparitia periodica a unor forme de înglobare a întregii populatii masculine în fortele armate nationale, cu toate presiunile contrare venite din exterior, se datoreaza aceluiasi spirit romanesc ce influenteaza pana la urma pe cei ce raman mai mult la conducere. Aceasta caracteristica a fost subliniata, si în studiile privindu-i pe romanii sud-dunareni, de o multime de autori romani si straini (5).
Dar este cazul sa amintim si de scoala Romaneasca din sec. IV-VI, ale carei începuturi au fost succint prezentate în capitolul anterior. Ea reliefeaza o alta vocatie romaneasca, de asemenea implicita neamului. Aceea de înaltare duhovniceasca si misiune crestina. Ceea ce au facut persoanele sfinte enumerate – ca Betranion, Niceta, Dionisie, Ioan Casian etc. – a fost o lucrare bazata pe multe eforturi, nu doar personale ci si – daca nu cumva mai ales – comunitare. Faptele lor minunate s-au putut realiza si datorita mediului deja existent, fie ca ne referim la manastirile blande ale Dobrogei lui Ioan Casian sau la credinciosii uniti în jurul pastorilor lor. Nu trebuie uitat de asemenea nici faptul ca exista un ansamblu crestin-cultural mult mai mare decat cel prezentat. Nu am putut acoperi o multime de teritorii romanesti si nici analiza influentele straine suferite. Imperiul Roman de Rasarit avea mai multe ramuri ale romanitatii, alaturi de Romani stand latinitatea asiatica – al carei reprezentant a fost, de exemplu, Sf. Ioan Gura de Aur, fiul lui Secundus si al Antuzei – si cea africana – din care iesisera înca din vechime sfinti ca Felix de Tibiuca sau Ciprian al Cartaginei. Interactiunea dintre aceste ramuri este o problema delicata, care poate starni polemici inutile si cere o analiza de profunzime.
Ceea ce putem stabili este necesitatea unor cercetari de specialitate care sa lamureasca mai bine rolul jucat de Romani în aparitia si dezvoltarea Imperiului Roman de Rasarit.
Punctand, putem spune ca studiul de fata observa:
1. …existenta unui fenomen de crestinare simultana a traco-ilirilor în sec. I si urmatoarele
2. …existenta a doua tabere de traco-iliri, unii partial romanizati dar pagani si altii romanizati prin crestinism
3. …existenta unui proces de romanizare a tracilor (dacilor) liberi prin crestinare
4. …existenta unei ostilitati acute a traco-ilirilor pagani din Imperiu fata de crestinism, datorata probabil unui nationalism deplasat
5. …victoria duhovniceasca a taberei crestine, prin Sfantul Constantin cel Mare
6. …existenta unei reîntemeieri a Imperiului Roman prin mutarea capitalei la Bizant, moment din care de fapt putem vorbi despre existenta Imperiului Roman de Rasarit
7. …aparitia Poporului Roman cu toate caracteristicile sale fundamentale la începutul sec. IV, odata cu – si prin – aparitia Imperiului Roman de Rasarit
8. …existenta unui caracter fundamental ortodox al Poporului Roman, caracterizat prin constiinta unei misiuni jertfelnice de aparare a Crestinatatii si de misionarism duhovnicesc
9. …necesitatea întoarcerii la origini pentru întelegerea scopului existentei ca Neam si indivizi apartinand Neamului, pentru evitarea deznationalizarii si apostaziei.

V.2 Note bibliografice

Note bibliografice la capitolul Teologia Istoriei – repere

(1) În scrierile Parintilor Apostolici se gasesc elemente de Teologia Istoriei, fireste nu sistematizate. Asa sunt I Cor. si cap.17 din ll Cor. a Sfantului Clement Romanul, Pastorul lui Herma etc.

(2) Marrou, Teologia istoriei , Iasi, 1995. Desigur, aceasta critica nu anuleaza unele “bucatele” de adevar prinse în lucrare. Mai mult, trebuie subliniat ca în Occident exista o preocupare activa pentru dovedirea si analizarea implicarii lui Dumnezeu în istorie, ca o reactie la deismul si ateismul ce îl distrug. Un exemplu recent este lucrarea Dumnezeu si stiinta, realizata de Jean Guitton, Griska si Igor Bogdanov.

(3) Mircea Pacurariu, Istoria Bisericii Ortodoxe Romane, p.7

(4) *** Rasismul în fata stiintei , Bucuresti, 1982, în totalitate; este o culegere de studii stiintifice de valoare ce atesta validitatea punctului de vedere crestin – pentru cei ce au nevoie de o astfel de validare – în ceea ce priveste raportul dintre spiritual si biologic în definirea raselor, natiunilor si în general a grupurilor umane, în ceea ce priveste originea comuna, unica a oamenilor; fireste, contine si anumite afirmatii propagandistice deplasate.

• Note bibliografice la capitolul Formarea Romanilor

(1) Romul Munteanu, scoala Ardeleana, Bucuresti, 1997, p.19-20, dar si 12-14 s.a.; tot aici se pot vedea eforturile ineficiente ale unor urmasi de corectare a gravelor falsuri introduse anterior. Pentru efectele avute a se vedea prezentarea, de fapt nu doar laudativa, ci si absurda, facuta de dl. Radulescu-Motru în Etnicul romanesc. Nationalismul , Bucuresti, 1996, p.42-46, d-sa fiind de altfel perfect convins de formarea Neamului Romanesc exclusiv în Dacia (p.68, de pilda); fara a mai insista asupra elementelor din respectivele pagini care conduc spre izvoarele straine ce au lansat din timpuri, e drept, mai vechi, aceasta teorie, sa subliniem atat iresponsabilitatea si netemeinicia credintei în lipsa de constiinta latina a Poporului, cat si absurditatea de a crede ca un popor atat de vechi ca Neamul Romanesc poate a nu avea constiinta nationala sau, si mai grav, ca aceasta ar putea fi «îmbunatatita». Pentru alte «originalitati» ale d-sale a se vedea eleganta combatere facuta de pr. Dumitru Staniloae în Iarasi Ortodoxie si Romanism , din Ortodoxie si Romanism , de acelasi autor, editata de Asociatia Romanilor din Bucovina de Nord (1992 ?), p.70-86 si lucrarile indicate în articolul respectiv de autor; merita studiat si Ortodoxie si latinitate , op. cit. , p.87-101, pentru a observa caracterul antiteologic si antinational al uniatismului interbelic.
A se vedea pentru problema constiintei nationale lucrarea dl.-ui Iscru, Formarea natiunii romane, Bucuresti, 1995, iar pentru cea a constiintei latine cea a dl-ui Armbruster, Romanitatea Romanilor, Bucuresti, 1993.

(2) Radu Vulpe, Cel mai original document al Romei – Columna Traiana , «M.i.» Vll(1973), nr.5(74), p.60-67; Paul MacKendrick, Pietrele dacilor vorbesc, Bucuresti, 1978, p.63-75; Constantin si Dinu C. Giurescu, Istoria romanilor , 1, Ed.s.E., Bucuresti, 1975, p.78

(3) Adolf Armbruster, op. cit. , p.

(4) *** Romanii de la sud de Dunare , Bucuresti 1997, p.142-43, 144-145, 166-169, 184, 193-197, 202-204, 206-208 etc;

(5) Silviu Dragomir, Romanii din nordul Pen. Balcanice în Evul Mediu , Ed. Ac.R.P.R., Bucuresti, 1959, p.5

(6) Nicolae Iorga, Istoria romanilor , II, Bucuresti, 1935, în special p.108, dar si 17-19 s.a.

(7) Th. Capidan, Macedoromanii. Etnografie. Istorie. Limba , Fundatia regala pentru literatura si arta, Bucuresti, 1942, p.130-131s.u.(aproximativ pana la p.147, dar si în alte locuri din lucrarea citata, se poate urmari opinia autorului în aceasta privinta, cu citarea izvoarelor si lucrarilor folosite si comentarii de valoare; la p.143 afirma ca «în epoca de dupa parasirea partiala a Daciei sub Aurelian, limba latina a rasunat din Carpati pana la Pind si de la tarmurile Adriaticii pana la Egee» si continua în p.143… admitand romanizarea întregii zone)

(8) De exemplu în Romanii în secolul migratiilor , aparut în «BOR»5-6/1975, p.729-745, dl. Constantin C. Giurescu vorbeste despre romanii din Dacia Pontica, Dobrogea, ca fiind urmasi ai populatiei romanice locale, “alcatuita din geti, bessi, crobyzi si tirizi romanizati” ; daca din acest amestec de traci sudici si geti romanizati s-au putut forma romani, de ce nu s-au format si în alte zone de amestec, asa cum a fost de altfel întreaga Peninsula Balcanica? De asemenea în Istoria romanilor, vol.I, domnii Constantin si Dinu Giurescu observa numarul mare de dalmati din Apuseni (lucru de altfel valabil si pentru Banat, cu mult înainte de cucerirea romana), trupele dacice din Panonia si alte regiuni balcanice etc. Este probabil ca aceasta contradictie între faptele prezentate si concluziile trase sa provina din imperativele vremii de dictat în care s-au realizat lucrarile.
Ar fi poate cazul sa mentionam ca importanta elementului ilir în formarea Romanilor este dovedita de fenomene lingvistice incontestabile, ca cele prezentate de Ovid Densusianu în lucrarea sa Istoria limbii romîne, vol. I, Bucuresti, 1961, desigur fara a lua în seama comentariile istorice pripite în care se aventureaza d-sa.

(10) Pr. Dumitru Staniloae, «Besii» în manastirile din Orient , «BOR», XCIV(1976), Nr.5-6, p. 587-589

(11) F.A. 16.8-40 – “si trecand dincolo de Misia, au coborat la Troa. si noaptea s-a aratat lui Pavel o vedenie: Un barbat macedonean sta rugandu-l si zicand: Treci în Macedonia si ne ajuta. Cand a vazut el aceasta vedenie, am cautat sa plecam îndata în Macedonia, întelegand ca Dumnezeu ne cheama sa le vestim Evanghelia.
Pornind cu corabia de la Tora, am mers drept la Samotracea, iar a doua zi la Neapoli, si de acolo la Filipi, care este cea dintai cetate a acestei parti a Macedoniei si colonie romana. Iar în aceasta cetate am ramas cateva zile. si în ziua sambetei am iesit în afara portii, langa rau, unde credeam ca este loc de rugaciune si, sezand, vorbeam femeilor care se adunasera. si o femeie cu numele Lidia, vanzatoare de porfira, din cetatea Tiatirelor, asculta. Acesteia Dumnezeu i-a deschis inima ca sa ia aminte la cele graite de Pavel. Iar dupa ce s-a botezat si ea si casa ei, ne-a rugat, zicand: De m-ati socotit ca sunt credincioasa Domnului, intrand în casa mea, ramaneti. si ne-a facut sa ramanem.
Dar odata, pe cand ne duceam la rugaciune, ne-a întampinat o slujnica, care avea duh pitonicesc si care aducea mult castig stapanilor ei, ghicind. Aceasta, tinandu-se dupa Pavel si dupa noi, striga, zicand: Acesti oameni sunt robi ai Dumnezeului celui Preaînalt, care va vestesc voua calea mantuirii. si aceasta o facea timp de multe zile. Iar Pavel, maniindu-se si întorcandu-se a zis duhului: În numele lui Iisus Histos îti poruncesc sa iesi din ea. si în acel ceas a iesit. si stapanii ei, vazand ca s-a dus nadejdea castigului lor, au pus mana pe Pavel si pe Sila si i-au dus în piata înaintea dregatorilor. si ducandu-i la judecatori, au zis: Acesti oameni, care sunt iudei, tulbura cetatea noastra si vestesc obiceiuri care noua nu ne este îngaduit sa le primim, nici sa le facem, fiindca suntem romani. si s-a sculat si multimea împotriva lor. si judecatorii, rupandu-le hainele, au poruncit sa îi bata cu vergi. si, dupa ce le-au dat multe lovituri, i-au aruncat în temnita, poruncind temnicerului sa-i pazeasca cu grija.
Acesta, primind o asemenea porunca, i-a bagat în fundul temnitei si le-a strans picioarele în butuci; iar la miezul noptii, Pavel si Sila, rugandu-se, laudau pe Dumnezeu în cantari, iar cei ce erau în temnita îi ascultau. si deodata s-a facut cutremur mare, încat s-au zguduit temeliile temnitei si îndata s-au deschis toate usile si legaturile tuturor s-au dezlegat. si desteptandu-se temnicerul, si vazand deschise usile temnitei, scotand sabia, voia sa se omoare, socotind ca cei închisi au fugit. Iar Pavel a strigat cu glas mare, zicand: Sa nu-ti faci nici un rau, ca toti suntem aici. Iar el, cerand lumina, s-a repezit înauntru si, tremurand de spaima, a cazut înaintea lui Pavel si a lui Sila; si scotandu-i afara (dupa ce pe ceilalti i-a zavorat la loc), le-a zis: Domnilor, ce trebuie sa fac ca sa ma mantuiesc? Iar ei au zis: Crede în Domnul Iisus si te vei mantui tu si casa ta.
si i-au grait lui cuvantul lui Dumnezeu si tuturor celor din casa lui. si el, luandu-i la sine, în acel ceas al noptii, a spalat ranile lor, si s-a botezat, el si toti ai lui îndata. si ducandu-i în casa, a pus masa si s-a veselit cu toata casa, crezand în Dumnezeu.
si facandu-se ziua, judecatorii au trimis pe purtatorii de vergi, zicand : Da drumul oamenilor acelora. Iar temnicerul a spus cuvintele acestea catre Pavel: Ca au trimis judecatorii sa fiti lasati liberi. Acum deci iesiti si mergeti în pace. Dar Pavel a zis catre ei: Dupa ce, fara judecata, ne-au batut în fata lumii, pe noi care suntem cetateni romani si ne-au bagat în temnita, acum ne scot afara pe ascuns ? Nu asa ! Ci sa vina ei însisi sa ne scoata afara. si purtatorii de vergi au spus judecatorilor aceste cuvinte. si auzind ca sunt cetateni romani, judecatorii s-au temut. si venind, se rugau de ei si scotandu-i afara, îi rugau sa plece din cetate. Iar ei, iesind din închisoare, s-au dus în casa Lidiei; si vazand pe frati, i-au mangaiat si au plecat.”

(12) Pr. prof. dr. Ioan Ramureanu, Istoria bisericeasca universala , Bucuresti 1992, p.30-35, 41-43 (au vestit Evanghelia în spatiile traco-ilire europene Sf. Ap. Andrei, Sf. Ap. si Ev. Luca, Sf. Ap. Sila / Silvan, Sf. Ap. Tit, Sf. Ap. Pavel)

(13) asistent Stefan C. Alexe, Sfantul Niceta de Remesiana si ecumenicitatea patristica din secolele lV si V , Bucuresti 1969, p.24

(14) T. Capidan, Limba si cultura, Bucuresti, 1943, p.149;M. Petrescu-Dambovita, Cetati medievale de pamant pe teritoriul Romaniei , «M.i.», XII(1978), nr.9(138), p.28-32

(15) pr. Constantin Coman, Ortodoxia sub presiunea istoriei , Bucuresti, 1995, p.211-212; tot aici se da si pilda unor obiceiuri romanesti ce dovedesc adancimea patrunderii crestinismului în sufletul acestui popor.

(16) Sfintii: Achindin din Nicomidia, ostas, +20 apr. 303; Adrian din Nicomidia, general, +26 aug. 303-305; Adrian, fiul împaratului traco-roman Probus, +26 aug.; Aglaie, împreuna cu cei treizecisinoua de ostasi mucenici din Sevastia Armeniei, +9 martie 320; Agapie, ostas, +3 nov. în vremea împaratului Decie; Anatolie stratilatul, +23 aprilie 303; Andrei stratilatul, +19 aug. 303-305 si cei doua mii cinci sute nouazecisi trei de ostasi împreuna cu dansul; Andrei din Mesopotamia, ostas, +18 mai 250; Anichit din Nicomidia, ofiter, +12 aug. 305; Antonin din Nicomidia, ostas, +20 apr. 303; Attic, împreuna cu Agapie mai sus amintit si cu Evdoxie, Carterie, Istrucarie, Pactobie, Nictopolion si alti douazecisiunu de ostasi martiri, +3nov. cca.320; Azi, facatorul de minuni, ostas, +19 nov. 303-305; Calistrat din Cartagena, ostas, +27 sept. 304; Chelsie din Egipt, fiu de guvernator, +8 ian. 303; Chesarie din Nicomidia, ostas, +20 apr. 303; Chindeas / Candea din Durostorum (sudul Dobrogei), ostas, 20 nov. 303; Chiriac, fratele Sf. Orentie, ostas, +25 iunie 303-305; Chiril din Durostorum, ostas, +20 nov. 303; Ciprian din Italia, fiu de guvernator, 10 mai 310; Claudie tribunul din Roma, +19 mart. 283; Cleonic din Amasia (Pont), ostas, rastignit, 3 mart. 304; Codrat, ostas, +4 martie 274; Codrat, sluj. împ., +21 apr. 303; Constantin din Efes, ofiter, +4 aug. 250; Cristofor din Nicomidia, ostas, +20 apr. 303; Dada din Durostorum, ostas, +28 apr. 286; Dasie din Durostorum, ostas, +20 nov. 303; Dimitrie izvoratorul de mir, guvern. Sarunei, +26 oct. 303; Dorotei din Nicomidia, dreg. împ., +28 dec. 278; Elefterie cubicularul, +4 aug. 304; Elefterie cubicularul, +15 dec., sec. III; Emilian din Durostorum, ostas, 18 iulie 362; Eudoxie, ostas, +3 nov., sec. III; Evcarpion din Nicomidia, ostas, +18 mai 300; Evdoxie, dreg. împ., 6 sept. 303; Eventie din Antiohia Siriei, ostas, 9 oct., sec. IV; Evsignie din Antiohia Siriei, ostas, +5 aug. 362; Exacustodian din Efes, ofiter, +4 aug. 250; Farmachie din Anatolia, ostas, +25 iunie 303-305; Faust, ostas, +12 iulie 303-305; Firm din Anatolia, ostas, +25 iun. 303-305; Gheorghe din Capadocia 23 apr. 303; Gordie din Cesareea Capadochiei, ofiter, +3 ian. 314; Ieraclie ostasul, +22 oct., sec. III; Ipolit din Roma, ostas, +10 aug. 258; Isidor din Chios, ostas, +14 mai 251; Isihie singliticul, general, +2martie303-305; Istucarie, ostas, +3nov., sec. III; Iust din Roma, ostas, +14iul., sec. IV; cei 200 de ostasi mucenici – cu Hristofor mucenicul – , +9 mai 250 s.a.m.d.(a se vedea Anexa V.4)

(17) Constantin Papanace, Geneza si evolutia constiintei nationale la macedo-romani , Ed. Brumar, 1995, p. 68-69

(18) A se vedea pentru acest vechi toponim romanesc, precum si pentru altele ce dovedesc definitiv continuitatea romaneasca si în sudul Dunarii, Cicerone Poghirc, Romanizarea lingvistica si culturala în Balcani. Supravietuiri si evolutie , în *** Aromanii Istorie. Limba. Destin , Bucuresti 1996, în general la p. 13-49, referitor la subiect la p.39-41; de asemenea si Th. Capidan , Limba si cultura, Bucuresti, 1943, p. 161-163 si plansa Nr.2 (între p.-le 164 si 165).

 Note bibliografice la capitolul Împaratii romani si straromani. Identificare

(1) Paul MacKendrick, op. cit. , p.125

(2) ILD, p.45

(3) ibidem

(4) Pr. prof. Ioan Ramureanu, Sfantul Irineu, episcop de Sirmium , «ST», XXVII(1975), nr.3-4, p.204; pentru lista prezentata am folosit mai multe lucrari din care, în afara celor deja citate, mentionez : Ion Coja, Transilvania Invincibile Argumentum, Bucuresti, 1990, p.60-62; G. D. Iscru, Traco-geto-dacii, natiunea matca în spatiul carpato-danubiano-balcanic, Bucuresti, 1998, p. 201-202; Mircea Pacurariu, Listele cronologice ale ierarhilor Bisericii Ortodoxe Romane , «BOR», XCIII(1975), p.322-356; Liviu Marghitan, Traianus Decius, restaurator al Daciei , «M.i.», VIII(1974), nr.12(93), p.55; P.I. David, Coincidente si relatii generale (indirecte) între Anglia si Daco-Romania (sec. lll-Xlll) ,«BOR», XCIII(1975),p.746-784 si Religia traco-daca si celto-britanica. Studiu comparativ , «BOR», XCIII(1975), p.389-408;
Ioan I. Ramureanu, Crestinismul în provinciile romane dunarene ale Iliricului la sfarsitul secolului IV. Sinodul de la Sirmium din 378 si sinodul de laAcvileea din 381 , «ST», XVI(1964), nr.7-8, p.408-450 ; Ion Barnea, Stindardul dacilor pe Arcul de triumf al lui Galerius , «M.i.», XII (1978), nr.1 (130), p.11-15; *** Romanii de la sud de Dunare , editata de Arhivele Nationale, Bucuresti, 1997; *** Fontes Historiae Daco-Romanae , II, Ed. Ac. R.S.R., Bucuresti, 1970, cu o Introducere de prof. Gh. stefan.

 Note bibliografice la capitolul Criza de la sfarsitul sec. III, începutul sec. IV. Rolul împaratilor traco-iliri

(1)Theodor Mommsen, Istoria Romana, vol. IV, Ed. Enciclopedica, Bucuresti, 1991, p.30

(2) ibidem, p.21-22, 28-29, 96s.u.

(3) *** Cetati dacice în Oltenia , «M.i.», VIII(1974), nr. 12(93),p.45; Titu Georgescu, Craiova – 1750 ani , «M.i.», IX(1975), nr.9(102), p.13-14;Petrescu-Dambovita, op. cit., loc. cit.; Raduna Dumitru, Divinitatile adorate în Oltenia în timpul stapanirii romane , «ST», XVIII(1966), nr.7-8, p.450-469; pr. prof. Ioan Ramureanu, Crestinismul în provinciile romane dunarene ale Iliricului la sfarsitul secolului IV. Sinodul de la Sirmium din 378 si sinodul de la Acvileea din 381 , «ST», XVI (1964), nr.7-8, p.408-450 etc. Este cazul sa aratam însa si faptul ca nu doar Transilvania avea atunci mine de aur, ele existand si în Banat, la Berzobis, Bocsa, Tibiscum, Turnu Ruieni, Borlova, Bolvasnita si Vîrciorova, iar în nordul Olteniei de astazi la Uricani si Petrosani, cf. *** Atlas pentru istoria Romaniei, Bucuresti, 1983, pl.24.

(4) Este cazul sa tratam aici absurda ipoteza a hiatusului de populatie din Transilvania. Prezenta dacilor liberi la nordul Daciei Superior (fie si privita ca suma a Daciei Apulensis si a Daciei Porolissensis) a fost permanent resimtita de Imperiu, mai ales începand cu anul 117. Ei erau în legatura continua cu dacii ocupati, ba chiar cu autoritatile romane, astfel încat dupa retragerea trupelor romane sosirea lor în Transilvania era de neevitat. Un hiatus este asadar complet exclus, chiar daca cineva ar fi atat de putin cunoscator al oamenilor si al istoriei încat sa îsi poata imagina ca autoritatile romane ar fi exterminat pe toti dacii din Dacia Romana, ca i-ar fi putut sili pe toti colonii de rand sa se retraga odata cu trupele si ca dacii liberi si gotii ar fi permis asa ceva.
Desigur, nu am mai citat aici milioanele de alte marturii – istorice, arheologice, lingvistice etc. – ale continuitatii, meritand a fi consultate, printre altele, si urmatoarele titluri:
Ion Coja, Transilvania Invincibile Argumentum, Bucuresti, 1990; Adolf Armbruster, Romanitatea Romanilor, Bucuresti, 1993; Gheorghe Guler, Etnogeneza si continuitatea romanilor în vatra strabuna, Ed. Sagittarius, Bucuresti, 1997; Nicolae Iorga, Istoria Romanilor,II, Bucuresti, 1935; Constantin C. si Dinu C. Giurescu, Istoria Romanilor, I, Bucuresti, 1975; Traian Dumitrescu – Transilvania – Pamant stramosesc multimilenar , vol. I, Ed. Carpatica, Cluj-Napoca, 1996; Ion Clopotel – Originile, dezvoltarea si desavarsirea limbii romane literare , Ed. Did. Ped., Bucuresti, 1972 etc., etc., etc.

(5) De mare importanta pentru lamurirea acestei probleme sunt sapaturile arheologice menite sa descopere noi aspecte ale vietii urbane de dupa retragerea aureliana, pana cand aceasta viata urbana dispare sub loviturile barbarilor.

(6) Pr. Ioan Ramureanu, Istoria bisericeasca …, p.61-62

(7) ibidem, p.62-63

(8) ibidem, p.98-99; Emilian Popescu, op. cit., p.34 si 40

(9) Ion Barnea, Stindardul dacilor pe Arcul de triumf al lui Galerius , «M.i.», XII (1978), nr.1 (130), p.11-15

(10) Constantin Papanace, Geneza si evolutia constiintei nationale la macedo-romani, Ed. Brumar, 1995, p.47-48

(11) Pretinsul caracter tracic al «limbii besse» – a se vedea de ex. Ovid Densusianu, Istoria limbii romane , vol.I, Bucuresti, 1961, p.27 – trebuie înteles de fapt ca o exprimare tipic analoga a cronicarilor vremii, aflati în fata unui idiom nou, protoromana – a se vedea de ex. pr. Dumitru Staniloae, Besii în … -.

 Note bibliografice la capitolul Protoromanii/Straromanii în aceasta perioada

(1) C-tin C. Giurescu în Romanii… , p.737-739 face cuvenita si prea mult asteptata rectificare a erorii istorice continute de expresia – si teoria – “retragerea la munte”, înlocuindu-o cu adevarul istoric al “retragerii la codru”. tin sa subliniez aici ca si daca migratorii nu au masacrat pe autohtoni nicaieri, aceasta nu înseamna ca acestia o duceau idilic sub o stapanire ce punea un impozit oficial de 50% – dupa IRD, p.42 – si ca memoria lor care, ca a tuturor oamenilor, idealiza trecutul nu privea cu nostalgie spre vremurile stabilitatii. Aceasta realitate psihologica nu are nimic în comun cu delirul ipotezelor imigrationiste.

(2) Pidalionul sau Carma Bisericii , Bucuresti, 1993, p.86;

(3) daca primele invazii ale dacilor liberi au loc în 117 ele continua însa, de foarte multe ori în cadrul unor aliante cu alte triburi, pana în 381, deci vreme de 254 de ani – cu adevarat, nu se poate spune ca dacii liberi iubeau Imperiul Roman, chiar daca îl admirau.

(4) Ion Coja, op. cit., p.61 (si 62); desigur, trebuie precizat ca aceasta «antinomie» se refera la atitudinea fata de romanitatea Imperiului si nu la cea fata de Imperiu ca institutie; în acest fel ei, fara sa îsi dea seama erau deja separati de neamul lor, ostil prin definitie oricarei oranduiri statale mai cuprinzatoare.

 Note bibliografice la capitolul Constantin cel Mare. Mutarea capitalei

(1) Din punct de vedere etnic se înscrie în marile familii traco-romane ale Imperiului, marcand însa trecerea clasei superioare traco-romane la crestinism; el aduna astfel, luand în considerare si aspectul militar al vietii sale, toate elementele de baza ale Neamului Romanesc. Pentru viata si spiritualitatea sa a se vedea si studiul diac. P.I. David, Coincidente si relatii generale (indirecte) între Anglia si Dacoromania (sec. III-XIII), «BOR», XCII(1975), nr.5-6, p.746-784.

(2) Ca exemplu se poate studia modul introducerii simbolurilor crestine pe monezi, în Curs de istoria si spiritualitatea Bizantului, de prof. Emilian Popescu, Bucuresti, 1996, xerografiat, p.33.

(3) ibidem, p.35

(4) Th. Mommsen, op. cit., p.101; Pr. prof. Ioan Ramureanu, Sfantul Irineu, episcop de Sirmium , «ST», XXVII(1975), nr.3-4, p.204.

(5) si poate ar trebui sa atragem atentia asupra faptului ca aceasta subordonare anuleaza basmele privind grecismul Macedoniei sau al altor provincii balcanice din acea vreme , dovedind ca limba poporului – implicit, pentru acea vreme, si a Bisericii – era, macar o varianta a latinei vulgare (a se face comparatie cu structura Imperiului, de obicei fidel imitata de Biserica, sau cu situatia Bisericii din Cipru ).

 Note bibliografice la capitolul Urmasii Sfantului Împarat Constantin cel Mare

(1) ILD, p.47; Emilian Popescu, op. cit., p.46-47

(2) ibidem, p.48

(3) ibidem, p.49

(4) ILD, p.47

(5) La fel cum a fost crutat Israel în timpul lui Solomon pentru David (III Regi 11.11-13)

(6) Emilian Popescu, op. cit., p.50-51

(7) ibidem, p.51

(8) ibidem, p.53; pt. Valens în general ibidem, p.51-55

(9) acest proces, redat succint în ILD, p.45, prin «238. Primul atac al gotilor aliati cu carpii la Dunarea de Jos.», a avut de fapt un caracter mult mai Iarg. El a dus la asimilarea spirituala a gotilor care, deveniti de fapt un nou popor tracic, au adoptat un amestec de Ortodoxie, arianism si zalmoxism pe care l-au dus cu ei în Spania – a se vedea pentru aceasta Alexandru Busuioceanu, Zamolxis sau mitul dacic în istoria si legendele spaniole, Bucuresti, 1985 sau, pe scurt, Ioan Coja, op. cit., p.60-67 – .

(10) A se vedea pentru aceasta Emilian Popescu, op. cit., p.52-55, pr. Mircea Pacurariu, op. cit., p.127,

(11) Emilian Popescu, op. cit., p.55

(12) ibidem, p.56

 Note bibliografice la capitolul Teritoriil de dependenta romana

(1) A se vedea ca exemple Th. Mommsen, op. cit. , p.22-25 pentru a se observa diferenta între granita politica si cea militara a Imperiului în cazul germanilor, ca si – pentru aceeasi zona – avansul dintre acestea si influenta romana sau, pentru goti, IRD p.41.

(2) pr. prof. Mircea Pacurariu, Listele cronologice ale ierarhilor Bisericii Ortodoxe Romane, «BOR», XCIII, 1975, nr.3-4, p.322-355, la p.-le 323-324.

(3) nu este cazul sa insistam aici asupra acestor aspecte, dar putem aminti de statele romanesti din zona Tisei aflate sub dependenta bizantina în sec. X ca exemplu de situatii similare, ori autoritatea Moldovei asupra Transnistriei (Voziei), cu Lerici si Oceacov, si chiar asupra Zaporojiei, din sec.XIV-XVII.

(4) Principalele diviziuni ale unei limbi sunt dialectele. Ori în sec. XVIII, dupa un mileniu si jumatate de existenta, romanii vorbeau doar patru dialecte. Mai mult, dupa cum arata cel mai vechi lucrari macedoromane pastrate, acest dialect era atunci si mai unitar, si mai apropiat de dacoromana decat astazi. Acest lucru este firesc daca luam în considerare atat ravna nationalista ce a însufletit pe mai toti conducatorii popoarelor alogene si la nepasarea, incompetenta sau lasitatea ce i-a caracterizat pe mai toti conducatorii romanilor (exista exceptii, dar care nu schimba regula, nici finalul – eventual îl amana – ).

(5) Ovid Densusianu, Istoria limbii romane, vol. I, Bucuresti 1961, p.200

(6) ibidem, p.12-13

(7) ibidem, p.12

 Note bibliografice la capitolul scoala Straromana

(1) Destelenitorul acestui domeniu înca insuficient cunoscut si valorificat a fost cunoscutul patrolog Ioan G. Coman. El a initiat cercetarile în domeniu prin lucrarile Contributia scriitorilor patristici din Scythia Minor, aparuta în 1968 si mai ales Scriitori bisericesti din epoca straromana, aparuta la 1979. Alti autori ce s-a ocupat de aceasta problema sunt mitropolitul Nestor Vornicescu – Scrierile patristice de la Dunarea de Jos, si Artur Silvestri, cu lucrarea Exista o literatura straromana?, publicata în «Luceafarul.Istorii neelucidate»1985, p86-90.

(2) Artur Silvestri, op. cit., p.86

(3) pr. Ioan Ramureanu, Istoria…, p.110 si Sfantul Irineu, episcop de Sirmium , <ST», XXVII (1975), nr.3-4, p.204-212.

(4) pr. Mircea Pacurariu, Listele…, p.323

(5) pr. Ioan Ramureanu, Istoria…, p.111

(6) ibidem,p.110-111; Artur Silvestri, op. cit., p.86

(7) A. Silvestri, op. cit., loc. cit.

(8) Pentru viata, opera, pozitia internationala etc. a Sf. Niceta de Remesiana, a se vedea asist. Stefan C. Alexe, Sfantul Niceta de Remesiana si ecumenicitatea patristica din secolele lV si V , Bucuresti, Ed. lBMBOR, 1969.

(9) pr. Mircea Pacurariu, Listele…, p.323-324

(10) ibidem, p.323

(11) Artur Silvestri, op. cit., p.87-90

 Note bibliografice la capitolul Concluzii privind Romanitatea Romanilor si aparitia Imperiului Roman cu capitala la Bizant

(1) Adolf Armbruster, op. cit., p.276

(2) Sfantul Ioan Casian, Scrieri alese , PSB 57, Bucuresti, 1990, p.215

(3) a se vedea pentru aceasta Anexa

(4) Dimitrie Cantemir, Descrierea Moldovei , Ed. Tineretului, Bucuresti, 1961, p.170-171

(5) A se vedea subiectul în special la Constantin Papanace, op. cit., care îl trateaza daca nu în întregime, apoi macar într-o masura prea mare pentru a permite selectii, Vasile Tega, op. cit., cu acelasi comentariu, *** Istoria militara a poporului roman, I , Ed. Militara, Bucuresti, 1984 etc.

V. Anexe

V.1 Bibliografie

A. Carti

1. — Biblia sau Sfanta Scriptura , Ed. Instit. bib. si de mis. al B.O.R., Bucuresti, 1994

2. *** Atlas pentru istoria Romaniei , Bucuresti, 1983

3. *** Atlas istoric , E.D.P., Bucuresti, 1971

4. ***Dumnezeu si stiinta, Ed. Albatros, Bucuresti, 2000 (autori: Jean Guitton, Griska Bogdanovici si Igor Bogdanovici)

5. *** Fontes Historiae Daco-Romanae , I, Bucuresti, 1968

6. *** Fontes Historiae Daco-Romanae , II, Ed. Ac. R.S.R., Bucuresti, 1970

7. *** Istoria lumii în date ,Ed. Encic. Rom., Bucuresti, 1972

8. *** Istoria militara a poporului roman ,I , Ed. Militara, Bucuresti, 1984

9. *** Istoria Romaniei în date, Mica intreprindere editorial-poligrafica “Crai-Nou” (Chisinau ), 1992

10. *** Monumente istorice si izvoare crestine, Ed. Arhiepiscopia Tomisului si a Dunarii de Jos, Galati , 1987

11. *** Rasismul în fata stiintei , Ed. Politica, Bucuresti, 1982

12. *** Romanii de la sud de Dunare , editata de Arhivele Nationale, Bucuresti, 1997

13. Alexe, asist. Stefan C. – Sfantul Niceta de Remesiana si ecumenicitatea patristica din secolele lV si V , Bucuresti, Ed. lBMBOR, 1969

14. Armbruster, Adolf – Romanitatea romanilor.Istoria unei idei , E.s.E., Bucuresti, 1993

15. Bratianu, Gh. l. – O enigma si un miracol istoric: Poporul Roman , E.s.E., Bucuresti, 1988

16. Butura, Valer – Etnografia poporului roman. Cultura materiala , Ed. Dacia, Cluj- Napoca, 1978

17. Cantemir, Dimitrie – Descrierea Moldovei , Ed. Tineretului, Bucuresti, 1961

18. Capidan, Th. – Limba si cultura , FRLA, Bucuresti, 1943

19. Capidan, Th – Macedoromanii. Etnografie. Istorie. Limba , Fundatia regala pentru literatura si arta, Bucuresti,1942

20. Cartojan, N. – Istoria literaturii romane vechi, I, Fundatia pentru literatura si arta “Regele Carol II”, Bucuresti,1940

21. Ceausescu, gen.-lct. dr. Ilie – Transilvania stravechi pamant romanesc , Ed. Militara, Bucuresti, 1988

22. Clopotel, Ion – Originile, dezvoltarea si desavarsirea limbii romane literare , Ed. Did. Ped., Bucuresti, 1972

23. Coja, Ion – Transilvania Invincibile Argumentum , Ed. Athenaeum, Bucuresti, 1990

24. Coman, pr. Constantin – Ortodoxia sub presiunea istoriei , Ed. Bizantina, Bucuresti, 1995

25. Densusianu, Ovid – Istoria limbii romîne , vol.I, Ed.st., Bucuresti, 1961

26. Diehl, Charles – Figuri bizantine, vol. I-II, BPT, Bucuresti

27. Dragomir, Silviu – Vlahii din nordul Peninsulei Balcanice în Evul Mediu , Ed. Ac. R.P.R., Bucuresti, 1959

28. Dragan, Iosif Constantin – Noi tracii, vol. I, Ed. Scrisul Romanesc, Craiova, 1976

29. Draghicescu, D. – Din psihologia poporului roman , Ed. Albatros, Bucuresti,1996

30. Dumitrescu, Traian – Transilvania – Pamant stramosesc multimilenar , vol. I, Ed. Carpatica, Cluj-Napoca, 1996

31. Eliade, Mircea – De la Zalmoxis la Genghis-Han, E.s.E., Bucuresti, 1980

32. Floru, S. Ion – Istoria Romanilor pentru cursul superior , Ed. Librariei SOCEC&Co, Soc. Anonima, 1928

33. Giuglea, George – Fapte de limba. Marturii despre trecutul romanesc, E.s.E., Bucuresti, 1988

34. Giurescu, Constantin C. – Formarea poporului roman , Ed. Scrisul Romanesc, Craiova, 1973

35. Giurescu, Constantin C.- Istoria padurii romanesti din cele mai vechi timpuri pana astazi, Ed.Ceres, Bucuresti, 1976

36. Giurescu, Constantin C.- lstoria romanilor, 1, Bucuresti, 1978

37. Giurescu, Constantin C. si Dinu C. – Istoria Romanilor, I, E.s.E., Bucuresti, 1975

38. Guler, dr. Gheorghe – Etnogeneza si continuitatea romanilor în vatra strabuna , Ed. Sagittarius, Bucuresti, 1997

39. Hasdeu, Bogdan Petriceicu – Istoria critica a romanilor , Ed. Minerva, Bucuresti, 1984

40. Homer, Radu – vezi Smeu, Georgeta

41. Capidan, Th. – Limba si cultura , FRLA, Bucuresti, 1943

42. Iorga, Nicolae – Istoria romanilor, vol. II, Bucuresti,

43. Iscru, conf. univ. G. D. – Formarea natiunii romane , Bucuresti, 1995

44. Iscru, conf. univ. G. D.- Traco-geto-dacii, natiunea matca din spatiul carpato- danubiano-balcanic , Casa de Editura si Librarie «Nicolae Balcescu», Bucuresti, 1998

45. Lehrer, Milton – Ardealul pamant romanesc (Problema Ardealului vazuta de un american) , Ed. Vatra Romaneasca, Cluj-Napoca, 1991

46. Lozovan, Eugen – Dacia sacra , Ed. Saeculum I.O., Bucuresti, 1998

47. MacKendrick, Paul – Pietrele dacilor vorbesc, Ed. stiintifica si Enciclopedica, Bucuresti, 1978, trad. Horia Florian Popescu

48. Meghidovici, I.P. – Istoria descoperirilor geografice , Ed. st., Bucuresti, 1959

49. Mihaescu, H. – La romanite dans le sud-est de L’Europe , Ed. Academiei Romane, 1993

50. Mommsen, Theodor – Istoria romana, vol. IV, Ed. Enciclopedica, Bucuresti, 1991

51. Munteanu, Romul – scoala Ardeleana , Bucuresti, 1997

52. Panaitescu, Petre P. – Istoria Romanilor , E. D. P., Bucuresti, 1990

53. Pacurariu, pr. prof. Mircea – lstoria Bisericii Ortodoxe Romane ,l, Bucuresti, 1991

54. Popescu, Emilian – Curs de istoria si spiritualitatea Bizantului , Bucuresti, 1996, xerografiat

55. Popescu, Pr. Prof. Grigore – Vietile sfintilor, vol I-IV, Bucuresti, 1960

56. Puscariu, Sextil – Studii istroromane , II, în colaborare cu M. Bartoli, A. Belulovici si A. Byhan, Cultura Nationala, Bucuresti, 1926

57. Radulescu-Motru, C. – Etnicul Romanesc. Nationalismul , Ed. Albatros, Bucuresti, 1996

58. Ramureanu, pr. prof. Ioan – lstoria Bisericii Universale, Ed.IBMBOR, Bucuresti, 1992

59. Roller, acad. Mihai – Istoria Republicii Populare Romane, Ed. de Stat Did. si Pedag., 1952

60. Rosetti, acad. Alexandru – Istoria limbii romane , Ed. pentru Literatura, Bucuresti, 1968

61. Russu, Ion I. – Daco-getii în Imperiul Roman, Ed.Ac.R.S.R., Buc., 1980

62. Russu, I.R. – Etnogeneza romanilor (Fondul autohton traco-dacic si componenta latino- romanica) , Ed.st. Enc., Bucuresti, 1981

63. Seisanu, Romulus – Dobrogea. Gurile Dunarii si Insula serpilor, Ed. ziarului «Universul», Bucuresti 1928

64. Smeu, Georgeta si Homer, Radu – Mic dictionar de Istoria romanilor, Casa editoriala Cuget simtire credinta, Bucuresti, 1994

65. Staniloae, pr. prof. Dumitru – Ortodoxie si Romanism , editata de Asociatia Romanilor din Bucovina de Nord, 1992

66. Tega, Vasile – Aromanii vazuti de calatori englezi (pana la 1900) , Ed. FCADP, Bucuresti, 1998

67. Tulbure, Nathalia – Atlas istoric al romanilor cu cetiri istorice, Bucuresti, MCMXII (1912)

68. Vulcanescu, Romulus – Mitologie romana, Ed. Ac. R.S.R., Bucuresti, 1987

B. Articole si studii, brosuri

1. *** Cetati dacice în Oltenia , «M.i.», VIII(1974), nr.12(93), p.45

2. *** Civilizatiile lumii si pamantul stramosesc îsi dezvaluie tainele , «BOR», , nr. 7-8, p.892-900

3. *** Dictionar istoric. Neamuri si triburi tracice , «M.i.», X (1976), nr.12 (117), p.22,46

4. *** Dictionar istoric.Neamuri si triburi tracice – Ausdecensi, Harpi, Brianti , «M.i.», X (1976), nr.5 (110), p.36-37

5. *** Dictionar istoric. Neamuri si triburi tracice – Bistonii , Biefii , Costobocii , Laii « M.i.» , X (1976), nr.4 (109), p.15-17

6. *** Din memoria pamantului strabun , «BOR», XCIII(1975), nr.3-4, p.309-311

7. *** Din patrimoniul culturii universale si nationale , «BOR», XCIII(1975), nr.9-p.1081-1085

8. *** Din viata si civilizatia pamantului romanesc , «BOR», XCIV(1976), nr.3-4, p.293-297

9. *** Geto-daci si greci la Callatis , «M.i.», XV (1981), nr.4 (169), p.41-42

10. *** Noi marturii ale civilizatiei pamantului stramosesc , «BOR», XCIV(1976), nr.5-7, p.513-519

11. *** Noi marturi ale civilizatiilor vechi si ale gliei strabune , «BOR», XCIII(1975), nr.5-6, p.638-641

12. *** Permanenta locuire si legatura cu glia strabuna , «BOR», XCIV(1976), nr.7- 8, p.687-692

13. *** Universul spiritual al lumii trace , «M.i.», XII (1978), nr.7(136), p.28-32

14. Alecsandrescu, pr. C. – Procesul raspandirii crestinismului pe teritoriul Daciei , «BOR», XCIII(1975), nr.9-10, p.1090-1099

15. Anghel, Gheorghe – Alba Iulia – doua milenii de existenta , «M.i.», IX(1975), nr.5(98), p.18-21

16. Armbruster, dr. Adolf – “Ducele Ramunc” si “tara Romaneasca” , «M.i.», X (1976), nr.10(115), p.36-38

17. Barnea, Ion – Identitati ale romanitatii «M.i.», X (1976), nr.1 (106), p.28-32

18. “ “ – Monumentele rupestre de la Murfatlar , «M.i.», II (1968), nr.5 (14), p.38-42

19. “ “ – Stindardul dacilor pe Arcul de triumf al lui Galerius , «M.i.», XII (1978), nr.1 (130), p.11-15

20. Bauman, V. – Noi dovezi arheologice referitoare la vechimea martirilor de la Niculitel , «BOR», XCIV(1976), p.580-586

21. Berciu, Dumitru – Fir neintrerupt de existenta romaneasca , « M.i.», IV (1970), nr. 11(44), p.2-7

22. “ “ – Dictionar istoric – neamuri si triburi tracice , «M.i.», X(1976), nr.1(106), p.15-20

23. Bichir, dr. Gheorghe – Oamenii pamantului nu si-au parasit tara , «M.i.», X (1976), nr.9 (114), p.10-11

24. “ “ – Neamuri si triburi tracice – Carpii , «M.i.», X (1976), nr.2 (107), p.33-34

25. Bogdan, C. – «Cetatea Helis». Contributii la istoria orasului Bucuresti , «BOR», CIII(1975), nr.7-8, p.969-971

26. Brudiu, Mihai – Dicianu – un nume milenar în stravechea Dobroge , «M.i.», XI (1978), nr.10(139), p.28-30

27. Candea,Virgil – Vechi contacte romanesti cu Levantul , « M.i.» , IV (1970),nr.6 (39), p.10-17

28. “ “ – Trecutul nostru în constiinta lumii , «M.i.», VII(1973), nr.1(70), p.58-60

29. Chitescu, dr. Lucian – Radacini stravechi , «M.i.», XIII (1979), nr.7 (148),p.21- 24,32

30. Ciobotea, drd. Dan Ilie – Elemente ale religiei geto-dacilor favorabile procesului de crestinare a stramosilor , «ST»,XXVlll(1976), nr.7-10

31. Coman, pr. prof. Ioan G. – Problema raporturilor culturale dintre greci si “barbari” în lumina sfintilor parinti , «S.T.», XXVI (1974), nr.3- 4, p.153-171

32. “ “ “ “ “ – «Scitii» Ioan Casian si Dionisie cel Mic si legaturile lor cu lumea mediteraneana , «ST», XXVll(1975), nr.3-4, p.189-203

33. Crisan, Ion Horatiu – Împumuturi nemarturisite din istoria traco-getilor , «M.i.», XII(1978), nr.8(137), p.18-19, 32

34. Culica, V. – Antichitatile crestine de la Izvoarele (jud. Constanta) , «BOR», XCIV(1976), nr.7- 8, p.774-784

35. Danov, H. M. – Viata cotidiana la traci , «M.i.», X (1976), nr.9 (114),p.11-1422

36. David, P.I. – Confluente daco-britanice , «M.i.», XII (1978), nr.3 (132), p. 33-35

37. “ diac. P.I. – Religia traco-daca si celto-britanica. Studiu comparativ , «BOR», XCII(1975), p.389-408

38. “ “ “ – Coincidente si relatii generale (indirecte) între Anglia si Daco- Romania (sec. lll-Xlll) ,«BOR», XClll(1975), p.746-784

39. Diaconu, Petre – Unde a fost cetatea Dafne , «M.i», X (1976), nr.10 (115), p.7-9

40. “ “ – Vicina la Pacuiu lui Soare? , «M.i.», VIII(1974), nr.11(92), p.76- 79

41. Dumitrascu, Sever – Cetatile dacice din Crisana , «M.i.», XV (1981), nr.5 (170), p.31

42. Dumitrescu, Vladimir – Colocviu despre iliri . «M.i.», VII(1973), nr.1(70), p.53,57

43. Dusek, dr. Mikulas – Tracii în bazinul carpatic , «M.i.», X (1976), nr.2 (107),p.35-37

44. Ferenczi, stefan – Sarmizegetusa Regia – puternic centru al metalurgiei dace , «M.i.», XIII(1979), nr.6 (147), p.24-25

45. Georgescu, Titu – Craiova – 1750 ani , «M.i.», IX(1975), nr.9(102), p.13-14

46. Giurescu, Constantin C. – Romanismul dacic , «M.i.», Vll (1973), nr.8 (77),p.30- 32

47. “ “ – Codrul – frate cu romanul , «M.i.», IX(1975), nr.3(96), p.16-19

48. “ “ – Romanii în secolul migratiilor , «BOR», XCIII(1975), nr.5-6, p.729-745

49. Giurescu, Dinu C. – Europa – “O parte a lumii îti va purta numele” , «M.i.», VII(1973), nr.6(75), p.52-55, 63

50. Gholam, Samir – Obiceiul ca izvor în dreptul romano-bizantin si în traditia patristico-canonica a Bisericii Ortodoxe , «ST», XXVll(1975), p.452-463

51. Iliescu, G. – Monede dacice , «M.i.», XV ( 1981), nr.4 (169), p.43-45

52. Ionascu, Ion – Ceasornicul istoriei , «M.i.», IV (1971), nr. 8 (41), p.56-63

53. Ionescu, V. – Relatiile romano-bizantine în opera lui A.D.Xenopol , «BOR», XCII(1974),nr. 3-4, p.721-729

54. Ionita, drd. Alex. M. – Episcopia Constantei , «ST», XXVlll(1976), nr.7-10, p.623-632

55. Iordache, Constantin – Cum am reconstituit dacii de pe Arcul lui Galerius , «M.i.» XII(1978), nr.1 (130), p.15

56. Ivanovici, Gh si Solomon, Max – Pe urmele dramurilor si ocalelor, « M.i.», IV (1970), nr.2 (35), p.81-85

57. Lerian, Mircea – În legatura cu ipoteza Vicina – Somova, «BOR», XCI(1973), nr.3-5, p.472-474

58. Mateescu, Tudor – Dobrogea – stravechi pamant romanesc ,«Mi», XVII(1983), nr.2(215), p.29-31 si 34

59. Maciu, Vasile – tara Romaneasca – istoria unui nume al întregului teritoriu locuit de romani , «M.i.», IX(1975), nr.12(105), p.2-3, 36

60. Marculescu, Octavian – Tanarul rege trac si prietenul sau roman. Destainuirile unei piese rare , «M.i.»,VIII(1974), nr.4(85), p.64-65

61. “ “ – O cruce bizantina gasita la Campulung Muscel , «BOR», XCIII(1975), nr.3-4, p.356-359

62. Marghitan, Liviu – Zeul-copil de la Deva , «M.i.», V (1971), nr.7 (52), p.7

63. “ “ – Traianus Decius, restaurator al Daciei , «M.i.», VIII(1974), nr.12(93), p.55

64. Michelet, Jules – Marele lor nume de Romani , «M.i.», VII(1973), nr.1(70), p.60- 61

65. Miculescu, pr. drd. Iulian – Romanii (valahii) în spatiul carpato-balcanic pana la întemeierea Imperiului Romano-Bulgar , «BOR», CII(1984), p.246-258

66. Munteanu, N. G. – Cei mai primejdiosi adversari ai romanilor , «M.i.», XII (1979), nr.6 (147), p.21-23

67. Nasturel, Petre – Treptele Bizantului , «M.i», IV (1970), nr.4 (37), p.52-61

68. Nicolae, drd. Maxim – Riturile de înmormantare de pe teritoriul tarii noastre din cele mai vechi timpuri si pana la aparitia crestinismului , «ST», XIX(1967), nr.3-4, p.198-205

69. Nicolaescu, Sorin – Un mesaj tracic – taina unui inel , «M9.i.», VII(1973), nr.5(74), p.86-87

70. Nicolaescu-Plopsor,C.S. – Milenii de istorie la Portile de Fier , « M.i.», II(1968), nr.1(10), p.1-7

71. Olteanu, stefan – Barladul si veacurile sale de istorie , «M.i.»,VIII(1974), nr.9(90), p.30-32

72. Palade, Vasile – Cuptorul de la Fantanele , «M.i.», IV (1970), nr.2 (35) , p.45

73. Panighiant, Eugen – Poetul la asediul cetatii Aegysus? , «M.i.», VIII(1974), nr.4(85), p.66-67

74. Pacurariu, pr. prof. Mircea – Listele cronologice ale ierarhilor Bisericii Ortodoxe Romane , «BOR», XIII(1975), p.322-356

75. Petrescu-Dambovita, M. – Cetati medievale de pamant pe teritoriul Romaniei , «M.i.», XII (1978), nr.9 (138), p.28-32

76. Poienaru-Bordea, Gh. – Neamuri si triburi tracice. Edonii , «M.i.», X(1976), nr.10(115), p.10-19

77. “ “ “ – Neamuri si triburi tracice. Astii , Bisaltii , Zaellii , « M.i», X (1976), nr.11 (116), p.22-40

78. “ “ “ – Neamuri si triburi tracice. Ciconii , «M.i.», XI (1977), nr.10 ( 127), p.51,61

79. Popescu, Mihail – Cultul mortilor în religia greco-romana din Scitia Mica , «BOR», LXXXVIII (1970), nr.11-12, p.1275-1286

80. Popilian, Gheorghe – Date noi cu privire la centrul ceramic de la Romula , «Arhivele Olteniei», 3, Ed. Acad.R.S.R., Bucuresti, 1984, p.46-54

81. Preda, Constantin – Un atelier monetar în Dacia , «M.i.», II (1968), nr.1 (10), p.33-35

82. “ “ – Semnificative marturii ale monedelor getodacice , «M.i.», X (1976), nr.5 (110), p.38-39

83. “ “ – Neamuri si triburi tracice , «M.i.», X (1976), nr.9 (114), p.18- 19

84. Pusca, dr. ing. Ion – Viticultura la stramosii romanilor , «M.i.», XV (1981), nr.4 (169), p.59

85. Radulescu, A. – Burebista si Dacia Pontica , «M.i.», X (1976), nr.6 (111), p.47- 48,5

86. Raduna, Dumitru – Cultele orientale din Dacia Superior în lumina descoperirilor arheologice , «S.T.», XVIII (1966), nr.3-4, p. 131-145

87. – Divinitatile adorate în Oltenia în timpul stapanirii romane , «ST»,XVIII(1966), nr.7-8, p.450-469

88. Ramureanu, pr. prof. Ioan I. – Crestinismul în provinciile romane dunarene ale Iliricului la sfarsitul secolului IV. Sinodul de la Sirmium din 378 si sinodul de la Acvileea din 381 , «ST», XVI(1964), nr.7-8, p.408-450

89. – Martirii crestini de la Niculitel, descoperiti în anul 1971 , «BOR», XCI(1973), nr.3-5, p.464-471

90. – Sfinti si Martiri la Tomis – Constanta , «BOR», XCII(1974), nr.7-8, p.975-1011

91. “ “ “ – Sfantul Irineu, episcop de Sirmium , «ST», XXVII (1975), nr.3-4, p.204-212

92. Rezachevici, Constantin – Turnu – localitati si monumente medievale , «M.i.», VII(1973), nr.11(80), p.72-73

93. Rezusi, pr. prof. Petru – Contributii noi istorice si arheologice cu privire la religia dacilor , «BOR», XCII (1974), nr.3-4, p.452-457

94. Rusu, pr. Zeviu – Cultul sarpelui la Tomis , «S.T.>, XXVl (1974), nr. 3-4, p.226- 263

95. Sacerdoteanu, prof. Aurelian – Vasile Parvan si istoria crestinismului daco-roman , «ST», XIX (1967), nr.7-8, p.403-410

96. Scorpan. Constantin – Ovidiu avea dreptate , «M.i», IV (1970), nr.8 (81), p.65- 692

97. Schwann, Stanislaw – O inscriptie medicala în Dacia, subiect al unei lucrari germane din 1742 , «M.i.», X (1976), nr.5 (110), p.16

98. Silvestri, Artur – Exista o literatura straromana ? , «Luceafarul. Istorii neelucidate», 1985, p.86-90

99. Solomon, Max vezi Ivanovici, Gh. si Solomon, Max…

100. Stan, Alexandru I. – Religia tracilor sud-dunareni , «ST», XX(1968), nr.7-8, p.576-588

101. – Theos Megas Derzelas si cultul sau sincretist , «ST», XXI(1969), nr.1-2, p.111-121

102. Staniloae, pr. prof. Dumitru – «Besii» în manastirile din Orient , «BOR», XCIV(1976), p. 587-589

103. Stoica, pr. Constantin – Sfantul Andrei, apostolul romanilor , Ed. Romania Crestina, Bucuresti, 1998

104. Suceveanu, Al. – Neamuri si triburi tracice – Moesii , Serdii , Triballii , « M.i.» , X(1976) , nr.6 (111), p.45-47

105. serbanescu, D. – Dava Radovanu , «M.i.», XV (1981), nr.4 (169), p.39-40

106. stefan, Gheorghe – Marturii ale unei civilizatii , «M.i.», IV (1970), nr.2 (35), p.2-5

107. Toynbee, A.J. – “Apa trece, pietrele raman” , «M.i.» VII(1973), nr.7(76), p.24-27

108. Trohani, George – Dave si stapanii lor-Vladiceasca , «M.i.», XIV (1980), nr.11 (164), p.33

109. Tudor, Dumitru – Localizarea Daciei Malvensis , «M.i.», III (1969), nr.3 (24), p.2-5

110. “ “ – O solie din Dacia la Roma, acum doua milenii , «M.i.», I (1967), nr.7, p.21-22

111. “ “ – Lumini în milenara noapte , «M.i.», V (1971), nr.7 (52), p.2-6

112. Valureanu, U. – Beduini de origine valaha? , «M.i.», VII(1973), nr.1(70), p.82-84

113. Vuia, Romus – Dîntotdeauna aici , «M.i.», XII (1979), nr.7 (148), p.25-28

114. Vulpe, Radu – Tomis: de la orasel la Metropola Pontului Stang , «M.i.», V (1971), nr.12 (57), p.66-70

115. “ “ – Cel mai original monument al Romei – Columna Traiana , «M.i.», Vll(1973), nr. 5(74), p.60-67

116. “ “ – Adamclisi – o victorie scump platita , «M.i.», VIII(1974), nr.3(84), p.19-23, 38-42

117. “ “ – Aurelian – împaratul cu mana pe spada , «M.i.», IX(1975), nr.4(97), p.7-13

V.3 Cronologie romaneasca

200 – inscriptie în cinstea lui Septimius Sever la Ampelum, care fusese ridicat la rangul de municipium.
cca. 200 – mentionarea gotilor la nord de Marea Neagra.
205, mai 23 – prima mentiune documentara a municipiului Septimium Apulense
211, febr. 4 – Septimius Sever (193-211) moare în Britania; fii lui, Geta si Caracalla, devin împarati sub regenta mamei lor, Iulia Domna.
212 – asasinarea lui Geta, apoi si a sustinatorilor lui, din ordinul lui Caracalla (M. Aurelius Antoninus); se emite Constitutia Antoniniana – aproape toti provincialii devin cetateni romani.
213-214 – vizita lui Caracalla în Moesia Inferior si Dacia.(cu aceasta ocazie se refac castrele de pe linia de N si NV de aparare a provinciei Dacia «Porolissum, Caseiu, Buciumi s.a.»)
217, apr.8 – asasinarea lui Caracalla în timpul razboiului cu partii; asasinul, prefectul pretoriului M. Opellius Macrinus, devine împarat.
218 – dirijat de mama si de bunica sa Varius Avitus Elagabalus, nepot al lui Caracalla, în varsta de 14 ani, devine cu sprijinul legiunilor din Orient împarat; Macrinus este ucis.
222-235 – Domnia lui M. Aurelius Severus Alexander : ultima perioada de pace si prosperitate a Imperiului.
- este atestata documentar, pentru prima data, adunarea provinciala a Daciei (concilium trium Daciarum)cu sediu. la Sarmizegetusa; aceasta primeste titlul onorific de metropolis.
c. 230 – document epigrafic care atesta existenta enigmaticului oras Malva din Dacia (identificat de unii cu orasul Romula)
233 – invazia alamanilor în Gallia.
235 – asasinarea lui Severus Alexander de catre legiunile din Germania, care-l proclama împarat pe Maximin Tracul (C. Iulis Verus Maximinus).
235-284 – aceasta perioada, dintre asasinarea lui Severus Alexander si urcarea pe tron a lui Diocletian, este marcata de cea mai puternica criza cunoscuta de Imperiul roman. Stagnarea economica, devalorizarea monedei, instabilitatea politica nemaiantalnita (pe tron se succeda 22 de împarati), atacurile neantrerupte si tot mai incisive ale popoarelor migratorii la toate hotarele si accentuareaprocesului centrifug al probinciilor, împing imperiul pe marginea prapastiei. Pentru Dacia, provincie de granita expusa tuturor vitregiilor, epoca anarhiei militare reprezinta perioada unor grele încercari, pustiiri repetate, de deteriorare a vietii economice etc.
236 – împaratul Maximin Tracul (235-238) originar din Moesia Inferior, duce lupte împotriva sarmatilor izaigi si dacilor liberi luand titlurile de Dacicus Maximus si Sarmaticus Maximus
238, mart – asasinarea lui Maximin Tracul în timpul asediului orasului Aquieleia. M. Antonius Gordianius III, nepot al Gordienilor, este proclamat împarat.
238 – invazia, din vremea împaratilor Pupenius si Balbinus, carpilor (daci liberi din Moldova) si a gotilor la Dunarea de Jos este înfranta de guvernatorul Moesiei Inferior, Tullius Menophilus.
242 – noua invazie carpo-gotica în Moesia si Tracia
244 – împaratul Gordianus III este asasinat din ordinul lui Filip Arabul (M. Iulius Philippus), care se proclama împarat; încheierea luptelor împotriva persilor din Mesopotamia începute de Gordian III.
245-247 – cel mai puternic atac al carpilor împotriva Daciei , respins de împaratul Filip Arabul, care adopta în urma acestei victorii titlul de Carpicus Maximus. Fortificarea principalelor centre urbane ale Daciei sudice (Sucidava, Romula, Drobeta). Abandonarea limesului Transalutanus. Apararea romana se retranseaza pe Olt.
246 – împaratul Filip Arabul acorda Daciei dreptul de a bate moneda de bronz proprie.(primele monezi sunt emise în lunile iul.aug. 246.
248 – profitand de tulburarile din imperiu o coalitie de goti, taifali, carpi, condusi de regii Argaithus si Guntherichus, invadeaza Dobrogea. Distrugerea orasului Histria. Viata normala renaste abia în timpul împaratilor Aurelian si Probus.(noul zid reface vechiul oras pe o suprafata de 1/3 din suprafata pe care acesta o avea)
- prima mentiune epigrafica a Romulei-Malva
249 – Filip Arabul este ucis în batalia de la Verona de C. Messius Decius, de origine ilira, ridicat pe tron de trupele de la Dunare. Dupa încoronare Decius se întoarce în Dacia, lupta împotriva dacilor liberi luandu-si titlul de Dacicus Maximus si Restitutor Daciarum. Pe unele monezi apare textul Dacia Felix. Continua declinul oraselor grecesti dobrogene.
251 – invazie gotica.
sec. III – Infiltrarea în Moldova meridionala si în Muntenia, în special în regiunile de stepa, a diferitor triburi nomade de pastori sarmati (populatie iraniana înrudita cu scitii), care intra în raporturi stranse cu populatia autohtona. Prezenta sarmatilor în aceste regiuni este atestata pîna la sfarsitul sec. 4.
250 – prima persecutie împotriva crestinilor, generalizata în toate provinciile imperiului; izbucnirea unei epidemii de ciuma.
249-251 – dupa domnia împaratului Decius se accentueaza regresul economic-cultural al celor trei provincii dacice, paralel cu scaderea activitattii edilitare din centrele urbane.
251 – o coalitie de populatii de la granita de rasarit a Daciei, în frunte cu regele got Kniva, invadeaza Moesia Inferior (iarna 249/250), cucereste orasul Philippopolis si înfrînge în batalia de la Abrittus (azi Razgrad) armata romana comandata de împaratul Decius, care devine primul împarat roman ucis în razboaiele cu barbarii.
251-253 – domnia lui C. Vibius Trebonianus Gallus
253 – o noua invazie a gotilor si carpilor la Dunarea de Jos este înfranta de M. Aemilius Aemilianus, guvernatorul celor doua Moesii si la Pannoniei Inferior.
- Tibiscum, cel mai de seama oras al Daciei vestice, este mentionat documentar ca municipium intr-o inscriptie pusa în cinstea împaratesei Cornelia Salonina, sotia împaratului Gallenius.
253-260 – domnia lui Valerian (P. Licinius Valerianus). Fiul sau, L. Licinius Egnatius Gallienus, este numit coragent, încredintîndu-i-se apararea provinciilor din Occident si cele de la Dunare. Prima diviziune geografica a imperiului. Gotii, quazii, sarmatii, alamanii, alanii, francii, maurii, persii ataca neîntrerupt granitele patrunzînd adanc în imperiu.
255-258 – ultima marturie epigrafica descoperita la Sarmizegetusa.
257 – în urma victoriilor împotriva dacilor liberi împaratul Gallienus ia titlul de Dacicus Maximus. Dupa domnia lui Gallienus, inscriptiile înceteaza în Dacia; nu mai cunoastem nici un procurator al vreuneia din cele trei Dacii pana la evacuarea provinciei.
260 – înfrant la Edessa, Valerian este facut prizonier de Shapur I, regele persilor; moare în captivitate.
260-268 – domnia lui Gallienus. Criza statului roman din secolul 3 ajunge la apogeu; se accentueaza procesul centrifug al provinciilor, se întetesc atacurile popoarelor barbare la granite. Reforma armatei: crearea unui corp de cavalerie mobila pentru o interventie rapida în regiunile amenintate, înlaturarea ordinului senatorial de la conducerea legiunilor, patrunderea masiva a trupelor auxiliare barbare în componenta armatei romane.
260-268 – uzurpatorul M. Cassianus Latinus Postumus întemeiaza în Gallia, Britania si nordul Spaniei un regat independent. Consolidarea granitei Rinului.
261 – Odenath, principele arab al Palmyrei, care lupta împotriva lui Shapur I obtine din partea lui Gallienus titlul de «corector totius Orientis».
267 – marea invazie gotica în Marea Egee si Grecia continentala. Gotii jefuiesc coastele Dobrogei, Atena, Corint, Argos si Sparta.
268-270 – domnia lui Claudiu II Goticul (M. Aurelius Claudius); respinge o incazie a alamanilor (batalia de la lacul Benacus) si a gotilor (batalia de la Naisus). Regatul Palmyrei cucereste Egiptul.
269 – invazie a gotilor, gepizilor, herulilor, bastarnilor pe calea marii în provinciile balcanice ale Imperiului roman. Orasele Tomis, Marcianopolis, Cyzic, Byzantion, rezista cu succes invadatorilor. La Naissus (Nis) armata romana zdrobeste o invazie terestra similara. Prima mentiune a gepizilor la frontierele Daciei.
270-275 – Domnia lui Aurelian (L. Domitius Aurelianus).
271 – Aurelianus retrage din Dacia armata, administratia, plutocratia si o parte – bogata – a populatiei orasenesti si fondeaza la sud de Dunare o noua provincie; aceasta primeste si ea numele de Dacia si este împartita în Dacia Ripensis (cu capitala la Ratiaria) si Dacia Mediterranea (cu resedinta la Serdica). Majoritatea covîrsitoare a populatiei daco-romane, avand ca forma principala de organizare sociala obstea sateasca, ramîne însa pe loc, continuîndu-si viata si pastrand legaturi stranse cu provinciile romane din vecinatate, relatii facilitate de pastrarea pe tarmul stîng al Dunarii de catre Imperiul roman a unor importante teritorii, nu totdeauna sub control deplin, dar în care exista în continuare trupe romane, administratie etc. (este vorba mai ales de Banat si Oltenia, dar si de o mare parte din Muntenia si unele zone din sudul Moldovei).
- înfrange o invazie germanica în nordul nordul Italiei
271 – 300 Descoperirile arheologice de la Medias, Soporu de Cîmpie (jud. Cluj), Reci (jud. Covasna), atesta patrunderea si asezarea triburilor dacilor liberi (carpii) în Transilvania.
272 – Aurelian supune Regatul Palmyrei si recucereste provinciile romane din Asia Mica si Egipt
273 – Aurelian respinge un atac al carpilor din Dacia nord-dunareana si adopta titlul de Carpicus Maximus si Dacicus Maximus; idee discontinuitatii în orice zona locuibila a Daciei nord-dunarene se arata si prin aceste evenimente absolut falsa.
274 – secesiunea regatului galic este lichidata; Aurelian restaureaza tranitele si unitatea imperiului; primeste titlul de «Restitutor orbis»; adopta titulatura de «Dominus et Deus». cultul soarelui (Deus Sol Invictus) devine religie oficiala. Roma este înconjurata de puternice fortificatii.
275 – asasinarea lui Aurelian la Byzantion.
275-276 – Domnia împaratului M. Claudius Tacitus.
276-282 – împaratul M. Aurelius Probus întareste granita Rinului si a Dunarii.
282-283 – Domnia lui M. Aurelius Carus; fii sai, M. Aurelius Carinus si M. Aurelius Numerianus, sunt asociati la domnie ca regenti.
284-305 – Domnia lui Diocletian; teritoriul Dobrogei este separat de Moesia Inferior si transformat în provincie independenta sub numele de Scythia Minor cu capitala la Tomis si atasata diocezei Traciei. Patrunderea pe teritoriul vechii provincii romane a carpilor si altor triburi de daci liberi.
- Dobrogea devine provincie propriu-zisa, sub numele de Scythia Minor, cu resedinta la Tomis; cu provinciile învecinate sau apropiate – si de aceeasi structura etno-culturala – Europa, Rhodopae, Haemimontus, Tracia si Moesia Secunda va forma apoi dioceza Tracia; autoritatea economica a grecilor din zona devine nula; Scythia Minor este o provincie militara, avand pe suprafata sa relativ redusa o multime de fortificatii (Tomis, Axiopolis, Troesmis, Aegyssus, Dinogetia, Noviodunum etc.); apar noile legiuni locale Legio I Iovia si Legio II Herculea.
Sec. 4 Vechile orase ale Daciei romane (Sarmizegerusa, Apulum, Porolissum, Napoca) continua sa fie locuite; atît în vechile asezari, cît si în cele care iau nastere acuma, populatie daco-romana de agricultori si pastori îsi pastreaza modul de trai si traditiile vietii materiale si spirituale, specifice provinciilor romane. Persistenta vechilor sate si cimitire pe aceleasi locuri din timpul stapînirii romane dovedeste continuitatea vietii dupa retragerea aureliana.
284, nov. 17 – asasinarea lui Numerianus si proclamarea lui C. Aurelius Valerius Diocles (originar din Dalmatia) împarat la Nicomedia de catre armata din Orient.
285 – batalia de la rîul Margus (Moesia) dintre Carinus si Diocletian. Victorios, împaratul Carinus este însa asasinat la sfîrsitul luptei, Diocletian ramanand singurul stapan al imperiului.
286, apr. 1. Maximian (M. Aurelius Maximianus) primeste titlul de Augustus si este numit de Diocletian coîmparat, încredintîndui-se administrarea si apararea Occidentului.
c. 288 – întalnirea dintre Diocletian si Maximian de la Mediolanum (Milano). Se încheie procesul transformarii imperiului într-o monarhie absoluta de origina divina. Introducerea ceremonialului persan al proskynezei la curtea imperiala. Senatul si magistraturile raman institutii pur onorifice.
292 – campania lui Diocletian împotriva sarmatilor de la Dunare. Întarirea granitei Rinului, Dunarii si Eufratului; adoptarea unei reforme monetare pentru redresarea finantelor imperiului.
293, mart. 1. – instituirea tetrarhiei; reforma constitutionala ce urmareste împartirea responsabilitatii, astfel încat alaturi de cei doi augusti sunt numiti doi cezari
295 – 297 – În urma luptelor purtate în regiunea Dunarii de Jos Galerius va lua de sase ori titlul de Carpicus Maximus.
297 – reforma adiministrativa; imperiul este împartit în 101 provincii grupate în 12 dioceze; în provincii puterea militara este separata de cea civila, numirea guvernatorilor se face direct de împarat; colonii sunt legati de pamant; Britania, care în timpul lui M. Aurelius Mausaeus Carausius (297-294) îsi proclamase independenta si si-o mentinuse sub Allectus este reancorporata imperiului.
297-298 – razboi victorios împotriva Imperiului persan; la încheierea pacii, granita rasariteana a Imperiului roman este fixata pe fluviul Tigru, iar Imperiul sasanid recunoaste suzeranitatea romana asupra Armeniei. Maxima expansiune a Romei în Orient.
300-350 – purtatorii culturii Cerneahov-Sîntana de Mures patrund dinspre rasarit în Moldova, Cîmpia Munteana, iar catre sfarsitul perioadei si în Transolvania. Stapanirea gotilor în aceste regiuni ramane mai mult nominala.
301 – edict de fixare a preturilor maximale în imperiu.
300-304 – persecutiile anticrestine ale lui Diocletian. Textele martirologiilor crestine înreistreaza un mare numar de martiri la Tomis, Durostorum, Axiopolis, Dinogetia, Nociodunum. În cursul secolului 4 sunt semnalate si pe teritoriul fostei Dacii romane obiecte si monumente paleocrestine care atesta raspîndirea crestinismului în mijlocul populatiei daco-romane sub haina sa latina.
303, febr. 23. începutul unei persecutii anticrestine. Este emis primul dintre cele 4
edicte care condamna crestinismul.
305, mai 1 – Diocletian (la Nicomedia) si Maximian (la Milano) abdica. Sfarsitul primei tetrarhii. Galerius (în rasarit) si Constantius Chlorus (în apus) sunt proclamati augusti, asociindu-si ca cezari pe V. Maximinus Daia si F. Valerius Severus.
c. 305 – sciziunea bisericii crestine din Africa de Nord initiata de episcopul Donatus din Cartagina.
306-337 – domnia lui Constantin cel Mare. Imperiul roman anexeaza o importanta regiune de la nord de Dunare. Sunt refacute Drobeta, Sucidava si Constantiniana Daphne. Restaurarea drumului Sucidava-Romula. Timp de trei-patru decenii viata urbana reînfloreste în asezarile din sudul fostei Dacii romane.
306, iul. 25 – moartea lui Constantius Chlorus în Britannia. Severus devine August al Occidentului; armata însa îl proclama împarat pe Constantin (F. Valerius Constantinus), fiul lui Constantius; Galerius îl accepta ca cezar în Occident.
oct. 28 – M. Aurelius Maxentius, fiul lui Maximian, este proclamat împarat de trupele din Italia; izbucneste un razboi civil.
308 – conferinta imperiala de la Carnuntum. Licinus (Valerius Licinianus Licinius) este numit, în urma mortii lui Severus, august al Occidentului, Galerius al Orientului, iar Constantin (în apus) si Maximinus Daia (în rasarit) sunt confirmati cezari.
310 – Maximian se proclama din nou împarat în sudul Galliei; înfrant de Constantin este constrans sa se sinucida la Massalia.
311, mai 6 – moartea lui Galerius. Licinius devine august al Orientului.
312, oct. 28 – batalia de la podul Milvius în apropiere de Roma. Maxentius este înfrant de Constantin, care devine unicul stapanitor al Occidentului.
313 – edictul de la Milano proclama libertatea de credinta si egalitate în drepturi pentru crestinii din imperiu.
apr. 30 Maximinus Daia este înfrant de Licinius în batalia de la Tzirallum (Tracia); Constantin ramane împarat al Occidentului, Licinius al Orientului.
315 – luptele lui Constantin împotriva francilor si alamanilor; primeste cognomenul de «cel Mare». Inaugurarea Arcului de Triumf al lui Constantin din Roma.
315 – 316 – Sf. Împ. Constantin cel Mare adopta titlul de Gothicus Maximus si Carpicus Maximus dupa respingerea unor atacuri daco-gotice.
316, dec. 3 – moartea lui Diocletian la Spalatum (Dalmatia)
316 – reconstructia cetatii Tropaeum Traiani distrusa de goti
c. 320 – întemeierea primelor manastiri crestine în Egipt si Palestina; aici se vor gasi si straromani, amintiti de cronicari sub numele de «bessi», dupa unul din cele mai mari triburi tracice din Imperiul Roman.
321 – introducerea duminicii (dies solis) ca zi de odihna în imperiu.
324 – razboi civil între Licinius si Constantin; înfrant în doua batalii, la Adrianopol si Crhysopolis, Licinius este capturat si executat la Thessalonic în anul urmator. Constantin devine unic suveran al Imperiului.
325 – la Niceea are loc primul Sinod ecumenic al Bisericii Ortodoxe, unde se pun bazele dogmatice si canonice ale ortodoxismului. Tezele eretice ale episcopului Arianus (arianismul) sunt condamnate; la Sinod participa mai multi episcopi straromani, inclusiv unul din Scitia.
328, iul. 5 – inaugurarea solemnnna a podului construit peste Dunare în dreptul Sucidavei de catre arhitectul Teophilus Patricius
330 – Constantin continua reformele constitutionale initiate de Diocletian; numarul provinciilor este ridicat la 117, grupate în 14 dioceze si 4 prefecturi (Orient, Illyricum, Italia, Gallia). Armata est împartita în: trupe de campanie (comitatenses) si trupe de granita (limitanei); numarul legiunilor este limitat la 75. Senatele din Roma si Constantinopol devin simple consilii orasenesti. Creearea unei ierarhii functionaresti.
mai. 11 – inaugurarea oficiala a fostei colonii grecesti Byzantion, ca noua capitala a Imperiului roman, sub numele de Constantinopol.
331-332 – invazie a gotilor la sudul Dunarii. Imperiul roman încheie în 332 cu gotii din nordul Dunarii un tratat prin care le acorda calitatea de aliati (foederati); pace cu gotii pentru trei decenii.
332 – încheierea pacii cu gotii si taifalii din nordul Dunarii, care sunt acceptati ca aliati (foederati) în armata romana.
337, mai.22 – moartea lui Constantin cel Mare la Nicomedia. Imperiul este împartit între fii sai: Constantin II în Occident (337-340), Constant în Italia si Constantiu II în Orient (337-361).
337-361 – Domnia lui Constantiu al II-lea. Continua opera de rafacere a limesului dobrogean. Epoca de liniste si de înflorire economica în Scythia Minor. Vii si permanente schimburi econimice si culturale cu populatia din stanga Dunarii. Wulfila (Ulfilas) apostolul gotilor, predica în limba latina pentru populatia romanica si gotii din nordul Dunarii; persecutat de Athanaric, unul din conducatorii vizigotilor, Wulfila se refugiaza în 348 în imperiu.
340 – Constant înfrange pe Constantin II, anexand si partea occidentala a imperiului.
350, ian. 18 – asasinarea lui Constant în Gallia de catre F. Magnus Magnentius, primul uzurpator de origine romanica al tronului imperial.
351,sept. 28 – Magnentius este înfrant la Mursa (Pannonia), în cea mai sangeroasa batalie a secolului, de Constantiu II.
353, aug. – Mangetius este înfrant din nou la Mons Seleuci si se sinucide; Constantiu devine unic stapanitor al Imperiului roman; încearca sa impuna arianismul ca doctrina obligatorie pentru întreaga Biserica crestina.
360, febr. – Iulian (F. Claudius Iulianus este proclamat împarat de trupele din Gallia.
361, nov. 3 – dupa moartea lui Constantiu II în Cilicia, Iulian este recunoscut ca împarat si în provinciile din Orient. În timpul domniei acestuia (361-363) se iau masuri pentru fortificarea oraselor din dioceza Tracia si în deosebi a cetatilor de la Dunare; se repara si drumurile din Dobrogea. Adoptarea unor masuri anticrestine (redeschiderea templelor pagane, edict de toleranta pentru pagani, donatisti, evrei) îi aduc cognomenul de «Apostata».
363, iun. 26 – moartea lui Iulian în timpul campaniei antipersane în Mesopotamia. Urmasul sau, Flavius Iovianus, încheie pace cu Imperiul sasanid cedînd provinciile de la est de fluviul Eufrat si renuntînd la suzeranitatea romana asupre Armeniei. Revocarea edictelor anticrestine ale împaratului Iulian.
364, febr 17 – moartea lui Iovian în Galatia.
364-375 proclamat împarat, Flavius Valentinianus I, numeste ca împarat al Orientului pe fratele sau Flavius Valens; administrarea separata a celor doua parti ale imperiului.
c. 365 – retorul Q. Aurelius Symmachus, unul dintre ultimii aparatori ai paganismului roman, devine prefect al orasului Roma.
365-366 – uzurpatorul Procopius este înfrant de Valens.
367-369 – expeditii ale lui Valens împotriva gotilor din nordul Dunarii care-l sprijinisera pe uzurpatorul Procopius; ultima mare actiune romana la nord de fluviu; încercarea lui Valens de a impune arianismul în Dobrogea se zdrobeste de rezistenta opusa lui de Sf. Ep. Vetranion (Betranion – primul episcop atestat cu certitudine de documentele istorice) si de unitatea romanilor dobrogeni în jurul sfantului lor episcop. În acea epoca biserica din Scythia Minor avea un singur episcop, cu resedinta la Tomis, care depindea direct de Constantinopol. Fara sa obtina o victorie decisiva, Valens încheie în anul 369 (în urma unei întrevederi cu Athanaric, la Noviodunum, pe o corabie în mijlocul Dunarii) pacea cu vizigotii.
367 – invazie pustiitoare a pictilor, scotilor si attacottilor în Britannia.
369 – poetul si oratorul D. Ausonius Magnus (c. 310-395) este numit educator al împaratului Gratian.
c. 375 – regatul ostrogot din nordul Marii Negre este nimicit de invazia hunilor, prima semintie de neam turcic originara din stepele asiatice în Europa de rasarit. Este data traditionala a începutului «Marii migratii a popoarelor». Popoarele migratoare care sau perindat prin spatiul carpato-danubian (gotii, hunii, gepizii, avarii) au reprezentat, în general, o minoritate razboinica. Stapani peste vaste teritorii al caror centru de greutate a fost întotdeauna în afara hotarelor vechii Dacii, dominatia lor a fost una militara-politca si nu o colonizare efectiva, pentru care numeric aceste semintii nomade nu erau suficiente.Aceasta realitate este reflectata si de raritatea descoperirilor arheologice de pe teritoriul Romaniei care le pot fi atribuite în mod neandoielnic. Pe teritoriile controlate de aceste ei, aceste populatii se stabileau, în general pe vaile cursurilor de apa mai importane, de cel mai multe ori în sate deosebite de cele ale bastinasilor; economia lor era o economie de consum, productia bunurilor de trai fiind asigurata în Dacia, ca si în restul provinciilor cucerite, de catre populatia agricola autohtona, care furnizeaza uneori si forte militare auxiliare. Continuitatea acestei populatii sedentare producatoare era pentru popoarele stepelor o necesitate vitala, asa cum o ilustreaza si cuvintele adreste de cuceritorii avari locuitorilor unei asezari din Peninsula Balcanica pastrate în opera lui Mihail Sirianul: «Iesiti, semanati si secerati. Noi va vom lua numai jumatate ca dare». – - recunoasterea primatului de cinstire cuvenit episcopului Romei în cadrul Bisericii crestine.
375, nov. 17 – moartea lui Valentinian I în Pannonia dupa o victorie asupra quazilor si sarmatilor; Flavius Gratianus, fiul lui Valentinian I, devine împarat al Occidentului.
376 – marea invazie a hunilor constrange o parte din goti sa ceara în anul urmator azil în imperiu. Dupa înfrangerea regatului ostrogot, condus de Ermanarich, hunii ataca triburile vizigotilor. Cete vizigote conduse de Frithigern si Alaviv se refugiaza în Imperiul roman. Athanaric cu restul viuihhotilor, încearca o ultima rezistenta într-o regiune numita de istoricul Ammianus Marcellinus «Caucaland» (în tinutul Buzaului?). De aceste evenimente este legata de catre majoritatea cercetatorilor îngroparea (în vecinatatea satului Pietroasele, jud. Buzau) a tezaurului «Closca cu puii de aur», atribuit lui Athanaric.
376-602 – - populatia din Dacia nord-dunareana începe sa se retraga total din asezarile urbane, mult prea vizate de migratori.
377 – gotii, colonizati la sud de Dunare în Dioceza Tracia în 376, se revolta; împreuna cu sclavii si colonii «pustiesc Peninsula Balcanica» dupa cum descriu cronicarii; de fapt ei vizeaza toate centrele economice importante, mai ales urbane, si nu satele sarace de care de fapt apartin si bastinasii rasculati.
378, aug. 9 – în batalia de la Adrianopol armata romana este înfranta de gotii rasculati; împaratul Valens moare pe campul de lupta. Prima afirmare a cavaleriei ca forta hotaratoare în marile batalii.
379, ian. 19 – generalul Flavius Thodosius este numit coîmparat de catre Gratian, care-i încredinteaza prefecturile dunarene si orientale.
380, febr. 28 – edictul de la Thessalonic. Interzicerea arianismului în Orient. Catolicismule devine religie de stat.
381, mai-iul – are loc la Constantinopol al doilea Sinod ecumenic al Bisericii crestine. Fixarea devinitiva a Crezului.
- ultima invazie carpica în Imperiu, alaturi de huni si sciri.
382 – vizigotii primesc, printr-un tratat, dreptul de aliati ai imperiului si sunt stabiliti între Balcani si Dunare.
383 – Clemens Magnus Maximus este proclamat împarat de trupele din Britannia. Asasinarea împaratului Gratian.
383-392 – domnia lui Theodosius I si Valentinian II. Extinderea donatismului în nordul Africii.
384 – tratat de pace între Theodosius si regele sasanid Shapur III; împartirea Armeniei în zone de influenta romana si persana.
386 – tentativa ostrogotilor de sub conducerea lui Odotheus de a trece în imperiu, pe la Dunare, este oprita de Promotus, magister militum al Traciei.
388, aug. 28 – înfrant de Theodosius în batalia de la Siscia (Pannonia), uzutpatorul Magnus este capturat si executat.
c. 390 – populatia orasului Roma se cifreaza la 100 000 de locuitori.
391, febr – interzicerea tuturor cultelor pagane. Decretarea crestinismului ca unica religie a Imperiului roman.
392, mai 15 – asasinarea lui Valentinian II. Generalul franc Abogast îl proclama împarat pe retorul Flavius Eugenius. Tentativa de restaurare a cultelor pagîne. Generalul roman de origina vandala Flavius Stilicon înfrange o invazie a gotilor, alanilor si hunilor la Dunare.
394 – interzicerea jocurilor olimpice.
- sept. 6 – victoria lui Theodosius I asupra lui Eugenius la Frigidus. Imperiul roman este unificat pentru ultima data sub o autoritate unica.
395, ian. 17 – moartea lui Theodosius I. Imperiul roman este divizat între cei doi fii ai sai: Flavius Arcadius devine împarat al provinciilor din rasarit (pars Orientis) cu capitala la Constantinopol, Flavius Honorius al celor din apus (par Occidenttis) si Stilicon (în Occident).
395-408 – domnia lui Flavius Arcadius, primul împarat al Imperiului roman de rasarit, este tutelata de Rufinus, Eutropius, sotia Eudoxia si prefectul pretoriului Anthemius.
395-423 – domnia împaratului Flavius Honorius. Resedinta imperiala este stabilita la Ravenna.
Sec. 4-6 – cultura Brateiu-Moresti. Descoperirile arheologice din peste 50 de asezari (Bratei, Soporul de Campie, Iernut, Noslac, Cluj-Manastur etc.) atesta în spatiul carpato-danubian prezenta unei populatii care ducea o viata modesta, folosea moneda romana, practica un rit si un ritual de înmormantare provincial roman si întretinea legaturi stranse si permanente cu civilizatia romana de la sudul Dunarii spre care este orientata viata economica si cultural-politica a Daciei în secolele dupa retragerea aureliana.
407-411 – (?417-421) Flavius Claudius Constantinus prolclamat împarat de trupele din Britannia se stabileste în Gallia. Sfarsitul dominatiei romane în insulele britanice.
408-450 – în timpul domniei împaratului Theodosius II, stapanirea Imperiului roman de rasarit la nordul Dunarii se reduce, sub presiunea atacurilor hunilor stabiliti în Pannonia, la capetele de pod de la Drobeta, Constantiniana Daphne, Barbosi etc.
- domnia lui Theodosius II, fiul Arcadius. Începe detasarea de traditia latina; creste importanta limbii grecesti. Imperiul este constrans sa plateasca tribut lui Attila
423 – moartea împaratului Honorius la Ranenna.
425-455 – Donia împaratului Valentinian III (F. Placidus Valentinianus), pana în 440 sub regenta mamei sale Galla Placidia. Puterea reala este detinuta de generali, dintre care se impune Aetius.
429-438 – compilatia «Codexului Theodosian» (culegere a constitutiilor imperiale promulgate dupa 312); publicat concomitent în Orient si Occident, el va deveni baza organizarii juridice a regatelor «barbare» germanice
431 – se desfasoara la Efes al treilea conciliu ecumenic; condamnarea nestorianismului
438 – promulgarea «Codexului Theodosian», ultimul monument juridic în care se mai exprima unitatea dintre Imperiul roman de apus si Imperiul roman de rasarit.
c. 447 – Sucidava este cucerita si distrusa de hunii lui Attila.
451 – are loc la Chalkedon al patrulea conciliu ecumenic; condamnarea monofizitilor.
450-471 – în timpul împaratilor Marcian (450-471), Leon I (457-474) puterea reala în stat este detinuta de alanul Aspar.
454 – dupa moartea lui Attila (453) hunii sunt înfranti în batalia de la Nedao (Pannonia) de o coalitie a popoarelor supuse în frunte cu gepizii; Imperiul hunilor se destrama.
454-567 – dominatie gepida nominala în interiorul arcului Carpatic.
455, mart. 16 – asasinarea lui Valentinian III.
iun. 2-16 – vandalii condusi de Genseric jefuiesc Roma.
468 – încercarea de organizare a unei expeditii comune antivandale de catre Imperiul roman de apus si cel de rasarit esueaza.
474-491 – domnia împaratului Zenon
476, aug. 28 – Romulus Augustus, ultimul împarat al Imperiului roman de apus, este detronat de Odoacru, catpetenia hrulilor, care trimite insignele imperiale la Constantinopol. Instaurarea dominatiei germane în Italia. Sfarsitul Imperiului roman de apus.
480 – apar pentru prima data la frontiera Dunarii de Jos triburile bulgarilor.
488 – dupa repetate atacuri asupra Consantinopolului, ostrogotii condusi de Theodoric migreaza spre apus invadînd Italia.
491, apr. 11 – Începe domnia lui Anastasie I; reorganizarea fiscalitatii în avantajul orasenilor (aboleste chrisarghionul).
c.500 – Legarea de glie pentru arendasii ce au folosit un lot de pamant 30 de ani.
502-506 – Razboi cu Persia; fara modificari teritoriale.
513-515 – Vitalian, comandantul trupelor militare din Tracia duce o campanie militara, economica etc. împotriva împaratului Anastasie I.
527, aug. 1 – ungerea ca împarat a lui Iustinian I, cel mai mare domnitor straroman.
529 – Codex Justinianus/Codul lui Iustinian, colectie de legi de o deosebita importanta.
Sec. 6-7 – patrunderea slavilor în regiunile extracarpatice apoi intracarpatice ale Romaniei; convietuind cu populatia daco-romana întalnota aici ei sunt asimilati treptat, participand astfel la procesul de etnogeneza al poporului roman.
527-565 – domnia lui Justinian. Imperiul bizantin initiaza pentru scurt timp o politica ofensiva în zona nork-dunareana. Sunt refacute fortificatiile si asezarile de la Durostorum, Ulmentum, Tomis si capetele de pod de la Turris, Constantiniana Daphne, Sucidava s.a., prin intermediul carora se mentin legaturile economice, culturale dintre romanitatea nord-dunareana si cea din sudul Dunarii.
559, mart – kutrigurii condusi de Zabergan, aliati cu slavii si bulgarii, invadeaza Moesia, Scythia Minor patrunzand pana în Grecia.
566 – imvazii ale avarilor stabiliti în Campia Pannonica la sudul Dunarii.
586-587 – invazie avaro-slava în Scythia Minor si Moesia. Sunt distruse mai multe orase, printre care Tropaeum Traiani.
c. 600 – raid avar pe valea Dunarii; Sucidava este definitiv distrusa.
Sec. 7 – descoperirile de la Ipotesti, Candesti, Ozun, Filias, Lozna, Targsor atesta continuitatea populatiei autohtone sub dominatia popoarelor migratoare.
602 – rascoala trupelor de la Dunare conduse de centurionul Focas. Slabita, granita Dunarii este strapunsa de valuri ale avarilor, sclavinilor care patrund în Peninsula Balcanica. Stapanirea politica a Imperiului bizantin asupra Dobrogei se mentine pana la sfarsitul secolului prin fortaretele situate pe tarmul Dunarii.

V.4 Mucenici (sf. sec. III, înc. sec. IV)(lista incompleta)

+321 Acachie cel Nou; mucenic; 28 iul.
+(?) Acachie din Eptasala; mucenic; 21 iul.
+274 Acachie din Fenicia; mucenic (ostas); 1 mart.
+303 Acachie din Nicomidia; mucenic (sutas); 7 mai
+320 Acache din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) Acachie preotul; mucenic; 27 oct.
+(?) Achila; mucenic; 14 iul.
+(?) Achila eparhul; mucenic; 20 mart.
+303 Achilina din Fenicia; mucenita; 13 iun.
+310 Achilina din Sinope; mucenita; 7 apr.
+303 Achindin din Nicomidia; mucenic (ostas); 20 apr.
+303-305 Achindin din Nicomidia; mucenic; 22 aug.
+(?) Acolut; mucenic; 19 mai.
+(?) Acolut; mucenic; 14 mai.
+305 Acution din Italia; mucenic; 21 apr.
+309 Adrian din Cesareea Palestinei; mucenic; 3 febr.
+304 Adrian din Corint; mucenic; 17 apr.
+303-305 Adrian din Nicomidia; mucenic (general); 26 aug.
+(?)sec. III Adrian fiul împaratului Probus; mucenic; 26 aug.
+320 Aetiu din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) sec. III African din Africa; mucenic; 10 apr.
+(?) Afrofisie din Cilicia; mucenic; 21 iun.
+(?) Afrodisie din Schitopolis-Palestina; mucenic; 4 mai.
+304 Agapia din Tesalonic; mucenita; 16 apr.
+(?) Agapie; mucenic (ostas); 3 nov.
+(?) Agapie; mucenic; 19 nov.
+(?) Agapie; mucenic; 22 nov.
+304 Agapie din Cesareea Palestinei; mucenic; 19 aug.
+303-305 Agapie din Gaza; mucenic; 15 mart.
+(?) sec. IV Agapie din Sevastia Capadochiei; mucenic; 2 nov.
+303-305 Agapie fiul mucenitei Vassa; mucenic; 21 aug.
+(?) Agapie ucenicul Sf. Vavila; mucenic; 24 ian.
+(?) Agapion; mucenic; 22 nov.
+251 Agata din Sicilia; mucenita; 5 febr.
+(?) Agatanghel; mucenic; 5 nov.
+303-305 Agatanghel din Roma; mucenic; 23 ian.
+(?) Agatoclia; mucenita; 17 sept.
+(?) inc.sec. IV Agatodor din Tiana; mucenic; 2 febr.
+251 Agatodor din Tiana; mucenic; 13 oct.
+303-305 Agatonic din Nicomidia; mucenic; 22 aug.
+250 Agatonica sora Sf. Papil; mucenita; 13 oct.
+c.303-305 Agatopod diac. din Tesalonic; mucenic; 5 apr.
+250 Agatopus din Sicilia; mucenic; 23 dec.
+Aghiu din Ssevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+320 Aglaie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) sec. IV Agn din Gotia; mucenic; 26 mart.
+(?) Agni; mucenita; 14 ian.
+304-305 Agni romana; mucenita; 21 ian.
+(?) sec. III Agripina din Roma; mucenita; 23 iun.
+(?) Agvila din Trabizonda; mucenic; 21 ian.
+380 Aitala din Adrianopol; mucenic; 2 sept.
+(?) Alcibiad; mucenic; 16 aug.
+308 Alevghina din Egipt; mucenita; 16 iul.
+303 Alexandra împarateasa; mucenita; 21 apr.
+310 Alexandra din Aminso; mucenita; 20 mart.
+303 Alexandra din Ancira-Galatia; mucenita; 18 mai.
+(?) Alexandrion; mucenic; 6 iul.
+(?) Alexandru; mucenic; 28 sept.
+(?) sec. IV Alexandru; mucenic; 28 sept.
+251 Alexandru arhiep. Ierusalim; mucenic; 16 mai.
+(?) sec. III Alexandru Carbunarul; mucenic; 12 aug.
+(?) sec. III Alexandru din Allexandria; mucenic; 30 oct.
+(?) sec. IV Alexandru din Cartagina; mucenic; 25 febr.
+(?) Alexandru din Conducheli; mucenic; 14 iul.
+303-305 Alexandru din Cordan; mucenic (ostas); 10 iun.
+(?) Alexandru din Corint; mucenic; 26 nov.
+303-305 Alexandru din Egipt; mucenic; 15 mart.
+303-305 Alexandru din Perga Pamfiliei; 1 aug.
+295 Alexandru din Roma; mucenic; 11 aug.
+311 Alexandru din Pidna; mucenic; 14 mart.
+303-305 Alexandru din Pisidia; mucenic; 28 sept.
+320 Alexandru din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+303-305 Alexandru din Tesalonic; mucenic; 7 nov.
+(?) sec. III Alexandru episc.; mucenic; 22 oct.
+303-305 Alexandru romanul; mucenic (ostas); 13 mai
+303 Alfeu; mucenic; 18 nov.
+303-305 Alfie din Pisidia; mucenic; 28 sept.
+310 Alfios din Italia; mucenic (fiu de guvernator); 10 mai.
+(?) Alimpie; mucenic; 27 mai.
+(?) Alla din Gotia; mucenita; 26 mart.
+304sau311 Alvian episc. Aniei; mucenic; 4 mai
+(?) sec. III Amandin din Roma; mucenic; 30 ian
+306 Amfian din Patara-Licia; mucenic; 2 apr.
+303-305 Ammian; mucenic; 4 sept.
+(?)sec. IV Ammun diac. din Adrianopol
+(?) sec. III Ana; mucenita; 22 nov.
+(?) Ana; mucenita; 28 nov.
+(?) Ana din Gotia; mucenita; 26 mart.
+(?) sec. IV. Ana mama Sf. Chiriac; mucenita; 28 oct.
+(?) Anania; mucenic; 9 iun.
+303-305 Anania preotul; mucenic; 26 ian.
+(?) sec. III Anastasia fecioara; mucenita; 12 oct.
+304 Anastasia izbavitoarea de otrava; mucenita; 22 dec.
+(?) sec. III Anastasia romana; mucenita; 29 oct.
+(?) Anastasie; mucenic; 25 oct.
+(?) Anastasie; mucenic; 5 dec.
+304 Anatolie din Galatia; mucenic; 20 nov.
+303 Anatolie statilatul; mucenic (ofiter); 23 apr.
+(?) Andrei; mucenic; 9 iul.
+(?) Andrei; mucenic; 31 aug.
+(?) sec. III Andrei; mucenic; 6 sept.
+(?) Andrei; mucenic; 21 oct.
+(?) Andrei; mucenic; 28 nov.
+250 Andrei; din Mesopotamia; mucenic (ostas); 18 mai.
+303-305 Andrei statilatul; mucenic (ostas); 19 aug.
+309 Andreian armeanul; mucenic; 3 febr.
+(?) Andromah; mucenic; 12 oct.
+(?) sec. III Andronic; mucenic; 6 sept.
+(?) Andronic; mucenic; 3 nov.
+304 Andronic din Efes; mucenic; 12 oct.
+(?) sec. III Andropelaghia; mucenita; 6 sept.
+303 Anect din Cezareea Capadochiei; mucenic; 27 iun.
+(?) sec. III Anecton din Corint; mucenic; 10 mart.
+305 Anichit din Nicomidia; mucenic (ofiter); 12 aug.
+(?) Animais din Gotia; mucenita; 26 mart.
+298 Anisia din Tesalonic; mucenita; 30 dec.
+(?) Antihia; mucenita; 12 oct.
+(?) Antigon; mucenic; 13 oct.
+(?) Antim; mucenic; 19 oct.
+303 Antim din Arabia; mucenic; 17 oct.
+303 Antim episc. Nicomidiei; mucenic; 3 sept
+(?) Antioh; mucenic (tribun); 8 iul.
+303-305 Antipatru din Cizic; mucenic; 29 apr.
+(?) Antonie; mucenic; 25 febr.
+(?) sec. IV Antonie din Ancira; mucenic; 7 nov.
+301 Antonie din Campania; mucenic; 6 iulie
+304 Antonie din Cezareea – Palestina; mucenic; 12 nov
+(?) sec. IV Antonie din Nicopoli; mucenic (senator); 10 iulie
+(?) Antonie din Schitopolis – Palestina; mucenic; 4 mai
+303 Antonie preotul egipteanul; mucenic; 8 ian.
+(?) Antonin; mucenic; 20 oct.
+(?) Antonin Alexandrinul; mucenic; 9 aug.
+303 Antonin din Nicomidia;mucenic (ostas); 20 apr.
+303-305 Antonina din Cordam;mucenita; 10 iun.
+303-305 Antonina din Niceea; mucenita; 12 iunie
+(?) Antuza; mucenita; 22 febr
+(?) Antuza cea noua; mucenita; 27 august
+(?) Apion; mucenic; 26 iul.
+303 Apolo; mucenic (slujitor împaratesc); 21 apr
+(?) sec. IV Apolon din Egipt; mucenic; 5 iun.
+(?) Apolonie; mucenic; 6 iulie
+303; 286-287 Apolonie din Antinoe – Egipt; mucenic 14 dec. (împarat Diocletian, dregatorul Arian)
+250 Apolonie din Sardia; mucenic; 10 iul.
+(?) Apolonie episc. Romei; mucenic; 28 iul.
+250 Apolonie ucenicul sf. Vavila din Antiohia; mucenic; 4 sept.
+361 Arcadie din Cipru; mucenic; 6 mart.
+311 Ardalion glumetul; mucenic; 14 apr. (împaratul Maximian Galeriu)
+303-305 Arhelaia fecioara din Italia; mucenita; 6 iun.
+250 Conon gradinarul; mucenic; 5 mart (carmuitorul Puplie)
+(?) sec. III Arhelaos episc. Cascarului – Mesopotamia; mucenic; 5 mart.
+(?) sec. III diac. din Roma; mucenic; 30 ian.
+(?) Arhip arhonitul; mucenic; 3 sept.
+303; 286-287 Ariand din Antinoe – Egipt; mucenic (slujbas împaratesc); 14 dec.
+(?) sec. IV Arie din Egipt; mucenic; 5 iun.
+308 Aris din Egipt ; mucenic; 19 dec.
+(?) Aristion episc. Alexandriei; mucenic; 3 sept.
+306 Aristoclie pr. din Cipru; mucenic; 23 iul.
+(?) Aroa; mucenita; 4 iul.
+(?) sec. IV Arpil din Gotia monahul; mucenic; 26 mart.
+(?) Arsachie; mucenic; 12 nov.
+(?) Artemidor; mucenic; 20 sept.
+326 Artemie; mucenic(guvern Egitului); 20 oct.
+303-305 Artemon din Cizic; mucenic; 29 apr.
+303 Artemon pr. Laodiceei; mucenic; 13 apr.
+287 Ascalon din Egipt; mucenic; 20 mai
+303 Asclan din Antinoe; mucenic; 14 dec.
+250 Asclepiade din Smirna; mucenic; 11 mart.
+363 Asclipiodota; mucenita; 19 febr.
+(?) Asclipiodota; mucenita; 17 sept.
+(?) Asincrit; mucenic; 19 iun.
+285 Asterie din Egeea – Cilicia; mucenic; 30 oct.
+270 Asterie din Roma; mucenic; 6 iul.
+303; 290 Astion monahul din Almirida; mucenic; 7 iul.
+292 Atanasia Canope – Alexandria; mucenita
+(?) Atanasie; mucenic; 13 ian.
+303 Atanasie cel dintre fermecatori; mucenic; 23 apr.
+306 Atanasie citetul; mucenic; 23 iun.
+320 Atanasie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mai
+(?) sec. III Atanasie episc. Seleuciei – Siria; mucenic; 22 aug.
+(?) Atinodor din Siria; mucenic; 7 dec
+311 Atinoghen; mucenic; 16 iul.
+303 Atinoghen din Sevastia; mucenic;16 iul.
+(?) Attic; mucenic; 26 aug
+(?) Attic; mucenic (ostas); 3 nov
+270 Avacum din Persia; mucenic; 6 iul.
+(?) Avda; mucenic; 8 iul.
+(?) Avda episc. Persiei; mucenic; 16 mai
+(?) sec. IV Adact din Efes; mucenic (guvernator); 4 oct.
+Avdon din Persia; mucenic; 30 iul. (împaratul Decius)
+270 Avdifax din Persia; mucenic;6 iul.
+(?) Averchie; mucenic; 5 dec.
+(?) Avet din Amfipolis – Macedonia; mucenic; 7 nov.
+(?) sec. IV Avip din Gotia; mucenic; 26 martie
+322 Aviv diac. din Edessa – Mesopotamia; mucenic; 15 nov.
+(?) Aviv din Ermupoleos – Egipt; mucenic; 13 mart.
+(?) Avramie din Palestina; mucenic; 31 oct.
+(?) Avrichie; mucenic; 28 febr
+298 Avtonom episc în Italia; mucenic; 12 sept.
+303-305 Avudim (mucenic;16 iul.
+304 Avxentie din Aravachia; mucenic; 13 dec.
+303-305 Azi; mucenic (ostas); 19 nov.
+(?) Azis; mucenic; 21 oct.
+(?) Barnaba din Palestina; mucenic; 31 oct.
+(?) Bas din Palestina; mucenic; 31 oct.
+304 Boitos din Anazarv-Cilicia; mucenic (calau); 5 febr.
+307 Bonifatie din Roma; mucenic; 19 dec.
+(?) Calinic; mucenic; 28 sept.
+250 Calinic din Bitinia; mucenic; 14 dec.
+290 Calinic din Cilicia; mucenic; 29 iul.
+(?) sec. III Caliopi; mucenita; 8 iunie
+(?) Caliopie; mucenic; 10 nov;
+304 Caliopie din Perga Pamfiliei; mucenic; 7 apr
+304 Calisa din Elada; mucenita; 16 apr.
+304 Calistrat din Cartagena; mucenic (ostas); 27 sept.
+309 Calista din Nicomidia; mucenita; 1 sept.
+(?) Calodoti; mucenita; 6 sept.
+(?) sec. III Caluf Egipteanul; mucenic; 19 mai (împaratul Maximian)
+320 Candid din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+292 Candid din Trebizonda; mucenic; 21 ian.
+(?) Canditian; mucenic; 5 aug.
+(?) Cantidie; mucenic; 5 aug.
+304 Capitolina din Capadochia; mucennita; 27 oct.
+(?) Capiton; mucenic; 24 iul.
+(?) Capiton; mucenic; 12 aug.
+(?) înc. sec. IV Capiton din Cherson; mucenic; 7 mart.
+250 Carp episc. Tiatirei; mucenic; 13 oct.
+304 Carterie din Cesareea Capadochiei; mucenic; 8 ian.
+303-305 Carterie din Palestina; mucenic; 5 nov.
+(?) sec. IV Casdou din Persia; mucenic; 29 sept.
+(?) sec. IV Casina din Ancira; mucenita; 7 nov.
+(?) Castor; mucenic; 18 sept.
+(?) Castor; mucenic; 5 nov.
+288 Castorie din Roma; mucenic; 18 dec.
+288 Castul din Roma; mucenic; 18 dec.
+(?) Celestin; mucenic; 25 mai
+303 Chelasie din Egipt; mucenic (copil de guvernator); 8 ian.
+269 Chensorin din Roma; mucenic (magistrat); 30 ian.
+303-305 sau 311 Chentirion; mucenic; 4 sept.
+(?) Cherchira; mucenita; 28 apr.
+303-305 Chesarie diac. din Africa; mucenic; 7 oct.
+303 Chesarie din Nicomidia; mucenic (ostas); 20 apr.
+303 Chindeas (Cîndea) din Durostorum; mucenic (ostas); 20 nov.
+303-305 Chindeu din Perga Pamfiliei; mucenic; 1 aug.
+303 Chindeu presviterul; mucenic; 11 iul.
+(?) sec. III Chiprie din Roma; mucenic; 30 ian.
+311 Chir doctor fara de arginti; mucenic;31 ian.
+(?) sec. III Chiriac; mucenic; 6 sept.
+(?) sec. III Chiriac Dimotul; mucenic; 6 sept.
+303-305 Chiriac din Perga Pamfiliei; mucenic; 1 aug.
+303-305 Chiriac fratele Sf. Orentie; mucenic (ostas); 25 iun.
+(?) sec. IV Chiriac episc. Ierusalimului; mucenic; 28 oct.
+(?) Chiriachi; mucenita; 19 mai
+303 Chiriachi; mucenita; 7 iul.
+(?) Chiriachi; mucenita; 2 nov.
+(?) Chiriac; mucenic; 1 aug.
+304 Chiric pruncul din Licaonia; mucenic; 15 iul.
+303-305 Chiriena din Tars; mucenita; 1 nov.
+(?) sec. IV Chiril diac. din Iliopolis; mucenic; 29 mart.
+303 Chiril din Durostorum; mucenic (ostas); 20 nov.
+c. 250 Chiril episc. Gortinei-Creta; mucenic; 9 iulie
+270 Chirin din Roma; mucenic; 6 iul.
+(?) sec. III Chirin episc. din Roma; mucenic; 30 ian.
+(?) Chrisogon; mucenic; 24 nov.
+304 Ciprian din Cartagena; mucenic; 2 oct.
+(?) sec. III Ciprian din Corint; mucenc; 10 mart.
+310 Ciprian din Italia; mucenic (fiu de guvernator); 10 mai
+303 Ciprian din Nicomidia; mucenic; 17 aug.
+258 Ciprian episc. Cartagenei; mucenic; 31 aug.
+(?) Ciprila; mucenita; 4 iul.
+310 Claudia din Aminso; mucenita; 20 mart.
+303 Claudia din Ancira-Galatia; mucenita; 18 mai.
+(?) Claudian; mucenic; 25 oct.
+(?) sec. III Claudie; mucenic; 3 iun.
+251 Claudie din Corint; mucenic; 31 ian.
+285 Claudie din Egeea – Cilicia; mucenic; 10 oct.
+288 Claudie din Rome; mucenic; 18 de.
+320 Claudie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+283 Claudie tribunul din Roma; mucenic (ofiter); 19 mart.
+295 Claudie din Roma; mucenic; 11 aug.
+250 Claudian din Pamfilia; mucenic; 3 febr.
+304 Cleonic din Amasia – Pont; mucenic (ostas); 3 mart.
+(?) Climent; mucenic; 23 febr.
+296 Climent episc. Anghirei (Ancira); mucenic; 23 ian
+274 Codrat; mucenic (ostas); 4 mart.
+(?) Codrat; mucenic; 26 mart
+303 Codrat; mucenic (slujit împarat); 21 apr.
+(?) sec. III Codrat din Corint; mucenic; 10 mart.
+(?) sec. III Codrat din Nicomidia; mucenic; 7 mai
+(?) Codru; mucenic; 22 mai
+274 Coint din Frigia; mucenic; 2 mart.
+(?) Comasie monahul; mucenic; 28 nov.
+(?) sec. III Comod din Roma; mucenic;30 ian.
+258 Concordia mama Sf. Ipolit din Roma; mucenisp; 10 aug.
+275 Conon din Iconia; mucenic; 6 mart. (dregatorul Domitian)
+(?) Conon din Roma; mucenic; 5 iun.
+275 Conon fiul Sf. Conon din Iconia; mucenic; 6 mart.
+250 Conon gradinarul; mucenic; 5 mart.
+250 Constantin din Efes; mucenic (ofiter); 4 aug.
+(?) sec. IVCoprie din Egipt; mucenic;9 iul.
+(?) sec. III Cornut episc. Iconiei; mucenic; 12 sept.
+(?) Coronat; mucenic; 13 aug.
+303 Cosma din Arabia; mucenic; 17 oct.
+(?) Cosma din Palestina; cuvios (?); 31 oct.
+284 Cosma din Roma; mucenic; 1 iul
+(?) Crescent; mucenic; 28 mai
+(?) sec. III Crescent din Corint; mucenic; 10 mart
+(?) Crescent din Mira (Licia); mucenic; 15 apr.
+303 Crescentia mama Sf. Vit: mucenita; 15 iun.
+(?) Cristodul; mucenic; 22 febr.
+(?) Cristofor; mucenic; 19 noc.
+(?) Cristofor; mucenic; 24 nov.
+303 Cristofor din Nicomidia; mucenic (ostas); 20 apr.
+(?) sec. IV Cronid din Alexandria; mucenic; 13 sept.
+(?) sec. III Cronion din Alexandria; mucenic; 30 oct.
+295 Cutie din Roma; mucenic; 11 aug.
+286 Dada din Durostorum; mucenic (ostas); 28 apr.
+303 Damian din Arabia; mucenic; 17 oct.
+(?) Damian din Palestina; mucenic; 31 oct.
+284 Damian din Roma; mucenic; 1 iul.
+(?) Danax; mucenic; 6 febr.
+309-310 Daniil din Egipt; mucenic; 16 febr.
+(?) sec.VI; Daniil din Nicopole; mucenic (senator); 10 iul.
+283 Daria sotia lui Hrisant; mucenita; 19 mart.
+(?) Dasie; mucenic; 18 iul.
+303 Dasie din Durostorum; mucenic (ostas); 20 nov
+303 Dasie din Nicomidia; mucenic; 21 oct.
+305 Desideriu citetul din Italia; mucenic; 21 apr.
+(?) Diadol din Alexandria; mucenic; 31 aug.
+304 Didim din Alexandria; mucenic; 5 apr.
+306 Dimitrian dac. din Cipru; mucenic; 23 iun.
+303 Dimitrie; mucenic; 15 nov.
+303-306 Dimitrie izoratorul de mir; mucenic (guvernator); 26 oct
+(?) Dimitrion; mucenic; 6 mai
+301 Dindor din Campania – Italia;mucenic; 6 iul.
+(?) Diodor; mucenic; 12 oct.
+250 Diodor din Pamfilia; mucenic; 3 febr.
+(?) Diodor; mucenic; 25 oct.
+303-305 Diodor din Caria; mucenic; 3 mai
+251 Diodor din Corint; mucenic; 31 ian
+(?) Diodor din Emesa; mucenic; 13 iun.
+283 Diodor preotul; mucenic; 19 mart.
+(?) Diogen; mucenic; 5 dec.
+(?) Diomid; mucenic; 28 aug.
+(?) Diomid, mucenic; 2 sept.
+304 Diomid din Tars – Cilicia; mucenic; 16 aug.
+(?) Dion; mucenic; 8 mart.
+301 Dion din – Italia; mucenic; 6 iul
+(?) Dionisie; mucenic; 19 apr.
+(?) sec. III Dionisie; mucenic; 3 iun.
+(?) sec. III Dionisie; mucenic; 6 sept.
+(?) sec. III Dionisie; mucenic; 3 oct.
+(?) sec. III Dionisie din Corint; mucenic;10 mart
+303-305 Dionisie din Fenicia; 15 mart.
+250 Dionisie din Lampsac; mucenic; 18 mai
+265 Dionisie episc. Alexandriei; mucenic; 5 oct.
+250 Dionisia din Egipt; mucenita; 31 oct.
+(?) Dioscor cel nou din Smirna; mucenic; 11 mai
+303-305 Dioscor din Schitopolis; mucenic; 13 oct.
+(?) Dioscorid; mucenic; 28 mai
+(?) Diu; mucenic; 3 apr.
+(?) Doamna; mucenita; 5 apr.
+287 Doamna fecioara din Nicomidia; mucenita; 28 dec.
+320 Dometian din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) Dometie; mucenic; 8 mart.
+(?) Dometie; mucenic; 23 mart.
+(?) Dometie; mucenic; 16 oct.
+(?) Dometie; mucenic; 30 oct.
+(?) Dometie; mucenic; 7 dec.
+363 Dometie persul; mucenic; 7 aug.
+303-305 Domnin din Palestina; mucenic; 5 nov.
+(?) Domnin din Roma; mucenic; 21 mart
+(?) sec. IV Domnin din Tesalonic; mucenic; 1 oct
+ (?) Domnin; mucenic; 18 oct.
+(?) Domnina; mucenita; 2 nov.
+305-306 Domnina din Edesa; mucenita; 4 oct
+320 Domnos din Sevastia; mucenic ( ostas); 9 mart.
+(?) Donact citetul din Avlon; mucenic; 16 ian.
+(?) Donag episc. Libiei; mucenic; 28 iun.
+(?) Donat; mucenic; 23 apr.
+(?) Donat; mucenic; 6 mai
+278 Dorimedont din Palestina; mucenic; 19 sept
+(?) Dorimedont din Palestina; mucenic; 29 sep.
+362 Dorotei episc. Tirului; mucenic; 5 iun.
+303-305 Dorotei pr. din Palestina; mucenic; 5 nov.
+287 Dorotei din Nicomidia; mucenic (dreg. împarat.)
+288-300 Doroteia din Cpadochia; mucenita; 6 febr.
+(?) Drosis; mucenita; 28 iul.
+(?) sec. IV. Dula din Cilicia; mucenic; 15 iun.
+(?) Dula din Egipt; mucenic; 15 iun.
+305 Ecaterina din Alexandria; mucenita; 25 nov.
+320 Ecdit din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+310 Edesie din Patara-Licia; mucenic; 2 apr.
+(?) sec. III Efiv din Roma; mucenic; 30 iul.
+(?) încep. sec. IV. Efrem episc în Cherson; mucenic; 7 mart.
+304 Eladie din Cilicia; mucenic; 5 febr.
+615 Eladie episcopul; mucenic; 28 mai.
+(?) sec. IV Eladine din Libia-Africa; mucenic; 8 ian,
+274 Elconida din Tesalonic; mucenita; 28 mai.
+(?) Eleazar; mucenic; 1 aug.
+(?) Elefterie ; mucenic; 8 aug.
+304 Elefterie cubicularul; mucenic (slujbas împarat.)
+(?) sec. III Elefterie cubicularul; mucenic; 15 dec.
+(?) Elefterie de langa Zirolof; mucenic; 21 iul.
+(?) Elefterie persul; mucenic; 13 apr.
+303-305 Eliodor din Pisidia; mucenic; 28 ian.
+(?) sec. III Elisabeta; mucenita; 22 oct.
+(?) sec. IV Elpidie; mucenic (senator); 15 nov.
+(?) încep. sec. IV Elpidie din Cherson episcop; mucenic; 7 mart.
+(?) Elpidifor; mucenic; 3 apr.
+362 Emilian din Durostorum; mucenic (ostas); 18 iul.
+303 Emilian episc.Trebiei; mucenic; 18 aug.
+235-238 Enata din Gaza; mucenicta; 10 febr.
+346 Enata din Pesia; mucenita; 9 iun.
+290;303 Epictet preotul; mucenic; 7 iul.
+303 Epiharia din Roma; mucenita; 27 sept.
+(?) Epimah; mucenic; 9 mai
+(?) Epimah; mucenic; 6 iul.
+250 Epimah din Alexandria; mucenic; 31 oct.
+(?) Epimah romanul; mucenic; 31 oct.
+250 Epistimi sotia lui Galaction; mucenita; 5 nov.
+(?) Erasm; mucenic; 2 iun.
+(?) sec. III Erculin din Roma; mucenic; 30 ian.
+(?) sec. III Ermi din Roma; mucenic; 30 ian.
+(?) Ermia din Atena; mucenic; 17 iun.
+314 Ermil diaconul; mucenic; 13 ian.
+(?) sec. IV Ermip din Nicomidia; mucenic; 26 iul
+(?) sec. IV Ermocrat din Nicomidia; mucenic; 26 iul.
+(?) Ermochen; mucenic; 24 ian.
+(?) Ermoghen; mucenic; 24 iul.
+313 Ermoghen atenianul; mucenic (slujb.împarat.); 10 nov.
+309 Ermoghen din Nicomidia; mucenic; 1 sept.
+ (?) sec. IV Ermolae preotul din Nicomidia; mucenic; 26 iul.
+303-305 Eros din Anatolia; mucenic (ostas); 25 iun.
+(?) Erotiida; mucenita; 6 oct.
+304 Erotiida din Capadochia; mucenita; 27 oct.
+(?) sec. IV Eterie; mucenic; 18 iun.
+(?) Etimasie monahul; mucenic; 28 nov.
+(?) Eubul; mucenic; 6 mart.
+292 Eudoxia fiica Atanasiei; mucenita; 31 ian.
+(?) sec. IV Eudoxie din Sevastia Capadochiei; mucenic; 2 nov
+(?) sec. III Eudoxie; mucenic (ostas); 3 nov.
+(?) Eufimia; mucenita; 19 nov.
+310 Eufimia din Aminso-Pont; mucenita; 20 mart.
+303 Eufrasia din Ancira-Galatia; mucenita; 18 mai.
+(?) sec. IV Eufrasia din Nicomidia; mucenita; 19 ian.
+(?) Eufrosin; mucenic; 6 mart.
+(?) Eutasia (Eustatia); mucenita; 12 ian.
+(?) Eutropia; mucenita; 25 iun.
+250 Eutroppia; mucenita; 30 oct.
+304 Eutropiu din Amsia-Pont; mucenic; 3 mart.
+(?) sec. IV Euviot; mucenic; 18 dec.
+(?) Euvul; mucenic; 6 mai
+309 Euvul din Armenia; mucenic; 3 febr.
+(?) sec. III-IV Ebanghel; mucenic; 7 iun.
+250 Evarest din Heracleea; mucenic; 23 dec.
+300 Evcarpion din Nicomidia; mucenic (ostas); 18 mai
+303-305 Evclie din Perga Pamfiliei; mucenic; 1 aug.
+(?) Evcrat; mucenic; 21 oct.
+(?) sec. IV an.362-364 Evdochia; mucenita; 4 aug.
+303 Evdoxie; mucenic (dregat. împarat.); mucenic; 6 sept.
+(?) sec. III Evdoxie; mucenic; 3 nov.
+(?) sec. IV Eventie din Antiohia-Siriei; mucenic (ostas); 9 oct. •<361-363 Iulian apostatul>
+262 Evghenia (Eugenia) din Egipt; mucenita (fiica de guvernat); 24 dec.
+(?) Evghenie; mucenic; 21 iul.
+(?) Evghenie; mucenic; 24 nov.
+(?) Evghenie; mucenic; 10 dec.
+304 Evghenie din Avravachia; mucenic; 13 dec.
+(?) Evghenie din Damasc-Siria; mucenic; 25 sep.
+292 Evghenie din Trebizonda; mucenic; 21 ian.
+(?) încep.sec. IV Evghenie episc. în Cherson; mucenic; 7 mart.
+313 Evgraf din Alexandria-Egipt; mucenic (slujb.împarat); 10 dec.
+305 Evlasie; mucenic; 6 febr. (preot pagan)
+295;303 Evlalia fecioara din Spania; mucenita; 22 aug.
+303 Evlampia din Nicomidia; mucenita; 10 oct.
+(?) Evlampie; mucenic; 5 mart.
+303 Evlampie din Nicomidia; muceic; 10 oct.
+(?) Evloghie din Palestina; mucenic; 5 mart.
+250 Evnichian din Creta; mucenic; 23 dec.
+320 Evnichie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+303-305 Evnichie fiul Sf. Terentie; mucenic;28 oct.
+(?) Evnoin; mucenic; 20 oct.
+309 Evod din Nicomidia; mucenic; 1 sept.
+(?) Evor; mucenic; 20 oct.
+(?) Evplu; mucenic; 30 mai
+304 Evplu diac. din Catana-Silicia; mucenic; 11 aug.
+250 Evpor din Creta; mucenic; 23 dec.
+303 Evprepie din Arabia; mucenic; 17 oct.
+362 Evpsihie din Cesareea; mucenic; 9apr, 7sept.
+303-305 Evpsihie dina Palestina; mucenic; 5 nov.
+303 Evsevie; mucenic; 20 ian.
+304 Evsevie; mucenic; 24 apr.
+(?) Evsevie; mucenic; 31 mai.
+(?) sec. III Evsevie diac. din Alexandria-Egipt; mucenic; 4 oct.
+(?) Evsevie din Concira; mucenic; 28 apr.
+(?) Evsevie din Fenicia; mucenic; 21 sept.
+361 Evsevie din Gaza; mucenic; 21sept.
+sec. III Evsevie din Roma; mucenic; 30 ian.
+303 Evsevie preotul; mucenic; 7 oct.
+(?) Evseviot; mucenic; 27 mai
+362 Evsignie din Antiohia Siriei; mucenic (ostas); 5 aug.
+(?) Evstatie; mucenic; 7 iul.
+303-305 Evsatie din Ancira; mucenic; 28 iul.
+304 Evstatie din Galatia; mucenic; 20 nov.
+(?) Evstatie romeul; mucenic; 28 sep.
+sec. IV Evstohie; mucenic; 15 nov.
+304 Evstohie preotul; mucenic; 23 iun.
+304 Evstratie din Aravacia; mucenic (carmuitor de cetate); 13 dec.
+257 Evtalia din Sicilia; mucenita; 2 mart.
+(?) Evtihian; mucenic; 2 sept.
+303 Evtihian din Nicomidia; mucenic; 17 aug.
+(?) Evtihian ostasul; mucenic; 17 aug.
+303 Evtihie (Eutihie); mucenic (senator); 20 ian.
+(?) Evtihie; mucenic; 2 sept.
+305 Evtihie din Italia; mucenic; 21 apr.
+320 Evtihie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+250 Exacustodian din Efes; mucenic (ofiter); 4 aug.
+250 Fabie (Fabian) episc. Romei; mucenic; 5 aug.
+303 Fainia din Ancira-Galatia; mucenita; 18 mai
+303-305 Farmachie din Anatolia; mucenic (ostas); 25 iun.
+303-305 Faust; mucenic; (ostas); 12 iul.
+(?) sec. III Faust; mucenic; 16 iul.
+(?) Faust; mucenic; 31 aug.
+(?) Faust; mucenic; 25 oct.
+305 Faust diac. din Italia; mucenic; 21 apr.
+(?) sec. III Faust preotul; mucenic; 6 sept.
+(?) sec. III Faust preotul din Alexandria-Egipt; mucenic; 4 oct.
+305 Fausta din Cizic; mucneita; 6 febr.
+(?) Fedros; mucenic; ???
+303 Felix din Tibiuca (Cartagena; mucenic; 7 oct.
+(?) Felix din Atena; mucenic; 17 iun.
+(?) Felix preotul; mucenic; 30 aug.
+(?) sec. IV Fervuta din Persia; mucenita; 4 apr.
+304 Fevronia din Nisibi; mucenita; 25 iun.
+(?) sec. IV Fil din Gotia; mucenic; 26 mart.
+(?) Filadelf; mucenic; 2 sept.
+320 Filadelf din Italia; mucenic (fiu de guvernat.); 10 mai.
+(?) Fileort; mucenic; 31 aug.
+288 Fileter din Nicomidia; mucenic; 30 dec.
+304 Filic episcopul; mucenic; 16 apr.
+(?) sec. III Filicos din Roma; mucenic; 30 ian.
+303 Filimon din Antinoe-Egipt; mucenic; 14 dec.
+303-305 Filimon din Cizic; mucenic; 29 apr.
+(?) Filimon din Roma; mucenic; 21 mart.
+(?) Filimon episc.Fortunianei; mucenic; 27 sept.
+(?) Filip; mucenic; 2 sept.
+303 Filip din Nicomidia; mucenic; 17 aug.
+262 Filip tatal Sf. Eugenia din Egipt; mucenic; 24 dec.
+320 Filoctimon din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) Filonid episc. Cariei; mucenic; 17 iun.
+297 Filotei din Samosata-Siria; mucenic; 29 ian.
+(?) Filumen; mucenic; 24 nov.
+274 Filumen din Licaonia; mucenic; 29 nov.
+303-305 Firm; mucenic; 1 iun.
+303-305 Firm din Anatolia; mucenic (ostas); 25 iun.
+320 Flaviu din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) înc.sec. III Florentie din Tesalonic; mucenic; 13 oct.
+303-305 Foca gradinarul din Sinope-Pont; mucenic; 22 sept.
+304 Fortunat; mucenic; 15 iun.
+(?) Fortunat; mucenic; 15 iun.
+303-305 Fota fiul Sf. Terentie; mucenic; 28 oct.
+305 Fotie din Nicomidia; mucenic; 12 aug.
+(?) Furtinian; mucenic; 30 aug.
+(?) Gaian; mucenic; 11 aug.
+(?) Gaiani; mucenita; 27 sept.
+302 Gaiani din Roma; mucenita; 30 sept.
+295 Gaie episc Romei; mucenic; 11 aug.
+303 Gaie din Nicomidia; mucenic; 21 oct.
+320 Gaie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+304 Gaie nepotul lui Evstohie; mucenic; 23 iun.
+(?) sec. III Gaie preotul din Alexandria-Egipt; mucenic; 4 oct.
+250 Galactioon; mucenic (fiu de dregat. împarat.); 5 nov.
+(?) Galaction; mucenic; 22 iun.
+(?) Galic; mucenic; 3 apr.
+304 Galini din Elada; mucenita; 16 apr.
+(?) sec. IV Gatrax din Gotia; mucenic; 26 mart.
+(?) Gaudentie; mucenic; 31 dec.
+295 Gavinie preotul din Roma; mucenic; 11 aug.
+250 Gelasie din Creta; mucenic; 23 dec.
+361 Gemell din Ancira; mucenic; 10 dec.
+(?) Geminian din Roma; mucenic; 17 sept.
+343 Gheitazet sau Azat din Persia; mucenic; 20 nov.
+(?) Ghelasie ; mucenic; 6 iun.
+(?) Ghelasie din Mimi; mucenic; 27 febr.
+(?) Gheorghe; mucenic; 21 iul.
+303 Gheorghe din Capadochia; mucenic (mare comandant de osti); 23 apr.
+(?) sec. IV Gheorghe din Egopt; mucenic; 5 iun.
+(?) Ghermano; mucenic; 20 oct.
+304 Ghermano din Cesareea-Palestina; mucenic; 12 nov.
+(?) Gherontie; mucenic; 1 apr.
+(?) sec. III Glicheria; mucenita; 22 oct.
+303 Glicherie plugarul din Capadochia; mucenic; 23 apr.
+287 Glicherie preotul din Nicomidia; mucenic; 28 dec.
+(?) Gordian; mucenic; 9 mai.
+(?) Gordian; mucenic; 31 oct.
+(?) sec. IV Gordian din Galatia; mucenic; 13 sept.
+314 Gordie din Cesareea Capadochiei; mucenic (ofiter); 3 ian.
+287 Gorgonie din Nicomidia; mucenic (dregat împarat.); 28 dec.
+320 Gorgonie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) sec. IV Govdela din Persia; mucenic; 29 sept.
+(?) Graus; mucenita; 15 iun.
+(?) sec. IV Gudelia din Persia; mucenita; 29 sept.
+303-305 Gurie din Edessa-Mesopotamia; mucenic; 15 nov.
+(?) Haralambie; mucneic; 31 mai.
+(?) Haralambie; mucenic; 17 sept.
+304 Hariesa din Elada; mucenita; 16 apr.
+(?) sec. III Harisim din Seleucia; mucenic; 22 aug.
+304 Haritina; mucenita; 5 oct.
+(?) Hariton; mucenic; 9 sept.
+(?) Hariton monahul; mucenic; 28 nov.
+320 Heraclie din Sevastia; mucenic (ostas); 28 nov.
+(?) sec. III Hermion diac. din Alexandria; mucenic; 4 oct.
+308 Hionia din Egipt; mucenita; 16 iul.
+304 Hionia din Tesalonic; mucenita; 16 apr.
+(?) Hira; mucenita; 26 sept.
+(?) Hrisaf; mucenic; 25 oct
+283 Hrisant din Alexandria-Egipt; mucenic: 19 mart.
+269 Hrisia fecioara din Roma; mucenita; 30 ian.
+304 Hrisogne dascalul din Roma; mucenic; 22 dec.
+300 Hristina din Fenicia; mucenita (fiica de comandant de cetate); 24 iul.
+(?) sec. IV Hristina din Persia; mucenita; 13 mart.
+250 Hristina fecioara din Lampasc; mucenita; 18 mai
+(?) Hristodul; mucenic; 26 febr.
+(?) Hristodul; mucenic; 4 dec.
+(?) Hristodula fecioara; mucenita; 4 dec.
+250 Hristofor; mucenic; 9 mai
+(?) Hristofor del din Roma; mucenic; 5 iun.
+320 Hudion din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) Ia; mucenita; 10 sept.
+(?) sec. IV sau 362-364 Ia cea batrana din Persia; mucenita; 11 sept.
+(?) sec. IV Iachint din Amastrida; mucenic; 18 iul.
+262 Iachint din Egipt; mucenic; 24 dec.
+297 Iacov din Samosata-Siria; mucneic; 20 ian.
+(?) Ianuarie; mucenic; 30 aug.
+305 Ianuarie episc. din Neapoli-Italia; mucenic; 21 apr.
+304 Ianuarie preotul; mucenic; 21 apr.
+(?) Ieraclie ostasul; mucenic (ostas); 22 oct.
+303-305; Ieraz fiul Sf. Terentie; mucenic; 28 oct.
+309-310 Ieremia din Egipt; mucenic; 16 febr.
+303-305 Ieron din Tiana Capadochia; mucenic; 7 nov.
+(?) Ierotei monahul; muvenic; 28 nov.
+(?) Ierusalima; mucenita; 26 iul.
+(?) Ignatie Stironitul; mucenic; 26 iul;
+283 Ilaria sotia tribunului Claudie; mucenita (sotie de ofiter); 19 mart.
+(?) Ilarie; mucenic; 14 iul.
+320 Ilian din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+309-310 Ilie din Egipt; mucenic; 16 febr.
+(?) sec. IV Ilie din Galatia; mucenic; 13 sept. (împ. Liciniu)
+320 Ilie din Sevastia; mucenic; 9 mart.
+310 Ilie egipteanul; mucenic; 17 sept.
+308 Ilie egipteanul; mucenic; 19 dec.
+272 Iliodor din Maghido; mucenic; 19 nov.
+(?) Imeneu; mucenic; 24 iul.
+287 Indis din Nicomidia; mucenic (dreg. împar.); 28 dec.
+(?) Inochentie din Atena; mucenic; 17 iun.
+(?) Ioan; mucenic; 7 iun
+(?) Iona din Conita; mucenic; 23 sept.
+311 Ioan doctor fara de arginti din Mesopotamia; mucenic; 31 ian.
+320 Ioan din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+303-305 Ioan Egipteanul; mucenic; 20 sept.
+(?) Ioan egumenul Monagriei; mucenic; 4 iun.
+345 Ioan episc. din Persia; mucenic; 1 nov.
+(?) sec:IV; mucenic; 30 iul.
+(?) Ioan preotul; mucenic; 28 nov.
+(?) Ion; mucenic; 27 mart.
+343 Ion; mucenic; 20 nov.
+(?) sec. III mucenic; 3 iun.
+326 Ipatie episc Gangrelor; mucenic; 31 mart.
+(?) sec. IV Iperchie; mucenic; 5 iun. (Egipt)
+297;sec. IV Iperchie din Samosate-Sieia; mucenc; 29 ian.
+258 Ipolit din Roma; mucenic(ostas); mucenic; 10 aug.
+269 Ipolit papa Romei; mucenic; 30 ian.
+250 Iraclid episc. Tamasului-Cipru; mucenic; 17 sept.
+(?) Iraclie; mucenic; 14 iul.
+(?) Iraclie; mucenic; 31 aug.
+250 Iraclie din Lampasc; mucenic;18 mai
+(?) sec. III Iraclie ostasul; mucenic; 22 oct.
+(?) Iraida din Palestina; mucenita; 5 mart.
+304 Irina; mucenita, 16 apr.
+(?) Irina; mucenita; 18 sept.
+304 Irina din Tesalonic; mucenita; 16 apr.
+303 Irinarh din Sevastia; mucenic; 29 nov.
+304 Irineu diaconul; mucenic; 22 aug.
+304 Irineu episc Sirmiumului; mucenic; 26 mart.
+(?) Isaac; mucenic; 9 dec.
+303 Isaachie; mucenic (sluj. împar); 21 apr.
+343 Isaachie; mucenic; 20 nov.
+309-310 Isaia din Egipt; mucenic; 16 febr.
+288 Isaia din Sinai; mucenic; 14 ian.
+(?) Isavru diac. din Atena; mucenic; 17 iun
+(?) sec. IV Iscon din Gotia; mucenic; 26 nov.
+(?) Isidor; mucenic; 7 dec.
+(?) Isidor din Campania-Italia; mucenic; 6 iul.
+251 Isidor din Chios; mucenic (ostas);
+363 Isihie; mucenic; 19 feb.
+(?) Isohie; mucenic; 2 sept.
+320 Isihie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+303-305 Isihie singlitivul; mucenic (general); 2 mart.
+(?) sec. III Istucarie; mucenic (ostas); 3 nov.
+303 Iulia din Ancira-Galatia; mucenita; 18 mai.
+(?) Iulian; mucenic; 6 mart.
+(?) Iulian; mucenic; 18 mai
+(?) Iulian; mucenic; 2 sept.
+304 Iulian; mucenic; 4 sept.
+303 Iulian; mucenic; 21 iun-8 ian.
+309-310 Iulian din Capadochia; mucenic; 16 febr.
+312 Iulian din Ermesa; mucenic; 6 febr.
+(?) sec. III Iulian din Egipt; mucenic; 30 oct.
+303-305 Iulian din Galatia; mucenic; 12 sept.
+297 Iulian din Samosata-Siria; mucenic; 29 ian.
+303 Iulian din Tars-Cilicia; mucenic (fiu de senator); 21 iun.
+303-305 Iulian preotul din Italia; mucenic; 7 oct.
+310 Iuliana din Aminso; mucenita; 20 mart.
+303-305 Iuliana din Cilicia; mucenita; 1 nov.
+306 Iuliana din Heliopolis-Egipt; mucenita; 4 dec.
+304 Iuliana din Nicomidia; mucenita; 21 dec.
+274 Iuliana din Ptolemaida; mucenita; 4 mart.
+(?) Iuliani; mucenita; 22 iun.
+(?) Iuliani; mucenita; 18 aug.
+303 Iulita din Cesareea; mucenita; 30 iul.
+304 Iulita din Licaonia; mucenita; 15 iul.
+(?) Iust; mucenic; 21 iul.
+(?) sec. IV Iust din Roma, mucenic (ostas); 14 iul.
+(?) Ivistion; mucenic; 26 aug.
+304 Justina fecioara din Cartagena; mucenita; 2 oct.
+(?) Juvetntin; mucenic; 12 oct.
+(?) Kaleria din Cesarea Palestinei; mucenita; 7 iun.
+(?) Kiriachia din Ceareea-Palestina; mucenita; 7 iun.
+320 Kiril din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) sec. IV. Larisa din Gotia; mucenita; 26 mart.
+(?) Lavrentie; mucenic: 28 aug.
+258 Lavrentie (Laurentiu) arhid. din Roma; mucenic; 10 aug.
+(?) Leon; mucenic; 18 aug.
+(?) Leon; mucenic; 7 dec.
+(?) Leon din Licia; mucenic; 18 febr.
+251 Leonid; mucenic; 16 apr.
+(?) Leonid; mucenic; 8 aug.
+(?) Leonid; mucenic; 2 sept.
+(?) sec. IV Leonid din Egipt; mucenic; 5 iun.
+304 Leonid din Elada; mucenic; 10 apr.
+(?) Leonida; mucenita; 25 iun.
+303 Leontie; mucenic; 24 apr.
+(?) sec. IV Leontie; mucenic; 13 sept.
+(?) Leontie ;mucenic; 16 oct.
+303 Leontie din Arabia; mucenic; 17 oct.
+320 Leontie din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) sec. IV Leontie din Nicopolis; mucenic; 10 iul.
+303-305 Leontie din Perga Pamfiliei; mucenic; 1 aug.
+(?) Leontie din Schitopolis Palestina; mucenic; 4 mai
+250 Levchie din Bitinia; mucenic (com. de cetate); 14 dec.
+(?) Licarion din Hermopolis; mucenic;7 iun.
+(?) Licarion fratele Martei si Mariei; mucenic;6 febr.
+320 Lisimah din Sevastia; mucenic (ostas); 9 mart.
+(?) Livia; mucenita; 25 iun.
+304 Lolia; mucenita; 23 iun.
+(?) Lolian; mucenic; 15 iul.
+(?) Lolion; mucenic; 20 mart.
+(?) Lolion cel Nou; mucenic; 27 apr.
+304 Longhin; mucenic; 24 apr.
+303-305 Longhin din Anatolia; mucenic (ostas); 25 iun.
+(?) sec. III Luchilian din Nicomidia; mucenic; 3 iun.
+(?) Lucia; mucenita; 4 iun.
+303-305 Lucia din Roma; mucenita; 17 sept.
+301 Lucia fecioara din Campania; mucenita; 6 iul;
+304 Lucia fecioara din Siracuza; mucenita; 13 dec.
+(?) Lucian; mucenic; 25 oct.
+(?) Lucian din Campania; mucenic; 6 iul.
+(?) sec. IV Lucian din Galatia; mucenic; 13 sept.
+312 Lucian preotul din Antiohia; mucenic; 15 oct.
+(?) Lucie sfetnicul din Libia; mucenic; 20 aug.
+(?) Lucie ostasul; mucenic; 14 aug.
+(?) sec. III Lup; mucenic; 23 aug.
+(?) Macarie; mucenic; 11 aug.
+(?) sec. III Macarie; mucenic; 6 sept.
+303 Macarie; mucenic; 6 sept.
+(?) Macarie din Chiul Bitiniei; mucenic; 6 oct.
+(?) sec. III Macarie din Egipt; mucenic; 30 oct.
+(?) Macedonie; mucenic; 12 sept.
+(?) Macedonie din Galatia; mucenic; 28 iun.
+(?) sec. IV Macovrie din Galatia; mucenic; 13 sept.
+(?) Macovrie din Schitopolis-Palestina; mucenic; 4 mai.
+303-305 Magnu din Cizic; mucenic; 20 apr.
+(?) sec. IV Maior; mucenic (ostas); 15 febr.
+(?) Maire; mucenic; 11 ian.
+(?) Malfeta; mucenita; 12 oct.
+(?) Mamant; mucenic; 24 ian.
+(?) Mamant; mucenic; 29 iul.
+275 Mamant din Gangra-Paflagonia; mucenic (fiu de patriciu); 2 sept.
+(?) Mamant din Sigmata; mucenic; 12 iul.
+(?) sec. IV Mamina din Gotia; mucenita; 26 mart.
+(?) Manato fecioara; mucenita; 20 oct.
+(?) Manuil; mucenic; 20 mart.
+(?) Manuil; mucenic; 26 mart.
+(?) Manuil ; mucenic; 30 oct.
+362 Manuil din Persia; mucenic (ambasador regesc); 17 iun.
+304 Marato din Schitopolis-Palestina; mucenita; 12 nov.
+(?) Marcel; mucenic; 22 mai.
+(?) Marcel; mucenic; 18 iul.
+(?) sec. IV Marcel; mucenic; 15 nov.
+(?) Marcel episc. Apamiei; mucenic; 25 febr.
+310 Marcel episc. Romei; 7 iun.
+288 Marcelin din Roma; mucenic; 18 dec.
+304 Marcelin episc. Romei; mucenic; 7 iun.
+(?) Marchie; mucenic; 27 iun.
+(?) Marcia; mucenita; 27 iun.
+(?) sec. IV Marcian; mucenic; 5 iun.
+(?) Marcian; mucenic; 10 mart.
+303-305 Marcia din Iliria; mucenic; 8 iun.
+(?) Marcian; mucenic; 11 iun.
+355 Marcian din C-nopol; mucenic; 25 oct.
+(?) Marco; mucenic; 24 oct.
+303-305 Marco din Antiohia-Pisidia; mucenic; 22 nov.
+303-305 Marco (altul) din Antiohia-Pisidia; mucenic; 22 nov.
+(?) Marco; mucenic; 8 iun.
+303-305 Marcu; mucenic; 3 iul.
+(?) Marcu; mucenic; 11 aug.
+288 Marcu din Roma; mucenic; 18 dec.
+(?) Marcu episc. Apoloniadei; mucenic; 16 iun.
+(?) sec. IV Marcu episc. Aretusiilor; mucenic; 29 amrt.
+303-305 Marcu pastorul din Pisidia; mucenic; 28 ian.
+304 Mardarie din Aravachia; mucenic; 13 dec.
+(?) Mardonie; mucenic; 30 sept.
+287 Mardonie din Nicomidia; mucenic (dregat împarat); 28 dec.
+275 Margareta fecioara din Antiohia-Pisidiei (Asia-Mica); mucenita; 20 iul.
+(?) Maria din Cesareea Palestinei; mucenita; 7 iun.
+(?) Marian; mucenic; 10 dec.
+283 Marian diaconul; mucenic; 19 mart.
+303-305 Marin batranul din Cilicia; mucenic; 18 dec.
+270 Marin numit Maris fiul Maromei din Persia; mucenic; 6 iul.
+(?) sec. III Marin romanul; mucenic (sfetnic împarat.); 16 dec.
+270 Marina din Antiohia-Pisidia; mucenita; 17 iul.
+303 Marionila; mucenita (fiica de guvernat); 21 iun.
+(?) Maron; mucenic; 18 iul.
+(?) Marta sora Sf . Licarion; mucenita; 6 febr.
+270 Marta din Persia; mucenita; 6 iul.
+(?) Martin; mucenic, 22 sept.
+355 Martirie ipodiaconul din C-nopol; mucenic; 25 oct.
+(?) Martiroclis; mucenic; 11 iul.
+(?) Matei; mucenic; 21 iul.
+310 Matrona din Aminso; mucenita; 20 mart.
+(?) sec. III-IV Matrona din Tesalonic; mucenita; 27 mart.
+303 Matrona din Ancira-Galatia; mucenita; 18 mai.
+286sau295 Mavra din Tebaida; mucenita; 3 mai.
+(?) Mavrichie (Mauriciu); mucenic; 1 iul.
+303-305 Mavrichie din Apamia Siriei; mucenic (ofiter); 21 febr.
+(?) sec. IV Mavrichie din Nicopoli; mucenic (senator); 10 iul.
+283 Mavros fiul lui Claudie tribunul; mucenic; 10 iul.
+(?) sec. III Mavru din Roma; mucenic; 30 ian.
+305 Maxim; mucenic (judecator); 6 febr.
+363 Maxim; mucenic; 19 febr.
+250 Maxim din Efes; mucenic; 7 mai
+295 Maxim comitul din Roma; mucenic; 11 aug.
+(?) Maxim; mucenic; 15 sept.
+363 Maxim; mucenic; 17 sept.
+(?) Maxim; mucenic; 12 oct.
+(?) sec. III Maxim din Africa; mucenic; 10 apr.
+(?) sec. IV Maxim din Antiohia Siriei; mucenic (ostas); 9 oct.
+(?) Maxim din Damasc-Siria; mucenic; 25 sept.
+286 Maxim din Ozovia-Durostor; mucenic; 28 apr.
+(?) sec. III Maxim din Persia; mucenic; 30 iul
+(?) sec. III Maxim din Roma; mucenic; 30 ian.
+304 Maxima din Singidunum; mucenita; 26 mart.
+250 Maximian din Efes; mucenic (ofiter superior); 4 aug.
+(?) sec. IV Medimn din C-nopol; mucenic; 5 sept.
+(?) Medula; mucenita; 25 ian.
+(?) Mel Schitopolis-Palestina; mucenic; 4 mai
+(?) Melanip; mucenic; 2 sept.
+(?) sec. IV Melasip din Ancira; mucenic; 7 nov.
+(?) Melitina; mucenita; 29 oct.
+320 Meliton din Sevastia; mucenic; 9 mart.
+304 Memnon din Tracia; mucenic (sutas); 20 aug.
+250 Menighi din Paria-Helespont; mucenic; 22 nov.
+(?) sec. III Mercurie; mucenic (general); 25 nov.
+250 Mercuria din Egipt; mucenita; 31 oct.
+303 Mertie; mucenic (ofiter); 12 iun.
+(?) Mesir; mucenic; 6 mai.
+311 Metodie episc. Patarelor-Licia si al Tirului; mucenic; 20 iun.
+287 Migdonie din Nicomidia; mucenic (dregat. împarat.); 28 dec.
+341 Mil episc. Suzei-Persia; mucenic

Preot Mihai -Andrei Aldea

Δεν ξέρω ελληνικά, έτσι ώστε η μετάφραση να Έλληνες γίνεται με Google Translate:
Νου σχτιου γρεακă, ασχα κă τραντουκερεα îν γρεκεσχτε εστε φăκουτă (αντρατă) κου γοογλε τρανσλατε
Nu ştiu greacă, aşa că traducerea în greceşte este făcută (adrată) cu google translate
I don’t know greek, so the translation to greek is made with google translate:
.

Ρωμαϊκή ιστορία – η αρχή

Mihai Αντρέι Aldea ιερέα

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΣΑΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΑΡΧΗ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

«Βασικά, η ιδέα της Ρωμανίας Ρωμαίοι στην εξελικτική τους όραμα μας παρουσιάζει … σαν ένα γιγάντιο δέντρο του οποίου κορμός είναι η μητρική παράδοση του λαού συνείδησης Ρωμηοσύνης της Ρουμανίας σχετικά με τη Ρουμανία. Είναι κλαδιά του, βέβαια, που παρουσιάζονται με τις παραδόσεις μας και πάνω ramurelele αφήνει τις διάφορες μαρτυρίες της ρωμαϊκής Ρωμηοσύνης. Ρουμάνοι κορμό δέντρου της Ρωμανίας γνωρίζουν καλύτερα, είναι πιθανό ότι περαιτέρω έρευνα για να ανακαλύψουν την ύπαρξη των νέων καταστημάτων, μπορούμε σίγουρα να πούμε ότι πολλά φύλλα του δέντρου που έχουν παραμείνει άγνωστο. «
Adolf Armbruster – Ρωμαϊκή Ρωμανία

«Δεν μπορούμε να αναρωτιόμαστε που είναι αρκετά, διότι οι Ούγγροι θα έχουμε μαζί μας έσπρωξε μέσα και εμείς οι δύο έχουν ρίξει το κεφάλι και τον ζυγό της δουλείας, όταν είμαστε και ήταν πάντα περισσότερο από τους Ούγγρους και, ακόμη περισσότερο, και είναι μεγαλύτερα από ό, τι σε αυτή τη χώρα, γιατί είμαστε ακόμα απομεινάρια της αρχαίας Γαλάτες ».
Μια ομάδα αγροτών της Τρανσυλβανίας, cca.1770

(Ρουμανικά) «δείχνει λατινικούς χαρακτήρες, και ακόμη και τώρα κατά κάποιο τρόπο φαίνεται καθαρότερα από ό, τι τις άλλες λατινογενείς γλώσσες. Γλώσσα ρουμανικό λαό σήμερα με τον πιο αδιατάρακτο ανάπτυξη των χωρών της Λατινικής ομιλία του στη Ρώμη.»
W. Meyer-Lübke, Englisch und Romanische

«Όταν έλαβε τον τίτλο του αυτοκράτορα [Γαλερίου] δήλωσε ότι είναι ο εχθρός της Ρωμαϊκής όνομα και το όνομα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όπως αυτό της αυτοκρατορίας Dacian. Για όλα σχεδόν σουίτα του ήταν οι σύντροφοι από εκείνους τους ανθρώπους γύρω του … Με μια τέτοια σύντροφος και ο αμυντικός, χλεύασε το σύνολο της Ανατολής. «
Lactantiu, Η mortibus persecutorum

«Πόσο παράξενο είναι η επιμονή με την οποία αυτοί οι άνθρωποι [Αρουμάνοι] να τηρούν τη γλώσσα και τα έθιμα φυλή ανήκουν! Αν και αιώνες έχουν περάσει από τότε που αυτοί οι άνθρωποι υπομένουν πολλά τυραννική δουλεία, αλλά είναι σε θέση να φιλοξενήσει ένα ξένο τόλμη και γραφική γλώσσα της αρχαίας Ρώμης. «
Έντμουντ Σπένσερ, Ταξίδια στην Ευρωπαϊκή Τουρκία …

«Αυτή η ισχυρή αίσθηση της ζωής και θανάτου για την εθνικότητά τους να εξωτερικεύσουν και τιμωρούνται με τον ρωμαϊκό όνομα της, και πού είναι η δύναμη που θα μπορούσε να λάβει την ιθαγένεια, εφόσον έχουν δίκιο ότι θα μπορούσαν μια πρόκληση; «
Stefan Ludwig Roth, 1848

«Έτσι οι Μολδαβοί σήμερα, Βλάχοι, Βλάχος trans, mysienii, epirotii Bessarabians και όλα αποκαλούσε τον εαυτό του ένα όνομα που δεν είναι πλήρης» Βλάχων «, αλλά» Ρωμαίος «και neaose γλώσσα τους λένε» ρουμανική «.»
Cantemir, Historia Μολδαβίας και της Βλαχίας

«[Ρωμαίους ότι] τεντωμένο σχεδόν στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης Byza περαιτέρω, στο πλήθος, χωρίς αριθμό, ένα έθνος ανθρώπων που αισθάνθηκαν πολύ καλά σε ορισμένα σημεία δύσκολο να περπατήσει και να ασχολούνται με τα πρόβατα, αλλά ήταν εξοικειωμένες με την καταπολέμηση»
Γεώργιος Παχυμέρης, αποτελείται ιστορίες (even.-1285)

«Τρανσυλβανία και η Ουγγαρία δεν ήταν μπερδεμένοι, που σχηματίζεται πάντα δύο διαφορετικές χώρες.»
Szilagyi Sándor Erdélyország története

«Πιστεύουμε ότι οι Ρουμάνοι δεν είναι μόνο τα πιο πολυάριθμα, αλλά σήμερα οι αρχαιότεροι κάτοικοι της Τρανσυλβανίας. Μετανάστευση τους από τη νότια του Δούναβη στην Τρανσυλβανία, δεν μπορεί να είναι αλήθεια με οποιοδήποτε ιστορικά στοιχεία.»
ΕΑ Bielz, Handbuch der Landeskunde Siebenbürgens

«Αυτοκράτορα Διοκλητιανού αγαπούσε πολύ τη χώρα Δαλματίας, οι άνθρωποι που έφεραν από τη Ρώμη με τις οικογένειές τους και τα τοποθέτησαν στη χώρα Δαλματία: καλούνται Ρωμαϊκή, επειδή ήρθε από τη Ρώμη, και αυτό το όνομα μέχρι σήμερα.»
Porphyrogenetul Κωνσταντίνος, Η administrando Impero

«Τα έθνη άτυχος μετράμε οδήγησε τους Ρωμαίους μας. Για να επιβιώσει στην ιστορία, έχουμε εξαντλήσει περισσότερα από τα άλλα έθνη έχουν δαπανηθεί για να κατακτήσουν τη Γη. Nicolae Iorga, δήλωσε ότι η τύχη έρχεται σε μας από τον Αλέξανδρο Machedon : αντί να ψάχνουν μέχρι το βορρά και να ενωθούν όλα τα έθνη σε μια θρακική αυτοκρατορίας, ο Αλέξανδρος έμεινε σε τροχιά προσέλκυσε Μεσογειακού πολιτισμού και έφτασε στο απόγειο της δύναμής, πήγε στην Ασία Θράκες, οι οποίοι, μετά το μήνυμα του. Ο Ηρόδοτος, ήταν «οι πιο πολλοί άνθρωποι μετά έχασε από τον Αλέξανδρο των Ινδών, μοναδική ευκαιρία τους να εισέλθουν ιστορία ως ένα παγκόσμιο αυτόνομος παράγοντας, που έχουν συμβάλει για να γράφει ιστορία, αλλά σε ένα άλλο όνομα: το όνομα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας ή του Βυζαντίου, . το βασίλειο που έδωσε άφθονα τόσο την Ανατολή και τη Δύση, όμως, Nicolae Iorga κατανοήσει τα θαυμάσια χειρονομία απομακρυσμένες συνέπειες του Αλεξάνδρου Machedon: τεράστια δεξαμενή των ανθρώπων, η ενέργεια και οι μύθοι ότι ήταν η Βαλκανική-Καρπαθίων περιοχή, δεν τότε θα μπορούσε να βρει την ευκαιρία να λάβουν μαζική και αυτο-που εξαρτώνται στην Ιστορία. πολιτικά Θρακιώτες έχασαν τη ζωή τους χωρίς απογόνους …
Χίλια χρόνια πριν, υπήρξε αυτό που μπορεί δικαίως να ονομαστεί μια καταστροφή με ανυπολόγιστες συνέπειες για την ιστορία των Ρωμαίων: Οι Σλάβοι κατέλαβαν τα Βαλκάνια και έφτασαν στην Αδριατική. Μεγάλη κίνηση εθνοτικές, γλωσσικές και πολιτισμικές, ενάντια σε όλους εισβολή των βαρβάρων, μια σύνθεση Ανατολικής Ρωμαϊκής (που καλεί, ακόμη και από τον τέταρτο αιώνα μετά Χριστό, Ρουμανία), τελικά συνθλίβονται. Ρουμανικό λαό θα αποτελέσει μια τεράστια έκταση – τα Βαλκάνια και την Τάτρα βουνά – αλλά πολιτικό πεπρωμένο τους θα περιοριστεί σε Dacia. Πολιτικά, Νότια παραδουνάβιου Ρωμαϊκή θα καταδικαστεί, ως τη Θράκη μετά τον Αλέξανδρο Machedon, η Ρουμανία θα χρησιμεύσει Oriental μοίρα των άλλων. Οι δυνατότητες ενός ενιαίου πολιτικού οργανισμού, συνέλαβε το όλο το χώρο στη Ρουμανία, τελικά ακυρώθηκε από τη μαζική διευθέτηση των Σλάβων στη Βαλκανική Χερσόνησο.
Γιατί εμείς λατρεύουμε, εμείς, οι Ρουμάνοι, Ιστορία; Κατάγονται από ένα από τα «έθνη μεγαλύτερα στον κόσμο» και τη σκόνη της επιλογής του, ακόμη και η γλώσσα είναι πλέον γνωστή. Ήμουν μέρος της Ρουμανίας τρεις φορές Dacia, και «οι περιπέτειες της ιστορίας» έχουν σπάσει εντελώς, μια χούφτα των Μακεδόνων πρέπει να πληρώσουν σήμερα, με δάκρυα και αίμα, η ατυχία να γεννηθεί Ρωμαίους. Όλοι συμφωνούν ότι οι Γαλάτες κάθονταν στη γη μας, τουλάχιστον χίλια χρόνια προ Χριστού, και όμως ήμουν ο μόνος ευρωπαϊκός λαός ο οποίος αμφισβήτησε το δικαίωμα στους ιδιοκτήτες γης που έχουν ζήσει σε κτήματα και Οι πρόγονοί του.
Ρουμανική εθνική ιστορία, αλλά ήταν μια μακρά, αδιάκοπη, αιμορραγία παραισθησιογόνα. Κάναμε ένα τυφώνα και μεγάλωσε στη χιονοθύελλα. Οι άνθρωποι των συνόρων, την καταπολέμηση και πεθαίνουν για όλους. Πέθαινα, ιδιαίτερα την καταβολή μυωπία και η βλακεία των άλλων. «
Mircea Eliade – «Τρόμος της ιστορίας» και η μοίρα της Ρουμανίας

«Ο χρόνος δεν είχε εξουσία να μειώσει τη δύναμη, ή Δακο-Ρωμαϊκή να χάνουμε την ελπίδα παρέμεινε η ίδια φυλή, αντίσταση, ασθενής, ότι είναι αθάνατη. Το μυθιστόρημα δεν χαθεί, καλέστε ένα δημοφιλές λέγοντας σε όλες τις περιοχές της Ρουμανίας Στη συνέχεια υπάρχει ένα άλλο,. σχεδόν τόσο διαδεδομένες. ροές νερού, πέτρες παραμένουν νερό ήταν βαρβαρικές επιδρομές, οι Ρωμαίοι ήταν πέτρες «.
Honoré Abdolonyme Ubicini, Les καταβολές de l’Histoire Roumaine

«Θα φορούν μόνο αντάξιο του ευαγγελίου του Χριστού … χωρίς τίποτα το φοβηθεί από τους αντιπάλους, που γι “αυτούς είναι ένα σημάδι της καταστροφής και σωτηρία για σας, και αυτό είναι από το Θεό. Για το unto που έχετε δώσει στον Χριστό, όχι μόνο να πιστεύουν σε αυτόν, αλλά και να υποφέρει γι “Αυτόν … «
(Απόστολος Παύλος, Επιστολή προς Φιλιππησίους)

ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΚΑΙ εμφάνιση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Ι. Εισαγωγή

I.1.Teologia Ιστορία – ορόσημα

Πολλοί συγγραφείς έχουν ασχοληθεί με την πάροδο του χρόνου αυτό που θα ονομάζαμε ιστορικό θεολογία (1). Αλλά, αν ένας από αυτούς και ακόμη λεγόμενη εργασία (2), στην πραγματικότητα δεν υπήρχε πραγματική προσπάθεια να αναπτύξει μια θεωρία της θεολογίας ιστορία. Μια τέτοια εξέλιξη απαιτεί τη γνώση και κυρίως καθιστικό – δείτε πόσες φορές αυτό – Αποκάλυψη, καθώς βρίσκεται μόνο στην Ορθοδοξία.
Φυσικά, αυτός ο τόπος γεμίζει αυτό το κενό, ακόμα και τον εαυτό μου που θα μπορούσε να κάνει μια τέτοια μεγάλη όπερα. Αλλά μερικά στοιχεία ακόμη να εντοπίζονται, τουλάχιστον να αποφεύγονται δηλώσεις όπως: «ο άνθρωπος είναι το μόνο ιστορικά όντα» (3).
Αν και ορισμένοι διαφωνούν, Αγία Γραφή είναι ένα ιστορικό βιβλίο. Πράγματι, αν κατανοήσουμε την ιστορία στην αρχική της έννοια, για το τι αξίζει να αναφερθεί είναι το εξαιρετικό ιστορικό βιβλίο, αρχέτυπο για άλλα επιτεύγματα στον τομέα, απόλυτη παράδειγμα. Αυτό μπορεί να ελεγχθεί σχετικά εύκολα από την πατερική γραμματεία και έρευνας, ιδίως στην αποστολική περίοδο. Έτσι θα διαπιστώσετε ότι όλα τα κείμενα σχετικά με το θέμα των νεότερων ή μεγάλα γεγονότα γίνεται με πολλή προσοχή στο ίδιο πνεύμα με το οποίο ζουν και Γραφή. Ως εκ τούτου, κάθε προσπάθεια για να σπουδάσουν θεολογία στην ιστορία πρέπει να βασίζεται σε βιβλικές παράδειγμα. Όπως ήδη αναφέρθηκε, σε σύντομη εισαγωγική μελέτη αυτού του έργου δεν μπορεί να επιλέξει μόνο ορισμένα στοιχεία της ιστορικής θεολογίας. Είναι ακόμα ένα πλεονέκτημα σε σχέση με την κατάσταση της συνολικής κενό.
Το πρώτο στοιχείο που πρέπει να σημειωθεί είναι η ιστορική πραγματικότητα του Θεού-δημιουργία πλαισίου.
Η όλη ιστορία βασίζεται στην αλληλεπίδραση μεταξύ δραστηριότητα μέσα στον κόσμο δημιούργησε και τους νόμους και θεϊκή παρέμβαση. Οι νόμοι είναι εκείνοι που διέταξε τον κόσμο που είναι ο Θεός της τάξης, κάποιοι από αυτούς μπορούν να παραβιάζονται, ειδικά έκτακτα όντα είναι άγγελοι και οι άνδρες, αλλά όχι χωρίς συνέπειες αναπόφευκτες, που παρέχεται από άλλους νόμους.Θεία παρέμβαση, κατ “αρχήν δεν είναι υποχρεωτική, γιατί ο Θεός δεν εξαρτάται από τίποτα. Αλλά στην πράξη είναι αναπόφευκτη, επειδή ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο να μην εγκαταλείψει, αλλά για να έχει μια ειδική σχέση, που συνήθως ονομάζεται πρόνοια.
Μελετώντας την ιστορία σημαίνει απλώς μελετώντας pronierii θεολογία και τους νόμους που διέπουν την ύπαρξη του κόσμου. Η σημασία των μελετών αυτών δεν είναι καθόλου μικρό, τόσο όσον αφορά την απολογητική, αλλά δογματική, ηθική, κλπ.. Θα μπορούσαμε να δώσουμε το παράδειγμα κείμενο «Και είπεν ο Θεός στον Αβραάμ:» γνωρίζουμε καλά ότι οι απόγονοί σας θα είναι sojourners σε ξένη χώρα, όπου θα είναι σκλάβοι και πατήστε τέσσερις αιώνες, αλλά ότι το έθνος, τον οποίο υπηρετούν, το κρίνω και αργότερα θα έρθουν εδώ, με πολύ πλούτο [...] Αλλά θα επιστρέψουν εδώ τον τέταρτο αιώνα των ανθρώπων, επειδή δεν έχει ακόμη συμπληρωθεί ανομία των Αμορραίων. »(Γεν. 15,13 -16) Εδώ θεία πρόγνωση, η οποία ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τόσο δόγμα και Απολογητική -. ακόμα και ηθική – και, φυσικά, Θεολογία της Ιστορίας. Έχουμε επίσης το παράδειγμα της ειδικής σχέσης μεταξύ ενός λαού στο σύνολό του και την ηθική τάξη του κόσμου. Εμείς pronierii παράδειγμα και το θείο έλεος, δείχνοντας στους απογόνους του Αβραάμ και των Αμορραίων. και οι πληροφορίες ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της πραγματικότητας στην οποία ζούμε βρίσκονται σε όλη την Αγία Γραφή, πολλά από τα οποία έχουν ήδη εξηγηθεί από τους Πατέρες? λείπει εδώ, αλλά αναγκαίο έργο της σύνθεσης και συναρμολόγησης των πατερικών κειμένων στον τομέα πέρα από τις ειδικές και συστηματική προσπάθεια επιλογής χωρία του αναξιοποίητο ιστορία της θεολογίας γωνία (η οποία μπορεί να είναι ένα ευρύ πεδίο της εργασίας για την Ερμηνεία και Πατρολογία).
Για αυτό το έγγραφο, το οποίο θα επικεντρωθεί αυτή τη στιγμή να παρατηρούμε την ύπαρξη των εθνών, όπως σαφώς καθορισμένων οντοτήτων με την ηθική ευθύνη. Η ύπαρξη εμφανίζεται όχι μόνο στο πέρασμα που αναφέρεται παραπάνω, αλλά σε ολόκληρη την Αγία Γραφή, η στάση του Θεού απέναντι στους περιούσιο λαό και σε όλους τους ανθρώπους που αναφέρονται στην ιερή ιστορία της σωτηρίας. Αυτό είναι αυτό που μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα, διότι πρόκειται για μια νέα στάση απέναντι στην ιστορία του λαού μας.
Ιστορία για το Έθνος στο πλαίσιο αυτό, αντιλαμβανόμαστε την πραγματική σημασία των διαφόρων πτυχών ελαχιστοποιείται ή, αντίθετα, μεγιστοποιείται.Πνευματικής ζωής των αγίων ανδρών, είτε από ανθρώπους είτε όχι, να λάβει νέα σημασία υπό το φως της Αγίας Γραφής, είναι και θα συνεχιστεί ο διάλογος μεταξύ του Θεού και του Αβραάμ πριν από την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων, αίτημα του Λωτ φειδωλός ή ενός μικρού πόλεις στο καταφύγιο (Fac.18.16 33 και 19,15 – 22). Επίσης, ορισμένες ξένες τελωνειακές ή παραδόσεις του χριστιανισμού, αντιμετωπίζεται με επιείκεια και ευχαρίστηση ακόμα και από κάποιους ιστορικούς και εθνολόγους πάνω απ “όλα, εμφανίζονται διαφορετικά όταν μιλάμε για την ευθύνη που έχει ένα έθνος που θέλει να είναι Χριστιανός.
Μια άλλη θεολογική αναφορά κατ “ανάγκην να ανακτηθεί είναι η κοινή, η ύπαρξη κινήτρου ενός λαού. Δεδομένου ότι τα έθνη υπάρχουν από το θέλημα του Θεού και θα υπάρχουν για πάντα – Αποκάλυψη 21,26, 22,2 – είναι σαφές ότι η εμφάνιση της κάθε αντιστοιχεί σε ένα γνωστό Θεό ή κάποια γκολ και ότι, έστω και εν μέρει, μπορεί να ανιχνευθεί με τη θεολογία της ιστορίας. Γνωρίζοντας αυτούς τους στόχους είναι απολύτως απαραίτητο για όποιον θέλει να κατανοήσει τους ή το σημείο, και κάθε χώρα που θέλει να εκπληρώσει την αποστολή του. Διαφορές μεταξύ των ενώσεων για ένα έθνος που δημιουργήθηκε και την εικόνα που έχει, μπορεί να προκαλέσουν ανεπανόρθωτη λάθη, ακόμα και την καταστροφή αυτού του έθνους.
Μια άλλη πτυχή που συχνά παραβλέπεται, αλλά πολύ σημαντικό, ιδιαίτερα σε ένα πρακτικό, είναι η σύνδεση μεταξύ των ανθρώπων, ιδίως αίσθηση της κοινότητας, και ο κόσμος δημιουργήθηκε, ακόμη και εκτός των αγγέλων. Έτσι βλέπουμε στην Παλαιά Διαθήκη όσο και οι άνθρωποι Εβραϊκά, μακριά από τον Θεό, για να ευχαριστήσει τα φυσικά πλούτη της γης της Χαναάν για έναν χρόνο, με τη δύναμη του Θεού, να στερηθεί από αυτά τα πλούτη. Ερημώσεις, η αφθονία, δεν είναι, επομένως το αποτέλεσμα των τυφλών δυνάμεων, των μηχανικών και αδιάφορη, αλλά τους ηθικούς νόμους που καθιερώνουν τις σχέσεις στο τρίγωνο της θεότητας – άνθρωποι – το υπόλοιπο της δημιουργίας.
Όλοι εδώ έχουν τονίσει την πτυχή της εθνικής ζωής που δυστυχώς ξεχασμένο από πολλούς λεγόμενη πατριώτες: Αν και η κληρονομικότητα είναι σημαντικό, δεν είναι ο πρωταρχικός παράγοντας για τον καθορισμό των εθνικών ασφάλισης. «Ο Θεός έκανε από ένα αίμα κάθε έθνος ανθρώπων» (FA 7.26), και οι απόγονοι του Αβραάμ είναι εκείνοι που κάνουν τα έργα του Αβραάμ και την ίδια πίστη μαζί του (Ιωάννης 8,39, Ρωμ. 2,28 έως 29, 4,11 – 12 κλπ.). . Μπορεί να δει εδώ – καθώς και από τις υπάρχουσες επιστημονικές μελέτες (4) – ως ο καθοριστικός παράγοντας όσον αφορά τις εθνικές και πνευματικές δεν είναι η βιολογική.

I.2.Formarea Ρωμαίους

Α. Γενικές

Ρουμανική εμφάνιση έθνος δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Εκείνη δεν νοείται κάθε εμφάνιση ενός σκάφους της οργής του Θεού, ή ένα από ντροπή. Εντελώς μοναδικό τρόπο με τον οποίο το έθνος της Ρουμανίας εμφανίστηκε ξεκαθαρίσω μερικά από τα υψηλά τους σκοπούς για τους οποίους ο Θεός κλήθηκε στην ύπαρξη. Αυτό το μοναδικό γέννηση θα πρέπει να περιγράφονται στις σελίδες που ακολουθούν, θα προσπαθήσω και, τέλος, διαπίστωσε την ύπαρξη κοινών Έθνος της Ρουμανίας.
Η σημασία της κατανόησης πώς να διαμορφώσετε τον ρουμανικό λαό είναι εμφανές από τις παραπάνω γραμμές. Οι άνθρωποι εκεί καταλαβαίνουν τι σημαίνει ο Θεός θέλει να διευκρινίσει ανήκουν σημείο σας ένα μεγάλο μέρος της ατομικής ύπαρξης σας. Αφανείς μυστήρια της ψυχής – διαταραχές, καταγγελίες κ.λπ. κρυφό κελεύσματα. - Ήταν συχνά ιδρύθηκε αρχικά το Έθνος και το χάσμα μεταξύ του τι είναι ισχυρίζεται ότι είναι.
Πράγματι, όπως θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ο Θεός, κάνοντάς σας να εμφανίζονται σε μια συγκεκριμένη χώρα, το οποίο σχεδιάστηκε με συγκεκριμένο σκοπό, θα σας εξοπλίσει επίσης με έναν ιδιαίτερο τρόπο, έτσι ώστε να μπορείτε να εργάζεστε και να σας για την εκπλήρωση το καλύτερο στους ανθρώπους σας; Μια τέτοια ιδέα είναι προφανώς παράλογο.
Μπορούμε να πούμε εδώ, χωρίς αμφιβολία, ότι πολλά από τα λάθη που γίνονται από το έθνος μας, ειδικά τους τελευταίους αιώνες, οφείλεται στην τεράστια απόσταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και ψευδο-ιστορικές θεωρίες πολλαπλασιάζονται από διάφορους φορείς και ιδιώτες. Όλα γιατί αυτό διασπά την πραγματικότητα του φαινομένου της αποξένωσης ήρθε προς το έθνος ότι μπορούμε να βρούμε, πιο ενισχυμένο αρκετές γενιές.
Αρχικό συντάκτες των παραπάνω θεωρίες είναι λανθασμένες, όπως μπορείτε να σκεφτείτε, αθώα μελετητές με καλή πίστη, αλλά η έλλειψη ενημέρωσης των θεωριών, ή απλά σφάλματα. Κάνοντας λανθασμένες θεωρίες πρώτη ήταν μια πράξη συνειδητά, εσκεμμένα, με συγκεκριμένους σκοπούς. Μπορείτε να δείτε αυτό ερευνά την πηγή τους. Εάν προ-ουγγρική συγγραφείς που δείχνει ξεκάθαρα γιατί θα μπορούσε εύκολα να αποφευχθεί, ωστόσο, δεν μπορούσε να αποφύγει κάθε φορά που πέφτουν για την αντιμετώπιση ορισμένων υπερβολές.Μια ειδική θέση που καταλαμβάνει, αλλά «Τρανσυλβανίας Σχολή». Πηγές-είναι το Βατικανό. Ως εκ τούτου πλαστά βρέθηκαν εδώ αποκτά ιδιαίτερη σημασία.Αναφερόμαστε ιδιαίτερα σε μια μοναδική θέση στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η οποία, μετά από καταγγελίες ιδρυτές «Σχολή της Τρανσυλβανίας» κατέλαβαν Dacia (1). Είναι η μόνη επαρχία στην οποία η δολοφονία πραγματοποιήθηκε επίσης και το μοναδικό αυτόχθονα πληθυσμό που αποίκισε μόνο τους πολίτες της Ρώμης. Αν έρχεστε από άλλη πηγή τέτοιες δηλώσεις μπορεί να φαίνονται απλά σφάλματα. Αλλά έχουν την πηγή του Βατικανού, ο θεματοφύλακας της ακριβείς πληροφορίες σε αυτόν τον τομέα. Στήλη, εικόνες του Τραϊανού έγγραφο, μαρτυρούν την επιβίωση του πληθυσμού Dacian, καθιστώντας την το πιο προφανές έγγραφο (2). Αλλά ακόμη και χωρίς τη βιβλιοθήκη του Βατικανού μπορεί να παρέχει αντικειμενικά στοιχεία που απαιτούνται. Αλληλογραφία μεταξύ τσάρος Ρωμαϊκή Ionita Ασάν και το Βατικανό (3) πιστοποιούν τη γνώση της τελευταίας είναι η μοναδική προέλευση των Ρωμαίων, αν ήταν σε Dacia, τη Μακεδονία και άλλες πρώην ρωμαϊκές επαρχίες. Γιατί δεν θα μπορούσε σε καμία υπόθεση απελευθέρωση τρόπο, επιστημονικά παράλογο με κάθε τρόπο, η εξόντωση του Dacians και ο αποικισμός με τους κατοίκους της Ρώμης.Φυσικά, το ερώτημα είναι: ποιος είναι ο σκοπός και το Βατικανό που ακολουθείται από το ξεκίνημα του ψεύτικο;
Εκρίζωση.
Μετά από το διαχωρισμό από την αληθινή ιστορία τους, αφού είναι πεπεισμένοι ότι είναι κληρονομική, οι γιοι της Ρώμης, οι Ρωμαίοι θα ήταν πιο εύκολο να μετατρέψετε τον Ρωμαιοκαθολικισμό και να κρατήσει τον έλεγχο της Ρώμης.Επίσης, ο διαχωρισμός μεταξύ των Ρωμαίων από την Dacia και οι άλλες επαρχίες θα έχουν μειώσει την ισχύ ενός έθνους πολύ μεγάλο για να ελεγχθεί. Ο πρώτος στόχος επιτεύχθηκε εν μέρει, τη δεύτερη εξ ολοκλήρου.
Εμπνευστές «της Τρανσυλβανίας Σχολή» από ένα τέτοιο τεράστιο ποτάμι, σχεδόν ανεπανόρθωτη, ως αποδεικτικό στοιχείο που δεν μπορούσε να μετατραπεί πιο ρεαλιστική τότε κάθε της ιστορίας αυτού του «σχολείου». Ένα παρόμοιο αποτέλεσμα που επιτεύχθηκε στη νότια Ρουμανία – που λαμβάνονται σε πραγματικό νόημά τους, v Atl.3 – Έλληνες κληρικοί και μοναχοί. Τα επινόησε τον όρο Vlaho-Έλληνες, που δεν έχουμε ξαναδεί και έπεισαν πολλούς Μακεδόνες, Ρουμάνοι, κ.λπ. Ηπειρωτικών. αυτό θα ήταν … Ελληνικά! Έτσι, οι Ρωμαίοι κατασκευάζονται Θράκες έγιναν οι μεγαλύτεροι εχθροί του έθνους τους, όπως ακριβώς συμβαίνει με όλους τους αποστάτες που δεν επιστρέφουν στην αλήθεια (4).
Ως εκ τούτου, τα μόνα πράγματα σε μια προοπτική έγκυρη, η Ορθόδοξη, είναι προφανές ότι η εξεύρεση της αλήθειας σχετικά με την εκπαίδευση των ανθρώπων της Ρουμανίας και το παιχνίδι του έθνους είναι τα πράγματα πολύ μεγάλη σημασία. Χωρίς υπερβολή, αληθινή προέλευση μας επανάκτηση της συνείδησης εξαρτάται από την ύπαρξη μας ως έθνος.

Β. Η εμφάνιση του Έθνους της Ρουμανίας

Ξεκίνησαν κατά τη διάρκεια των χρόνων πολλές υποθέσεις και θεωρίες για το σχηματισμό των Ρωμαίων. Μετά τα περισσότερα από τα αλλοδαπών Νότιας Δούναβη Ρωμαίοι εμφανίστηκαν στο έδαφός τους, βόρεια του ποταμού. Μετά από το μεγαλύτερο μέρος του βόρειου Δούναβη αλλογενών Ρωμαίοι είχαν φτάσει στο νότο της. Επειδή δεν έχουμε πληροφορίες σχετικά με άτομα τα παλιά Danubius αμφίβια και οι Ρωμαίοι βρίσκονται στην αρχαιότητα και στα βόρεια και νότια του Δούναβη, ένα συμπέρασμα μπορεί να εξαχθεί: δεν έχει σημασία τι οι άλλοι μπορεί να επιθυμούν ή οι Ρωμαίοι δεν ήταν ποτέ οι μετανάστες και έχουν σχηματίζονται στην περιοχή αυτή που είναι σήμερα. Silviu Ντράγκομιρ δήλωσε ότι οι Ρουμάνοι είναι απόγονοι των Θρακών εκρωμαϊσμένο, Ιλλυριοί (5). Το ίδιο λέγεται από τους ιστορικούς ότι Nicolae Iorga (6) και Θεόδωρος Capidan (7). Όμως, τα περίφημα ρωμαϊκά ιστορικοί, όπως ο Κωνσταντίνος Ντίνου Giurescu λέει μια Δακο-ρουμανική καταγωγή των Ρωμαίων (8). Όμως, οι πληροφορίες που παρουσιάζονται αυτή την αστάθεια αποδείξουν τη θεωρία. Δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί η ρουμανική Dacia, ένα μείγμα από Dacians, οι Θράκες νότια, εκρωμαϊσμένο Ιλλυριών και Θράκης-Ιλλυριών Ρωμαίους έχουν διαμορφωθεί και σε άλλες επαρχίες με την ίδια εθνοτική σύνθεση, όχι (9). Χωρίς να υπεισέλθω σε επιχειρήματα που δεν αναφέρουν ότι η παρούσα εργασία υποστηρίζει μόνο την επιστημονική θεωρία που είναι ο σχηματισμός του Θρακικού-Ιλλυριών Ρωμαίους εκρωμαϊσμένο. Με ένα μειονέκτημα: εκρωμαϊσμένο από τον Χριστιανισμό.
Θα πρέπει να υπάρχει μια ευρύτερη εξήγηση. Θρακική γλώσσα τους ήταν μια ιερή γλώσσα, την κουλτούρα τους ήταν ένας πολιτισμός μυστική, εσωτερική και σχεδόν εξ ολοκλήρου από το στόμα. Αγιότητα για την θρακική γλώσσα ήταν ένα σημαντικό στοιχείο, έτσι ώστε να μην κόψει κάτω από την πίεση ελληνικό πολιτισμό, δεν μυθιστόρημα μετά από μακρά στρατιωτική θητεία. Η μόνη δύναμη που μπόρεσε να αλλάξει η γλώσσα τους ήταν ο Χριστιανισμός. Ως εκ τούτου μπορούμε να πούμε χωρίς αμφιβολία ότι ο εβραϊκός γίνεται από τους προγόνους μας να ορθοδοξία τους. και αν η φράση «τα άτομα που έχουν γεννηθεί Ρωμαϊκή είναι το μόνο χριστιανικό έθνος» είναι προφανώς λάθος – Χριστιανοί ήταν η εισαγωγή τους στους λαούς και τους Ισπανούς, Πορτογάλους, Γάλλους, κ.λπ.. - Η ανταλλαγή είναι βαθιά αλήθεια ότι, όσο γνωρίζουμε, οι Ρωμαίοι και οι άνθρωποι μόνο άτομα που έχουν γεννηθεί στην Εκκλησία.
Σε αυτή τη μορφή, η γέννηση του ρωμαϊκού λαού είναι η πρώτη φορά π. Στανιλοάε Dumitru (10), και η γέννηση του ρουμανικού λαού είναι το κείμενο της FA 16.8 40 (11). Σε αυτό ο Απόστολος Παύλος παρουσιάζει δραστηριότητα της Ρουμανίας στην αποικία των Φιλίππων, βρίσκεται σε ένα από τα πιο ισχυρά θρακικά εδάφη στη Μακεδονία. Ρουμανικό λαό πήρε να συλλάβει αυτά τα σημεία της χριστιανικής ζωής Απόστολοι και οι διάδοχοί τους ίδρυσε το Θρακικό-περιοχή των Ιλλυριών. Ο χρόνος ήταν το ίδιο το Μάιο για όλα τα θρακικά Ιλλυριούς, για τα έτη αυτά από την αρχή του θαυμάσιες εκκλησίες κηρύσσουν φτάσει στις περισσότερες περιοχές της Ευρωπαϊκής Θρακικής-Ιλλυριών. Απόστολος Παύλος κήρυξε όχι μόνο στη Μικρά Ασία, την Ελλάδα, την Ιταλία ή τη Μέση Ανατολή, αλλά και στη Μακεδονία – όπως επεσήμανα -, τη Θεσσαλία και την Ιλλυρία, το Ευαγγέλιο του Αγίου Ανδρέα και της Δοβρουτσάς, τη ρουμανική και τη νότια πεδιάδα της Μολδαβίας και της Ουκρανίας Σήμερα, Απόστολος Τίτος κήρυξε στη Δαλματία και ούτω καθεξής (12). Ομιλία έγινε δημοφιλές σε ολόκληρη την Λατινική, δύο γνωστοί Εβραίων στην Παλαιστίνη – που ανήκε στον Άγιο Απόστολο Ανδρέα – και όλους τους κατοίκους της ρωμαϊκής πόλεις. Λατινικά ήταν η γλώσσα του προς Φιλιππησίους, που υπηρέτησε και ανάμεσά τους του Αγίου Παύλου, και την εθνικότητά του, όπως της Ρουμανίας. Στην Ιλλυρία και τη Δαλματία και τη Λατινική ήταν η διεθνής γλώσσα. Γύρισμα του αιώνα, κάτω από λατινική κυριαρχία της Ρουμανίας υιοθέτησε Dobrogea στη διοίκηση και στη δημόσια ζωή, ακόμα και αν το σέλινο ήταν ακόμα η γλώσσα «λατρεία». Εκτός από την επιρροή της Ρουμανίας σε Dacia είχε κάνει πολύ αισθητή, ρωμαϊκό δηνάριο – για να δώσω ένα παράδειγμα – είχε εγκριθεί και αντιγραφεί τέλεια όταν Donaris και τα όρια μεταξύ της αυτοκρατορίας ήταν ακόμα γύρω. 200 km. Επιπλέον, αν η γλώσσα ήταν ελληνική, καθώς η Σέλτικ και η γερμανική, μερικοί είναι γνώστες του θέματος, είναι ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη μητρική γλώσσα, αλλά δεν απολαμβάνουν τη μεγάλη εξάπλωση της λατινικής, ευρέως αποδεκτό καθεστώς της «lingua franca» .
Επιστρέφοντας, θα πρέπει να δώσει έμφαση σε δύο άλλες πτυχές αυτών των πρώτων στιγμών του αγώνα. Αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η υιοθέτηση του χριστιανισμού από Illyro-Θράκες δεν ήταν, ωστόσο, θα θέλαμε να είναι έτσι, μια γρήγορη φαινόμενο. Έχει περάσει πολύς καιρός, μέσα από μια πολύπλοκη διαδικασία της ζωής και το κήρυγμα του ευαγγελίου. Έτσι, σε sec.lV-V, του Αγίου Νικήτα Remesiana εξακολουθεί να κατέχει μια θρακική παγανιστική αποστολή εκχριστιανισμό, εκχριστιανισμό και εκρωμαϊσμού σήμαινε επίσης τους (13). Αλλά, και αυτό είναι το δεύτερο πιο σημαντικό κέντρα που ήδη υπήρχαν ή εμφανίστηκε protoromanesti, ενωμένη και με την χριστιανική αδελφότητα ιεραρχία, είχε μια ιδιαίτερα υψηλή σταθερότητα. Τα μέλη τους δεν ήταν πρόθυμοι Illyro-Θράκες ειδωλολάτρες αγώνα και την περιπέτεια, αλλά Illyro-εκχριστιανισμένη και εκρωμαϊσθέντων Θράκες, αξιόπιστα τους πολίτες της αυτοκρατορίας, οι άνθρωποι συνδέονται με τη γη που είχε το ιερό από τις ζωές τους. Προέρχεται από το «Pagus» λέξη «παγανιστική», και εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η χριστιανική ζωή στις αγροτικές περιοχές διεισδύσει πολύ σκληρό και πολύ αργά. Όπως σκληρό διεισδύσει αγροτικές ο Χριστιανισμός είναι αληθινός. Αλλά φαίνονται έτσι ώστε η διαφορά μεταξύ της πόλης και της χώρας δεν ήταν τότε δεν είναι τόσο μεγάλη – εκτός από τις λίγες πόλεις … Η εξαίρεση – και ότι υπάρχει προθεσμία για την αγροτική «fossatum»! Ή απλά η ονομασία λέξη για οχυρωμένα χωριά (14) τον καθορισμό των όρων προέρχονται στη ρουμανική αγροτικός οικισμός και τα μέλη του: «χωριό» και ότι «χωρικός»! Ο λόγος είναι ένας, να συμμορφώνονται με όλα τα αρχαιολογικά ευρήματα, ιστορικά και γλωσσικά γνωστό: αντιπολίτευση ουσιαστικά οχυρωμένα χωριά της καθιστικής Πρωτο-ρουμανικής μεταξύ των Χριστιανών, ή νοσταλγική υπερασπιστές της αυτοκρατορίας, και των μεταναστευτικών pagusurile ειδωλολάτρες, τοποθεσίες σκληρυνθεί, έθεσε για μια στιγμή και όχι για πάντα.Έχουμε διατηρηθεί έτσι την πραγματική εθνική γλώσσα, Proto-Ρουμανίας σταθερή εικόνα κοινότητες. Σταθερότητά τους, την αντοχή τους σε μεταναστεύσεις, ήταν λόγω της Εκκλησίας και τη δύναμη του Θεού που εργάζονται μέσω αυτού.
Επίσης, στη ρουμανική υπάρχουν μερικές μοναδικές πτυχές που προκύπτουν από αυτές τις καταστάσεις. Πατέρας Petroniu του Αγίου Όρους έδωσε το παράδειγμα του πιο κοινή ονομασία που έχει δοθεί από τους Ρώσους, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι Παναγίας. Έτσι, ενώ γενικά το Bogorodica κλήση, Μητέρα του Θεού, και η ελληνική Παναγίας, πιο ιερά, οι Ρωμαίοι χρησιμοποίησαν το όνομα της Παναγίας, η οποία περιλαμβάνει τη γυναίκα και το παιδί του και την ποιότητα της μητέρας του Θεού, και – να προστεθεί -πραγματική εμφάνιση καθαρό δύναμη και την αγιότητα. Αυτό το όνομα είναι μια σύνθεση της Ορθόδοξης συνείδησης χιλιετή περίπου το ένα που ήταν σε θέση να γεννήσει Θεός ενσαρκωμένος. Τα ίδια αποτελέσματα σύναψη και ο όρος «ασκητική» που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση άθλοι του μοναχικού βίου, σε σύγκριση με askisis αθλητές «τυπική Ελληνιστική χώρο που χαρακτηρίζεται από την παλιά ψυχολογία, προ-Χριστιανική (15).
Φυσικά, δεν θα πρέπει να παραμελήσει κανένα σημαντικό ρωμαϊκό στρατό ως μέρος του ρουμανικού λαού. Ακόμα και από την άποψη της στρατιωτικής λειτουργίας της χριστιανικής ζωής, δεν ήταν λιγότερο σημαντική. Είναι να θυμόμαστε ότι ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής δεν ζητήσει από τον στρατό να σταματήσει το εμπόριο όπλων (Λουκ. 3,14) και δεν ζητούν Αγίου Πέτρου, όταν βάφτισε ο Κορνήλιος και το σπίτι του (FA ch.10). Έτσι ο στρατός υπήρχαν πολλοί χριστιανοί, ακόμη και στην πρόωρη αποστολικό κήρυγμα, ιδίως όσον Ορθοδοξία είναι σωστό με το στρατιωτικό πνεύμα, την ιπποσύνη – που στην ευρύτερη έννοιά της λέξης καθαρό.
Στρατιωτική αγίων (16) έχουν αποδείξει ότι άφθονα. Έδωσαν νέο νόημα στη ζωή στη Ρουμανία στρατιωτικές στρατού, ο Ρωμαίος στρατιώτης έγινε υπερασπιστής της εικόνας. Εμφανίστηκε πριν από τον εχθρό, αλλά ειδωλολάτρες. Το διπλό αποτέλεσμα οφειλόταν στο γεγονός ότι όλοι μετανάστευσης ήταν και οι δύο ειδωλολάτρες και το γεγονός ότι η δίωξη, επιτίθεται μόνο «κράτος» του στρατού, οργανώθηκαν από ειδωλολάτρες αυτοκράτορες, και συνήθως η πιο «ατυχής» – στην πραγματικότητα, ξυλοκοπήθηκε από τον Θεό – σε η οικονομική κατάσταση. Επιπλέον, υπήρχε ένα πολύ σημαντικό φαινόμενο βετεράνοι αφομοίωση etnogenetica. Και οι δύο ντόπιοι επέστρεψε από μακρινούς ορίζοντες από τα 20-25 χρόνια της στρατεύματα και τους βετεράνους του εγκαταστάθηκαν εδώ στη Ρουμανία, όπως έποικοι συμμετείχαν στην εθνογένεσης απαραίτητη. Αυτά τα δύο φαινόμενα που επηρεάζουν τη συνολική αποικία και στρατόπεδα στη Ρουμανία έδωσε ακόμα ένα προσωπικό χαρακτηριστικό Έθνος ρουμανική γλώσσα: ότι οι άνθρωποι αμυντική πολεμιστής, υπερασπιστής εξ ορισμού όχι μόνο του ενός προγόνου της γης, αλλά και μιας ολόκληρης της Χριστιανικής χώρο.
Υπήρξαν μια σειρά από κέντρα του λατινοποίηση. Αυτή ήταν η περίφημη Εγνατία οδός που συνδέει την Αδριατική ακτή της Ηπείρου και της Κωνσταντινούπολης (στόχος τώρα το βασικό σενάριο της Μικράς Ασίας).Τέτοια ήταν η Δαλματικές ακτές, εκτιμάται από τους Ρωμαίους για την ομορφιά της (17). Έτσι, οι χριστιανικές κοινότητες κάθε εμφανίστηκε στους Φιλίππους, τη Θεσσαλονίκη (Saruna μυθιστόρημα (18), γρ. Θεσσαλονίκη) και σε άλλους τομείς (στην Μικρά Σκυθία, Δαλματία, την Ιλλυρία, κλπ..).

I.3.Generalitati (επεξήγηση των όρων)

Ο Χριστιανισμός, δείτε την Ορθοδοξία.
Ορθοδοξία, ορθή πίστη, είναι ένα όνομα που χρησιμοποιείται εδώ σε πραγματικό χριστιανισμό του αυθεντικού χριστιανισμού, τον Ιησού Χριστό ως την αριστερά. Άλλες θρησκείες που προέρχονται από την Ορθοδοξία (Αρειανισμού, τον Ρωμαιοκαθολικισμό, κλπ..) Είναι το όνομα με το πραγματικό όνομά τους.
Πρωτο-Ρουμανίας είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται εδώ για τους προγόνους που Θράκης-Ιλλυριών από την προσκόλληση σε ένα σύνολο συγκεκριμένων αξιών – όπως ο Χριστιανισμός, η στρατιωτική ζωή, κλπ.-άμυνα. - Αποστασιοποιήθηκαν από την υπόλοιπη Ρωμηοσύνης να γίνει ένα νέο έθνος, το ρωμαϊκό λαό. Η ύπαρξη της πρωτο-Ρουμάνοι μπορεί να βρίσκεται περίπου 40-313 μεταξύ της χριστιανικής εποχής, που είναι μεταξύ της έναρξης και της εξάπλωσης του Χριστιανισμού στην περιοχή της Λατινικής κόσμο σε νίκη του Χριστιανού εκρωμαϊσμένο Θρακικό-Ιλλυριούς. Μετά από αυτή τη στιγμή μπορούμε να μιλάμε για τους ανθρώπους της Ρουμανίας στην αρχική του μορφή, πρωτόγονα (βλ. straromanii).
Η Ρουμανία είναι η παλιά ονομασία της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η straromanilor (κατά), είναι ο «πρόγονος» το όνομα Ρουμανία.
Η Ρουμανία είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να δεχθεί ένα διπλό, το γενικά γνωστό – ότι η Λατινικότητα – αν θεωρηθεί ως μια ομάδα ανθρώπων ή ως πολιτιστικό φαινόμενο, κοινωνικά, γλωσσικά, κλπ.. - Συνδέονται στενά της Ρώμης και της Ρώμης και του ιδιωτικού – διαθέσιμο στους Ρωμαίους με ένα μοναδικό τρόπο και εξήγησε τα συμπεράσματα, το τμήμα της Ρωμανίας Ρωμαίοι.
Η Ρουμανία είναι μια λέξη που χρησιμοποιείται σε αυτό το δοκίμιο να σημαίνει «ρουμανικό κράτος» ή «Δημοκρατία της Ρουμανίας», αλλά στην αρχική, αυθεντική, την αρχική πατρίδα, η περιοχή του ρουμανικού λαού. Έτσι, χρησιμοποιούν τον όρο αυτό για το έδαφος φαίνεται στο χάρτη V.3.3.
Straromanii είναι τα παλαιότερα οι Ρωμαίοι στους πρώτους αιώνες της ύπαρξης του ρουμανικού λαού στη σωστή του (περ. 313-602).

II. Θρακικό-Ιλλυριών αυτοκρατόρων Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και η εμφάνιση

II.1.Împaratii Θράκης-Ιλλυριών και straromani. Αναγνώριση

Α. Ο πρώτος αυτοκράτορας της θρακικής καταγωγής είναι σαφής η θρακική Maximin (235 – 238). Ήταν ιερέας στη μητρική περιοχή του, Μοισία, και ήταν ακόμα ψηλά Αλέξανδρος Σεβήρος (222-235), χάρη στο στρατιωτικό του και την επιβλητική εμφάνιση: ύψος ήταν 2,40 μ. και ήταν ιδιαίτερα ισχυρή. Μίλησε με έμφαση τη Λατινική Θρακικό. Επιτευχθεί η πνευματική ασθένεια που χαρακτηρίζει συνήθως τους κατόχους της εξουσίας είχε, για παράδειγμα, να συλλέξουν τον ιδρώτα τους, καταναλώνουν 18 κιλά κρέας και 27 λίτρα κρασί την ημέρα, κ.λπ. (1). Επιπλέον, η αύξηση στο θρόνο το έκανε με τη δολοφονία ευεργέτης! (2).
Δύο. Όλο το έγκλημα και ως εκ τούτου ανέβει στο θρόνο (Γ. Messius Δεκίου), σε 249, είναι θρακική-Ιλλυρικά προέλευσης (3). Βασιλεύει μέχρι 251. Εξής:
Τρεις. Μάρκους Acilius Aureolus (267-268) και ταπεινή καταγωγή του, η συντριπτική πλειοψηφία των θρακικών-Ιλλυριών αυτοκρατόρων.
Τέσσερις. Μάρκος Αυρήλιος Κλαύδιος Βαλέριο (268-270).
Πέντε. Αυρηλίου – Λούκιος Aurelianus Δομιτιανός – (270-275) και
6. Probus – Μ. Αυρηλίου Πρόβου – (272 – 282) είναι Σίρμιο (4).
Ιουλίου. Μάρκος Αυρήλιος Carus (282-283).
Αυγούστου. Βαλέριο Αυρήλιος Διοκλητιανός (284-305).
Σεπτεμβρίου. Βαλέριο Herculis Μαξιμιανού (286-305).
10. Χλωρού Κωνστάντιο (293 – 306), ο πατέρας του Αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου.
11. Caius Γαλερίου Μαξιμιανού Βαλέριο (305-311).
12. Γαλερίου Βαλέριο Maximinus Daia (305 – 313).
13. Φλάβιο Βαλέριο Σεβήρος (305 – 307).
14. Licinianus Βαλέριο Λικινίου (308-324).
15. Δομέτιο, Αλέξανδρος (308-328).
16. Φλάβιος Ιούλιος Κρίσπος (317-328).
17. Άγιος Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας, ο γιος του Κωνσταντίου Χλωρού και της ευλογημένης Έλενα – εάν το σπίτι – (Φλάβιο Βαλέριο Κωνσταντίνο Magnus, 305-337).
18. Κωνσταντίνο ΙΙ (317-340), Αριάν αυτοκράτορα, διώκοντας την εκκλησία.
19. Dalmatius, ανιψιός του Κωνσταντίνου του Μεγάλου, ανακηρύχθηκε Αύγουστος μεταξύ 335-337.
20. Hannibalius επίσης ανιψιός του Κωνσταντίνου του Μεγάλου, 335 με 337 τον Αύγουστο. Και οι δύο απορρίφθηκαν από το στρατό μετά το θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου.
21. Κώνστας, Ορθόδοξη αυτοκράτορας (333-350).
22. Vetranius (350).
23. Κωνστάντιο Β, Αριάν αυτοκράτορας (337-361).
24. Galus Κωνσταντίνο (351 – 354).
25. Nepotianus (350).
26. Φλάβιος Κλαύδιος Iulianus, παγανιστικά και διώκτης των Χριστιανών, που είναι γνωστή ως Ιουλιανός ο Παραβάτης (361-363).
27. Φλάβιο Iovianus, Ορθόδοξη αυτοκράτορας (363-364).
28. Φλάβιο Valentinianus Α “(364-375).
29. Φλάβιο Ουάλη (364-378), Άριος.
30. Gratianus (367-383), αυτοκράτορας της Δύσης, οι Ορθόδοξοι.
31. Φλάβιο Valentinianus ΙΙ (375-392).
32. Φλάβιο Κωνστάντιο ΙΙΙ (417-421).
33. Βαλεντινιανού ΙΙΙ (425-455).
34. Marcianus (450-457).
35. Λέων Ι Thrax (νερό) (457-477).
36. Λέων ΙΙ (456 – 474).
37. Vitalianus (513-515).
38. Αναστασίου (491-518).
39. Ιουστίνου Α (518-527).
40. Ιουστινιανού Α (527-565).
41. Φλάβιο Iustinianus Β (565-578).
42. Τιβέριος (578-582).
43. Φωκά (602-610), ο τελευταίος αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η αυτοκρατορία θα μετατραπεί από Ηράκλειος της Ελληνικής Αυτοκρατορίας (γνωστός και ως Βυζαντινή Αυτοκρατορία).

ΙΙ.2. Η κρίση του τέλους του αιώνα. ΙΙΙ, αρχές του αιώνα. IV.
Θρακικό-Ιλλυριών ρόλο αυτοκράτορες

Στο τρίτο αιώνα Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία γνωρίζει πιο έντονη πτώση.Κατασκευασμένη από κάποιους ιστορικούς κάμψη αυτή προήλθε κυρίως λόγω εισβολές από την ανατολή. Μεταναστευτικά έθνη, κύμα μετά από κύμα χτύπησε, έσπασε ενώ αυτοκρατορικής εξουσίας. Αυτό δεν είναι παρά μια εμπειρική παρατήρηση και προκατειλημμένη, η οποία αποκλείει όχι μόνο δευτερεύουσες πτυχές του προβλήματος, αλλά ακόμη και ο Θεός, η απόλυτη πραγματικότητα.
Πρώτη ευθύνη για τη μείωση αυτή είναι η θέληση κατευθύνεται προς λάθος ρουμάνοι πολίτες. Ηδονισμός φτάνει στο απόγειό της κατά την περίοδο αυτή, καθώς και το μίσος των χριστιανών. Διώξεις από αυτούς τους άνδρες του Θεού και ο εφησυχασμός των vilest αμαρτίες και επιφέρει θεία τιμωρία. Εισβολές μετανάστες είναι ως εκ τούτου δεν οφείλεται σε ρωμαϊκή παρακμή ως εβραϊκής κυριαρχίας των Φιλισταίων επιβλήθηκε λόγω της ηθικής αποσύνθεσης και όχι το αντίστροφο.
Θα πρέπει να σημειωθεί, ωστόσο, ένα σημαντικό γεγονός: αυτή τη φορά, καλείται η στρατιωτική αναρχία, κινείται με τη θρακική-ρωμαϊκή (Maximin το Θρακικό) και συνεχίστηκε από άλλους βασιλιάδες ή οι υποψήφιοι για το θρόνο ο ίδιος-Θράκης Ιλλυρικά προέλευσης.
Αναφερόμενος στην κατάσταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας κατέκτησαν τη Γερμανία Θ.. Mommsen λέει: «Όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις, κάθε καντόνι είναι μια μορφή αγώνα οι οπαδοί πειθήνια της Ρώμης και μια εθνική εξέγερση που ετοίμαζε το μυστικό.» (1). Το ίδιο πράγμα συνέβη και το Θρακικό-Ιλλυριούς. Για παράδειγμα, η αρχή, Θρακική-Ιλλυριών πληθυσμού της Παννονίας και Ιλλυρία, Ρώμη αντιτίθεται σε μια πικρή αντίσταση, επανεκτύπωση όταν φόρους ή άλλες υποχρεώσεις που έγινε ενοχλητική (2). Σε αντίθεση, τη Θράκη, το κυρίαρχο ρόλο που διαδραματίζει σύμμαχος των Ρωμαίων, ακόμη και εναντίον άλλων Θρακών.
Το ίδιο αγώνα μεταξύ διαμετρικά αντίθετων εθνικών στρατόπεδα με εκείνο των εθνικών στρατόπεδα της Γαλατίας, Γερμανοί και άλλα έθνη, αλλά αν είχε Illyro-Θράκης επηρεάζουν αποφασιστικά, οριστικά, την ιστορία της Αυτοκρατορίας.Πολλά μπορούν και ήρθαν να καταλάβουν σημαντικές θέσεις στο στρατό και τη διοίκηση, τις θέσεις που χρησιμοποιούνται προς το συμφέρον τους να αποσαφηνίσει τις συγκρούσεις μεταξύ στρατοπέδων, μετά την κατάρτιση της Αυτοκρατορίας.
Έχει παρατηρηθεί ότι το φαινόμενο αυτό αρχίζει να συμβαίνει αρκετά αργά σε σύγκριση με την πρώτη επαφή ή Illyro Θρακικό-ρωμαϊκή. Έτσι, αποδεικνύει ότι η εβραϊκή – που πυροδότησε τις συγκρούσεις – έχει αποδειχθεί πολύ αργότερα από ό, τι συνήθως πιστεύεται, η οποία απαιτεί ότι ένας παράγοντας, εκτός από εκλατινισμό ισχύει μέχρι τις αρχές του δευτερόλεπτα. Μ.Χ. μου. Αυτός είναι ο Χριστιανισμός.
Το πρώτο-Θράκης Ιλλυριών αυτοκράτορα σειρά, η Θρακική Maximin, ένα άρρωστο υπερηφάνεια, πιθανώς λόγω όχι μόνο απίστευτο, αλλά την ευρωστία και την αλαζονική ευαισθητοποίηση του εξαιρετικού χαρακτήρα της κοινωνικής ανόδου του ήταν ένας από τους πιο μανιώδεις διώκτες των Χριστιανών. Διέταξε την πρώτη δολοφονία »ηγετών της Εκκλησίας [επίσκοποι, ιερείς, διακόνους] ένοχος μετά από τη διδασκαλία του ευαγγελίου» (Ευσέβιος, Ist. Δις., VI, 28).
Η πρώτη γενική διάταγμα κατά των χριστιανών ανήκει στην So (249-251). Η ανάμνηση είναι λυπηρό, δεδομένης της πικρίας με το οποίο ο ίδιος και οι άνδρες του διώκονται από την εκκλησία.
Αυρηλίου (270-275) άρχισε στα τέλη της βασιλείας μια μεγάλη αντι-χριστιανική δίωξη. γνωρίζοντας την προέλευση του ζητήματος Τι έχουν στρατεύματα στο βόρειο τμήμα της Dacia Δούναβη και αυτή τη δίωξη; Αυρηλίου προσπάθησε να εξαλείψει τον Χριστιανισμό σε Dacia βόρεια μέσω των μεταναστευτικών ειδωλολάτρες; Για να φοβάται από τον μεγάλο αριθμό των Χριστιανών από το Δούναβη;
Είχε καμία πραγματική δικαιολογία για την απόσυρση αυτή θεωρείται από το γεγονός ότι μετά από περίπου. τρεις δεκαετίες, χωρίς την στρατιωτική κατάσταση να αλλάξει ουσιαστικά, Αγίου Κωνσταντίνου θα ανακάμψει σε μεγάλο βαθμό ρουμανική Dacia. Προκαλεί κατάπληξη και περισσότερο ότι μετά βγάζει, δεν Αυρηλίου απέσυρε τα στρατεύματα από το πραγματικό γεγονός της Τρανσυλβανίας, Banat και Ολτενία επαρχίες που ονομάζεται σήμερα δεν είναι καθόλου εγκαταλειφθεί (3). Ή πλούτο σε χρυσό και άλλα υποκόσμου πλούτο της Τρανσυλβανίας, ακόμη καλύτερα από ό, τι δικαιολογείται η διατήρηση. και όμως όχι μόνο σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα Τρανσυλβανία εγκρίθηκε από την εισβολή – κατευθύνθηκε, γενικώς, στα νότια του Δούναβη – αλλά και ο ίδιος ήταν μια απίστευτη εγκαταλείφθηκε από τους Ρωμαίους (4). Η μόνη εξήγηση που μπορώ να βρω υπόψη όλα τα στοιχεία που είναι το κέντρο του Χριστιανισμού βόρεια της Τρανσυλβανίας και του Δούναβη (5).
Λέει ο ένας διάσημος γνώστης της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, «από τον Διοκλητιανό (284-305), Γαλερίου (293-305), Μαξιμιανός Ηρακλής (286-305) και χλωριούχων Κωνστάντιος (293-306), η Εκκλησία έχει υποστεί τη χειρότερη δίωξη . αυτοί οι βασιλιάδες, με επικεφαλής τον Διοκλητιανό έδωσε τέσσερα διατάγματα δίωξης κατά των χριστιανών, τρία στο 303 και τέταρτο τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο 304, δηλώνοντας ότι χριστιανικών χώρων λατρείας κατεδαφιστεί, απαγόρευση χριστιανική συγκεντρώσεις, που καίει ιερά βιβλία και τα αρχεία χριστιανικής σκληρή τιμωρία των κληρικών και των χριστιανών που αποστασία από την πίστη στον Χριστό. Το 298, ο Γαλέριος ανέλαβε μια «κάθαρση» των χριστιανικών στρατιώτες του στρατού. «(6). Επιπλέον προσφέρει μια μεγάλη λίστα από μάρτυρες (7), έτσι ώστε το χρόνο και τα χρόνια της δίωξης.
Είναι επίσης γνωστή στάση του Λικινίου, η οποία μετά από ένα ενθαρρυντικό ξεκίνημα το 313 δεκαετίες το καθεστώς του διώκτη των χριστιανών, κυρίως λόγω των προσωπικών φιλοδοξιών, χάνοντας τελικά όλα (8).
Μην προσπαθήσετε αυτό το επίτευγμα με μια έκθεση λεπτομερώς την κατάσταση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, στο Θρακικό-παγανιστική δυναστεία των Ιλλυριών (αν μπορεί να χαρακτηριστεί ως δυναστεία). Είναι για άλλες εργασίες γενικότερα. Έχουμε δείξει εδώ μόνο την αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών των κινήσεων «ζηλωτές» Illyro-Θράκες και τους Ρωμαίους δύο φορές το φαινόμενο του σχηματισμού και η εμφάνιση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. και μάλιστα, η επίδραση που είχαν στην ιστορία είναι σημαντική, τόσο λαμβάνοντας υπόψη αυτοκράτορες θέση τους και τις ειδικές πλευρές που έδωσε.
Το πρώτο στοιχείο της εξουσίας από αυτούς τους βασιλιάδες είναι τα στρατεύματα της Θράκης. Καθώς ο αριθμός των περίπου. 200.000 στρατιώτες στρατιωτική Θράκες ήταν μια μεγάλη δύναμη … Αλλά μόνο θεωρητικά, ή μόνο τους εξωτερικούς εχθρούς. Ανακαλύψτε σε διάφορα μέρη της αυτοκρατορίας, κατανέμεται μεταξύ τους από τη θρησκεία και τις πολιτικές απόψεις, επιβεβαιώνοντας τη συμμετοχή τους γύρω από τη στάση που χώριζαν τους ανθρώπους τους, οι Θράκες κάτω από τα χέρια ήταν πολύ χαμηλότερη κατανάλωση ενέργειας από ό, τι θα ήταν, τουλάχιστον από άποψη πολιτική.Ωστόσο Θράκης-Ρωμαίων αυτοκρατόρων χρησιμοποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό για αυτές τις ζώνες και τα αποτελέσματα δεν ήταν αμελητέα, ακόμη και λαμβάνοντας υπόψη μόνο τις επιτυχίες του Γαλερίου (9).
Η δεύτερη πτυχή της ειδικής δύναμης κατείχε – Illyro σημαντικό στοιχείο στο Θρακικό Αυτοκρατορίας. Το τεντωμένο από τη Βενετία και από Noricum προς την Άπω Ανατολή. Εκτός από τη στρατιωτική σημασία του ήταν επίσης μια σημαντική οικονομική και πολιτιστική δύναμη.
Η οικονομική δύναμη της Dacia, τόσο αναπτυγμένο όσο τα διάφορα βασιλιάδες και σοφή ηγεσία ειδικά Decebalus, έπρεπε να είναι μεγαλύτερη από ό, τι κάτω από την κυριαρχία της Ρουμανίας διοργάνωσε. Και, επίσης, περιοχές είχαν αναπτύξει μια λανθάνουσα οικονομίας – αν μπορούμε να το αποκαλέσουμε έτσι – όπως στην Ηλεία και την Πίνδο, κατέρρευσε μεγάλη γεωγραφικά μειονεκτήματα και την αρχική κατάσταση. Θρακικό-Ιλλυριοί ήταν ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων. Dacia Ιλλυριών τεντωθεί πολύ νερό και ορυχεία χρυσού που είχαν αξιοποιηθεί από την αυτοκρατορία. Δίπλα μου βρισκόταν κανονικά κέντρα χειροτεχνίας τόσο για μεταλλικά και τα συναφή – κεραμικά, τούβλα, η παραγωγή άνθρακα, ξυλουργικές εργασίες, κλπ.. -. και πιθανώς ακόμη και δεν χρειάζεται να εισαγάγει αγρο-pasorale και των συναφών δραστηριοτήτων, στο οποίο όλοι οι excelasera Illyro-Θράκες. και όμως αυτή η τεράστια οικονομική δύναμη δεν χρησιμοποιείται σωστά ή προστατεύονται από το εξωτερικό επίθεση.
Το ίδιο συνέβη και με την πολιτιστική. Κοίταξε κατά τη θεραπεία αυτή την περιοχή της Θράκης τεράστια επιρροή-Ιλλυριών πολιτισμός είχε για τους Έλληνες και έτσι, εμμέσως, εναντίον των Ρωμαίων. Πόσοι πιστεύουν, για παράδειγμα, η επιρροή της Θρακικής προέλευσης και οδηγίες σχετικά με προσωπικότητες είχαν ως Anistene φιλόσοφος, Διογένη, το περίφημο πλοίαρχος, ή ο Μένανδρος, Miltiade, Temistocles, Κίμων, Θουκυδίδης, κ.ά..(10); Πόσοι θυμούνται ότι τόσο ο Ορφέας και ο Διόνυσος, το αντίθετο του μαγεία και τη μυθολογία τους, όπως Έλληνες θεούς και στη συνέχεια υιοθετήθηκαν από τους Ρωμαίους, ξεπήδησε από τους Θράκες; Ή προχωρημένο πολιτισμό που θυμίζει Jordanes Getae; Δεν χώρα εδώ για την αντιμετώπιση των πολλών πλευρές του πολιτισμού της Θράκης, και περιορίζονται να εργαστούν από τον κ. Mircea Eliade, από τον Τζένγκις Χαν Zamolxis, ή παρόμοια συστήματα. Αλλά η επιστήμη είναι μια πραγματικότητα ότι οι Ιλλυριοί είχαν θρακική κουλτούρα τουλάχιστον τόσο προηγμένη όσο στην ελληνική, αλλά καταδικασμένη να παραμείνει στη σκιά. και αυτό όχι μόνο εξαιτίας των εσωτερικών, αλλά απροσεξία του ότι Θρακικό-Ιλλυριών στρατεύματα έφτασαν στο θρόνο της Ρώμης είχαν προς τον πολιτισμό.
Είναι αναμφισβήτητο ότι όλα τα βασίλεια που προαναφέρθηκαν ήταν γενναίοι στρατιώτες και αξίζει να σημειωθεί ότι το σύνολο σχεδόν άνοδό τους έγινε με τη στρατιωτική γραμμή. Υπάρχουν γενικά δεν αρνείται την αγάπη των ανθρώπων, ακόμα κι αν είναι μια αλλαγμένη μορφή. Αλλά αυτό που εκπλήσσει είναι παράλογο-εχθρική στάση απέναντι στον Χριστιανισμό, παρόμοια με των Ζηλωτών του επίγειου χρόνου ζωής του Σωτήρος. Γιατί δεν προσπαθούν να αποκτήσουν μια θρακική γλώσσα Χριστιανισμός (11); Γιατί ήταν τόσο ανιαρή που δεν κατανοούν τη δύναμη που θα έφερε το χριστιανισμό έθνος τους;
Η θέση τους είναι τουλάχιστον περίεργο. Παρόλο που οι εχθροί της Ρώμης είχε το θάρρος να την αφήσει, δεν πολιτισμό, καμία θρησκεία, καμία διοίκηση. Ίσως ταπεινή καταγωγή τους, σοκ εγγενής στην κοινωνική αναρρίχηση τόσο γρήγορα και φωτεινό, η έλλειψη προνοητικότητας, ήταν μερικά από τα στοιχεία που οδήγησαν στη συμπεριφορά τους ως παράλογη. Αυτό που παραμένει αδιαμφισβήτητο είναι, αλλά το αποτέλεσμα της φθοράς τους. Κρούσεις που υπέφερε από τέτοιες στρατιωτικούς ηγέτες είπαν ότι έλαβαν τα χτυπήματα από τους εχθρούς που ασκήθηκε από τον Θεό ως τιμωρία για τη δίωξη των μαθητών του. Υπέστη μια άλλη διοίκηση πλήγμα και σε άλλους τομείς της δημόσιας ζωής της αυτοκρατορίας σχίστηκε από μια συνεχή εσωτερική μάχη και παράλογο. Αν προσθέσουμε εδώ και του ηδονισμού που προωθούνται από αριστοκρατικές οικογένειες που, και λιγότερο στην οδήγηση αυτών των αυταρχικών αυτοκρατόρων, είχε πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο, πάρα πολλά χρήματα και πολύ λίγο την ηθική και την ευθύνη, ηδονισμό και τόσο ελκυστική για τους περισσότερους ειδωλολάτρες και τόσο δύσκολο ελεγχόμενη εσωτερική κατάσταση σύγκρουσης της αυτοκρατορίας, έχουμε μια εικόνα του χάους που τείνει να συμπεριλάβει το μεγαλύτερο κατάσταση του καιρού. και δεν αντιμετωπίζει εδώ κάθε λεπτομέρεια της λεπτή αόρατη πόλεμος που διεξάγεται από τον Σατανά και τους αγγέλους του ενάντια στους ανθρώπους, ένας πόλεμος που οι περισσότεροι πνευματική ερευνητής θα μπορούσε να αναλύσει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για να τονίσει την ψευδαίσθηση της αδύναμη και κακή για την επίθεση κατά της Εκκλησίας.

II.3.Protoromanii/Straromanii σε αυτή την περίοδο

Σχηματισμός ενός λαού είναι μια συνεχής διαδικασία, ακριβώς όπως ένας ανθρώπινη ύπαρξη είναι μια δυναμική και συνεχής. Κατά κάποιο τρόπο μπορεί κανείς να πει «δεν είναι πλέον το ίδιο άνθρωπο» αν και με άλλους τρόπους, είναι προφανές ότι όλα είναι ο ίδιος. Οι ίδιοι άνθρωποι. Δεν αλλάζει εφ “όσον ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά που μπορούν να εμφανίζονται πάντα ανανεώνεται. Αλλά με αυτές τις θεμελιώδεις αλλαγές – όλα τα πνευματικά – είναι μια νέα άτομα.
Φαινόμενο είναι να εκρωμαϊσμού δευτερόλεπτα. ΙΙΙ μία καινοτομία καθώς δεν ήταν για δευτερόλεπτα. Ι. Αλλά αυτή τη φορά ολοκληρώνει μια πλήρη και βαθιά που χωρίζει το μεγαλύτερο μέρος της υπόλοιπης Illyro-Ρωμανία εκρωμαϊσμένο Θράκες: σχηματισμό του ρωμαϊκού λαού. Τρίτον αιώνα της χριστιανικής εποχής συλλαμβάνει ακριβώς αυτό το πέρασμα. Πολλοί πρωτο-ρουμανικές κοινότητες, διαδόθηκε από τη Δυτική Μικρά Ασία μέχρι Noricum, τα νησιά της Δαλματίας στο ρωμαϊκό κτήσεων στην Κριμαία και την ευρύτερη Σκυθία (Βόρεια Θάλασσα) και το περισσότερο ή πιο βόρεια Πελοπόννησο στα Καρπάθια, έρχονται να διαμορφώσουν ένα συνεκτικό σύνολο, ένα σύνολο: Ρουμανικά έθνος. Ηνωμένες όχι μόνο από μια κοινή γλώσσα, μια συγκεκριμένη ανάπτυξη της Λατινικής, αλλά και από μια κοινή θρησκεία, κοινή θρησκευτική ζωή, μια κοινή κατανόηση του ρόλου της ύπαρξής της, μέσω των εθνικών παραδόσεων συγκεντρώνονται protoromanii Τώρα, σε ένα μοναδικό πνευματικό και υλικό σώμα. Φυσικά, δεν μπορείτε να ορίσετε μια ημερομηνία για τη μετάβαση από τις κοινότητες κοντά στο πνευματικό και το υλικό που πήζει όλο το λαό. Αλλά όριο στο τι θα μπορούσατε να κάνετε αυτό θρόμβος δεν μπορεί να περάσει πάνω από χρόνος αναμονής Αυρηλίου (270.275).
Σημασία Αυρηλίου απόσυρση είναι αρκετά υψηλή για το λαό της Ρουμανίας.Ξεχωριστή διοίκηση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και γρήγορα στερούνται της κατάλληλης αστικής ζωής, protoromanii στην Τρανσυλβανία, Crisana, τη Μολδαβία, τη Γαλικία και τη Σλοβακία να περάσει αργότερα της εθνικής επέκτασης μέχρι τότε για τη διατήρηση της επιβίωσης. Γιατί; Λόγω της ύπαρξης μιας ιεραρχίας αδύνατα άνω εκκλησία, επειδή οι ειδωλολάτρες και conlocuiri μόνιμη απώλεια που προκαλείται από την πάροδο του χρόνου τους. Στην πραγματικότητα, η φυσική επέκταση σταμάτησε. Ποιμένες της Ρουμανίας, για παράδειγμα, έφθασε το πόδι του βάλτους Pripet και τον Καύκασο. Επίσης, είναι αναπόφευκτο ότι οι Ρωμαίοι ενθουσιασμένοι για να δοκιμάσετε τη μετατροπή των ειδωλολατρικών που έρχονται όχι μόνο τους άλλους αλλά και από απόσταση. Αλλά δεν ήταν, κανείς, υπάρχουν άλλοι, υποστηρίζουν ιεραρχική, οργανικά απαραίτητο να διατηρήσουν την ταυτότητά τους και ήταν αργά αλλά αναπόφευκτα αφομοιωθεί.
Έχουμε την πρώτη τεχνητή διαίρεση των Ρωμαίων. Στη μία πλευρά είναι εκείνοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τεντωμένο Malvensis ρουμανική Dacia Απλό στην Κρήτη και τη Μικρά Ασία. Υποφέρουν σε αυτή την περίοδο μια σειρά από θρησκευτικούς διωγμούς, στην πραγματικότητα το ακριβώς αντίθετο της επιπτώσεις που καλύπτονται από τους διώκτες, λόγω, μεταξύ άλλων, ακόμη και η κοινή προέλευση των παγανιστικών βασιλιάδες. Άλλες σχετικές βάσανά τους είναι ουσιαστικά οφείλονται στην κακή εσωτερική και εξωτερική πολιτική που προωθείται από τους ίδιους βασιλείς. Αλλά περισσότερα για αυτό αργότερα θα υποφέρουν από – Από τότε – Ελληνιστική φανατικούς (βλέπε για αυτό το έργο του κ. Κωνσταντίνου Papanace, Γένεση και εξέλιξη της συνείδησης Μακεδόνας εθνικό, το Βουκουρέστι, το 1995, εκτός από την κατανόηση ασθενέστερη η εθνική όψη χριστιανική, είναι η καλύτερη εργασία στον τομέα). Το άλλο θέμα αυτό αντιμετωπίζεται στο παρόν έγγραφο.
Από την άλλη πλευρά, οι Ρουμάνοι να Αυρηλίου υλικά υποχώρηση ήταν μέρος και η καταπίεση της κυβέρνησης, αλλά και «prietenoasele» ελεύθερη Dacians και εισβολές των άλλων «επισκέπτες» δωρική ληστεία. Για την απόσυρση της ήταν ένα πολύ σημαντικό φαινόμενο και τις επιπτώσεις τους στο χρόνο και θα επεκταθεί σε άλλους Ρουμάνους. Φυσικά, υπήρξαν αρκετά για να απολαμβάνουν τη διοίκηση από την αναχώρηση, αλλά πολύ λιγότερο μπορείτε να πάτε στον στρατό. Αυτή η άμυνα είναι τώρα πέφτει και, για ένα πολύ, πολύ καιρό, η μόνη άμυνα απέναντι σε κάθε κινητοποίηση της βίας παραμένουν «εμφύλιος» ή την ανάκληση του δάσους (1).
Σε αυτές τις συνθήκες, στις οποίες δεν υπήρχαν αστικούς οικισμούς, θα μπορούσε να υπάρξει καμία τοπική Επισκόπων (2). Ως εκ τούτου, για όλους τους συντονισμό, είχαν διατηρήσει επαφή με τους Ορθοδόξους επισκόπους του νότου. Από Noricum σε Kherson επίσκοποι ακριτική πόλη είχε ένα επιπλέον καθήκον της τη διασφάλιση της ύπαρξης της θρησκευτικής ιεραρχίας Ρωμαίων πέρα από τα σύνορα. και θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αυτοκρατορία πήγαν στον αμυντικό Σκυθία και Dacia μεγάλες πεδιάδες της Βόρειας υποστηρίζουν μόνο για τους Ρουμάνους από την Δνείπερου, Αζοφική και η τράπεζα ήταν εκκλησία, με πιο mythologized ιστορική παράδοση (φυσικά δεν αποκλείει εδώ επιτευχθεί με την ενίσχυση των εθνικών στοιχείων ποιμαντική φορές Chersonz που προέρχονται από τα Καρπάθια, τα ρουμανικά, μιλώντας φυγάδες και τους δούλους ότι η μετανάστευση τους έφερε σε αυτούς τους τομείς, δεν αποκλείει, αλλά δεν την περιλαμβάνει, όπως η σκλήρυνση δεν μπορεί να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα χωρίς την ύπαρξη των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας, όπως εκκλησία και της λαϊκής παράδοσης).
Pastured που προέρχονται από το νότο, που γειτνιάζουν με την αυτοκρατορική αίγλη και εμπορικές σχέσεις έχει παράσχει όχι μόνο την εθνική ενότητα, αλλά μια συγκεκριμένη πνευματική ανάπτυξη. Θα εξυπηρετήσει τους Ρωμαίους στο Νότο, και ειδικά όταν θα βρείτε σε παρόμοιες καταστάσεις μετά τη βίαιη εισβολή.
Φαίνεται – ήρθε η ώρα να το προσέξει αυτό – η προθεσμία για την «protoromanismului» θα είναι 271 και όχι 313. Αλλά πρέπει να τονίσουμε ότι, στο βαθμό που χρησιμοποίησα τα σωστά ιστορικά στοιχεία, φαίνεται απίθανο ότι το έθνος της Ρουμανίας είχε την ίδια τύχη, χωρίς αυτό που συνέβη στις αρχές του αιώνα. IV. Χωρίς νίκη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας straromanilor χωρίς αλλαγή καθεστώτος που έλαβαν μέρος Ορθοδοξίας εκείνης της εποχής είναι απίθανο straromanii βόρεια και θα μπορούσε να διατηρήσει τη Λατινική ότι οι άνθρωποι, οι Ρωμαίοι. Είναι ασφαλέστερο ότι θα συνέβαινε στη Μεσοποταμία ή τη Συρία, όπου οι Χριστιανοί, πάντα διώξεις αποδεκατίστηκε, αλλά πάντα παρούσα, έχασαν τη γλώσσα τους, ή – στην καλύτερη περίπτωση – όπως στην Αίγυπτο, όπου η μητρική γλώσσα παρέμεινε μόνη γλώσσα λατρείας, χωρίς να χρησιμοποιείται ελεύθερα – όπως σλαβονική στη Ρωσία, την Ουκρανία, τη Σερβία, κλπ.. -.
Όσον αφορά το θέμα της ζωής πρωτο / Ρωμαίοι Να δευτερόλεπτα. ΙΙΙ για να παρατηρήσετε το πρώτο στοιχείο της Ρουμανίας εκτός κατάσταση ύπαρξη ακόμη και πριν από 271. Η ύπαρξή του βασίζεται στα ίδια στοιχεία που επιτρέπουν την διείσδυση σε Latinism Dacia βόρεια του Δούναβη πριν από τη ρωμαϊκή κατάκτηση της περιοχής: γόητρο της αυτοκρατορίας των εμπόρων, και τη θρησκεία.
Πρωτο-Ρουμανίας ζωή εδώ φαίνεται να υπάρχει πιο εύκολη από ό, τι σύμφωνα με τον κανόνα της Ρουμανίας παρέχεται δωρεάν Dacians επιθετική στάση απέναντι στην αυτοκρατορία (3). Αλλά είναι μάλλον εξακολουθεί να είναι η εχθρότητα προς τους δεν έχει φτάσει στην ίδια ένταση όπως ειδωλολατρική Dacians το Νότο, που ήταν καταπιεσμένοι από τις περίπλοκες και εντατική διαδικασία εκρωμαϊσμού. Επιπλέον, όταν συμμάχησε με τη μετανάστευση και να γίνουν οι ίδιοι σε μεγάλο βαθμό τα μεταναστευτικά, δωρεάν Dacians χρειάζεται καθιστική πληθυσμού, ειρηνική και παραγωγική ότι οι Χριστιανοί αποτελούσαν.Έτσι, απολαμβάνει μια ορισμένη αυτονομία και τη φροντίδα που θα συναντηθούν αργότερα σε άλλους ανθρώπους, αλλά δεν με νοιάζει σημαίνει κάτι πολύ περισσότερο από την επίδραση των οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων.
Στο νότο, η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η κατάσταση ήταν γενικά γνωστό, το συγκεκριμένο έχει ήδη αναφερθεί. Οι απλοί άνθρωποι είχαν μια κακή κατάσταση, η οποία επιδεινώθηκε, καθώς όλο και περισσότερη δύναμη ήρθε στα θρακικά-Ιλλυριών ειδωλολάτρες αυτοκράτορες. Ήταν μια πληγή τόσο η παράλογη δίωξη – του οποίου η δηλωμένη προπαγάνδα σκοπό έχουν καταστροφικές συνέπειες για το ηθικό – και όλο το σύστημα ζωής που επιβάλλονται από το κράτος και τους πολίτες της. «Antinomic ιδέα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» (4) ήταν το γεγονός antinomic ιδέα κατάσταση και σε γενικές γραμμές, ότι οι περισσότεροι Θράκες, αν γνώριζαν ή όχι αυτή η στάση ενός. Η ζωή τους ήταν ο πόλεμος και ειρήνη μεταξύ των δύο πολέμων η ευχάριστη στιγμή. Για κάποια ειρήνη, ακόμη και έτσι δεν ήταν. Οι αυτοκράτορες ήταν, κατά περίεργο τρόπο, κάποια ξεριζωμένων. Ανεκτή τους ανθρώπους έτσι και ο Θεός με όλες τις αμαρτίες του, είχε φτάσει σε ένα όριο, μετάνοια και επιστροφή στον ουρανό ήταν η μόνη ευκαιρία της διάσωσης. Θα πρέπει, αν ήθελαν να σώσουν τους ανθρώπους του, για να διαδώσει τον Χριστιανισμό ή για την υποστήριξη της διάδοσης θρακική γλώσσα. Αντ “αυτού, ζήτησε την ανακούφιση από όλα τα είδη των υποκατάστατα που δεν απαλλάσσουν την εξαφάνιση των ανθρώπων που τον αγάπησε με τέτοια άγνοια. Πόλεμοι, αλλά χωρίς ήχο σκούπισμα μυαλό που θα πρέπει να δείξουν οι ηγέτες των δύο εξελίχθηκε το κράτος. Οι απώλειες ήταν μεγάλες, και όχι μόνο στρατιωτικά, αλλά και ολόκληρη η αυτοκρατορία λάθος συσκευή.
Ποια ήταν η αποστολή τους ήταν πλέον πάνω από την εκκλησία. Έχει γίνει η πιο οικεία αίσθηση της Μητέρας Έθνους ρουμανική λέξη.
Η ζωή και η μεγάλη πρωτο Ρουμανία έχει, όπως πάντα, μια ποικιλία από πρακτικά ζητήματα. Οι ποιμένες της Δαλματίας, Άλπεις, Πίνδος, Hem, ύφασμα ή με άλογο Χερσώνας εκτροφείς στην Παννονία, Μοισίας και Σκυθίας Mare, από τους ανθρακωρύχους στους αγρότες της Θεσσαλίας Καρπάθια, έτσι Μικρά Σκυθία, από κεραμική στους στρατιώτες και τους επισκόπους από ασήμι του να χειριστεί μια ποικιλία των βιομηχανιών, που αποτελούν τη βάση για ένα πιο ανεπτυγμένο έθνος ό, τι γενικά είναι γνωστό. Η ποικιλία αυτή διατηρείται και οι Ρωμαίοι πέρα από τα σύνορα της Αυτοκρατορίας, αλλά σε αναλογίες διαφορετικές από άλλες περιοχές της Ρουμανίας.

III. Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα στο Βυζάντιο

III.1.Constantin ο Μέγας. Μετακίνηση του κεφαλαίου

Κωνσταντίνος ο Μέγας, ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας, ήταν και παραμένει ένας από τους μεγάλες προσωπικότητες της ιστορίας. Ethnic και πνευματική ήταν straroman με την κλασική έννοια. Ή, με άλλα λόγια, είναι η πρώτη – και ίσως το μεγαλύτερο – Ρωμαίο ηγεμόνα (1).
Μεγαλωμένη για να εξυπηρετήσει και – δεν μπορεί να αποκλειστεί και πάλι σε μεγάλες οικογένειες – να ηγηθεί της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με πολλαπλές συνδέσεις Θράκης – τόσο αίμα και πνευματική – μετατρέπεται στην Ορθοδοξία, αλλά κρατώντας πάντα την απαραίτητη διπλωματική γραμμή, χωρίς όμως ναμακριά από το Θεό, διπλωματική και οργανωτική σύνθεση ιδιοφυΐα των Ρωμαίων και Ιλλυριών-Θράκης ενθουσιασμό και τον μυστικισμό, ο Άγιος Κωνσταντίνος ο Μέγας παραμένει ένα απαράμιλλο παράδειγμα σε ολόκληρη την ιστορία της ρωμαϊκής και βυζαντινής ελληνικής.
Γεννήθηκε στη Νις και μεγάλωσε στο πολύπλοκο περιβάλλον της Θράκης-Ρωμαϊκή και πρωτο-Ρουμάνοι στην εξουσία στην αυτοκρατορία. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της πολυπλοκότητας των εν λόγω ανωτέρω είναι ότι είχα όταν πεινασμένος για εξουσία ο πατέρας εγκατέλειψε τη σύζυγό του – στην Αγία Ελένη – συνηθίσει να ζουν μεταξύ μητριά, κόρη του Ηρακλή Μαξιμιανού (έτσι όλοι Traco-Ρουμανίας ) και η πραγματική μητέρα του.Αναρωτιέται κανείς πώς, σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες, κατάφερε να γίνει Χριστιανός, και ακόμη και μια πνευματική διάσταση εντυπωσιακή.
Φυσικά, για να μην εξιδανικεύει την εικόνα του Αγίου Κωνσταντίνου στυλ θρησκόληπτος. Δρόμος προς τον Χριστό ήταν, όπως όλα σχεδόν τα ανθρώπινα, ένας μακρύς και δύσκολος οι πειρασμοί είναι πολλοί. Έχει καιρό έχουν επηρεαστεί από τη θρησκεία του πατέρα του – το οποίο κατά πάσα πιθανότητα πέρα από την αδικία που γίνεται με τη μητέρα της – αγαπούσε και θαύμαζε. Αλλά δεν είναι τελικά δεκτές μόνο τον Χριστιανισμό, αλλά έγινε και ιεροκήρυκας της αυτοκρατορίας. και σκόπιμο να τονίσει ότι ήταν κήρυκας του Χριστιανισμού, δεν διώκει τις άλλες θρησκείες. Δεν επιβάλλουν την πίστη του σε κανέναν, ακόμα κι αν αυτό υποστηρίζεται από το δικό του και προσπάθησε να δημιουργήσει την αρμονία μεταξύ των διαφόρων θρησκειών της αυτοκρατορίας. Εισαγωγή των χριστιανικών στοιχείων έκανε σταδιακά και με μεγάλη διπλωματία, αποφεύγοντας διαταραχές, όπως θεωρεί επικίνδυνο για την αυτοκρατορία (2).
Παράλληλα, φρόντισαν να ικανοποιήσουν τις προσωπικές χριστιανική καθηκόντων τους. Μην ξεχνάτε ότι θαύμαζε Βασιλική του Αγίου Πέτρου στη Ρώμη οφείλεται, όπως του Λατερανού, τον Πανάγιο Τάφο και την Εκκλησία (η Ανάσταση) στην Ιερουσαλήμ, η Γεννήσεως στη Βηθλεέμ και το Αναλήψεως στο Όρος των Ελαιών. Ανέφερε και άλλα ιερά στην Cirta (Numidia), Νικομήδεια και την Αντιόχεια και προικισμένο με τους μεγάλο πλούτο. Άλλες εκκλησίες πολύ όμορφες έθεσε το πιο διάσημο βυζαντινή εκκλησία των Αγίων Αποστόλων (3).
Αλλά αυτό που δίνει σημασία της βασιλείας του είναι μεγάλη για εμάς, τους Ρωμαίους, η χριστιανική γενικές γραμμές, είναι ότι η καταπληκτική εκτέλεση της κίνησης του κεφαλαίου από τη Ρώμη στο Βυζάντιο Θράκης.
Μετακίνηση του κεφαλαίου έχει ιδιαίτερη σημασία. Ο Κωνσταντίνος δεν ήταν ο αυτοκράτορας που είχε οδήγηση χρειάζονται καλύτερη θέση από τη Ρώμη.Επιπλέον, υπήρχε ένας βασιλιάς ο οποίος, με την τοποθέτηση προτιμάται σε ορισμένο τόπο, είτε πρόκειται για Saruna (Θεσσαλονίκη), Σίρμιο ή άλλο, έχουν μετατρέψει αυτό το μέρος σε ένα είδος προσωπικής κεφαλαίων (4). Χειρονομίες ήταν ακόμα εξαιρετικά περιορισμένες, χωρίς επίσημο χαρακτήρα και είναι λιγότερο ανθεκτικό. Ο Κωνσταντίνος ήταν ο μόνος που τόλμησε να κάνει αυτή την απίστευτη κίνηση: να μεταφέρει την πρωτεύουσα από τη Ρώμη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σε μια άλλη πόλη. Η Ρώμη ήταν η πόλη ήταν η πρωτεύουσα, όλοι οι δρόμοι οδηγούσαν στη Ρώμη. Πώς να το αντικαταστήσει; Τι;
Κανείς δεν θα τολμούσε, για στρατιωτικούς ή διοικητικούς λόγους, να κάνει μια τέτοια κίνηση. Αλλά τα κίνητρα του Κωνσταντίνου ήταν πιο βαθιά από μια στρατιωτική ή διοικητική λογαριασμό. Ρώμη ήταν ειδωλολάτρης. Ο Κωνσταντίνος ήταν χριστιανός. Κεφάλαιο που απαιτείται για μια χριστιανική, όχι μια ειδωλολατρική. Το κέντρο βάρους της Λατινικής Χριστιανοσύνης ήταν εκείνη την εποχή στην επισκοπή αργότερα ονομάστηκε Θράκης. Στην αυγή, σε όλη την Θάλασσα του Μαρμαρά και του Θρακικού Ρωμαϊκή στοιχείο ήταν πιο αδύναμη. Εκεί άρχισε μείγμα Οριενταλισμός και του Ελληνισμού – Ρώμη που παρέχονται τόσο πολλές πηγές της πλάνης και παραλήρημα – να επιβάλει πάνω από το Thracian και Ρωμαϊκής Χριστιανοσύνης. Αυτό που ήθελαν μια χριστιανική κεφαλαίου είναι προφανής με πολλούς τρόπους. Χωρίς το σώμα, ανέβηκε στον ουρανό, η Παναγία ήταν Αποστόλων Εκκλησίας, όπου προσπάθησε συγκέντρωση λείψανα των Αποστόλων. Λαχτάρα για ένα χριστιανικό κέντρο, σε ένα κεφάλαιο ενός χριστιανού είναι προφανής. Υπήρχαν επίσης προσπάθειες για να φέρει τα λείψανα της Παναγίας και άλλα ιερά κειμήλια. Θρακικό Βυζάντιο προσπάθησε το κύρος, δίνοντας του το όνομα που ήταν ειδωλολάτρης για Pontifex Μαξίμου, για μια χριστιανική άγιος, ένας υπερασπιστής της πίστης, και όλοι μαζί υπερασπιστή της Πατρίδας, ένας μεγάλος διοικητής – Κωνσταντίνου.
Για του ρουμανικού λαού και γι “αυτό πνευματική πλευρά που είναι Ρωμαϊκή Ρωμαίους, μετέφερε την πρωτεύουσα στο Βυζάντιο είναι πολύ σημαντικό. Από τώρα και στο εξής Παλαιάς Ρώμης, εχθρικό και ξένο, αντικαθίσταται από τη νέα Ρώμη, σύμβολο όλων των θρησκευτικών φιλοδοξίες, κοινωνική και οικονομική τους Ρωμαίους. Μεταβυζαντινή Βυζάντιο εντοπιστεί από Nicolae Iorga έχει τις πηγές του σε αυτή την αλλαγή. Η Ρουμανία ήταν μια νέα Ρώμη, Κωνσταντινούπολη, εκείνος που δεν ήταν εχθρός, αλλά σύμμαχος, γονέα, κηδεμόνα. Η νοοτροπία της Ρουμανίας που ξέρει για τους γονείς – όλα θα ήθελα να είναι λάθος είναι δικό σας – καταλαβαίνουν γιατί, ακόμα και κατά τη διάρκεια ορισμένων λάθος αυτοκράτορες, οι Ρωμαίοι κοίταξε στο Βυζάντιο με υπερηφάνεια.
Φυσικά, δεν είναι ο τόπος για την ανάλυση, έστω και σύντομη, ο ρόλος που έχει διαδραματίσει σε όλη τη θρησκευτική ζωή, την πολιτική, κοινωνική, εμπορική, κ.α.. Οι άνθρωποι στη ρωμαϊκή ζωή. Θα πρέπει να τονιστεί ότι ήταν αρχικά μια πόλη της Ρουμανίας πάνω από τη Λατινική – ειδωλολατρική – Ελληνική ή – ομοίως – η επίδρασή του στην πνευματικότητα της Ρουμανίας ήταν βαθιά. και αυτό όχι μόνο σε μορφές που μέχρι στιγμής γνωστά, σχετικά αργά. Αυτό είναι το μέρος για να θυμόμαστε, ωστόσο, ζωτικής σημασίας για την κατανόηση της Ρωμανίας μας: Straromanii κέντρο της Ρώμης στο οποίο δεν απευθυνόταν στα μάτια τους, αλλά η Νέα Ρώμη, Κωνσταντινούπολη (Κωνσταντινούπολη).Ρουμανικά Ρωμαϊκή έχει συνδεθεί με την πρώτη εκκλησία και τη χώρα (Ρουμανία / Ρουμανία), και στη συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και των δικαιωμάτων που αντιπροσωπεύουν. Για να αποφευχθούν τέτοιου είδους επιπτώσεις που θα μπορούσαν να έχουν λάθη τότε Ρώμη και η επιρροή που θα μπορούσε να είχε ο Μητροπολίτης Sarunei υποκείμενα σε αυτά, όταν αναδιοργάνωσε την Εκκλησία (5) και που υπερβαίνουν τα όρια και την εργασία σε ένα τρόπο που προκαλείται από τη Ρώμη στην αποκρατικοποίηση Δαλματία X-XI αιώνες, για παράδειγμα.

III.2.Urmasii Αγίου αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας (337-378)

Η απώλεια σταμάτησε του Μεγάλου Κωνσταντίνου συνεχίζεται κάτω από τους διαδόχους του. Η έλλειψη τόσο το πρόστιμο και δικαστήριο που καλείται το δικαίωμα του πατέρα του, Κωνσταντίνο ΙΙ θα παρεμβαίνει σε θέματα που υπερβαίνει κατά πολύ τη δικαιοδοσία του.
Ακόμη και πριν γίνει ο μοναδικός κύριος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας με το κεφάλαιό της στο Βυζάντιο (1), ο άξιος διάδοχος του Μεγάλου Κωνσταντίνου να εξετάσει ανάξια του γονέα του, όχι μόνο αποστασία από την Ορθοδοξία υπέρ του Αρειανισμού, και προσπαθεί να επιβάλει σε αυτό όλες τις Χριστιανοί. Θα χρησιμοποιήσει στρατεύματα για να επιβάλουν τον Αρειανισμό στην Αλεξάνδρεια και τη μονάδα στον Άγιο Αθανάσιο, η αναχρηματοδότηση εγκατασταθεί μετά από μακρές διαπραγματεύσεις, επιχειρήματα, κλπ.. οι πιέσεις της Κώνστας ο αδελφός του, και να διώκονται μετά το θάνατό του (2).
Ένα παράδειγμα αυτής της γενικής στάσης τόσο αμφίβολη είναι η επιστολή της Συνόδου του Sardica (344) από τον Κωνσταντίνο ΙΙ, από το οποίο παραθέτουμε ενδεικτικά ένα απόσπασμα:
«Μεγαλειότατε μπορεί να δώσει ένα διάταγμα για να σταματήσει τις παρεμβολές στις θρησκευτικές υποθέσεις του συνόλου των υπαλλήλων αυτοκρατορία υπεύθυνη για τη διαχείριση των επαρχιακών πολιτική και να θεωρούν πλέον τους το δικαίωμα να αποφασίζει για τα θέματα των θρησκευτικών και τα βασανιστήρια αθώων ανθρώπων με σικέιν , απειλών, βίας και τρομοκρατίας ». (3). Κωνσταντίνος Β μάχες που είχε δώσει για να Sasanids και alamanii (4) έχουν αυτή τη στάση του σπιτιού του, ακόμα και αν ο πατέρας ήταν πιο γλιτώσει Αυτοκρατορία (5). Η στάση απέναντι στη λεγόμενη χριστιανική αυτοκράτορας δημιούργησε ένα θλιβερό προηγούμενο για τις σχέσεις μεταξύ κράτους και εκκλησίας.
Ο διάδοχός του, ή τον εχθρό και τον αντίχριστο, είναι Ιουλιανός ο Παραβάτης.Ήταν εγγονός του αδελφού του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Αυτό έχασε και προσπάθησε να αποκαταστήσει την ειδωλολατρεία να καταστρέψουν την Εκκλησία. Τύφλωση ήταν τόσο βαθιά, ώστε ακόμη και προσπάθησε να αποκαταστήσει την εβραϊκή λατρεία, και όταν ο Θεός κατέστρεψε την όλη προσπάθεια δεν έχει μετανοήσει (6).
Μετά το θάνατό του, ήρθε για να κυριαρχήσει πνευματώδης αξίζει να θυμόμαστε Iovian (7), Ορθόδοξη αυτοκράτορας, που βασίλεψε αλλά λίγο ακολουθείται από Ουάλη (364 – 378). και ήταν άρια, όπως ο Κωνστάντιος, και χρησιμοποιείται για να επιβάλει αίρεση από τους πιο βίαιους τρόπους, σαν ψευδο-επίσκοπος Demophilus αντιπάλους. Αλλά είχε συναντήσει μεγάλη αντίσταση. Άγιος Βασίλειος, ο Αμβρόσιος του Μιλάνου, Αθανασίου, κλπ. Betranion.υπερασπίστηκε με όλες τις προσεγμένες και πρόβατα cuvantatoare δύναμη του Θεού, συγκεντρώνοντας τους γύρω τους και τη λήψη τους στην αληθινή πίστη.Με τη σειρά τους και οι πιστοί είχαν τη δυνατότητα να παραμείνουν ενωμένοι γύρω στενά ποιμένες, δίνοντάς τους ένα διαφορετικό είδος της περίθαλψης.Ιδιαίτερα συμβολική για την κατάσταση της Ρουμανίας Έθνος είναι η αντιπαράθεση μεταξύ Valens και άγιος επίσκοπος της Tomis, Betranion. Ο βασιλιάς, ο οποίος ήταν στρατιωτικούς λόγους – σε μάχη με τους Γότθους – στην Dobrogea, προσπάθησε να πείσει τον Άγιο Επίσκοπο, σε πλήρη λειτουργία, για να ενταχθούν Αρειανισμού. Το μάθημα δεν είναι μόνο τα θεολογικά επιχειρήματα, αλλά και για την αρχοντιά της και την αυτοκρατορική σουίτα του, και τη δύναμη των στρατευμάτων. Αλλά μετά από μια τεκμηριωμένη απάντηση και Betranion σίγουρα έξω από την εκκλησία που ακολουθείται από όλους τους πιστούς και τη συνέχιση των υπηρεσιών σε ένα άλλο ιερό χώρο, στερώντας έτσι την προσευχή της ένωσης των αιρετικών. Ολόκληρη η πόλη συγκεντρώθηκαν στο πλευρό του, έτσι ώστε Valens, πρέπει να περιορίζεται στην εξορία. Αλλά αναταραχή αναδεύεται υποχρεώνουν τον αυτοκράτορα να υποκλίνονται μπροστά του επισκόπου και οι άνθρωποι που αγάπησαν πίσω στο κάθισμα (8).
Επίσης, κατά τη διάρκεια αυτής αυτοκράτορα διεξάγει μια φάση άρχισε τελικά η διαδικασία με την συμμετοχή του με το Θρακικό Γότθων (9). Αναφερόμαστε εδώ για να το πέρασμα του Αρειανισμού των Γότθων και των Ulfilas άλλων επισκόπων και την άφιξή τους στα νότια του Δούναβη (10). Πέρασμά τους στην Αυτοκρατορία και στη συνέχεια αφήνοντας το δυτικό οδήγησε στην εξαφάνιση του Αρειανισμού στην ανατολική Ρουμανία και τη ρουμανική στοιχείο ενισχυθεί.
String τελειώνει με Valens άμεσος απόγονος του Αγίου Κωνσταντίνου.
Παίχθηκε πολύ σύντομα αυτή τη φορά οι οπαδοί του Αγίου Κωνσταντίνου του Μεγάλου είναι ένας χρόνος της φθοράς. Οι άνθρωποι ήρθαν στο θρόνο μετά το μεγάλο αυτοκράτορα δεν έχουν φόβο Θεού ή του διπλωματία του. Ως εκ τούτου, δεν ήταν σεβαστός και αγαπητός από το λαό όσο θα έπρεπε να είναι, ούτε έχουν εκπληρώσει τα καθήκοντα που τους χρειάζεται. Συμμετείχαν σε θρησκευτική αρχή, την άγνοια και τη βία, ή άλλα παρόμοια σχέδια αναζωπύρωση φαγωμάρα σταμάτησε από τον Κωνσταντίνο. Αυτό το τμήμα της ανατολικής Ρουμανίας, λόγω της ανικανότητας στην αντιμετώπιση ελληνική και τη θρακική ειδωλολατρικό στοιχείο μίγμα θεολογικά ζητήματα, ήταν και στο στρατιωτικό και οικονομικά καταστροφική. Valens μάχες με τους Πέρσες, ιδιαίτερα καταστροφή γοτθικό κορώνες με αρνητικό τρόπο που περιγράφεται παραπάνω σύντομο χρονικό διάστημα. Για να διαπιστωθεί αν και εν παρόδω, ότι η πτυχή των ανίκανων κυβερνητών θυμάστε ότι ο καθαρισμός ξεκίνησε από τον Κωνσταντίνο διοίκηση ακυρώθηκε μετά από αυτό, το οποίο είναι επίσης ένας λόγος για τον οποίο οι Γότθοι nimicitoarei προηγούμενες εξεγέρσεις στη νότια Donaris (11). Λόγω της αντιχριστιανική στάση τους είχαν αφαιρεθεί από το θρόνο του Θεού, να αντικατασταθεί από μια γενική Ισπανικής προέλευσης, διάσημο Θεοδοσίου του Μεγάλου (12).
Αν και συνήθως θεωρείται ως η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία εποχή ξεκινά με 395 χρόνια, πιστεύω ότι είναι ακατάλληλη για μια εξαίρεση – η Δύση και η Ανατολή μονάδα κάτω από τον Μέγα Θεοδόσιο – να αντιμετωπίζονται κατά κανόνα. Βάσεις της Αυτοκρατορίας διαίρεση είχε γίνει ακόμη ανάμεσα στο Θρακικό-Ιλλυριών παγανιστικές αυτοκράτορας, Κωνσταντίνος ο Μέγας και η κατάσταση αυτή εξακολουθεί να κατοχυρώνεται στην εποχή του, τόσο με την κίνηση κεφαλαίων και από τον τρόπο που πρέπει να είναι συνδεδεμένες κανόνα. Υπάρχει περίπτωση να πούμε ότι η εθνοτική διαίρεση μεταξύ της Λατινικής Δύσης και των Ρωμαίων στη Μικρά Ασία Δούναβη και ευνόησε αυτό το διαχωρισμό. και για εκείνη την στιγμή όταν η εξουσία είναι Straromanii φτάσει Εκκλησία νίκη, 313, είτε το πιστεύετε είτε όχι αργότερα από 325 χρόνια ότι μιλάμε πραγματικά Ανατολική Ρωμαϊκή εμφάνιση.

Ρουμανικά εξάρτηση III.3.Teritoriile

Ακόμη και πριν από τους Ρωμαίους για την επίτευξη του Δούναβη υπήρξε μια ειδική μορφή της κοινωνίας με τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία μια ξένη χώρα, κάτι που σήμερα ονομάζουμε συνδυασμό με ή υπό την κηδεμονία του κράτους.Είναι τα λεγόμενα κράτη ή έθνη πελατεία, ότι συνασπίσει (Allied). Αυτό ήταν το βασίλειο της Θράκης πριν από την ενσάρκωση, ήταν αργότερα φορές κάποιες φυλές Dacian Γότθων (1).
Αλλά πέρα από αυτό υπάρχει και μια άλλη μορφή των επίσημων εντύπων, κάπως καταχρηστική, σιωπηρά αποδεκτή από τους ηγέτες της αυτοκρατορίας: ότι, με την οποία οι στρατιωτικοί διοικητές μπορούν να παίρνουν παραμεθόριες περιοχές υπό την προστασία – εκμετάλλευση και, φυσικά – μερικές περιοχές πέρα από τα σύνορα. Παρέχει την ειρήνη των κατοίκων της και αντί να απολαμβάνουν τα φορολογικά έσοδα ότι οι οργανισμοί δεν θα μπορούσε να φορολογούνται – τουλάχιστον επισήμως.
Τέλος, μια πιο πνευματική μορφή του συνεταιρίζεσθαι, αλλά και με πρακτικά αποτελέσματα, νομιμοποίηση έχει προκύψει με τον Χριστιανισμό. Η αυτοκρατορία διαβεβαίωσε την ιεραρχία της εκκλησίας, η οποία δεν θα μπορούσε να ειπωθεί ότι τα εδάφη που ελέγχονται από τους μετανάστες.Επιπλέον, τα εξειδικευμένα διατάραξη της πόλης ήταν σχεδόν αδύνατο να έχουν επισκόπους, αποστολικό κανόνα, τους είχαν δέσει. Ως εκ τούτου Χριστιανοί στην Αυτοκρατορία βόρεια φαίνεται κατευθύνθηκε προς αυτό, περιμένοντας τους αδελφούς αυτού πολυπόθητη πνευματική βοήθεια. και η προσδοκία αυτή δεν ήταν αβάσιμη. Κατά μήκος του Δούναβη, στο Noricum στη Σκυθία, βρήκαν πολλά επισκοπικών κέντρων. Ο κατάλογος των επισκόπων της Κάτω Παννονίας, Ανώτερος Moesia, δύο Γαλάτες – Ripensis και Mediterranea – Δαρδανία, Κάτω Μοισίας και Σκυθίας Μικρά χτίστηκε το 1975 από τον πατέρα Μιρτσέα Pacurariu (2). Πλήρης λίστες για την Ιλλυρία, Παννονία Superior, Noricum, Ηπείρου, Μακεδονίας, Θράκης, κλπ. Χερσώνα., Θα μπορούσε να βοηθήσει σχηματίσει μια εικόνα όχι μόνο της ρωμαϊκής ενότητας του Δούναβη, αλλά βόρεια και νότια της παλαιάς εκκλησιαστικής ιστορίας του ρουμανικού λαού.
Τέλος, οι περιοχές της αυτοκρατορίας εξαρτιόταν από την θεσμική, η ίδια μέρος της.
Όλα αυτά υπό μορφή περιοχές που μπορεί να ονομαστεί ένα γενικό περιοχές της Ρουμανίας όρος εξάρτηση, είτε επίσημα αναγνωρισμένες ή μη (3).
Το ερώτημα είναι: σε ποιο βαθμό υπάρχει ενότητα των Ρουμάνων σε αυτούς τους τομείς;
Για το πρόβλημα μονάδα της Ρουμανίας ήταν και είναι ιδιαίτερα ακανθώδες για πολλούς ερευνητές. Πράγματι, μέχρι όχι πολύ καιρό, οι αυτόχθονες λαοί των Βαλκανίων, από την κροατική νεο-Έλληνες, άρχισαν να αναπτύξει τον εθνικό πολιτισμό και απαιτεί και οι Ρωμαίοι στο έδαφός τους, η ρουμανική γλώσσα ήταν μια συγκεκριμένη μονάδα ( 4). Εξήγηση ή γλωσσική ενότητα του έθνους ως μεγάλο δημιουργήσει πολλά διλήμματα και αντιπαραθέσεις. Μια στενή σύνθεση – και με αρχή για την εποχή – που Densusianu Οβίδιος στην Ιστορία του ρωμαϊκού, τ. Ι, Βουκουρέστι 1961. D-με τους συντάκτες αξιολόγηση των «νόμιμων» εκείνη την εποχή, που ασχολούνται ειδικά με τους γλωσσολόγους. Η έρευνα έδειξε τις πηγές προέλευσής τους από το αρθρογράφος ρουμανικής γλώσσας και του Ααρών Hasdeu Densusianu από Miklosich να Goston Παρίσι.Κάθε παρουσιάζονται με τη θέση του σε μια κρίσιμη στυλ παρόμοιο με αυτό του κ. Ι. Russu η ρουμανική εθνογένεσης (Ταμείο τοπικό Θρακικό-Dacian-ρωμαϊκό στοιχείο λατινικά), st Ed. Επισ., Βουκουρέστι, 1981. Ο κ. Ο. Densusianu λύση φαίνεται να είναι σε κάποιο σημείο στο νότιο σχηματισμό του Δούναβη της Ρουμανίας στις εν λόγω επαρχίες, θεωρήθηκε από τον κ. εκρωμαϊσμένο. Λέω «φαίνεται», επειδή τα γεγονότα ανάγκασε ακόμα και τον τομέα ή ειδικότητας – Γλωσσολογία – Ο. Densusianu αναγνωρίζουν πάντως ότι οι Ρωμαίοι (straromana) «έχουν διακλαδώσεις στο Μεσαίωνα για να Καρπαθίων» (5).»Προσαρμογείς», αλλά με μεγάλη επιρροή! Είναι μια αντίφαση που οφείλεται στις πράξεις της γλώσσας, ότι ο κ. δεν μπορούν να το εξηγήσουν εκεί. Δεν μπορεί να εξηγήσει ότι δεν λαμβάνει υπόψη τα όρια της δικής τους ιστορίας. Στην πραγματικότητα, αυτή η διαφάνεια με το ίδιο λάθος που, στη γλωσσολογία, τον κάνει Hasdeu (6) και βγείτε στο βιαστικές υποθέσεις. Σήμερα, όταν στέλνετε αρχαιολογικά ευρήματα οι επιστήμονες ισχυρίστηκαν ότι η ομάδα σοβινιστική μετανάστευσης στην πραγματικότητα ανήκουν στον κ. Ο. ιδέες Densusianu φαίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη. Αλλά επιστροφή, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η d-με τα πραγματικά περιστατικά στο έδαφος της αναγκάζοντας γλώσσα, το οποίο βεβαιώνει μια ισχυρή νότια ρουμανική γλώσσα. Στην πραγματικότητα, η αλήθεια είναι πολύ πιο απλή από ό, τι φαντάζονταν δ-έως (7): Ρουμανικό λαό διαμορφώθηκε τόσο στη Ρουμανία όσο Βαλκάνια, στην Noricum της Βιθυνίας, και στη βόρεια Ρουμανία, από τις πηγές στις ακτές της Αζοφικής Όντερ, η μόνη διαφορά είναι ότι Ρωμαίοι στο βορρά, στη συνέχεια, κάτω στις νότιες περισσότερους τομείς, ήταν μεγαλύτερη επιρροή από ό, τι επηρεάζεται στις σχέσεις τους με τη νότια Ρωμαίους. Σε αυτό το είδος της γλώσσας για να εξηγήσουν γεγονότα που παρατηρήθηκαν δ-να: τη ρουμανική γλώσσα πόλο εκπαίδευσης, πόλο βρίσκεται στο νότιο τμήμα της Ρουμανίας, και όχι από τις μετακινήσεις πληθυσμών αποδειχθεί απολύτως καμία πηγή, είτε πρόκειται για ντοκιμαντέρ ή αρχαιολογική. Τέτοια πράγματα συμβαίνουν όταν όλες οι πτυχές λαμβάνονται υπόψη απτά που μας έστειλε, καθώς και την ύπαρξη των ρουμανικών εδαφών ήταν από την πραγματική τσιπ, αν και θεωρητικά, επίσημα, χωρίστηκαν από την αυτοκρατορία.

ΙΙΙ.4 σχολείο straromana

«Υπάρχουν straromana λογοτεχνία;»
Το ερώτημα λάβει απάντηση μέχρι στιγμής (1). και δεν είναι μικρό πράγμα να γνωρίζουν την ύπαρξη του πολιτισμού «λατρείες» της Ρουμανίας, παράλληλα με την «λαϊκή», από τις χρυσές εποχές της Εκκλησίας, ένα σχολείο της Ρουμανίας των εμπειριών αυτών.
Τι είναι στην πραγματικότητα;
Η ύπαρξη μιας ελίτ πολιτιστικού περιβάλλοντος, ενός δημιουργικού περιβάλλοντος και – όσο το δυνατόν περισσότερο σε μια εποχή της μετανάστευσης – συνεχώς.
Για την ύπαρξη ενός τέτοιου περιβάλλοντος, χρειαζόμαστε ένα πλαίσιο ορισμένων θεσμικών οργάνων που την υποστηρίζουν. Στο χρόνο που αποτελείται είτε στον ακαδημαϊκό χώρο, όπως στην Αλεξάνδρεια και την Αθήνα, είναι το καταφύγιο που παρέχονται από τους επισκόπους και τα μοναστήρια.
Δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα την ύπαρξη οποιωνδήποτε άλλων Ρουμανικά σχολεία με παρόμοια δομή ακαδημίες του χρόνου, αν και μια υποψία, ή οι γύρω Tomis (2).
Μπορείτε επίσης να αναφερθεί ότι οι μελέτες που αφορούν την πλευρά της straromane καλλιεργούνται πολιτισμού γενικά περιορίζονται σε περιοχές κοντά Decebal Dacia, η οποία είναι κυρίως Aureliana Μικρά Σκυθία και Dacia. Αλλά ακόμη και σε αυτό το μικρό χώρο, ότι η περαιτέρω έρευνα θα χάσει σίγουρα, βρήκαν θησαυρούς του χριστιανικού πολιτισμού πραγματικά ανεκτίμητη.
Έχουμε το κέντρο του Σιρμίου, όπου ο κύριος εκπρόσωπος είναι ο Άγιος Ειρηναίος, «Δακο-Ρωμαϊκή επίσκοπος νέους. Πράξη ή μάρτυρας είναι η πρώτη της χριστιανικής Λατινική ομιλείται στη νότια και βόρεια του Δούναβη, οι επαρχίες του Δούναβη της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας» (3). Θα πρέπει να ακολουθούνται από άλλους επισκόπους, όπως Domnus (Dominus), Eutherius για το τέλος sec.VI (4). Υπάρχει ένα τέτοιο σταθερό περιβάλλον Επισκοπική, η οποία περιλαμβάνει κάποια μεγάλη πολιτιστική ανάπτυξη, προχώρησε θεολογικό περιβάλλον.
Ένα αδιαμφισβήτητο πολιτιστικό κέντρο, διάσημο για τους εκπροσώπους της στην Ασία και τη Μικρά Σκυθία και Γαλατία ήταν ιδιαίτερα Tomis (Κονστάντζα).Εδώ είναι ακόμα περίπου 290 Επίσκοπος Evanghelicus (5), πρώτη γνωστή από τη μακρά σειρά των επισκόπων Tomitan. Αυτός, όπως και οι διάδοχοί του στην προεδρία του Εφραίμ και Τίτου επισκόπου (Philius), υπέστη από τους διώκτες του, αλλά χωρίς την αποστασία. Ποιμενική ζήλο τους, αλλά κυρίως στρατιωτική αμάχους ως Zotikos, Αττάλου, Kamasis και Φίλιππος, αποδεικνύει το υψηλό επίπεδο της χριστιανικής ζωής εδώ. Είναι τόσο καταπληκτική εμφάνιση των διάσημων καλλιτεχνών, όπως η παραπάνω χριστιανού επισκόπου αξέχαστη Betranion (Vetranion), σε αντιστοιχία με ο Μέγας Βασίλειος και ο Σάββας, το πάθος του συγγραφέα του Goth, όπως Teotim Ι, πολεμική και το δόγμα – σήμερα λένε δογματικού - και δημιουργός του ελληνικού τύπου διάλογοι, Τζον Tomis, Teotim ΙΙ, ο διάσημος θεολόγος Διονύσιος Exiguul, κλπ. Ιωάννης ο Κασσιανός. (6).
Σε μια άλλη περιοχή, Aurelien Dacia θα ανάψει Νικήτας των Λαυρέντιο Remesiana και μαθητής της Novae (7). Η πρώτη θα είναι οι έπαινο învrednicii πολλές επαινείται συγχρόνους σε υψηλό επίπεδο, μετά την ισχυρή εντύπωση που άφησε η εκπληκτική προσωπικότητα του (8).
Οι επτά επίσκοποι οι άνθρωποι, γνωστοί Sardica, πολλά περισσότερα, με την προϋπόθεση την ηγεσία της Επισκοπικής καρέκλα και θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι περισσότεροι από αυτούς φορούν, ως επίσκοπος Σιρμίου, Remesiana, Marcianopolis, κλπ. Ratiaria. Ρωμαϊκά ονόματα (9). Το ίδιο συμβαίνει και σε Δαρδανίας, όπου αξίζει να αναφερθεί, ο πρώτος επίσκοπος (σημειωθεί 325) ονομάζεται Dacus (10).
Υπάρχει, συνεπώς, στους τομείς αυτούς ενεργό εκκλησιαστική ζωή ότι ο Θεός δεν έφερε μόνο την αγάπη, αλλά και τους καρπούς της αληθινής σοφίας. Αυτά τα κέντρα του χριστιανικού πολιτισμού αναπτύσσεται, όπως είναι φυσικό, ειδικά μετά την παύση της δίωξης και παγανιστικές αιρετικές. Artur Σιλβέστρι straromani μιλάει με Δακο Getic-πολιτισμικό μοντέλο, κάνοντας μια ιδιαίτερη λογοτεχνική ανάλυση των έργων τους, δείχνει πως τα μέλη των σχολείων της Ρουμανίας έχουν ενεργήσει σε αρμονία με την τρέχουσα και την ανάπτυξη αλήθεια «λογοτεχνική κοινή δράση». Περαιτέρω ακόμα, προσπαθώντας να βρούμε παραλληλισμούς μεταξύ τότε και deschizatorii Ρωμαίοι οδό δευτερόλεπτα. ΧΙΧ (11).
Όταν αυτό το σχολείο από Straromane πιστεύουν ότι έχει μεγάλη σημασία για την κατανόηση τη στιγμή που οι Ρωμαίοι εμφανίζονται ως έθνος. Ένα σχολείο ότι αυτό συνεπάγεται την ύπαρξη ενός λαού να την υποστηρίξει, να φάει, και αυτή, με τη σειρά του, θα ενισχύσει, για να ελαφρύνει. Είναι ένας χρόνος όταν Straromanii δεν ήξερε να ζητήσει από το Θεό τους σωστούς ηγέτες, ο Κύριος έφερε το πιο όμορφο καρπό του ρουμανικού λαού.

IV. Συμπεράσματα για την Ρωμανία Ρωμαίους και την εμφάνιση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας στην πρωτεύουσα του Βυζαντίου

Από το υλικό πριν να μπορεί να θεωρηθεί ως κίνηση την πρωτεύουσα από τη Ρώμη στην Κωνσταντινούπολη είναι στενά συνδεδεμένη με την περίπτωση του ρουμανικού λαού. Μεγάλες προσωπικότητες που ενίσχυσε το φαινόμενο αυτό ήταν είτε Θράκης-ρωμαϊκή ή straromani. Ο λόγος που αυτή η μεταμόρφωση είναι κυρίως πνευματική, καθώς και το αποτέλεσμα ήταν, επίσης, κατά κύριο λόγο πνευματική, πράγμα που σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ζητήματα υλικού ή συνέπειες ή με κάποιο τρόπο χαθεί αυτό θα ήταν αμελητέα.
«Βασικά, η ιδέα της Ρωμανίας Ρωμαίοι στην εξελικτική τους όραμα μας παρουσιάζει … σαν ένα γιγάντιο δέντρο του οποίου κορμός είναι η μητρική παράδοση του λαού συνείδησης Ρωμηοσύνης της Ρουμανίας σχετικά με τη Ρουμανία. Είναι κλαδιά του, βέβαια, που παρουσιάζονται με τις παραδόσεις μας και πάνω ramurelele αφήνει τις διάφορες μαρτυρίες της ρωμαϊκής Ρωμηοσύνης. Ρουμάνοι κορμό δέντρου της Ρωμανίας γνωρίζουν καλύτερα, είναι πιθανό ότι περαιτέρω έρευνα για να ανακαλύψουν την ύπαρξη των νέων καταστημάτων, μπορούμε σίγουρα να πούμε ότι πολλά φύλλα του δέντρου που έχουν παραμείνει άγνωστο. » (1). Αυτά τα λόγια του Αδόλφου Armbruster περιέχουν περισσότερη αλήθεια και, κατά κάποιο τρόπο, μια πρόκληση. Η έρευνα γίνεται για την υλοποίηση αυτού του έργου έχουν συγκεντρωθεί μερικά πολύτιμα ευρήματα κάποιων ερευνητών διάσημα ή ταπεινός, και έχουν κάνει μια εκπληκτική σύνταξη εικόνα. Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία πρωτο-ρουμανική κίνηση προκύπτει από το διαχωρισμό του κέντρου, στη συνέχεια εκπροσώπησε την ειδωλολατρική Ρώμη κίνημα χειρονομία ολοκληρωθεί στο πρώτο ηγεμόνα του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μεγάλου Κωνσταντίνου του Αγίου.Καταπολέμηση της Θράκης-ρωμαϊκή στοιχείο και ο Χριστιανισμός είναι στην πραγματικότητα μια αντανάκλαση της επικάλυψης από αυτούς που ήρθαν στην εξουσία στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία και σε μεγάλο βαθμό εκρωμαϊσμένο, αλλά θέλησε να παραμείνει Θράκες. Παγιδευμένη μεταξύ της αυτοκρατορικής καθήκον – καταλαβαίνει κυρίως στρατιωτικά -, τις φιλοδοξίες, την αίσθηση της εθνικής και την ανάπτυξη της κατανόησης της πίστης μας στον Χριστό έφτασαν, προσπαθώντας να αποφύγει το χάος απλώς ανακατεύουμε. Όπως είπα, η καλύτερη αναλογία μεταξύ τους είναι και οι ζηλωτές του επίγειου χρόνου ζωής του Σωτήρος. Όπως όσους δεν διαθέτουν σοφία, δεν είδε την εκπλήρωση των εθνικών ιδανικών είναι το ευαγγέλιο, και εκδηλώνονται, από ένα χαμένο έρωτα, τους εχθρούς του ό, τι αγαπούσε.
Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη εμφανίζεται ως μια απόδραση στο χάος της έναν ειδωλολατρικό κόσμο, ως μια νέα δημιουργία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. ιδρυτής και νέα προσπαθεί να βάλει τους άλλους ανθρώπους στη νέα κατάσταση του ρωμαϊκού λαού ανήκε.
Επιστρέφοντας στα στοιχεία της θεολογίας που παρουσιάζονται στην πρώιμη ιστορία εργασία να σημειωθεί ότι συμπληρώνει την εικόνα των Ρωμαίων σχηματισμό των νέων στοιχείων έχει μεγάλη επιρροή στην κοινή κατανόηση των εθνικών – και εμμέσως προσωπική -. Ο ρόλος που οι Ρωμαίοι θα έπρεπε να παίξει στην Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το πρώτο κράτος – έστω και μερική – της Ρουμανίας, ο ρόλος που διαδραματίζουν στην πραγματικότητα, οι συνέπειες της στάσης τους, όλα τα πράγματα έχουν μεγάλη σημασία για μας εμφανίζονται σε ένα νέο φως.
Αρχίζουμε με αναφορά στον χριστιανικό-στρατιωτικό χαρακτήρα των Ρωμαίων, που έχουν ήδη αναφερθεί (Β Ι.2, ΙΙ.3).
Θρακικό-Ιλλυριοί ήταν πολεμιστές. Κρατώντας τους προγόνους σεβασμό μπορούμε να πούμε, κάπως κατ “ευφημισμόν, όπως οι πολεμιστές ήταν υπερβολικοί. Από την άλλη πλευρά, οι Ρωμαίοι δεν ήταν περισσότερο από ένα έθνος πολεμιστών, αλλά με μια πολύ πολύ ομαλή, όπως το Θρακικό και σήμερα ονομάζεται «Latin». Ο Χριστιανισμός είναι μια θρησκεία πολεμιστής. Αλλά Θράκης-Ιλλυριούς αγωνίστηκε μόνο για την ευχαρίστηση των εχθροπραξιών – χωρίς όμως να αρνείται αμυντικοί αγώνες τους – και οι Ρωμαίοι για να επιβάλει την ειρήνη και τη ρουμανική τάξη. Με άλλα λόγια, και μερικοί άνθρωποι και άλλοι που αγωνίζονται για τα γήινα πράγματα και παροδική, ότι οι χίμαιρες. Αντίθετα μάχες Χριστιανός έχει έναν διαφορετικό χαρακτήρα: «Ο αγώνας μας δεν είναι ενάντια σε αίμα και σάρκα, αλλά κατά αρχάριους, κατά των ιδιοκτητών, κατά τους άρχοντες αυτού του σκότους, κατά την πνευματική διαφθορά, που είναι vazduhuri.» (Εφ. 6,12). Έτσι ορθοδοξία Θράκης-Ιλλυριούς είχε μια βαθιά επίδραση στο χαρακτήρα πολεμιστή τους. Έχει ουσιαστικά εξαφανιστεί. Αλλά ο θυμός που έχουμε μας δόθηκε θυμό ενάντια στην αμαρτία και έτσι μπορούμε να κερδίσουμε και να αποφευχθεί η (2) και έτσι ο χαρακτήρας είναι πολεμιστής, στον Χριστιανισμό, που χρησιμοποιείται για την πνευματική προσπάθεια. Η πρωτο-εμφανίστηκε Ρουμάνοι, αλλά ένα συγκεκριμένο θέμα, δεδομένης της συμβαίνουν. Ένας από τους αμυντικούς αγώνα όπλο στο χέρι. Μια ευρύτερη συζήτηση είναι απαραίτητη.
Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος, οι οποίοι πολέμησαν με μεγάλη δύναμη ενάντια σε κάθε αμαρτία και fariseismelor, ζήτησε από τους στρατιώτες: «εμείς τι πρέπει να κάνουμε για να μας σώσει;» Δεν ζήτησαν να εγκαταλείψουν τη μεταφορά των όπλων, αλλά μόνον όσον αφορά ορισμένους κανόνες εντός και όχι εκτός στρατού (Λουκ. 3,14). Σωτήρας δεν έχει αλλάξει αυτές τις εντολές, ούτε διέταξε την εκατόνταρχος του οποίου είναι υπάλληλος θεραπεία να σταματήσουν στρατιωτική ζωή του, αν και είναι πιθανό να έχουν ακούσει (Ματθ. 8,5 – 13).Ούτε ο Απόστολος Πέτρος τους διέταξε να Κορνήλιος, εκατόνταρχος της πλάγια ομάδα, να εγκαταλείψει τη στρατιωτική μετά το βάπτισμα, αν και ήταν προφανές ότι είχε ακούσει (FA 10,1 – 48). Όχι να λέμε το όνομα της Ορθόδοξης αγίων που ήταν στρατιωτικοί (3) πρέπει να εξακολουθεί να συμπεράνουμε ότι το εμπόριο όπλων δεν ήταν απαγορευμένη από το χριστιανισμό, θεωρείται απαραίτητη για τη διασφάλιση του κράτους δικαίου (Rom.13.1-4). Κράτος και οι συγγενείς έχουν παρέμεινε επίσης στο Χριστιανισμό, για τη βασιλεία των ουρανών δεν είναι ο κόσμος, αλλά είναι στον κόσμο και την τάξη του Θεού, έτσι απαιτείται ένα επίπεδο παραγγελιών. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο βασιλιάς και η βασιλεία των ουρανών είναι ένα βασίλειο, ότι μια αυτοκρατορία, ή τα δεκάδες συνθέσεις με διαφορετικά συγκεκριμένη κατάσταση ως ένα σώμα βρίσκεται όλα τα είδη των πολύ διαφορετικών οργάνων. Βασική είναι η αρμονία των μερών.
Θα πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο το στρατιωτικό χαρακτήρα του Θεού από την αρχή του ρωμαϊκού λαού. Από τη μία πλευρά ως μέσο πνευματικό αγώνα, και από την άλλη αποστολή είναι να υπερασπιστεί τους άλλους, εκείνους που δεν μπορούν να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους. Θρυλική εικόνα του Τραϊανού αποθηκεύονται στη Ρουμανία, σε σύγκριση με την ακύρωσή του στην Θρακική Γότθων, νέα έννοια είναι ακριβώς αυτό που έχετε κερδίσει τους προγόνους μας, ειδικά από τον αυτοκράτορα: η σειρά. Οι υπερασπιστές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, Βυζαντινή Αυτοκρατορία και στη συνέχεια έχετε κάποια αναλαμπή της Ορθοδοξίας και της Mare στη Ρουμανία – χώρες και τέθηκε σε περιουσία μύθο – που παραμένουν ξύπνιοι αιώνα μετά φύλακες αιώνα, όταν αυτό δεν υπάρχει pazisera, περνώντας και πάντα φροντίζει σε άλλους στόχους, οι Ρωμαίοι είναι ίσως οι πιο πιστοί άνθρωποι της στρατιωτικής αποστολής του.Σε όλες τις Ρουμανικής folk συνείδηση δεν ιδέα της κατάκτησης, κατ “αρχήν θετική, αλλά οι ιδέες για την κατάκτηση ή, με άλλα λόγια, η απελευθέρωση και η άμυνα.
Αυτή η άμυνα δεν ήταν μόνο πνευματική στη φύση, αλλά και πεζή, άμεση στρατιωτική. Για αυτό το χαρακτηριστικό του Θεού Ρωμαίοι πρόγονοί μας επέτρεψε να κρατήσει, για παράδειγμα, ρόζους. Δεν ήταν ένας δημοφιλής χορός, αλλά μια μορφή οργάνωσης και στρατιωτική εκπαίδευση (4).Οργανισμός, παράλληλα με το επίσημο κράτος στην επαρχιών – κυρίως στρατιωτικές οργανώσεις, και μόνο μετά από νομική και οικονομική – διατηρήθηκε μέχρι το τέλος του περασμένου αιώνα, αρχές του εικοστού αιώνα.Περιοδική επανάληψη ορισμένων μορφών γλάστρες ολόκληρου του ανδρικού πληθυσμού στις εθνικές ένοπλες δυνάμεις, αν και αντίθετα πιέσεις που προέρχονται από το εξωτερικό, οφείλεται το ίδιο πνεύμα της Ρουμανίας επηρεάζοντας τελικά όσους παραμένουν περισσότερο στο τέλος. Αυτό το χαρακτηριστικό τονίστηκε, και σε μελέτες βλέποντας Νότια Δούναβη Ρωμαίους, από πολλούς Ρουμάνους και ξένους συγγραφείς (5).
Αλλά ήρθε η ώρα να θυμηθούμε το σχολείο της Ρουμανίας δευτερόλεπτα. IV-VI, του οποίου οι αρχές παρουσιάζονται συνοπτικά στο προηγούμενο κεφάλαιο.Αυτό δείχνει μια διαφορετική κλίση της Ρουμανίας συμμετέχουν επίσης οι άνθρωποι. Αυτή η πνευματική της αποστολή της ανάληψης και της χριστιανικής. Τι έκανε τους ανθρώπους να αναφέρονται ιερό – ότι Betranion, Νικήτας, ο Διονύσιος, ο Ιωάννης ο Κασσιανός, κλπ.. - Ήταν ένα έργο που βασίζεται σε πολλές προσπάθειες, όχι μόνο προσωπικά, αλλά και – ιδιαίτερα αν ίσως – της Κοινότητας. Υπέροχες πράξεις θα μπορούσαν να κάνουν και γιατί το υπάρχον περιβάλλον, είτε αναφερόμαστε σε μοναστήρια ήπια Dobrogea Ιωάννης ο Κασσιανός ή πιστοί ενώνονται γύρω από τους ποιμένες. Μην ξεχνάμε επίσης το γεγονός ότι υπάρχει ένα ολόκληρο χριστιανικό πολιτισμό πολύ υψηλότερο από ό, τι φαίνεται. Θα μπορούσα να καλύψει πολύ έδαφος της Ρουμανίας και δεν διαρκή ανάλυση των ξένων επιρροών. Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε περισσότερους κλάδους της Ρωμηοσύνης, με τους Ρωμαίους σταθεί Λατινική Ασίας – του οποίου ο αντιπρόσωπος ήταν, για παράδειγμα, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο γιος του Secundus και Antuzei – και της Αφρικής – η οποία βγήκε από το Tibiuca παλιά αγίων ως Felix και Κυπριανός της Καρχηδόνας. Η αλληλεπίδραση αυτών των κλάδων είναι ένα ευαίσθητο θέμα που μπορεί να προκαλέσει άσκοπες αντιπαραθέσεις και απαιτεί ενδελεχή ανάλυση.
Αυτό που διαπιστώνουμε είναι η ανάγκη για εξειδικευμένη έρευνα για να αναζωπυρώσει τους Ρωμαίους καλύτερη ρόλο στην εμφάνιση και ανάπτυξη της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Υπογραμμίζοντας, μπορούμε να πούμε ότι η παρούσα μελέτη παρατηρήθηκε:
Α. Ύπαρξη … φαινόμενο του εκχριστιανισμού-Θράκης Ιλλυριούς ταυτόχρονα σε δευτερόλεπτα. I και αυτά
Δύο. Υπάρχουν δύο στρατόπεδα … Θρακικό-Ιλλυριών, αλλά κάποιοι άλλοι παγανιστές και μερικώς εκρωμαϊσμένο εκρωμαϊσμένο από τον Χριστιανισμό
Τρεις. Ύπαρξη … μια διαδικασία εκρωμαϊσμού των Θρακών (Dacians) δωρεάν ο εκχριστιανισμός
Τέσσερις. Οι εχθροπραξίες … η ύπαρξη ενός Θρακικού-Ιλλυριούς οξεία ειδωλολάτρες της αυτοκρατορίας τον χριστιανισμό, πιθανόν να οφείλεται σε εκτοπισμένους εθνικισμού
Πέντε. Χριστιανική κατασκήνωση … Πνευματική νίκη από τον Άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα
6. Ύπαρξη ενός … επανίδρυση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, μεταφέροντας από το κεφάλαιο στο Βυζάντιο, σε ποιο σημείο μπορούμε πραγματικά να μιλήσουμε για την Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
Ιουλίου. Ρωμαϊκή εμφάνιση … Οι άνθρωποι όλα τα ουσιώδη χαρακτηριστικά του στις αρχές του αιώνα. IV, με – και μέσω της – η εμφάνιση της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας
Αυγούστου. Ύπαρξη ενός θεμελιώδους … Ορθόδοξη Ρωμαϊκή Λαϊκής βωμούς που χαρακτηρίζεται από τη συνείδηση μιας αποστολής για να υπερασπιστούν τον Χριστιανισμό και την πνευματική εμβέλεια
Σεπτεμβρίου. Επιστροφή στις ρίζες … την ανάγκη για την κατανόηση του σκοπού της ύπαρξης ενός έθνους, όπως και τα άτομα που ανήκουν στο έθνος, για να αποφευχθεί η αποκρατικοποίηση και την αποστασία.

V.2 Βιβλιογραφικές σημειώσεις

Βιβλιογραφικές σημειώσεις για Ιστορία Θεολογία Κεφάλαιο – ορόσημα

(1) Η Αποστολική Ιστορία Πατέρες υπάρχουν στοιχεία της θεολογίας, φυσικά δεν είναι συστηματικές. Έτσι είναι Κορ. ch.17 και της LL Cor. του Αγίου Κλήμεντος, ο Ποιμένας του Ερμά, κλπ..

(2) Marrou, ιστορικά θεολογία, Ιάσιο, 1995. Φυσικά, η κριτική αυτή δεν αναιρεί κάποια «κομμάτια» της αλήθειας στο χαρτί. Επιπλέον, είναι σαφές ότι στη Δύση υπάρχει μια ανησυχία για την ανάλυση των αποδεικτικών στοιχείων και την ενεργό συμμετοχή του Θεού στην ιστορία, ως αντίδραση στην θεϊσμός και ο αθεϊσμός ότι καταστρέφεται. Ένα πρόσφατο παράδειγμα είναι το έργο του Θεού και της επιστήμης, του Jean Guitton, Griska και Ιγκόρ Μπογκντάνοφ.

(3) Μιρτσέα Pacurariu, ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία Ιστορία, σελ. 7

(4) *** Ρατσισμού στο πρόσωπο της επιστήμης, το Βουκουρέστι, το 1982, στο σύνολό τους, είναι μια πολύτιμη συλλογή των επιστημονικών μελετών που αποδεικνύουν την εγκυρότητα των χριστιανική άποψη – για όσους χρειάζονται αυτή την επικύρωση – σχετικά με την έκθεση πνευματική και βιολογική ορισμό των φυλών, των εθνών και των ανθρώπινων ομάδων σε γενικές γραμμές από την άποψη της κοινής καταγωγής, μοναδικούς ανθρώπους, βεβαίως, περιέχει ορισμένες δηλώσεις προπαγάνδας εκτοπιστεί.

• Βιβλιογραφικές Σημειώσεις για τους Ρωμαίους Σχηματισμός κεφαλαίου

(1) Ρούμι Μουντεάνου, Τρανσυλβανίας Σχολή, Βουκουρέστι, 1997, σ.19-20, 12-14 και να, εδώ μπορείτε να δείτε τις αναποτελεσματικές προσπάθειες των επιζώντων να διορθώσουν είχαν εισαχθεί στο παρελθόν σοβαρές παραποιήσεις. Για να δείτε τα αποτελέσματα της παρουσίασης, στην πραγματικότητα όχι μόνο ευγνώμονες, αλλά και παράλογο, που έκανε ο κ.. Ραντουλέσκου-Motru η ρουμανική εθνική. Ο εθνικισμός, Βουκουρέστι, 1996, σ.42-46, D-να έπεισε για το αντίθετο τέλεια μορφή μόνο ρουμανική Dacia Έθνος (σελ.68, για παράδειγμα) χωρίς να χρειάζεται να επιμείνει στα στοιχεία των ιστοσελίδων αυτών που οδηγούν σε ξένες πηγές ο οποίος ξεκίνησε τις φορές, μάλιστα, παλαιότερα, αυτή η θεωρία ανασκευάστηκε έμφαση τόσο ανευθυνότητα και η έλλειψη πίστης στη Λατινική συνείδηση του λαού, και τον παραλογισμό του να πιστεύει ότι ένας λαός τόσο αρχαία ότι το ρουμανικό έθνος δεν μπορεί να έχει συνείδηση εθνικό ή, ακόμα χειρότερα, θα μπορούσε να «βελτιωθεί». Για τα άλλα «πρωτοτυπία» της δ-βλέπε κομψότητα του εναντίον π.. Dumitru Στανιλοάε στην Ορθοδοξία και Romanianism πάλι, στην Ορθοδοξία και Romanianism, ο ίδιος συγγραφέας, που δημοσιεύθηκε από την Ένωση Ρουμάνων στη Βόρεια Μπουκοβίνα (1992?), Σ.70-86 και τα έργα που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο πνευματικών δικαιωμάτων? Αξίζει να μελετηθεί και η Ορθόδοξη και τη Λατινική , op. cit. , Σ.87-101, να παρατηρήσουν και να αντι-εθνικό χαρακτήρα της Ουνίας antiteologic πολέμους.
Δείτε το πρόβλημα της εθνικής συνείδησης-ui το έργο του κ. Iscru, την εκπαίδευση των ανθρώπων της Ρουμανίας, το Βουκουρέστι, το 1995, και για τη συνείδηση της Λατινικής-ui κ. Armbruster, Ρωμανία Ρουμανία, Βουκουρέστι, 1993.

(2) Radu Vulpe, το αρχικό έγγραφο της Ρώμης – στήλη του Τραϊανού, «Ι» VII (1973), No.5 (74), σ.60-67, Πολ Μακέντρικ, Dacian Οι πέτρες Μίλα, Βουκουρέστι, 1978, σ. 63-75, Κωνσταντίνος Γ. και Ντίνου Giurescu, Ρωμαϊκή Ιστορία, 1, Ed.sE, Βουκουρέστι, 1975, σ.78

(3) του Αδόλφου Armbruster, op. cit. , Π.

(4) *** Ρωμαίους νότια του Δούναβη, Βουκουρέστι 1997, p.142-43, 144-145, 166-169, 184, 193-197, 202-204, 206-208, κλπ.?

(5) Silviu Ντράγκομιρ, οι Ρωμαίοι στη Βόρεια στυλό. Βαλκάνια κατά τον Μεσαίωνα, ο Ed Ac.RPR, Βουκουρέστι, 1959, σελ. 5

(6) Νικόλαος Silberman, Ρωμαϊκή Ιστορία, ΙΙ, Βουκουρέστι, 1935, σ.108 ιδιαίτερα, και 17-19 με

(7) Th. Capidan, Macedo. Εθνογραφία. Ιστορία. Γλώσσα, λογοτεχνία και την τέχνη Βασιλικό Ίδρυμα, Βουκουρέστι, 1942, p.130-131s.u. (Περίπου μέχρι σελ. 147, αλλά και αλλού στην προαναφερθείσα εργασία, μπορείτε να ακολουθήσετε τη γνώμη του συγγραφέα στο θέμα αυτό, επικαλούμενη πηγές και εργάζεται χρησιμοποιούνται και πολύτιμες παρατηρήσεις, στο p.143 είπε ότι «η εποχή μετά την αποχώρηση από μέρος της Δακίας υπό Αυρηλίου, Λατινική ακουγόταν Καρπαθίων στην Πίνδο και τις ακτές της Αδριατικής στο Αιγαίο» και συνεχίστε στο p.143 εκρωμαϊσμού … δέχεται όλους τους τομείς)

(8) Για παράδειγμα, οι Ρωμαίοι στις μεταναστεύσεις αιώνα, εμφανίστηκε στο «ROC» 5-6/1975, p.729-745, dl. Κωνσταντίνος μιλάει Giurescu Ρωμαίοι από Dacia Ποντική, Dobrogea, καθώς οι οπαδοί του τοπικού πληθυσμού Ρωμαϊκή, «που αποτελείται από Getae, Bess, και tirizi crobyzi εκρωμαϊσμένο» αν αυτό το μείγμα της Νότιας Θρακών και Getae ήταν εκρωμαϊσμένο Ρωμαίοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν , γιατί δεν έχει σχηματιστεί και οι άλλες ζώνες ανάμειξης, όπως ήταν στην πραγματικότητα της Βαλκανικής Χερσονήσου; Επίσης, στη Ρωμαϊκή Ιστορία, Τόμος Giurescu κ. Ντίνου Κωνσταντίνου και να δείτε το μεγάλο αριθμό των Δυτικών Δαλματίας (η οποία είναι όντως αλήθεια για Banat, πολύ πριν από την κατάκτηση της Ρουμανίας), Dacian στρατεύματα στην Παννονία και σε άλλες περιοχές των Βαλκανίων, κλπ.. Είναι πιθανό ότι αυτή η αντίφαση μεταξύ παρουσιάζονται τα γεγονότα και τα συμπεράσματα προέρχονται από τις επιταγές της εποχής υπαγόρευε ότι έχουν κάνει δουλειά.
Ίσως θα πρέπει να σημειωθεί ότι το σημαντικό στοιχείο στη διαμόρφωση των Ιλλυριών Ρωμαίους αποδεικνύεται με αδιάσειστα γλωσσικά φαινόμενα, όπως αναφέρεται από τον Οβίδιο Densusianu στην Ιστορία του ρουμανικού, τ. Ι, Βουκουρέστι, 1961, φυσικά χωρίς να λαμβάνει υπόψη και ιστορικά βιαστικά σχόλια το δ-στην επιχείρηση.

(10) π. Στανιλοάε Dumitru, «BesiToll» στα μοναστήρια της Ανατολής, «ROC», xciv (1976), No.5-6, σ. 587-589

(11) F.A. 16,8 – 40 – «και πέρασμα από την Μυσία, κατέβηκαν στη Τρωάδα. νυχτερινής όρασης και εμφανίστηκε στον Παύλο: Ο Μακεδονικός άνθρωπος στέκεται και παρακαλώντας τον, λέγοντας, Έλα στη Μακεδονία και βοηθήστε μας. Όταν είδε το όραμα, αμέσως προσπαθήσαμε να πάμε στη Μακεδονία, την κατανόηση ότι ο Θεός μας καλεί να κηρύξουν το Ευαγγέλιο.
Απέπλευσε από την Τορά, πήγαμε κατευθείαν στο Samotracea, και η επόμενη ημέρα στη Νεάπολη, και από εκεί στους Φιλίππους, η οποία είναι η πρώτη πόλη του αυτό το μέρος της Μακεδονίας και της Ρουμανίας αποικία. Και σε αυτή την πόλη πήρα λίγες μέρες. και την ημέρα του Σαββάτου πήγαμε έξω από την πύλη από τον ποταμό, όπου νομίζαμε ότι ήταν ένας τόπος προσευχής και, κάθονται, μιλώντας για τις γυναίκες που είχαν συγκεντρωθεί. και μια γυναίκα με το όνομα Λυδία, ένας πωλητής του μωβ, του Tiatirelor πόλης, ακούστε. Ο Θεός έχει ανοίξει την καρδιά του να παρευρεθεί σε εκείνους που ομιλούνται από τον Παύλο. Και μετά, βαφτίστηκε και το σπίτι της, μας ρώτησε, λέγοντας, νόμιζα ότι είσαι πιστός στον Κύριο, μπαίνοντας στο σπίτι και τη διαμονή μου. και μας έκανε να μείνει.
Αλλά από τη στιγμή, όταν πήγαμε στην προσευχή, συναντήσαμε μια υπηρέτρια που είχε pitonicesc πνεύμα και ο οποίος έφερε κυρίους της πολύ κέρδος, μαντέψουν. Αυτό, μετά τη λήψη Παύλου και μας φώναξε, λέγοντας: Αυτοί οι άνθρωποι είναι δούλοι του Θεού Υψίστου, να διακηρύξουν για να σας τον τρόπο της σωτηρίας. και αυτό το κάνει για πολλές ημέρες. Και ο Παύλος, θυμωμένος και μετατρέποντάς το είπε στο πνεύμα Hist Στο όνομα του Ιησού διατάζω να βγούμε από αυτό. και εκείνη την ώρα ήρθε. και οι ιδιοκτήτες της νίκης είδε ότι η ελπίδα τους έχει φύγει, άρπαξαν τον Παύλο και τον Σίλα και τους έφερε στην αγορά πριν από τον κυβερνήτη. και παραπομπή τους στους δικαστές, είπε: Αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι είναι οι Εβραίοι, διαταράσσοντας την πόλη μας και να διακηρύξει νέες συνήθειες που δεν μας επιτρέπεται να τα λάβουν, ούτε κάνουμε, γιατί είμαστε οι Ρουμάνοι.και σηκώθηκε και που εναντίον τους. και οι δικαστές, σπάζοντας τα ρούχα τους, και διέταξε να τους κερδίσουμε με βέργες. και, αφού είχαν πολλά που ρίγες, τους έριξε στη φυλακή, έχοντας κατακτήσει το δεσμοφύλακα να τους φρουρήσει προσεκτικά.
Αυτό, που λαμβάνει μια τέτοια εντολή, τον έβαλαν στη φυλακή και πισινό τους σφιχτά τα πόδια στα αποθέματα, και τα μεσάνυχτα, ο Παύλος και ο Σίλας προσεύχονταν, εξήρε ο Θεός στο τραγούδι, και αυτοί που ήταν στη φυλακή άκουγαν. και ξαφνικά έγινε ένας μεγάλος σεισμός που συγκλόνισε τα θεμέλια της φυλακής άνοιξαν και αμέσως όλες οι πόρτες και όλοι αφέθηκαν ομόλογα. και αφύπνιση του φρουρά, και βλέποντας τις πόρτες ανοικτές φυλακές, απελευθερώνοντας το ξίφος, που ήθελε να αυτοκτονήσει, αν υποτεθεί ότι οι κρατούμενοι είχαν φύγει. Αλλά ο Παύλος φώναξε με δυνατή φωνή, λέγοντας: Μην κάνετε καμία ζημιά, ότι είμαστε όλοι εδώ. Και αυτός, απαιτώντας φως, έσπευσε και, τρέμοντας από το φόβο, έπεσε μπροστά στον Παύλο και τον Σίλα, και scotandu τα έξω (μετά το άλλο το σωλήνα στη θέση του), είπε, Κύριοι, τι πρέπει να κάνω για να με σώσει;Και είπαν: Πίστεψε στον Κύριο Ιησού και θα σωθείς και να σου το σπίτι.
και ελαλησαν τον λόγο του Θεού και όλοι στο σπίτι του. και ο ίδιος, τη λήψη τους στον εαυτό του, την ώρα εκείνη της νύχτας, το πλύσιμο πληγές τους, και βαφτίστηκε, αυτός είναι όλα σύντομα. και τα εκτροπή στο σπίτι, για να ρυθμίσετε τα τρόφιμα και χάρηκε στο σπίτι, πιστεύοντας στον Θεό.
και ήταν ημέρα, οι δικαστές αποσταλεί των κομιστών των ράβδων, λέγοντας, ας πάνε οι άνδρες. Και ο δεσμοφύλακας είπε αυτά τα λόγια του Παύλου: Οι δικαστές στάλθηκαν να αφήσει ελεύθερο. Τώρα βγαίνουν και τόσο μόνος. Αλλά ο Παύλος είπε προς αυτούς, όταν, χωρίς κρίση, που μας κέρδισε στον κόσμο, σε εμάς που είμαστε πολίτες της Ρουμανίας και μας βάζουν στη φυλακή, μας τώρα έξω μυστικώς; Όχι και τόσο! Αλλά οι ίδιοι έρχονται και μας φέρω έξω. ράβδοι και τα στηρίγματα των δικαστών είπε αυτά τα λόγια. ακοής και ότι οι πολίτες της Ρουμανίας, οι δικαστές φοβούνται. και έρχονται, προσευχήθηκε γι “αυτούς και scotandu τους έξω, ικέτευσε να εγκαταλείψουν την πόλη. Και βγαίνουν από τη φυλακή, πήγαν στην Λυδία, και βλέποντας τους αδελφούς, τους παρηγορεί και έφυγε. «

(12) Καθ. Δρ John Ramureanu, Παγκόσμια Ιστορία της Εκκλησίας, Βουκουρέστι 1992, σ.30-35, 41-43 (Ευαγγέλιο ανακηρύχθηκε Θράκης-Ιλλυριών Ευρωπαϊκή χώρους Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, ο Απόστολος και Ευ . Luca, Απόστολος Σίλας / σιλουανος, Αποστόλου Τίτου, του Αγίου Παύλου)

(13) βοηθός Stephen Γ. Alexe, του Αγίου Νικήτα του Remesiana και οικουμενική αιώνα πατερική LV και V, Βουκουρέστι 1969, σ.24

(14) Τ. Capidan, τη γλώσσα και τον πολιτισμό, Βουκουρέστι, 1943, p.149, Μ. Πετρέσκου-Dambovita, το μεσαιωνικό φρούριο της γης στη Ρουμανία, «Ι», XII (1978), αριθ. 9 (138), σ.28-32

(15) Πα. Constantin Coman, την Ορθοδοξία κάτω από την πίεση της ιστορίας, Βουκουρέστι, 1995, p.211-212, εδώ είναι να δώσει και το παράδειγμα της Ρουμανίας τελωνειακών αποδεικνύει το βάθος διείσδυσης του Χριστιανισμού στην ψυχή αυτού του έθνους.

(16) Αγίων: Achindin της Νικομήδειας, στρατιώτης, 20 Απριλίου. 303, Adrian της Νικομήδειας, γενικά, 26 Αυγούστου. 303 – 305, Αντριάν, γιος του αυτοκράτορα Πρόβου Θράκης-Ρωμαϊκή, 26 Αυγούστου, Αγλαΐα, μαζί με τους Μάρτυρες της Σεβάστειας treizecisinoua Αρμένιοι στρατιώτες, 9 Μαρτίου 320?. Agapie, στρατιώτης, 3 Νοεμβρίου.Έτσι, ο αυτοκράτορας, Ανατόλι stratilatul, 303 23 Απριλίου Αντρέι stratilatul, 19 Αυγούστου. 303 έως 305 και τα δύο χιλιάδες πεντακόσια nouazecisi τρεις στρατιώτες μαζί του, ο Ανδρέας της Μεσοποταμίας, στρατιώτης, 18 Μαΐου 250? Anichit της Νικομήδειας, αξιωματικός, 12 Αυγούστου. 305, Antonin της Νικομήδειας, στρατιώτης, 20 Απριλίου. 303, Αττική, σε συνδυασμό με την προαναφερθείσα Agapie και Evdoxie, Κάρτερ, Istrucarie, Pactobie, Nictopolion άλλοι στρατιώτες είκοσι μάρτυρες, 3 Νοεμβρίου.cca.320? Σήμερα, το θαυματουργό, στρατιώτης, 19 Νοεμβρίου. 303-305? Calistrat στην Καρθαγένη, στρατιώτης, 27 Σεπτεμβρίου. 304 Τσέλσι από την Αίγυπτο, ο γιος του κυβερνήτη, 8 Ιανουαρίου. 303, ο Καίσαρας, ο Ομολογητής, στρατιώτης, 20 Απριλίου.303? Chindeas / Όταν ο Durostorum (Νότια Dobrogea), στρατιώτης, 20 Νοεμβρίου. 303, Chiriac, ο αδελφός του Αγίου Orentie, στρατιώτης, 25 Ιουνίου 303 – 305, Κύριλλος Durostorum, στρατιώτης, 20 Νοεμβρίου. 303, Κυπριανός της Ιταλίας, ο γιος του κυβερνήτη, 10 Μαΐου 310? Claudie βήμα της Ρώμης, 19 του Μάρτη. 283 Κλέων της Αμασιας (Pont), στρατιώτης, σταυρώθηκε, 3 Μαρτίου. 304 Codrut, στρατιώτης, 274 4 Μαρτίου Codrut, εξυπηρετούν. διαιρείται., 21 Απριλίου. 303, ο Κωνσταντίνος στην Έφεσο, αξιωματικός, 4 Αυγούστου. 250, Christopher της Νικομήδειας, στρατιώτης, 20 Απριλίου.303, ο Ντάντα στο Durostorum, στρατιώτης, 28 Απριλίου. 286, DASI από Durostorum, στρατιώτης, 20 Νοεμβρίου. 303, Δημήτριος ενορία της κυβέρνησης. Sarunei, 26 Οκτωβρίου. 303, Δωρόθεος της Νικομήδειας, απασχολημένος στερέωσης. διαιρείται., 28 Δεκεμβρίου. 278, Ελευθέριος cubicularul, 4 Αυγούστου. 304 cubicularul Ελευθερίου, 15 Δεκεμβρίου., Sec. ΙΙΙ, Αιμιλιανού του Durostorum, στρατιώτης, 18 Ιουλίου 362? Eudoxius, στρατιώτης, 3 Νοεμβρίου, Sec.. ΙΙΙ Evcarpion της Νικομήδειας, στρατιώτης, 18 Μαΐου 300? Evdoxie, απασχολημένος στερέωσης. διαιρείται., 6 Σεπτεμβρίου. 303? Εκδήλωση στην Αντιόχεια, τη Συρία, στρατιώτης, 9 Οκτωβρίου, Sec.. IV της Evsignie την Αντιόχεια της Συρίας, στρατιώτης, 5 Αυγούστου. 362? Exacustodian Έφεσο, αξιωματικός, 4 Αυγούστου. 250? Farmache της Ανατολίας, στρατιώτης, 25 Ιουνίου 303-305, Φάουστ, στρατιώτης, 12 Ιουλίου 303-305? Εταιρεία στην Ανατολία, στρατιώτης, 25 Ιουνίου. 303-305, Γεώργιος της Καππαδοκίας 23 Απριλίου. 303? Gorda στην Καισάρεια Capadochiei, αξιωματικός, 3 Ιανουαρίου. 314? Ieraclie στρατιώτης, 22 Οκτωβρίου, Sec..ΙΙΙ, Ιππόλυτος της Ρώμης, στρατιώτης, 10 Αυγούστου. 258? Ισίδωρος της Χίου, στρατιώτης, 14 Μαΐου 251? Isihie singliticul, γενικά δύο martie303-305? Istucarie, στρατιώτης, 3 Νοεμβρίου, Sec.. ΙΙΙ, Justus στη Ρώμη, στρατιώτης, 14 Ιουλίου., Sec. IV, το 200 μάρτυρες στρατιώτες – με Μάρτυρος Χριστοφόρου – 9 Μαΐου 250 και ούτω καθεξής (βλ. παράρτημα V.4)

(17) Κωνσταντίνος Papanace, Γένεση και εξέλιξη της Μακεδο-ρουμανικής εθνικής συνείδησης, Εντ Μπρυμαίρ, 1995, σ. 68-69

(18) Βλέπε για αυτό το παλιό τοπωνύμιο της Ρουμανίας, καθώς και άλλα που σίγουρα αποδεικνύει τη συνέχεια και τη νότια ρουμανική Δούναβη Poghirc Cicerone, γλωσσικής και πολιτιστικής εκρωμαϊσμού στα Βαλκάνια. Επιβίωση και ανάπτυξη, η Ιστορία *** Αρουμάνοι. Γλώσσα. Destin, Βουκουρέστι 1996, σ. 13-49 γενικά, σχετικά με το θέμα στις σελ.39-41, και Th. Capidan, τη γλώσσα και τον πολιτισμό, Βουκουρέστι, 1943, σ. 161-163 και πλάκα Νο. 2 (από το p-έως 164 και 165).

Βιβλιογραφικές σημειώσεις σχετικά με το κεφάλαιο  Ρωμαίων αυτοκρατόρων και straromani. Αναγνώριση

(1) Παύλος Μακέντρικ, op. cit. , Σ.125

(2) ILD, σ.45

(3) ό.π.

(4) Καθ. Ιωάννης Ramureanu, του Αγίου Ειρηναίου, επισκόπου Σιρμίου, «ST», XXVII (1975), No.3-4, σ.204, χρησιμοποιήσαμε τη λίστα παρουσιάζονται πολλές εργασίες στις οποίες, εκτός της ήδη αναφέρθηκε, αναφέρει: Ίων Coja, Τρανσυλβανία ανίκητος Argumentum, Βουκουρέστι, 1990, σ.60-62, GD Iscru, Traco-Γκετο-Dacians, βασίλισσα έθνος των Καρπαθίων-Βαλκανίων-Δούναβη, Βουκουρέστι, 1998, σ. 201-202 ? Μιρτσέα Pacurariu, χρονολογική καταλόγους της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ιεράρχες, «ROC», XCIII (1975), p.322-356, Liviu Marghitan, Τραϊανού Δεκίου, συντηρητή της Dacia, «Ι», VIII (1974), Νο.12 ( 93), σ. 55, Κ.Δ.Π. Ο David, συμπτώσεις και τις εν γένει σχέσεις (έμμεση) μεταξύ της Αγγλίας και Δακο-Ρουμανίας (LLL-Xlll αιώνα), «ROC», XCIII (1975), p.746-784, και αν θρακικής θρησκείας και Σέλτικ-βρετανική. Συγκριτική μελέτη, «ROC», XCIII (1975), p.389-408?
Ιωάννης Ι. Ramureanu, ο Χριστιανισμός στις ρωμαϊκές επαρχίες του Δούναβη Iliricului στο τέλος του τέταρτου αιώνα. Συμβουλίου του Σιρμίου το 378 και laAcvileea σύνοδος του 381, «ST», XVI (1964), υπ “αριθμ. 7-8, p.408-450, Ίων Barnea, Dacian banner στην θριάμβου Αψίδα του Γαλερίου, «Ι» , XII (1978), Αρ. 1 (130), σ.11-15, οι Ρωμαίοι *** νότια του Δούναβη, που δημοσιεύθηκε από το Εθνικό Αρχείο, Βουκουρέστι, 1997? *** Fontes Historiae Δακο-Romanae, ΙΙ, Εκδ . Ac. RSR, Βουκουρέστι, το 1970, με μια εισαγωγή από τον καθηγητή Στέφαν Gh.

 Βιβλιογραφικές σημειώσεις κρίσης κεφαλαίου στα τέλη του αιώνα. ΙΙΙ, αρχές του αιώνα.IV. Θρακικό-Ιλλυριών ρόλο αυτοκράτορες

(1) Theodor Mommsen, της Ρουμανίας Ιστορία, τόμος IV, Εγκυκλοπαιδικό Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1991, σελ.30

(2) ό.π., σ.21-22, 28-29, 96s.u.

(3) *** Dacian Φρούρια στο Oltenia, «Ι», VIII (1974), δεν υπάρχει. 12 (93), σελ. 45, Titu Georgescu, Κραϊόβα – 1750 χρόνια, «Ι», IX (1975), αριθ. 9 (102), σ.13-14, Πετρέσκου-Dambovita, op. cit., αντ “αυτού. cit?. Radunica Davies, η θεότητα λατρευόταν κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Oltenia, «ST», XVIII (1966), υπ “αριθμ. 7-8, p.450-469, π.. Ο καθηγητής Τζον Ramureanu, ο Χριστιανισμός στις ρωμαϊκές επαρχίες του Δούναβη Iliricului στο τέλος του τέταρτου αιώνα. Συμβουλίου του Σιρμίου το 378 και τον αετό της συνόδου του 381, «ST», XVI (1964), υπ “αριθμ. 7-8, p.408-450, κλπ.. Αλλά ήρθε η ώρα να δείξει ότι όχι μόνο στην Τρανσυλβανία και στη συνέχεια να έχουν χρυσό μου σε αυτούς και τη Banat, η Berzobis, Bocsa, Tibiscum, Turnu Ruieni, Borlova, Bolvasnita και Vîrciorova, και στο βόρειο τμήμα της Ολτενίας Uricani και Βορειοανατολική σήμερα, Atlas *** σύμφωνα με την ιστορία της Ρουμανίας, Βουκουρέστι, 1983, pl.24.

(4) Θα πρέπει να αντιμετωπίζει αυτό το παράλογο του πληθυσμού υπόθεση κενό στην Τρανσυλβανία. Αυτή η ελεύθερη Dacians βόρεια της Dacia Superior (ακόμη και θεωρείται ως το άθροισμα της Dacia Dacia Apulensis και Porolissensis) είχε πάντα την εντύπωση από την Αυτοκρατορία, ιδιαίτερα από 117. Ήταν σε συνεχή επαφή με το Dacians απασχολημένος, ακόμη και με τις ρουμανικές αρχές, έτσι ώστε ρωμαϊκά στρατεύματα μετά την άφιξή τους στην Τρανσυλβανία ήταν αναπόφευκτη. Ένα κενό είναι τόσο εντελώς, ακόμα και αν κάποιος είχε τόσο μικρή γνώση των ανθρώπων και της ιστορίας που μπορεί να φανταστεί ότι οι ρουμανικές αρχές θα πρέπει να εξολοθρευτεί ρουμανική Dacia Dacians όλα, θα έχουν αναγκάσει όλες τις αποικίες να αποσύρει όλα τα στρατεύματά της και με την ελεύθερη Dacians και Γότθων θα το είχαν επιτρέψει.
Φυσικά, δεν έχω εδώ αναφέρονται τα εκατομμύρια των άλλων αποδεικτικών στοιχείων – ιστορικά, αρχαιολογικά, γλωσσική, κλπ.. - Από τη συνέχεια, αξίζει να κληθεί να γνωμοδοτήσει, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους τίτλους:
Ίων Coja, Argumentum ανίκητος Τρανσυλβανία, το Βουκουρέστι, το 1990, ο Αδόλφος Armbruster, Ρωμανία Ρουμανία, Βουκουρέστι, 1993, Γιώργος γιακάς, εθνογένεσης και της συνέχειας στην καρδιά των αρχαίων Ρωμαίων, Εντ Τοξότη, Βουκουρέστι, 1997, Nicolae Iorga, της Ρουμανίας Ιστορία, ΙΙ, Βουκουρέστι, 1935, και Κωνσταντίνος Γ. Ντίνου Giurescu, ρουμανική ιστορία, εγώ, Βουκουρέστι, 1975, Τραϊάν Dumitrescu – Τρανσυλβανία – Γη των προγόνων χιλιετίες, τ. Ι, Εντ Καρπαθίων, Κλουζ-Ναπόκα, 1996, John Bell – Η προέλευση, την ανάπτυξη και ρουμανική γλώσσα λογοτεχνική τελειότητα, Μήπως Ed. Ped., Βουκουρέστι, 1972, κλπ.., Κλπ., Κλπ.

(5) Μεγάλη σημασία για την αποσαφήνιση του θέματος αυτού έχουν ως στόχο να ανακαλύψουν νέα αρχαιολογικές τις πτυχές της αστικής ζωής, μετά την αποχώρηση του Αυρηλίου μέχρι να εξαφανιστεί κάτω από τα χτυπήματα της ζωής βαρβάρων αστικό.

(6) Ο πατήρ Ιωάννης Ramureanu, εκκλησιαστική ιστορία …, σ.61-62

(7) ό.π., σ.62-63

(8) αυτόθι, p.98-99, Εμιλι Σμιθ, op. cit., σελ. 34 και 40

(9) Ίων Barnea, Dacians banner στην Αψίδα του Θριάμβου του Γαλερίου, «Ι», XII (1978), Αρ. 1 (130), σ.11-15

(10) Κωνσταντίνος Papanace, Γένεση και εξέλιξη της Μακεδο-ρουμανικής εθνικής συνείδησης, Εντ Μπρυμαίρ, 1995, σ.47-48

(11) ισχυρίστηκε χαρακτήρα της Θράκης «γλώσσα Bess» – βλέπε π.χ.. Οβίδιος Densusianu, Ιστορία της Ρωμαϊκής, VOL.I, Βουκουρέστι, 1961, σ.27 – πρέπει να γίνει κατανοητό ότι μια τυπική έκφραση ανάλογη με τους χρονογράφους της εποχής, είναι μπροστά σε ένα νέο ιδίωμα, Proto-Ρουμανίας – βλ. π.χ.. pr. Dumitru Στανιλοάε, BesiToll σε … -.

 Βιβλιογραφικές σημειώσεις του κεφαλαίου Protoromanii / Straromanii σε αυτήν την περίοδο

(1) C-κασσίτερου Giurescu οι Ρωμαίοι … , P.737-739 οφείλεται και αναμένεται πολύ ιστορική διόρθωση του σφάλματος που περιέχονται στην έκφραση – και θεωρία – «καταφύγιο στα βουνά», αντικαθιστώντας την με την ιστορική αλήθεια της «υποχώρηση στο δάσος». Θέλω να τονίσω εδώ ότι ακόμα και εάν η μετανάστευση δεν σφαγιάστηκαν τους ιθαγενείς οπουδήποτε, αυτό δεν σημαίνει ότι έφερε ως κατοχή ειδυλλιακό αυτό που ήταν επίσημα φόρος 50% – μετά ΤΕΠ, σ.42 – και ότι η μνήμη τους, όπως η όλοι οι άνθρωποι δεν είναι, εξιδανικευμένο παρελθόν κοίταξε με νοσταλγία τις ημέρες της σταθερότητας. Η ψυχολογική πραγματικότητα δεν έχει τίποτα κοινό με παραλήρημα υποθέσεις μετανάστευσης.

(2) Μηχανισμοί ή Carma Εκκλησία, Βουκουρέστι, 1993, σελ.86?

(3), εάν η πρώτη εισβολή των ελεύθερων Dacians σε 117 εξακολουθούν να συμβαίνουν, όμως, πολύ συχνά σε συμμαχίες με άλλες φυλές, μέχρι το 381, έτσι 254 χρόνια του χρόνου – πραγματικά δεν μπορούμε να πούμε ότι το Dacia ελεύθερη αγαπούσε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, αν και θαύμαζε.

(4) Ίων Coja, op. cit., σ. 61 (και 62), βέβαια, να πούμε ότι αυτή η «αντινομία» αναφέρεται στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στάση και όχι ένας από την αυτοκρατορία ως θεσμικό όργανο, που τους επιτρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι δεν ήταν ήδη διαχωρίζεται από τους ανθρώπους, εξ ορισμού εχθρικά κάθε πληρέστερη καταστατικό κατάσταση.

 Βιβλιογραφικές σημειώσεις του κεφαλαίου ο Μέγας Κωνσταντίνος. Μετακίνηση του κεφαλαίου

(1) Όσον αφορά την εθνικότητα είναι μέρος από τα μεγάλα θρακικά-ρωμαϊκών οικογενειών της αυτοκρατορίας, που σηματοδοτεί την μετάβαση από την ανώτερη τάξη, αλλά Θράκης-ρωμαϊκό χριστιανισμό, που συσσωρεύονται, λαμβάνοντας υπόψη τη στρατιωτική πτυχή της ζωής του, όλα τα βασικά του Έθνους της Ρουμανίας. Για τη ζωή και την πνευματικότητα να δουν και να μελετήσουν DIAC. P.I. Ο David, συμπτώσεις και τις εν γένει σχέσεις (έμμεση) μεταξύ της Αγγλίας και Dacoromania (ΙΙΙ-XIII αιώνα), «ROC», XCII (1975), No.5-6, p.746-784.

(2) Ως παράδειγμα για να μελετήσει το πώς η εισαγωγή των χριστιανικών συμβόλων στα νομίσματα, κατά τη διάρκεια της ιστορίας και της πνευματικότητας του Βυζαντίου, από τον καθηγητή Emily Σμιθ, Βουκουρέστι, 1996, φωτοαντιγραφικό, σ. 33.

(3) ό.π., σ.35

(4) Θ.. Mommsen, op. ο.π., p.101?. Ramureanu Καθ. Ιωάννης, ο Άγιος Ειρηναίος, επίσκοπος Σιρμίου, «ST», XXVII (1975), No.3-4, σ.204.

(5) και ίσως θα πρέπει να επιστήσει την προσοχή στο γεγονός ότι αυτή η υποταγή ακυρώσετε ιστορίες του Ελληνισμού της Μακεδονίας και των Βαλκανίων άλλες επαρχίες του χρόνου, αποδεικνύοντας ότι η λαϊκή – προεπιλογή για εκείνη την εποχή, και την Εκκλησία – ήταν ακόμη μια έκδοση του Λατινική χυδαία (η δομή σε σχέση με την Αυτοκρατορία, συνήθως πιστή απομίμηση της Εκκλησίας, ή την κατάσταση στην Εκκλησία Κύπρος).

Βιβλιογραφικές σημειώσεις στους απογόνους Κεφάλαιο  Αγίου Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ο Μέγας

(1) ILD, σ.47, Εμιλι Σμιθ, op. cit., σελ.46-47

(2) ό.π., σ.48

(3) ό.π., σ.49

(4) ILD, σ.47

(5) Ακριβώς όπως το Ισραήλ είχε γλιτώσει κατά τη διάρκεια του Ντέιβιντ Σολομώντα (I Kings 11,11 – 13)

(6) Emily Σμιθ, op. cit., σελ.50-51

(7) ό.π., σελ. 51

(8) ό.π., σ.53? Για. Valens γενικά αυτόθι, σελ.51-55

(9) η διαδικασία, έπαιξε για λίγο στην διάμεση πνευμονοπάθεια, σ.45, από «238. Πρώτη επίθεση των Γότθων συμμάχησε με γριβάδια Κάτω Δούναβη.» Ήταν πραγματικά πιο διαδεδομένη Iarg. Πήγε για να αφομοιώσει την πνευματική τους Γότθους που πραγματικά να γίνει μια νέα άτομα Θρακικό, έχουν υιοθετήσει ένα μίγμα της Ορθοδοξίας, Αρειανισμού και zalmoxism που τον πήραν μαζί τους στην Ισπανία – βλέπε για αυτό τον Αλέξανδρο Busuioceanu, Zamolxis ή μύθος Dacian στην ισπανική ιστορία και το μύθο, το Βουκουρέστι, το 1985 ή, εν συντομία, ο John Coja, op. ο.π., σ.60-67. -.

(10) Βλέπε, για αυτό Emily Σμιθ, op. cit., σ.52-55, π.. Mircea Pacurariu, op. cit., p.127,

(11) Emily Σμιθ, op. cit., σελ. 55

(12) ό.π., σ. 56

Βιβλιογραφικές σημειώσεις σχετικά με το κεφάλαιο Teritoriil  εξάρτηση της Ρουμανίας

(1) Βλέπε για παράδειγμα, Θ.. Mommsen, op. cit. , Σ.22-25 για να δείτε τη διαφορά ανάμεσα στην πολιτική και τη στρατιωτική σύνορα της αυτοκρατορίας για τους Γερμανούς, όπως – για την ίδια περιοχή – η εκ των προτέρων τους και της Ρουμανίας ή επιρροή, Γότθοι, σ.41 ΤΕΠ.

(2) pr. Καθ. Μιρτσέα Pacurariu, χρονολογική καταλόγους της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ιεράρχες, «ROC», XCIII, 1975, Νο 3-4, p.322-355, σελ. 323-324 σε αυτά.

(3), δεν πρέπει να επιμένουμε σε αυτά τα θέματα, αλλά θυμόμαστε την μέλους της Ρουμανίας στο Τίσα στη βυζαντινή εξάρτηση δευτερόλεπτα. Χ ως παράδειγμα παρόμοιες καταστάσεις, ή εξουσία πάνω στην Υπερδνειστερία της Μολδαβίας (Voziei), σε Lerici και Otchakov, ακόμα και την Zaporojiei στην XIV-XVII.

(4) κύρια τμήματα είναι διάλεκτοι μιας γλώσσας. Φορές σε δευτερόλεπτα. XVIII, μετά από δεκαπέντε εκατοντάδες χρόνια ύπαρξης, οι Ρωμαίοι μίλησαν τέσσερις διαλέκτους.Επιπλέον, όπως φαίνεται Μακεδόνας παλαιότερο διατηρημένο έργα, αυτή η διάλεκτος ήταν τότε και πιο ενωμένη και πιο κοντά από ό, τι Δακο σήμερα. Αυτό είναι φυσικό, αν λάβουμε υπόψη τόσο την εθνικιστική θέρμη ότι κινουμένων σχεδίων οι ηγέτες σχεδόν όλων των αυτοχθόνων πληθυσμών και η αδιαφορία, ανικανότητα ή δειλία που χαρακτηρίζει σχεδόν όλα τα ρωμαϊκά ηγέτες (υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά δεν αλλάζει τον κανόνα και όχι το τέλος – ίσως να καθυστέρηση -).

(5) Ιστορία Densusianu Οβίδιος, της Ρωμαϊκής, τ. Ι, Βουκουρέστι 1961, p.200

(6) ό.π., σ.12-13

(7) ό.π., σ.12

Βιβλιογραφικές σημειώσεις σχετικά με το κεφάλαιο  σχολείο Straromana

(1) Destelenitorul αυτήν την περιοχή εξακολουθεί να είναι ανεπαρκώς γνωστό και αξιόλογο ήταν γνωστή πατερική John G. Coman. Ξεκίνησε την έρευνα στον τομέα από την πατερική συμβολή εργασία συγγραφέων Μικρά Σκυθία, κυκλοφόρησε το 1968 και κυρίως θρησκευτικά εποχή Συγγραφέων straromana, εμφανίστηκε το 1979. Άλλοι συγγραφείς που ασχολήθηκαν με αυτό το πρόβλημα είναι ο Μητροπολίτης Νέστωρ Vornicescu – Πατερική γραπτά του Κάτω Δούναβη, και Artur Silvestri, με την εργασία straromana Υπάρχει λογοτεχνίας, που δημοσιεύτηκε στο «Luceafarul.Istorii ασαφής» 1985, Ρ86-90;.

(2) Artur Silvestri, op. cit., σελ.86

(3) pr. Ιωάννης Ramureanu, Ιστορία …, p.110 και του Αγίου Ειρηναίου, επισκόπου Σιρμίου, <ST «, XXVII (1975), No.3-4, σ.204-212.

(4) Πα. Mircea Pacurariu, λίστες …, p.323

(5) Πα. John Ramureanu, Ιστορία …, p.111

(6) αυτόθι, p.110-111, Artur Silvestri, op. cit., σελ.86

(7) Α. Silvestri, op. cit., αντ “αυτού. cit.

(8) Για τη ζωή, την εργασία, κλπ διεθνή θέση. Αγ. Νικήτα του Remesiana δείτε το μάρτυρα.Γ. Στεφάνου Alexe, Αγίου Νικήτα του Remesiana και οικουμενική αιώνα πατερική ΐν και V, το Βουκουρέστι, ο Ed lBMBOR, 1969.

(9) pr. Mircea Pacurariu, λίστες …, p.323-324

(10) ό.π., p.323

(11) Artur Silvestri, op. cit., σ.87-90

 Βιβλιογραφικές σημειώσεις συμπεράσματα κεφάλαιο για την Ρωμανία Ρωμαίους και η εμφάνιση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας με πρωτεύουσα την Βυζαντίου

(1) του Αδόλφου Armbruster, op. cit., p.276

(2) Άγιος Ιωάννης ο Κασσιανός, Επιλεγμένα Κείμενα, PSB 57, Βουκουρέστι, 1990, σ. 215

(3) Βλέπε του παρόντος παραρτήματος

(4) Cantemir, περιγραφή της Μολδαβίας, Νεότητας, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1961, p.170-171

(5) Βλέπε στο συγκεκριμένο θέμα Papanace Κωνσταντίνου, op. cit., να την αντιμετωπίσουμε, αν όχι εξ ολοκλήρου, τουλάχιστον σε πολύ μεγάλο βαθμό, να επιτρέψει την επιλογή, Βασίλειος Tega, op. cit., το ίδιο σχόλιο, *** στρατιωτική ιστορία του ρουμανικού λαού, εγώ, Στρατιωτικών, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1984 κ.λπ..

Προσάρτημα V.

V.1 Αναφορές

Α. Βιβλία

Α. — Βίβλος ή Αγία Γραφή, ο Ed Ινστ. σαλιάρα. και την κίνηση. της B.O.R., Βουκουρέστι, 1994

Δύο. Atlas *** Η ιστορία της Ρουμανίας, Βουκουρέστι, 1983

Τρεις. Ιστορική *** Atlas, E.D.P., Βουκουρέστι, 1971

Τέσσερις. *** Ο Θεός και επιστήμη, Albatros, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 2000 (συγγραφείς: Jean Guitton, και Igor Griska Bogdanovich Bogdanovich)

Πέντε. Fontes Historiae Δακο-Romanae ***, I, Βουκουρέστι, 1968

6. Δακο-Romanae Historiae *** Fontes, ΙΙ, Εκδ Ac. R.S.R., Βουκουρέστι, 1970

Ιουλίου. Παγκόσμια ιστορία δεδομένων Ed *** Encic. Ρωμ., Βουκουρέστι, 1972

Αυγούστου. *** Στρατιωτική ιστορία του ρουμανικού λαού, εγώ, ο Ed Στρατιωτικών, Βουκουρέστι, 1984

Σεπτεμβρίου. Ιστορία της Ρουμανίας στην *** δεδομένων, λίγο-εκδοτική εταιρεία πολυγραφική «Μάγοι-Νέα» (Κισινάου), 1992

10. Ιστορικό και πηγές *** Χριστιανική Αρχιεπισκοπή της Tomis και Ed Κάτω Δούναβη, Galati, 1987

11. *** Ρατσισμού πριν από την επιστήμη, την πολιτική Εντ, Βουκουρέστι, 1982

12. *** Ρωμαίοι νότια του Δούναβη, που δημοσιεύθηκε από το Εθνικό Αρχείο, Βουκουρέστι, 1997

13. Alexe, να βοηθήσουν. Γ. Στεφάνου – Αγ. Νικήτα της Remesiana και οικουμενική αιώνα πατερική ΐν και V, το Βουκουρέστι, ο Ed lBMBOR, 1969

14. Armbruster, ο Αδόλφος – Ρωμανία romanilor.Istoria μια ιδέα, ΝΑΕ, Βουκουρέστι, 1993

15. Bratianu, Gh l – Ένα αίνιγμα και ένα θαύμα της ιστορίας: οι ρωμαϊκού λαού, ΝΑΕ, Βουκουρέστι, 1988

16. Ποτά, Våler – εθνογραφία του ρουμανικού λαού. Υλικός πολιτισμός, ο Ed Dacia, Cluj-Napoca, 1978

17. Cantemir, Δημήτριος – Περιγραφή της Μολδαβίας, Νεότητας, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1961

18. Capidan, Θ.. - Γλώσσα και πολιτισμός, FRLA, Βουκουρέστι, 1943

19. Capidan, Θ. – Macedo. Εθνογραφία. Ιστορία. Γλώσσα, λογοτεχνία και την τέχνη Βασιλικό Ίδρυμα, Βουκουρέστι, 1942

20. Cartojan, Ν. – Ιστορία της αρχαίας ρωμαϊκής λογοτεχνίας, Ι, Ίδρυμα για τη Λογοτεχνία και την Τέχνη «Βασιλιά Καρόλου ΙΙ», Βουκουρέστι, 1940

21. Τσαουσέσκου, Gen-LCT. Ο Δρ Ηλίας – Τρανσυλβανία της Ρουμανίας αρχαία γη, Στρατιωτικών, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1988

22. Bell, Ιωάννης – Η προέλευση, την ανάπτυξη και την τελειότητα της λογοτεχνικής της Ρουμανίας, Μήπως Ed. Ped., Βουκουρέστι, 1972

23. Coja, Ίων – Τρανσυλβανία ανίκητος Argumentum, Εντ Athenaeum, Βουκουρέστι, 1990

24. Coman, pr. Κωνσταντίνος – Ορθοδοξία κάτω από την πίεση της ιστορίας, βυζαντινής Εκδόσεις, Βουκουρέστι, 1995

25. Densusianu, Οβίδιος – Ιστορία του ρουμανικού, Τόμος Ed.st., Βουκουρέστι, 1961

26. Diehl, Charles – Στοιχεία βυζαντινής, τ. Ι-ΙΙ, BPT, Βουκουρέστι

27. Ντράγκομιρ, Silviu – Βλάχων στη βόρεια Βαλκάνια κατά το Μεσαίωνα, ο Ed Ac.R.P.R., Βουκουρέστι, 1959

28. Ντράγκαν, Ιωσήφ Κωνσταντίνου – Νέα Θράκες, τ. Ι, Εντ ρουμανικής γραφής, Κραϊόβα, 1976

29. Draghicescu, Δ. – Η ψυχολογία του ρουμανικού λαού, Albatros, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1996

30. Dumitrescu, Τραϊάν – Τρανσυλβανία – Γη των προγόνων χιλιετίες, τ. Ι, Εντ Καρπαθίων, Cluj-Napoca, 1996

31. Eliade, Mircea – Από Ζάλμοξις να Τζένγκις Χαν, τη Νοτιοανατολική Ευρώπη, στο Βουκουρέστι, 1980

32. Floru, Ιωάννης Σ. – Ρωμαϊκή Ιστορία για το ανώτερο, Socec Βιβλιοθήκη Εκδόσεις Ο.Ε., Soc. Ανώνυμος, 1928

33. Giuglea, Γιώργος – Πράξεις της γλώσσας. Μαρτυρίες για την ιστορία της Ρουμανίας, ΝΑΕ, Βουκουρέστι, 1988

34. Giurescu, Κωνσταντίνος Γ. – Κατάρτιση οι άνθρωποι της Ρουμανίας, της Ρουμανίας γραφής Εκδοτικός Οίκος, Κραϊόβα, 1973

35. Giurescu, Κωνσταντίνος Γ. – Ρουμανίας ιστορίας των δασών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, Ed.Ceres, Βουκουρέστι, 1976

36. Giurescu, Κωνσταντίνος Γ. – Ιστορία των Ρουμάνων, 1, Βουκουρέστι, 1978

37. Giurescu, Γ. Κωνσταντίνου και Γ. Ντίνου – Ρωμαϊκή Ιστορία, Ι, ΝΑΕ, Βουκουρέστι, 1975

38. Guler, Δρ Γιώργος – εθνογένεσης και της συνέχειας στην καρδιά των αρχαίων Ρωμαίων, Εντ Τοξότη, Βουκουρέστι, 1997

39. Hasdeu, Bogdan Petriceicu – Κρίσιμη Ιστορία των Ρωμαίων, Μινέρβα, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1984

40. Ο Όμηρος, Ρότζερ – δείτε Smeu Georgeta

41. Capidan, Θ.. - Γλώσσα και πολιτισμός, FRLA, Βουκουρέστι, 1943

42. Silberman, Νικόλαος – Ρωμαϊκή Ιστορία, τόμος ΙΙ, Βουκουρέστι,

43. Iscru, Αναπλ. GD – Συγκρότηση του ρουμανικού λαού, Βουκουρέστι, 1995

44. Iscru, Αναπλ. GD-Traco-Γκετο-Dacians, η βασίλισσα του έθνους των Καρπαθίων-Δούναβη, των Βαλκανίων και της Βιβλιοθήκης Εκδοτικός Οίκος «Nicolae Balcescu», Βουκουρέστι, 1998

45. Lehrer, Milton – Τρανσυλβανία της Ρουμανίας γης (Τρανσυλβανία δει το πρόβλημα από έναν Αμερικανό), Ed Εστία Ρουμανίας, Κλουζ-Ναπόκα, 1991

46. Lozovan, Eugen – Dacia ιερό Saeculum Εντ IO, Βουκουρέστι, 1998

47. Μακέντρικ, Παύλος – Dacian πέτρες μιλούν, επιστημονική και Εγκυκλοπαιδικό Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1978, μετάφρ. Χωριά Florian Ποπέσκου

48. Meghidovici, I.P. - Ιστορία της γεωγραφικές ανακαλύψεις, st Ed, Βουκουρέστι, 1959.

49. Mihaescu, Η. – Ο Χορός Ρομαντική στα νοτιοανατολικά της L’Europe, Ρουμανικής Ακαδημίας, Εκδοτικός Οίκος, 1993

50. Mommsen, Theodor – Ρουμανίας Ιστορία, τόμος IV, Εγκυκλοπαιδικό Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1991

51. Μουντεάνου, Rum – Σχολή Τρανσυλβανίας, Βουκουρέστι, 1997

52. Panaitescu, Πέτρος Π. – Ιστορία των Ρουμάνων, η EDP, Βουκουρέστι, 1990

53. Pacurariu, pr. Καθ. Μιρτσέα – Ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρουμανίας, Βουκουρέστι, 1991

54. Smith, Emily – Μάθημα ιστορίας και της πνευματικότητας του Βυζαντίου, Βουκουρέστι, 1996, φωτοαντίγραφο

55. Σμιθ, Καθ. Γρηγόρης – Βίοι Αγίων, τ. Ι-IV, Βουκουρέστι, 1960

56. Puscariu, Sextil – Ίστρο-Ρουμανίας Σπουδών, ΙΙ, σε συνεργασία με Μ. Bartoli, και A. Belulovici Byhan, την εθνική κουλτούρα, Βουκουρέστι, 1926

57. Motru Ραντουλέσκου, Γ. – εθνική Ρουμανίας. Ο εθνικισμός, Albatros, Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1996

58. Ramureanu, pr. Ο καθηγητής Τζον – Ιστορία της Εκκλησίας Universal, Ed.IBMBOR, Βουκουρέστι, 1992

59. Roller, Ακ. Μιχαήλ – Ιστορία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας, το κράτος Μήπως Ed. και Pedag., 1952

60. Rosetti, Ακ. Αλέξανδρος – Ιστορία της Λογοτεχνίας Ρωμαϊκή Εκδοτικός Οίκος, Βουκουρέστι, 1968

61. Russu, Ιωάννης Ι. – Δακο-Getae στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, Ed.Ac.RSR, τμχ, 1980.

62. Russu, I.R. - Ρουμανίας εθνογένεσης (Ταμείο τοπικό Θρακικό-Dacian-ρωμαϊκό στοιχείο λατινικά), Ed.st. Επισ., Βουκουρέστι, 1981

63. Seisanu, τον Ρωμύλο – Dobrogea. Στόμα του Δούναβη και φίδι νησί, Ed εφημερίδα «Σύμπαν», Βουκουρέστι 1928

64. Smeu Georgeta και ο Όμηρος, Ρότζερ – Λεξικό της Ρωμαϊκής Ιστορίας, εκδοτικός οίκος πίστη συναίσθημα Cuget, Βουκουρέστι, 1994

65. Στανιλοάε, pr. Ο καθηγητής Davies – Ορθοδοξία και Romanianism, επιμέλεια ρουμανικής ένωσης της Βόρειας Μπουκοβίνα, 1992

66. Tega, Βασίλειος – Αρουμάνοι δει Αγγλικά ταξιδιώτες (μέχρι το 1900), Ed FCADP, Βουκουρέστι, 1998

67. Νεφελώδης, Nathalia – Ιστορικός άτλαντας την ανάγνωση της ρωμαϊκής ιστορίας, Βουκουρέστι, MCMXII (1912)

68. Vulcanescu, τον Ρωμύλο – ρουμανική μυθολογία, Ed Ac. R.S.R., Βουκουρέστι, 1987

Β. άρθρα και μελέτες, φυλλάδια

Α. Dacian Φρούρια *** Oltenia, «Ι», VIII (1974), Νο.12 (93), σ.45

Δύο. *** Πολιτισμούς του κόσμου και να αποκαλύψει τα μυστικά της προγονικής γης, «ROC»,, δεν. 7-8, p.892-900

Τρεις. Ιστορικό Λεξικό ***. Συγγενείς και θρακικά φύλα, «Ι», Χ (1976), Νο.12 (117), σελ. 22, 46

Τέσσερις. Λεξικό *** istoric.Neamuri και θρακικά φύλα – Ausdecensi, άρπα, Brianti, «Ι», Χ (1976), No.5 (110), σ.36-37

Πέντε. Ιστορικό Λεξικό ***. Οι συγγενείς και οι θρακικές φυλές – Bistonii, Biefii, Costobocii, Laii «Ι», Χ (1976), αρ. 4 (109), σελ.15-17

6. Πρόγονος *** Γη Από μνήμη, «ROC», XCIII (1975), No.3-4, p.309-311

Ιουλίου. *** Το παγκόσμιο πολιτισμό και την εθνική κληρονομιά, «ROC», XCIII (1975), αρ. 9, p.1081-1085

Αυγούστου. *** Η ζωή και τον πολιτισμό της γης της Ρουμανίας, «ROC», xciv (1976), No.3-4, p.293-297

Σεπτεμβρίου. Γκετο-Dacians και Έλληνες *** Κάλλατις, «Ι», XV (1981), αρ. 4 (169), σ.41-42

10. *** Νέες εγγραφές του πολιτισμού προγονική γη, «ROC», xciv (1976), No.5-7, p.513-519

11. Νέα *** μάρτυρες των πολιτισμών και παλιά προγονική γη, «ROC», XCIII (1975), No.5-6, p.638-641

12. Μόνιμη στέγαση και τις σχετικές *** προγονική γη, «ROC», xciv (1976), υπ “αριθμ. 7-8, p.687-692

13. Σύμπαν *** ίχνος πνευματικό κόσμο, «Ι», XII (1978), No.7 (136), σ.28-32

14. Alecsandrescu, pr. Γ. – Η διαδικασία εξάπλωσης του Χριστιανισμού στην Dacia, «ROC», XCIII (1975), No.9-10, p.1090-1099

15. Anghel Gheorghe – Alba Iulia – δύο χιλιετίες της ύπαρξης, «Ι», IX (1975), No.5 (98), σελ.18-21

16. Armbruster, Δρ Αδόλφο – «Δούκας Ramunc» και «χώρα της Ρουμανίας», «Ι», Χ (1976), Αρ.10 (115), σ.36-38

17. Barnea, Ίων – ταυτότητες της Ρωμηοσύνης «Ι», Χ (1976), Αρ. 1 (106), σ.28-32

18. «» – Σπήλαιο μνημεία Murfatlar, «Ι», ΙΙ (1968), No.5 (14), σ.38-42

19. «» – Dacian banner στην θριάμβου Αψίδα του Γαλερίου, «Ι», XII (1978), Αρ. 1 (130), σ.11-15

20. Bauman, Β. – Νέα αρχαιολογικά ευρήματα από την ηλικία των μαρτύρων Niculitel, «ROC», xciv (1976), p.580-586

21. Berciu, Dumitru – Ρουμανίας σύρμα αδιάλειπτη ύπαρξη, «Ι», IV (1970), δεν υπάρχει.11 (44), σ.2-7

22. «» – Λεξικό Ιστορία – θρακικά έθνη και φυλές, «Ι», Χ (1976), Αρ. 1 (106), σελ.15-20

23. Bichir, Δρ Γιώργος – Γη άνθρωποι δεν έχουν εγκαταλείψει τη χώρα, «Ι», Χ (1976), αριθ. 9 (114), σ.10-11

24. «» – Εθνικούς και θρακικά φύλα – γριβάδια, «Ι», Χ (1976), No.2 (107), σ.33-34

25. Μπογκντάν, Γ. – «Πόλη Χέλης». Συμβολή στην ιστορία του Βουκουρεστίου, «ROC», ΓΙΙΙ (1975), υπ “αριθμ. 7-8, p.969-971

26. Brudiu, Μιχαήλ – Dicianu – μια χιλιετία στο αρχαίο όνομα της Dobrogea, «Ι», XI (1978), Αρ.10 (139), σ.28-30

27. Candea, Βιργίλιος – Παλαιό ρουμανικό επαφές με την Ανατολή, «Ι», IV (1970), No.6 (39), σ.10-17

28. «» – Παρελθόν μας συνείδηση του κόσμου, «Ι», VII (1973), Αρ. 1 (70), σ.58-60

29. Τσι ^ ESCU, Λουκιανός – Αρχαία Ρίζες, «Ι», XIII (1979), No.7 (148), σ.21-24.32

30. Ciobotea, PhD. Dan ΗΛΙΕ – Στοιχεία της θρησκείας το Dacians καλή διαδικασία εκχριστιανισμού των προγόνων, «ST», XXVlll (1976), No.7-10

31. Coman, pr. Ο καθηγητής Ιωάννης Γ. – Το πρόβλημα των πολιτιστικών σχέσεων μεταξύ Ελλήνων και «βαρβάρων» υπό το φως των Αγίων Πατέρων, «ST», XXVI (1974), No.3-4, p.153-171

32. «» «» «-» Σκύθες «Ιωάννης ο Κασσιανός και ο Διονύσιος Λιγότερες και τους δεσμούς τους με τον κόσμο της Μεσογείου,« ST », XXVll (1975), No.3-4, p.189-203

33. Crisan, Ίων Horatiu – δανειστεί σιωπηλή ιστορία του Θρακικού Getae, «Ι», XII (1978), αρ. 8 (137), σ.18-19, 32

34. Λεπτομύτα, Β. – Χριστιανική αρχαιότητα των πηγών (Κωνστάντζα County), «ROC», xciv (1976), υπ “αριθμ. 7-8, p.774-784

35. Danova, HM – Καθημερινή Ζωή στην Θράκες, «Ι», Χ (1976), αριθ. 9 (114), σελ. 11, 1422

36. Ο David, P.I. - Συμβολή Δακο-Βρετανοί, «Ι», XII (1978), αρ. 3 (132), σ. 33-35

37. «DIAC. P.I. - Θρησκεία Θράκης και Σέλτικ-βρετανική όμως. Συγκριτική μελέτη, «ROC», XCII (1975), p.389-408

38. «» «- Συμπτώσεις και εν γένει σχέσεις (έμμεση) μεταξύ της Αγγλίας και Δακο-Ρουμανίας (LLL-Xlll αιώνα),« ROC », XClll (1975), p.746-784

39. Diaconu, Πέτρος – Πού ήταν η πόλη της Δάφνης, «Ι», Χ (1976), Αρ.10 (115), σ.7-9

40. «» – Vicina να Pacuiu της Sun; , «M.i.», VIII (1974), Νο.11 (92), σ.76-79

41. Dumitrascu, Sever – Dacian Φρούριο Crisana, «Ι», XV (1981), No.5 (170), σελ.31

42. Dumitrescu, Vladimir – Διημερίδα για τους Ιλλυριούς. «M.i.», VII (1973), Αρ. 1 (70), σ. 53, 57

43. Dusek, Δρ Mikulas – Θρακών στην περιοχή των Καρπαθίων, «Ι», Χ (1976), No.2 (107), σ.35-37

44. Ferenczi, Stefan – Sarmizegetusa – ισχυρό κέντρο μεταλλουργίας Dacian, «Ι», XIII (1979), Νο. 6 (147), σ.24-25

45. Georgescu, Titu – Κραϊόβα – 1750 χρόνια, «Ι», IX (1975), αριθ. 9 (102), σ.13-14

46. Giurescu, Γ. Κωνσταντίνου – Dacian Ρωμηοσύνης, «Ι», VII (1973), αρ.8 (77), σελ.30-32

47. «» – Δάσος – αδελφός του μυθιστορήματος, «Ι», IX (1975), αρ. 3 (96), σελ.16-19

48. «» – Ρωμαίοι μεταναστεύσεις αιώνα, «ROC», XCIII (1975), No.5-6, p.729-745

49. Giurescu, Ντίνου Γ. – Ευρώπη – «Ένα μέρος του κόσμου θα ονομαστεί», «Ι», VII (1973), No.6 (75), σ.52-55, 63

50. Gholam, Σαμίρ – έθιμο ως πηγή στη βυζαντινή και τη ρωμαϊκή παράδοση του νόμου-patristico κανονική Ορθόδοξη Εκκλησία, «ST», XXVll (1975), p.452-463

51. Ο Ιλιέσκου, Γ. – Dacian, «Ι», XV (1981), αρ. 4 (169), σελ.43-45

52. Ionascu ιόντων – Το ρολόι της ιστορίας, «Ι», IV (1971), δεν υπάρχει. 8 (41), σ.56-63

53. Ionescu, Β. – Ρωμαϊκή-Βυζαντινή σχέσεις στις εργασίες της ADXenopol, «ROC», XCII (1974), δεν υπάρχει. 3-4, p.721-729

54. Ionita, PhD. Αλεξ. Μ. – Επισκοπή της Κωστάντζα, «ST», XXVlll (1976), No.7-10, p.623-632

55. Iordache, Κωνσταντίνος – Πώς ανακατασκευάστηκε του Dacians στην Αψίδα του Γαλερίου, «Ι» XII (1978), Αρ. 1 (130), σελ. 15

56. Ivanovich, GH και του Σόλομον Max – Στα χνάρια dramurilor και ocalelor, «Ι», IV (1970), Νο 2 (35), σ.81-85

57. Λεριακή, Μιρτσέα – Σε σχέση με την υπόθεση Vicina – Somova, «ROC», XCI (1973), No.3-5, p.472-474

58. Mateescu, Tudor – Dobrogea – αρχαία γη της Ρουμανίας, «Ι», XVII (1983), No.2 (215), σ.29-31, και 34

59. Maciu, Βασίλειος – Ρουμανίας χώρα – την ιστορία του ονόματος, ολόκληρη η επικράτεια που κατοικείται από Ρουμάνους, «Ι», IX (1975), Νο.12 (105), σελ.2-3, 36

60. Marculescu, ο Οκταβιανός – Νέοι βασιλιά της Θράκης και ο φίλος του ρωμαϊκού.Εξομολογήσεις σπάνια, «Ι», VIII (1974), αρ. 4 (85), σ.64-65

61. «» – Ένα βυζαντινό σταυρό που βρέθηκαν στο Campulung Muscel, «ROC», XCIII (1975), No.3-4, p.356-359

62. Marghitan, Alan – θεός-παιδί της Deva, «Ι», V (1971), No.7 (52), σ.7

63. «» – Τραϊανού Δεκίου, συντηρητή της Dacia, «Ι», VIII (1974), Νο.12 (93), σελ. 55

64. Michelet, Jules – Ρωμαίοι μεγάλο όνομα τους, «Ι», VII (1973), Αρ. 1 (70), σελ.60-61

65. Miculescu, pr. Λέκτορας. Julian – Ρουμάνοι (Βλάχοι) στην Καρπαθίων-Βαλκανίων με την ίδρυση της Ρουμανίας-Βουλγαρίας Αυτοκρατορία, «ROC», CII (1984), p.246-258

66. Μουντεάνου, NG – Οι πιο επικίνδυνοι εχθροί των Ρωμαίων, «Ι», XII (1979), Νο. 6 (147), σ.21-23

67. Κάρδαμο, Πέτρος – Βήματα Βυζάντιο, «Ι», IV (1970), αρ. 4 (37), σ.52-61

68. Νικολάου, Δρ. Μαξίμ – οι τελετές ταφής της χώρας μας από τους αρχαίους χρόνους και μέχρι την έλευση του Χριστιανισμού, «ST», XIX (1967), No.3-4, p.198-205

69. NICOLĂESCU, Sorin – Ένα μήνυμα Θράκης – το μυστήριο του δακτυλίου, «M9.i.», VII (1973), No.5 (74), σελ.86-87

70. NICOLĂESCU-Plopsor, C.S. - Χιλιετίες ιστορίας στο Σιδηρές Πύλες, «Ι», ΙΙ (1968), αρ. 1 (10), σ.1-7

71. Olteanu, Stefan – Barlad και αιώνες της ιστορίας του, «Ι», VIII (1974), Αρ. 9 (90), σελ.30-32

72. Palade, Βασίλε – στο φούρνο Fantanele, «Ι», IV (1970), Νο 2 (35), σ.45

73. Panighiant, Γιουτζίν – η πολιορκία της πόλης Aegysus ποιητή; , «M.i.», VIII (1974), αρ. 4 (85), σελ.66-67

74. Pacurariu, pr. Καθ. Μιρτσέα – χρονολογική καταλόγους της Ρουμανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ιεράρχες, «ROC», ΧΙΙΙ (1975), p.322-356

75. Πετρέσκου-Dambovita, Μ. – Μεσαιωνικά Κάστρα της γης στη Ρουμανία, «Ι», XII (1978), αριθ. 9 (138), σ.28-32

76. Poienaru πίνακες, Gh – Συγγενείς και θρακικά φύλα. Edonii, «M.i.», Χ (1976), Αρ.10 (115), σ.10-19

77. «» «- Εθνικούς και θρακικά φύλα. Asti, Bisaltii, Zaellii, «Ι», Χ (1976), Νο.11 (116), σελ.22-40

78. «» «- Εθνικούς και θρακικά φύλα. Ciconii, «Ι», XI (1977), Αρ.10 (127), σελ. 51, 61

79. Smith, Michael – Η λατρεία των νεκρών στην ελληνική θρησκεία-Ρουμανίας στη Μικρά Σκυθία, «ROC», LXXXVIII (1970), No.11-12, p.1275-1286

80. Popilian, Γιώργος – Νέα δεδομένα για κεραμικά στο κέντρο Ρούμι, «Αρχεία Oltenia», 3, Εντ Acad.RSR, Βουκουρέστι, 1984, σελ.46-54

81. Preda, Κωνσταντίνος – Ένα εργαστήριο νομισματική Dacia, «Ι», ΙΙ (1968), αρ. 1 (10), σ.33-35

82. «» – Σημαντικά στοιχεία των κερμάτων getodacice, «Ι», Χ (1976), No.5 (110), σ.38-39

83. «» – Εθνικούς και θρακικά φύλα, «Ι», Χ (1976), αριθ. 9 (114), σελ.18-19

84. Τυφέκια, Ph.D. ιόντων – Αμπελουργίας στη ρωμαϊκή προγόνους, «Ι», XV (1981), αρ. 4 (169), σ.59

85. Ραντουλέσκου, Α. – Ποντιακή Burebista και Dacia, «Ι», Χ (1976), Νο. 6 (111), σ.47-48.5

86. Radunica, Dumitru – Superior Dacia ανατολίτικη λατρείες υπό το φως των αρχαιολογικών ανακαλύψεων, «ST», XVIII (1966), No.3-4, σ. 131-145

87. - Η θεότητα λατρευόταν κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κυριαρχίας στην Oltenia, «ST», XVIII (1966), υπ “αριθμ. 7-8, p.450-469

88. Ramureanu, pr. Καθηγητής Ιωάννης Θ. – Χριστιανισμού στις ρωμαϊκές επαρχίες του Δούναβη Iliricului στο τέλος του τέταρτου αιώνα. Συμβουλίου του Σιρμίου το 378 και ο αετός της συνόδου του 381, «ST», XVI (1964), υπ “αριθμ. 7-8, p.408-450

89. - Niculitel μάρτυρες χριστιανική, που ανακαλύφθηκε το 1971, «ROC», XCI (1973), No.3-5, p.464-471

90. - Αγίων και των Μαρτύρων σε Tomis – Constanta, «ROC», XCII (1974), υπ “αριθμ. 7-8, p.975-1011

91. «» «- Άγιος Ειρηναίος, επίσκοπος Σιρμίου,« ST », XXVII (1975), No.3-4, σ.204-212

92. Rezachevici, Κωνσταντίνος – Turnu – χωριά και μεσαιωνικά μνημεία, «Ι», VII (1973), Νο.11 (80), σελ. 72-73

93. Rezusi, pr. Καθ. Πέτρος – Εισφορές το Νοέμβριο σε ιστορικά και αρχαιολογικά θρησκεία Dacian, «ROC», XCII (1974), No.3-4, p.452-457

94. Rusu, pr. Zeviu – λατρεία φίδι στο Tomis, «ST>, XXVl (1974), δεν υπάρχει. 3-4, p.226-263

95. Sacerdoteanu, Καθηγητής Αυρηλίου – Βασίλε Parvan Δακο-Ρωμαϊκή και Χριστιανική ιστορία, «ST», XIX (1967), υπ “αριθμ. 7-8, p.403-410

96. Scorpan. Κωνσταντίνος – Οβίδιος είχε δίκιο, «Ι», IV (1970), αρ.8 (81), σελ. 65-692

97. Schwann, Stanislaw – Μια ιατρική επιγραφή σε Dacia, το αντικείμενο μιας γερμανικής έργο του 1742, «Ι», Χ (1976), No.5 (110), σελ.16

98. Silvestri, Arthur – straromana Υπάρχουν λογοτεχνία; , «Star βράδυ. Ιστορίες ασαφής «, 1985, σελ.86-90

99. Σολομώντα, Max Έδρα Ιβάνοβιτς, GH και του Σολομώντα, Max …

100. Σταν, Alexandru Ι. – Θρησκεία νότια του Δούναβη-Θράκες, «ST», XX (1968), υπ “αριθμ. 7-8, p.576-588

101. - Μέγας Θεός Derzelas και λατρεία ή συγκρητιστική, «ST», ΧΧΙ (1969), Νο.1-2, p.111-121

102. Στανιλοάε, pr. Ο καθηγητής Davies – «BesiToll» στα μοναστήρια της Ανατολής, «ROC», xciv (1976), σ. 587-589

103. Stoica, pr. Κωνσταντίνος – Αποστόλου Ανδρέα ρωμαϊκή, χριστιανική Εντ Ρουμανία, Βουκουρέστι, 1998

104. Suceveanu, Αλ. - Οι συγγενείς και οι θρακικές φυλές – Moesias, Serdii, Τριβαλλούς, «Ι», Χ (1976), Νο. 6 (111), σ.45-47

105. Serbanescu, Δ. – DAVA Radovanu, «Ι», XV (1981), αρ. 4 (169), σελ.39-40

106. Στέφαν Γεωργίου – μαρτυρία ενός πολιτισμού, «Ι», IV (1970), Νο 2 (35), σ.2-5

107. Toynbee, A.J. - «Ρέει το νερό, πέτρες παραμένουν», «Ι» VII (1973), No.7 (76), σ.24-27

108. Τροχάνη, Γεώργιος – Dave και τους ιδιοκτήτες-Vladiceasca, «Ι», XIV (1980), Νο.11 (164), σελ. 33

109. Tudor Davies – Τοποθεσία Dacia Malvensis, «Ι», ΙΙΙ (1969), αρ. 3 (24), σ.2-5

110. «» – Ένα μήνυμα από το Dacia στη Ρώμη πριν από δύο χιλιετίες, «Ι», εγώ (1967), Νο.7, σ.21-22

111. «» – Τα φώτα τη νύχτα χιλιετή, «Ι», V (1971), No.7 (52), σ.2-6

112. Valureanu, ΚΑ – Βεδουίνων Βλάχων σπίτι; , «M.i.», VII (1973), Αρ. 1 (70), σ.. 82-84

113. Vuia Romus – πάντα εδώ, «Ι», XII (1979), No.7 (148), σ.25-28

114. Fox, Roger – Tomis: από μικρή πόλη στην μητρόπολη Αριστερά γέφυρα, «Ι», V (1971), Νο.12 (57), σελ.66-70

115. «» – Το αρχικό μνημείο της Ρώμης – στήλη του Τραϊανού, «Ι», VII (1973), δεν υπάρχει.5 (74), σελ.60-67

116. «» – Adamclisi – μια νίκη ακριβά καταβληθεί, «Ι», VIII (1974), αρ. 3 (84), σ.19-23, 38-42

117. «» – Αυρηλίου – βασιλιάς σπαθί στο χέρι του, «Ι», IX (1975), αρ. 4 (97), σ.7-13

V.3 Χρονοδιάγραμμα της Ρουμανίας

200 – επιγραφή προς τιμήν του Σεπτίμιου Σεβήρου στο Ampelum, που ανυψώθηκε municipium.
περίπου. 200 – που παραπέμπουν σε Γότθους το βόρειο τμήμα της Μαύρης Θάλασσας.
205, 23 Μαΐου – η πρώτη αναφορά ντοκιμαντέρ της πόλης Septimium Apulense
211, 4 Φεβρουαρίου – Σεπτίμιου Σεβήρου (193-211) πεθαίνει στη Βρετανία? Γιοι, Geta και Καρακάλλα, γίνεται αυτοκράτορας υπό την αντιβασιλεία της μητέρας τους, η Τζούλια Κυρίου.
212 – δολοφονία του Γκέτα, τότε και οι υποστηρικτές του, με διάταξη του Καρακάλλα (Μ. Αυρηλίου) εκδίδεται Antoniniana Σύνταγμα – σχεδόν όλοι οι πολίτες της Ρουμανίας είναι οι άνθρωποι της χώρας.
213-214 – επίσκεψη του Καρακάλλα στην Κάτω Μοισία και Dacia (Με αφορμή αυτό στρατόπεδα ανακτήσει τη γραμμή Β και ΒΔ της άμυνας της επαρχίας της Δακίας «Porolissum Caseiu την κόρνα για να»).
217, apr.8 – δολοφονία του Καρακάλλα στη διάρκεια του πολέμου με το κόμμα, δολοφόνος, πραιτορίων νομάρχης Μακρίνου Opellius Μ., γίνεται αυτοκράτορας.
218 – πραγματοποιούνται από τη μητέρα και τη γιαγιά Διάφορα Avitus Elagabalus, ανιψιός του Καρακάλλα, η ηλικία των 14 ετών, υποστηρίζεται από τις λεγεώνες του ανατολικού αυτοκράτορα, Μακρίνου σκοτώθηκε.
222-235 – βασιλείας του Μ. Αυρηλίου Σεβήρου Αλεξάνδρου: η τελευταία περίοδος της ειρήνης και της ευημερίας της αυτοκρατορίας.
- Πιστοποιείται για πρώτη φορά, η Επαρχιακή Συνέλευση της Dacia (concilium TRIUM Daciarum) με το κεφάλι. Sarmizegetusa, λαμβάνει τον τιμητικό τίτλο της μητρόπολης.
γ 230 – επιγραφικές έγγραφο που να πιστοποιεί Malva αινιγματική πόλη της Dacia (προσδιορίζονται από μερικούς με ρούμι πόλη)
233 – alamanilor εισβολή στο Gallia.
235 – δολοφονία του Αλέξανδρου Σεβήρου από λεγεώνες της Γερμανίας, που τον ανακήρυξε αυτοκράτορα Μαξιμίνου το Θρακικό (Γ. Maximinus Iulis verus).
235-284 – αυτή τη φορά, η δολοφονία του Αλέξανδρου Σεβήρου και την ένταξη του Διοκλητιανού στο θρόνο, χαρακτηρίζεται από την ισχυρότερη γνωστή κρίση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η οικονομική στασιμότητα, η υποτίμηση, η πολιτική αστάθεια nemaiantalnita (το θρόνο διαδεχόμενος αυτοκράτορες 22), μια πιο αυστηρή συνεχή επιθέσεις των μεταναστευτικών λαών από όλα τα όρια και τις φυγόκεντρες probinciilor accentuareaprocesului, πιέστε αυτοκρατορία στο χείλος του γκρεμού. Dacia, μια επαρχία του γρανίτη εκτεθούν όλα τα δεινά, η στρατιωτική περίοδος αναρχίας είναι η περίοδος μετά από μεγάλες δίκες, επαναλαμβανόμενη καταστροφή, η ζημία στην οικονομική ζωή, κλπ..
236 – Αυτοκράτορας Maximin το Θρακικό (235-238), καταγωγής Κάτω Μοισίας οδηγεί καταπολέμηση Σαρμάτες και Dacians izaigi λαμβάνοντας τον τίτλο δωρεάν και Sarmaticus Dacicus Μάξιμος Μάξιμος
238 Mart – η δολοφονία του Θρακικού Maximin πόλη κατά τη διάρκεια της πολιορκίας Aquieleia. Μ. Αντωνίου Gordianius ΙΙΙ, εγγονός του Gordienilor, ανακηρύσσεται αυτοκράτορας.
238 – εισβολή, ο χρόνος και Balbinus Pupenius βασιλιάδες, Carpi (δωρεάν Dacian της Μολδαβίας) και οι Κάτω Δούναβη Γότθων νικήθηκε από τον κυβερνήτη της Κάτω Μοισίας, Tullius Menophilus.
242 – CARPO νέο-γοτθική εισβολή στην Μοισία και τη Θράκη
244 – Αυτοκράτορας Gordianus ΙΙΙ δολοφονήθηκε με εντολή του Φιλίππου του Αραβικού (Μ. Ιούλιος Φίλιππος), η οποία ανακήρυξε αυτοκράτορα? Τέλος μάχες εναντίον των Περσών στη Μεσοποταμία που ξεκίνησε ο γόρδιος III.
245-247 – η πιο ισχυρή επίθεση εναντίον Dacian γριβάδια, απορρίφθηκε από τον αυτοκράτορα Φίλιππο τον αραβικό, ο οποίος εγκρίθηκε τον τίτλο μετά από αυτή την νίκη Carpicus Μαξίμου. Ενίσχυση των μεγάλων αστικών κέντρων της νότιας Dacia (Sucidava, ρούμι, Drobeta). Η εγκατάλειψη Transalutanus λάιμ. Ρουμανική άμυνα είναι retranseaza ο ποταμός.
246 – Ο αυτοκράτορας Φίλιππος ο Αραβικός Dacia δοθεί το δικαίωμα να κερδίσει το δικό του χάλκινα νομίσματα (τα πρώτα νομίσματα που εκδόθηκαν στο iul.aug μήνα 246…
248 – εκμεταλλευόμενοι διαταραχές της αυτοκρατορίας ένας συνασπισμός των Γότθων, Ταΐφ, Carpi, βασιλιάδες και Guntherichus Argaithus, εισέβαλαν Dobruja. Καταστροφή Histria πόλη. Κανονική αναδύεται η ζωή μόνο υπό τον αυτοκράτορα Πρόβου και Αυρηλίου. (Νέα αποκατάσταση του παλιού τείχους της πόλης σε μια περιοχή του 1/3 της επιφάνειας επί της οποίας ήταν)
- Η πρώτη αναφορά της επιγραφικές ρούμι Malva
249 – Φίλιππος Αραβικά σκοτώνεται σε μάχη στη Βερόνα Messius Γ. Δεκίου, των Ιλλυριών προέλευσης, θέτει το θρόνο των στρατευμάτων από το Δούναβη. Μετά την στέψη Δεκίου επέστρεψε στην Dacia Dacians κατά τη λήψη τίτλου δωρεάν Dacicus Μαξίμου και Restitutor Daciarum. Κείμενο εμφανίζεται σε κάποια νομίσματα Dacia Felix. Συνεχίζοντας την πτώση στις ελληνικές πόλεις της Dobrogea.
251 – γοτθική εισβολή.
αιώνα. ΙΙΙ – διείσδυση στη νότια Μολδαβία και Βλαχίας, ιδίως στις περιοχές της στέπας, νομάδες ποιμένες διαφόρων σύρμα (ιρανικού πληθυσμού που σχετίζονται με τους Σκύθες), που έρχονται σε στενές σχέσεις με τον τοπικό πληθυσμό. Αυτό Σαρμάτες σε αυτές τις περιοχές έχει πιστοποιηθεί μέχρι το τέλος του δευτερόλεπτα. Τέσσερις.
250 – το πρώτο διωγμό κατά των χριστιανών, ευρέως διαδεδομένη σε όλες τις επαρχίες της αυτοκρατορίας, ένα ξέσπασμα πανούκλα.
249-251 – βασιλείας του αυτοκράτορα Δεκίου επιτείνεται από την οικονομική και πολιτιστική παρακμή των τριών επαρχιών Dacian δραστηριότητα μειώθηκε μαζί με τα βοηθητικά προγράμματα στα αστικά κέντρα.
251 – ένας συνασπισμός των πληθυσμών από το ανατολικό όριο της Dacia, με επικεφαλής τον βασιλιά πήρε Kniva, εισέβαλε Μοισίας (χειμώνας 249/250), κατέλαβαν την πόλη Φιλιππούπολη και την ήττα στη μάχη της Abrittus (τώρα Ράζγκραντ) ρουμανικού στρατού διέταξε από τον αυτοκράτορα Δεκίου, ο οποίος έγινε ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας σκοτώθηκαν σε πολέμους με τους βαρβάρους.
251-253 – βασιλείας του είδους Gallus Trebonianus Γ. Vibius
253 – μία νέα εισβολή των Γότθων και γριβάδια Κάτω Δούναβη νικήθηκε από τον Μ. Αιμίλιο Αιμιλιανού, κυβερνήτης της Κάτω Παννονίας και δύο Moesias.
- Tibiscum κύρια πόλη στο δυτικό Dacia, ντοκιμαντέρ είναι ότι municipium τεθεί σε επιγραφή προς τιμήν της αυτοκράτειρας Salonina Cornelia, σύζυγος του αυτοκράτορα Gallenius.
253-260 – βασιλείας του Βαλεριανού (Π. Λικίνιο Βαλεριανό). Υιός, Λ. Λικίνιος Γαλλιηνού Εγνάτιου ονομάζεται coragent, αναθέτοντας τους την άμυνα και τις δυτικές επαρχίες του Δούναβη. Η πρώτη γεωγραφική διαίρεση της αυτοκρατορίας. Γότθοι, quazii, Σαρμάτες, alamanii, Αλανοί, Φράγκοι, Μαυριτανοί, Πέρσες επιτίθονταν συνεχώς διεισδύσει βαθιά μέσα στα σύνορα της αυτοκρατορίας.
255-258 – τελευταία Sarmizegetusa βρέθηκαν επιγραφικές μαρτυρίες.
257 – μετά τις νίκες ενάντια στην ελεύθερη Dacians Dacicus αυτοκράτορα Γαλλιηνού ο τίτλος Μαξίμου. Μετά την εποχή του Γαλλιηνού, επιγραφές σταματήσει σε Dacia δεν γνωρίζουν κάθε προμηθευτής της οποιαδήποτε από τις τρεις Γαλάτες να εκκενώσουν την επαρχία.
260 – νίκησε στην Έδεσσα, βαλεριάνα γίνεται αιχμάλωτος από Shapur Ι, βασιλιάς της Περσίας, πέθανε σε αιχμαλωσία.
260-268 – βασιλείας του Γαλλιηνού. 3ο αιώνα ρωμαϊκό κράτος κρίση έφτασε στο αποκορύφωμά της, η φυγόκεντρος τονίζει τις επαρχίες, οι επιθέσεις βαρβάρων λαών ενταθεί στα σύνορα. Στρατιωτική μεταρρύθμιση: δημιουργία ενός σώματος των επίπλων ιππικού για ταχεία επέμβαση σε περιοχές που απειλούνται, απομάκρυνσης των λεγεώνων ηγεσία της Γερουσίας, βοηθητικά στρατεύματα εισέρχονται στην βάρβαρος μαζική συστατικό ρωμαϊκό στρατό.
260-268 – Μ. Cassianus Latinus σφετεριστή Postumus βασίζεται στη Γαλατία, Βρετανία, και τη βόρεια Ισπανία, ένα ανεξάρτητο βασίλειο. Ενίσχυση των συνόρων του Ρήνου.
261 – Odenath, Αραβικά πρίγκηπας της Παλμύρας, οι οποίοι παλεύουν ενάντια Shapur έχω Γαλλιηνού από τον τίτλο της «διόρθωσης totius της Ανατολής».
267 – η μεγάλη γοτθική εισβολή στο Αιγαίο και την ηπειρωτική Ελλάδα. Γότθοι σάκο Δοβρουτσά ακτή, Αθήνα, Κόρινθο, το Άργος και τη Σπάρτη.
268-270 – βασιλείας του Κλαύδιου ΙΙ. γοτθικής (Μ. Αυρηλίου Κλαύδιου), απορρίπτει τη θερμαινόμενη alamanilor (Μάχη της λίμνης Benacus) και των Γότθων (Μάχη της Naisus).Παλμύρα Ηνωμένες κατακτά την Αίγυπτο.
269 – εισβολή των Γότθων, Gepidae, Ερούλων, Bastarnae θάλασσα προς τις βαλκανικές επαρχίες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Tomis πόλεις, Marcianopolis, Cyzic, Βυζάντιο, αντιστέκεται με επιτυχία τους εισβολείς. Στο Naissus (Νις) ρουμανικού στρατού συνθλίβει ένα παρόμοιο χερσαία εισβολή. Η πρώτη αναφορά των συνόρων Γέπιδες Dacia.
270-275 – Η βασιλεία του Αυρηλίου (Λ. Δομέτιο Aurelianus).
271 – Dacia Aurelianus αποσύρει από τη στρατιωτική, την κυβέρνηση, την πλουτοκρατία και μέρος – πλούσια – ο αστικός πληθυσμός νότια του Δούναβη και ίδρυσε μια νέα επαρχία, λαμβάνει και το όνομά της χωρίζεται σε Dacia Dacia Ripensis (κεφάλαιο Ratiaria) και Dacia Mediterranea (που κατοικούν στο Serdica). Στη συντριπτική τους πλειοψηφία Δακο-ρωμαϊκού πληθυσμού, με την κύρια μορφή κοινωνικής οργάνωσης την κοινότητα του χωριού, αλλά παραμένει στη θέση του, και συνέχισε τη ζωή του και διατηρώντας στενούς δεσμούς με τις ρωμαϊκές επαρχίες γύρω από το ξενοδοχείο, διατηρώντας τη δυνατότητα όχθη του Δούναβη σχέσεις που άφησε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία σημαντικούς τομείς, δεν είναι πάντα σε πλήρη έλεγχο, αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν ρωμαϊκά στρατεύματα, διοίκηση, κλπ.. (Αυτό είναι ιδιαίτερα Banat και Oltenia, αλλά και μεγάλο μέρος της Βλαχίας και το νότιο τμήμα της Μολδαβίας).
- Νικήστε τη γερμανική εισβολή στη βόρεια βόρεια Ιταλία
271 έως 300 αρχαιολογικά ευρήματα από Medias, Soporu ο Κάμπος (Νομός), Κρύα (Κοβάσνα), που πιστοποιεί τη διείσδυση και δωρεάν Dacian οικισμό φυλές (γριβάδια) στην Τρανσυλβανία.
272 – με την επιφύλαξη Αυρηλίου επανακτά Ηνωμένες Παλμύρα και τις ρωμαϊκές επαρχίες της Μικράς Ασίας και της Αιγύπτου
273 – Aurelian θάλαμο κυπρίνους σε Dacia βόρεια του Δούναβη και να λάβει τον τίτλο Carpicus Dacicus Μαξίμου και Μαξίμου? Ιδέα της ασυνέχειας σε κάθε κατοικήσιμη περιοχή βόρεια του Δούναβη-Dacia φαίνεται από τα γεγονότα αυτά και απολύτως ψευδής.
274 – απόσχιση γαελικά βασίλειο εκκαθάριση, Αυρηλίου αποκατασταθεί η ενότητα και tranitele αυτοκρατορία, λαμβάνει τον τίτλο του «Orbis Restitutor» να λάβει τον τίτλο «Dominus et Deus». λατρεία του ήλιου (Deus Sol Invictus) είναι η επίσημη θρησκεία. Ρώμη περιβάλλεται από ισχυρές οχυρώσεις.
275 – δολοφονία του Αυρηλίου στο Βυζάντιο.
275-276 – βασιλείας του αυτοκράτορα Κλαύδιου Μ. Τάκιτος.
276-282 – Ο αυτοκράτορας Μ. Αυρηλίου Πρόβου ενισχύει συνορεύουν με το Ρήνο και το Δούναβη.
282-283 – βασιλείας του Μ. Αυρηλίου Carus, τους γιους του, Μ. Αυρηλίου Carinus και Μ. Αυρηλίου Numerianus συνδέονται στο θρόνο ως αντιβασιλέας.
284-305 – βασιλείας του Διοκλητιανού, Dobrogea επικράτεια χωρίζεται από το Κάτω Μοισίας και μετατρέπεται σε μια ανεξάρτητη επαρχία με το όνομα της Σκυθίας Tomis Μικρά κεφάλαια και συνδέονται με την επισκοπή της Θράκης. Η είσοδος στο έδαφος της παλιάς ρωμαϊκής επαρχίας της γριβάδια και άλλες ελεύθερες φυλές Dacian.
- Dobrogea επαρχία είναι η ίδια με την επωνυμία Μικρά Σκυθία, κάτοικος Tomis, με όμορες ή γειτονικές επαρχίες – και η ίδια εθνο-πολιτισμικής δομής – Ευρώπη Rhodopae, Haemimontus, τη Θράκη και τη Μοισία Secunda θα αποτελέσει τη μητρόπολη της Θράκης? Αρχή Ελληνική οικονομική ζώνη είναι άκυρη, Μικρά Σκυθία είναι μια στρατιωτική επαρχία, με σχετικά χαμηλό επιφάνεια πολλά οχυρώσεις (Tomis, Axiopolis, Troesmis, Aegyssus, Dinogetia, Noviodunum κ.λπ.) εμφανίζονται νέες τοπικές λεγεώνες και Legio Legio I Iovia Herculi II.
Sec. 4 Οι αρχαίες πόλεις της Ρωμαϊκής Dacia (Sarmizegerusa, Apulum, Porolissum Napoca) θα συνεχίσουν να κατοικούνται, έτσι ώστε τα παλιά οικισμούς, καθώς και σε εκείνα που προκύπτουν τώρα, Δακο-ρουμανικό πληθυσμό των αγροτών και των βοσκών διατηρούνται τρόπο ζωής τους και τις παραδόσεις της ζωής υλική και πνευματική συγκεκριμένες ρωμαϊκές επαρχίες. Η επιμονή των παλαιών χωριών και νεκροταφεία στην ίδια θέση κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής κατοχής αποδεικνύει τη συνέχιση της ζωής μετά την αποχώρηση του Αυρηλίου.
284, Νοέμβριος. 17 – Numerianus δολοφονία και τη διακήρυξη του Γ. Βαλέριου Διοκλής Αυρήλιου (αρχικά από τη Δαλματία) στη Νικομήδεια αυτοκράτορας από το στρατό της Ανατολής.
285 – Μάχη του ποταμού Margus (Μοισία) της Carinus και Διοκλητιανού. Νικηφόρος, ο αυτοκράτορας Carinus δολοφονείται στο τέλος του αγώνα, αλλά ο Διοκλητιανός παρέμεινε μοναδικός κύριος της αυτοκρατορίας.
286, Απρίλιος. Α. Ο Μαξιμιανός (Μ. Αυρηλίου Μαξιμιανός) λαμβάνει τον τίτλο του Αυγούστου και του Διοκλητιανού coîmparat λέγεται, η διοίκηση και άμυνα încredintîndui Δύση.
γ 288 – συνάντηση του Διοκλητιανού και Μαξιμιανού, Mediolanum (Μιλάνου).Ολοκλήρωσε τη μετατροπή της σε μια απόλυτη μοναρχία αυτοκρατορία της θεϊκής προέλευσης. Η τελετή εισαγωγή στην αυτοκρατορική αυλή proskynezei Περσικό.Γερουσία και τα ιδρύματα παραμένουν καθαρά τιμητικό δικαστικό σώμα.
292 – εκστρατεία του Διοκλητιανού εναντίον των Σαρμάτες από το Δούναβη. Ενίσχυση των συνόρων της υιοθέτησης του Ρήνου, του Δούναβη και του Ευφράτη από μια νομισματική μεταρρύθμιση για την αντιμετώπιση οικονομικών αυτοκρατορία.
293, Mart. Α. - Ίδρυση tetrarhiei, τη συνταγματική μεταρρύθμιση που επιδιώκει κοινή ευθύνη, έτσι ώστε με δύο Αύγουστο διορίζονται δύο Caesars
295-297 – Μετά από μάχη στην περιοχή του Κάτω Δούναβη Γαλέριου παίρνει τον τίτλο έξι φορές Carpicus Μαξίμου.
297 – adiministrativa μεταρρύθμιση, αυτοκρατορία διαιρείται σε 101 επαρχίες ομαδοποιούνται σε 12 επαρχίες, η επαρχιακή στρατιωτική δύναμη είναι ξεχωριστή από τις αστικές Διοικητών διορίζεται απευθείας από τον αυτοκράτορα? Αποικίες συνδέεται με τη γείωση, η Βρετανία, κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μ. Aurelius Mausaeus Carausius (297 – 294) διακήρυξε την ανεξαρτησία τους και να υποστηρίξουν ως Allectus είναι reancorporata αυτοκρατορία.
297-298 – νικηφόρο πόλεμο εναντίον της Περσικής Αυτοκρατορίας, η σύναψη ειρήνης, ανατολικά σύνορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας καθορίζεται στις όχθες του ποταμού Τίγρη, και η αυτοκρατορία Σασσανιδών αναγνωρισμένη κυριαρχία της Ρουμανίας για την Αρμενία. Μέγιστη επέκταση της Ρώμης στην Ανατολή.
300-350 – Cerneahov πολιτισμό φορείς της Μούρες Sintana αρχίζει από την ανατολική στη Μολδαβία, πεδιάδα της Βλαχίας, και αργότερα κατά την περίοδο και στο Transolvania. Η γνώση των Γότθων σε αυτές τις περιοχές παραμένει πάνω από την ονομαστική.
301 – διάταγμα για τον καθορισμό ανωτάτων τιμών στην αυτοκρατορία.
300-304 – αντιχριστιανική διωγμούς του Διοκλητιανού. Χριστιανικά κείμενα Μαρτυρολόγιο înreistreaza ένα μεγάλο αριθμό των μαρτύρων στην Tomis, Durostorum, Axiopolis, Dinogetia, Nociodunum. Στο 4ο αιώνα αναφέρεται και ο πρώην Ρωμαϊκής Dacia και αντικείμενα παλαιοχριστιανικής μνημεία που πιστοποιεί εξάπλωση του Χριστιανισμού μεταξύ των Δακο-ρωμαϊκού πληθυσμού στη Λατινική παλτό.
303, 23 Φλεβάρη. την έναρξη της αντι-χριστιανική δίωξη. Εξέδωσε το πρώτο του 4
διατάγματα καταδικάζοντας τον Χριστιανισμό.
305, 1 Μαΐου – Διοκλητιανού (για Νικομήδειας) και Μαξιμιανού (στο Μιλάνο) παραιτήθηκε.Τέλος του πρώτου tetrarhii. Γαλερίου (στα ανατολικά) και Κωνσταντίου Χλωρού (δυτικά) που διακήρυξε του Αυγούστου, θα συμμετάσχουν στο Caesars Maximinus Daia και F. Β. Βαλέριο Σεβήρου.
C 305 – διάσπαση της χριστιανικής εκκλησίας στη Βόρεια Αφρική ξεκίνησε ο Επίσκοπος Δονάτος της Καρχηδόνας.
306-337 – βασιλείας του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αποδίδει σημασία στα βόρεια της περιοχής του Δούναβη. Αποκαθίστανται Drobeta Constantiniana Sucidava και Δάφνη. Αποκατάσταση οδού Sucidava-ROM. Για τρεις ή τέσσερις δεκαετίες, η αστική ζωή στην νότια οικισμούς reînfloreste πρώην Ρωμαϊκής Dacia.
306, Ιούλιος. 25 – ο θάνατος του Κωνσταντίου Χλωρού Britannia. Σεβήρος είναι ο Αύγουστος της Δύσης, αλλά ο στρατός ανακήρυξε αυτοκράτορα Κωνσταντίνου (Φ. Βαλέριο Κωνσταντίνο), γιος του Κωνστάντιος, ο Γαλέριος τον δέχτηκε ως Καίσαρα στη Δύση.
Οκτωβρίου. 28 – Μ. Αυρηλίου Μαξέντιο, ο γιος του Μαξιμιανού, ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας από τα στρατεύματα από την Ιταλία, εμφύλιος πόλεμος ξεσπά.
308 – Imperial Συνέδριο Carnuntum. Licinus (Licinianus Βαλέριο Λικίνιος) καλείται, μετά το θάνατο του Σεβήρου, τον Αύγουστο του στη Δύση, η Ανατολή του Γαλέριου και Κωνσταντίνου (το ηλιοβασίλεμα) και Maximinus Daia (η ανατολική) επιβεβαιώνονται Caesars.
310 – αυτοκράτορα Μαξιμιανού διακηρύσσει και πάλι τη Νότια Gallia, νίκησε ο Κωνσταντίνος αναγκάζεται να αυτοκτονήσει στη Μασσαλία.
311, 6 Μαΐου – θάνατος του Γαλερίου. Λικίνιος Αύγουστος είναι η Ανατολή.
312, Οκτώβριος. 28 – Μάχη του Milvius γέφυρα κοντά στη Ρώμη. Μαξέντιος ηττήθηκε από τον Κωνσταντίνο, ο οποίος έγινε μοναδικός ηγεμόνας της Δύσης.
313 – Διάταγμα των Μεδιολάνων διακήρυξε την ελευθερία της πίστης και της ισότητας των δικαιωμάτων των Χριστιανών στην αυτοκρατορία.
τον Απρίλιο. 30 Maximinus Daia νικήθηκε από Λικίνιο στη μάχη της Tzirallum (Θράκη) παραμένει ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος της Δύσης, Λικίνιος της Ανατολής.
315 – μάχες του Κωνσταντίνου εναντίον των Φράγκων και alamanilor? Λαμβάνει παρατσούκλι του «Μεγάλου». Εγκαίνια από την Αψίδα του Θριάμβου του Κωνσταντίνου στη Ρώμη.
315-316 – Ιερά Βασιλέων. Κωνσταντίνος υιοθέτησε τον τίτλο του Gothicus Carpicus Μαξίμου και Μαξίμου μετά την απόρριψη της Δακο-γοτθικό επιθέσεις.
316, Δεκέμβριος. 3 – ο θάνατος του Διοκλητιανού Spalatum (Δαλματία)
316 – ανακατασκευή της πόλης καταστράφηκε από τους Γότθους Tropaeum Traiani
C 320 – την ίδρυση της πρώτης χριστιανικής μοναστήρια στην Αίγυπτο και την Παλαιστίνη, εδώ θα βρείτε straromani, θυμηθείτε χρονικογράφους ως «Bess», μετά από ένα από τα μεγαλύτερα θρακικά φύλα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
321 – εισαγωγή της Κυριακής (μήτρες Solis) ως ημέρα ανάπαυσης στην αυτοκρατορία.
324 – Εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Λικινίου και Κωνσταντίνου, νίκησε σε δύο μάχες, και Crhysopolis Αδριανούπολη, Λικίνιος Θεσσαλονίκης συλλαμβάνεται και εκτελείται το επόμενο έτος. Κωνσταντίνος γίνεται ο μοναδικός ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας.
325 – Νίκαια έρχεται πρώτη Οικουμενική Σύνοδος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπου τα θεμέλια των δογματικών και κανονικών Ορθοδοξίας. Εργασίες αιρετική επίσκοπος Arianus (Αρειανισμού) έχουν καταδικαστεί, η Σύνοδος επισκόπων straromani συμμετέχουν περισσότερο, συμπεριλαμβανομένου ενός από Σκυθία.
328, Ιούλιος. 5 – solemnnna εγκαίνια της γέφυρας του Δούναβη προς τη σωστή Sucidava χτίστηκε από τον αρχιτέκτονα Θεόφιλο Patricius
330 – Κωνσταντίνος συνεχίσει τις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις με πρωτοβουλία του Διοκλητιανού, ο αριθμός των επαρχιών αυξάνεται σε 117, ομαδοποιούνται σε 14 επαρχίες και τέσσερις νομούς (Ανατολικό Ιλλυρικό, Ιταλία, Γαλατία). Ανατολική Στρατού χωρίζονται σε: ζώνες εκστρατεία (comitatenses) και στρατεύματα στα σύνορα (limitanei) ο αριθμός περιορίζεται σε 75 λεγεώνες. Συγκλήτους της Ρώμης και της Κωνσταντινούπολης είναι απλά δημοτικά συμβούλια. Δημιουργήστε μια ιεραρχία υπάλληλος.
το Μάιο. 11 – Επίσημη έναρξη της πρώην ελληνικής αποικίας Βυζάντιο ως νέα πρωτεύουσα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας υπό την ονομασία Κωνσταντινούπολη.
331-332 – εισβολή των Γότθων νότια του Δούναβη. Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας το 332 οι Γότθοι καταλήγει βόρεια του Δούναβη μια συνθήκη η οποία τους χορήγησε το καθεστώς των συμμάχων (foederati)? Ειρήνη με τους Γότθους για τρεις δεκαετίες.
332 – σύναψη ειρήνης με τους Γότθους και taifalii βόρεια του Δούναβη, οι οποίες είναι αποδεκτές ως σύμμαχοι (foederati) στο ρουμανικό στρατό.
337, mai.22 – ο θάνατος του Κωνσταντίνου στη Νικομήδεια. Αυτοκρατορία χωρίζεται ανάμεσα στους γιούς του: Κωνσταντίνος Β στη Δύση (337 – 340), σταθερή στην Ιταλία και την Ανατολή Κωνσταντίου Β (337-361).
337-361 – Βασιλεία ΙΙ του Κωνστάντιου. Συνεχίστε το έργο της βελτίωσης του λάιμ Dobrogea. Εποχή της ειρήνης και της οικονομικής ευημερίας στη Μικρά Σκυθία. Μόνιμη ανταλλαγή διαβίωσης και την πολιτιστική και econimice πληθυσμού εγκατέλειψε Δούναβη.Wulfila (Ulfilas) Γότθων Αποστόλου, κήρυξε στη Λατινική για το ρωμαϊκό πληθυσμό βόρεια του Δούναβη και των Γότθων? Διώκονται Athanaric, ένας από τους ηγέτες των Βησιγότθων, το 348 Wulfila καταφύγιο στην αυτοκρατορία.
340 – Κωνσταντίνος ήττες Σταθερή ΙΙ, προσθέτοντας το δυτικό τμήμα της αυτοκρατορίας.
350, Ιανουάριος. 18 – Συνεχής δολοφονία στο Gallia από τον F. Magnus Magnentius σφετεριστή πρώτη του αυτοκρατορικού θρόνου ρωμαϊκή καταγωγή.
351, Σεπτέμβριος. 28 – Magnentius νικιέται σε Mursa (Παννονία), στην πιο αιματηρή μάχη του αιώνα, του Κωνσταντίου Β.
353, τον Αύγουστο. - Mangetius νικιέται και πάλι στο Μονς Σέλευκος και την αυτοκτονία, ο Κωνστάντιος κατέστη μοναδικός κυβερνήτης της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, που προσπαθεί να επιβάλει ως υποχρεωτική Αρειανισμού για ολόκληρο το δόγμα χριστιανική εκκλησία.
360, Φεβρουάριος – Ιουλιανός (Φ. Κλαύδιος ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας Iulianus στρατεύματα στη Γαλατία.
361, Νοέμβριος. 3 – μετά το θάνατο του Κωνσταντίου Β στην Κιλικία, Julian αναγνωρίζεται ως αυτοκράτορα και στις επαρχίες της Ανατολής. Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του (361-363) να λάβουν μέτρα για την ενίσχυση των πόλεων στην επισκοπή της Θράκης και ιδιαίτερα τις πόλεις του Δούναβη, και επισκευή δρόμων στην Dobrogea. Αντιμετώπιση αντιχριστιανική (ειδωλολατρικών ναών ξανάνοιξε, διάταγμα ανοχής για ειδωλολάτρες, Donatists, εβραϊκά) φέρνουν παρατσούκλι του «Παραβάτης».
363, Ιούνιος. 26 – θάνατος Ιουλιανό κατά τη διάρκεια της εκστρατείας στη Μεσοποταμία antipersane. Ο διάδοχός του, Φλάβιο Iovianus, αποδίδοντας την ειρήνη με τις επαρχίες Σασσανιδών Αυτοκρατορίας ανατολικά του Ευφράτη ποταμού και της Ρουμανίας παραιτείται από την επικυριαρχία τους πάνω Αρμενία. Ανάκληση της αντιχριστιανικής διατάγματα του αυτοκράτορα Ιουλιανού.
364, 17 Φεβρουαρίου – ο θάνατος του Iovian στη Γαλατία.
364-375 ανακηρύσσεται αυτοκράτορας, Φλάβιο Valentinianus κάλεσα τον αυτοκράτορα της Ανατολής αδελφό του Φλάβιο Valens, οι ξεχωριστές δύο μέρη της αυτοκρατορίας.
C 365 – ρήτορας Ε. Symmachus Αυρήλιος, ένας από τους τελευταίους υπερασπιστές της Ρωμαϊκής παγανισμού, η έπαρχος της πόλης της Ρώμης.
365-366 – σφετεριστής Προκόπιος ηττήθηκε από Ουάλη.
367-369 – Valens εκστρατεία εναντίον των Γότθων βόρεια του Δούναβη, όπου υποστήριξε τις σφετεριστής Προκόπιος, την τελευταία μεγάλη δράση βόρεια της Ρουμανίας του ποταμού, που προσπαθεί να επιβάλει τον Αρειανισμό του Ουάλη στην Dobrogea να συντρίψουν την αντίσταση σε αντίθεση με την Αγία Ep Vetranion (Betranion – πρώτος επίσκοπος σίγουρα βεβαιώνουν πολλά ιστορικά έγγραφα) και ρωμαϊκά Dobrogea μονάδα περίπου άγιος επίσκοπος τους. Εκείνη την εποχή η εκκλησία στην Μικρά Σκυθία ήταν ένας επίσκοπος, κάτοικος Τόμις, η οποία είναι άμεσα Κωνσταντινούπολη. Χωρίς τη λήψη μια αποφασιστική νίκη, που λήγει στο Valens 369 (μετά από μια συνάντηση με Athanaric σε Noviodunum σε μια βάρκα στη μέση του Δούναβη) την ειρήνη με τους Βησιγότθους.
367 – καταστροφική εισβολή των Πικτών, τη Σκωτία και την Britannia attacottilor.
369 – ποιητής και ρήτορας Δ. Magnus Ausonius (περ. 310-395) ονομάζεται παιδαγωγός του αυτοκράτορα Gratian.
γ 375 – Ostrogothic βασίλειο στη βόρεια Μαύρη Θάλασσα έχει καταστραφεί κατά την εισβολή των Ούννων, το πρώτο τουρκικό φύλο των ανθρώπων αρχικά από τις ασιατικές στέπες της Ανατολικής Ευρώπης. Η παραδοσιακή ημερομηνία έναρξης «μεγάλη μετανάστευση των λαών». Μεταναστευτικών λαών και παρέλασαν τα Καρπάθια-Δούναβη (Γότθους, Ούννους, Γέπιδες, βλάβες) ήταν γενικά ένας πολεμιστής μειονότητα. Το άρθρο σε μεγάλες περιοχές, των οποίων το κέντρο βάρους ήταν πάντα πέρα από τα όρια της αρχαίας Γαλάτες, η κυριαρχία τους δεν ήταν μια στρατιωτική-politca και αποτελεσματική εποικισμό, για την οποία ο αριθμός των νομαδικών φυλών δεν ήταν πραγματικότητα suficiente.Aceasta αντικατοπτρίζεται από τη σπανιότητα των ευρημάτων Αρχαιολογικό στη Ρουμανία, που μπορεί να αποδοθεί σε neandoielnic. Εδαφών που ελέγχονται από αυτούς, οι πληθυσμοί αυτοί εγκαταστάθηκαν στην κοιλάδες γενικά πιο σημαντικές οδούς, η πιο συχνά διαφορετικά από τα χωριά των ιθαγενών, η οικονομία τους ήταν μια οικονομία της κατανάλωσης, της παραγωγής ζώντων εμπορευμάτων που προβλέπεται στο Dacia, όπως και στο υπόλοιπο των επαρχιών κατακτήθηκε από τους αυτόχθονες αγρότες, παρέχοντας ενίοτε βοηθητικές στρατιωτικές δυνάμεις. Η συνέχεια του καθιστικού πληθυσμού παρήγαγε μια ζωτική ανάγκη των λαών της στέπας, όπως φαίνεται και από τους κατοίκους άπληστοι λόγια κατακτητές adreste των οικισμών στη Βαλκανική χερσόνησο κράτησε το έργο του Μιχαήλ του Σύρου: «Έλα, και χοιρομητέρα συγκομιδή Θα πάρει μόνο το μισό. δίνοντας «. - Αναγνώριση της υπεροχής της τιμής λόγω του Επισκόπου της Ρώμης στην χριστιανική εκκλησία.
375, Νοέμβριος. 17 – θάνατος του Ουαλεντινιανού στην Παννονία μετά από μια νίκη επί οιονεί και Σαρμάτες, Gratianus Φλάβιο, ο γιος του Bαλεντίου Α “γίνεται αυτοκράτορας της Δύσης.
376 – μεγάλη εισβολή των Ούννων Γότθων αναγκάσει κάποιους να ζητήσουν άσυλο στην αυτοκρατορία επόμενο έτος. Μετά την ήττα το βασίλειο των Ostrogothic, με επικεφαλής τον Ermanarich, Hun φυλές επιτέθηκαν τους Βησιγότθους. Βισιγότθος ορδές με επικεφαλής τον Alavi Frithigern και καταφύγιο στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Athanaric viuihhotilor το υπόλοιπο, δοκιμάστε μια τελευταία στάση σε μια περιοχή που ονομάζεται Caucaland του ιστορικού Ammianus Marcellinus »(στο Buzau County;). Από τα γεγονότα αυτά συνδέεται με την πιο ταφή επιστήμονες (στην περιοχή Pietroasele χωριό, Buzau County) στο θησαυρό «Κότα με χρυσά Κοτόπουλα», που δόθηκε στη Athanaric.
376-602 – πληθυσμός της Dacia βόρεια του Δούναβη αρχίζει να αποσύρει συνολικά πόλεις, οι μετανάστες απευθύνονται επίσης.
377 – Γότθοι, αποίκισαν την νότια του Δούναβη στην Επισκοπή της Θράκης το 376, εξέγερση, μαζί με τα τσιράκια και οι αποικίες «τρώει στη Βαλκανική Χερσόνησο», όπως χρονικογράφους περιγράφουν στην πραγματικότητα καλύπτει όλα τα σημαντικά οικονομικά κέντρα, ιδιαίτερα αστικές, και όχι κακή χωριά που στην πραγματικότητα ανήκουν και ντόπιοι επαναστάτησαν.
378, τον Αύγουστο. 9 – Μάχη της Αδριανούπολης από το ρουμανικό στρατό νικιέται από τους Γότθους επαναστάτησαν, αυτοκράτορα Ουάλη πέθανε στο πεδίο της μάχης. Ο πρώτος ισχυρισμός του ιππικού ως η αποφασιστική δύναμη μεγάλες μάχες.
379, Ιανουάριος. 19 – Γενική Φλάβιο coîmparat Thodosius καλείται από Γρατιανός, ο οποίος εμπιστεύεται τον Δούναβη και τον ανατολικό νομούς.
380, 28 Φεβρουαρίου – Διάταγμα της Θεσσαλονίκης. Απαγόρευση του Αρειανισμού στην Ανατολή. Catolicismule γίνεται επίσημη θρησκεία του κράτους.
381, Μάιος-Ιούλιος – η δεύτερη που πραγματοποιήθηκε στην Κωνσταντινούπολη Οικουμενική Σύνοδο της Χριστιανικής Εκκλησίας. Καθορισμός devinitiva Σύμβολο της Πίστεως.
- Αυτοκρατορία πανί Τελευταία εισβολή, με την Ούννων και scirie.
382 – Βησιγότθοι λαμβάνουν, μέσα από μια συνθήκη δικαίωμα συμμάχους της αυτοκρατορίας και είναι μεταξύ των Βαλκανίων και του Δούναβη.
383 – Magnus Κλέμενς Μαξίμου είχε ανακηρυχθεί αυτοκράτορας από τα στρατεύματα της Britannia. Δολοφονία του αυτοκράτορα Gratian.
383-392 – Θεοδοσίου Ι και ΙΙ Βαλεντινιανού. Επέκταση Donatism στη Βόρεια Αφρική.
384 – συνθήκη ειρήνης μεταξύ Θεοδοσίου και Σασσανιδών βασιλιάς Shapur ΙΙΙ, διαίρεση σε ζώνες επιρροής των ρουμανικών Αρμενίων και περσικά.
386 – προσπάθεια Οστρογότθους Odotheus υπό την ηγεσία της αυτοκρατορίας για να περάσει στο Δούναβη, έχει σταματήσει από Promotus, magister militum της Θράκης.
388, τον Αύγουστο. 28 – Θεοδοσίου ηττήθηκε στη μάχη του ήρα (Pannonia), Μάγκνους uzutpatorul συλλαμβάνεται και εκτελείται.
γ 390 – Ρώμη πληθυσμό πόλη ανέρχεται σε 100 000 κατοίκους.
391, Φεβρουάριος – απαγορεύοντας όλες τις παγανιστικές λατρείες. Δήλωση του χριστιανισμού ως μοναδική θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
392, 15 Μαΐου – η δολοφονία του Βαλεντινιανού II. Γάλλος στρατηγός ανακήρυξε αυτοκράτορα Abogast ο ρήτορας Φλάβιος Ευγένιος. Προσπάθεια να αποκαταστήσουν τις παγανιστικές λατρείες. -Γεννήθηκε Ρωμαίος στρατηγός Φλάβιος Βάνδαλοι Stilicon νικήσει την εισβολή των Γότθων, Ούννων και ο Alan του Δούναβη.
394 – Ολυμπιακή απαγόρευση.
- Σεπτεμβρίου. 6 – νίκη του Θεοδοσίου επί των Ευγένιος Frigidus. Ενιαίο Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είναι η τελευταία φορά κάτω από μια ενιαία αρχή.
395, Ιανουάριος. 17 – Θάνατος Θεοδοσίου Ι. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία χωρίζεται σε δύο γιους: Φλάβιος Αρκάδιος έγινε αυτοκράτορας των ανατολικών επαρχιών (pars Orientis) με πρωτεύουσα την Κωνσταντινούπολη, Φλάβιο Ονώριος της Δυτικής (ακόμη Occidenttis) και Stilicon (στη Δύση ).
395-408 – βασιλείας του Φλάβιο Αρκάδιος, ο πρώτος αυτοκράτορας της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, προστατεύεται από Ρουφίνος, Eutropius, πραιτορίων νομάρχης Ανθέμιο και η σύζυγός του Ευδοξία.
395-423 – βασιλείας του αυτοκράτορα Ονωρίου Φλάβιο. Βασιλική κατοικία είναι εγκατεστημένος στη Ραβέννα.
Sec. 4-6 – Brateiu-Moresti πολιτισμό. Αρχαιολογικά ευρήματα από πάνω από 50 τοποθεσίες (όπλα, Sopore της Απλό, Iernut Noslac, Κλουζ-Manastur κλπ.) Πιστοποιεί των Καρπαθίων παραδουνάβιου παρουσία ενός πληθυσμού που οδηγεί μια μέτρια ζωή, χρησιμοποιείται το νόμισμα της Ρουμανίας, η πρακτική της τελετουργίας και ιεροτελεστίαςρωμαϊκής επαρχίας ταφή και να διατηρήσουν στενή και μόνιμη πολιτισμού της νότιας Δούναβη της Ρουμανίας που είναι προσανατολισμένη προς την οικονομική και πολιτιστική-πολιτική ζωή των Dacia στους αιώνες μετά την αποχώρηση Aurelian.
407-411 – (; 417-421), ο αυτοκράτορας Κλαύδιος Φλάβιο Κωνσταντίνο στρατεύματα prolclamat από Britannia στεγάζεται σε Gallia. Το τέλος της ρωμαϊκής κυριαρχίας των βρετανικών νήσων.
408-450 – στον αυτοκράτορα Θεοδόσιο Β, η Ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία κατέκτησε τη βόρεια του Δούναβη μειωμένη πίεση των Ούννων επιτίθεται εγκαταστάθηκαν στην Παννονία, τα άκρα της γέφυρας από Drobeta Constantiniana Δάφνη, γυναίκες κ.λπ..
- Βασιλεία του Θεοδοσίου Β “, γιος του Αρκαδίου. Αρχίστε να υποβάλλετε την λατινική παράδοση, αυξάνει η σημασία της ελληνικής γλώσσας. Αυτοκρατορία είναι υποχρεωμένη να αποτίσω φόρο τιμής στον Αττίλα
423 – Θάνατος του αυτοκράτορα Ονωρίου να Ranenna.
425-455 – Donia αυτοκράτορα Ουαλεντινιανού ΙΙΙ (Φ. Placidus Valentinianus), έως και 440 υπό την αντιβασιλεία της μητέρας του Galla Placidia. Πραγματική δύναμη βρίσκεται στην κατοχή της γενικής επιβολής Αέτιου.
429-438 – συλλογή «Θεοδοσίου Κώδικα» (συλλογή των αυτοκρατορικών συντάγματα που εκδίδονται μετά από 312), που δημοσιεύθηκε ταυτόχρονα σε Ανατολή και Δύση, θα γίνει η νομική οργάνωση των βασιλείων «βάρβαρος» Γερμανική
431 – πραγματοποιείται η Γ “Οικουμενική Σύνοδος στην Έφεσο, καταδικάζοντας Νεστοριανισμό
438 – ψήφιση «Θεοδοσίου Κώδικα,« η τελευταία νομική μνημείο που εκφράζουν ακόμη την ενότητα της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
γ 447 – Sucidava καταλαμβάνεται και καταστρέφεται από Ούννους του Αττίλα.
451 – Χαλκηδόνας εμφανίζεται στο Δ “Οικουμενικής Συνόδου, καταδικάζοντας Μονοφυσίτες.
450-471 – υπό τον Αυτοκράτορα Μαρκιανού (450 – 471), Λέων Ι (457-474) η πραγματική εξουσία στο κράτος ανήκει ο Alan Aspar.
454 – μετά το θάνατο των Ούννων Αττίλα (453) Οι ηττήθηκε στη μάχη του Nedao (Παννονίας) από ένα συνασπισμό με επικεφαλής τον Γέπιδες λαών θέμα, Ούννοι αυτοκρατορία καταρρέει.
454-567 – κανόνας Gepid πρόσωπο στα Καρπάθια όρη.
455, Mart. 16 – δολοφονία του Βαλεντινιανού III.
Ιουνίου. 2-16 – με επικεφαλής τον Genseric Βάνδαλοι σάκο Ρώμη.
468 – προσπαθεί να οργανώσει μια κοινή εκστρατεία για βανδαλισμούς της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της αποτυχίας Ανατολή.
474-491 – βασιλείας του αυτοκράτορα Ζήνωνα
476, τον Αύγουστο. 28 – Ρωμύλος Αύγουστος, τελευταίος αυτοκράτορας της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, έχει καθαιρεθεί από Odoacer, catpetenia hrulilor, τα οποία αποστέλλει ο αυτοκρατορικά διάσημα στην Κωνσταντινούπολη. Η δημιουργία της γερμανικής κατοχής στην Ιταλία. Τέλος της Δυτικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
480 – εμφανίζεται για πρώτη φορά στις Κάτω Δούναβη σύνορα φυλές των Βουλγάρων.
488 – μετά από επανειλημμένες επιθέσεις σε Consantinopolului, Οστρογότθους με επικεφαλής τον Theodoric εισέβαλε στην Ιταλία μεταναστεύουν δυτικά.
491, τον Απρίλιο. 11 – Έναρξη της βασιλείας του Αναστασίου Α, εκ νέου φορολόγησης προς όφελος των κατοίκων της πόλεως (καταργεί chrisarghionul).
500 περίπου – Η σύνδεση της γης στους μισθωτές που έχουν χρησιμοποιήσει ένα οικόπεδο 30.
502-506 – πόλεμος με την Περσία, χωρίς εδαφικές αλλαγές.
513-515 – Vitalianus, στρατιωτικός διοικητής της Θράκης να οδηγήσει μια στρατιωτική καμπάνια, οικονομικές, κ.λπ.. εναντίον του Αυτοκράτορα Αναστασίου Ι.
527, τον Αύγουστο. 1 – χρίσμα ως τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α “, ο μεγάλος straroman χάρακα.
529 – Codex Justinianus / Κώδικας του Ιουστινιανού, η συλλογή των νόμων της μεγάλης σημασίας.
Sec.

V.4 Μαρτύρων (τέλος δευτερόλεπτα. ΙΙΙ, ακόμα. Sec. IV) (μη πλήρης κατάλογος)

321 Ακάκιος ο Νέος, Μάρτυς, 28 Ιουλίου.
+ (?) Ακάκιο της Eptasala Μάρτυς, 21 Ιουλίου.
274 Ακάκιο της Φοινίκης, μάρτυρας (στρατιώτης), την 1η Μαρτίου.
303 Ακάκιο της Νικομήδειας, μάρτυρας (Centurion), 7 Μαΐου
320 Ακάκιο της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Παπά Ακάκιο, μάρτυρας, 27 Οκτωβρίου.
+ (?) Achille Μάρτυς, 14 Ιουλίου.
+ (?) Achille Επισκοπής, μάρτυρας, 20 Μαρτίου.
Achilina 303 Φοινίκη, Μάρτυς, 13 Ιουνίου.
310 Achilina της Σινώπης, Μάρτυς, 7 Απριλίου.
303 Achindin της Νικομήδειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 20 Απριλίου.
303-305 Achindin της Νικομήδειας, Μάρτυς, 22 Αυγούστου.
+ (?) Acolyte, μάρτυρας, 19 Μαΐου.
+ (?) Acolyte, μάρτυρας, 14 Μαΐου.
305 Acution στην Ιταλία, Μάρτυς, 21 Απριλίου.
309 Adrian από την Καισάρεια της Παλαιστίνης, Μάρτυς, 3 Φεβρουαρίου
Adrian 304 της Κορίνθου, Μάρτυς, 17 Απριλίου.
Adrian της Νικομήδειας 303-305, μάρτυρας (γενικά), 26 Αυγούστου.
+ (?) Sec. Adrian ΙΙΙ γιος του αυτοκράτορα Πρόβου, Μάρτυς, 26 Αυγούστου.
320 Aetiu της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ της Αφρικής στην Αφρική, Μάρτυς, 10 Απριλίου.
+ (?) Afrofisie της Κιλικίας, μάρτυρας, 21 Ιουνίου.
+ (?) Αφροδισιάδα στην Παλαιστίνη Schitopolis-μάρτυρας, 4 Μαΐου.
304 Agapia στη Θεσσαλονίκη, Μάρτυς, 16 Απριλίου.
+ (?) Agapie, μάρτυρας (στρατιώτης), 3 Νοεμβρίου.
+ (?) Agapie, μάρτυρας, 19 Νοεμβρίου.
+ (?) Agapie, μάρτυρας, 22 Νοεμβρίου.
304 Agapie από την Καισάρεια της Παλαιστίνης, Μάρτυς, 19 Αυγούστου.
303-305 Agapie στη Γάζα, μάρτυρας, 15 Μαρτίου.
+ (?) Sec. IV Capadochiei Agapie της Σεβάστειας, μάρτυρας, 2 Νοεμβρίου.
303-305 Agapie γιος mucenitei Βασ. Μάρτυς, 21 Αυγούστου.
+ (?) Agapie μαθητής του Αγίου Βαβύλα, μάρτυρας, 24 Ιανουαρίου.
+ (?) Agapion, μάρτυρας, 22 Νοεμβρίου.
251 Agatha της Σικελίας, Μάρτυς, 5 Φεβρουαρίου
+ (?) Agatanghel, μάρτυρας, 5 Νοεμβρίου.
303-305 Agatanghel στη Ρώμη, Μάρτυς, 23 Ιανουαρίου.
+ (?) Agatoclia Μάρτυς, 17 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Inc.sec. IV Agatodor της Tiana, μάρτυρας, 2 Φεβρουαρίου
251 Agatodor της Tiana, Μάρτυς, στις 13 Οκτωβρίου.
Αγάθων της Νικομήδειας 303-305, μάρτυρας, 22 Αυγούστου.
250 Αγ. Αγάθων αδελφή θηλή, Μάρτυς, στις 13 Οκτωβρίου.
Diac Agatopod c.303-305 +. στη Θεσσαλονίκη, μάρτυρας, 5 Απριλίου.
250 Agatopus της Σικελίας, μάρτυρας, 23 Δεκεμβρίου.
+ Aghiu της Ssevastia, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
320 Αγλαΐα της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Sec. AGN IV των Γότθων, μάρτυρας, 26 Μαρτίου.
+ (?) Αγνή, Μάρτυς, 14 Ιανουαρίου.
Ρουμανικά Αγνή 304-305, Μάρτυς, 21 Ιανουαρίου.
+ (?) Sec. Ρώμη ΙΙΙ Agrippina Μάρτυς, 23 Ιουνίου.
+ (?) Agvila της Trabizonda, μάρτυρας, 21 Ιανουαρίου.
Aitala της Αδριανούπολης 380, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Αλκιβιάδη, Μάρτυς, 16 Αυγούστου.
308 Alevghina Αίγυπτο, Μάρτυς, 16 Ιουλίου.
303 αυτοκράτειρα Αλεξάνδρα, Μάρτυς, 21 Απριλίου.
310 Αλεξάνδρα της Aminso Μάρτυς, 20 Μαρτίου.
303 Αλεξάνδρα της Άγκυρας, Γαλατία, Μάρτυς, 18 Μαΐου.
+ (?) Αλεξάνδρειο, μάρτυς, 6 Ιουλίου.
+ (?) Αλέξανδρος, μάρτυρας, 28 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. Αλέξανδρος Δ “, μάρτυρας, 28 Σεπτεμβρίου.
251 Αλέξανδρος arhiep. Ιερουσαλήμ, Μάρτυς, 16 Μαΐου.
+ (?) Sec. Carbunari Αλέξανδρος ΙΙΙ, Μάρτυς, 12 Αυγούστου.
+ (?) Sec. Αλέξανδρος Γ “ο Allexandria Μάρτυς, 30 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. Αλέξανδρος Δ “της Καρχηδόνας, μάρτυρας, 25 Φεβρουαρίου
+ (?) Αλέξανδρος Conducheli Μάρτυς, 14 Ιουλίου.
Αλεξάνδρου 303-305 Cordan, μάρτυρας (στρατιώτης), 10 Ιουνίου.
+ (?) Αλέξανδρος της Κορίνθου, Μάρτυς, 26 Νοεμβρίου.
303-305 Αλέξανδρος στην Αίγυπτο, μάρτυρας, 15 Μαρτίου.
303-305 Αλέξανδρος Πέργη της Παμφυλίας, 1 Αυγούστου.
295 Αλέξανδρος της Ρώμης, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
311 Αλέξανδρος της Πύδνας, μάρτυρας, 14 Μαρτίου.
303-305 Αλέξανδρος της Πισιδίας, μάρτυρας, 28 Σεπτεμβρίου.
320 Αλέξανδρος της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
303-305 Αλέξανδρος Θεσσαλονίκης, μάρτυρας, 7 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. Episc Αλεξάνδρου Γ “. Μάρτυς, 22 Οκτωβρίου.
303-305 Αλέξανδρος μυθιστόρημα, Μάρτυς (στρατιώτης), 13 Μαΐου
303 Αλφειού, μάρτυρας, 18 Νοεμβρίου.
Alfie 303-305 Πισιδίας, μάρτυρας, 28 Σεπτεμβρίου.
Alfie 310 στην Ιταλία, Μάρτυς (γιος του Κυβερνήτη), στις 10 Μαΐου.
+ (?) Alimpie, μάρτυρας, 27.
+ (?) Alla των Γότθων, Μάρτυς, 26 Μαρτίου.
304 sau311 Alvian episc. Anya, μάρτυρας, 4 Μαΐου
+ (?) Sec. Amandine ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου
306 στα Πάταρα της Λυκίας Amfian, μάρτυρας, 2 Απριλίου.
Ammian 303 έως 305, μάρτυρας, 4 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. Diac Ammun IV. της Αδριανούπολης
+ (?) Sec. Ana ΙΙΙ, Μάρτυς, 22 Νοεμβρίου.
+ (?) Άννα Μάρτυς, 28 Νοεμβρίου.
+ (?) Anne Γότθων, Μάρτυς, 26 Μαρτίου.
+ (?) Sec. IV. Μητέρα Αγία Άννα Chiriac Μάρτυς, 28 Οκτωβρίου.
+ (?) Ανανίας, μάρτυρας, 9 Ιουνίου.
303-305 Ανανίας ιερέας, μάρτυρας, 26 Ιανουαρίου.
+ (?) Sec. Virgin Αναστασία ΙΙΙ, Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
304 Αναστασία izbavitoarea της δηλητήριο, Μάρτυς, 22 Δεκεμβρίου.
+ (?) Sec. Αναστασία ΙΙΙ της Ρουμανίας, Μάρτυς, 29 Οκτωβρίου.
+ (?) Αναστάσιος, μάρτυρας, 25 Οκτωβρίου.
+ (?) Αναστάσιος, μάρτυρας, 5 Δεκεμβρίου.
304 Ανατόλι της Γαλατίας, μάρτυρας, 20 Νοεμβρίου.
303 Ανατόλι statilatul, μάρτυρας (υπάλληλος), 23 Απριλίου.
+ (?) Ανδρέα Μάρτυς, 9 Ιουλίου.
+ (?) Ανδρέα Μάρτυς, 31 Αυγούστου.
+ (?) Sec. Andrew ΙΙΙ, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Ανδρέα Μάρτυς, 21 Οκτωβρίου.
+ (?) Ανδρέα, μάρτυρας, 28 Νοεμβρίου.
250 Άντριου, στη Μεσοποταμία, μάρτυρας (στρατιώτης), 18 Μαΐου.
Αντρέι statilatul 303-305? Μάρτυρας (στρατιώτης), 19 Αυγούστου.
309 Andreiana Αρμενίων, μάρτυρας, 3 Φεβρουαρίου
+ (?) Andromah Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. Ανδρόνικος Γ, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Ανδρόνικου, μάρτυρας, 3 Νοεμβρίου.
304 Ανδρόνικο της Εφέσου, Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Andropelaghia Μάρτυς, 6 Σεπτεμβρίου.
303 Capadochiei Anect της Καισάρειας, μάρτυρας, 27 Ιουνίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Anecton της Κορίνθου, Μάρτυς, 10 Μαρτίου.
305 Anichit της Νικομήδειας, μάρτυρας (υπάλληλος), 12 Αυγούστου.
+ (?) Animais τους Γότθους, Μάρτυς, 26 Μαρτίου.
298 Ανυσίας της Θεσσαλονίκης, Μάρτυς, 30 Δεκεμβρίου.
+ (?) Antihi Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
+ (?) Αντιγόνη, Μάρτυς, στις 13 Οκτωβρίου.
+ (?) Antim Μάρτυς, 19 Οκτωβρίου.
303 Σαουδική Antim Μάρτυς, 17 Οκτωβρίου.
Antim episc 303. Νικομήδειας, μάρτυρας, 3 Σεπτεμβρίου
+ (?) Αντιόχεια, μάρτυρας (βήμα), 8 Ιουλίου.
303-305 Antipatru της Cizic, μάρτυρας, 29 Απριλίου.
+ (?) Anthony, Μάρτυς, 25 Φεβρουαρίου
+ (?) Sec. Anthony IV της Άγκυρας, μάρτυρας, 7 Νοεμβρίου.
301 Anthony της Καμπανίας, Μάρτυς, 6 Ιουλίου
304 Anthony Καισαρείας – Παλαιστίνη μάρτυρας, 12 Νοεμβρίου
+ (?) Sec. Anthony IV της Νικόπολης, μάρτυρας (MP), 10 Ιουλίου
(?) + Αντωνίου του Schitopolis – Παλαιστίνη μάρτυρας, 4 Μαΐου
303 Αντώνης Αιγύπτιος ιερέας, μάρτυρας, 8 Ιανουαρίου.
+ (?) Antonin, Μάρτυς, 20 Οκτωβρίου.
+ (?) Antonin Αλεξάνδρεια, μάρτυς, 9 Αυγούστου.
Antonin 303 Νικομήδεια, μάρτυρας (στρατιώτης), 20 Απριλίου.
Αντωνίνης 303 έως 305 του Corda, Μάρτυς, 10 Ιουνίου.
303-305 Αντωνίνα της Νίκαιας, Μάρτυς, 12 Ιουνίου
+ (?) Antuza Μάρτυς, 22 Φεβ.
+ (?) Antuza το νέο, μάρτυς, 27 Αυγούστου
+ (?) Άπιον Μάρτυς, 26 Ιουλίου.
303 Απόλλωνα, μάρτυρας (αυτοκρατορική υπάλληλος), 21 Απριλίου
+ (?) Sec. Απόλλων IV του μάρτυρα Αιγύπτου, 5 Ιουνίου.
+ (?) Απολλωνία, μάρτυρας, 6 Ιουλίου
303, 286 έως 287 Απόλλωνα στην ΑΝΤΙΝΟΗ – Αιγύπτου, μαρτύρησε 14 Δεκεμβρίου.(Αυτοκράτορα Διοκλητιανού, κυβερνήτης Αριάν)
250 Απόλλωνα Sarda, Μάρτυς, 10 Ιουλίου.
+ (?) Episc Απόλλωνα. Ρώμη, Μάρτυς, 28 Ιουλίου.
250 Απόλλωνα Αγίου μαθητής. Βαβύλα της Αντιόχειας, μάρτυρας, 4 Σεπτεμβρίου.
361 Αρκάδιος της Κύπρος, μάρτυρας, 6 Μαρτίου.
311 Ardalion παιχνιδιάρικο, μάρτυρας, 14 Απριλίου. (Αυτοκράτορα Μαξιμιανού Γαλερίου)
303-305 Arhelaia παρθένο στην Ιταλία, μάρτυς, 6 Ιουνίου.
250 κηπουρός Κόνωνος, μάρτυρας, 5 Μαρτίου (κυβερνήτης Puplie)
+ (?) Sec. ΙΙΙ. Αρχέλαος episc. Το Cascara – Μεσοποταμία, μάρτυρας, 5 Μαρτίου.
+ (?) Sec. Diac III. Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
+ (?) Arhonitul Archippus, μάρτυρας, 3 Σεπτεμβρίου.
303, 286 έως 287 του Ariand ΑΝΤΙΝΟΗ – Αίγυπτος μάρτυρας (ευγενής), 14 Δεκεμβρίου.
+ (?) Sec. Περιοχή IV του μάρτυρα Αιγύπτου, 5 Ιουνίου.
308 Άρης στην Αίγυπτο? Μάρτυρας, 19 Δεκεμβρίου.
+ (?) Episc Αριστίων. Αλεξάνδρεια, μάρτυς, 3 Σεπτεμβρίου.
Aristoclie 306 pr. Κύπρος, Μάρτυς, 23 Ιουλίου.
+ (?) Aroa, Μάρτυς, 4 Ιουλίου.
+ (?) Sec. IV Arpil των Γότθων μοναχός, μάρτυρας, 26 Μαρτίου.
+ (?) Arsachie, μάρτυρας, 12 Νοεμβρίου.
+ (?) Artemidor, μάρτυρας, 20 Σεπτεμβρίου.
326 Αρτέμιου, μάρτυρας (κυβέρνηση Egitului) 20 Οκτωβρίου.
303-305 Αρτεμών της Cizic, μάρτυρας, 29 Απριλίου.
Artemon 303 pr. Λαοδίκεια, μάρτυρας, 13 Απριλίου.
Αίγυπτος 287 Ascalón, μάρτυρας, 20 Μαΐου
303 Asclan της ΑΝΤΙΝΟΗ, μάρτυρας, 14 Δεκεμβρίου.
250 Asclepiade της Σμύρνης, Μάρτυς, 11 Μαρτίου.
363 Asclipiodota Μάρτυς, 19 Φεβρουαρίου
+ (?) Asclipiodota Μάρτυς, 17 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Asyncritus, μάρτυρας, 19 Ιουνίου.
285 Αστέρια του Αιγαίου – Κιλικίας, μάρτυρας, 30 Οκτωβρίου.
Αστέρια 270 στη Ρώμη, μάρτυς, 6 Ιουλίου.
303, 290 Αλμυρίδα Astion μοναχός, μάρτυρας, 7 Ιουλίου.
Canope Αθανασία 292 – Αλεξάνδρεια, Μάρτυρος
+ (?) Αθανασίου, μάρτυρας, 13 Ιανουαρίου.
303 Αθανάσιος γοητευτικό, μάρτυρας, 23 Απριλίου.
306 εμφανίσεις Αθανασίου, μάρτυρας, 23 Ιουνίου.
320 Αθανασίου της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαΐου
+ (?) Sec. Αθανάσιος episc III. Seleuciei – Συρία, Μάρτυρας, 22 Αυγούστου.
+ (?) Atinodor στη Συρία, μάρτυρας, 7 Δεκεμβρίου
311 Atinoghen Μάρτυς, 16 Ιουλίου.
303 Atinoghen της Σεβάστειας, μάρτυρας, 16 Ιουλίου.
+ (?) Πατάρι, Μάρτυς, 26 Αυγούστου
+ (?) Πατάρι, μάρτυρας (στρατιώτης), 3 Νοεμβρίου
270 Αββακούμ στην Περσία, μάρτυς, 6 Ιουλίου.
+ (?) Avda Μάρτυς, 8 Ιουλίου.
+ (?) Episc Avda. Περσία, μάρτυρας, 16 Μαΐου
+ (?) Sec. IV Adact Έφεσο, μάρτυρας (Κυβερνήτης), 4 Οκτωβρίου.
+ Avdon της Περσίας, Μάρτυς, 30 Ιουλίου. (Αυτοκράτορα Δεκίου)
270 Avdifax της Περσίας, Μάρτυς, 6 Ιουλίου.
+ (?) Αβέρκιος, μάρτυρας, 5 Δεκεμβρίου.
+ Έχουν από την Αμφίπολη (;) – Μακεδονία, μάρτυρας, 7 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. IV AVIP οι Γότθοι, μάρτυρας, 26 Μαρτίου
322 DIAC Αβίβ. Έδεσσα – Μεσοποταμία, μάρτυρας, 15 Νοεμβρίου.
(?) + Του Ermupoleos Αβίβ – Αιγύπτου, μάρτυρας, 13 Μαρτίου.
+ (?) Αβραμ στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
+ (?) Avrichie, μάρτυρας, 28 Φεβρουαρίου
298 Avtonom episc στην Ιταλία, Μάρτυς, 12 Σεπτεμβρίου.
Avudim 303 έως 305 (Μάρτυρος, 16 Ιουλίου.
304 Avxentie της Aravachia, μάρτυρας, 13 Δεκεμβρίου.
303-305 Σήμερα, μάρτυρας (στρατιώτης), 19 Νοεμβρίου.
+ (?) Azis, Μάρτυς, 21 Οκτωβρίου.
+ (?) Βαρνάβα στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
+ (?) Bass στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
304-Anazarv Boitor της Κιλικίας, μάρτυρας (εκτελεστής), 5 Φεβρουαρίου
307 Βονιφάτιο της Ρώμης, Μάρτυς, 19 Δεκεμβρίου.
+ (?) Calinic, μάρτυρας, 28 Σεπτεμβρίου.
250 Calinic της Βιθυνίας, μάρτυρας, 14 Δεκεμβρίου.
290 Calinic της Κιλικίας, Μάρτυς, 29 Ιουλίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Caliopi Μάρτυς, 8 Ιουνίου
(?) + Caliopie, μάρτυρας, 10 Νοεμβρίου?
304 Caliopie της Περγάμου στην Παμφυλία, μάρτυρας, 7 Απριλίου
Calis 304 της Ελλάδας, Μάρτυς, 16 Απριλίου.
304 Calistrat στην Καρθαγένη, μάρτυρας (στρατιώτης), 27 Σεπτεμβρίου.
309 Calista της Νικομήδειας, Μάρτυς, την 1η Σεπτεμβρίου.
+ (?) Calodoti, μάρτυς, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Caluf αιγυπτιακή μάρτυρας, 19 Μαΐου (Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού)
320 Πρακτική της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
292 Πρακτική της Τραπεζούντας, μάρτυρας, 21 Ιανουαρίου.
+ (?) Canditian Μάρτυς, 5 Αυγούστου.
+ (?) Cantidie Μάρτυς, 5 Αυγούστου.
304 Capitolina στην Καππαδοκία? Mucennita, 27 Οκτωβρίου.
+ (?) Παραγεμισμένα, Μάρτυς, 24 Ιουλίου.
Παραγεμισμένα, Μάρτυς + (?), 12 Αυγούστου.
+ (?) Όμως. αιώνα. IV επένδυση από Χερσώνα, Μάρτυς, 7 Μαρτίου.
250 Κυπρίνος episc. Θυατείρων, Μάρτυς, στις 13 Οκτωβρίου.
304 Κάρτερ Capadochiei Καισάρεια, Μάρτυς, στις 8 Ιανουαρίου.
303-305 Κάρτερ Παλαιστίνη μάρτυρας, 5 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. IV Casdou της Περσίας, μάρτυρας, 29 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. IV Casina της Άγκυρας, Μάρτυς, 7 Νοεμβρίου.
+ (?) Κάστορα, μάρτυρας, 18 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Κάστορα, μάρτυρας, 5 Νοεμβρίου.
Castore 288 στη Ρώμη, Μάρτυς, 18 Δεκέμβρη.
288 Κάστρο της Ρώμης, Μάρτυς, 18 Δεκεμβρίου.
+ (?) Σελεστάν, μάρτυρας, 25 Μαΐου
303 Chelasie του μάρτυρα Αιγύπτου (παιδί του Κυβερνήτη), 8 Ιανουαρίου.
Chensorin 269 στη Ρώμη, Μάρτυς (δικαστής), 30 Ιανουαρίου.
303 – 305 ή 311 Chentirion, μάρτυρας, 4 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Cherchira Μάρτυς, 28 Απριλίου.
Diac Καίσαρα 303-305. στην Αφρική, Μάρτυς, 7 Οκτωβρίου.
303 Καίσαρα της Νικομήδειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 20 Απριλίου.
303 Chindeas (όταν) η Durostorum, μάρτυρας (στρατιώτης), 20 Νοεμβρίου.
303-305 Chindeu της Περγάμου στην Παμφυλία, Μάρτυς, 1 Αυγούστου.
303 Chindeu presviterul Μάρτυς, 11 Ιουλίου.
+ (?) Sec. Chiprie ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
311 Κυρ γιατρό χωρίς ασήμι, μάρτυρας, 31 Ιανουαρίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Chiriac, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Dimotul Chiriac, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
303-305 Chiriac της Περγάμου στην Παμφυλία, μάρτυρας, 1 Αυγούστου.
303-305 Αγ. Chiriac Orentie αδελφός, μάρτυρας (στρατιώτης), στις 25 Ιουνίου.
+ (?) Sec. Chiriac episc IV. Ιερουσαλήμ, Μάρτυς, 28 Οκτωβρίου.
+ (?) Κυριακή, Μάρτυς, 19 Μαΐου
303 Κυριακή, Μάρτυς, 7 Ιουλίου.
+ (?) Κυριακή, Μάρτυς, 2 Νοεμβρίου.
+ (?) Chiriac Μάρτυς, 1 Αυγούστου.
304 Ενοικίαση Licaonia του παιδιού, μάρτυρας, στις 15 Ιουλίου.
303-305 Chiriena από την Ταρσό, Μάρτυς, την 1η Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. Diac Κύριλλος IV. Iliopolis του, μάρτυρας, 29 Μαρτίου.
303 Κύριλλος Durostorum, μάρτυρας (στρατιώτης), 20 Νοεμβρίου.
+ C 250 Κύριλλος episc. Γόρτυνα, Κρήτη, Μάρτυς, 9 Ιουλίου
Chirin 270 στη Ρώμη, μάρτυς, 6 Ιουλίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ. Chirin episc. Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
+ (?) Chrisogon, μάρτυρας, 24 Νοεμβρίου.
304 Κυπριανός της Καρχηδόνας, Μάρτυς, 2 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. Κυπριανός ΙΙΙ της Κορίνθου? Mucenc, 10 Μαρτίου.
310 Κυπριανός της Ιταλίας, Μάρτυς (γιος του Κυβερνήτη) στις 10 Μαΐου
303 Κυπριανός της Νικομήδειας, Μάρτυς, Αύγουστος 17.
258 Ciprian episc. Καρταχένα, Μάρτυς, 31 Αυγούστου.
+ (?) Ciprila Μάρτυς, 4 Ιουλίου.
310 Claudia σε Aminso Μάρτυς, 20 Μαρτίου.
Claudia 303 της Άγκυρας, Γαλατία, Μάρτυς, 18 Μαΐου.
+ (?) Κλαυδίων Μάρτυς, 25 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. Claudie ΙΙΙ, μάρτυρας, 3 Ιουνίου.
Claudie Κορίνθου 251, Μάρτυς, Ιαν. 31.
Claudie 285 Αιγαίου – Κιλικία, Μάρτυς, 10 Οκτωβρίου.
Claudie 288 της Ρώμης, Μάρτυς, 18.
Claudie 320 της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
Claudie 283 βήμα της Ρώμης, Μάρτυς (υπάλληλος), 19 Μαρτίου.
Claudie 295 στη Ρώμη, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
250 Κλαυδίων της Παμφυλίας, μάρτυρας, 3 Φλεβάρη
304 Κλέων της Αμασιας – Pont, μάρτυρας (στρατιώτης), 3 Μαρτίου.
+ (?) Κλήμης, μάρτυρας, 23 Φεβρουαρίου
296 episc Clement. Anghirei (Άγκυρα), μάρτυρας, 23 Ιανουαρίου
274 Codrut, μάρτυρας (στρατιώτης), 4 Μαρτίου.
+ (?) Codrut, μάρτυρας, 26 Μαρτίου
303 Codrut, μάρτυρας (σερβίρεται αυτοκράτορα)? 21 Απριλίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Codrut της Κορίνθου, Μάρτυς, 10 Μαρτίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Codrut της Νικομήδειας, μάρτυρας, 7 Μαΐου
+ (?) Δάσος, μάρτυρας, 22 Μαΐου
274 COINTAT της Φρυγίας, μάρτυρας, 2 Μαρτίου.
+ (?) Κώμα μοναχός, μάρτυρας, 28 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. Βολικό στη Ρώμη ΙΙΙ, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
258 Concordia μητέρα του Αγίου Ιππόλυτο της Ρώμης? Mucenisp, 10 Αυγούστου.
275 Κόνωνος του Ικονίου, μάρτυρας, 6 Μαρτίου. (Κυβερνήτης Δομιτιανός)
+ (?) Κόνωνος στη Ρώμη, Μάρτυς, 5 Ιουνίου.
275 Αγίου Κόνωνος Κόνωνος γιος του Ικονίου, μάρτυρας, 6 Μαρτίου.
250 κηπουρός Κόνωνος, μάρτυρας, 5 Μαρτίου.
250 Κωνσταντίνος Έφεσο, μάρτυρας (υπάλληλος), 4 Αυγούστου.
+ (?) Sec. IVCoprie Αίγυπτο, Μάρτυς 9 Ιουλίου.
+ (?) Sec. Episc Χορν III. Iconiei, μάρτυρας, 12 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Corona, Μάρτυς, 13 Αυγούστου.
303 Σαουδική Κοσμάς, μάρτυρας, 17 Οκτωβρίου.
+ (?) Κοσμά στην Παλαιστίνη, ιερό (?), 31 Οκτωβρίου.
Κοσμά 284 στη Ρώμη, Μάρτυς, 1 Ιουλίου
+ (?) Ημισελήνου, μάρτυρας, 28 Μαΐου
+ (?) Sec. ΙΙΙ Ημισελήνου στην Κόρινθο, Μάρτυς, 10 Μαρτίου
+ (?) Ημισέληνο της Mira (Λυκίας), μάρτυρας, 15 Απριλίου.
303 μητέρα Crescenta Αγίου Vit: Μάρτυρας, 15 Ιουνίου.
+ (?) Cristodor, μάρτυρας, 22 Φεβρουαρίου
+ (?) Christopher Μάρτυς, 19 NOC.
+ (?) Christopher Μάρτυς, 24 Νοεμβρίου.
303 Christopher της Νικομήδειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 20 Απριλίου.
+ (?) Sec. Cronid IV της Αλεξάνδρειας, Μάρτυς, 13 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. Κρόνιο ΙΙΙ της Αλεξάνδρειας, Μάρτυς, 30 Οκτωβρίου.
Θυρίδα 295 Ρώμης, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
286 Νταντά σε Durostorum, μάρτυρας (στρατιώτης), 28 Απριλίου.
303 Σαουδική Damian, μάρτυρας, 17 Οκτωβρίου.
+ (?) Damian στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
284 Δαμιανού στη Ρώμη, Μάρτυς, την 1η Ιουλίου.
+ (?) Danax, μάρτυρας, 6 Φεβρουαρίου
309-310 Δανιήλ μάρτυρας Αίγυπτο, 16 Φεβρουαρίου
+ (?) Sec.VI, Δανιήλ της Νικόπολης, μάρτυρας (MP), 10 Ιουλίου.
283 Ντάρια σύζυγος Χρυσάνθου, Μάρτυς, 19 Μαρτίου.
+ (?) Dasi Μάρτυς, 18 Ιουλίου.
303 Durostorum Dasi, μάρτυρας (στρατιώτης), 20 Νοεμβρίου
DASI 303 Νικομήδειας, Μάρτυς, 21 Οκτωβρίου.
Desideriu 305 εμφανίσεις στην Ιταλία Μάρτυρα, 21 Απριλίου.
+ (?) Diadol της Αλεξάνδρειας, Μάρτυς, 31 Αυγούστου.
304 του Διδύμου Αλεξανδρείας, Μάρτυς, 5 Απριλίου.
Dimitrian 306 αν. Κύπρος, μάρτυρας, 23 Ιουνίου.
303 Δημήτριος, μάρτυρας, 15 Νοεμβρίου.
Δημητρίου 303 – 306 μύρο izoratorul, μάρτυρας (κυβερνήτης)? 26 Οκτ.
+ (?) Dimitrion, μάρτυρας, 6 Μαΐου
301 Πέρασμα της Καμπανίας – Ιταλία, μάρτυς, 6 Ιουλίου.
+ (?) Διόδωρος, Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
250 Διόδωρος της Παμφυλίας, μάρτυρας, 3 Φλεβάρη
+ (?) Διόδωρος, Μάρτυς, 25 Οκτωβρίου.
Ο Διόδωρος της Καρίας 303-305, μάρτυρας, 3 Μαΐου
251 Διόδωρος της Κορίνθου, Μάρτυς, 31 Ιανουαρίου
+ (?) Διόδωρος της Emesa, μάρτυρας, 13 Ιουνίου.
283 Διόδωρος ο παπάς, μάρτυρας, 19 Μαρτίου.
+ (?) Διογένης, μάρτυρας, 5 Δεκεμβρίου.
+ (?) Diomid Μάρτυς, 28 Αυγούστου.
+ (?) Diomid, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
304 Diomid της Ταρσού – Κιλικία, Μάρτυς, 16 Αυγούστου.
+ (?) Δίον, Μάρτυς, 8 Μαρτίου.
301 Δίου – Ιταλία, μάρτυς, 6 Ιουλίου
+ (?) Διονύσιος, μάρτυρας, 19 Απριλίου.
+ (?) Sec. Διονύσιος ΙΙΙ, μάρτυρας, 3 Ιουνίου.
+ (?) Sec. Διονύσιος ΙΙΙ, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. Διονύσιος ΙΙΙ, μάρτυς, 3 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Διονύσιος της Κορίνθου, Μάρτυς, 10 Μαρτίου
303-305 Διονύσιος της Φοινίκης, 15 Μαρτίου.
250 Διονύσιος Lampsac, μάρτυρας, 18 Μαΐου
265 Διονύσιος episc. Αλεξάνδρεια, μάρτυς, 5 Οκτωβρίου.
Διονυσία 250 στην Αίγυπτο, Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
+ (?) Διόσκορο της Νέας Σμύρνης, Μάρτυς, 11 Μαΐου
Διόσκορο της Schitopolis 303-305, μάρτυρας, στις 13 Οκτωβρίου.
+ (?) Διοσκουρίδης, μάρτυρας, 28 Μαΐου
+ (?) Ντίου, μάρτυρας, 3 Απριλίου.
+ (?) Κυρία, μάρτυς, 5 Απριλίου.
287 παρθενική κυρία της Νικομήδειας, Μάρτυς, 28 Δεκεμβρίου.
320 Dometian της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Dometie Μάρτυς, 8 Μαρτίου.
+ (?) Dometie, μάρτυρας, 23 Μαρτίου.
+ (?) Dometie Μάρτυς, 16 Οκτωβρίου.
+ (?) Dometie Μάρτυς, 30 Οκτωβρίου.
+ (?) Dometie, μάρτυρας, 7 Δεκεμβρίου.
363 Dometie περσικά, Μάρτυς, 7 Αυγούστου.
303-305 Domnin στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 5 Νοεμβρίου.
+ (?) Domnin της Ρώμης, Μάρτυς, 21 Μαρτίου
+ (?) Sec. IV Domnin στη Θεσσαλονίκη, Μάρτυς, 1 Οκτωβρίου
+ (?) Domnin Μάρτυς, 18 Οκτωβρίου.
+ (?) Domnina Μάρτυς, 2 Νοεμβρίου.
305-306 Domnina της Έδεσσας, Μάρτυς, 4 Οκτωβρίου
320 Κύριος της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Donact διαβάζει από την Αυλώνα, μάρτυρας, 16 Ιανουαρίου.
+ (?) Donag episc. Λιβύη, Μάρτυς, 28 Ιουνίου.
+ (?) Donat, μάρτυρας, 23 Απριλίου.
+ (?) Donat, μάρτυρας, 6 Μαΐου
278 Dorimedont στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 19 Σεπτεμβρίου
+ (?) Dorimedont στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 29 Σεπτεμβρίου.
362 Δωρόθεος episc. Ελαστικών, μάρτυρας, 5 Ιουνίου.
Δωρόθεος 303-305 pr. στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 5 Νοεμβρίου.
287 Δωρόθεος της Νικομήδειας, μάρτυρας (dreg. αυτοκράτορα.)
288-300 Doroteia της Cpadochia Μάρτυς, 6 Φεβρουαρίου
+ (?) Δρόση, Μάρτυς, 28 Ιουλίου.
+ (?) Sec. IV. Monedula της Κιλικίας, μάρτυρας, 15 Ιουνίου.
+ (?) Monedula Αίγυπτο, μάρτυρας, 15 Ιουνίου.
305 Αικατερίνη της Αλεξάνδρειας, Μάρτυς, 25 Νοεμβρίου.
320 Ecdit της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
310 Έδεσσα στα Πάταρα της Λυκίας, μάρτυρας, 2 Απριλίου.
+ (?) Sec. Efiv ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιουλίου.
+ (?) Έναρξη. αιώνα. IV. Εφραίμ episc στην Χερσώνα, Μάρτυς, 7 Μαρτίου.
304 Eladi της Κιλικίας, μάρτυρας, 5 Φεβρουαρίου
615 Eladi επίσκοπος, μάρτυρας, 28 Μαΐου.
+ (?) Sec. IV Eladine Λιβύη-Αφρικής, Μάρτυς, 8 Ιανουαρίου,
274 Elconida στη Θεσσαλονίκη, Μάρτυς, 28 Μαΐου.
+ (?) Ελεάζαρ, Μάρτυς, 1 Αυγούστου.
+ (?) Ελευθέριος, Μάρτυς, 8 Αυγούστου.
Cubicularul 304 Ελευθέριος, μάρτυρας (αυτοκράτορας υπάλληλος.)
+ (?) Sec. ΙΙΙ Ελευθέριος cubicularul, μάρτυρας, 15 Δεκεμβρίου.
+ (?) Ελευθέριος κοντά Zirolof Μάρτυς, 21 Ιουλίου.
+ (?) Ελευθέριος περσικά, Μάρτυς, 13 Απριλίου.
303-305 Eliodor της Πισιδίας, μάρτυρας, 28 Ιανουαρίου.
+ (?) Sec. Elizabeth ΙΙΙ, Μάρτυς, 22 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. IV Ελπίδα, μάρτυρας (MP), 15 Νοεμβρίου.
+ (?) Έναρξη. αιώνα. Ελπίδα τέταρτο επίσκοπος της Χερσώνας, Μάρτυς, 7 Μαρτίου.
+ (?) Elpidifor, μάρτυρας, 3 Απριλίου.
362 από Durostorum Αιμιλιανού, μάρτυρας (στρατιώτης), 18 Ιουλίου.
303 Emily episc.Trebiei Μάρτυς, 18 Αυγούστου.
235-238 Enata στη Γάζα? Mucenicta, 10 Φεβρουαρίου
346 Enata της Pesia Μάρτυς, 9 Ιουνίου.
290, 303 Επίκτητος παπάς, μάρτυρας, 7 Ιουλίου.
Epiharia 303 στη Ρώμη, Μάρτυς, 27 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Epimah, μάρτυρας, 9 Μαΐου
+ (?) Epimah, μάρτυς, 6 Ιουλίου.
250 Epimah της Αλεξάνδρειας, Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
+ (?) Μυθιστόρημα Epimah Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
250 σύζυγό Γαλακτίωνος Επιστήμη, Μάρτυς, 5 Νοεμβρίου.
+ (?) Erasmus, μάρτυρας, 2 Ιουνίου.
+ (?) Sec. Erculin ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
+ (?) Sec. Ερμή ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
+ (?) Ερμία Αθήνα, μάρτυρας, 17 Ιουνίου.
314 Ermil διάκονος, μάρτυρας, 13 Ιανουαρίου.
+ (?) Sec. IV Ermip της Νικομήδειας, Μάρτυς, 26 Ιουλίου
+ (?) Sec. IV Ermocrat της Νικομήδειας, Μάρτυς, 26 Ιουλίου.
+ (?) Ermochen, μάρτυρας, 24 Ιανουαρίου.
+ (?) Ερμογένους, Μάρτυς, 24 Ιουλίου.
Ερμογένους 313 Αθήνα, μάρτυρας (slujb.împarat.), 10 Νοεμβρίου.
309 Ερμογένης της Νικομήδειας, μάρτυρας, 1 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. IV Ermolae ιερέας της Νικομήδειας, Μάρτυς, 26 Ιουλίου.
303-305 Ο Έρωτας στην Ανατολία, Μάρτυς (στρατιώτης), στις 25 Ιουνίου.
+ (?) Erotiida, μάρτυς, 6 Οκτωβρίου.
304 Erotiida στην Καππαδοκία, μαρτύρησε? 27 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. IV αιθέρες? Μάρτυρας, 18 Ιουνίου.
+ (?) Etimasie μοναχός, μάρτυρας, 28 Νοεμβρίου.
+ (?) Eubul, μάρτυρας, 6 Μαρτίου.
292 Atanasiei κόρη Ευδοξία, Μάρτυς, Ιαν. 31.
+ (?) Sec. IV Capadochiei Eudoxius της Σεβάστειας, μάρτυρας, 2 Νοεμβρίου
+ (?) Sec. ΙΙΙ Eudoxius, μάρτυρας (στρατιώτης), 3 Νοεμβρίου.
+ (?) Ευφημία Μάρτυς, 19 Νοεμβρίου.
310 Ευφημία της Aminso-Pont, Μάρτυς, 20 Μαρτίου.
303 Eufrasia της Άγκυρας, Γαλατία, Μάρτυς, 18 Μαΐου.
+ (?) Sec. IV Eufrasia της Νικομήδειας, Μάρτυς, στις 19 Ιανουαρίου.
+ (?) Eufrosin, μάρτυρας, 6 Μαρτίου.
+ (?) Eutasia (Ευστάθιος), μάρτυς, 12 Ιανουαρίου.
+ (?) Eutropia Μάρτυς, στις 25 Ιουνίου.
250 Eutroppia Μάρτυς, 30 Οκτωβρίου.
304 Eutropiu της Amsia-Pont, μάρτυς, 3 Μαρτίου.
+ (?) Sec. IV Euviot, μάρτυρας, 18 Δεκεμβρίου.
+ (?) Euvul, μάρτυρας, 6 Μαΐου
309 Euvul στην Αρμενία, μάρτυρας, 3 Φλεβάρη
+ (?) Sec. III-IV κατά Ebanghel, μάρτυρας, 7 Ιουνίου.
250 Evarest της Heracleea, μάρτυρας, 23 Δεκεμβρίου.
300 Evcarpion της Νικομήδειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 18 Μαΐου
303-305 Evclie της Περγάμου στην Παμφυλία, Μάρτυς, 1 Αυγούστου.
+ (?) Evcrat Μάρτυς, 21 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. IV-364 an.362 Ευδοκία, Μάρτυς, 4 Αυγούστου.
303 Evdoxie, μάρτυρας (dregat. αυτοκράτορα.), Μάρτυς, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Evdoxie, μάρτυρας, 3 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. IV Εκδήλωση στην Αντιόχεια, τη Συρία, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Οκτωβρίου. • <361-363 Ιουλιανός ο Παραβάτης>
262 Yevgenia (Ευγενία) των Μαρτύρων της Αιγύπτου (κόρη της διαχειριζόμενης), 24 Δεκεμβρίου.
+ (?) Ευγένιος, Μάρτυς, 21 Ιουλίου.
+ (?) Ευγένιος, μάρτυρας, 24 Νοεμβρίου.
+ (?) Ευγένιος, Μάρτυς, 10 Δεκεμβρίου.
304 του Ευγένιου Avravachia, μάρτυρας, 13 Δεκεμβρίου.
+ (?) Του Ευγένιου της Δαμασκού, στη Συρία, μάρτυρας, 25 Σεπτεμβρίου.
292 Eugene της Τραπεζούντας, μάρτυρας, 21 Ιανουαρίου.
+ (?) Încep.sec. Episc Eugene IV. στη Χερσώνα, Μάρτυς, 7 Μαρτίου.
Evgraf 313 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μάρτυρας (slujb.împarat), 10 Δεκεμβρίου.
305 Evlasie, μάρτυρας, 6 Φεβρουαρίου (ειδωλολατρική ιερέας)
295, 303 Ευλαλία Παναγίας στην Ισπανία, Μάρτυς, 22 Αυγούστου.
303 Ευλαμπία της Νικομήδειας, Μάρτυς, 10 Οκτωβρίου.
+ (?) Evlampie, μάρτυρας, 5 Μαρτίου.
Evlampie 303 Νικομήδειας? Muceic, 10 Οκτωβρίου.
+ (?) Eulogius της Παλαιστίνης, Μάρτυς, 5 Μαρτίου.
250 Evnichian Κρήτη, μάρτυρας, 23 Δεκεμβρίου.
320 Evnichie της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
303-305 Αγ. Evnichie γιος Terence Μάρτυς, 28 Οκτωβρίου.
+ (?) Evnoin Μάρτυς, 20 Οκτωβρίου.
309 Evodia της Νικομήδειας, μάρτυρας, 1 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Evora, Μάρτυς, 20 Οκτωβρίου.
+ (?) Evplu, μάρτυρας, 30 Μαΐου
Diac Evplu 304. Κατάνια-πυριτίου? Μάρτυρα, 11 Αυγούστου.
250 Evpor Κρήτη, μάρτυρας, 23 Δεκεμβρίου.
303 Σαουδική Evprepie, μάρτυρας, 17 Οκτωβρίου.
362 Evpsihie της Καισαρείας, μάρτυρας? 9apr, 7sept.
303-305 Evpsihie δυναμική Παλαιστίνη μάρτυρας, 5 Νοεμβρίου.
303 Evsevie, μάρτυρας, 20 Ιανουαρίου.
304 Evsevie, μάρτυρας, 24 Απριλίου.
+ (?) Evsevie, μάρτυρας, 31.
+ (?) Sec. Diac Evsevie III. στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου? μάρτυρας, 4 Οκτωβρίου.
+ (?) Evsevie της Concira, μάρτυρας, 28 Απριλίου.
+ (?) Evsevie Φοινίκη, μάρτυρας, 21 Σεπτεμβρίου.
361 Evsevie στη Γάζα, μαρτύρησε? 21sept.
+ Sec. Evsevie ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
303 Evsevie παπάς, μάρτυρας, 7 Οκτωβρίου.
+ (?) Evseviot, μάρτυρας, 27 Μαΐου
362 Evsignie Συρίας Αντιόχεια, μάρτυρας (στρατιώτης), 5 Αυγούστου.
+ (?) Evstatie Μάρτυς, 7 Ιουλίου.
303-305 Evsatie της Άγκυρας, Μάρτυς, 28 Ιουλίου.
304 Evstatie της Γαλατίας, μάρτυρας, 20 Νοεμβρίου.
(?) + Evstatie Ρώμη? Μάρτυρας, 28 Σεπτεμβρίου.
+ Sec. IV Evstohie, μάρτυρας, 15 Νοεμβρίου.
304 Evstohie παπάς, μάρτυρας, 23 Ιουνίου.
304 Evstratie της Aravaca, μάρτυρας (κυβερνήτης της πόλης), 13 Δεκεμβρίου.
257 Evtalia στη Σικελία, Μάρτυς, 2 Μαρτίου.
+ (?) Evtihian, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
303 Evtihian της Νικομήδειας, Μάρτυς, Αύγουστος 17.
+ (?) Evtihian στρατιώτης, Μάρτυς, Αύγουστος 17.
303 Evtihie (Ευτύχη), Μάρτυς (MP), 20 Ιανουαρίου.
+ (?) Evtihie, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
305 Evtihie στην Ιταλία, Μάρτυς, 21 Απριλίου.
320 Evtihie της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
Exacustodian 250 στην Έφεσο, μάρτυρας (υπάλληλος), 4 Αυγούστου.
250 Fabia (Φαμπιάν) episc. Ρώμη, Μάρτυς, 5 Αυγούστου.
Αλεύρι 303-Γαλατών Άγκυρας, Μάρτυς, 18 Μαΐου
303-305 Farmache της Ανατολίας, Μάρτυς (στρατιώτης), στις 25 Ιουνίου.
303-305 Φάουστ, μάρτυρας, (στρατιώτης), 12 Ιουλίου.
+ (?) Sec. Φάουστ ΙΙΙ, Μάρτυς, 16 Ιουλίου.
+ (?) Φάουστ, Μάρτυς, 31 Αυγούστου.
+ (?) Φάουστ, Μάρτυς, 25 Οκτωβρίου.
Φάουστ DIAC 305. στην Ιταλία, Μάρτυς, 21 Απριλίου.
+ (?) Sec. Φάουστ ΙΙΙ ιερέας, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. Φάουστ ΙΙΙ ιερέας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, μάρτυρας, 4 Οκτωβρίου.
Φαύστα του Cizic 305? Mucneita, 6 Φεβρουαρίου
+ Μάρτυρας ΕΤΠΑ (?)??
303 Felix Tibiuca (Καρθαγένη, Μάρτυς, 7 Οκτωβρίου.
+ (?) Αθήνα Felix, μάρτυρας, 17 Ιουνίου.
+ (?) Ιερέας Felix, μάρτυρας, 30 Αυγούστου.
+ (?) Sec. IV θέρμη της Περσίας, Μάρτυς, 4 Απριλίου.
304 Φεβρωνία του Nisibi Μάρτυς, στις 25 Ιουνίου.
+ (?) Sec. Phil IV των Γότθων, μάρτυρας, 26 Μαρτίου.
+ (?) Φιλαδέλφεια, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
Φιλαδέλφεια 320 στην Ιταλία, Μάρτυς (γιος του να κυβερνήσει.), Στις 10 Μαΐου.
+ (?) Fileort Μάρτυς, 31 Αυγούστου.
288 Fileter της Νικομήδειας, Μάρτυς, 30 Δεκεμβρίου.
304 Filic επίσκοπος, μάρτυρας, 16 Απριλίου.
+ (?) Sec. Filicos ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
303 Φιλήμων ΑΝΤΙΝΟΗ της Αιγύπτου-μάρτυρας, 14 Δεκεμβρίου.
303 – 305 του Cizic Φιλήμονα, μάρτυρας, 29 Απριλίου.
+ (?) Φιλήμονα από τη Ρώμη, Μάρτυς, 21 Μαρτίου.
+ (?) Φιλήμονα episc.Fortunianei, μάρτυρας, 27 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Φίλιππος, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
303 Φίλιππος της Νικομήδειας, Μάρτυς, Αύγουστος 17.
Ο πατέρας 262 Ευγενίας Αποστόλου Φιλίππου στην Αίγυπτο, μάρτυρας, 24 Δεκεμβρίου.
320 Filoctimon της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Filonid episc. Καρία, μάρτυρας, 17 Ιουνίου.
297 Φιλοθέης Σαμόσατα, τη Συρία, μάρτυρας, 29 Ιανουαρίου.
+ (?) Filumen, μάρτυρας, 24 Νοεμβρίου.
274 Filumen της Licaonia, μάρτυρας, 29 Νοεμβρίου.
303-305 εταιρεία, μάρτυρας, 1 Ιουνίου.
303-305 εταιρεία στην Ανατολία, Μάρτυς (στρατιώτης), στις 25 Ιουνίου.
Φλάβιο 320 της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Înc.sec. ΙΙΙ Φλωρεντία Θεσσαλονίκη μάρτυρας, στις 13 Οκτωβρίου.
303-305 της Σινώπης, Πόντου Foca κηπουρός, μάρτυρας, 22 Σεπτεμβρίου.
304 Fortunatus, μάρτυρας, 15 Ιουνίου.
+ (?) Fortunatus, μάρτυρας, 15 Ιουνίου.
303-305 Αγ. Φώτα γιος Terence Μάρτυς, 28 Οκτωβρίου.
305 Φώτιος στην Νικομήδεια, Μάρτυς, 12 Αυγούστου.
+ (?) Furtinian Μάρτυς, 30 Αυγούστου.
+ (?) Γαίας, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
+ (?) Gaiani Μάρτυς, 27 Σεπτεμβρίου.
Gaiani 302 σε Ρώμη, Μάρτυς, 30 Σεπτεμβρίου.
Γαία 295 episc Ρώμης, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
Γαία 303 Νικομήδειας, Μάρτυς, 21 Οκτωβρίου.
Γαία 320 της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
Γαία 304 εγγονός Evstohie, μάρτυρας, 23 Ιουνίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Γαία ιερέας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, Μάρτυς, 4 Οκτωβρίου.
250 Galactioon, μάρτυρας (βασιλείς γιο. Αυτοκράτορα.), 5 Νοεμβρίου.
+ (?) Γαλακτίωνος, μάρτυρας, 22 Ιουνίου.
+ (?) Galic, μάρτυρας, 3 Απριλίου.
304 Γαλήνη στην Ελλάδα, Μάρτυς, 16 Απριλίου.
+ (?) Sec. IV Gatrax οι Γότθοι, μάρτυρας, 26 Μαρτίου.
+ (?) Gaudentie, μάρτυρας, 31 Δεκεμβρίου.
295 Gavin ιερέας στη Ρώμη, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
250 Gelasie Κρήτη, μάρτυρας, 23 Δεκεμβρίου.
361 Gemelli της Άγκυρας, Μάρτυς, 10 Δεκεμβρίου.
+ (?) Geminiani στη Ρώμη, Μάρτυς, 17 Σεπτεμβρίου.
343 Gheitazet ή Azat της Περσίας, μάρτυρας, 20 Νοεμβρίου.
+ (?) Ghelasie, μάρτυρας, 6 Ιουνίου.
+ (?) Ghelasie της Mimi, Μάρτυς, 27 Φεβρουαρίου
+ (?) Γιώργος Μάρτυς, 21 Ιουλίου.
303 Γεώργιος Καππαδοκία, μαρτύρησε (μεγάλη διοικητής του στρατού), 23 Απριλίου.
+ (?) Sec. Egopt IV Γιώργος Μάρτυς, 5 Ιουνίου.
+ (?) Ghermano Μάρτυς, 20 Οκτωβρίου.
304 Ghermano της Καισαρείας, της Παλαιστίνης, Μάρτυς, 12 Νοεμβρίου.
+ (?) Γεροντίου, μάρτυρας, την 1η Απριλίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Glicheria Μάρτυς, 22 Οκτωβρίου.
303 αγρότης Glicherie στην Καππαδοκία, μαρτύρησε, 23 Απριλίου.
287 Glicherie ιερέας της Νικομήδειας, μάρτυρας, 28 Δεκεμβρίου.
+ (?) Δεσμό, μάρτυρας, 9 Μαΐου.
+ (?) Γόρδιο Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. Δεσμό IV της Γαλατίας, μάρτυρας, 13 Σεπτεμβρίου.
314 Καισάρεια Capadochiei Gorda, μάρτυρας (υπάλληλος), 3 Ιανουαρίου.
Γοργόνα 287 στην Νικομήδεια, μάρτυρας (καταριέται αυτοκράτορα.), 28 Δεκεμβρίου.
320 Γοργόνα της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Sec. IV Govdela της Περσίας, μάρτυρας, 29 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Graus, Μάρτυς, 15 Ιουνίου.
+ (?) Sec. IV Gudelia της Περσίας, Μάρτυς, 29 Σεπτεμβρίου.
303-305 δαγκώματα της Έδεσσας, της Μεσοποταμίας, μάρτυρας, 15 Νοεμβρίου.
Χαράλαμπος + (?)? Mucneic, 31 Μαΐου.
+ (?) Χαράλαμπος, μάρτυρας, 17 Σεπτεμβρίου.
304 Hariesa της Ελλάδας, Μάρτυς, 16 Απριλίου.
+ (?) Sec. Χάρης ΙΙΙ της Σελευκείας, Μάρτυς, 22 Αυγούστου.
304 Χαριτίνη, Μάρτυς, 5 Οκτωβρίου.
+ (?) Χαρίτων, Μάρτυς, 9 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Μοναχός Χαρίτων, Μάρτυς, 28 Νοεμβρίου.
320 Ηράκλειος της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 28 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. Diac Ερμιόνη III. της Αλεξάνδρειας, Μάρτυς, 4 Οκτωβρίου.
308 ΧΙΟΝΙΑ Αίγυπτο, Μάρτυς, 16 Ιουλίου.
ΧΙΟΝΙΑ 304 στη Θεσσαλονίκη, Μάρτυς, 16 Απριλίου.
+ (?) Χίρα, Μάρτυς, 26 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Hrisaf Μάρτυς, 25 Οκτωβρίου
Χρυσάνθου 283 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου? Μάρτυρας: 19 Μαρτίου.
269 παρθένο φαγόπυρο στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
304 δάσκαλος Hrisogne στη Ρώμη, Μάρτυς, 22 Δεκεμβρίου.
Χριστίνα 300 Φοινίκη, Μαρτύρων (κόρη του διοικητή της πόλης), 24 Ιουλίου.
+ (?) Sec. Χριστίνα IV της Περσίας, Μάρτυς, 13 Μαρτίου.
250 Χριστίνα Παναγία Lampasc Μάρτυς, 18 Μαΐου
+ (?) Χριστόδουλος, μάρτυρας, 26 Φεβρουαρίου
+ (?) Χριστόδουλος, μάρτυρας, 4 Δεκεμβρίου.
+ (?) Hristodula Θεοτόκου, Μάρτυς, 4 Δεκεμβρίου.
250 Christopher, μάρτυρας, 9 Μαΐου
+ (?) Κρίστοφερ Ντελ Ρώμης, Μάρτυς, 5 Ιουνίου.
320 Hudion της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Πάρτε Μάρτυς, 10 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. IV ή 362-364 Πάρτε το παλιό περσικό, Μάρτυς, 11 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. IV Iachint της Amastrida Μάρτυς, 18 Ιουλίου.
262 Iachint Αίγυπτο, μάρτυρας, 24 Δεκεμβρίου.
297 James Σαμοσατεύς, Συρία, mucneic, 20 Ιανουαρίου.
+ (;) Τον Ιανουάριο, Μάρτυς, 30 Αυγούστου.
305 Ιανουάριος episc. της Νεάπολης, της Ιταλίας, Μάρτυς, 21 Απριλίου.
304 μάρτυρας ιερέας Ιανουαρίου, 21 Απριλίου.
+ (?) Ieraclie στρατιώτης, μάρτυρας (στρατιώτης), 22 Οκτωβρίου.
303-305? Ieraz γιος Terence Αγίου Μάρτυς, 28 Οκτωβρίου.
309-310 Ιερεμίας στην Αίγυπτο, μάρτυρας, 16 Φεβρουαρίου
303-305 Ιερώνυμος της Tiana Καππαδοκία, μαρτύρησε, 7 Νοεμβρίου.
(?) + Ierotei μοναχός? Muvenic, 28 Νοεμβρίου.
+ (?) Ιερουσαλήμ, Μάρτυς, 26 Ιουλίου.
(?) + Stironitul Ιγνάτιος, Μάρτυς, 26 Ιουλίου?
283 σύζυγος βήμα της Ilaria Claudie, Μαρτύρων (σύζυγος του υπαλλήλου), 19 Μαρτίου.
+ (?) Hilary Μάρτυς, 14 Ιουλίου.
320 Ilian της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
Ηλίας 309-310 Αίγυπτο, μάρτυρας, 16 Φεβρουαρίου
+ (?) Sec. Ηλίας IV της Γαλατίας, μάρτυρας, 13 Σεπτεμβρίου. (Imp Liciniu)
320 Ηλίας της Σεβάστειας, μάρτυρας, 9 Μαρτίου.
310 Ηλίας αιγυπτιακή μάρτυρας, 17 Σεπτεμβρίου.
308 Ηλίας αιγυπτιακή μάρτυρας, 19 Δεκεμβρίου.
272 Iliodor της Maghido, μάρτυρας, 19 Νοεμβρίου.
+ (?) Imeneu Μάρτυς, 24 Ιουλίου.
287 απαραίτητη στην Νικομήδεια, μάρτυρας (dreg. ακόμη.), 28 Δεκεμβρίου.
+ (?) Αθώοι Αθήνα, μάρτυρας, 17 Ιουνίου.
+ (?) Ιωάννης, μάρτυρας, 7 Ιουνίου
+ (?) Ιωνάς η κυρία, μάρτυς, 23 Σεπτεμβρίου.
311 Ιωάννης ο γιατρός χωρίς ασήμι στη Μεσοποταμία, μάρτυρας, 31 Ιανουαρίου.
320 Ιωάννης της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
303-305 Ιωάννης Αιγύπτιος μάρτυρας, 20 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Monagriei Ηγούμενος Ιωάννης, μάρτυρας, 4 Ιουνίου.
345 Ιωάννης episc. της Περσίας, μάρτυρας, την 1η Νοεμβρίου.
Δευτερόλεπτο + (?): IV, Μάρτυς, 30 Ιουλίου.
+ (?) Ιερεύς Ιωάννης Μάρτυς, 28 Νοεμβρίου.
+ (?) Ιωάννης, μάρτυρας, 27 Μαρτίου.
343 Ιωάννης, μάρτυρας, 20 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. Μάρτυρας ΙΙΙ, 3 Ιουνίου.
326 Hypatius episc Gangrelor, μάρτυρας, 31 Μαρτίου.
+ (?) Sec. IV Iperchie, μάρτυρας, 5 Ιουνίου. (Αίγυπτος)
297, δευτερόλεπτα. IV Iperchie της Σάμου-τροπή? Mucenc, 29 Ιανουαρίου.
258 Ιππόλυτος της Ρώμης, Μάρτυς (στρατιώτης), μάρτυς, 10 Αυγούστου.
269 Ιππόλυτος Πάπας της Ρώμης, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
250 Iraclid episc. Tămaşului-Κύπρος μάρτυρας, 17 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Iraclie Μάρτυς, 14 Ιουλίου.
+ (?) Iraclie Μάρτυς, 31 Αυγούστου.
250 Iraclie της Lampasc, μάρτυρας, 18 Μαΐου
+ (?) Sec. ΙΙΙ Iraclie στρατιώτης, μάρτυρας, 22 Οκτωβρίου.
+ (?) Iraida στην Παλαιστίνη, Μάρτυς, 5 Μαρτίου.
304 Ειρήνη, μάρτυρας, 16 Απριλίου.
+ (?) Ιρίνα, Μάρτυς, 18 Σεπτεμβρίου.
304 Ειρήνη της Θεσσαλονίκης, Μάρτυς, 16 Απριλίου.
303 Irinarh της Σεβάστειας, μάρτυρας, 29 Νοεμβρίου.
304 διάκονος Ειρηναίος, Μάρτυς, 22 Αυγούστου.
304 episc Σιρμίου Ειρηναίος, μάρτυρας, 26 Μαρτίου.
+ (?) Μάρτυρας Ισαάκ, 9 Δεκεμβρίου.
303 Isaachie, μάρτυρας (sluj. αυτοκράτορα)? 21 Απριλίου.
343 Isaachie, μάρτυρας, 20 Νοεμβρίου.
Ησαΐας 309-310 Αίγυπτο, μάρτυρας, 16 Φεβρουαρίου
288 Ησαΐας του Μάρτυρα Σινά, 14 Ιανουαρίου.
+ (?) Isavru DIAC. Αθήνα, μάρτυρας, 17 Ιουνίου
+ (?) Sec. IV ISCON οι Γότθοι, μάρτυρας, 26 Νοεμβρίου.
+ (?) Ισίδωρος, μάρτυρας, 7 Δεκεμβρίου.
+ (?) Ισίδωρος της Καμπανίας, της Ιταλίας, Μάρτυς, 6 Ιουλίου.
251 Ισίδωρος της Χίου, μάρτυρας (στρατιώτης)?
363 Isihie Μάρτυς, 19 Φεβρουαρίου.
+ (?) Isohie, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
320 Isihie της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
303-305 Isihie singlitivul, μάρτυρας (γενικά), 2 Μαρτίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Istucarie, μάρτυρας (στρατιώτης), 3 Νοεμβρίου.
303 Iulia-Γαλατών Άγκυρας, Μάρτυς, 18 Μαΐου.
+ (?) Ιουλιανό, μάρτυρας, 6 Μαρτίου.
+ (?) Ιουλιανό, μάρτυρας, 18 Μαΐου
+ (?) Ιουλιανό, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
304 Julian, μάρτυρας, 4 Σεπτεμβρίου.
303 Julian, μάρτυρας, 21 Ιούνιος έως 8 Γενάρης.
309-310 Ιουλιανός της Καππαδοκίας, μάρτυρας, 16 Φεβρουαρίου
312 Julian του ERMES, μάρτυρας, 6 Φλεβάρη
+ (?) Sec. Julian ΙΙΙ της Αιγύπτου, μάρτυρας, 30 Οκτωβρίου.
303-305 Ιουλιανός της Γαλατίας, μάρτυρας, 12 Σεπτεμβρίου.
297 Julian Σαμοσατεύς, Συρία, μάρτυρας, 29 Ιανουαρίου.
303 Julian από την Ταρσό, την Κιλικία, Μάρτυς (γιος του γερουσιαστή), 21 Ιουνίου.
303-305 Ιουλιανός Ιταλός ιερέας, μάρτυρας, 7 Οκτωβρίου.
310 της Juliana Aminso Μάρτυς, 20 Μαρτίου.
303-305 Ιουλιανός της Κιλικίας, Μάρτυς, την 1η Νοεμβρίου.
306 Juliana της Ηλιούπολης, την Αίγυπτο, Μάρτυς, 4 Δεκεμβρίου.
304 Juliana της Νικομήδειας, Μάρτυς, 21 Δεκεμβρίου.
274 Juliana στην Πτολεμαΐδα, Μάρτυς, στις 4 Μαρτίου.
+ (?) Ιουλιανό, Μάρτυς, 22 Ιουνίου.
+ (?) Ιουλιανό, Μάρτυς, 18 Αυγούστου.
303 Iulita της Καισαρείας, μάρτυρος, 30 Ιουλίου.
304 Iulita της Licaonia Μάρτυς, 15 Ιουλίου.
+ (?) Justus, μάρτυρας, 21 Ιουλίου.
+ (?) Sec. Justus IV στη Ρώμη, Μάρτυς (στρατιώτης), 14 Ιουλίου.
+ (?) Ivistion Μάρτυς, 26 Αυγούστου.
304 Justina Παναγίας της Καρθαγένης, Μάρτυς, 2 Οκτωβρίου.
+ (?) Juvetntin Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
+ (?) Kaleria της Καισαρείας της Παλαιστίνης, Μάρτυς, 7 Ιουνίου.
+ (?) Kiriachia της Ceareea-Παλαιστίνης, Μάρτυς, 7 Ιουνίου.
320 Kiril της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Sec. IV. Λάρισα από τους Γότθους, Μάρτυς, 26 Μαρτίου.
(?) + Λόρενς Μάρτυς: 28 Αυγούστου.
258 Laurence (Lawrence) arhid. Ρώμη, Μάρτυς, 10 Αυγούστου.
+ (?) Leon, Μάρτυς, 18 Αυγούστου.
+ (?) Leon, μάρτυρας, 7 Δεκεμβρίου.
+ (?) Leon της Λυκίας, μάρτυρας, 18 Φεβρουαρίου
251 Λεονίντ, μάρτυρας, 16 Απριλίου.
+ (?) Λεονίντ Μάρτυς, 8 Αυγούστου.
+ (?) Λεονίντ, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. Λεονίντ IV του μάρτυρα Αιγύπτου, 5 Ιουνίου.
304 Λεονίντ της Ελλάδας, μάρτυρας, 10 Απριλίου.
+ (?) Λεωνίδα, μάρτυς, στις 25 Ιουνίου.
303 Λεοντίου, μάρτυρας, 24 Απριλίου.
+ (?) Sec. IV Λεοντίου, μάρτυρας, 13 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Λεόντιος, Μάρτυς, 16 Οκτωβρίου.
303 Λεόντιος της Αραβίας, Μάρτυς, 17 Οκτωβρίου.
320 Λεόντιος της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Sec. IV της Νικόπολης Λεόντιος, Μάρτυς, 10 Ιουλίου.
303-305 Λεόντιος της Περγάμου στην Παμφυλία, Μάρτυς, 1 Αυγούστου.
+ (?) Λεόντιος μάρτυρας της Schitopolis Παλαιστίνη, 4 Μαΐου
250 Levchie της Βιθυνίας, μάρτυρας (COM πόλη), 14 Δεκεμβρίου.
+ (?) Licarion της Hermopolis, μάρτυρας, 7 Ιουνίου.
+ (?) Licarion Μάρθα και ο αδελφός της Μαίρης, μάρτυρας, 6 Φεβρουαρίου
320 Λυσίμαχο της Σεβάστειας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Μαρτίου.
+ (?) Λίβια, Μάρτυς, στις 25 Ιουνίου.
Λώλη 304, Μάρτυς, 23 Ιουνίου.
+ (?) Lolian Μάρτυς, 15 Ιουλίου.
+ (?) Lolion, μάρτυρας, 20 Μαρτίου.
+ (?) Lolion το νέο, μάρτυρας, 27 Απριλίου.
304 LONGHIN, μάρτυρας, 24 Απριλίου.
303-305 LONGHIN της Ανατολίας, Μάρτυς (στρατιώτης), στις 25 Ιουνίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Luchilian της Νικομήδειας, μάρτυρας, 3 Ιουνίου.
Λουκία +, μαρτύρησε (?)? 4 Ιουνίου.
303-305 Λουκία στη Ρώμη, Μάρτυς, 17 Σεπτεμβρίου.
301 Λουκία Παναγίας της Καμπανίας, Μάρτυς, 6 Ιουλίου?
Λουκία των Συρακουσών 304 Θεοτόκου, Μάρτυς, 13 Δεκεμβρίου.
+ (?) Λουκιανός, μάρτυρας, 25 Οκτωβρίου.
+ (?) Λουκιανός στην εκστρατεία, μάρτυς, 6 Ιουλίου.
+ (?) Sec. IV Λουκιανός της Γαλατίας, μάρτυρας, 13 Σεπτεμβρίου.
312 Λουκιανός ιερέας της Αντιοχείας, Μάρτυς, 15 Οκτωβρίου.
+ (?) Lucie σύμβουλος στη Λιβύη, Μάρτυς, 20 Αυγούστου.
+ (?) Lucie στρατιώτης, Μάρτυς, 14 Αυγούστου.
+ (?) Sec. Wolf ΙΙΙ, Μάρτυς, 23 Αυγούστου.
+ (?) Μακάριος, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
+ (?) Sec. Μακαρίου ΙΙΙ, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
Μακαρίου 303, μάρτυρας, 6 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Μακαρίου του σκασιαρχείου Βιθυνίας, μάρτυς, 6 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. Μακάριος ΙΙΙ της Αιγύπτου, Μάρτυς, 30 Οκτωβρίου.
+ (?) Μακεδονίας, μάρτυρας, 12 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Μακεδονία στη Γαλατία, μάρτυρας, 28 Ιουνίου.
+ (?) Sec. IV Macovrie της Γαλατίας, μάρτυρας, 13 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Macovrie Schitopolis της Παλαιστίνης-μάρτυρας, 4 Μαΐου.
303-305 Magnu της Cizic, μάρτυρας, 20 Απριλίου.
+ (?) Sec. Σημαντικές IV, μάρτυρας (στρατιώτης), 15 Φεβρουαρίου
+ (?) Maire, μάρτυρας, 11 Ιανουαρίου.
+ (?) Malfeta Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
+ (?) Mamant, μάρτυρας, 24 Ιανουαρίου.
+ (?) Mamant Μάρτυς, 29 Ιουλίου.
275 Mamant Γάγγρα της Παφλαγονίας-, μάρτυρας (γιος του Patricius), 2 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Mamant από μάρτυρα Sigma, 12 Ιουλίου.
+ (?) Sec. Mamina IV των Γότθων, Μάρτυς, 26 Μαρτίου.
+ (?) Manato Θεοτόκου, Μάρτυς, 20 Οκτωβρίου.
+ (?) Manuil, μάρτυρας, 20 Μαρτίου.
+ (?) Manuil, μάρτυρας, 26 Μαρτίου.
+ (?) Manuil Μάρτυς, 30 Οκτωβρίου.
362 Manuil της Περσίας, μάρτυρας (Βασιλικό Πρέσβης), 17 Ιουνίου.
304 Marato της Schitopolis-Παλαιστίνης, Μάρτυς, 12 Νοεμβρίου.
+ (?) Marcel, μάρτυρας, 22.
+ (?) Marcel, Μάρτυς, 18 Ιουλίου.
+ (?) Sec. IV Μαρσέλ, μάρτυρας, 15 Νοεμβρίου.
+ (?) Marcel episc. Apamiei, μάρτυρας, 25 Φεβρουαρίου
310 Μαρσέλ episc. Ρώμη, 7 Ιουνίου.
288 Marcellinus στη Ρώμη, Μάρτυς, 18 Δεκεμβρίου.
304 Marcelin episc. Ρώμη, Μάρτυς, 7 Ιουνίου.
+ (?) Μαρτίου, μάρτυρας, 27 Ιουνίου.
+ (?) Marcia, Μάρτυς, 27 Ιουνίου.
+ (?) Sec. IV Μαρκιανού, μάρτυρας, 5 Ιουνίου.
+ (?) Μαρκιανού, μάρτυρας, 10 Μαρτίου.
Marcia 303 – 305 Ιλλυριών, μάρτυρας, 8 Ιουνίου.
+ (?) Μαρκιανού, μάρτυρας, 11 Ιουνίου.
355 C-nopol Μαρκιανού, μάρτυρας, 25 Οκτωβρίου.
+ (?) Μάρτυρα Μάρκο, 24 Οκτωβρίου.
303-305 Μάρκο Αντιόχεια Πισιδίας-, μάρτυρας, 22 Νοεμβρίου.
303-305 Marco (άλλο), την Αντιόχεια της Πισιδίας, Μάρτυς, 22 Νοεμβρίου.
+ (?) Μάρτυρας Μάρκο, 8 Ιουνίου.
303-305 Μάρκου, μάρτυς, 3 Ιουλίου.
+ (?) Mark, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
288 Mark της Ρώμης, Μάρτυς, 18 Δεκεμβρίου.
+ (?) Mark episc. Apoloniadei, μάρτυρας, 16 Ιουνίου.
+ (?) Sec. Mark IV episc. Aretusiilor, μάρτυρας, 29 amrt.
303-305 Mark Πισιδίας πάστορας, μάρτυρας, 28 Ιανουαρίου.
304 Mardarius της Aravachia, μάρτυρας, 13 Δεκεμβρίου.
+ (?) Mardon, μάρτυρας, 30 Σεπτεμβρίου.
Mardon 287 στην Νικομήδεια, μάρτυρας (καταριέται αυτοκράτορα), 28 Δεκεμβρίου.
275 Margaret Αντιοχείας-Πισιδίας Θεοτόκου (Μικρά Ασία), μάρτυς, 20 Ιουλίου.
+ (?) Μαρία Καισάρεια της Παλαιστίνης, Μάρτυς, 7 Ιουνίου.
+ (?) Marian Μάρτυς, 10 Δεκεμβρίου.
283 Marian Διάκονος, Μάρτυς, 19 Μαρτίου.
303 – 305 παλαιά Marine από την Κιλικία, μάρτυρας, 18 Δεκεμβρίου.
270 Μαρίν Maroma γιο που ονομάζεται Maris ο Πέρσης, μάρτυρας, 6 Ιουλίου.
+ (?) Sec. III Θαλάσσιες μυθιστόρημα, Μάρτυς (σύμβουλος αυτοκράτορα.), 16 Δεκεμβρίου.
270 Αντιόχεια της Πισιδίας Μαρίνα Μάρτυς, 17 Ιουλίου.
303 Marionila, Μαρτύρων (κόρη της διαχειριζόμενης), 21 Ιουνίου.
+ (?) Brown, Μάρτυς, 18 Ιουλίου.
+ (?) Αδελφή Μάρθα Αγ. Licarion Μάρτυς, 6 Φεβρουαρίου
Μάρθα 270 της Περσίας, Μάρτυς, 6 Ιουλίου.
+ (?) Martin, Μάρτυς, 22 Σεπτεμβρίου.
355 C-nopol Μαρτύρων ipodiaconul Μάρτυς, 25 Οκτωβρίου.
+ (?) Martiroclis Μάρτυς, 11 Ιουλίου.
+ (?) Ματθαίος, Μάρτυς, 21 Ιουλίου.
310 Ματρώνας της Aminso Μάρτυς, 20 Μαρτίου.
+ (?) Sec. III-IV Ματρώνας της Θεσσαλονίκης, Μάρτυς, 27 Μαρτίου.
303 Ματρώνα της Άγκυρας, Γαλατία, Μάρτυς, 18 Μαΐου.
286 sau295 Μαύρας η Θηβαΐς, μάρτυς, 3 Μαΐου.
+ (?) Mavrichie (Maurice), μάρτυς, την 1η Ιουλίου.
303-305 Mavrichie Απάμεια της Συρίας, μάρτυρας (υπάλληλος), 21 Φεβ.
+ (?) Sec. IV Mavrichie στην Νικόπολη, μάρτυρας (MP), 10 Ιουλίου.
283 Μαύρα γιος του Claudie βήμα, μάρτυρας, 10 Ιουλίου.
+ (?) Sec. Mavru ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
Maxim 305, μάρτυρας (δικαστής), 6 Φλεβάρη
Maxim 363, μάρτυρας, 19 Φεβρουαρίου
250 Μάξιμος της Εφέσου, μάρτυρας, 7 Μαΐου
Maxim 295 κομητείες της Ρώμης, Μάρτυς, 11 Αυγούστου.
+ (?) Maxim, μάρτυρας, 15 Σεπτεμβρίου.
Maxim 363, μάρτυρας, 17 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Maxim, Μάρτυς, 12 Οκτωβρίου.
+ (?) Sec. Maxim ΙΙΙ στην Αφρική, Μάρτυς, 10 Απριλίου.
+ (?) Sec. Μέγιστη IV του την Αντιόχεια της Συρίας, μάρτυρας (στρατιώτης), 9 Οκτωβρίου.
+ (?) Μέγιστη της Δαμασκού, στη Συρία, μάρτυρας, 25 Σεπτεμβρίου.
Μέγιστο 286 Ozovia-Durostor, μάρτυρας, 28 Απριλίου.
+ (?) Sec. Maxim ΙΙΙ της Περσίας, Μάρτυς, 30 Ιουλίου
+ (?) Sec. Maxim ΙΙΙ στη Ρώμη, Μάρτυς, 30 Ιανουαρίου.
Maxima 304 της Singidunum Μάρτυς, 26 Μαρτίου.
250 Maximilian της Εφέσου, μάρτυρας (διοικητής), 4 Αυγούστου.
+ (?) Sec. IV Medimn C-nopol, μάρτυρας, 5 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Medulla, Μάρτυς, 25 Ιανουαρίου.
Μελ + (?) Schitopolis-Παλαιστίνη μάρτυρας, 4 Μαΐου
+ (?) Melanip, μάρτυρας, 2 Σεπτεμβρίου.
+ (?) Sec. IV Melasip της Άγκυρας, μάρτυρας, 7 Νοεμβρίου.
+ (?) Μάρτυρα Melittine, 29 Οκτωβρίου.
320 Μελίτων της Σεβάστειας, μάρτυρας, 9 Μαρτίου.
304 Μέμνων της Θράκης, μάρτυρας (Centurion), 20 Αυγούστου.
250 Helespont Menighi του Παρία, μάρτυρας, 22 Νοεμβρίου.
+ (?) Sec. ΙΙΙ Ερμή? Μάρτυρας (γενικά), 25 Νοεμβρίου.
250 Υδράργυρος σε Αίγυπτο, Μάρτυς, 31 Οκτωβρίου.
303 MERTA, μάρτυρας (υπάλληλος), 12 Ιουνίου.
+ (?) Mesir, μάρτυρας, 6 Μαΐου.
311 episc Μεθοδίου. Patarelor-Λυκίας, η Τύρος, μάρτυρας, 20 Ιουνίου.
287 Migdonie της Νικομήδειας, μάρτυρας (dregat. αυτοκράτορα.), 28 Δεκεμβρίου.
Episc 341 εκατομμύρια. Suze-Περσία, μάρτυρας

Ιερέας Αντρέι Μιχάι Aldea

From → Ιστοριε

Τα σχόλια είναι κλειστά.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: